Próba mikrofonu...
Halo? W porządku?
Powiedz, jak będziecie gotowi.
Jak długo to potrwa?
4 października 1977 r.
Daisy Jones The Six wystąpili przed pełną widownią
w Soldier Field w Chicago, Illinois.
Byli wówczas jednym z najpopularniejszych zespołów na świecie,
świeżo po wydaniu nagradzanego multiplatynowego albumu Aurora.
To był ich ostatni występ.
Przez 20 lat
członkowie zespołu i ich przyjaciele
odmawiali oficjalnych wypowiedzi o tym, co się stało...
Zaczynamy imprezę.
Więc Daisy też się na to zgodziła?
Aż dotąd.
ODCINEK PIERWSZY – CHODŹ I WEŹ TO
Nawet nie wiem, od czego zacząć.
DAISY JONES - PIOSENKARKA / KOMPOZYTORKA
Zacznij od początku.
Kiedy po raz pierwszy pokochałaś muzykę?
...1500 mil między mną A miejscem, które nazywam domem
Ale miałam tylko ciebie
Zawsze sama
U Daisy ciekawe jest jedno.
JONAH BERG - DZIENNIKARZ / AUTOR ROZKWITU DAISY JONES
Była w czepku urodzona.
Po ojcu miała pieniądze,
po matce urodę.
Całkiem sama, siedzę i płaczę
Przepraszam.
Miała wszystko na wyciągnięcie ręki.
Moje życie...
Zamkniesz się w końcu?
A jednak była zupełnie sama.
Nikt nie chce słuchać twojego głosu.
Zawsze tylko przynosi mi wstyd.
Mogę jednego wysępić?
Zaczynamy.
W moim mieście dzieciaki miały dwie opcje.
Huta albo wojna.
BILLY DUNNE - WOKALISTA / KOMPOZYTOR
Ja zawsze marzyłem o czymś innym.
Hej, mamo.
Nadal nie wychodzi z pokoju.
Dawaj, Misiek.
To tylko dziewczyna.
Będą inne.
Skąd wiesz?
Bo masz 14 lat
i umiesz grać na gitarze.
Wierz mi, będziesz miał mnóstwo dziewczyn.
To Graham wymyślił, żeby założyć zespół.
WARREN ROJAS - PERKUSJA
- Skąd ten pomysł? - Próbuje odzyskać dziewczynę.
- Co? Nie! To nie o to chodzi. - Oczywiście, że nie.
Chcę robić coś, co kocham, z bratem i najlepszymi przyjaciółmi.
- A jeśli dziewczyny zauważą... - Czekaj!
- Co powiedziałeś? - Z twoim bratem?
Billy Dunne będzie w tym zespole?
Nie zgodziłem się być w ich zespole.
Raz, dwa, trzy, cztery...
Powiedziałem, że posłucham i może dam im jakieś wskazówki.
Jest taki dom w Nowym Orleanie
Nazywają go Wschodzącym Słońcem
Stał się zgubą
Dla niejednego biednego chłopca
I, Boże, wiem...
Przestańcie.
To E-dur, szefie.
- A ty, grzmotobiju... - Tak?
Skąd masz te pałeczki?
Należały do mojego dziadka.
Spokojnie z tymi fillami.
To nie jazz.
Od początku...
Hej, Billy, a może...
Sam nam pokażesz?
Znałem swojego brata.
GRAHAM DUNNE - GITARA PROWADZĄCA
Na drugiej próbie był już praktycznie w zespole,
a na trzeciej zespół był jego.
Co za skurwiel.
EDDIE ROUNDTREE - BAS
Co za piękne czasy, jeśli kochało się muzykę.
Widziałam Cream w PAC Center,
Zeppelinów w Whisky,
zakradłam się za kulisy na The Who w Shrine.
Miałam 15 lat,
a świat wydawał się taki piękny i dobry.
Gdzie są wszyscy?
Ludzie mówią, że byłam naiwna.
Nie byłam naiwna. Byłam dzieckiem.
Nienawidziłam tak się czuć,
taka żałosna i słaba.
Tak bezradna.
Nie chciałam być już tą dziewczyną.
TA KSIĄŻKA NALEŻY DO
DAISY JONES
Dobry wieczór.
Jesteśmy The Dunne Brothers.
Na razie.
Graliśmy na dziesięciu studniówkach, 20 imprezach maturalnych.
Nawet nie wiem, na ilu urodzinach.
Och, Susie Q
Och, Susie Q, kochanie, kocham cię
Susie Q
Podoba mi się, jak chodzisz
Podoba mi się, jak mówisz
Podoba mi się, jak chodzisz Podoba mi się, jak mówisz, Susie Q
Zespół stanowił odskocznię.
Ucieczkę.
Nikt z nas nie myślał o nim inaczej.
Nawet Billy.
Och, Susie Q, kochanie, kocham cię
Susie Q
Aż pewnej nocy wszystko się zmieniło.
Kurwa, to twój wieczór.
Nieźle tańczysz.
Hej, Billy.
- Miał być w Georgii, Graham. - Ale nie jest. Okej?
Kurwa, pewnie nawet nie wyjechał.
- Co się z wami dzieje? - Nie teraz.
Świetnie brzmiałeś, stary. Byłeś kapitalny.
Co się dzieje?
Koleś w garniturze w kratę?
Ten palant z zaczeską i tą młodą laską?
Tak, to nasz tata.
Gdy odszedł, miałem cztery lata,
więc tak naprawdę nie miałem ojca.
Ale z Billym było inaczej.
Wielbił tego faceta.
- Powiem mu coś. - Billy, nie.
- Billy. - Muszę!
Kurwa!
Mogę jakoś pomóc?
Wiesz, kim jestem?
- A powinienem? - Tak, powinieneś.
No to pewnie, że wiem.
Wszędzie rozpoznałbym tę gitarę.
Coś jeszcze?
Nie jest tego wart. Chodź do domu.
Bierz ją sobie.
Dalej, bierz.
Powiedziałem, kurwa, bierz!
Mnie się nie przyda.
Dałem ją tobie.
Na pamiątkę.
Proszę bardzo, dupku.
Chodź!
Chyba nie dostaniemy forsy za ten koncert, co?
Billy. W porządku?
Pamiętam wyraz twarzy Billy'ego.
To był moment, w którym wszystko się zmieniło.
Chłopaki, chodźcie tu.
Chodźcie tu.
Jesteście moimi braćmi, kocham was.
Będziemy ciężko pracować i trzymać się razem,
a pewnego dnia zostaniemy największym zespołem na świecie.
Ufacie mi?
No raczej.
Żartujesz, stary?
- Jesteśmy rodziną. - Chodźcie tu.
Naprawdę w to uwierzyłem.
Jeszcze zanim poznałem Daisy.
KOCHAJCIE SIĘ ZAMIAST WALCZYĆ
Hej, Mikey.
Czy straciłam kontrolę?
Jak to działa?
Prawdopodobnie.
Ale cały czas pisałam.
A to podobało mi się bardziej niż narkotyki.
Jakbym znalazła cząstkę mnie, nie wiedząc, że jej brakowało.
Nie wyobrażałam sobie niczego lepszego.
Co robisz?
To prywatne zapiski.
Nie możesz tak po prostu przeglądać czyichś rzeczy.
To moje.
Mamo.
Myślisz, że są dobre?
Jesteś ładną dziewczyną, Margaret.
MAMY PIANINO
Przepraszam. Czy ty...
Tak, to ja. Billy Dunne, miło mi cię poznać.
Chciałam tylko zapytać, czy używasz tego koszyka.
Nie, nie używam.
- Proszę. - Super, dzięki.
Jasne.
Więc nie wiesz, kim jestem?
A powinnam?
Gram w zespole.
Fajnie.
O Boże.
- Co? - Nie, to...
Niektórzy mnie znają, to wszystko. I widziałem, że się przyglądasz, więc...
Wiesz co? Nieważne. Spoko.
Oczywiście, że wiedziałam, kto to.
CAMILA ALVAREZ - FOTOGRAF
Każda laska w Hazelwood go znała.
I nie dlatego, że był w jakimś zespole.
Co taka wielka gwiazda rocka jak ty robi w miejscowej pralni?
Szczerze?
Mamie zepsuła się pralko-suszarka.
- Tak. - To naprawdę miłe z twojej strony.
Tak pomagać mamie. Musisz być dobrym synem.
Właściwie to też moja pralka.
No tak. Bo nadal mieszkasz z matką.
Świetnie mi idzie, prawda?
Dobra. Co mogę zrobić, by to zmienić?
- Dużo raczej nie da się zrobić. - Nie?
- Nie. - Okej. A co powiesz na to?
Daj mi swój numer, a ja napiszę dla ciebie piosenkę.
Ten tekst już kiedyś zadziałał?
Ty mi powiedz. Dopiero go wymyśliłem.
Znałem Camilę z okolicy.
W dzieciństwie chodziliśmy razem do szkółki niedzielnej.
Nie można się w niej było nie zakochać,
nawet wtedy.
A potem poznała Billy'ego.
Mam miłość
Kochanie, będę podróżować
Wydaje się, że przez kolejny rok odbywały się tylko próby.
Kochanie, będę podróżować
Gdy wieczorem kładąc się do łóżka, bolały mnie dłonie, wiedziałem,
że to był dobry dzień.
Moja słodka, będę podróżować
Powiedziałem, jeśli potrzebujesz miłości
Będę podróżować
Jeszcze raz.
Powiedziałem, jeśli potrzebujesz miłości
Mieliśmy wtedy wiele dobrych dni.
Będę podróżować
Powiedz, że masz ten krawat, który ci wybrałam.
Mam go, jasne.
- Wyglądasz jak fleja. - Co?
Nawet nie zapiąłeś guzików.
Ma pan piękny dom.
Camila mówiła, że pracujesz w hucie.
Tak, zgadza się.
Ale tylko tymczasowo.
Billy jest muzykiem.
Tak, mój zespół nazywa się The Dunne Brothers.
Są naprawdę dobrzy.
Tak, ciężko nad tym pracujemy.
Ćwiczymy, ile się da, co wieczór koncerty i...
Wystarcza na rachunki?
- Nie do końca. - To się zmieni.
Tak, to się zmieni.
Nigdy w to nie wątpiłem.
Ale nie wszyscy tak czuli.
Idziemy!
W końcu.
Czemu jest zamknięty?
- Hej, Chuckie. - Hej, stary.
Co słychać?
Czemu garaż jest zamknięty?
Nie wiem, jak to powiedzieć, więc po prostu to powiem.
Dostałem się na studia.
- Jasne. - Nie wiedzieliśmy, że aplikowałeś.
To było przed czy po tym, jak wydałem całą kasę na tego vana?
Wiem. Przepraszam.
Mają naprawdę dobry program stomatologiczny.
Będziesz teraz dentystą?
- Nie wiem. Chyba tak. - Chuck, proszę cię.
Proszę, nie rób tego. Nie teraz.
Właśnie się rozkręca.
Co „się rozkręca”?
W czwartek supportujemy The Winters! A to dopiero początek.
- To prawdziwa okazja... - Tak jak i to.
Billy, wiem, że to twoje marzenie,
ale to nie znaczy, że się spełni.
Naprawdę myślisz, że mamy jakąś przyszłość?
Oczywiście, że tak.
Nieźle cię popieprzyło.
Świetny sweter, Chuck.
Jak u rasowego dentysty.
Musimy odwołać koncert.
Nie. Niczego nie odwołamy.
- Nie mamy basisty, Billy. - Niczego nie odwołamy.
Eddie, wskakujesz na bas.
Nie.
Na jak długo?
Dzięki, mamy u ciebie dług.
Jedziemy.
Podróżujemy do innego rytmu
Czy to widać po sposobie, w jaki biegnę?
Zawsze, gdy tak na mnie patrzysz
Płaczesz i jęczysz i mówisz Że wszystko się ułoży
Nieźle brzmisz, dziewczyno.
Czemu ja nic o tym nie wiem?
Wyjdę za sekundę.
Potykasz się o wzniosłość Aż nie ma już nic
Potykasz się o wzniosłość Aż tracisz głos
Potykasz się o wzniosłość...
Proszę, nie patrz na to.
Są niezłe.
Musisz tylko...
Ona zawróciła ci w głowie
Tańczy na krawędziach linii
To nie tak.
Dobra. No to jak?
Po prostu...
Ona zawróciła ci w głowie
I tańczy w zakamarkach twojego umysłu
Potykasz się o wzniosłość Aż tracisz głos
Potykasz się o wzniosłość Aż nie ma już nic
- Zaśpiewaj jeszcze raz. - Nie!
Powiedziałaś coś takiego...
- Coś tam... - Nie pamiętam. Pisz własne piosenki.
To zabrzmiało poważnie.
Najgorsze jest to, że oddałam mu tę piosenkę.
Tak bardzo brakowało mi pewności siebie.
Dzięki Bogu poznałam Simone.
SIMONE JACKSON - PIONIERKA DISCO
Daisy mówi, że zmieniłaś jej życie.
Pamiętasz, jak się poznałyście?
Byłyśmy chyba na imprezie na wzgórzach Hollywood.
Właśnie skończyłam występ w Gazzarri's.
Musiała mnie tam widzieć.
Wiedziała o mnie wszystko.
Właściwie to wiedziała wszystko o wszystkim.
Wymyślił, że przepłynie z basenu do basenu.
To szaleństwo, ale w filmie ma sens.
- Jak masz na imię? - Daisy.
Jestem twoją fanką.
Chociaż nie wiem, czemu robisz chórki dla pieprzonej Penny Richardson.
Tutaj jesteś.
Szukałam cię.
Pieprzona Penny Richardson.
- Słucham? - Daisy Jones. Jestem fanką.
- Chodźmy, padam z nóg. - Rozmawiałyśmy o tym.
Chyba ty. Wiesz co, Simone? Mam dość.
- Przepraszam cię na chwilę. - Jasne.
To nie to, co myślisz.
Myślę tylko, że jesteś zbyt fajna dla tej laski.
Zaczęłyśmy rozmawiać i już nigdy nie przestałyśmy.
To tymczasowa miejscówka. Po albumie kupię dom na Wzgórzach.
Nie mówiłaś, że nagrywasz album.
- Więc koniec z chórkami? - Mam nadzieję.
A ty śpiewasz, Daisy?
Nie, nie bardzo.
W dzieciństwie grałam na pianinie.
Ale po prostu uwielbiam
tę płytę.
- Co ci się w niej podoba? - Pisała piosenki dla innych.
Up on the Roof, Pleasant Valley Sunday, One Fine Day, wszystkie są świetne,
ale to coś innego. Postanowiła zaśpiewać te piosenki własnym głosem,
bo coś dla niej znaczyły.
Były osobiste.
Ty też tak masz, prawda?
Widziałam cię, kochana.
Gazzarri's. Whisky. Cały Sunset Strip.
Dziewczyny chodzą tam dla dragów, seksu albo żeby miały co opowiadać potem.
Ale nie ty.
Jesteś tam dla muzyki. Widziałam cię.
Ale pytanie brzmi:
co robisz na widowni zamiast na scenie?
Będę tylko zwykłym gościem
Nieźle.
Niektórzy nigdy nie wiedzą
Możesz w to uwierzyć?
Jak dostrzec anioła w śniegu
Pokażę ci coś prawdziwego
Jeśli naprawdę tego chcesz
Śnij dalej, Misiek.
Czego chcę
Gdy piosenka jest przyjemna i spokojna
Ale to nie jestem prawdziwy ja
Hej, byliście zarąbiści.
Dobrze to brzmiało.
- Hej, świetnie brzmieliście. - Dzięki, stary.
- Jestem Graham. - Karen.
Znasz tu jakieś miejsca z żarciem, Graham?
Nie zostajesz?
Żeby nas posłuchać.
To będzie dobry koncert.
Może następnym razem.
Spróbuj Pepe's.
Jest za rogiem.
Podają najlepsze burgery.
Mam miłość
Kochanie, będę podróżować
Mam miłość
Moja słodka, będę podróżować
Daj Micka Jaggera do składu,
ROD REYES MENADŻER TRASY
a jak ktoś zna Rolling Stonesów, to i tak wskaże na niego.
Jest gwiazdą rocka.
Billy też miał to coś.
Będę podróżować
Musisz napisać własny materiał.
Wiem. Ale większość nie jest jeszcze dość dobra.
O czym piszesz?
Mam jedną piosenkę zatytułowaną Nevermore.
- O kopalniach Cantonville... - Nie!
Nazywasz się Bob Dylan?
Albo Buffy Sainte-Marie?
Dosyć tego politycznego gówna!
To nowa dekada.
Nikt nie musi słuchać o tym, że na świecie panuje burdel.
Ludzie chcą znów czuć się dobrze.
Chcą czuć nadzieję.
Umiesz napisać piosenkę miłosną, prawda?
Rod miał wiele pomysłów.
Musisz wyluzować z solówkami, stary.
Nikogo nie obchodzi twoja technika.
Chcą śpiewać. Chcą tańczyć.
Rod kazał mi nosić bluzki z dekoltem.
KAREN SIRKO - KLAWISZE
Powiedziałam, żeby spieprzał.
I tyle.
I ostatnia rzecz, ale najważniejsza.
Musicie wypierdalać z Pittsburgha.
Chcecie mieć kontrakt?
Pracować z Jimmym Millerem, Tomem Dowdem, Teddym Price'em?
- Znasz Price'a? - Znam wszystkich.
Wszyscy są teraz w LA.
Nie w Londynie, nie w Nowym Jorku.
Tylko w Kalifornii, przyjacielu. To tam powinniście być.
Jestem za.
Tak?
- Tak, ja też. - Tak!
Chyba lepiej zatankuję vana.
Myślicie, że dojedzie?
Pewnie, że dojedzie.
O czym gadacie?
Możesz jechać z nami.
Co miałabym tam robić?
Być waszym cieniem?
Mam pracę, Billy. Uczę się. Nie mogę po prostu
- jechać za jakimś chłopcem... - Jakimś chłopcem?
Tak.
- Nie jestem jakimś chłopcem. - A kim?
Chodź do mnie.
Chodź tu. Dalej.
Więc to tyle? To już koniec?
Nadal jesteś mi winien tę piosenkę.
Camila?
On wyjeżdża.
Przykro mi, kochanie.
Może to błogosławieństwo.
Poprosił, żebym z nim pojechała.
Dokąd?
Do Kalifornii.
Kalifornii?
Nie możesz, twoja rodzina jest tutaj.
Nic nie jest ważniejsze niż to.
Nie wolno odwracać się od rodziny.
Ty się odwróciłaś.
Nie wystarczy poznać właściwą osobę.
Musisz poznać ją we właściwym czasie.
Robi się ciemno, chłopaki. Zawijamy.
Znajdzie się jedno wolne miejsce?
- Co? - Patrzcie, kto to!
Jesteś pewna?
Jedziesz?
Tona obowiązków
No dawaj, pozwól sobie trochę pożyć
Potykasz się o wzniosłość...
Stumbled on Sublime był numerem jeden przez cztery tygodnie z rzędu.
Skurwiel nadal twierdzi, że sam ją napisał.
To zaczęło stawać się normą.
Wzięłam fetę, żeby się obudzić,
więc jeśli tylko wypiję kawę, będę zbyt podjarana.
Stąd szampan. Nazywam to „w górę i w dół”.
Zabawne.
Wykorzystam to kiedyś w scenariuszu.
Dlaczego myślisz,
że sama tego kiedyś nie użyję?
To miał być komplement.
Nie musisz się wściekać.
Możesz być jak...
Jak moja muza czy coś w tym stylu.
Potykasz się o wzniosłość
Daisy?
Daisy!
Gdzie idziesz?
- Hej! Co takiego powiedziałem? - Co ty...
Że jestem twoją pieprzoną muzą.
Inspiracją dla twojego kolejnego pomysłu.
Tak. A co w tym złego?
Nie interesuje mnie bycie twoją muzą, Gary.
- Ani nikogo innego. - Nie to miałem na myśli.
Nie jestem muzą, jasne? Jestem kimś.
Dobra. Jesteś kimś. Rozumiem.
Jesteś kimś.
Co jest, kurwa?
Czy ty mnie właśnie popchnęłaś? Daisy?
Daisy?
Pojebana laska.
Bez względu na to, jak pewną siebie udajesz,
ile myślisz, że możesz dać...
Jeśli dość dużo ludzi powie ci, że jesteś do dupy, to im wierzysz.
Nie mogłam dłużej tego znieść.
Masz coś przeciwko...
Musiałam sprawdzić,
czy wszyscy mieli rację.
Czy może rację miałam ja.
Spłonęłam na ołtarzu wschodzącego Słońca
To niepokojące, jak wiele mogę znieść
Lecz kończę tak samo, jak zawsze
Leżąc w bezruchu, wypłakując
Odrzucenie i żal
Muszę spróbować od nowa
Klawisze naprawdę się tam sprawdziły, co?
Kto? Karen?
Tak, Karen.
Tak.
Tak, była super.
Domyśliłam się po tym, jak mnie ignorowałeś
Ludzie mogą i będą próbować
Ja zamierzam aż do śmierci
A potem do diabła z tym
I niepotrzebna mi niczyja pomoc
Mogę to zrobić zupełnie sama
Sama mogę zrujnować tę noc
Sama mogę odesłać tych żołnierzy
I napisać ten żałosny wiersz
Sama mogę pić za własne zdrowie
Sama mogę zrujnować tę noc
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Maciej Kowalski