UNHA SERIE DE NETFLIX
Atopei algo, señor.
Penso que é parte dun fémur.
Os restos atopados no xardín do seu pai
apoian a súa historia da primeira vítima.
O autostopista?
Exacto.
E por que espallou os ósos por aí?
Foi só para eliminar as probas?
A ver,
nese momento entrei en pánico.
Intentei esmagar os ósos,
pero estaban… húmidos por dentro.
Non podía machucalos até facelos po,
así que…
decidín metelos no forno
para… en fin,
para secalos, e iso foi a clave.
Despois puiden facelos anaquiños.
Pero por que espallalos por todo o xardín?
Creo que quería que seguise comigo.
A idea era
que houbese cachos del por todas as partes.
Ao meu redor.
Sei que soa horríbel.
En realidade, Jeff, o que nós pensemos tanto ten.
Pero… penso que nacín así.
Non creo que pasase nada que me convertese nisto.
Porque sempre fun así.
Despois do do autostopista…
pasei un tempo sen querer repetilo.
Ou si quería.
Pensaba en facelo, constantemente, ás veces,
pero era quen de me conter
e non volveu ocorrer en…
nove anos.
É interesante.
Ese psicólogo ou psiquiatra co que me fixeron falar
díxome unha cousa que me quedou gravada.
Despezar as súas vítimas
provocáballe excitación sexual?
Ah, si.
- Moita. - Xa.
Gustábame…
Gustábame o aspecto dos órganos cando os tiña na man.
Tiñan como un brillo.
Hai un termo para o que me describe.
Chámase esplancnofilia.
É sentir excitación ao ver órganos internos e vísceras.
Ese brillo que dixo que lle gustaba é un dos seus principais compoñentes.
Aos seres humanos, sobre todo aos homes,
adoitan gustarnos os obxectos brillantes.
Isto ten tamén un matiz sexual.
Nas revistas de mozas en bikini, elas están molladas.
É coma se nos atraese.
Podería ser porque a humidade, no que se refire á vaxina,
indica que está lista para o sexo.
É posíbel que sexa algo instintivo.
Pero, se é algo co que naceu,
unha obsesión coa que loitaba todo o tempo,
como esperou eses nove anos entre medias?
Ou por que?
Intentaba ser un bo rapaz.
Vale, na primeira fila, Tina, Andrew, Mark Norton,
Sasha, Andrea, Mark D'Angelo, Dan.
Ben, pegádevos uns aos outros.
Parabéns a todos, por certo.
Así que sodes a elite, eh?
Ben.
Sorride todos e…
Xenial, imos tirar outra.
- Moi ben. Grazas. - Vale.
Tina, ti queda aí. Agora o club de ecoloxía.
Ostras, son preciosos.
Están xenial. Parabéns, Derek.
Grazas. Todos fixestes un bo traballo.
- Moi bo deseño, Dan. - Grazas.
Agardade un momento. Ide á páxina 36, á foto da Sociedade de Honra.
- Que carallo é isto? Como acabou aí? - Non che sei.
Como se che pasou, Dan?
Síntoo. Non o vin na foto.
Era o teu puto traballo.
A media de Jeff Dahmer non pasa do suficiente, Dan!
Fillo de puta!
Non montará un escándalo.
Si que o fará.
Quero desculparme de antemán por te meter nestes problemas familiares,
xa sabes.
Non ten razóns para se alporizar.
Eras infeliz, divorciácheste e pasaches páxina
Debería aledarse por ti e pasar páxina.
Ese é o tema, Shari, non quere que sexa feliz.
Se meto un bombonciño coma ti na casa,
vaise pór dos nervios, creme.
Pois que se poña como queira. Eu podo con iso.
Móntolle un escándalo eu a ela.
Sonche dura de roer, non sei se sabes.
Xa me decatara, si.
Queres mirar para a estrada?
Joyce?
Xesús.
Parece que pasou un tornado por aquí.
Non sabía que viñades.
Que raio pasa aquí?
E todo este alcol, Jeff?
Fixen unha festa.
Pero ti ves como está isto?
Parece un cortello!
É ela?
Shari.
Este é Jeff. Meu Deus, Jeff
Ola, Jeff.
- Ola. - E a túa nai?
Non sei. Marchou.
Onde foi?
Non sei.
Pero cando marchou?
Haberá como tres meses.
Desculpa, que?
Sempre fai o mesmo.
Só pensa en si mesma.
E vai e deixa un rapaz de 18 anos só na casa,
sen ninguén que lle cociñe nin nada, a saber que comiches.
Isto é criminal. Como pode facer algo…?
- A cona bendita. Perdoa. - Papá.
Estou ben.
Non, Jeff, non o estás.
Bebes.
Vin as latas baleiras e cheiras a alcol.
Non estás ben.
Veña, bebe isto.
Non me gusta o café.
Ten que pasarche a mona, isto é importante.
Temos que ver como pomos en orde a túa vida, entendido?
Si?
Iso é moito azucre, Jeff.
A ti que che importa? Non es miña nai.
Acabo de coñecerte.
- Tanto ten, Lionel. - Non sei que dicir.
Tes razón, Jeff. Non son a túa nai,
pero quero o teu pai, e iso significa que te quero a ti.
De acordo?
Quen ben te queira, farate chorar.
Ao final conseguiches graduarte. É todo un logro.
Por un pelo, pero si.
- Pediches praza nalgunha universidade? - Non.
Pero Jeff… Quero dicir, que demo…?
Que estiveches a facer?
- Agora xa é tarde. - Por iso non pedín praza.
Jeff.
Sempre se che deron tan ben as ciencias… Non sei.
Coñezo a moitos dos que estudarán ciencias na universidade.
Sacaron boas notas e así. As miñas son unha merda.
E se fas un ciclo?
Os ciclos son…
para fracasados.
Xa, e pode que sexan a túa única opción.
Xa.
En fin…
iso é o que son.
Por que finxo ser algo que non son?
Sabes?
Eu…
non son un bo rapaz.
Papá, non son normal.
Non encaixo, son raro. Non…
Son diferente… ao resto.
- Creo que teño un problema. - Jeff, veña. Para. Isto…
Non, vai en serio.
Quero facer cousas que…
E fixen cousas que non…
Non sei.
Creo que cho debería contar…
O de…
O dalgunhas das fantasías que teño.
Vale, agarda un momento.
Falas de cousas sexuais?
Si, en parte.
Sabes que? Perdoa.
- Ocorréuseme unha idea. - O que?
A Estatal.
Meterémolo na Estatal de Ohio. Vas ir á Universidade Estatal.
Si, e págoche o primeiro semestre.
Ten bo programa de ciencias.
Que pensas?
Paréceme…
Paréceme ben
Ben.
Decidido, pois facemos iso.
- Ben. - Ti que pensas?
Estás de broma? É unha idea xenial.
Máis che vale estar gozándoo.
Desde logo, parece que o estás.
Douche diñeiro para que veñas aquí e agora chámame o decano.
Vale, vou ir ao conto: Jeff vai ás clases?
Non.
Son todas pola mañá. Non me dou erguido para ir.
Que media tes?
A media de Jeff é de 3.
Meu Deus.
Xesús.
De acordo.
Imos mellorar esas notas.
Señor Dahmer, non entende.
Jeff está expulsado.
Papá, agarda. Vas moi rápido.
Vaste meter no puto exército.
UN ANO MÁIS TARDE
Velaí está.
Mimá, mira para aí.
Mira para el.
Quen é ese?
Ola.
- Ola, papá. - Que guapo.
- Que tal, Shari? - Mimá.
- Ola. - Alégrame verte.
Papá.
Xesús, Jeff, estás… Que ben se che ve.
- Grazas. - Si.
Alégrame volver.
Veña, pasa.
Entón gústache?
Si, está ben.
Acabei o adestramento básico.
E que che mandaron facer?
Pois formeime como especialista médico,
así que farei cousas de médico de combate.
Especialista médico. Oíches?
- Médico de combate! - Jeff.
É un somnífero que garante un descanso e unha recuperación adecuados.
Si, Dahmer.
Cal era ese?
Como se chamaba?
Halcion.
Dá moi bo resultado. É moi efectivo.
Ves, fillo? Xa cho dixera.
Esas cousas de ciencias que che interesaban
íanche ser útiles.
Pois tiñas razón.
Veña, a comer.
HALCION 0,5 MG
Encaixaches, logo? Fixeches amigos?
Ah, fixen, si.
Ei, Tanner.
Queres festa?
Os compañeiros son moi agradábeis. Fixen amigos.
Para a semana destínanme a Alemaña Occidental.
A un sitio chamado Baumholder, creo.
Oíches iso, Shar?
Jeff!
Vaia.
Se cadra atópaste
con algún dos nosos parentes que aínda viven na patria nai.
- Ah, igual si. - Si.
- Buscareinos. - Si.
Recoiro.
Alemaña.
Quen o ía dicir…
Eh! Move o cu e sae do coche. Xa!
Vale, antes de entrarmos, quero deixar as cousas ben claras.
Entendiches?
Isto non che é unha bicoca. Tes 21 anos.
Bótante da universidade, do exército…
Acabóuseche o choio. Nada de alcol.
Vas traballar a tempo completo
e axudarlle á avoa coas cousas da casa.
Está claro?
Está.
Avoa, que hai nesta caixa?
Ah, son fotos do teu pai. Queres velas?
Claro.
Xiras a chave así
e xa oes o clic.
Velaquí está o teu pai.
Non me lembro de que aniversario era. Igual o dos cinco anos
Mira para el. Que neno máis riquiño.
Esta é da feira de ciencias.
Ten un lazo na man, así que debeu de gañar un premio.
Aquí era moito máis maior.
Esta é dunha reunión familiar
na casa do teu tío avó Roland, en Stevens Point.
Era un bo rapaz, o teu pai. Foino toda a vida.
Oxalá tivese unha caixa coma esta.
Supoño que podes quedar esta, se queres.
Para que precisas unha caixa?
Non, quero dicir
que nin sequera teño recordos así para meter nunha caixa.
Na vida gañei un premio nin ningunha outra cousa.
Son como a mazá podre.
Chóveme na cabeza ou algo.
Jeff Dahmer, mira para min.
Non tes nada que non poidamos arranxar.
Penso que o que precisas é unha boa moza, máis nada.
E tamén está o da bebida.
Iso si que é un problema.
Ultimamente case non bebo, avoa.
Coido que poderías beber aínda menos, non che parece?
Xa sei que parezo un disco raiado,
pero deberías volver á igrexa.
As cousas que fan que te desvíes,
como o alcol
e o de darlle mil voltas ás cousas
son tentacións, Jeff.
Creo que volver á igrexa axudaríache a entender esas tentacións
e a te resistires a elas.
Quen pensas que me tenta? O demo?
Exacto, estou máis que segura.
Es un bo rapaz, Jeff. Es igual de bo que o teu pai,
só que tes problemas distintos aos seus.
Todo o mundo se enfronta a algún desafío.
No fondo es un bo rapaz, Jeff.
Pode que ti non o creas, pero eu si.
Grazas, avoa.
Entón xa traballaches nunha chacinería?
Traballei, en Miami.
Facía bocadillos e así.
Vale, pero isto é unha chacinería polaca,
así que vas ter que facer salchichas e preparar a carne.
Ser carniceiro é unha arte.
Nunca o vira dese xeito.
Pois é unha arte.
Eu son carniceiro. Aprendín co meu pai en Polonia.
O seu pai tamén era carniceiro.
É un oficio sanguento e perigoso.
O último rapaz era parvo, non prestaba atención.
Cortou o dedo.
Preciso a alguén serio,
que teña bo pulso e se deixe de caralladas.
Si, eu teño moi bo pulso para estas cousas.
Soldo mínimo, sen horas extra, con roupa elegante.
Aínda que esteas atrás, debes vir presentábel, si?
De acordo.
Ven, amósoche o conxelador.
Jeff.
Grazas, avoa.
Podes deixar as sabas na porta.
Gústame facer a cama eu.
Grazas, avoa.
Ola, avoa. Xa estou na casa.
Avoa!
- Avoa, onde está o meu…? - O que?
Xa sabes, o… o manequín.
Para que tiñas iso?
De onde o colliches?
Só cho digo se me dis onde está.
Por que tiñas iso, Jeff?
Jeff, quero dicirche unha cousa.
Eu sempre te vou querer.
Sentes…? Xa sabes, sénteste atraído…?
Non quero falar diso.
Porque podemos ir á igrexa e rezar. Xesús pode facer cousas…
Onde está o puto manequín?
Díxenche que non entrases!
Son o meu cuarto e as miñas cousas.
Dime onde está dunha puta vez!
Creo que iso non é san!
Tireino.
Tiráchelo?
Tirei. Levárono pola tarde os do lixo.
A nai que me pariu! Hostia bendita!
Eu…
Síntoo moito, avoa.
Fixen mal en berrarche así.
E síntoo por romper a manteigueira.
Non son
o que dis que son.
Nunca deshonraría a familia dese xeito.
Penso que é só que…
quero un amigo.
Acepto a túa desculpa.
Pero non me gustan os xuramentos.
Xa o sei.
Sabes que? Logo vai ser a Feira Estatal.
Cando eras pequeno encantábache.
Xa non é coma antes, cos animais de granxa
e a xente botando queixos polo outeiro abaixo.
Até teñen un posto de cervexas e todo.
Un posto de cervexa?
Ola, Jeff.
Estás vivo.
Estou.
Non, non! Sáeme de aquí!
Teño quenda.
Non, Jeff. Oín o que pasou na Feira Estatal.
Non podo terte aquí. Fóra!
Traballabas diso no exército?
Si, era médico de combate.
Especialista médico, chámanlle eles.
Ah, vaia, moi ben.
Pois é o candidato perfecto.
Vexo que o licenciaron con honra. Podo preguntar por que?
Para serlle sincero, tiña problemas co alcol.
Pero xa me rehabilitei.
Entendo. Alégrome por vostede.
Grazas.
Vou ás reunións e demais. Hai que ir día a día.
Iso está moi ben. Parabéns.
Grazas.
Creo que está algo sobrecualificado para o posto.
Doug Brozovsky.
Son eu.
Cerre o puño.
Ten boas veas.
Grazas.
Agora reláxeo.
Antes facíao todo o tempo.
Ía sacar sangue…
e doábao.
Sacaba cartos para cervexa.
Fun tantas veces que me prohibiron ir.
Xa.
Estou moi orgullosa de ti.
Deixaches o alcol e vaiche ben no traballo.
Es sanitario!
Falaches co teu pai?
Non.
Cre que son un puto parvo.
Sinto a bocalada.
Iso non é certo.
A ver, está anoxado porque te arrestaron.
Foi unha falta leve. Unha multa de 70 dólares.
Foi tamén culpa miña por che dicir o do posto de cervexa,
pero o que digo é que iso xa quedou atrás.
Que tes?
Nin sequera comiches o brownie.
É o mellor destes pratos.
É que hoxe non teño moita fame.
Vou ir para o cuarto, avoa.
Estou rebentado.
Perdón por non o acabar.
Boa sorte.
O que?
Que boa sorte. É imposíbel chamar a súa atención.
Unha cervexa?
É do meu colega, pero creo que marchou cun amigo.
Cóllea, se a queres.
Claro, grazas.
Son Charles.
Jeff.
En fin, Jeff, están pechando.
Pois vaiamos facer algo.
Ti e mais eu. O que ti queiras.
Ía saír.
Vés comigo?
- Ricky, un cuarto grande. - Ei.
Podo…?
Perdoa.
É que non teño moita experiencia.
Non pasa nada. Iso é moi sexy.
Agarda.
Impórtache
se nos deitamos na cama
e te abrazo?
Non, claro.
Podemos empezar por aí.
Iso gústame.
Si.
Onde vas?
Son as 7:30. Teño que ir choiar.
Non podes quedar un chisco máis? Estábao pasando ben.
Non, teño que ir traballar.
Ei, Ricky.
- Ola, Jeff. - Un cuarto.
Xa es un habitual.
Que queres facer?
Quita a camiseta.
- Es moi guapo. - Ti tamén.
Agarda. Espera aquí.
Vou por algo para bebermos.
Ola, Jeff.
- Dous whiskys con Coca Cola. - Marchando.
Grazas.
- Por aquí. - De acordo.
É o tipo ese. É a segunda vez que o fai.
Mételles algo na bebida e déixaos aquí.
Ao último démolo levantado, pero este rapaz non reacciona.
- Collámolo. - Vale.
Grazas.
- Ei, Ricky. - Lisca de aquí, cabrón.
Deberías escapar deste tipo xa.
Trae rapaces aquí e drógaos.
E nin penses en ir a Empire ou Roman Bath.
Faleilles de ti.
Estás na lista negra. Sae da miña sauna xa, hostia.
Eh, espera.
Que marches dunha vez, carallo.
Non fixen nada.
- Marcha xa! - Eu non fixen nada!
Sácame as putas mans de enriba!
Chamo a policía?
Desculpade. A tarxeta, por favor.
Marcho á igrexa.
Vale.
Gustaríame que viñeses comigo, Jeff.
Sei que te despediron. É unha decepción.
E volviches a beber. Non o negues.
O teu pai rendeuse contigo e iso é moi difícil para ti,
pero hai outro pai que nunca te ha decepcionar.
O noso Pai celestial.
Non.
Eu non creo en Deus.
Retira iso.
Non.
Dous chopiños de Jack.
Grazas.
Para ti.
Es o máis guapo aquí.
Móveste que alucinas.
Oxalá bailase coma ti.
A ver como o fas.
Non, en serio que non sei.
Veña, ti podes. Dálle.
Agarda, vas mancar a alguén.
Empeza por isto.
Así, sinte a música.
Oe, Jeff, non creo que poida pagar isto.
Non, convido eu.
Por que non imos a unha sauna?
Non, eses sitios están sucios.
A última vez pillei pé de atleta.
Este cuarto é incríbel! Canto custou?
Que andas a facer? Únete á festa!
Dáme un momento!
- Ah, merda. - Que fas?
Toma.
Ven aquí.
- Ei. - Ei.
Dálle un grolo.
Bebe.
Deixa que che prepare outra.
Non podo beber máis.
Traballo bailando, non podo engordar.
Non me sexas frouxo, levan refresco light.
Esperta!
Veña.
Eh.
Ei.
Ai, meu Deus.
Virxe santa.
Meu Deus.
Non.
Veña.
Non.
Esperta.
Vamos.
Merda!
Non.
Vamos.
Vas ir á igrexa mañá?
Xa mo preguntaches, Jeff.
Por que? Queres vir?
Non.
Quero saber que horario temos. Teño dereito a sabelo.
Papá di que son o home da casa.
De acordo, non imos rifar.
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso