ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Hindi.
Pwede ko ba siyang makita?
Mukhang wala na akong kawala ngayon, 'no?
-Pasensiya na, Dad. -Hindi, okey lang.
Ayos lang. Halika.
Maupo ka.
Dahil kailangan nating...
Kailangan kong...
Tayo ay...
Hindi ko alam kung saan magsisimula.
Kumusta si Lola?
Mabuti naman siya.
Pinasasabi niyang mahal ka niya.
Okey.
Nagawa mo bang ayusin ang AC?
Hindi ko alam ang sasabihin.
Okey.
Pwes...
ako rin po.
Hindi ko alam na malala na ang sakit mo.
Kailangan mo ng tulong.
Okey.
Ang ibig kong sabihin...
tulong mula sa isang propesyonal.
Dahil
naniniwala ako na magagamot ka pa.
Alam mo? Dahil ako...
Alam mo 'yon, umaasa ako na gagaling ka pa.
Dahil iniisip ko...
Iniisip ko kung paano nangyari ang lahat ng ito.
Dahil hindi kita pinalaking ganito.
Opo.
Kaya bakit mo naisip...?
Bakit mo ginawa 'yon?
Hindi ko alam.
Okey. Alam mo, hindi na sapat na dahilan 'yan ngayon.
-Pasensiya na po. -Pero Jeff...
hindi ko kailangan ang paumanhin mo.
Kailangan kong malaman kung bakit.
Dahil kailangang may maging responsable rito.
Sa ginawa mo sa pamilya, sa lola mo, kay Shari at sa akin.
Alam mo ba kung--?
May ideya ka ba kung paano ito nagsimula?
Hindi ko alam.
Ang totoo po... pinag-iisipan ko rin ito.
Madalas.
Alam mo 'yon?
Madalas kong gawin...
Kasi...
Natatandaan mo ba na madalas tayong maghanap ng roadkill noon
at kinakatay natin sila?
Hindi.
'Wag mong ibubunton sa akin ang sisi, 'wag.
Okey.
Hindi ko kasalanan ito.
Hindi ko ginawa ito.
-Naging mabuting ama ako sa iyo. -Alam ko.
Nag...
Ano?
Nag-aalala ako sa iyo kaya sinuportahan ko ang interes mo noon.
Okey lang, Dad.
Ang ginawa mo, hindi ko itinuro na gawin mo 'yon.
-Huwag. -Narinig mo?
Okey.
Hindi ko ginawa ito.
Si Joyce Dahmer 'yon!
-Tara. -Heto na siya!
Mrs. Dahmer!
Anong masasabi mo kay Jeffrey?
Ano pakiramdam mo sa mga krimeng inakusa sa kanya?
-Lumayo kayo. -Ba't siya kumakain ng tao?
Ba't Itim at Latinong bakla ang target niya?
Sabi ko, layuan n'yo ako!
Hindi Dahmer ang pangalan ko!
Salamat.
Isaac Richards?
Ako 'yan.
Ako si Joyce Flint.
Nasa akin ang resulta ng HIV test mo.
Negatibo ka.
Diyos ko.
Ma'm, bakit ka umiiyak?
Kasi ang aking...
Masaya lang ako na hindi mo bibigyan ng masamang balita ang nanay mo.
Sweetheart?
Lionel, ano'ng ginagawa mo?
Ahm, wala... maaga akong nagising.
Hindi ka pa natutulog.
Pasensiya na, anong sabi mo?
Honey...
kailangan nating mag-usap.
Kailangan mong matulog. Makakasama sa iyo ito.
Magulo ang iskedyul ko.
Gamitin mo ang oras na ito para magpahinga.
Hindi ako mapalagay, Shari.
Pupunta tayo sa doktor para magpareseta ng pampatulog.
Dahil hindi na tama na limang araw ka nang hindi natutulog.
Tama. Maraming pills. 'Yon ang kailangan ng pamilyang ito.
Sa pills nagsimula ang lahat ng ito. Alam mo 'yan.
Huminahon ka.
Alam mo kung ilang pills ang ininom niya n'ong buntis siya? Libo.
May pampatulog, pampakalma, gamot sa pangingisay.
Hindi niya binigyan ng tsansa ang bata.
Huwag mong isisi ito kay Joyce.
Siya ang sinisisi ko!
Dahil kasalanan niya ito!
Hindi siya naging ina.
Ni hindi niya binuhat ang bata.
-Huwag kang sumigaw! -Takot na takot ito sa kanya.
Tapos bigla siyang umalis.
Sumakay ng kotse at nagmaneho palayo,
at iniwang mag-isa ang bata buong tag-init.
Nasaan ka n'ong panahong 'yon, Lionel?
Diyos ko. Hindi, pasensiya na. Hindi ko sinasadya.
Pero magkasama tayo rito.
Dapat inalam ko ang lagay niya. Pinabayaan ko siya.
Pero hindi mo naman alam.
Namana niya 'yon sa akin, Shari. Kalahati ng batang 'yon ay ako.
At ako...
nagkaroon ako ng kaisipang gaya ng sa kanya.
Gan'on ako noon.
Sinubukan kong
gumawa ng mga bomba.
Paputok ang ginagamit ko, itatali ko ro'n ang mga laruang sundalo ko.
At isang araw, dinala ko sa eskuwela ang ginawa kong bomba.
At inihagis ko ito sa isang bintana.
Honey, hindi magkapareho 'yon.
Hindi. Makinig ka.
Nagkaroon din ako ng pantasya na gaya ng sa kanya.
May babae noon sa lugar namin, nakatira siya sa kalye namin.
At sinubukan ko siyang i-hypnotize dahil...
hindi ko alam.
Para mapasunod ko siya sa lahat ng gusto ko.
At habang nasa simbahan ako noon...
iniisip ko ang pakiramdam ng pumatay ng tao, ang patayin sila.
At madalas akong bangungutin ng dahil doon, totoo 'yon.
Pero hindi tungkol sa kung paano
pumatay ng tao dahil tungkol 'yon sa nagawa ko na silang patayin.
Alam kong nakapatay ako ng tao at hindi ko alam ang gagawin.
Pero hindi ka pumatay.
Walang problema sa genes mo, honey.
Tingnan mo si David.
Nakauha rin niya ang kalahati ng DNA mo pero mabait siya at normal.
Tama ako, 'di ba?
-Oo. -Oo.
Sir, bawal ka rito. Hindi ka pwedeng pumasok d'yan!
Jeff! Baka natutulog siya sa itaas. Napakaaga pa kasi!
-Hayaan n'yo siya. -Bawal ka rito.
-Nanay ko siya. -Ilabas siya.
-Tinatakot n'yo siya. Wala kayong... -Crime scene ito.
Pumatay ng mga tao ang anak mo rito.
-Maliwanag? -Wala kayong…
Nakikipagtulungan siya sa amin.
May dementia siya. Baka atakihin siya sa ginagawa n'yo.
Jeff! Bumaba ka rito.
-Sir? -Hayaan n'yo ako na dalhin siya kuwarto.
Hindi kami magiging sagabal sa inyo. Pakiusap. Tara, Ma.
Ito na ang reyna.
Lionel?
Ah, oo.
Okey.
Ikaw na, Ma.
Ngayon, nagdurusa ang siyudad ng Milwaukee.
Hindi lang ginulat ng kasuklam-suklam na krimen ni Jeffrey Dahmer ang bayan.
Nagdulot siya ng napakasakit
at nakawawasak na sugat sa komunidad na ito.
Ngayon, may mga taong nagtanong sa akin,
"Reverend, bakit narito ka sa Milwaukee?
Nahuli na si Dahmer.
Hindi ba lilikha ka lang ng mas magulong partisyon?"
Ang sagot ko sa kanila,
"Narito ako ngayon hindi para maghasik ng partisyon,"
kundi ang panagutin ang kinauukulan
Ang mga krimen ni Dahmer ay hindi nangyari sa lugar na walang tao.
Maraming tao, kabilang ang mga opisyal ng batas ay nagbulag-bulagan.
kaya nagawa niya ito nang matagal na panahon.
Pero masuwerte kayo na may malakas kayong lider
na si Police Chief Arreola.
Sinabi ni chief na plano niyang simulan ang masinsing imbestigasyon
sa mga naging pagkakamali,
lalo na sa insidenteng sangkot ang batang lalaki,
si Konerak Sinthasomphone.
Pero lilinawin ko.
Hindi tayo kuntento na makinig lang sa mga salita,
-nakakapagpanatag na salita. -Oo, tama!
Mga salita na gaya ng "paglunas."
"huminahon,"
"pagsasama-sama."
Lahat 'yon ay mga koda na iisa lang ang kahulugan.
"Itago natin ang pagkakamaling ito."
Hindi tayo makukuntento.
Hindi tayo titigil hanggang sa tuluyan ng mawala ang mga kundisyon
na hinayaan ang isang gaya ni Jeffrey Dahmer
na pumatay ng 17 kabataang lalaki, na karamihan ay Itim at kayumanggi.
Hindi tayo titigil hanggang sa manaig ang hustisya
para sa lahat ng mamamayan ng siyudad na ito.
Hindi tayo titigil hanggang ang pangako ay mapalitan ng mapagpasyang aksyon!
Hindi tayo titigil!
Mali ito. Hindi mo kami pwedeng suspendihin.
-Wala kaming ginawang mali. -Walang mali?
Ibinalik n'yo ang bata sa serial killer na pumatay sa kanya.
Hindi n'yo tiningnan ang ID o ang edad niya.
Binalewala ang testigo at background check kay Dahmer.
'Di namin naisip na kailangan 'yon.
Kung ginawa n'yo, makikita n'yong on probation siya sa child molestation.
Mukhang matanda kasi 'yong bata.
Akala ko problemang magnobyo 'yon.
Kaya kailangang "mag-shower" ka tapos ng insidente.
Nakarekord 'yon sa dispatch,
Biro lang 'yon.
At si Glenda Cleveland, kapitbahay ni Dahmer.
Maraming beses na niyang inireport ito
pero binalewala n'yo.
Saang panig ka ba?
Wala. Nagkamali kayo.
Naiipit na rin ako.
Nand'yan ang mayor, ang komunidad, si Jesse Jackson,
ang buong bansa, binabantayan ang kilos ko.
-Kailangang may gawin ako. -Hepe ka namin.
Dapat suportahan mo kami.
Pasusuwelduhin pa rin kayo hanggang matapos ang imbestigasyon,
saka kami magdedesisyon pagkatapos n'yon.
Ipaglalaban kami ng unyon namin.
Hindi mo kami masisisante. Maniwala ka.
Mas magtatagal kami rito kesa sa iyo.
Inisip mo ba na kakainin ka ni Jeffrey Dahmer?
Oo.
Naisip ko 'yon.
Kakainin daw niya ang puso ko.
Nakasusuklam na bagay.
Siya si Tracy Edwards,
ang muntik ng maging huling biktima ni Jeffrey Dahmer.
Salamat, Tracy, sa pagsasabi ng istorya mo.
Ang susunod ay ang kababata ni Jeffrey Dahmer.
na pumayag lumabas dito kung hindi siya makikilala.
at may istorya siya na eksklusibo sa Geraldo.
Tatawagin natin siyang Nick.
Salamat sa pagpunta sa show.
Salamat sa pag-imbita sa akin.
Ang pagkakaalam ko, may sekswal na relasyon ka kay Jeffrey Dahmer noon.
Paano mo siya nakilala?
-Pareho kaming staff sa yearbook noon. -Hindi staff si Jeff.
At saan naman kayo nagtatalik?
Sa bahay niya.
Nakilala mo ba ang pamilya niya?
Oo, may madrasta siya na parang...
parang galing sa impiyerno, lagi siyang sinisigawan...
Kasinungalingan 'yan.
Ang ikalawang asawa ni Lionel Dahmer, si Shari.
At sinabi niya sa akin,
umamin siya na siya ay
sekswal na minolestiya ng kanyang ama.
Hindi ko panonoorin ito.
Nick, sinabi ni Jeffrey Dahmer--
Hindi totoo 'yon, Lionel.
Hindi. Walang katotohanan ang lahat ng 'yan!
Pero anong magagawa mo?
Hindi ko alam.
Kailangang may gawin ako.
Ano?
NEWSWEEK JEFFREY DAHMER
KINATATAKUTAN SA MILWAUKEE ISANG SERIAL KILLER NABUNYAG
Grabe.
Okey.
Pwede ko bang kunin ito? Babasahin ko lang?
Hindi, hindi pwede.
Anong sinabi nila?
Hindi maganda, Jeff.
Sabi nila ikaw ang Kanibal ng Milwaukee.
Gusto kang patayin ng mga tao. Gusto nila mamatay ka.
Ayos lang. 'Yon din ang gusto ko.
Hindi mo gusto 'yon.
Walang parusang kamatayan ang Wisconcin.
Pero sabi nila, ibabalik daw 'yon dahil sa akin, tama?
Hindi, Jeff, alisin mo 'yan sa isip mo. Hindi.
Alam mo,
hindi makakatulong kaninuman
kung habambuhay kang makukulong.
Okey? Kailangan mo ng tulong.
At isa lang ang paraan para magawa natin 'yon.
Tama siya, oo.
Para makuha mo ang tulong at maunawaan ito,
kailangang makumbinsi natin ang hukom na baliw ka, Jeff.
Pero hindi ako baliw.
N'ong panahong pumapatay ka.
-Hindi rin ako baliw noon. -Ano ba, Jeff?
Pumatay ka ng mga tao, kinatay mo sila.
Nakipagtalik ka sa kanila,
Humihinto ka sa pagputol sa kanila para makapagsalsal ka.
Pero hindi ako baliw. Parang napupuwersa akong gawin 'yon.
Tama, parang may pumupuwersa sa iyo,
ibig sabihin, hindi mo mapigil.
Oo, Jeff. Ano ka ba?
Binanggit mo ang tungkol sa demonyo. Sinabi mo na sinasapian ka.
At nagigising ka nang hindi mo matandaan ang ginawa mo.
Dahil sa sobrang kalasingan 'yon, Dad.
Kaya hindi ko matandaan ang mga nangyari.
Pero alam ko ang ginagawa ko.
Ayokong gawin pero...
hindi ko mapigil ang sarili ko.
Hindi ako baliw.
Hindi, Jeff, hindi.
Hindi mo sasabihin 'yan sa korte. Basta-- Hindi.
Dahil
may irarason na tayo ngayon, okey?
May legal precedent tayo.
May naunang kaso na halos kapareho ng sa iyo.
Malapit lang dito.
Ang ginawa ng lalaking ito, halos kapareho ng sa iyo.
Matagal na ito, bata pa ako noon.
Sa Plainfiled nangyari.
-Ika-16 ng Nobyembre, 1957. -Limampu't pito.
Nawala 'yong may-ari ng hardware store.
Walang nakakaalam kung nasaan siya.
Sinabi ng anak niya sa pulis na isang nagngangalang Ed Gein
ang nagpunta r'on n'ong gabing mawala siya.
Pinuntahan nila ang bahay niya.
Walang tao r'on.
Nagpunta sila sa likuran, may nakita silang kubol.
Naku...
Diyos ko.
At may katawan ng babae.
kinatay, nakasabit sa tahilan.
Kaya inaresto siya.
Wala siyang sinabi.
Sa loob ng 30 oras, nakaupo lang siya.
At nang magsalita na siya.
Gusto ko ng apple pie
at isang hiwa ng keso.
Pagkatapos, umamin na siya.
Hinalughog nila ang bahay.
May natagpuan silang ulo ng babae sa sako,
at nagkalat ang mga parte ng katawan sa buong lugar.
Mga mangkok na gawa sa bungo tao.
May mga bungo sa poste ng kama niya.
Pinalitan niya ang balot ng mga upuan niya ng balat ng tao.
At gaya mo,
Jeff, sinabi mo noon na
sinubukan mong humukay ng bangkay.
-Oo, isang beses. -Oo, pero ang lalaking 'yon,
ginawa niya ng 30 o 40 na beses, naghukay siya ng mga katawan.
Talaga?
Tiningnan nila ang mga kabaong. Walang laman.
At parang wala siya sa kanyang sarili nang gawin niya ang mga 'yon,
pagkatapos, magigising siya at wala siyang matandaan sa mga nangyari.
Nakipagtalik siya sa mga hinukay niya?
Okey. Jeff, dito, si Ed Gein... Okey...
Ang punto, marami rin siyang pinatay. Hindi maikakaila 'yon.
Pero ang ipinasok niya sa pagsamo ay walang sala
sa kadahilanang pagkabaliw, at hindi siya nakulong.
Ginugol niya ang natitira niyang buhay sa ospital,
nakuha niya ang saykayatrikong tulong na kailangan niya. Nakuha mo?
Magagawa rin namin 'yon sa iyo, Jeff.
Pamilyar sa akin ang kuwentong 'yan.
Ano?
Nabasa ko na ang tungkol d'yan.
Sa komiks ko nabasa ang tungkol sa kanya.
Ano? Sa komiks mo nabasa?
Opo, isa sa mga issue ng Weird Tales o parang gan'on.
Nakakatakot na kuwento.
Natatandaan ko pa 'yong pabalat.
Sa isang punyetang komiks.
Alam na natin ang talagang may kasalanan, ang kultura.
-Oo. -May gumawa ng gan'ong komiks?
-'Yon ang… -Mr. Dahmer.
Kailangang maunawaan mo kung gaano kahirap ang kumatawan sa isang tulad ni Jeff.
Kailangang magpokus tayo rito.
Kumilos na tayo para sa pagsamo ng pagkabaliw.
Dadaan pa rin tayo sa paglilitis?
Oo, at 'yon ang dapat nating tutukan.
Hindi natin kokontrahin ang nakakikilabot na pagpatay.
Makakatulong sa atin 'yon.
Nadetermina ng hurado
na matino ang pag-iisip ni Mr. Dahmer
at hindi siya legal na baliw
na may kinalaman sa 15 kaso
ng first-degree murder na inamin niya,
na nangangahulugan ng katiyakan sa pamilya ng mga biktima
na makukulong siya.
Magpapahinga ang korte hanggang Lunes,
sa oras na 'yon, ang mga miyembro ng pamilya,
ay magbibigay ng pahayag ng epekto.
At ang nasasakdal ay papayagang magbigay ng pahayag bago sentensiyahan.
Ang hukuman ay ipinagpaliban hanggang Lunes ng 9:00 a.m.
Gan'on na lang 'yon. Ha? Aalis ka na. Ha?
Ano bang gusto mo?
Na akuin mo ang ilang responsibilidad.
Lionel.
-Responsibilidad? Anong ibig mong sabihin? -Kung ano ang sinabi ko.
Sinasabi mo bang kasalanan ko ito?
Hindi, hindi gan'on.
Oo, dahil ngayon, ako ang sinisisi rito.
Alam mo ba ang sinasabi nila tungkol sa akin? Wala ka man lang sinabi
sa mga kumakalat na tsismis.
Malay ko sa ginagawa mo kapag magkasama kayo.
Ah, gan'on ba?
Ako ang sinisisi mo?
Pwes, hindi ko kasalanan ito, hayop ka!
Walang may kasalanan.
Ako ang sinisisi mo samantalang ikaw ang kasama niyang nagkakatay ng roadkill
sa garahe mo, Lionel.
Sige, tumalikod ka. Gaya ng pagtalikod mo sa anak mo.
Lionel.
Marami pa ka pa ring gamot? Ilan na ba ang nilalaklak mo ngayon?
Lionel! Tama na!
Tumigil ka na.
Okey, pasensiya ka na. Diyos ko, patawarin mo ako.
-Pasensiya ka na. -Okey lang.
Pasensiya ka na talaga.
May maitutulong ba ako?
Ms. Straughter?
Oo.
-Ako si Joyce Flint. Ako ang… -Kilala kita.
Narito ba ang anak mong si Dorothy? Ang ina ni Curtis?
Wala. Anong kailangan mo, Ms. Flint?
Una, hayaan mo akong sabihin na
ikinalulungkot ng husto ang nangyari.
Sa ginawa ng anak ko
sa apo mong si Curtis.
Alam kong wala na akong masasabi pa.
Walang kapatawaran 'yon.
Anong sadya mo, Ms. Flint?
Nagpunta ako rito dahil
umaasa ako na makakausap kita o ang anak mo
bilang isang ina.
Itatanong ko sana...
kung isa sa inyo ang papayag
na may sabihin sa korte bukas
na panig kay Jeff.
Panig kay Jeff?
Para ikunsidera ng hukom na ipadala siya sa mental facilty
at hindi sa bilangguan.
Gusto mong patawarin namin ang anak mo?
Hilingin sa hukom na patawarin siya?
Hindi.
Nauunawaan kita.
Totoo, maniwala ka.
Gusto mong marinig nila ang katotohanan mo bilang ina.
Pero siguro, panahon na para pakinggan mo ang katotohanan ng iba.
Nauunawaan mo ba?
Pakinggan natin ang unang pahayag ng epekto.
Dumating ang pamilya ko sa bansang ito na sakay ng bangka.
Mahirap kami pero puno kami ng pag-asa.
American dream.
Naniniwala kami sa American dream.
Pero ngayon, nabubuhay na kami sa bangungot.
At dahil 'yon kay Jeffrey Dahmer.
Ninakaw niya ang anak namin, si Konerak.
Ninakaw niya ang aming pangarap.
Ako si Shirley Hughes, at ako ang ina ni Tony Hughes.
Gusto kong sabihin kay Jeffrey Dahmer na
hindi niya alam ang sakit, ang pagdurusa, ang kawalan
at lagay ng kaisipan na idinulot niya sa aming pamilya.
Pero babasahin ko na lang ang tula na ginawa ng kaibigan ng anak ko.
"Bakit mo ako inaatake, Jeffrey?
Ang akala ko ay kaibigan kita.
Bakit ako ang biktima ng malupit at masama mong mundo?
Tingnan mo ang mga luhang tumutulo sa mukha ko.
Bawat isa ay sigaw ng saklolo, at ayaw ko pang magwakas ang buhay ko.
Ano bang nagawa ko sa iyo
para masiraan ka ng ulo, para maging isa kang demonyo?"
Bakit nangyari ito sa isang gaya ni Eddie?
Mapagbigay siya at maliit lang ang hinihingi.
Gusto lang niya ng tyansang maging totoong siya
Nang patatyin mo ang kapatid ko, pinatay mo na rin
ang aking ina at ama.
Nagmamakaawa ako, Your Honor. Wag mong hayaan ang lalaking ito
na maglakad pa sa kalye o makakita pa ng sinag ng araw.
Magandang umaga, Your Honor. Ako si Donald Bradehoft.
Ako ay...
mula sa pamilya Bradehoft.
Sarado man ang pagmamahalan sa pamilya namin,
nagsilang pa rin ng limang magagandang anak ang aming ina.
Nawala sa amin...
Sinira mo ang baby ng pamilya namin.
At mapunta ka sana sa impiyerno.
Mahal ko ang mundong ito.
Magaling ang trabahong ginawa n'yo.
Mula sa kaibuturan ng aking puso, salamat sa Diyos.
Meron akong maraming lakas.
Salamat sa inyong lahat.
Pagpalain ng Diyos ang America.
Wala na akong pagkakataon pa na sabihin sa kanya na mahal ko siya.
Kinuha ang pinakamatandang apo ng aking ina.
At dahil d'on, hindi kita mapapatawad.
"Inay, wala na ako.
Alam kong may dragon na pumupunit sa puso mo sa araw at gabi dahil dito,
pero hindi pa ako malayo.
Dalawang daliri at isang hinlalaki,
ibig sabihin, mahal kita sa sign language.
Kapag umiiyak ka, Inay,
maglagay ka ng isang patak ng luha sa iyong pasamano
at kapag dumaan ako, papalitan ko ito ng luha ko.
At pagkatapos, mananatili ako sa tabi mo.
Dalawang daliri at isang hinalalaki.
Ang iyong anak, Tony."
Ako si Rita Isbell, ang nakatatandang kapatid ni Errol Lindsay.
Je-- Anuman ang pangalan mo, Satanas.
Galit ako.
Ganito ka ba kumilos kapag wala ka ng kontrol?!
Ayoko ng maulit pa ang pinagdaanan ng nanay ko!
Hindi kailanman!
Jeffrey, kinamumuhian kita, hayop ka!
Kinamumuhian kita!
Wala na ito sa kontrol.
Huwag mo akong gaguhin, Jeffrey! Papatayin kita!
Tingnan mo ako! Tingnan mo ako, hayop ka!
Mr. Dahmer, bago ako magpataw ng hatol,
Nauunawaan ko na may pahayag ka na gusto mong basahin?
Opo, Your Honor.
Your Honor, tapos na ito ngayon.
Hindi ito kaso ng pagsisikap na makalaya.
Hindi ko na hangad ang kalayaan.
Ang totoo, gusto ko ng kamatayan.
Ito ang kaso para sabihin sa mundo na ginawa ko ang ginawa ko,
hindi dahil sa pagkamuhi.
Wala akong kinamumuhian.
Alam kong may sakit ako o masama o pareho.
Naniniwala na ako na may sakit ako.
Ipinaliwanag ng mga doktor sa akin ang sakit ko,
at may kapayapaan na ako ngayon.
Alam kong matindi ang pinsalang nagawa ko,
at ginawa ko ang makakaya ko matapos akong maaresto para ayusin ito,
pero kahit ano pa ang gawin ko,
hindi ko na mababago teribleng pinsalang nagawa ko.
Ang pagtulong na makilala ang mga labi ang pinakamabuting magagawa ko.
At halos balewala 'yon.
Nalulungkot ako sa ginawa ko sa mga kawawang pamilyang ito
at nauunawaan ko ang matinding galit nila.
Alam ko na habambuhay na akong makukulong...
Nasa labas kami ng Milwaukee County Courthouse
kung saan hinatulan ni Judge Laurence Gram
ang serial killer na si Jeffrey Dahmer ng 15 termino ng habambuhay na kulong,
isang habambuhay na pagkakakulong sa bawat taong pinatay niya.
Ayos ka lang, Mama?
Oo, ayos lang ako.
Natalo natin ang hayop na 'yon. Natalo natin siya.
At hindi na siya makakalaya pa.
Siguro, ito ang nararapat sa akin, 'di ba?
Anak.
-Okey lang, Dad. -Oo.
Ginawa natin ang lahat.
Makinig ka, ilang minuto lang ang meron tayo, may gusto akong sabihin sa iyo.
Ngayon, hinahanap ko kung saan-saan
ang may pananagutan sa lahat ng ito,
sinisisi ko ang lahat bukod sa sarili ko.
At ako. Ako ang dapat na sisihin.
-'Wag mong sabihin 'yan. -Honey…
Tumahimik ka, Jeff. Makinig ka lang sa akin.
Ako. Ako ang may gawa nito.
Ang ginawa ko sa mga patay na hayop, 'di ko dapat ginawa 'yon.
'Di ko dapat itinuro kung paano gawin 'yon.
at ang mga pantasya mo tungkol sa pagpatay ng mga tao,
dapat pinaramdam ko sa iyo na pwede mong sabihin sa akin 'yon.
Alam mo 'yon?
Dahil nagkaroon din ako ng gan'ong pakiramdam.
At sa akin mo namana 'yon.
At hindi talaga kita... natulungan noong kailangan mo ng tulong.
Noong makulong ka, sumulat ako sa hukom.
Sinabi kong, "Kailangan ng anak ko ng tulong,"
pero 'yon lang ang ginawa ko, at hindi sapat 'yon, at...
hindi ako mabuting ama.
Hindi rin ako mabuting asawa.
At hindi mo naramdaman na ligtas ka.
Iniwan kitang mag-isa.
Hindi ako makapaniwalang iniwan kitang mag-isa.
Patawad-- Patawarin mo ako dahil iniwan kita.
Oras na para umalis.
At hindi ko mapapatawad ang sarili ko.
Okey, pero hindi na kita iiwan pa.
Pangako 'yan, anak. Babawi ako sa iyo.
Bibisitahin kita linggo-linggo, at tatawag ako.
Matagal ko ng alam na darating ito.
Napakarami kong kailangang sabihin.
Pero imposibleng ilagay ito sa mga salita
dahil nakakikilabot ang mga ito.
Hindi maihahayag ng mga salita ang matindi kong kalungkutan.
Nang subukan kong akuin ang responsibilidad sa naging parte ko rito,
naging napakasakit nito sa akin.
Pero ang itanggi na may kinalaman ako rito
ay ang ginhawa na hindi ko mapapayagan.
Dahil alam kong hindi totoo 'yon.
Nabigo kita, Jeff.
at patawarin mo ako dahil hindi ako ang ina na kailangan mo.
At ayoko ng mabuhay ng dala 'yon sa aking kunsensiya.
Sa lahat ng biktima ni Jeff,
Hindi ko maipahayag ang malaking pagsisisi ko.
Kaya wala ng silbi na subukan ko pa.
Sa anak kong si David, patawarin mo sana ako.
Nagawa mong makabangon sa lahat ng ito,
at patawad na hindi ko ito magawa.
Mahal kita at ang kapatid mo.
Sinubukan kong gawin ang makakaya ko.
Sweetheart…
Sandali. Nasa kalagitnaan ako ng isang kabanata.
Nang si Jeff ay... Natatandaan mo 'yong pasko bago pumasok si Jeff sa army?
Okey, pero…
Saglit na lang.
Ah, oo. Bakit hindi ko nalaman na ang pagsusulat ng libro
ang dapat kong ginagawa noon pa?
Mukhang kaya kong gawin 'to.
Lionel, nakausap ko sa telepono si David.
Okey na si Joyce.
Pero sabi ni David, nagtangka siyang magpakamatay,
O, Diyos ko.
Okey na siya?
Oo.
Okey.
Tatawagan ko si David.
Salamat sa inyo.
Masaya kami na makabalik sa trabaho.
Salamat sa lahat ng suporta n'yo.
Pinahahalagahan namin ito at...
nakakatuwa na may mga sumusuporta sa iyo.
-Oo. -Oo.
-Salamat. -Salamat
-Masaya akong makita ka. Kumusta? -Bobby!
Salamat sa pagtawag, Mayor.
Oo, ako rin.
Anong nangyari?
'Yong dalawalang pulis na nagbalik sa batang si Konerak kay Jeffrey Dahmer,
ibinalik na sa trabaho nila.
Ano?
Maliit na kaparusahan at 'yon lang.
Sabi ni Mayor, mag-aapila sila.
at kapag nabigo 'yon?
Itutuloy natin ang...
pakikipaglaban sa susunod na laban.
At sa susunod pang laban.
At sa mga susunod pa.
DAHMER
HALIMAW: ANG ISTORYA NI JEFFREY DAHMER
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni April Castro