Testing, testing...
Hello? Ayos na?
Sabihin mo lang kung handa ka na.
Gaano ba ito katagal?
Noong Oktubre 4, 1977,
nag-perform ang Daisy Jones The Six sa napakaraming manonood
sa Soldier Field sa Chicago, Illinois.
Sila ang isa sa pinakasikat na banda sa mundo noong panahong 'yon,
at kagagaling lang sa kanilang multi-platinum selling album na "Aurora."
Iyon na ang huli nilang performance.
Sa loob ng 20 taon,
ang mga miyembro ng banda at mga kalapit nila
ay hindi nagsalita tungkol sa nangyari...
Okey?
Simulan na natin.
Pumayag din si Daisy?
Maliban ngayon.
Hindi ko alam kung saan magsisimula.
Sa umpisa.
Kailan ka nahumaling sa musika?
...1,500 na milya sa pagitan ko At ng tahanan ko
Pero ikaw lang ang mayroon ako
Mag-isa ako
Ang kakatuwa kay Daisy ay...
Ipinanganak siyang may kalamangan.
Ang yaman ng tatay niya,
ang ganda ng nanay niya.
Mag-isa habang nakaupo at umiiyak
Saglit lang.
Nasa kaniya na ang lahat.
Pero ang buhay ko...
Hindi ka ba tatahimik?
Pero mag-isa siya.
Walang may gusto sa boses mo.
Ipinanganak yata siya para ipahiya ako.
Puwedeng makahingi?
Show time na.
May dalawang pagpipilian para sa mga bata sa amin.
Ang gilingan o ang digmaan.
Pero iba ang pangarap ko.
- Hoy. - Musta.
Ah, Ma.
Nasa kuwarto pa rin siya.
Ano ba, Peaches?
Babae lang siya.
Marami pang iba.
Paano mo nalaman?
Kasi 14 taong gulang ka pa lang,
at marunong kang maggitara.
Maniwala ka, magkakaroon ka ng maraming nobya sa hinaharap.
Ideya ni Graham na magsimula ng isang banda.
- Ano ba ang dahilan? - Gusto niyang makipagbalikan sa nobya.
- Ano? Hindi kaya! - Siyempre, hindi.
Gusto ko kasing gawin ang gusto ko kasama ng kuya ko at mga kaibigan.
- At kung mapansin ng mga babae... - Teka!
- Anong sabi mo? - Ang kuya mo?
Kasama si Billy Dunne sa banda?
Hindi talaga ako sumang-ayon sa banda nila.
Isa, dalawa, tatlo, apat, lima, anim.
Ang sabi ko, makikinig ako, baka makapagbigay din ng mga payo.
May isang bahay sa New Orleans
Tinatawag na Rising Sun
At ito'y kasiraan
Para sa kawawang lalaki
At, oo, alam ko...
Tigil.
E major 'yun, chief.
- At ikaw, thundersticks... - Ano?
Saan mo nakuha 'yang mga kahoy?
Sa lolo ko.
Kalmahan mo lang sa fills, okey?
Hindi ito jazz.
Simula ulit...
Hoy, Billy, bakit hindi mo...
Bakit di mo ipakita kung paano?
Kilala ko ang kuya ko.
Sa ikalawang praktis, sumama na siya,
at sa ikatlo, sa kaniya na ang banda.
Lintik na lalaki.
Napakasayang panahon noon kung mahal mo ang musika.
Napanood ko ang Cream sa PAC Center,
ang Zeppelin sa Whisky,
pumuslit sa backstage para mapanood ang The Who sa Shrine.
Labinlimang anyos ako noon
at ang buong mundo ay napakaganda at napakasaya.
Nasaan ang iba?
Sabi ng mga tao, wala raw akong muwang.
Hindi ako walang muwang. Bata pa kasi ako.
At ayaw ko ng pakiramdam na
malungkot at mahina.
Walang magawa.
Ayaw ko nang maging ganoong babae.
ANG LIBRONG ITO AY KAY
Magandang gabi.
Kami ang Dunne Brothers.
Sa ngayon.
Nag-perform kami sa 10 proms, 20 graduation parties.
Hindi ko na mabilang kung ilang sweet sixteens.
Oh, Susie Q
Oh, Susie Q, baby, mahal kita
Susie Q
Gusto ko ang paglalakad mo
Gusto ko ang pagsasalita mo
Gusto ko ang paglalakad mo Gusto ko ang pagsasalita mo, Susie Q
Panggambala lang ang banda.
Alam mo na, pagtakas.
Hindi namin 'yun itinuring na higit pa sa mga 'yun.
Kahit si Billy.
Oh, Susie Q, baby, mahal kita
Susie Q
Tapos, isang gabi, nagbago ang lahat.
Gabi mo ito.
Marunong kang magsayaw.
Hoy, Billy.
- Dapat nasa Georgia siya, Graham. - Eh, hindi. Okey?
Baka nga hindi talaga siya umalis.
- Ano'ng problema, mga pare? - Huwag ngayon.
Ang galing n'yo ngayon. Ang ganda pa ng tunog.
Ano'ng nangyayari?
Nakita n'yo 'yung naka-plaid suit?
'Yong lalaking panot na may kasamang babaeng mas bata sa kaniya?
Oo, tatay namin siya.
Apat na taon pa lang ako nang umalis siya,
kaya parang wala rin talaga akong tatay.
Pero iba kay Billy.
Tinitingala niya ang lalaking 'yon.
- Kakausapin ko siya. - Billy, huwag.
- Billy. - Kailangan!
Lintik!
Ano'ng maitutulong ko?
Kilala mo ba ako?
- Dapat ba? - Oo, dapat.
Eh, di sige.
Kilala ko ang gitarang 'yon.
May iba pa ba?
Sayang lang. Halika na.
Sa 'yo na ito.
Sige na, kuhanin mo na.
Kuhanin mo na nga!
Hindi ko naman gagamitin.
Ibinigay ko 'yan sa 'yo.
Para maalala mo ako.
Ayan na, tarantado.
Halika na!
Mukhang di tayo mababayaran, ano?
Billy. Ayos ka lang ba, pare?
Naaalala ko pa rin ang hitsura ni Billy.
Simula noon, naging totoo na lahat.
Mga pare, halikayo.
Halika.
Mga kapatid ko kayo at mahal ko kayo.
Gagalingan natin, hindi tayo maghihiwalay,
at balang-araw, tayo na ang pinakasikat na banda sa mundo.
Nagtitiwala kayo sa akin?
Oo naman.
Siyempre, pare.
- Pamilya tayo. - Halikayo.
Naniwala rin ako roon.
Kahit bago ko pa makilala si Daisy.
Hoy, Mikey.
Wala ba ako sa kontrol?
Ano'ng ginagawa niyan?
Siguro.
Pero nagsusulat din ako.
Na mas masarap sa pakiramdam kaysa sa droga.
Tila ba nahanap ko ang isang bahagi kong nawawala pala.
Wala nang mas higit pang pakiramdam.
Ano'ng ginagawa mo?
Pribado ang mga 'yan.
Hindi ka puwedeng basta pumapasok, tapos, gagalawin ang gamit ng iba.
Sa akin ang mga 'to.
Ma.
Maganda ba o...
Maganda kang babae, Margaret.
MAY PIANO SA LOOB
Pasensiya na. Pero, ikaw ba...
Oo, ako nga si Billy Dunne. Masaya akong makilala ka.
Ang ibig kong sabihin, ginagamit mo ba ang basket?
Hindi.
- Heto na. - Ayos, salamat.
Sige.
Hindi mo ako kilala?
Dapat ba?
Nasa banda ako.
Astig.
Pambihira.
- Ano? - Hindi, kasi...
May ilang kilala ako. At nakita kitang nakatingin, kaya...
Alam mo? Hayaan mo na. Ayos lang.
Siyempre, kilala ko siya. Nagbibiro ka ba?
Kilala ng mga babae sa Hazelwood si Billy Dunne.
At hindi dahil nasa banda siya.
Bakit nasa labahan ang isang sikat na rock star gaya mo?
'Yong totoo?
Nasira ang washer-dryer ni Mama.
- Oo. - Ang sweet naman.
Kasi tinutulungan mo ang nanay mo. Mabuti ka sigurong anak.
Kasi washer-dryer ko rin 'yon.
Tama. Kasi kasama mo pa rin ang nanay mo.
Pumapabor sa akin lahat, ano?
Sige. Paano ba ako makakabawi?
- Tingin ko, wala ka nang magagawa. - Wala na?
- Wala. - Okey. Paano kung ganito?
Ibigay mo sa akin ang numero mo, tapos, isusulat kita ng kanta.
Gumana na ba ang linyang 'yan?
Ikaw ang magsabi kasi sa 'yo ko pa lang nagamit.
Kilala ko si Camila.
Noong mga bata pa kami, magkasabay kami papuntang Sunday school.
Hindi mo maiiwasang mabighani sa kaniya,
kahit noon pa man.
Tapos, nakilala niya si Billy.
May pag-ibig
Whoa, baby, darating ako
Noong sumunod na taon, parang puro praktis ang ginawa namin.
Whoa, baby, darating ako
Kapag mapula at maga na ang kamay ko bago ako matulog,
alam kong magandang araw 'yon.
Binibini, darating ako
Kung kailangan mo ng pagmamahal
Darating ako
Isa pa.
Kung kailangan mo ng pagmamahal
Marami kaming masasayang araw noon.
Darating ako
Hoy.
Sabihin mong dinala mo ang kurbatang pinili ko.
Nandito.
- Ang gulo mo. - Ano?
Hindi ka man lang nakabutones.
Ang ganda po ng bahay n'yo, sir.
Sabi ni Camila, nagtatrabaho ka raw sa steel mill.
Opo.
Pero pansamantala lang.
Musikero si Billy.
Oo, miyembro ako ng bandang Dunne Brothers.
Oo, ang galing nila.
Oo, ginagalingan talaga namin.
Malimit kaming nagpapraktis, gabi-gabing nasa gig at...
Nakakabayad naman ito?
- Hindi naman. - Makakabayad din.
Oo, tama.
Hindi ko man lang 'yon pinagdudahan.
Pero hindi ganoon lahat.
Ayun siya.
Bakit sarado?
- Hoy, Chuckie. - Pare.
Kumusta ka?
Bakit sarado ang garahe?
Hindi ko alam kung paano sasabihin pero sasabihin ko na lang.
Nakapasok ako sa kolehiyo.
- Sige. - Hindi namin alam na nag-apply ka pala.
Nangyari ba 'to bago o pagkatapos kong gastusin ang pera ko para sa van na 'to?
Alam ko. Pasensiya na, pero,
ang ganda kasi ng dental program nila.
Magiging dentista ka na ngayon?
- Hindi ko alam. Siguro. - Chuck, ano ba.
Okey? Huwag mo itong gawin. Huwag ngayon.
Nagsisimula na tayo.
Anong ibig mong sabihing "nagsisimula na tayo"?
Tayo ang magbubukas para sa The Winters! Simula pa lang ito.
- Totoo itong oportunidad... - Ito rin naman.
Billy, alam kong pangarap mo ito, pare,
pero hindi dahil gusto mong mangyari, magkakatotoo.
Tingin mo ba talaga may mapapala tayo?
Oo, Chuck, mayroon.
Nababaliw ka na.
Ang ganda ng cardigan mo, Chuck.
Parang dentista talaga.
Ikansela na natin ang gig.
Hindi.
- Wala tayong bassist, Billy. - Hindi tayo magkakansela.
Eddie, ikaw muna sa bass.
Ayaw ko.
Gaano katagal?
Salamat, pare, utang namin 'to sa 'yo.
Halika na.
Sumabay sa tibok ng magkaibang gusto
Hindi mo ba mapansin ang pagtakbo ko?
Tuwing tinititigan mo ako
Umiiyak, dumadaing, at sinasabing Magiging maayos ang lahat
Ang galing mong kumanta.
Bakit di ko 'yan alam?
Patapos na rin ako.
Dahil sa kagandahan Humina ang hudyat
Dahil sa kagandahan Hindi makapagsalita
Dahil sa kagandahan...
Huwag mo 'yang tingnan.
Alam mo, maganda naman ito.
Kailangan lang...
Hindi siya mawala sa isip mo
Sumasayaw sa gilid ng mga linya
Hindi 'yan ganiyan.
Eh, paano?
Kasi...
Hindi siya mawala sa isip mo
At gumagala-gala siya sa isipan mo
Dahil sa kagandahan Hindi makapagsalita
Dahil sa kagandahan Humina ang hudyat
- Kantahin mo ulit. - Ayaw ko!
May sinabi kang parang...
- May kung ano... - 'Di ko maalala. Magsulat ka ng sarili mo.
Mukhang seryoso ka talaga.
Pero ang malala, hinayaan kong kunin niya ang kantang 'yon.
Ganoon kaliit ang tingin ko sa sarili ko noon.
Mabuti na lang at nakilala ko si Simone.
Sabi ni Daisy, binago mo raw ang buhay niya.
Naaalala mo ba kung paano kayo nagkakilala?
Tingin ko, nasa isang party kami sa Hills.
Katatapos ko lang magperform sa Gazzarri's.
Baka doon niya ako nakita.
Alam niya ang lahat sa akin.
Sa katunayan, alam niya ang lahat-lahat.
Akala niya, kaya niyang lumangoy papunta sa sunod na pool,
na parang kabaliwan, pero posible sa pelikula.
- Ano nga ulit ang pangalan mo? - Daisy.
Tagahanga mo ako.
Hindi ko alam kung bakit ka backup sa lintik na si Penny Richardson.
Nandiyan ka pala.
Hinahanap kita.
Penny Richardson.
- Ano? - Daisy Jones. Tagahanga mo.
- Halika na, pagod na ako. - Napag-usapan na natin 'to.
Ikaw lang. Alam mo, Simone? Ayaw ko na.
- Saglit lang, a? - Oo, sige.
Hindi 'yon katulad ng iniisip mo.
Sa tingin ko lang, masyado kang cool para sa kaniya.
Hindi na kami tumigil sa pag-uusap.
Pansamantala 'to. Pagkatapos ng album, bibili ako ng bahay sa Hills.
Hindi mo sinabing nagrerekord ka pala ng album.
- Hindi ka na backup? - Sigurado.
Kumakanta ka ba, Daisy?
Hindi masyado.
Nag-piano lesson lang ako noong bata.
Pero gustong-gusto ko
ang rekord na ito.
- Ano ang gusto mo riyan? - Nagsulat siya para sa ibang tao.
Up on the Roof, Pleasant Valley Sunday, One Fine Day, magagandang kanta lahat,
pero iba ito. Kinanta niya mismo ang mga ito
dahil may kahulugan ang mga 'yon sa kaniya.
Personal ito, alam mo 'yon?
Ikaw 'yon, ano?
Nakita na rin kita, honey.
Sa Gazzari's. Sa Whisky. Sa buong Strip.
Karamihan sa mga babae ay naroon para sa droga, sex, at kuwento.
Pero ikaw, hindi.
Nandoon ka para sa musika. Nakita kita.
Ang tanong ay,
bakit nanonood ka lang at hindi ikaw ang nasa entablado?
Magiging ordinaryo akong lalaki
Ang galing.
Hindi alam ng ilan
Hindi ako makapaniwala.
Kung ano ang anghel sa niyebe
Ipapakita ko sa 'yo ang totoo
Kung gusto mo
Mangarap ka, Peaches.
Ang gusto ko
Kapag ang kanta'y maganda't malinaw
Pero hindi ako 'yon
Hoy, mga pre ang galing n'yo roon.
Ang ganda ng tunog.
- Hoy, ang galing mo. - Salamat, pare.
- Ako si Graham. - Karen.
May alam ka bang magandang lugar kung saan puwedeng kumain, Graham?
Hindi ka manonood?
Hindi mo kami pakikinggan?
Magiging magandang palabas 'yon.
Sa susunod na lang.
Subukan mo sa Pepe's.
Sa kanto lang 'yon.
Pinakamasarap na burger dito.
Oo, may pag-ibig
Oh, baby, darating ako
May pag-ibig
Binibini, darating ako
Ilagay si Mick Jagger sa lineup...
at ang taong di pa napakinggan ang Rolling Stones ay tuturo sa kaniya.
Siya ang rock star.
May ganoong dating si Billy Dunne.
Maglalakbay ako
Kailangan mong magsulat ng sarili mong kanta.
Oo, ginagawa ko. Hindi pa nga lang maganda 'yung iba.
Tungkol saan ang isinusulat mo?
May kanta akong "Nevermore."
- Tungkol sa mga minahan sa Cantonville... - Hindi!
Ikaw ba si Bob Dylan?
O si Buffy Sainte-Marie?
Tigilan na 'yang pampolitika!
Bagong dekada na ito.
Hindi na kailangang ipaalala na magulo ang mundo.
Gusto ng mga tao na sumaya.
Gusto nila ng pag-asa.
Kaya mong sumulat ng love song, di ba?
Maraming ideya si Rod.
Kalmahan mo lang sa mga solo.
Walang may pakialam sa galing mo sa paggigitara.
Gusto nilang kumanta at sumayaw.
Sinabihan ako ni Rod na magsuot ng low-cut na damit.
Sabi ko sa kaniya, lintik siya.
At tapos na.
Ang huli na siyang pinakaimportante,
umalis na kayo sa Pittsburgh.
Gusto n'yong makapasok sa isang label?
Gusto n'yong makatrabaho sina Jimmy Miller, Tom Dowd, Teddy Price?
- Kilala mo si Teddy Price? - Kilala ko lahat.
At nasa LA na sila ngayon.
Wala sa London, wala sa New York.
Nasa California, kaibigan. Doon kayo dapat pumunta.
Sama ako.
Talaga?
- Oo, ako rin. - Ayos!
Dapat pagasolinahan ko na ang van.
Tingin mo, aabot?
Oo, aabot siya.
Ano ang pinag-uusapan n'yo?
Puwede kang sumama sa amin.
Tapos, ano?
Sundan ka?
May trabaho ako, Billy. Papasok ako sa paaralan. Hindi ako basta na lang
- susunod sa kung sinong lalaki... - Kung sinong lalaki?
Oo.
- Hindi ako kung sino lang. - Eh, ano 'to?
Halika.
Halika rito.
Puwes, ano na? Tapos na?
May utang ka pa sa aking kanta, Billy Dunne.
Camila?
Aalis na siya.
Ikinalulungkot ko, mahal ko.
Baka pagpapala na ito.
Pinapasama niya ako.
Saan?
Sa California.
California?
Hindi puwede, nandito ang pamilya mo.
Wala nang mas importante pa roon.
Hindi mo puwedeng talikuran ang pamilya mo.
Pero ginawa mo.
Hindi sapat na makilala ang tamang tao.
Kailangan makilala mo rin sila sa tamang pagkakataon.
Dumidilim na, mga pare. Bilisan na natin.
Puwede pa ba ang isa?
- Ano? - Tingnan mo nga naman!
Hoy!
Sigurado ka ba?
Sasama ka?
Nakakapagod
Sige na, subukan mong magpakasaya
Dahil sa kagandahan...
Apat na linggong nangunguna ang "Stumbled on Sublime"?
Ipinipilit niya pa ring siya ang sumulat ng kanta.
At nagiging pattern na ito.
Nag-bennie ako para magising,
kasi kung kape, masyado akong magiging masigla.
Kaya nag-champagne ako. Tinatawag ko itong "taas at baba."
Nakakatawa 'yon.
Gagamitin ko 'yon sa script balang-araw.
Bakit mo naman naisip na
hindi ko rin 'yon gagamitin balang-araw?
Pagpuri 'yon.
Hindi mo kailangang mainis.
Puwede kang maging...
Parang muse ko o ano man.
Dahil sa kagandahan
Daisy?
Daisy!
Saan ka pupunta?
- Hoy! Ano ba ang sinabi ko? - Ano'ng sinabi mo...
Ang sabi mo, muse mo ako.
Parang inspirasyon mo lang ako sa susunod mong ideya.
Oo. Ano namang mali roon?
Hindi ako interesadong maging muse ninuman, Gary.
- Kahit kanino. - Hindi ganoon ang ibig ko.
Hindi ako muse lang, okey? Magaling ako.
Okey. Magaling ka. Sige na.
Magaling ka.
Lintik ka ba?
Bakit mo ako itinulak, Daisy?
Daisy?
Baliw.
Kahit gaano mo pa ipinapakitang may kumpiyansa ka
at iniisip ang dami ng maibibigay mo.
Kung maraming nagsasabing wala kang kuwenta, paniniwalaan mo sila.
Hindi ko na talaga kaya.
Puwede bang...
Gusto kong malaman
kung tama ang tingin ng lahat sa akin,
o kung tama ako.
Napaso ako sa altar ng papasikat na araw
Nakakabahala kung gaano kalayo Ang kaya kong takbuhin
Pero hindi ako umuusad
Umiiyak sa isang pasilyo
Nadurog at malungkot
Dapat sumubok ako ng bago
May idinagdag 'yung keyboardist sa mix, ano?
Sino? Si Karen?
Oo, si Karen.
Oo.
Oo, ganoon na nga.
Masasabi kong di mo ako napapansin
Susubukan ng mga tao
Gagawin ko hanggang mamatay
At magalit
At di ko kailangan ng tulong
Kaya ko 'to nang wala ang iba
Kaya kong sirain ang gabing ito
Kaya kong talunin ang mga hukbo
Kaya kong sumulat ng malungkot na tula
Kaya kong uminom ng mag-isa
Kaya kong sirain ang gabing ito
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni R Seb
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay