ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
One-one-seven-two-five-two. Dahmer.
One-one-nine-nine-four-two. Bryant.
One-one-six-six-five-four.
Uy, humiling ako ng dalawang kapsula ng cyanide
at isang razor blade.
Pwede bang tingnan mo 'yon?
MAGTIWALA SA DIYOS.
JEFFREY DAHMER
Dear Jeff, Iniisip ng mga kaibigan ko na kabaliwan ang sulatan ka,
pero gusto ko lang mag-hi.
Alam mo ba na Halloween costume ka na?
Tatlong lalaki sa eskuwela ang nagpunta sa Halloween bilang ikaw,
at natakot ang lahat,
kaya ipinagbawal na ang gan'ong costumes sa susunod na taon.
Alam mo ba na may komiks na tungkol sa iyo?
Ang astig ng dating. Mahilig ako sa mga nakakatakot na bagay.
Pwede mo ba akong padalhan ng drawings mo o kahit ano?
Nagpadala ako ng $5.
Magpapadala pa ako kung sasagutin mo 'to. Ang pinakamalaki mong tagahanga, Alice.
HI ALICE! SALAMAT!! NAGMAMAHAL, JEFF
Napansin n'yo ba na mukha itong hinlalaki ng tao?
'Yon ang itsura nila pag tapos na ako sa kanila.
Hindi pala, ang totoo, parang ganito.
Pucha, pambihira ka talaga.
Maupo ka na lang!
Hindi ko gusto 'yon.
Gusto 'yon ng mga tagahanga ko.
Hindi mo kailangang bumalik doon.
Tumira ka rito hangga't kailangan mo.
Di ako magiging pabigat kaninuman, at yan na ang desisyon ko.
-Pero, Mama, hindi po... -'Yan na ang desisyon. Pero salamat.
Kunin mo na ang ibang gamit ko.
Hindi pa rin ba sila nagsasawa?
Konting panahon pa. May iba pang balitang darating.
Ako na po.
BABALA PROBINSIYA NG MILWAUKEE MEDICAL EXAMINER
Halika na, Mama.
-Pasensiya na. Hindi, kabaliwan ito. -Ano?
Mama, hindi ako papayag na manatili ka rito.
Ibig kong sabihin... Diyos ko, naaamoy ko pa rin.
Ang ginawa niya sa mga taong 'yon...
Ang kamatayan, ang pagpatay? Alam kong naaamoy mo rin.
Kung magmamatigas ka at hindi mo aaminin, okey.
Pero huwag kang magsisinungaling.
At saan naman ako lilipat, ha?
Hindi ko kakayanin kahit na gusto ko.
-Hayaan mong tulungan kita. -Sandra, hindi.
Sapat na ang nakuha niya sa mundong ito.
Hindi ko siya hahayaan na kunin ang tahanan ko.
Okey, pero mangako ka.
Kapag natakot ka, sasama ka sa iba.
Alam mo kung nasaan sila sa gabi, 'di ba?
Ayos lang ako.
Mangako ka sa akin.
Okey! Pangako. Diyos ko.
Pwede ba, tama na?
Para bang lilitaw si Jeff Dahmer mula sa dilim
at kukunin ako.
Nakakulong na siya.
Wala na siya. Habambuhay.
Okey, pero tawagan n'yo po ako ha.
At pakiusap, magpahinga po kayo.
-Oo, anak. -Okey?
Oo.
Hoy!
Bibigyan kita ng $20, pero matutulungan mo ba ako?
Pucha, ano 'yon?
Patayin mo 'yan, pucha ka, Dahmer!
Gusto ko ng matulog!
MGA AWIT AT TUNOG NG HUMPBACK WHALE
Dahmer, patayin mo 'yan!
Bakit? Gusto ko lang namang makatulog.
Patayin mo 'yan at ibigay mo sakin.
Sa akin 'to.
Hindi mo pwedeng basta kunin.
Ibigay mo sa akin o bartolina ka.
Pucha.
Sinong may sabi na bawal 'yan?
Gusto mo nito, ha? Ang tunog ng mga taong pinapatay?
Mga sigaw ng balyena 'yan.
Kumakalma ako d'yan. Natutulungan akong makatulog.
Hindi ko pwedeng isara ang ilaw dito.
Talaga? Sa warden ka magreklamo.
Binayaran ko 'yan! 'Di mo pwedeng kunin !
Pucha ka, Dahmer.
-Silya-elektrika ang dapat sa iyo. -'Yon ang hiniling ko.
Pero 900 taon ang ibinigay ang sa akin.
Ano ba, pare?
Makakakuha pa ako ng mga ingay ng balyena!
Tumahimik ka, Dahmer!
Pucha, manahimik ka na!
Dear Ms. Hughes,
Maaari bang pirmahan mo ito para sa akin?
Nagsama ako ng return envelope na may selyo para hindi ka na maabala.
Salamat. Josh Mahoney, Champaign, Illinois
Nauunawaan ko ang galit mo, Ms. Hughes,
pero inaabot ng ilang taon ang kasong sibil,
kahit manalo, malabo kung magkano ang makukuha natin
mula sa siyudad o sa maliliit na publishing companies
gaya ng naglabas ng komiks.
Mr. Goldstein, hindi ito usapin ng pera.
'Di maibabalik si Tony ng anumang halaga ng pera.
Masama ang librong ito.
Kasamaan, may masamang hangarin.
Kailangang may magbayad at managot para rito.
Sang-ayon ako.
Heto, gusto kong tingnan mo ito.
Sumulat ng libro ang ama ni Jeffrey Dahmer,
at sa tingin ko, higit na mas bebenta 'yan kesa sa komiks.
Nakilala ko si Lionel at ang asawa niya, si Shari noong paglilitis.
Mukhang disente silang tao.
Bukod sa pagdedemanda sa siyudad,
hahabulin natin si Dahmer at ang pamilya niya.
Harangin ang anumang kikitain nila sa book deals,
pelikula, TV rights, bayarang panayam,
kahit na ang maliliit na donasyon
na pinapadala sa kanya ng mga tagahanga niya.
Totoo 'yon. Nabasa ko sa dyaryo.
Huwag kang pumayag na kumita siya ng kahit singko.
Ewan ko. Ang kasuhan ang siyudad at si Dahmer, tama 'yon.
Ang idamay ang pamilya niya? Pagkatapos ng mga pinagdaanan din nila?
Milyun-milyon ang pwede nilang kitain.
Oo, maaaring mga disenteng tao sila,
pero sa tingin ko, hindi ka nila hahatian sa perang 'yon
o ang pamilya ng mga biktima.
Hindi kusang loob.
Payag ka ba at handa sa labang ito?
"Ang pagsusuri ni Lionel Dahmer sa imposible ng maayos na relasyon
sa anak na si Jeffrey ay nakayayamot basahin para sa isang magulang.
Posibleng balewalain mo ang Kuwento ng Isang Ama
kung hindi dahil sa matinding sakit at kawalan ng paag-asa na mula sa teksto.
Ang makabagbag-damdamin sa salaysay ni Lionel Dahmer..."
Uy, "makabagbag-damdamin."
"ay hindi lang kaluluwa ng anak niya ang sinilip niya
pati na rin ang sa kanya."
O, honey. Nakakatuwa ito.
Sa tingin ko... maganda ng 'yan.
Ano tingin ng agent mo?
Si Leonard? Masaya siya. New York Times 'yan kaya...
Honey, isa itong...
Napakaganda nito. Kailangan nating magsaya.
Para sa asawa ko, ang best-selling author.
Hintayin muna natin kung anong mangyayari, sweetheart,
Heto na kami ulit kasama sina Lionel at Shari Dahmer.
Ang libro niya, Kuwento ng Isang Ama,
tungkol sa serial killer na si Jeffrey Dahmer ay ilalabas na.
Lionel, habang commercial, nabanggit mo na may mga nagkakainteres
na gawing pelikula ang libro?
-May posibilidad. -Meron.
Oo. Option ang tawag doon.
At may nakausap akong dalawang lalaki, sina Ambler at Dickinson
sa Kansas City na gustong gawing feature film...
-Uy, Dahmer. Kilos na. - ang buong istorya.
Kuwento ng Isang Ama.
-Sorry. Anong gagawin ko? -Kwento ng Isang Ama.
-Nakipagtulungan ka. -Oo.
Nasa TV ang tatay ko.
...may ideya na kayo kung sino ang gaganap sa inyong dalawa?
Ah, hindi ko alam.
Baka si Jon Voight. Faye Dunaway.
Anong kailangan kong ibayad ang kita?
Paano 'yon? Wala pang kita.
Sa ngayon, wala pang pumapasok na pera.
Hindi pa nabebenta ang 50,000 na kopya na magiging kita,
kaya wala pang maibibigay.
Pero anong... Kung maibebenta ang mga ito?
Kung gan'on, oo, sabi ng hukom, may karapatan ang mga pamilya sa kikitain.
-May habol din sila sa pera ni Jeff. -Walang pera si Jeff.
Kumikita siya ng 25 sentimos kada oras sa pagtatrabaho sa kulungan
at pinadadalhan siya ng mga tao.
Pinambibili niya ng kape at sigarilyo yun.
'Di na niya magagawa 'yon. May karapatan ang mga pamilya d'on.
Diyos ko. Isa itong...
Nauunawaan ko na nasasaktan sila. Alam ko 'yon.
Pero talaga? 25 sentimos?
Sino ang mismong...
Sino'ng may pakanan nito?
Lahat ng mga pamilya.
Hello?
Bumalik ka sa pinanggalingan mo.
Hello?
Walang may gusto sa iyo rito! Sumakay ka ng bangka at bumalik doon!
Kumalma ka.
Kukunan lang kita ng litrato.
Halika.
May ipakikita ako sa iyo.
Kailangan nating umalis dito.
Alam n'yo na ang tungkol sa kanya!
Panoorin mo ang mangyayari.
Anong ginagawa mo?
Bakit tinatanggal mo siya sa mga litrato natin?
Hindi na natin binabanggit ang pangalan niya.
Hindi natin pinag-uusapan ang nangyari,
at hindi natin sinasabi ang pangalan niya.
Ang anak ko.
Narito tayo ngayon para ipagdiwang ang katapangan,
kagitingan, pagpapasiya at tibay ng kalooban.
Lakas ng loob sa harap ng panganib,
at ng malaking pagdududa.
Mga bayani.
'Yon ang nakikita ko kuwartong ito.
Bawat isa sa inyo ay kumakatawan sa pinakamahusay sa'tin.
Mga ordinaryong mamamayang may layunin, hindi dahil sa pabuya,
kundi dahil sa prinsipyo.
Na gawin ang tama. At makatuwiran.
Nang pagkaisahan sila, nanindigan ang dalawang lalaking ito.
Pumanig at ipinaglaban natin sila,
at para sa ating lahat na may tsapa
na nagsilbing banal na paalala
na poprotektahan natin ang ating mga kasama.
Humarap sa balakid ang matapang na babaeng ito at ginawa lahat
at pinrotektahan ang komunidad niya.
Nagpakita siya ng determinasyon,
na sumasagisag sa dakilang disposiyon ng Milwaukee.
Tawagin natin sa entablado ang tatanggap sa taong ito
ng Parangal sa Mabuting Mamamayan... Ipinagmamalaki ko at ikinararangal
na tawagin sa entablado ang mga tatanggap
ng Milwaukee Police Association's Officers of the Year Award.
Glenda Cleveland.
John Balcerzak at Joseph Gabrish.
Salamat, Hepe. Ito ang unang hakbang sa tamang direksyon.
Ang totoo, hindi ko alam ang dapat sabihin.
PARANGAL SA MABUTING MAMAMAYAN NG MILWAUKEE GLENDA CLEVELAND
Tatanggapin ko ang parangal na ito sa isang kundisyon.
Na sana sa hinaharap, ayusin n'yo na.
Para ito sa batang si Konerak
at sa lahat ng mga biktima.
Huwag n'yong hayaang maulit pa ito.
Idedemanda namin ang siyudad sa paglabag
sa karapatan ng anak mo sa pantay na proteksyon.
Tungkulin ng pulis sa konstitusyon na protektahan ang anak mo at nabigo sila.
Sampung milyong dolyar ang hihingin naming bayad-pinsala sa inyo.
Alam kong hindi sapat 'yon para mabawasan ang pagdurusang nararamdaman n'yo ngayon.
Pero maghahatid ito ng tamang mensahe.
Malaki ang magagawa ng halagang 'yon para maging maginhawa ang buhay n'yo.
Idedemanda nila ang siyudad para sa sampung milyong dolyar.
Isusubasta nila ang mga gamit ni Jeffrey Dahmer,
at sisiguruhin kong mapupunta sa mga biktima ang kita.
Na, siyempre, kasama ang pamilya mo.
Heto, Kolak, Luk.
Heto ang lahat ng paborito mo...
lahat ng pamilya mo,
mga kaibigan mo,
narito kaming lahat para sa iyo, Luk.
At meron kaming tapa para sa iyo
at nilagang baboy...
pati na ang mga kakanin na gusto mo, Luk...
Tumahimik ka!
Saklolo!
Ibaba mo 'yan!
Saklolo!
...magugustuhan n'yo ang produktong ito.
Ibabalot mo lang ito sa balikat mo,
at magagamit mo na itong backpack.
Wala pang ganito sa market. Napakadali nitong gamitin.
Mura lang ang halaga...
-Salamat. -Walang anuman.
Nakita na kita sa gusaling ito noon.
Dana, 201, sa dulo ng pasilyo.
Nakakatuwa na sa wakas ay nakilala na kita. Glenda.
Nabasa ko na sinubukan mo na tulungan 'yong bata.
Maganda 'yong sinubukan mong gawin.
Oo, pero kahit na maganda, anong napala natin?
Hindi pa rin tayo makatulog sa kama natin.
Binabangungot ka?
Ako rin, pero dito tayo nakakaramdam ng kapayapaan, 'di ba?
Sinabi ko sa anak ko na,
"Bababa ako kapag natakot ako."
Sinabi ko rin na, "Ayos lang ako. Huwag mo akong alalahanin.
Wala na siyang magagawa pa."
Pero nasa utak ko na siya. Hindi na siya mawala sa isip ko.
May matindi akong arthritis. Sa magkabilang tuhod.
Ayoko ng akyat-panaog sa hagdanan.
pero kapag magtatapon ako ng basura, umaakyat ako sa ikatlong palapag,
dadaan ako sa pasilyo, bababa hanggang sa eskinita,
huwag lang akong dumaan sa tapat ng apartment ng hayop na 'yon.
Sa susunod na magtatapon ka ng basura, iwan mo na lang sa labas ng pinto mo.
Napakabuti mo pero hindi mo kailangang gawin 'yon.
Ah, uh-uh. Tayo-tayo lang naman ang magtutulungan dito.
Okey.
Umalis ka, baby, umalis ka na.
Hello?
Sampung milyong dolyar, ha? Puchang punggok.
Bakit hindi ka na lang umalis ng maayos at bumalik sa bukid?
Paumanhin.
Paumanhin sa inyong lahat.
Maaari ba kayong makinig saglit?
Ikinalulungkot ko pero dahil sa rason ng kaligtasan,
sinabi sa akin na hindi na ako pwedeng magpatulog ng residente sa lobby.
Pero matapos kong makausap ang mga may-ari ng gusali,
para sa mga gustong manatili rito, natutuwa akong ipaalam
na bababaan ng 25% ang renta n'yo.
At para sa mga hindi na tatapusin ang kontrata, tinanggal na ang multa.
Salamat.
Paumanhin. Ako si Glenda Cleveland at ako...
Oo, alam ko kung sino ka. Masaya akong makilala ka.
Ako si George Hecker. Tumulong ako para makarating sila rito mula sa Laos.
Hindi nila natagpuan ang buong katawan. Alam mo 'yon, ilang... parte lang.
Medyo natagalan pero nakalikom din kami ng pondo para rito.
Ang archdiocese ang sumagot ng kabaong para mabigyan siya ng maayos na libing.
Iniisip ko kung maaaring...
Siya ba ang ina ang bata?
Oo.
Hindi ko gustong...
Pwede ko bang makausap ang ama niya?
Oo naman.
Pasensiya na po.
Mr. Sinthasomphone,
ako si Glenda Cleveland.
Ako ang tumawag sa pulis tungkol sa anak n'yo.
Nakatira ako sa gusaling 'yon.
Ikina...
Ikinalulungkot ko.
Alam kong may nangyayaring mali.
Hindi ako dapat naniwala sa mga pulis nang sabihin nilang ayos na ang lahat.
Dahil hindi.
Ayos lang.
Hindi. Hindi ito ayos.
Ginawa mo ang lahat ng makakaya mo.
ELM GROVE
Hi. Bibisitahin ko si Catherine Dahmer.
Kaya ngayon, hindi na matutuloy ang pelikula.
Baka nawalan na ng gana ang mga producers.
Hindi ko alam kung magandang ideya nga ba 'yon.
Pero ang gusto ko lang ay makatulong sa ibang mga magulang, na maghanap sila
ng mga babala ng panganib.
Sayang...
Si Raquel Welch sana ang gaganap sa karakter mo.
Alam kong gusto mo siya.
Magaling din sana siya.
Minahal ka niya talaga, Ma. Sa kanyang paraan.
At ginawa mo ang lahat para sa kanya.
Gaya rin ng gagawin mo sa sinuman.
Naging mabuti kang ina sa akin, sigurado 'yon.
Okey.
Babalik ako rito bukas, hmm?
Oo, ayos 'yan.
O sige, isa pa.
OXFORD APARTMENTS
-Wala. Nagkakatuwaan lang. -Katuwaan?
-Sandra, kalma. -Hindi ito amusement park.
-Tahanan ito ng mama ko. -Teka.
Nasa bangketa kami, pampubliko ito. Pwede kaming kumuha ng litrato.
Uy, anong gina...
Ano ka ba? Wala kang karapatang gawin 'yan!
May mga taong pinatay dito!
Nakukuha n'yo ba?
Umuwi na kayo. Alis na!
Pasensiya na, Ma. Hindi ako dapat nagwala.
Halika na. Ipasok na natin ang bata.
Tama lang 'yon.
Bale, Jeff, isa sa mga tanong ng ama mo sa libro
ay kung kailan ka nagkagan'yan?
Napansin n'yo ba na parang tumaba siya?
Oo, tumaba nga siya. Baka nakakakain ng maayos sa loob.
...hindi ka na nakabalik pa?
Siguro nasa 14 o 15 ang edad ko noon.
Nagsimula akong
magkaroon ng obsesyon
sa ideya... ng
karahasan na may kahalong pagtatalik.
Ang pagpatay ba ang nagpapasabik sa iyo?
O nangyayari 'yon matapos ang pagpatay?
Hindi, ang pagpatay ay parte ng plano.
'Yon ang hindi gaanong nakakatuwa...
Hindi mo panonoorin 'yan dito!
Isara mo 'yan.
Kaya nga sinubukan kong
gumawa ng buhay na zombies gamit ang
muriatic acid at ang drill.
Isa sa mga nabigong eksperimento sa paglikha ng zombie
ay ginawa sa 14-anyos na batang ito.
Binutasan ni Jeffrey ang ulo niya at binuhusan ng asido.
Malupit na pagtatangka ng lobotomy na ikinamatay ng mga biktima.
Ayos ka lang, Mama?
Hindi tama ito.
Hindi ko alam kung bakit lumabas siya sa National TV
para sabihin ang panig niya.
Naiintindihan kita pero kung alam natin ang nag-udyok sa kanya, baka mau...
Nagsasawa na ako!
Ang mabuhay sa ilalim ng anino niya ay...
-Hindi ito kuwento ng Halloween. -Alam ko.
Buhay ko ito. At ako...
Sino 'yan?
Pulis ito.
Ano 'yon?
Glenda Cleveland?
Oo?
Pwede bang pumasok?
Hindi, hindi pwede.
Sinabi ng landlord mo na baka narito Sandra Smith. Anak mo siya?
Ako si Sandra Smith.
May karapatan kang manahimik.
Wala akong ginagawa.
-Bakit mo siya inaaresto? -Huminahon ka.
Inireklamo ka.
Inatake siya ng anak mo at binasag ang camera niya.
-Magsasampa siya ng kaso. -Nag-trespassing ang binatang 'yon.
Inatake ba siya ng anak mo?
Saang presinto siya dadalhin?
-Sa District 1 sa may State Street... -Alam ko 'yon.
Nakita mo ito? Isusubasta ang mga gamit ni Jeffrey Dahmer.
Magandang umaga.
Gaya ng ano? Mga bungo?
Oo, gusto ko 'yong drill na ginamit niya sa paggawa ng zombies.
Magandang umaga, boss.
Rita, tawagan mo si Dean Reynolds sa Public Works.
Kahit na magkano, dadagdagan ko pa ng 100K
Okey?
Pero gusto kong makuha lahat. Okey?
Oo, dyan!
'Yan na ba lahat?
Uy, tingnan mo ito.
Ibaba mo 'yan, ngayon mismo! Pag-aari ko 'yan, ungas!
Huwag mo akong tinitingnan ng gan'yan.
Kaibigan ko ang union rep n'yo.
Ipasisisante kita, gago ka!
Ibaon n'yo lahat 'yan!
Talo tayo sa claim na may tungkulin ang pulis sa konstitusyon
na protektahan ang anak mo.
Pero magbabayad ang siyudad,
umamin sila sa paglabag sa pantay na proteksyon sa ilalim ng batas.
Mas maliit ito sa gusto natin.
Nag-alok sila ng 850,000.
Pero ipapayo ko na tanggapin n'yo.
Para matapos na at masimulan na ang proseso ng paggaling.
Ako si Joe Zilber. Hindi mo ako kilala.
Alam kong mapupunta sa mga biktima ang kikitain sa subasta,
pero hindi ko matanggap ang ideya
na magiging collector's item ang mga gamit niya.
Kaya dinagdagan ko ng konti ang bayad at siniguro kong sisirain lahat.
Ito ang parte mo.
Hinati sa 11 pamilya.
Tatlumpu't dalawang libo.
Hello?
Bakit hindi mo pa kunin ang 850,000 at sumakay ka na sa eroplano
at bumalik na sa gubat, lintik na singkit ka?
Huwag ka ng tatawag pa o pagsisisihan mo ito!
Anong ginagawa n'yong dalawa?
Uy, Sarhento.
Akala ko, nakauwi n kayo.
-May tinapos lang kami. -May tinawagan lang.
Sige, Sarhento.
Kareem,
Kumusta ka mula n'ong huli nating pag-uusap?
Ayos naman, siguro.
Mukhang malusog ka.
Oo.
Mula nang maging positibo ako, lumayo na ako sa mga tao.
Hindi na ako lumalabas.
Ayoko na sa club.
Ayoko ng bumisita sa mga kaibigan.
Kahit na sa pamilya.
Hindi ko alam.
Pakiramdam ko,
isa akong kahihiyan.
Nahihirapan na akong humarap sa mga tao.
Masyadong masakit ito.
Ron!
Alam ko ang nararamdaman mo.
-Huwag mo akong lokohin. -Hindi kita niloloko.
Maniwala ka.
Naiintindihan kita.
Hindi ka pwedeng magtago habambuhay.
Darating ang panahon
na kailangan mong harapin ang mga takot mo
at magsimulang mabuhay ulit.
Glenda.
Mr. Princewill.
Hi.
Makakakuha ka ng opisyal na abiso
pero gustong kong ipaalam na binili na ng siyudad ang gusali
at gigibain na ito.
Gigibain? Basta na lang kami paaalisin?
Sasagutin nila ang gastos sa paglilipat ng mga nangungupahan.
Pero oo, kailangan mong lumipat.
Gaano katagal ang palugit?
Animnapung araw.
At ano ang itatayo nila rito?
Hindi ko alam. Parke yata.
Dapat gumawa sila ng bantayog,
para hindi makalimutan ng mga tao ang mga biktima.
Bagay na magpaparangal sa kanilang alaala.
'Yon ang pinakamaliit na magagawa nila.
Sasabihin ko sa kanila 'yan.
Pasensiya na, Glenda.
Sa lahat.
Salamat.
Mabuti kang tao, Mr. Princewill.
MAKALIPAS ANG DALAWANG BUWAN
Ako ay mahina, ngunit ikaw ay malakas
Hesus, ilayo mo ako sa lahat ng mali
Makukuntento ako basta
Habang naglalakad ako, hahayaan mo akong makalapit sa Iyo
Ang maglakad nang malapit sa Iyo
Ipagkaloob mo, Hesus, ang aking pagsusumamo
'Yan ang nararapat sa iyo, hayop ka!
'Yan ang karapat-dapat sa iyo!
Hindi ka nararapat dito!
-'Yan ang dapat sa iyo. -Isara ang likuran ng kapilya.
Pag-atake ng bilanggo ng may armas.
Pinsala sa leeg.
Sulat para sa iyo.
Pero konti lang ang nakakakuha nito.
Kulang sa oras, walang tamang kagamitan.
Sa huli, sinubukan naming kalimutan ito.
Tutukan ang ibang mga bagay,
at higit sa lahat, siguruhin na nakasuot kami ng kamiseta.
Ang totoo, madaling tuparin ang pangakong 'yon.
Hindi na ngayon.
Tatlong bagay lang ang kailangan mo.
Kaalaman,
pagnanasa at tamang kagamitan.
Sa susunod na 20 minuto, ipaliliwanag namin
ang kahalagahan ng weightlifting class sa kolehiyo.
Dinisenyo ito para maging balanse ang wastong proporsyon ng muscularity
at ang malakas na puso.
Kailangan nito ang 30 minuto ng oras mo, tatlong araw sa isang linggo.
Lunes, Miyerkules at Biyernes.
Dear Jeff, ako ang pinakamalaking tagahanga mo.
Nakita ko ang card na ito sa isang lokal na tindahan.
Ang astig, 'di ba?
Nabasa ko sa dyaryo na tinangka kang patayin d'yan.
Natawa lang ako.
Hindi ka nila mapapatay.
Para ka ng si Michael Myers o Freddy Kreuger ngayon.
Hindi mamamatay si Jeffrey Dahmer. Padalhan mo ako ng authograph.
Naglakip ako ng return envelope.
Maligayang Pasko. Nagmamahal, Dave.
DAHMER
HALIMAW: ANG ISTORYA NI JEFFREY DAHMER
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni April Castro