BİR NETFLIX DİZİSİ
Seni gece vardiyasına mı aldılar?
Evet.
Eve çikolata getirme. Kilomu korumaya çalışıyorum.
Tamam.
Sana orada ne iş yaptırıyorlar?
Hiç.
Boş durman için para vermiyorlardır herhâlde.
Neden konuşmak istemiyorsun?
Konuşacak bir şey yok. Bütün gece çikolata karıştırıyorum.
Peki, tamam. Sordum sadece.
ÖLÜM İLANLARI DANIEL CICZEK, 1969-1987
Onu güzel buldun.
Hiç tanışmamış olmanıza rağmen cenazesine gittin.
Evet.
Cenaze törenine falan hepsine gittim,
mezarını kazıp onu çıkarmaya da o zaman karar verdim.
Ne yapmayı planlıyordun peki?
Yanına uzanmak istedim sadece.
Hâlâ tazeyken…
04.01.1969 - 02.03.1987 YAŞ 18
…sarılmak istedim.
Ama… Olmadı.
Mart ayıydı ve toprak çok sertti, kazmak uzun sürerdi. O yüzden…
Ama keşke kazıp çıkarabilseydim.
Sanırım onu çıkarsaydım…
…sonrasındaki şeyleri yapmazdım.
Konu orada kapanıp gidebilirdi.
Jeff, acaba…
Anlamamıza yardımcı ol.
Bir cesedi mezarından çıkarmaya seni iten şey neydi?
Yani çoğu insan bunu yapmaz.
Galiba…
Galiba sadece…
Benimle beraber
benim istediğim filmi seyretmek isteyecek biri olabilir diye umdum.
Onları kontrol etmek mi istedin?
Evet.
Evet…
…çünkü herkes bana ne yapacağımı söyleyip duruyordu.
Babam, büyükannem, patronlarım.
Bu adamlarsa…
…hayatımda kontrol edebildiğim tek şeydi.
Pekâlâ Jeff,
Steven Hicks'i konuşuyorduk, ona dönelim…
Kazara olduğunu söyledin.
-Hangisiydi o? Otostopçu muydu? -Evet.
Tamam çünkü genelde isimlerini bilmezdim.
İsimlerini bilmen gerek. Onlar öldürdüğün insanlar.
Evet, Steven Hicks, otostopçu.
O bir kazaydı.
Steven Tuomi de şehir merkezindeki otelde ölendi.
İkisi de Steven.
O da mı kazaydı?
Evet.
Yani onu kasten öldürmedim.
Onu öldürmek istemedim ama öldürmüşüm demek ki.
Yani evet, kazara oldu.
Kazara kendime de ilaç verdim.
Peki ne değişti o zaman?
Çünkü ondan sonra insanları kasten öldürmeye başladın.
Şey…
Daha fazla içmeye başladım.
Tek başıma içip durdum.
Ve de…
…gitgide daha da…
…yalnız hissettim.
Büyükannemle yaşadığım sırada
barlara gider,
oradan birini tavlar
ve büyükanneme getirirdim.
İlaç verip onları uyuştururdum.
Sonra onları evin altındaki mahzene götürürdüm.
Bilinçlerini kaybettikten sonra onları boğardım
çünkü acı çekmelerini istemezdim.
Büyükannenin evinde kaç kişi öldürdün, hatırlıyor musun?
Üç?
Onları tarif edebilir misin?
Bir tanesi siyahiydi,
bir tanesi Meksika asıllıydı
ve bir tanesi de Kızılderili miydi, Amerikan Yerlisi miydi, neydi.
Olay sadece onları güzel bulup bulmamamla alakalıydı.
Buna inanmıyorum.
Kurbanlarını hedef almışsın.
Anlamadım.
Bilerek siyahi mahallesinde bir eve taşındın.
Gücüm ona yetti.
Polis teftişinin, hizmetin az olduğu bir bölgeye taşındın
ve bunu biliyordun, değil mi?
Orada bir şeylerden yakayı sıyırmak, avlanmak daha kolaydı.
Onlara aşağıda ne yapıyordun?
O noktada paniklerdim,
büyükannem aşağı inip onları bulacak diye korkardım.
Ama merdivenlerden inmeyi sevmezdi.
Büyük ölçüde güvende olduğumu biliyordum yani.
Ama sonra kokuyu fark etmeye başladı.
Jeff?
Ama ona da çözüm buldum.
Vücut parçalarını üç kere poşetliyorsun…
Selam büyükanne.
…ve çöpe atıyorsun.
Kazanıyor musun?
Hiç kokmuyor, gerçekten.
Peki Jeff…
Ne yapıyordun? Cesetler üstünde deney mi yapıyordun?
Evet.
Bazı parçaları aside yatırırdım,
bazen de eti üstünden ayrılana dek suda haşlardım.
Şey…
Artık o sırada tamamen dürtümün esiri olmuştum.
Durdurmaya bile çalışmıyordum.
İnfazım elektrikli sandalyeyle olur mu?
Jeff, hiç sesler duyar mıydın?
Hayır.
Deli değilim.
Çok kolaylaştı, sorun o.
O yüzden devam etti.
Büyükannen hiçbir şeyden şüphelenmedi mi?
Hayır, bir şeylerden şüphelendi…
Ama yaptığım şeyden değil herhâlde.
Küt diye ses duydum, dedi bir kere.
Jeff?
Yatağa dön.
Düştüğümü söyledim.
Galiba eve erkek getirdiğimi de gördü.
Ama…
…bunun anlamını kabul etmek istemedi.
Şey olduğunu yani…
Evet, sanırım sadece
hayat tarzımı falan…
…bilmek istemiyordu.
Ama kokuyu fark etti.
Evet.
Temmuz ve ağustostan ödüm kopuyordu çünkü aşağısı çok rutubetlendi.
Klima yoktu.
Jeff! Bodrumda bir şey çok kötü kokuyor.
Tahnit malzemelerim yüzünden. Sana söyledim ya zaten.
Bu akşam suç haberlerinde,
polis, Stafford'da bir evi yok eden yangının sorumlularının bulunması için
halktan yardım istiyor.
Jeff, koku.
Evet. Gördüm.
Arka verandanın altında rakun ölmüş.
Ulaşamıyorum.
Merak etme ama.
Bir süre kokar ama sonra geçer.
Niye bir şey yapmadı sence?
Yani o koku, çürüyen et kokusu
çok belirgin bir kokudur.
Yani içgüdüsel olarak bu kokudan tiksinmeye kodlanmışız.
Herkes öyle değil.
Ama emin değilim.
Galiba…
Galiba kasıtlı olarak görmezden geldi.
Ama sunağımı bulunca aklını kaçırdı.
Merdivenlere dikkat et!
Tanrım! Kokuyu almıyor musun Jeff?
Hayır.
Büyükannenin huylanması normal.
Ben de huylandım şimdi.
E, böyle kokuyor işte baba.
Hayvanlar falan. Tahnitçilik benim hobim.
Aç kapıyı Jeff.
-Anahtarı işte bıraktım galiba. -Aç kapıyı.
Bakayım.
Evet.
Buradaymış.
Bana bunu öğreten sendin, biliyorsun.
Ama şimdi…
Bir dakika.
Hayvan leşlerini o testereyle mi kesiyorsun?
Yeterince büyük. Evet.
Dağ sıçanının kafatası mesela.
Daha küçüğüyle kesemem.
O nedir?
Ne?
Bu ne be?
Ne?
Nasıl ya? Bu ne böyle?
Deneylerimden biri sadece.
Hayvanların etiyle kürkünü eritmek için kimyasallar kullanıyorum.
Kokarcaydı o galiba.
Ya, öyle mi Jeff? Kokarca pisliğini daha iyi temizleyemez miydin acaba?
Hayret bir şeysin!
-Affedersin baba. -Tanrım!
Bir daha yapmam.
Ben ciddiyim.
Evet, bir daha yapmam dedim. Yapmam.
Şu kahrolası şeytanlı çizgi romanı da at çöpe gitsin.
Filmi falan var dediğini biliyorum ama bunlar büyükannene ağır geliyor.
Biliyorsun.
Tamam. Atarım.
Söz.
Gerçekten bıraktın yani.
Evet.
Bir süre, aylarca.
Tuhaf.
Durduğum anda korkmaya başladım aslında.
Yakalanmayı bekledim durdum.
Duyduğum her polis aracını beni almaya geliyor sandım.
Ama…
Hiç gelmedi.
Haberleri seyrederdim
ama kaybolan biriyle ilgili falan hiç haber çıkmazdı.
Sence neden peki?
Ondan sonra dedim ki
dikkatli olursam
yakalanmayacaktım.
Bu da bunu yapmamayı gerçekten çok zorlaştırdı.
Ama denedim… Bırakmayı denedim.
Epey…
…uzunca bir süre.
Ama bir keresinde
fena çuvalladım.
Of ya.
Hadi ama.
Siktir!
Hadi bebeğim.
-Ne oluyor lan? Tanrım! -Merak etme, polis değilim.
Ne?
Seni barda gördüm.
Yardım ister misin?
Hayır. Gerek yok. Aküm bitmiş sadece.
Bunu kendin nasıl halledersin, bilmem. Sana yardım edeyim.
Büyükannemin evi hemen köşeyi dönünce.
Arabamı alır, buraya geliriz, senin aküyü takviye ederiz.
-Tamam. Sağ ol. -Ne demek.
Ben burada bekleyeyim o zaman.
Yok, sen de gelmelisin.
Buralar tekinsiz yerler. Burada böyle oturmamalısın.
Hadi. Soyulmadan önce bir taksiye binelim.
-Çok teşekkürler. -Lafı olmaz.
-Adın ne? -Jeff.
Sağ ol Jeff. Ben de Ron.
-Kilitledin mi? -Evet.
-İyi. -Civarda mı yaşıyorsun?
Evet, büyükannemin yanında. Şimdilik.
İçeri gel.
Sessiz olmamız lazım ama.
Yoksa canavar uyanıp beni çiğ çiğ yer.
Girsene.
Gel, evindeymiş gibi keyfine bak.
Arabamın anahtarını bulmalıyım.
Tanrım.
Baksana, bodrum kattaki mahzeni görmek ister misin?
Mahzen mi?
Yok ya. Dinle, yardım ederim dediğin için buraya geldim, tamam mı?
Evet, edeceğim. Sadece… Arabamın anahtarını bulmam lazım.
Otursana. Bir şey içer misin?
Hayır, içmem. Sabah işe gitmem lazım! Başka bir şey düşündüysen…
Tamam, sus! Kibarlık ediyorum sadece.
Bir şey ister misin diye merak ettim.
Beklerken yani.
Kahve falan ister misin?
Olur.
Ama acele et.
Hayhay efendim. Kafeinsiz hazır kahve olur mu?
Olur. Sağ ol.
Daha hızlısını yapamam.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Yanında biri mi var Jeff?
Yok bir şey büyükanne! Arkadaşım var!
Çok geç oldu Jeff!
Evet, biliyoruz!
Öf ya.
Bu gece bir şey olmayacak, biliyorsun, değil mi?
Bunu açıkça belirttim.
Seks falan yapmayacağız yani.
Evet,
göreceğiz.
Tamam. Siktir git. Ben gidiyorum.
Sana bol şans.
İyi misin?
Evet, sadece
başım döndü.
Jeff?
Kusacağım galiba.
Bir saniye otursana.
Otur bakalım. Sakin ol.
Yok bir şey.
Kahvenin içine bir şey attın, değil mi?
Jeff!
Ne var?
Bence arkadaşın artık eve gitmeli Jeff!
Tamam, çıkıyoruz şimdi, oldu mu?
İyi geceler.
Çok güzelsin.
Jeff!
O kim?
Arkadaşım.
Siyahi arkadaşların olduğunu bilmiyordum.
Artık 1920'lerde yaşamıyoruz büyükanne.
Evet. Biliyorum.
-Nesi var onun? -Hiç. İçkiyi biraz fazla kaçırdı sadece.
Onu ayıltmaya çalışıyorum.
Sen de içmişsin.
Hayır, içmedim.
Kusar mı?
Sen yatağa dön büyükanne.
-O genç adamı hastaneye götürmelisin. -Ne? Azıcık sarhoş oldu sadece büyükanne.
Elin adamının evimde ölmesine izin vermem!
Bir şey olmaz! Bırak da uyusun! Öf ya!
Hayır!
Burada bir terslik var. Babanı arıyorum.
Kimse kimseyi aramıyor, tamam mı?
İçkiyi biraz fazla kaçırdı. Uyuyup ayılacak işte.
Hadi, yatağına dön.
Ne yapıyorsun?
Bu genç adama bir battaniye veriyorum.
Uyanana kadar da burada kalıp başında nöbet tutacağım.
Bunu yapmana gerek yok!
Bu genç adam hastaysa da onu hastaneye götüreceğim.
Anlaşıldı mı?
İçmişsiniz, tamam da, daha neler yaptınız, Tanrı bilir.
-Olacak iş değil, ağzına sıçayım! -Ağzını topla delikanlı!
Sen odana çıkmak istersen çık ama ben burada kalıyorum!
Bunların hepsini babana da anlatacağımdan emin olabilirsin.
Madem onun için bu kadar endişelisin, niye ambulans çağırmıyorsun?
Sebebini biliyorum.
Selam dostum.
Seni eve götürelim.
…geberene kadar içmek mi?
Eğlence anlayışınız buysa o zaman ben hiç bilmiyorum…
Bana para lazım büyükanne.
-O iyi mi? -Evet, iyi.
Sağ salim evine git.
Nereye gidiyor? Bayım, bu delikanlıyı sağ salim evine götürür müsünüz?
Nerede yaşıyor?
Az ileride…
Marquette'in orası.
Bu otobüs 27. Sokak'tan geçiyor.
Evet, 27. Sokak'ı kastettim ben de.
Tamam, teşekkürler.
Dostum, son durağa geldik.
Burası son durak.
-Neredeyim? -Aşırı doz almışsın. Şansına hayattasın.
Bir saniye.
-Ben uyuşturucu kullanmam ki. -Dün akşam kullanmışsın.
Hayır, ben…
Hanımefendi, dün gece tuhaf bir adamla tanıştım.
İçeceğime bir şey katmış olmalı.
Beni öldürmeye kalktı.
Polisle konuşmalısın.
Adam sana uyuşturucu verdi yani. Nasıl yaptı peki bunu?
Kahveme bir şey koydu.
Kulüpte bir içki içtim memur bey, sonra şu kahveden iki yudum aldım,
bir anda oda dönmeye başladı. Konuşamadım bile.
-Kafeinli kahve miydi… -Kafeinsiz hazır kahve.
Sonra gözümü hastane yatağında açtım.
200 dolarım kayıp, bilekliğim gitmiş.
200 dolarla bir bileklik için…
Soyulmam umurumda değil. Bu adam milleti ilaçla bayıltıyor.
Bakın…
Hamamlara gittim.
Jeff denen bu adamı tanıyorlarmış. Sarışın.
Milleti uyuşturduğu gerekçesiyle artık içeri almıyorlar.
Peki.
Dediğim gibi, araştırırız.
Araştırmanızı istemiyorum. Gidip bu adamı durdurmanızı istiyorum.
Anlıyorum.
Ama böyle şeyleri ispat etmek zordur.
Adamın evine gidin.
Ne kullanıyorsa evde vardır.
-Evini biliyor musun? -Evet!
Onun salonunda öleceğim sandım. 57. Sokak'ta.
Hayes ve Lincoln arasında. Tam yerini biliyorum.
Pekâlâ Jeff, olanları nasıl açıklayacaksın?
Açıkçası neden bahsettiğini bilmiyorum.
Bu adamla barda tanıştım, arabasına takviye lazımdı
ve çok sarhoştu.
Ben de "Bize gidelim, sen ayılmaya çalış,
bir fincan kahve iç" dedim.
O da… Koltukta uyuyakaldı.
Peki. Sadece sarhoştu diyorsun yani, öyle mi?
-Evet. -Sen de içmiş miydin?
-Bir bira içtim ama iyiydim. -Jeffrey Dahmer.
Ne var? Polis ne oldu diye soruyor, ben de anlatıyorum işte.
İyi bir şey yapmaya çalışıyordum.
Yani adam körkütük sarhoştu. Arabasına binip gidecekti.
Yasalara aykırı bu.
Yatak odana baksam
herhangi bir sakinleştirici ilaç falan bulmam, değil mi?
Hayır. Nasıl bir şey, onu bile bilmiyorum.
Ama tabii, bakmak isterseniz odam üst katta.
Parasını çalmışsın.
Ne?
-Bir de bilekliğini. -Hayır, çalmadım.
Büyükannem de yanımdaydı. Büyükanne, cüzdanına baktım mı?
Hayır.
Bakmadı, bütün gece yanlarındaydım. Doğru söylüyor.
Bir de bileklik mi?
Tanrım.
Ben bileklik falan hatırlamıyorum.
Şaka yapıyorsunuz.
Can sıkıcı, biliyorum ama evine gittik.
Onunla konuştum, büyükannesiyle konuştum. Yani… Her hikâyenin iki tarafı vardır.
Hayret bir şey.
Yani adam tuhaf biri, orada haklısın. Birkaç kez tutuklanmış…
Ama haberin olsun,
tutuklanmış olman seni bir anda her şeyin suçlusu yapmaz.
Ben hiç tutuklanmadım.
Tamam. Peki. Sen bilirsin ama.
Doğru mu anladım yani?
Sabıkası olmayan siyahi bir adamın sözüne karşılık
sabıkası olan beyaz bir adamın sözüne mi inanacaksınız?
Söylediğiniz şey bu, değil mi?
Çünkü bu adam beni öldürmeye kalktı diyorum.
Siz de elimizden gelen bir şey yok mu diyorsunuz?
Delil olmadan evet, onu diyorum.
-Ne sebepten tutuklanmış? -O bilgiyi veremem.
Zaman ayırdığınız için sağ olun.
Hop!
-O taksiye binme! -Ne oluyor be?
Kapa çeneni orospu çocuğu!
Abi, bu herif seni öldürmeye çalışacak! Manyağın teki!
Yapma.
Ne… Öylece…
Gel, 50 dolarını al.
Hayır!
Hadi ama. Ne…
Neredeydin?
Saat on!
Cezalısın!
Sana şu saatte evde olacaksın diyoruz.
O saatte eve geleceksin!
Oğlum?
Aşağı in!
Onu yere bırak.
Bizimle gelin lütfen.
Bay Dahmer, ayağa kalkın.
İkinci dereceden cinsel saldırı suçlamasına
itirazda bulunmadınız.
Dolayısıyla sizi Milwaukee İlçe Cezaevi gözetiminde
bir yıl hapis cezasına çarptırıyorum.
Şöyle ki Bay Dahmer,
şu anda size baktıkça bana torunumu hatırlatıyorsunuz.
Alkol sorunu vardı.
Ama iyileşti.
Şimdi başarılı bir araba yıkamacısı var.
Ceza sistemine ait tipte bir adam değilsin sen, tamam mı?
İkinci bir şansa ihtiyacın var.
Sen de iyi günündesin çünkü o şansı sana vereceğim.
Bu sürecin sonunda umarım dersini almış olursun
ve kendini toparlarsın.
Düzenli bir işin olduğunu görüyorum.
O yüzden mahkeme sana haftalık 40 saat çalışma izni tanıyacak.
İşin bitince dosdoğru hapse döneceksin.
Mahkeme, işverenini bu düzenlemeden haberdar etmekle yükümlü
fakat sana bir iyilik yapıp
kabahatinin niteliğinden bahsetmeyeceğim.
Sence adil midir?
Evet. Teşekkürler Sayın Yargıç.
Nereye gidiyoruz?
Büyükannene.
Ailece son bir akşam yemeği yiyeceğiz.
Sonra hapisten çıkınca da kendi evini tutacaksın.
Çünkü sana artık tahammülümüz kalmadı.
Tahammülümüz kalmadı!
Rostonun pişmesine 10 dakika daha var.
-Bir bira daha ister misin Jeff? -Evet, teşekkürler.
Bu arada kefalet paranı ödeyen büyükannendi Jeff.
Tamam mı? 2.500 dolar onun için büyük para.
O parayı geri ödemen gerekecek.
Hepsi tuzaktı. Fotoğraf çekiyordum sadece.
Sus.
Artık bana hobi yok herhâlde.
Yeter.
O kutu nerede?
-Ne kutusu? -Aptal numarası yapma.
Büyükannenin bana ait şeyleri koyduğu bir kutusu var.
Fotoğraflarım, madalyalarım, tüm başarılarım.
Onu geri istiyorum.
Git getir.
-Olmaz, onu bana verdi. -Kahretsin Jeff!
Getir.
Peki.
-Peşimden mi geleceksin? -Evet, geleceğim.
Hadi, aç.
-Açamam. Anahtarı kaybettim. -Jeff, bana yalan söyleme!
Yalan değil. Yerini bilmiyorum.
Hay… İçinde kötü bir şey var onun Jeff. Ne var, porno dergisi mi?
-Hayır, bana ait şeyler var. -Gey pornosu mu Jeff?
Çünkü yıllarca yatağının altına baktım, hiç Playboy bulmadım.
Şimdi de 13 yaşında bir oğlanı tacizden hapse giriyorsun.
Hayır, eşyalarım var işte, beyzbol kartlarım falan!
Söylemeyeceksin, değil mi? Kırar, açarım o lanet şeyi!
Yapma baba! Ne oluyor ya?
Aç şu lanet kapıyı. Jeff!
Kutuyu kırma baba. Anahtarı buldum. Burada.
Birkaç porno dergisi var.
Büyükannem bulmasın diye oraya koydum.
Özür dilerim.
Yemek hazır!
Aşağı insek iyi olur. Evet.
Canım, üzgünsün, biliyorum.
Çok normal.
Oğlunun sabah hapse gireceğini bilmek kimsenin hoşuna gitmez.
Kendime sorup duruyorum…
Bunu ona ben mi yaptım?
-Cidden. Ben mi… -Hayatım.
O bok gibi evliliği devam mı ettirmeliydim?
Onunla daha mı çok şey yapsaydım? Tahnitçiliği falan çok severdi.
-Tatlım, bunu kendine yapamazsın. -Daha çok direnmeliydim.
Neler olduğunu anlamak için ona daha çok baskı yapmalıydım.
Tamam mı? Ama işin aslı, Jeff beni huzursuz ediyordu.
Gerçekten bilmek istemedim…
Onca tehlike sinyali.
Tanrım.
Ona sordum. Her seferinde ona sordum.
Alo?
İhraç mı edildin?
Ne oldu yahu?
Bilmem. Çok içtiğimi düşündüler herhâlde.
Bir şey demediler.
Ne yani?
Mankenle ne bok yiyorsun Jeff?
Ne yani? Çaldın mı?
İddia yüzünden yaptım. Hepsi şakaydı.
Eyalet Fuarı'nda ne yapıyordun Jeff?
Teşhircilik mi yapıyordun?
Sokağa işiyordum sadece. Kimsenin görebildiğinden haberim yoktu.
Beni aldığın için sağ ol.
Niye o çocuğu taciz ettin?
-Jeff? -Onu taciz etmedim.
-Sadece fotoğraf çektim. -Hadi oradan be.
-Doğru diyorum, yaşını bile bilmiyordum. -Çocuk neden yalan söylesin?
Bilmem. Nedenini bilmiyorum. Fotoğraf çektim sadece.
Para bile verecektim.
Hepsi tuzaktı.
İnsanlar kafayı bana takmış baba. Ben de anlamıyorum.
O çocuğun babası…
Adamın bakışlarını unutamıyorum.
Doğrudan bana baktı.
Jeff Dahmer oğlumun çocuk olduğunu biliyordu.
Oğlumla tanıştığında
ona kaçıncı sınıfa gittiğini sormuş.
Oğlum bu kadar sağlıklı ve atletik olmasa
bu adamın verdiği ilaçlar onu öldürebilirdi…
Bay Sinthasomphone, üzgünüm. Ama…
Sizi anlamakta zorlanıyorum.
Çocuklarınızdan biri bize yardımcı olabilir mi?
Teşekkürler.
Biz bu ülkede göçmeniz.
Çok çalışıyoruz.
Ne iş olursa yapıyoruz.
Pahalı bir avukat tutacak paramız yok.
Ailem ne yiyor ne uyuyor…
Tamam, peki. Baban mektubunu mübaşire iletmek isterse
kayda geçirebiliriz belki.
Bay Dahmer, ayağa kalkın.
İkinci dereceden cinsel saldırı suçlamasına
itirazda bulunmadınız.
Dolayısıyla sizi Milwaukee İlçe Cezaevi gözetiminde
bir yıl hapis cezasına çarptırıyorum.
Sevgili Yargıç Gardner, oğlum Jeffrey Dahmer'ın
alkolik olduğuna inanıyorum.
Tedavi görmezse
Jeff'in dışarıda nasıl bir şansı olur, muazzam çekincelerim var.
Alkolikleri iyileştirmede çok başarılı bir tedavi programı varmış diye duydum.
Jeff'in böyle bir programa alınması geleceği açısından çok önemli.
Çocuk sikmesini seven sensin, değil mi?
Müdahalede bulunup oğluma yardım edebilirsiniz diye umuyorum.
Zira onu çok seviyorum.
Daha iyi bir hayatı olsun istiyorum.
Sanırım bu, kalıcı bir şey yapmak için son şansımız olabilir
ve çözüm de sizin ellerinizde Sayın Yargıç.
Saygılarımla, Lionel Dahmer.
BİR YIL SONRA
-Merhaba baba. -Selam.
-Seni görmek güzel. -Evet.
Harika görünüyorsun Jeff.
Kilo vermişsin.
-Bunu duyduğuma sevindim. -Evet.
Evet.
Şansıma bol bol ağırlık kaldırabildim.
Bol bol okudum.
-Her gün işe gitmek de iyi geldi. -Evet.
Ama evet, her şey yolunda gidiyor.
Uslu duruyorum.
Harika. Bu… Gerçekten harika.
Büyükannenle bir hafta kalacaksın, hepsi o kadar.
Sonra kendi evine çıkman lazım.
-Ama Shari ve ben sana yardım ederiz. -Tamam.
Jeff, hapisteyken sana…
…yardım ettiler mi?
Psikolog falan var mıydı? Danışman gibi biriyle konuştun mu?
Ne hakkında?
Her şey.
Bilhassa da alkol,
senin ruh hâlin…
Yani içinde yaşadıkların.
Veya nasıl biri olman gerektiğine dair biraz rehberlik belki…
Topluma nasıl katkın olacağına dair yani.
Bilmem, sana öğretemediğim şeyleri diyorum işte.
Hayır, seni hapiste yalnız bırakıyorlar.
Hep tek başımaydım. Zaten en iyi kısmı da oydu.
-Hadi. Yolda hamburger yiyebiliriz dedin. -Evet.
Al şunu.
Sen arabayı ısıt, olur mu?
En uca park ettim. Tuvalete girip geliyorum.
Tamam.
İşte burası.
Kusura bakma.
Öğrenmeye çalışıyorum.
Dudaklarımı oku.
Burada oturuyorum.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün