SERIAL NETFLIX
MILWAUKEE, WISCONSIN 1959
Joyce?
Który to tydzień?
Dwudziesty szósty.
Zatem ostatni trymestr. Dobrze.
Wahania nastrojów i niepokój.
W tym czasie spróbujcie zachować spokój.
Pomyślcie, ile radości dziecko wprowadzi do waszego życia.
Widzę, że przyjmowała pani sporo leków, w tym hormony.
- Które obecnie pani bierze? - Ja…
Przyszliśmy właśnie z powodu leków.
Bierze Equanil na stany lękowe.
Powinna brać w razie potrzeby, a łyka je jak cukierki.
- Dostała też tabletki nasenne. - Muszę się wysypiać.
- Leki przeczyszczające, valium, morfina. - Podawał mi ją trzy razy.
Barbiturany w zastrzykach.
Uspokajają mnie, czyli pomagają.
Martwię się o płód.
Boję się o dziecko.
Słyszeliśmy o wadach płodu po talidomidzie w Anglii.
- Nie biorę talidomidu. - Nie przerywaj.
Łykasz 26 tabletek dziennie.
Biorę tabletki, które przepisał mi lekarz.
Robię, co mi każą.
Chcę poczuć się lepiej, a ty się złościsz.
Każdy lekarz mnie gani.
Nie wiem, co robię źle.
Dobrze.
Rozumiem.
Hormony buzują, jest pani zagubiona. Pani życie całkowicie się zmieni.
- Nie jestem zagubiona. - Joyce.
Chcę wiedzieć, co się ze mną dzieje.
Pod względem chemicznym.
Proszę się tym przejmować.
Proszę myśleć, że to normalne i minie.
Byłoby najlepiej, gdyby odstawiła pani leki.
Chcę mieć to za sobą i wrócić do normalności.
Niektóre kobiety dobrze znoszą ciążę.
Wiem.
Czuję się winna, że tak nie mam.
Wkrótce będzie po wszystkim.
Bierze. Nieźle.
Masz, wyciągnij ją.
Dobrze.
- Malutka. - Nie, jest w sam raz.
Zjemy ją.
W porządku.
Pokażę ci, jak założyć robaka na haczyk.
Wybiorę dużego.
To jest…
To jest głowa. Powinna się ruszać.
Ustalam, gdzie będzie tyłek.
W tym miejscu nabijam na haczyk.
Spróbuj.
Trochę się wije.
- Tutaj? - Tak.
Wybacz, kolego. Zaboli.
Sam nie wiem.
Może to samica
i wbijasz bez problemu.
Pewnie gadacie o tym z kolegami w szkole.
O dziewczynach.
- W ten sposób? - Brawo.
Teraz owiń głowę kilka razy
i przebij z boku.
Rany.
Właśnie tak.
Dzięki temu żyje,
ale nie spadnie i ryba go nie zdejmie.
- Spróbuj zarzucić. - Dobra.
Spotykasz się z jakąś koleżanką?
Żadna mi się nie podoba.
No tak.
Ale wiesz, jak to jest.
Tak?
Gdy mężczyzna i kobieta uprawiają seks.
Któryś z twoich kumpli na pewno ma w szafce Playboya.
Nie musimy o tym gadać.
A teraz…
odcinasz głowę.
W ten sposób.
- Mogę spróbować? - Jasne, tylko ostrożnie.
Nóż jest bardzo ostry. Wytrę, żeby się nie wyślizgnął.
No dawaj.
DE JAK DELICJE
ROZKOSZE ORIENTU
- Nie rozumiem… - Jak to?
- Co jest? - Wiedziałaś, że go potrzebuję.
- Co z tego? - Chryste!
Nie mogę wyjść? Nigdzie mnie nie puszczasz.
Zawsze się czepiasz!
Co z tobą?
O co ci chodzi? Dlaczego to zawsze moja wina?
Mówiłem, że potrzebuję samochodu.
Tak? Znalazłam coś bardzo ciekawego!
- Nigdy mi nie wierzysz. - Mogłaś uprzedzić!
- Nie wspierasz mnie. - Potrzebowałem auta.
- Wiedziałaś o tym. - Masz mnie za wariatkę.
Proszę, przestań.
Coś się działo, to było naprawdę ciekawe.
Ale zawsze traktujesz mnie jak wariatkę.
- Odłóż to. - Nie jestem wariatką!
Odłóż ten jebany nóż, Joyce!
Co z tobą?
Nie możesz sama jeździć, dokąd zechcesz.
A jebane UFO nie istnieje.
Pisali o tym w gazecie!
- Czyżby? - Na niebie były światła!
Jechałam za nimi stanową czternastką.
Nie wmawiaj mi, kurwa, że zwariowałam!
To nie twoja sprawa!
Odrabiaj lekcje, Jeff!
- Zadowolona? - Nienawidzę cię!
Dahmer, pokaż to z lekcji hiszpańskiego.
Uśmiałem się.
Co?
Naśladowałeś znajomego mamy, tego pojeba.
Powieś tu niebieskie firanki!
Prześmieszne.
Tak się udaje Dahmera.
Nie!
- Cicho! - Co?
Joyce! Odłóż nóż!
Odłóż to!
No dobra.
Pokój.
Nara.
Słuchajcie uważnie. Skalpele są ostre jak brzytwa.
Jasne?
Przekazując skalpel, odkładamy na bok, a partner go podnosi.
Denise.
Musimy to robić?
Tak.
Ale jestem wegetarianką.
Wal się!
Chazz, dosyć tego. Dziękuję.
Tak, to obowiązkowe.
Anatomia to część nauki. Tak poznajemy ludzkie ciało.
Poza tym te świnie są martwe.
Ale nie zdechły naturalnie.
Zostały zabite do sekcji.
Zamknij się, Denise. Chcemy to zrobić.
Dziękuję, Jeff. Wystarczy.
Proszę, bądźcie bardzo ostrożni.
Żebyśmy nie biegali do pielęgniarki.
Dobrze, zaczniemy od nacięcia mostka,
by otworzyć klatkę piersiową.
Zróbcie to ostrożnie.
Dobrze.
Teraz usuniemy osierdzie.
To błona okalająca serce.
Nie, Jeff. Jeszcze nie wyjmujemy serca.
Przepraszam.
Dobra robota, Jeff. Widziałem, że się zaangażowałeś.
- Podobało mi się. - Świetnie.
Mógłbym zabrać jedną do domu?
Żeby poćwiczyć.
Przyznam szczerze, że uczę od 22 lat
i jeszcze nikt o to nie prosił.
Jasne.
Dzięki.
SKALPELE SĄ OSTRE JAK BRZYTWA
Stary! Fajnie, że uciszyłeś tę sukę, Denise, co?
Trafiłem na najgorszą partnerkę.
Hej, stary.
Dostałem drugą.
- Chcesz wpaść? - Drugą?
Świnię.
Bertoglio mi dał. Chcesz wpaść i zrobić sekcję?
Jaja sobie robisz?
Nie.
Zapoznałem się z zeznaniami i podjąłem decyzję.
Rozumiem pańskie obawy
co do stabilności emocjonalnej pani Dahmer.
Ale proszę zrozumieć.
Jeśli użył pan wobec niej przemocy, nawet raz czy dwa…
To nieprawda.
Jest też kwestia pańskiej pracy.
Pracuje pan do późna.
Najważniejsze jest to, kto będzie przy tych dwóch chłopcach.
Ma pan wszelkie prawo do odwiedzin, ale opiekę przyznaję pani Dahmer.
Dziękuję.
To tylko pierwszy krok. Możemy się odwołać.
- Davidzie. - Chodź, kochanie.
Zawsze będę cię wspierał. Tylko zadzwoń, a po ciebie przyjadę.
Nie rozmawiaj z nim.
Co z Jeffem?
Ma 17 lat, jest mężczyzną. Sam zdecyduje.
Uzyskasz połysk.
Cytrynowy Mr. Clean.
- Kupuję. - Świetnie.
- Niezłe ruchy. - Dzięki.
Carol Knight nie lubi widoku łupieżu.
Pracuję na lotnisku i często widzę, że masa ludzi
zmaga się z łupieżem.
Obecnie jest wiele środków,
ale Head & Shoulders sprawia, że czuję się…
Co oglądasz?
Cześć, Jeff.
Możesz wyłączyć telewizor i usiąść?
Używaj regularnie.
Head & Shoulders to najlepszy szampon…
Było mi naprawdę ciężko.
No i…
Pewne rzeczy muszą się zmienić.
Muszą się zmienić, bo nie mogę tak żyć.
Czy…
Zostanę z tobą, prawda?
Będę z tobą mieszkać?
Coś wymyślimy.
Co tak śmierdzi?
To mój prosiak.
- Robimy im sekcję na biologii. - To dobrze.
Tak trzymaj.
Dobry z ciebie chłopak.
Wsiadaj, Davidzie!
Pospiesz się.
Co się dzieje?
Twój ojciec pieprzy nową dziewczynę w motelu.
Wsiadaj, David! Wyjeżdżamy.
- Ale… - Muszę wyjechać.
Pozbierać się. Jasne? Przykro mi, ale tak się sprawy mają.
Mamo, zaczekaj chwilę.
Nie mogę wyjechać. Mam zakończenie szkoły i studniówkę.
Co ty pleciesz? Zostajesz.
Ugotowałam gulasz, a zamrażarka jest pełna.
Nie zostawiaj mnie.
Nie wydurniaj się, Jeff.
Od lat nie byłeś dla mnie miły.
Siedzisz w pokoju.
Nie chcesz matki, nie chcesz mnie.
Jesteś jak twój ojciec. Uważacie mnie za wariatkę.
Zupełnie odciąłeś się od Joyce.
Tak jak on!
Proszę bardzo, masz, czego chciałeś.
Czy w ogóle zauważyłeś,
że nigdy nie poprosiłeś mnie o pomoc ze swoim małym hobby?
Bawiłeś się zwierzątkami w garażu z tatą.
Ze mną ani razu.
Myślałem, że nie chcesz.
Masz rację! To, kurwa, obrzydliwe!
Ćwiartowanie padliny w garażu!
To chore!
Ale byłoby miło, gdybyś mnie spytał!
Mamo… Więc to koniec?
Świetnie, mamo.
Zabierz mojego brata i uganiajcie się za UFO.
One istnieją!
REZERWAT PRZYRODY BATH
Nie rób tego.
Czemu to robisz?
Nie.
Przestań.
Nie.
No dobra.
Dobra, dam ci browar.
Tak.
Masz.
Zdrówko.
Nie dam rady.
Wybacz bałagan.
Napijesz się? Chcesz piwo?
Byłoby super.
Fajnie mieć jakieś towarzystwo.
Jestem tu zupełnie sam.
- Serio? - Tak.
Tata się nie odzywa.
Mama wyjechała na dwa tygodnie, a to było trzy miesiące temu.
Nie wiem, gdzie jest.
Przykra sprawa.
Tak.
Ale ty wpadłeś.
Jest lepiej.
Zdrówko.
Odkryłam, że zawsze, gdy mam zajęte ręce,
moje lęki znikają.
Nie roztrząsam swoich porażek.
Nie rozczarowuję się.
Wiodę życie krok po kroczku.
Joyce? Pozwól na chwilkę.
Jasne. Przepraszam.
Pomagaliśmy ci w trudnych chwilach.
Cieszę się, że wróciłaś do nas,
by pomagać kobietom.
Szkoda, że nie wszyscy to robią.
Te kobiety chcą tylko być wysłuchane.
Mnie też o to chodziło.
Przyszłam tutaj i ktoś mnie wysłuchał.
Po raz pierwszy w życiu. Pomyślałam sobie:
„Mój Boże, nie zwariowałam”.
Oczywiście, że nie.
To były kwestie zdrowotne, Joyce. Jestem pewna.
Tak zwana depresja poporodowa.
- Naprawdę? - Jestem pewna.
Wtedy nic o niej nie wiedzieliśmy.
Może utrzymywać się latami.
Poporodowa. Nie przyszło mi to do głowy.
Twoje zajęcia, rękodzieło artystyczne,
są zbawienne dla tych kobiet.
Nie, Joyce, naprawdę.
Właśnie o tym chciałam porozmawiać.
Odchodzę stąd.
Simona przenoszą do Grand Rapids,
a ja dostałam pracę w tamtejszej klinice.
Chcę, żebyś mnie zastąpiła.
Może być na pół etatu. Albo dwa, trzy dni w tygodniu.
Och, Dottie.
Brak mi słów.
Bardzo mi schlebiasz.
Ale…
Skoro między mną a Lionelem skończone…
Skarbie.
Nie o to chodzi.
Ostatnio dużo myślałam.
O tym, jak zmieniłabym przeszłość, gdybym mogła.
Nie wyszłabym za mąż tak młodo.
Urodziłabym później.
Zadbałabym o karierę.
Jaką karierę?
W tym rzecz.
Chciałabym pracę, którą mi zaproponowałaś.
Zgadzam się.
Dwa, trzy dni.
Tak, dam radę!
Powinniście notować. To będzie na egzaminie.
Teraz różne rodzaje zakresów…
Spóźniłeś się.
Ile wynosi odchylenie standardowe?
34,1 w obie strony.
Jeff, pijesz piwo?
To twoja ostatnia klasa,
więc czas pomyśleć o studiach.
Jeśli taki masz plan.
Wiem, że twoja rodzina przechodzi trudny rozwód.
Na pewno nie jest wam lekko.
Brakuje ci ojca, z którym byłeś bardzo blisko.
Próbowałam się do niego dodzwonić. Pewnie mieszka w hotelu.
Próbowałam skontaktować się z matką.
Często nie ma jej w domu.
Co lubisz robić?
O czym marzysz? Chcę poznać twoje plany.
Tata mawiał, że jestem dobry z biologii.
Mam w garażu stanowisko do wypychania zwierząt.
Mogę robić sekcję potrąconej zwierzynie.
Rozumiem. Może to właśnie twoje powołanie.
Myślałem o tym.
Ale nie jestem dobry z matmy.
Więc…
Moim nowym hobby jest poprawianie sprawności fizycznej.
Świetnie. Może to dobry kierunek.
Tak.
Ale nie o tym marzę.
Ludzie tylko mówią takie rzeczy.
Ale nie każdy może mieć marzenia.
Nie tacy jak ja.
Co masz na myśli?
Tacy jak ty?
Oto czwarty największy hit w USA w tym tygodniu.
Suzi Quatro i Chris Norman, „Stumblin' In”.
- Hej, stary. - Hej.
Podrzucisz mnie?
Jadę na koncert w Chippewa Lake Park.
Jedziesz w tym kierunku?
Mogę.
Co to za koncert?
Znasz Pegasus?
- Tak. - Ustawiłem się tam z kumplami.
Jestem fanem Bruce'a Fulpera.
Usłyszałem, że grają i zdecydowałem, że jadę na stopa.
Fajnie.
O której musisz tam być?
Zaczynają o 19.30.
Mam pomysł.
Jadę do domu wychylić kilka piwek.
Może dołączysz?
Mam trawę. Napijemy się browara.
Powyciskamy ciężary.
A potem zawiozę cię na koncert.
Brzmi świetnie.
Jak ci na imię?
Jeff.
Miło mi.
Jestem Steven.
Żebyś wiedział. Nagle wszyscy zaczęli ćwiczyć.
Każdy uprawia jogging.
To nie wystarczy takim chudzielcom jak my.
Musimy wyciskać ciężary.
Inaczej laski nas nie zauważą.
- Otóż to. - No właśnie.
Ja chrzanię.
Jeszcze raz. Dawaj.
Nieźle.
Jesteś zajebiście silny.
Sporo ćwiczyłem.
To widać.
- Ty spróbuj, będę asekurował. - Nie.
- Śmiało. - Nie muszę.
Która to godzina?
Powinniśmy już jechać.
Mamy czas.
Chcesz piwa? Jeszcze jedno.
Ale…
Ustawiłem się na 19.00.
To jakaś godzina drogi, tak?
Dobra, walniemy browca i pojedziemy.
Spoko.
A może napijemy się w drodze?
Nie chcę przegapić koncertu.
To Pegasus!
Za bardzo się spinasz.
Co jest?
- Co? - Co to było?
Dlaczego to zrobiłeś?
Żartowałem.
Nie jestem taki.
Ja też nie. Wygłupiałem się. Siadaj.
Zawieziesz mnie na koncert czy nie?
Obiecałeś.
Jasne, tylko usiądź i się napij.
Nie, stary. Jedziemy.
Nie chcę jeszcze ruszać.
Zróbmy dziesięć powtórzeń.
Wrzucę dwie dziesiątki. Zgoda?
Mówiłeś, że zawieziesz mnie na koncert.
Nie wiem, czego chciałeś, ale ja chcę tego.
Zawieź mnie w tej chwili.
Nie chcę, żebyś jechał.
Czy ty, kurwa, płaczesz?
- Nie. - Co to, kurwa, jest?
Spadam stąd.
Przegapię koncert!
Jebana ciota!
Cholera.
Stary.
Nie wydurniaj się.
Co robisz?
Przestań!
Wal się!
Przestań.
O kurwa.
Co robisz?
Przestań.
Daj spokój, wstań.
Ej, ocknij się. Pobudka!
Nie.
Nie, Boże.
Nie.
O nie.
Nie!
Nikt już się do mnie nie odezwie.
Moja rodzina.
Ty idioto! Pierdolony idioto!
Daj spokój.
Obudź się.
Ocknij się.
Kurwa!
Nie!
Kurwa.
Szlag.
O kurwa.
Cholera.
Spójrz. Typ jedzie wężykiem.
Mogę zobaczyć prawo jazdy?
Jasne.
Czemu cię zatrzymałem?
- Nie wiem. - Bo jechałeś wężykiem.
Czuję od ciebie alkohol.
Piłeś dziś?
No wie pan, tylko parę piw.
Wychyliłeś znacznie więcej.
Co jest w tych workach?
To skoszona trawa z ogrodu.
Rodzice się rozwiedli i słabo sypiam.
Dlatego…
zająłem się ogrodem.
Chciałem wyrzucić worki na wysypisko.
Masz 18 lat. Zgadza się?
Tak.
Całe życie przed tobą.
Nie spierdolę ci tego, aresztując cię.
Dobrze.
Teraz zawróć i zjeżdżaj do domu.
Obym nigdy więcej cię nie spotkał. Jasne?
Tak, panie władzo.
Dziękuję.
A teraz spierdalaj.
Dobrze.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk