UNHA SERIE DE NETFLIX
MILWAUKEE, WISCONSIN 1959
Joyce?
De cantas semanas está xa?
De vinte e seis.
Entón xa entrou no último trimestre. Ben.
Os cambios de humor, o nerviosismo.
Pense que este é o momento de se relaxar
e pensar na alegría que traerá ás súas vidas o bebé.
Vexo que tomou moitos medicamentos, incluídas hormonas.
- Que toma actualmente? - Tomo…
É por iso que viñemos hoxe, doutor, polos medicamentos.
Toma Equanil para a ansiedade.
Suponse que vai a demanda,
pero xa acabou un monte de botes.
- Outro doutor deulle somníferos. - Durmir é importante.
- Laxantes, Valium. Deulle morfina. - Deume morfina tres veces.
Inxeccións de barbitúricos.
Se me calman, está ben que as poña.
O que me preocupa é o feto.
Teño medo polo neno.
Óese iso dos bebés vítimas da talidomida en Inglaterra.
- Non tomo talidomida. - Non me interrompas.
Tomas 26 pastillas ao día.
Tomo o que me receitaron os médicos, Lionel.
Eu fago o que me din.
Quero sentirme mellor e ti alporízaste comigo.
Fanme sentir que o fago mal,
pero non sei que é o que fago mal.
Vale.
Enténdoa.
Ten as hormonas alteradas, está confusa.
A vida vaille dar un xiro de 180…
- Non é iso. - Joyce.
Só quero saber que me pasa de verdade.
Que é o que fai que me sinta así, quimicamente.
Non se preocupe por nada diso, de acordo?
O único que precisa saber é que é normal e que pasará.
Sería mellor que o afrontase sen depender da medicación.
Só quero que acabe isto para poder seguir coa miña vida.
Hai mulleres que si gozan do embarazo.
Sei que si.
Eu non. Síntome tan culpable…
Axiña rematará.
Aí estamos. Picou un. Que ben.
Terma, sácao ti.
Vale.
- Vaia, é moi pequeno. - Non, ten bo tamaño.
Comerémolo.
Así, xa está.
Agora aprendereiche a pór o verme no anzol.
Déixame coller un ben grande.
Entón…
Isto é a cabeza e queremos que siga meneándose,
así que tes que imaxinar onde estaría o cu.
Aí é onde lle tes que cravar o anzol.
Veña.
Moverase un pouco.
Aquí?
Si.
Síntoo, amigo. Ten que doer.
Non sei.
Se cadra é un verme femia.
Igual lla estás metendo.
Has falar diso cos amigos todo o tempo, non?
De rapazas.
- Así? - Si, moi ben.
Agora colle a cabeza, dálle un par de voltas
e logo crávao no lado.
Vaia.
Ben, así se fai.
Así queda vivo,
pero non cae e o peixe non o pode sacar.
- A ver que máis pica. - Vale.
Saes coas rapazas do instituto?
Non me gusta ningunha.
Ah, vale.
Pero sabes como vai.
Non?
Cando unha muller e un home practican sexo.
Seguro que os teus amigos… Algún ha ter a Playboy no armario.
Non temos por que falar disto, papá.
E agora…
córtaselle a cabeza.
Así.
Oh, podo probar co meu?
Podes, claro, pero anda con tino.
O coitelo está moi afiado. Deixa que o seque,
non sexa que che esvare.
Veña.
D DE DELEITE
Vamos.
OS PRACERES DE ORIENTE
- Non entendo por que… - Como?
- E fixen mal? - Sabías que o precisaba.
- E que? - Sabíalo, por Deus!
Nunca me deixas ir a ningures.
Se vou a algures, moléstache!
Que problema tes?
Por que sempre son eu a que ten un problema?
Xa falaramos de que precisaba o coche.
Ai, si? Pois atopei algo que era moi interesante!
- Nunca me cres. - Puidéchesmo dicir antes!
- Non cres nada do que fago. - Precisábao.
- Sabíalo. - Xa, e pensas que estou tola.
Non, para.
Vale, pero pasou algo e foi moi interesante
e ti pensas que estou tola, coma sempre.
- Baixa iso… - Non me chames tola!
Baixa o coitelo, Joyce! Báixao, hostia!
Que carallo che pasa?
Non podes coller o coche e marchar así.
Os putos ovnis non existen.
O Akron Beacon Journal publicou un artigo!
- Non me digas. - Había luces no ceo!
E seguinas até a Ruta 14,
así que non me chames tola, merda xa!
Eh, isto non é asunto teu!
Vai facer a tarefa, Jeff!
- Que? Estás contenta? - Ódiote!
Dahmer, fai o que fixeches en Español.
Foi graciosísimo.
O que?
O dese rapaz que coñece túa nai que está… escarallado.
Deberías pór cortinas azuis aí!
É superdivertido, tío.
A iso chámanlle "facer o Dahmer".
Non!
- Silencio! - Que?
Joyce! Baixa o coitelo, Joyce!
Báixao!
Vale.
Paz.
- Abur, meu. - Paz?
Ben, rapaces. Lembrade que os bisturís están moi afiados.
Entendido?
Para pasarllo ao compañeiro, deixádelo na mesa e que o colla el.
Denise.
Temos que facer isto?
Tedes.
Vale, pero eu son vexetariana.
Vai á merda.
Vale, Chazz. Xa abonda, grazas.
Si, é obrigatorio.
A anatomía é ciencia.
Serve para aprender do corpo humano, Denise.
Ademais, estes porcos xa están mortos, si?
Pero non morreron sen máis.
Matáronos para disecármolos.
Cala, Denise. Os demais queremos facelo.
Ben, Jeff, grazas.
Suficiente.
Moi ben, rapaces. Tede moito coidado, por favor.
Non queremos acabar en urxencias.
Ben. Agora pode que teñades que perforar o esterno
para ver a cavidade torácica.
Tede moito tino ao facelo.
Ben.
Agora extraede o pericardio,
que é a membrana que envolve o corazón.
Non, Jeff, non saques aínda o corazón.
Perdón.
Fixéchelo moi ben hoxe, Jeff. Notábase que che gustaba.
Si, paseino moi ben.
Estupendo.
Podería levar un para a casa?
Só para practicar.
Vouche ser sincero, Jeff, levo 22 anos impartindo clase
e es o primeiro que mo pide.
Claro.
Grazas.
Meu! A que foi divertido calar á puta esa de Denise?
Foi, é a peor compañeira da puta historia.
Eh, tío.
Teño outro.
- Vés á casa? - Outro que?
Outro porco.
Deumo Bertoglio. Queres vir á casa a disecalo?
O que? Estás de broma?
Non.
Ben, revisei a declaración e tomei unha decisión.
Señor Dahmer, entendo que lle preocupe a estabilidade emocional da señora Dahmer,
pero ten que comprender
que se se pon violento, aínda que sexa só unha vez ou dúas…
Iso non é verdade.
E logo está o asunto do traballo.
Traballa moitas horas,
e o primordial é que estea alguén cos dous rapaces.
Seguirá tendo dereito a visitas, pero doulle a custodia á señora Dahmer.
Grazas.
Este é só o primeiro paso. Podemos apelar.
- David. - Cariño, vamos.
Sempre estarei aquí para ti. Se o precisas, chámame e vou por ti.
Non fales con el.
E que imos facer con Jeff?
Ten 17, xa é un home. Pode decidir el só.
Brillará todo!
Mr. Proper con limón.
- Eu cómproo. - Así me gusta.
- Móveste ben. - Grazas.
A Carol Knight non lle gusta ver caspa.
Traballo no aeroporto e, se ben non debería ser así, vexo xente
á que se lle nota moito que ten caspa.
Hoxe en día hai moitas cousas para evitala.
H&S faime sentir que…
Que ves?
Ah, ola, Jeff.
Podes apagar a televisión e sentar?
Úsao a miúdo.
Até onde eu sei, H&S é o número un da lista de…
A situación estame superando.
E…
hai cousas que deben cambiar.
Teñen que cambiar porque non podo seguir así.
Eu…
Vou quedar contigo, non?
Podo vivir contigo?
Xa o decidiremos.
Que é ese cheiro?
O meu feto de porco.
Estamos a disecalos na clase.
Ah, que ben.
Ti sigue con iso.
Es un bo rapaz, Jeff.
Veña, David. Vamos!
Bule.
Que pasa?
Teu pai está fodendo na súa nova moza no motel.
Sube ao coche, David! Marchamos.
- Pero… - Preciso marchar.
Despexar a cabeza, si? Síntoo, iso é o que pasa.
Mamá, agarda un momento.
Non podo marchar sen máis. Teño a graduación e… o baile.
De que falas? Ti quedas aquí.
Preparei un estufado e hai comida no conxelador.
E déixasme aquí?
Déixate de caralladas, Jeff.
Levas anos sen dicirme algo bonito. Sempre estás no cuarto.
Non queres unha nai. Non me queres.
Es coma o teu pai. Os dous pensades que son unha lunática.
Nunca quixestes ter nada que ver comigo.
Ningún dos dous!
Pois parabéns. Xa tedes o que queriades.
Algunha vez pensaches…
que xamais me pediches que che axudase cun dos teus proxectos,
no garaxe, cos animais, como fixeches co teu pai?
Nin unha vez.
Crin que non querías.
E criches ben! É un puto noxo!
Cortar animais atropelados no garaxe?
É de enfermos!
Pero estaría ben que mo pedises!
Mamá… E xa está?
Pois xenial, mamá.
Colle o meu irmán e ide cazar ovnis.
Son reais!
BLUEBOY, HONCHO, BLASR
CENTRO DE INFORMACIÓN DA RESERVA NATURAL DE BATH
Non quero que fagas iso.
Por que o fixeches?
Non.
Para.
Non.
Vale.
Convídote a unha cervexa.
Si.
Velaquí tes.
Saúde.
Non podo.
PEOPLE. FARRAH E LEE: "TODOS O FAN"
Perdoa o desorde.
Queres beber algo? Unha cervexa?
Claro, estaría xenial.
É agradábel ter compañía. Quero dicir…
Levo todo este tempo aquí só.
Ah, si?
Si.
Non sei nada do meu pai
e a miña nai dixo que marchaba dúas semanas. Iso foi hai… tres meses.
Non sei onde anda.
Vaia, que mal.
Xa.
Agora estás ti aquí.
Síntome xa mellor.
Saúde.
Sempre notei que, se son quen de manter as mans ocupadas,
a miña ansiedade esvaécese.
Deixo de obsesionarme cos meus fracasos
e coas decepcións.
Recupero a miña vida con cada nó.
Joyce, podes vir un minuto?
Abofé. Desculpade.
Sei que che axudamos a superar unha etapa moi mala
e aprecio moitísimo que esteas disposta a volver
e axudar outras mulleres.
Oxalá o fixera todo o mundo.
Estas mulleres queren, sobre todo, que as escoiten.
Penso que iso era o que me pasaba a min tamén.
Entón entrei aquí e alguén me escoitou
por primeira vez na vida e pensei:
"Meu Deus, non estou tola."
Por suposto que non estás tola.
Tiñas un problema médico, Joyce. Estou segura.
Chámase depresión posparto.
- De verdade? - Estou certa.
É só que daquela non sabiamos o que era.
Pode durar anos.
Depresión posparto… Nin sequera me pasou pola cabeza.
Joyce, as túas clases, os traballos manuais,
son unha beizón para estas mulleres.
Non, Joyce. É a verdade.
E diso che quería falar.
Vou marchar.
A Simon trasládano a Grand Rapids
e eu atopei traballo nunha clínica alí, como terapeuta de mulleres.
Quero que tomes a remuda aquí.
Podería ser a tempo parcial, mesmo dous ou tres días á semana.
Ai, Dottie.
Non sei que dicir.
Síntome moi afagada.
Pero é que…
Desde que o meu con Lionel acabou…
Ai, miña rula.
Non, non é iso.
É que ultimamente estiven pensando moito
en como o cambiaría todo se puidese volver atrás.
Coido que non casaría tan nova.
Esperaría para ter fillos.
E tería unha carreira.
Que tipo de carreira terías?
Ese é o tema.
Tería o traballo que me acabas de ofrecer.
Abofé que o farei.
Dous ou tres días.
Si, arranxareimas!
Deberiades anotar isto porque vai caer no exame.
A continuación temos os distintos tipos de rangos, que…
Chegas tarde.
Moi ben, que é unha desviación estándar?
Pois 34,1 en calquera dirección.
Jeff, estás bebendo cervexa?
Jeff, este é o teu último ano.
É o momento de empezar a pensar na universidade,
se é que tiñas pensado ir.
Sei que a túa familia está pasando por un divorcio difícil
e iso é complicado para calquera,
pero sei que o teu pai non está na casa e estabades moi unidos.
Tentei chamalo varias veces. Supoño que estará nun hotel.
Tamén intentei chamar a túa nai.
Xa, está moito fóra.
Vale, que che gusta facer?
Cal é o teu soño? Quero saber cal é o teu soño.
Papá dicía que se me dan ben as ciencias.
Teño unha especie de posto de taxidermia no garaxe
para disecar animais atropelados e así.
De acordo. Se cadra poderías orientar a túa carreira por aí.
Si, xa o pensei,
pero non se me dan nada ben as matemáticas,
así que…
Pero a miña nova afección é o exercicio físico.
Xenial. Igual poderías tirar por aí.
Si.
Pero non é o meu soño.
Penso que iso é só algo que se di.
Non creo que todo o mundo teña un soño.
As persoas coma min, non.
Que queres dicir?
As persoas coma ti?
Os 40 mellores dos Estados Unidos!
E a cuarta canción máis popular nos EUA esta semana
é "Stumblin' In", de Suzi Quatro e Chris Norman.
- Ei, meu. - Ola.
Podes levarme?
Vou a un concerto en Chippewa Lake Park.
Vas nesa dirección?
Pode ser.
Que concerto é?
Coñeces a Pegasus?
- Si. - Quedei cuns colegas alí.
Son superfán de Bruce Fulper.
Oín que tocaban e dixen: "a mamala, farei autostop".
Xenial.
A que hora tes que estar alí?
Empeza ás 7:30.
Vale, escoita.
Ía para a casa a mandarlle uns grolos.
E se vés comigo?
Teño herba. Podemos beber unhas cervexas,
facemos pesos.
E despois lévote alí.
Claro, meu, soa xenial.
Como te chamas?
Jeff.
Un pracer, Jeff.
Eu son Steven.
Si, tío. Todo o mundo se puxo a facer exercicio de súpeto.
Resulta que agora todos van correr.
Iso non abonda para os tipos fracos coma nós.
Temos que facer pesos.
Se non, as mozas nin sequera van reparar en nós.
- Exacto. - Así.
Mimá.
Unha máis. Veña, dálle.
Si, moi ben.
Es forte de carallo, meu.
Xa, levo adestrado moito.
Nótase.
- Proba ti. Axúdoche. - Non.
- Veña. - Estou ben.
Eu… Que hora é?
Deberiamos ir marchando.
Non, temos tempo.
Outra cervexa? Imos tomarlle outra.
É que…
Quedei cos colegas ás sete.
E está
como a unha hora de aquí, non?
Vale, tomamos outra cervexa e axiña marchamos.
Vale.
Se cadra poderiamos tomala de camiño.
Non quero perder o concerto.
Son os Pegasus, tío!
Preocúpaste de máis.
Que carallo…?
- Que? - Que…? Quero dicir…
- Que? - Que foi iso?
Estaba de broma.
Eu non son deses, tío.
Eu tampouco. Só estaba de broma. Senta.
Vasme levar ao concerto ou non?
Porque dixeches que si.
Si, lévote. Ti senta e toma un grolo antes.
Diso nada. Vamos.
Non. Oe, non quero ir aínda.
Fagamos dez repeticións máis.
Poño dúas de dez quilos, si?
Escoita, meu. Dixéchesme que me levabas ao concerto, estamos?
Non sei que querías ti, pero iso é o que quero eu.
Quero que me leves agora mesmo.
Non quero que marches.
Hostia, estás a chorar?
- Non. - Que carallo? Xesús.
Eu lisco de aquí.
Vou perder o puto concerto!
Puto maricón de merda!
Merda.
Ei, tío.
Déixate de bromas.
Que fas?
Eh, para!
Que te fodan.
Eh!
Para.
Oh, si.
Ei.
Que fas?
Para.
Veña, tío. Vamos.
Eh, esperta. Esperta!
Non.
Meu Deus.
Non. Ai, meu Deus.
Non.
Ai, non.
Non!
Non me van volver falar xamais.
A miña familia.
Parvo! Parvo do carallo!
Non.
Eh, veña.
Veña, esperta.
Esperta.
Merda!
Non!
Hostia.
Merda.
Hostia puta.
Merda.
Mira para este, dando bandazos.
Ensíname o carné de conducir?
Claro.
Sabe por que o parei?
Non.
Está pegando bandazos pola estrada.
E cheira a alcol desde aquí, de acordo?
Estivo bebendo?
Só tomei un par de cervexas.
Tomou máis que un par, vale?
Que leva nas bolsas?
É broza do xardín.
Os meus pais divorciáronse e non consigo durmir,
así que
traballo no xardín e…
ía botala no vertedoiro.
Tes 18 anos, correcto?
Si.
Tes toda a vida por diante.
E eu non cha vou foder arrestándote hoxe, vale?
Vale.
Pero quero que deas a volta e movas o cu até a casa.
Non quero volver a verche a puta cara, entendido?
Si, axente.
Grazas.
Sácateme de diante.
Vale.
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso