Probando, probando.
Ola? Todo ben?
Cando queiras empezamos.
Canto tempo vai levarnos?
4 de outubro de 1977
Daisy Jones e The Six encheron o estadio
Soldier Field en Chicago, Illinois.
DAISY JONES E THE SIX
Daquela, eran unha das bandas máis importantes do mundo.
Acababa de saír o premiado Aurora, un álbum multiplatino.
Sería a súa última actuación.
Desde había 20 anos,
os membros da banda e do seu círculo máis próximo
negábanse a falar oficialmente do ocorrido.
Todo ben?
Que comece a festa.
Daisy tamén estivo de acordo con isto?
Ata agora.
DAISY JONES E THE SIX
1/10 "VEN E CÓLLEO"
Non sei por onde comezar.
DAISY JONES VOCALISTA E COMPOSITORA
Comeza polo principio.
Cando namoraches da música?
...a 2500 kilómetros entre eu e o lugar ó que lle chamo fogar
OS ÁNXELES
Pero es o único que me pertence
Tan soa
O máis interesante de Daisy é...
JONAH BERG AUTOR DE O AMENCER DE DAISY JONES
Naceu con todas as vantaxes.
Os cartos do seu pai,
a beleza da súa nai.
Tan soa, sento a chorar
Desculpa.
Tiña todo á súa disposición.
Cando a miña vida...
Non sabes estar calada?
E, aínda así, estaba completamente soa.
Ninguén quere escoitar a túa voz.
Parece que veu ó mundo só para enfastiarme!
Dásme un?
Hora de actuar.
Había dúas opcións para os nenos da cidade.
A fábrica ou a guerra.
BILLY DUNNE VOCALISTA E COMPOSITOR
Sempre soñei con algo diferente.
- Ola. - Ola.
Ola, mamá.
Segue no cuarto.
Veña, ruliño.
Só é unha rapaza!
Haberá outras.
Como o sabes?
Porque tes 14 anos
e tocas a guitarra.
Algún día terás moitas mozas, confía en min.
Graham tivo a idea da banda.
WARREN ROJAS BATERÍA
- A que vén todo isto? - Intenta recuperar a súa moza.
- Que? Non é por iso! - Claro que non.
É por facer algo que me encanta co meu irmán e mellores amigos.
- E se ás rapazas lles gusta... - Espera!
- Que acabas de dicir? - O teu irmán?
Dis que Billy Dunne estará na banda?
Nunca aceptei entrar na banda.
Un, dous, tres...
Dixen que ía escoitalos, se cadra aconsellalos.
Hai unha casa en Nova Orleáns
Chamada o Sol Nacente
Foi a ruína
De moitos pobres rapaces
E, Deus, eu ben sei...
Parade, parade.
É un mi maior, xefe.
- E ti, paus de raio. - Que?
Onde conseguiches esas ramas?
Eran do meu avó.
Fai as transicións máis suaves.
Isto non é jazz.
De novo, desde arriba.
Ei, Billy, por que non...
nos ensinas como se fai?
Eu coñecía o meu irmán.
GRAHAM DUNNE GUITARRISTA
No segundo ensaio, xa estaba practicamente na banda.
No terceiro, fíxoa súa.
Puto tipo.
EDDIE ROUNDTREE BAIXO
Vaia época para estar vivo se eras amante da música.
Vin os Cream no PAC Center,
os Zeppelin no Whisky,
e coeime no backstage para ver os The Who no Shrine.
Tiña 15 anos
e o mundo parecíame tan precioso e bo...
Onde está todo o mundo?
A xente di que era inocente.
Pero non era inocente, só era unha nena.
Odiaba ese sentimento,
tan baleiro e débil.
Tan inútil.
Xa non quería ser esa rapaza.
ESTE LIBRO PERTENCE A
Boas noites.
Somos os Dunne Brothers.
Por agora.
Fixemos dez bailes de fin de curso, 20 festas de graduación.
Non sei cantas festas dos 16.
Oh, Susie Q
Oh, Susie Q, parruliña, quérote
Susie Q
Gústame como camiñas
Gústame como falas
Gústame como camiñas Gústame como falas, Susie Q
A banda era un pasatempo.
Unha escapatoria.
Ningún de nós a vía como algo máis.
Nin sequera Billy.
Oh, Susie Q, parruliña, quérote
Susie Q
E, unha noite, todo cambiou.
A noite é túa.
Como bailas!
Ei, Billy.
- Tiña que estar en Xeorxia, Graham. - Pois non está.
Seguro que nin sequera foi.
- Que carallo vos pasa? - Agora non.
Soastes moi ben. Fixestes magas.
Que pasa?
Ves o do traxe a cadros?
O rariño que tapa a calva co pelo e vai cunha rapaza moi nova?
Si, é o noso pai.
Eu tiña catro anos cando marchou,
así que nunca tiven pai.
Pero era diferente para Billy.
Adorábao.
- Vou falar con el. - Ei, non, Billy.
- Billy. - Teño que ir!
Merda!
Podo axudarte?
Si, sabes quen son?
- Debería? - Pois si.
Entón, claro que si.
Recoñecería esa guitarra sen mirar.
Algo máis?
Non paga a pena. Marchemos.
Cóllea.
Veña, cóllea.
Dixen que a collas, cona!
Non a quero para nada.
Deicha a ti.
É para que te lembres de min.
Aí tes, fillo de puta.
Veña, veña!
Supoño que non nos pagarán este concerto, non?
Billy, estás ben, meu?
Aínda lembro o ollar na súa cara.
Foi entón cando se volveu real.
Vide, rapaces.
Vide aquí.
Sodes os meus irmáns, quérovos.
Traballamos duro, estamos unidos.
Algún día, converterémonos na puta mellor banda do mundo.
Confiades en min?
Si, hostia!
Estou dentro, tío.
- Somos familia. - Vide aquí.
Eu tamén o cría.
Mesmo antes de coñecer a Daisy.
FAI O AMOR NON A GUERRA
Ola, Mikey.
Estaba fóra de control?
E isto que fai?
Probablemente.
Pero tamén comecei a escribir.
Era aínda mellor que as drogas.
Coma se atopase unha peza de min que non sabía que faltaba.
Era a mellor sensación do mundo.
Que fas?
É privado.
Non podes entrar nun cuarto alleo e remexer nas súas cousas.
Isto é meu.
Mamá.
Son boas ou...?
Es unha moza preciosa, Margaret.
TEMOS PIANO
Perdoa, ti...?
Si, son. Billy Dunne, encantado.
Só ía preguntar se estabas a usar a cesta.
Non.
- Aí tes. - Xenial, grazas.
De nada.
Entón, non sabes quen son?
Debería?
Pois estou nunha banda.
Que ben.
Ai, Deusiño.
- Que? -É que...
Algunha xente me coñece. Vinte mirando e...
Sabes? Non importa, dá igual.
Claro que sabía quen era. É broma?
CAMILA ALVAREZ FOTÓGRAFA
Todas as rapazas coñeciamos a Billy.
E non porque estivese nunha banda.
E que fai unha estrela coma ti na lavandaría do barrio?
A verdade?
Rompeu a lavadora da miña nai.
- Si. - Que riquiño.
Axudar así a túa nai. Debes ser un bo fillo.
É que tamén é a miña lavadora.
Porque segues vivindo coa túa nai.
A cousa non pinta moi ben, non?
Moi ben. Que podo facer para cambiar as cousas?
- Non creo que moito. - Non?
- Non. - E que che parece
se me das o teu número e escríboche unha canción?
Funciónache ese truco?
Dimo ti, é a primeira vez que o uso.
Coñecía a Camila do barrio.
Iamos xuntos a catequese cando eramos nenos.
Era inevitable namorar dela,
ata daquela.
Entón coñeceu a Billy.
Por ter amor
Si, parruliña, viaxarei
Durante o ano seguinte, só ensaiamos.
Si, parruliña, viaxarei
Se tiña as mans en carne viva cando me deitaba,
sabía que pasara un bo día.
Preciosa, viaxarei
Digo, se precisas amor
Viaxarei
Outra vez.
Digo, se precisas amor
Daquela, pasabamos moitos bos días.
Viaxarei
Ola.
Por favor, polo menos dime que trouxeches a gravata.
Si, teño a gravata.
- Vas feito un cadro. - Que?
Nin te abotoaches ben.
Que casa tan bonita, señor.
Así que traballas na planta de aceiro.
Así é.
Pero só é temporal.
Billy é músico.
Teño unha banda, somos os Dunne Brothers.
Si, son moi bos.
Si, dedicámoslle moito tempo.
Ensaiamos moito, temos concertos cada noite...
Gañas a vida con iso?
- Non de todo. - Pero farao.
Pois si.
Nunca o dubidei nin un segundo.
Non todos pensaban o mesmo.
Aí está.
Por que está pechado?
- Ei, Chuckie! - Que hai, meu?
Que pasa, meu?
Por que está pechada a porta?
Non sei como dicilo, así que alá vou.
Vou á universidade.
- Moi ben. - Non sabiamos que querías ir.
Iso foi antes ou despois de que gastase todos os meus cartos nesta furgo?
Xa o sei. Síntoo. É que teñen
unha boa carreira de odontoloxía.
Agora vas ser dentista?
- Non sei, supoño. - Veña, Chuck.
Por favor, non vaias. Agora non.
Non cando estamos arrancando.
Que queres dicir con "arrancar"?
Somos teloneiros dos Winters este xoves! E iso é só o comezo.
-É unha oportunidade real. - Isto tamén.
Billy, sei que é o teu soño, meu,
pero que queiras algo non significa que vaia pasar.
De verdade cres que hai futuro?
Pois si, Chuck.
Estás tolo de remate.
Bonito cárdigan, Chuck.
Moi de dentista.
Cancelaremos o concerto.
Non imos cancelalo.
- Non temos baixista, Billy. - Non cancelamos.
Eddie, toca ti o baixo.
Non.
Ata cando?
Grazas, tío. Aprecíamolo moito.
Vamos.
Viaxa ó ritmo dun tambor diferente
Non podes adiviñalo polo meu xeito de correr?
Cada vez que me miras
Ti choras, laméntaste e dis que todo irá ben
Vaia chorro de voz, rapariga!
Por que non o sabía ata agora?
Saio nun segundo.
Un tropezo co sublime ata que o sinal fraquea
Un tropezo co sublime ata que non poidas falar
Un tropezo co sublime...
Deixa iso, por favor.
Non están nada mal, sabes?
Só hai que...
Está metida na túa cabeza
Bailando ó bordo das liñas
Non vai así.
Como vai, entón?
Pois...
Está metida na túa cabeza
E baila nos recunchos da túa mente
Un tropezo co sublime ata que non poidas falar
Un tropezo co sublime ata que o sinal fraquea
- Cántaa de novo. - Non!
Dixeches algo así
- como... - Non sei. Escribe as túas cancións, cona!
Parece importante.
O peor é que deixei que me roubase a canción.
Nese momento, non tiña moita autoestima.
Menos mal que coñecín a Simone.
SIMONE JACKSON PIONEIRA DO DISCO
Daisy di que lle cambiaches a vida.
Recordas como vos coñecestes?
Estabamos nunha festa en Hollywood Hills.
Eu acababa de tocar no Gazzarri's.
Debeu verme alí.
Sabíao todo de min.
De feito, sabíao todo de todos.
Pensa que pode nadar dunha piscina a outra,
que soa tolo, pero tería sentido nunha peli.
- Como te chamabas? - Daisy.
Son moi fan túa.
Non sei que fas sendo corista para a pecóra de Penny Richardson.
Aí estás!
Estaba a buscarte.
A pecóra de Penny Richardson.
- Perdoa? - Daisy Jones. Son moi fan.
- Vamos, estou cansa. - Xa falamos disto.
Sabes que, Simone? Dáme igual.
- Dásme un minuto? - Si, claro.
Non é o que cres.
Só creo que es demasiado boa para esa tía.
Comezamos a falar e xa nunca paramos.
É temporal. Tras o álbum, comprarei unha casa en Hills.
Non me dixeches que gravabas un álbum.
- Entón, xa non máis coros? - Non, carallo!
Ti cantas, Daisy?
Non moito.
Só ía a clases de piano de nena.
Pero estou namorada
deste álbum.
- Que che gusta máis del? - Escribía cancións para outra xente.
"Up on the Roof", "Pleasant Valley Sunday" e "One Fine Day" son boas,
pero esta é diferente. Escolleu cantalas coa súa propia voz,
porque as sentía súas.
É persoal, sabes?
Es ti, non si?
Eu tamén te vin, corazón.
En Gazzarri's, Whisky... Por todo o Strip.
Moitas rapazas só van polas drogas, sexo ou para contarlles historias ós colegas.
Ti non.
Ti vas pola música. Vinte.
A pregunta é:
por que estás de público e non no escenario, onde queres estar?
Serei un rapaz ordinario
Manda carallo.
Criaturas ata agora descoñecidas
Podes crelo?
Como atopar un anxo na neve
Ensinareiche algo verdadeiro
Se de verdade o queres
Soñar é gratis, ruliño.
O que quero
Cando a canción é mansa e calma
Pero realmente non son eu
Ei, rapaces! Menuda pasada o que facedes.
Soaba moi ben.
- Que ben soabades. - Grazas, tío.
- Son Graham. - Karen.
Coñeces algún bo restaurante por aquí, Graham?
Non vas quedar?
Para escoitarnos.
Vai ser un bo concerto.
Pode que para a próxima.
Proba en Pepe's.
Está moi preto.
Incribles hamburguesas.
Si, por ter amor
Ai, parruliña, viaxarei
Por ter amor
Preciosa, viaxarei
Pon a Mick Jagger nunha fila
ROD REYES XEFE DE XIRA
e unha persoa que non escoitara falar dos Rolling sinalaríao.
É a estrela de rock.
Billy Dunne tiña ese don.
Viaxarei
Tes que escribir as túas cancións.
Xa o fago, pero a maioría non son suficientemente boas.
Sobre que escribes?
Teño unha chamada "Nevermore".
- Sobre as minas de Cantonville. - Non!
Acaso es Bob Dylan?
Ou Buffy Sainte-Marie?
Xa basta de merdas políticas!
É unha nova década.
Ninguén quere lembrar que o mundo é un desastre.
A xente quere volver sentirse ben.
Quere sentir esperanza.
Podes escribir unha canción de amor, non?
Rod tiña moitas ideas.
Tes que relaxarte cos solos, meu.
A ninguén lle importa a túa habilidade coa guitarra.
Queren cantar. Queren bailar.
Rod díxome que levase minisaias.
KAREN SIRKO TECLISTA
Díxenlle que fose á merda.
E iso foi todo.
O último que vos digo, e isto é clave,
é que lisquedes de Pittsburgh.
Queredes unha discográfica?
Traballar con Jimmy Miller, Tom Dowd ou Teddy Price?
- Coñeces a Teddy Price? - Claro.
Están todos nos Ánxeles.
Nin Londres nin Nova York.
California, tíos. É o centro de todo.
Apúntome.
Si?
- Si, eu tamén. - Si!
Vou botarlle gasolina á furgo!
Cres que chegará ata alí?
Pois claro que si.
De que falades?
Podes vir con nós.
Para facer o que?
Seguirte por aí?
Traballo e estudo, Billy. Non podo seguir un rapaz
-á outra punta do país... - Un rapaz?
Si.
- Non son calquera rapaz. - Entón que?
Ven aquí.
Ven aquí, veña.
Xa está? Terminamos?
Aínda me debes unha canción, Billy Dunne.
Camila?
Múdase.
Síntoo, meu amor.
Pero pode que sexa unha bendición.
Pediume que fose con el.
Onde?
A California.
California?
Non podes, a túa familia está aquí.
Non hai nada máis importante.
Non lle vires as costas á túa familia.
Ti fixéchelo.
Non basta con coñecer a persoa adecuada.
Tamén tes que coñecela no momento axeitado.
Faise de noite, meus. Hai que ir tirando.
Tedes espazo para unha máis?
- Que? - Mira quen é!
Ola!
Estás segura?
Vés con nós?
É unha tarefa
Vamos, tío Déixate vivir un pouco máis
Un tropezo co sublime...
"Tropezo co sublime" foi número un durante catro semanas consecutivas.
Ese cabrón segue dicindo que escribiu a canción.
Estaba a converterse nun patrón.
Tomei anfetas para espertar,
así que se tomo o café estarei demasiado a cen.
Por iso tomo champaña. Chámolle "subir e baixar".
Que curioso.
Algún día usareino nun guión.
E que che fai pensar
que eu non o vou usar?
Era un afago.
Non te piques.
Podes ser como...
a miña musa.
Un tropezo co sublime
Daisy?
Daisy!
Onde vas?
- Ei, que dixen? - Que dixeches?
Que son a túa musa, hostia!
Unha inspiración para a túa grande idea.
Si, e que ten?
Non quero ser a túa musa, Gary.
- Nin de ninguén. - Non quixen dicir iso.
Non son a musa, de acordo? Son o alguén.
Moi ben, es o alguén. Xa o pillo.
Es o alguén.
Que cona?
Acabas de empurrarme? Daisy?
Daisy?
Maldita tola.
Non importa canta confianza teñas,
canto creas que podes dar.
Se moita xente di que es mala, crelo.
Non podía esperar máis.
Impórtache se...?
Tiña que comprobar
se a xente tiña razón sobre min,
ou a tiña eu.
Queimáronme no altar do sol nacente
É alarmante ver canto podo correr
Pero teño corda para tempo
Chorando ata rebentar nunha canella
Derrubada e azul
Teño que intentar algo novo
A teclista engadiulle moito á mezcla, non si?
Quen, Karen?
Si, Karen.
Si.
Pois si.
Podo adiviñalo polo xeito no que non me mirabas
A xente pode intentar e intentará
Eu tamén o farei, ata que morra
Que lles dean a todos
Non preciso axuda de ninguén
Non preciso de ninguén
Podo arruinar a noite soa
Podo librarme dos soldados soa
Podo escribir o meu triste poema
Podo beber ata chegar ó meu inferno
Podo arruinar a noite soa
Subtítulos: Natalia L. Prieto
Supervisora creativa: Estefanía Prol Lusquiños