BİR NETFLIX DİZİSİ
Hayır.
Onu görebilir miyim?
Bu kez gerçekten yapacağımı yaptım, ha?
-Affedersin baba. -Sorun değil.
Önemli değil. Gel.
Otur.
Çünkü seninle…
Benim…
Bizim…
Ne desem bilmiyorum.
Büyükannem nasıl?
İyi.
Sevgilerini yolladı.
Peki.
Şu klimayı tamir edebildin mi?
Ne diyeceğimi bilmiyorum.
Peki.
Yani…
Ben de.
Ne kadar hasta olduğunu anlamamışım.
Yardıma ihtiyacın var.
Peki.
Hayır, yani…
Profesyonel birinden diyorum.
Çünkü
hâlâ tedavi olabileceğine inanıyorum.
Biliyor musun? Çünkü…
İyileşebileceğini ummak zorundayım.
Çünkü tüm bunların…
Tüm bunların nasıl olduğunu düşünmeye çalışıyorum.
Ben seni böyle yetiştirmedim ki.
Evet.
Peki sence neden…
Neden yaptın?
Bilmiyorum.
Tamam ama bu, yeterli bir cevap değil.
-Özür dilerim. -Jeff…
Özrüne ihtiyacım yok.
Sebebini bilmem lazım.
Yani burada birinin sorumluluğu üstlenmesi lazım.
Ailemize, büyükannene, Shari'yle bana yaptıkların…
Yani bunlar…
Bunlar nasıl başladı, fikrin var mı?
Bilmiyorum.
Yani bir süredir…
…düşünüyorum.
Hem de çok.
Anladın mı?
Eskiden…
Yani…
Seninle hayvan leşi bulmaya giderdik hani?
-Onları keserdik ya? -Hayır.
Bunun suçunu bana atamazsın. Hayır, olmaz.
Peki.
Benim hatam değil.
Bunu ben yapmadım.
-Sana iyi bir baba oldum. -Biliyorum.
Ben…
Nasıl ya?
Bir şeye karşı ilgi gösteren oğluma yakınlık gösteriyordum.
Sorun değil baba.
Yaptığın o şeyleri sana ben öğretmedim.
-Yapma. -Duydun mu?
Peki.
Bunu ben yapmadım!
Joyce Dahmer geldi!
-Gidelim! -İşte orada!
-Bayan Dahmer! -Oğlunuzla ilgili konuşabilir miyiz?
İşlediği suçlarla ilgili fikriniz nedir?
-Gidin başımdan. -Niye insanları yedi?
Niye siyahi ve Latin geyleri hedef aldı?
Gidin başımdan dedim!
Benim adım Dahmer değil!
Teşekkürler.
Isaac Richards mı?
Evet.
Ben Joyce Flint.
HIV testinin sonuçlarını getirdim.
Negatif çıktı.
Tanrım.
Hanımefendi,
neden ağlıyorsunuz?
Sadece…
Annene kötü haber vermen gerekmeyeceğine çok sevindim sadece.
Canım?
Lionel, ne yapıyorsun?
Şey… Erken kalktım.
Hiç yatmadın ki.
Pardon, ne dedin?
Tatlım…
Konuşmamız lazım.
Tatlım, uyuman gerek. Bu böyle hiç sağlıklı değil.
Programım altüst olmuş durumda.
Bu zamanı dinlenerek geçirmen lazım ama.
Dinlenemiyorum ki Shari.
O zaman bir doktora gidip sana uyku ilacı almalıyız.
Çünkü üst üste beş gece uyumamak hiç sağlıklı değil.
Olur tabii. Evet, yine ilaç. Ailemizin tek eksiği o zaten.
Her şey ilaçlarla başladı zaten. Bunu biliyorsun.
Sakin ol.
Ona hamileyken kaç tane ilaç kullanıyordu? Binlerce.
Uyku ilacı, sakinleştirici, nöbet ilacı. Ona hiç şans tanımadı.
-Yapma, bunun için Joyce'u suçlayamazsın. -Bok suçlayamam!
Onun suçu çünkü!
Annelik yapmadı!
Onu bir kere kucağına almadı!
-Bağırmasana! -Çocuğun ödünü kopardı!
Sonra çekti gitti.
Arabasına bindi ve basıp gitti, o çocuğu bütün yaz evde yalnız bıraktı.
O yaz sen neredeydin peki Lionel?
Tanrım… Hayır, özür dilerim. Öyle demek istemedim.
Dinle, bu işte beraberiz.
-Onu kontrol etmem gerekirdi. Etmedim. -Ama bilmiyordun ki!
Onunla genlerimiz aynı Shari. O çocuğun yarısı benim.
Ve galiba…
Galiba ben de benzer şeyler düşünürdüm.
Eskiden.
Eskiden
patlayıcı yapmaya çalışırdım.
Havai fişekleri kullanırdım, oyuncak askerlerimi üstüne bağladım.
Bir gün de okula ev yapımı bomba götürdüm.
Ve Tanrı aşkına, onu camdan dışarı fırlattım!
-Tatlım, bu aynı şey değil ki. -Hayır. Hayır, dinle.
Galiba benim de benzer fantezilerim vardı.
Bir komşu kız vardı, bizim mahallede yaşıyordu.
Onu hipnoz etmeye çalıştım, çünkü…
Bilmiyorum.
Ona istediğimi yaptırmak için.
Eskiden kilisede otururdum…
…birini öldürmek nasıl olur diye düşünürdüm.
Bir süre bununla ilgili kâbus bile gördüm.
Ama kâbusum
birini nasıl öldüreceğimle ilgili değildi, zaten öldürmüş olmamla ilgiliydi.
Birini öldürmüş olurdum ve ne yapacağımı bilmezdim.
Ama öldürmedin.
Genlerinde bir sorun yok canım. Yani David'e baksana.
Onun da DNA'sının yarısı senin, gayet tatlı, normal bir çocuk. Değil mi?
-Evet. -Evet.
Efendim, buraya girmeniz yasak. İçeri giremezsiniz!
Jeff! Üst katta uyuyordur herhâlde. Daha çok erken!
-Bırakın onu. -Giremezsiniz.
-Annem o. -Çıkarın onu.
-Onu korkutuyorsunuz. Buna hakkınız yok. -Burası suç mahalli.
Oğlunuz bu evde adam öldürdü.
-Anladınız mı? -Buna…
Bizimle iş birliği yapıyor. Haberiniz var mı?
Annem demans hastası. Kadını krize sokacaksınız.
Jeff! İn aşağı.
-Efendim? -Lütfen onu odasına götürmeme izin verin.
Size ayak bağı olmayız. Lütfen. Gel anne.
Kız burada işte.
Lionel?
Evet.
Tamam.
Sıra sende anne.
Milwaukee şehri bugün acılı.
Jeffrey Dahmer'ın çirkin suçları milletimizi şaşkına çevirmekle kalmadı.
Halkımızda acı verici
ve yıkıcı bir yara da açtı.
Halktan bazı kişiler bana şöyle sordu,
"Peder, neden Milwaukee'ye gidiyorsunuz?
Dahmer yakalandı.
Daha çok bölücülüğe sebep olmayacak mısınız?"
Bu insanlara diyorum ki
"Bugün buraya bölücülük tohumu ekmeye değil,
hesap sormaya geldim."
Dahmer bu suçları dış dünyadan kopuk işlemedi.
Kanun çalışanları da dâhil olmak üzere birçok insan olayları görmezden geldi,
o yüzden yaptığı şeyi bu kadar uzun süre devam ettirebildi.
Ama ne şanslısınız ki Emniyet Amiri Arreola gibi
güçlü bir lideriniz var.
Amirimiz, en başta Konerak Sinthasomphone adlı oğlanın
karıştığı olay olmak üzere nerede hata yapıldığıyla ilgili
kapsamlı bir soruşturma başlatacağını söyledi.
Ama açık konuşayım.
Biz sadece laf dinlemekle, teselli sözleriyle yetinmiyoruz.
-Evet! -Aynen öyle!
İyileşmek,
sakinleşmek,
birlik olmak gibi laflar…
Bunların hepsi aynı anlama gelen şifreli laflar.
"Hadi, bunu sümen altı edelim."
Biz bunlarla tatmin olmayız.
Jeffrey Dahmer gibi birinin,
çoğu siyahi ve kahverengi 17 genç adamı öldürmesine olanak sağlayan koşullar
ortadan kalkana dek durmayacağız.
Bu şehrin bütün vatandaşları için adalet yerini bulana dek durmayacağız.
Boş laflar yerini kararlı bir eyleme bırakana dek durmayacağız!
Durmayacağız!
Haksızlık amirim. Bizi açığa alamazsın. Yanlış bir şey yapmadık.
Yapmadınız mı?
Reşit olmayan bir çocuğu onu öldürecek seri katile geri götürdünüz.
Ne kimliğine ne yaşına baktınız. Tanıkları umursamadınız.
-Dahmer'ın siciline bakmadınız. -Bakmaya gerek görmedik.
Baksaydınız çocuk tacizinden şartlı tahliyede olduğunu görürdünüz.
Çocuk yetişkin gibi görünüyordu. Erkek erkeğe takıldıklarını sandık.
Olaydan sonra o yüzden bitlerini ayıkladın herhâlde.
-Merkeze öyle demişsin. Kayıtlarda var. -Şakaydı.
Bir de Glenda Cleveland var, Dahmer'ın komşusu.
Onunla ilgili defalarca aramış, talebine aldırış etmemişsiniz.
Kimin tarafındasın?
Tarafla ilgisi yok. Hata yaptınız. Büyük baskı altındayım.
Belediye başkanı, halk, Jesse Jackson, kahrolası bütün ülke ensemde soluyor.
-Bir şey yapmalıyım. -Amirimizsin.
Bizi kollaman gerek.
Heyet soruşturması bitene kadar ücretli izinde olacaksınız,
nihai kararı ondan sonra veririz.
Sendika temsilcilerimiz bununla mücadele edecektir.
Bizi kovamazsın. İnan bana.
Biz senden sonra daha çok uzun süre burada olacağız.
Jeffrey Dahmer'ın seni yiyeceğini mi düşündün?
Evet.
JEFFREY DAHMER'DAN KAÇTI
Öyle sandım.
Kalbimi yiyeceğini söyledi.
Asap bozucu şeyler.
Adı Tracy Edwards,
az kalsın Jeffrey Dahmer'ın son kurbanı olacak adam.
Hikâyeni anlattığın için teşekkürler Tracy.
Sıradaki konuğumuz Jeffrey Dahmer'ın çocukluk arkadaşı.
İsminin gizli tutulması şartıyla programa katılmayı kabul etti
ve sadece Geraldo'ya özel bir hikâyesi var.
Ona Nick diyeceğiz.
Programa geldiğin için sağ ol.
Davetiniz için siz sağ olun.
Anladığım kadarıyla Jeffrey Dahmer'la cinsel ilişkiniz varmış.
Nasıl tanıştınız?
-Yıllık ekibindeydik. -Jeff yıllık ekibinde değildi.
Peki nerede cinsel ilişkiye girdiniz?
Evinde.
Ailesiyle tanıştın mı?
Evet, bir üvey annesi vardı ki…
Korkunç bir üvey anneydi, devamlı onu azarlar dururdu…
Hepsi yalan.
Lionel Dahmer'ın ikinci karısı Shari.
Bana dedi ki,
bana dediğine göre
babası onu taciz ediyormuş.
Bunu izlemem ben.
Nick, Jeffrey Dahmer sana…
Bu doğru değil Lionel.
Hayır, doğru değil! Hiçbiri doğru değil!
-Peki ne yapabilirsin canım? -Bilmiyorum.
Bir şey yapmam şart ama.
Ne gibi?
Newsweek ve People'ın kapağına çıkmışsın.
MILWAUKEE'DE DEHŞET BİR SERİ KATİL ORTAYA ÇIKARILDI
Vay be.
Peki.
Bunları alabilir miyim acaba? Okumak için.
Hayır, alamazsın.
Ne yazmışlar?
Ne mi yazmışlar? İyi şeyler değil Jeff.
Sana Milwaukee Yamyamı diyorlar.
Seni öldürmek istiyorlar. Öl istiyorlar.
-İyi. Bunu ben de istiyorum. -Hayır, istemiyorsun.
Wisconsin'de idam cezası yok.
Benim yüzümden geri getirmeyi düşünüyorlar ama, değil mi?
Hayır Jeff, çıkar bunu kafandan. Hayır.
Dinle,
ömrünün geri kalanını hapiste geçirmenin kimseye bir faydası yok.
Tamam mı? Yardım almalısın.
-Bunu yapmanın da bir tek yolu var. -Evet, doğru.
Olanları anlayabilelim diye yardım alman için
hâkimi akıl hastası olduğuna ikna etmeliyiz Jeff.
-Ama akıl hastası değilim. -En azından cinayetleri işlediğin sırada.
-Yok, o zaman da değildim. -Aman be… Yapma Jeff.
İnsanları öldürdün, doğradın. Onlarla seks yaptın.
Kesmeyi bırakıp onlarla mastürbasyon yaptın.
Ama deli değildim. Dürtüsel bir şeydi.
Tamam, peki, dürtüsel bir şeydi,
yani duramadın.
Evet Jeff. Hadi ama.
Yapma, şeytanlardan bahsettin… İçine şeytan girdiğini söyledin.
Uyanırdım ve ne yaptığımı hatırlamazdım, dedin.
Körkütük sarhoştum çünkü baba.
Bazı şeyleri o yüzden hatırlamıyordum.
Ama ne yaptığımı biliyordum.
İstemiyordum…
…ama kendimi durduramadım.
Ben deli değilim.
Hayır. Jeff, hayır.
Mahkemede bunu demeyeceksin. Sen bunu… Olmaz.
Çünkü
elimizde bir şey var, tamam mı?
Yasal bir emsalimiz var.
Eski bir dava var… Seninkine çok benziyor. Buraya yakın bir yerde olmuş.
Adamın yaptıkları seninkine çok benzer.
Epey uzun zaman önceydi, o zamanlar çocuktum.
Plainfield'da oldu.
-16 Kasım 1957. -57.
Hırdavatçı sahibi bir kadın kaybolmuş. Yerini kimse bilmiyormuş.
Oğlu polise bir önceki akşam
Ed Gein diye bir adamın geldiğini söylemiş.
Adamın evine gitmişler.
Kimse yokmuş.
Evin arka tarafına gitmişler ve bir baraka bulmuşlar.
Tanrım…
Aman tanrım.
Kadının cesedi oradaymış.
Her yeri kesilmiş, kirişe asılmış.
Adamı tutuklamışlar.
Hiçbir şey dememiş.
30 saat boyunca öylece oturmuş.
Sonunda ağzı açılmış.
Elmalı turta
ve bir dilim peynir istiyorum.
Konuşmaya başlamış.
Evi aramışlar.
Kadının başını bir çuvalın içinde bulmuşlar,
her yerde ceset parçaları varmış.
Kafatasından kâseler yapmış.
Yatak başında kafatasları varmış.
Sandalyelerini insan derisiyle kaplamış.
Ve yine aynı senin gibi,
hani şey demiştin ya Jeff,
mezardan ceset çıkarmaya çalışmıştın ya?
Evet, bir kez.
Görünüşe göre bu adam da
30, 40 kere mezardan ceset çıkarmış.
Vay canına.
Tabutlara bakmışlar. Boşmuş.
Bunları yaparken bir tür transa geçermiş,
sonra uyandığında da ne olduğunu hatırlayamazmış.
Çıkardığı cesetlerle seks yapmış mı?
Tamam. Jeff, dinle, Ed Gein… Tamam…
İşin özü, o da bir sürü insanı öldürmüş. Bunun inkâr edilecek yanı yok.
Ama akıl hastalığı gerekçesiyle suçsuz olduğunu iddia etmiş
ve hayatının kalanını hapiste geçirmemiş.
Geri kalan ömründe bir hastaneye yatırılmış,
ihtiyacı olan psikiyatrik yardımı almış.
-Anladın mı? -Aynısını senin için de yapabiliriz Jeff.
Evet, bana da tanıdık geldi.
Ne?
Adamla ilgili bir şeyler okudum.
Galiba bir çizgi romanda bahsi geçiyordu.
Pardon. Çizgi roman mı dedin?
Evet, Weird Tales'deki şu hikâyelerden miydi, neydi.
Ürkütücü şeyler.
Kapağını hatırlıyorum galiba.
Çizgi roman ulan.
Artık hata kimde biliyoruz, kültürümüzde.
-Evet. -Kim öyle çizgi roman yazar?
-Bunu… -Bay Dahmer.
Jeff gibi birini temsil etmenin ciddiyetini anlamanız gerek.
Dikkatimizi dağıtmamalıyız. Akıl hastalığı iddiasından şaşmayalım.
-Duruşmaya çıkmamız gerekecek mi peki? -Evet, zaten ona odaklanmalıyız bence.
Cinayetlerin korkunç olmadığını iddia etmiyoruz. Korkunçlar.
Bence bunun davamıza faydası olur.
Jüri, Bay Dahmer'ın, itiraf ettiği 15 kasten adam öldürme suçuna ilişkin
aklı başında olduğuna
ve cezai ehliyetinin bulunduğuna karar vermiştir,
yani kurbanların aileleri müsterih olsun çünkü Bay Dahmer hapse girecek.
Duruşmaya pazartesiye kadar ara verilecek,
bu süre zarfında kurban aileleri mahkemeye mağduriyet beyanında bulunabilecek.
Sanık da ceza hükmü verilmeden önce kendi ifadesini verebilecek.
Pazartesi sabah dokuza kadar duruşmaya ara verilmiştir.
SANIK
Bu kadar yani. Öyle mi? Gidiyor musun?
Ne dememi istiyorsun?
Belki biraz sorumluluk alsan sevinirim.
Lionel.
-Sorumluluk mu? O ne demek? -Ne demekse o demek.
Bu olanlar benim suçum mu diyorsun?
Hayır, demiyor.
Evet, şu anda bütün suçu bana yıkıyorlar. Hakkımda yazılanları okudun mu?
Hakkımda uydurulan korkunç yalanlarla ilgili
tek kelime etmedin.
Ben yokken onunla ne bok yediğini bilmiyorum ki.
-Öyle mi? -Şimdi bunu ben mi yapmış oldum yani?
-Benim suçum yok aşağılık herif! -Kimsenin suçu yok.
Sen o kahrolası garajda onunla beraber hayvan leşleri keserken
onu bu hâle ben mi getirdim Lionel?
Çek git tabii Joyce. Oğlumuzu da böyle bırakıp gittin.
Lionel.
O ilaçları alıyor musun hâlâ? Kaç tane alıyorsun lan?
Lionel! Kes şunu!
Yeter.
Tamam, özür dilerim. Tanrım. Tanrım, affet beni.
-Özür dilerim. -Sorun değil.
Çok üzgünüm.
Buyurun?
Bayan Straughter?
Evet.
-Joyce Flint. Ben… -Kim olduğunuzu biliyorum.
Kızınız Dorothy evde mi? Curtis'in annesi?
Yok. Ne istiyorsunuz Bayan Flint?
Öncelikle şunu söylememe izin verin,
olanlar için gerçekten çok üzgünüm.
Oğlumun
torununuz Curtis'e yaptıkları için.
Söyleyebileceğim bir şey yok, farkındayım.
Affedilemez bir şey.
Neden buraya geldiniz Bayan Flint?
Buraya geldim
çünkü bir anne olarak sizinle ya da kızınızla
konuşmayı umuyordum.
Şey soracaktım…
Acaba ikinizden biri
yarın mahkemede Jeff'in lehinde konuşmak ister mi?
Jeff'in lehinde mi?
Yargıç onu hapis yerine akıl hastanesine göndermeyi düşünsün diye.
Oğlunuzu affetmemizi mi istiyorsunuz?
-Yargıçtan onu affetmesini mi isteyeyim? -Hayır.
Size acıyorum efendim.
Gerçekten acıyorum.
Bir anne olarak gerçeğiniz duyulsun istiyorsunuz, evet.
Ama belki artık siz başkasının gerçeğini dinlemelisiniz.
Anlıyor musunuz?
İlk mağdur ifadesini dinleyelim.
Ailem ve ben bu ülkeye tekneyle geldik.
Fakirdik ama umutluyduk.
Amerikan rüyası.
Amerikan rüyasına inandık.
Ama şimdi bir kâbus yaşıyoruz.
Hepsi Jeffrey Dahmer yüzünden.
Oğlumuz Konerak'ı elimizden aldı.
Hayalimizi elimizden aldı.
Adım Shirley Hughes ve Tony Hughes'un annesiyim.
Jeffrey Dahmer'a şunu söylemek istiyorum,
ailemize yaşattığı acıyı, ıstırabı, kaybı
ve ailemizi soktuğu ruhsal durumu hiç bilmiyor.
Ama oğlumun yakın bir dostunun yazdığı şiiri okumak istiyorum.
"Neden bana saldırıyorsun Jeffrey?
Seni arkadaşım sanıyordum.
Acımasız ve zalim dünyanda ben neden bir kurbanım?
Yüzümden dökülen yaşlara bak.
Gör işte, yardım çığlığı onlar aslında, yaşamak istiyorum, anla.
Ben sana ne yaptım da
böyle bir manyak, böyle bir şeytan oldun?"
Niye Eddie gibi biri böyle bir şey yaşadı?
Çok vericiydi, çok az şey isterdi.
Tek istediği kendi olabilmek için bir şanstı.
Kardeşimi öldürdüğünde
annemi
ve babamı da
öldürdün.
Yalvarırım Sayın Yargıç,
bu adamın bir daha sokaklarda dolaşmasına veya gün yüzü görmesine izin vermeyin.
Günaydın Sayın Yargıç. Adım Donald Bradehoft.
Ben…
Bradehoft ailesi adına geldim.
Her ne kadar sevgisini dışa vurmayan bir aile olsak da
annemin beş güzel çocuğu oldu.
Kaybettiğimiz…
Ailemizin bebeğini yok etti.
Cehenneme git, e mi!
Bu dünyayı seviyorum.
Harika bir iş çıkardınız.
Tanrı'ya yürekten teşekkür ederim.
Bana güç verdi.
Hepinize teşekkürler.
Tanrı Amerika'yı korusun.
Bir daha asla onu sevdiğimi söyleme fırsatım olmayacak.
Annemin en büyük torununu elinden aldın.
Bu yüzden seni asla affedemem.
"Anne, ben gittim.
Bu yüzden sabah akşam yüreğini dağlayan bir ejder var, biliyorum
ama yine de o kadar uzakta değilim.
İki parmak ve bir başparmak
işaret dilinde seni seviyorum demektir.
Ağlayınca anne,
pencere pervazına gözyaşından bir damla koy
ve oradan geçerken gözyaşını benimkiyle değiştireyim.
Böylece hep seninle olurum.
İki parmak ve bir başparmak.
Oğlun Tony."
%100 SİYAHİ
Adım Rita Isbell,
Errol Lindsey'nin büyük ablasıyım.
Jeff… Adın her neyse Şeytan.
Kızgınım!
Kontrolden çıkınca böyle yapılır işte!
Annemin bir daha bunları yaşadığını görmek istemiyorum!
Asla Jeffrey!
Jeffrey, senden nefret ediyorum orospu çocuğu! Senden nefret ediyorum!
Kontrolden çıkmak böyle olur!
Benimle dalga geçme Jeffrey! Gebertirim seni!
Bana bak! Bana bak orospu çocuğu!
Bay Dahmer, ceza hükmünü vermeden önce
okumak istediğiniz bir ifade varmış galiba?
Evet Sayın Yargıç.
Sayın Yargıç, artık bitti.
Derdim hiçbir zaman kurtulmaya çalışmak değildi.
Asla özgürlük istemedim.
Açıkçası kendi adıma ölmeyi istedim.
Amacım, tüm dünyaya, yaptığım şeyleri nefret yüzünden yapmadığımı duyurmaktı.
Ben kimseden nefret etmedim.
Hasta, kötü veya ikisi birden olduğumu biliyordum.
Artık hasta olduğuma inanıyorum.
Doktorlar hastalığımdan bana bahsettiler.
Şimdi biraz rahatladım.
Sebep olduğum zararın farkındayım
ve hatamı telafi etmek için tutuklandıktan sonra elimden geleni yaptım
ama ne yaparsam yapayım,
sebep olduğum korkunç zararı asla geri alamam.
Naaşların kimliğinin tespit edilmesine yardımcı olmaktan başka bir şey yapamadım.
Bu da pek bir şey sayılmazdı.
O zavallı ailelere yaptıklarım için vicdan azabı duyuyorum
ve haklı öfkelerini anlıyorum.
Ömrümün kalanı hapiste geçecek, biliyorum…
Milwaukee Adliyesi'nin önündeyiz.
Yargıç Laurence Gram birkaç dakika önce
seri katil Jeffrey Dahmer'ı öldürmekle suçlandığı her bir kişi için
arka arkaya 15 müebbet hapis cezasına çarptırdı.
İyi misin anne?
Evet, iyiyim.
O piçi yakaladık. Onu yakaladık.
Bir daha asla hapisten çıkamayacak.
Hak ettiğimi buldum galiba, değil mi?
Oğlum.
-Sorun yok baba. Elimizden geleni yaptık. -Evet.
Dinle, sadece birkaç dakikamız var, o yüzden sana bir şey söylemem lazım.
Tüm bunların sorumlusunu bulmak için her yeri aradım,
kendim hariç herkesi suçladım.
Benim.
Suçlu benim.
-Bunu demene gerek yok. -Canım…
Kapa çeneni Jeff. Lütfen, beni dinle. Ben yaptım. Bunu sana ben yaptım.
Ölü hayvanlarla yaptığımız o şeyleri yapmamamız gerekirdi.
Sana bunları öğretmemeliydim.
İnsanları falan öldürmekle ilgili fantezilerin konusunda da,
bana bu şeyleri anlatabileceğini hissettirmem gerekirdi sana.
Anladın mı?
Çünkü ben de aynılarını hissetmiştim.
Ve bu yanım sana da geçti.
Sana…
İhtiyacın olduğunda asla yeterince yardımcı olamadım.
Hapse girdiğinde hâkime mektup yazdım.
"Oğluma yardım gerek" dedim çünkü bunu biliyordum
ama devamını getirmedim ve bu kadarı yetmedi…
İyi bir baba değildim.
Çünkü iyi bir eş de değildim.
Kendini güvende hissetmiyordun.
Seni yalnız bıraktım. Seni yalnız bıraktığıma inanamıyorum.
Seni… Seni yalnız bıraktığım için çok üzgünüm.
Gitme vakti.
Kendimi asla affetmeyeceğim.
Tamam ama seni bir daha asla bırakmayacağım.
Söz veriyorum evladım. Hatamı telafi edeceğim.
Her hafta ziyaretine gelirim, ararım.
Bunun olacağını uzun zamandır biliyordum.
Söylemem gereken çok şey var.
Ama kelimelere dökmek imkânsız geliyor
çünkü hepsi o kadar korkunç ki.
Kederimi tarif etmek için kelimeler kifayetsiz kalır.
Tüm bu olanlardaki rolümün sorumluluğunu üstlenmeye kalktığımda
bunu yapmak çok acı verici oluyor.
Fakat rolüm olduğunu inkâr etmek de
asla hakkım olmayan bir teselli.
Çünkü bunun doğru olmadığını biliyorum.
Seni yüzüstü bıraktım Jeff
ve sana gerektiği gibi bir anne olamadığım için üzgünüm.
Ve bu gerçeğin vicdan azabıyla yaşamak istemiyorum artık.
Jeff'in bütün kurbanlarına,
pişmanlığımın büyüklüğünü size anlatamam.
Bunu denemek bile anlamsız.
Oğlum David, lütfen beni affet.
Sen tüm bunların üstesinden gelebildin,
ben gelemediğim için özür dilerim.
Seni ve abini seviyorum.
Elimden geleni yaptım.
Canım…
Bir dakika. Bölümün ortasındayım.
Hani Jeff… Jeff orduya gitmeden önceki Noel vardı ya?
Evet de…
Bir saniye.
Evet ya, bunca zamandır yapmam gereken şeyin
kitap yazmak olduğunu nasıl anlamamışım?
Bence gayet yetenekliyim.
Lionel, şimdi telefonda David'le konuştum.
Bir şeyi yok.
Ama Joyce intihara kalkışmış, öyle dedi.
Tanrım.
İyi ama, değil mi?
Evet.
Peki.
Onu ararım.
Teşekkürler arkadaşlar.
Göreve döndüğümüze seviniyoruz.
Desteğiniz için teşekkürler.
Bizim için anlamı büyük,
kollandığımızı bilmek güzeldi.
-Evet! -Evet!
-Sağ olun. -Sağ olun.
-Sizi görmek güzel. Nasılsınız? -Bobby!
Aradığınız için sağ olun Başkanım.
Evet, ben de.
Ne oldu?
Konerak adındaki çocuğu Jeffrey Dahmer'ın yanına götüren iki polis
tekrar göreve dönmüş.
Ne?
-Bir uyarıyla konu kapandı mı? -Belediye Başkanı karara itiraz edecekmiş.
Ya işe yaramazsa?
O zaman biz de…
Bir sonraki mücadeleyi veririz.
Ve sonraki mücadeleyi.
Ve ondan sonrakini.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün