SERIAL ANIME NETFLIX
Widzę, że się stresujesz, Julio.
Wcale nie!
To ciebie wcisnęła nam Wakako?
Jesteś fanem Davida?
Tak! Ale jak to „wcisnęła”?
Fan Davida, tak?
Robisz się sławny. Pewnie dlatego, że przypakowałeś.
Gdzie twój gnat?
Jakiego masz?
Lexingtona.
Niedobrze.
Tym czymś chcesz walczyć z Maelstromem?
Weź to.
Serio? Satara? Ale czad! Dzięki!
Strzelba typu Tech to jest coś!
Ładowanie strzałów…
Bum!
- Morda! - Przestań mnie kopać!
Ja ci dam „bum, bum”! Nie jesteś dzieckiem!
Trzymaj się za mną i nie wychylaj się.
Mam kryć tyły? Nie jestem nowicjuszem.
Uwaga, moje panie, zaraz będziemy na miejscu.
Tak myślałam, że jest ich sporo.
Mają nawet działka.
Trudno będzie wszystkich zhakować.
Większy sens miałoby wejść tylnymi drzwiami.
Olać to, co ma sens.
Zgadzam się.
Czyli nie szukamy tylnych drzwi?
Chcesz, to sam idź szukać.
Czekajcie, idę z wami!
No to idą głównym wejściem.
Widzę, do cholery!
A co to za przybłędy?
Zgubiliście się, karzełki?
Chyba coś kombinują.
Ogłuchliście?
Gadaj, zanim dostaniesz kulkę…
Zamknij się, bo cię kropnę.
Co jest?
No proszę!
Oznaczanie zakończone. Zwarcie za…
Zdążyłam, wy matoły!
Kurwa mać, mają netrunnera!
Jestem pod ostrzałem!
Za dużo ich. Nie wytrzymam dłużej.
Jedziemy z tym!
Nie mam amunicji!
Suce skończyły się naboje!
Kropnąć ją!
Pora na większy kaliber!
Działko?
Kiwi?
Uwaga, hakują…
Młokos myśli, że może mi rozkazywać.
To jak, zabawimy się?
Kurna, ale wielkolud naszprycowany chromem!
Skopię ci ten organiczny tyłek.
I rozerwę go na strzępy!
Na strzępy to ja rozerwę ci łeb.
Ja pierdzielę, ale czad!
Nowe wszczepy w nogach? Całkiem niezłe.
Ten był ostatni.
W pomieszczeniu na tyłach jest parę osób, w tym nasz cel.
Zrozumiałem.
W pomieszczeniu na tyłach? Dobra!
Czekaj, Julio! Uważaj na pułapki…
Jest tu Isabella Morgan?
Przysłał nas twój ojciec.
Jesteś bezpieczna.
Wakako?
Podobno nasz cel jest już bezpieczny.
Dobra robota. Klient będzie zadowolony.
Taka moja robota.
Plotki na twój temat były prawdziwe.
A co do tego nowicjusza…
To ja powinnam przeprosić.
Idiota chciał z tobą pracować, a okazał się całkowitym amatorem.
Odezwę się, jeśli wpadnie jakaś robota.
Jasne, dzięki.
WPŁATA
Wielkie dzięki.
Dzięki, Falco.
Ja się nawet nie spociłem.
Niełatwo znaleźć rzetelnego kierowcę.
Zapewne wielu chciałoby dla ciebie pracować.
Takich jak Julio?
Od razu wiedziałem, że nawali.
Niewielu chciałoby ze mną pracować, gdyby wcześniej nie znali Maine’a.
Przyznam, że kiedy zadzwoniłeś,
pomyślałem: „Nie będę niańczył bachora”.
Ale teraz? No cóż…
Zajdziesz jeszcze dalej niż Maine.
Ale ckliwie to zabrzmiało.
Gdybyś coś miał, to dawaj znać.
Trzymaj się, David.
- Kiwi. - Narka.
Na razie.
Szczerze mówiąc, nie sądziłam, że dasz radę przejąć ster.
Nie dałbym rady bez tak dobrej runnerki.
Oboje wiemy, że to nie ze mną powinieneś pracować.
Pytałeś ją?
Kiedyś tak, ale już tego nie robię.
Nie sądziłam, że ma tak słabą psychikę.
Nie chodzi tu tylko o to, co spotkało Maine’a i Dorio.
Lucy już wtedy zachowywała się dziwnie.
To znaczy?
Ja w sumie też nie zachowywałem się wtedy normalnie.
Tak właściwie to ty ściągnęłaś Lucy do zespołu, prawda?
Zgadza się.
Mówiła coś o swojej przeszłości?
Nie. Punkami zostają osoby, które uciekają przed przykrym życiem,
albo marzyciele, którzy gdzieś się pogubili.
Nie ma co patrzeć wstecz.
Halo, halo!
Co to za smutna mina?
Nie flirtuj z tą nudziarą. Idziemy tańczyć!
À propos dzieciaka, który wiedzie przykre życie…
Przykry był mój brat, bo dał się kropnąć gościowi z fiutem na wierzchu.
Widziałaś kiedyś, jak David kaleczy się na parkiecie?
Wybaczcie, ale ja uciekam.
Muszę wpaść do Doka.
Mówisz serio? Znowu?
Niech da ci jakiś wszczep do tańca!
- Dobre! - Morda.
Na razie.
Kurna, kiepska z niego dusza towarzystwa.
A myślałaś, żeby zmienić podejście?
Ale że jak?
Mam być przy nim bardziej introwertyczna?
Ten wszczep jest wsadzony na siłę.
Nawet nie pasuje do twojego ciała.
A do tego to model sprzed dwóch pokoleń.
Mam taki jeden fajny, wojskowy…
Ten jest dobry.
Jakim cudem jeszcze ci nie odbiło?
Załatw mi wzmacniacz mięśni. Masz nowy model Kiroshiego?
Jezu, chyba jednak ci odbiło.
Nic mi nie jest.
Nie szalej tak.
W tym tempie organizm nie nadąży.
Dam sobie radę.
Czuję się dobrze bez względu na ilość chromu.
Nawet lepiej niż we własnej skórze.
Przyznaję, że masz niebywałą odporność na chrom.
Można by powiedzieć, że jest wręcz na boskim poziomie.
Twój próg nawszczepiania…
Wierzysz, że jesteś wyjątkowy?
Lepiej brzmi „wyjątkowy”.
Chcesz być jak Adam Smasher czy co?
Jaki Adam?
Niby taki popularny, a nadal nowicjusz.
Nie zna nawet Adama Smashera.
Od czasu IV Wojny Korporacyjnej
znany jest jako nadal żywy chromowy potwór.
Koleś jest żywą legendą.
Legendą?
Wypełnia cmentarze na rozkaz Arasaki.
To raczej jakaś ściema.
Kiwi?
Co tam?
Możesz wpaść do Afterlife’a?
Nadal tam pijecie?
Ktoś tutaj chce się z tobą spotkać.
David.
Cześć, Kiwi.
Powodzenia.
Chyba widzimy się po raz pierwszy, Martinez.
Nie, spotkaliśmy się kiedyś u Maine’a.
Naprawdę? To pozwól, że przedstawię się jeszcze raz. Faraday.
Masz dla mnie robotę?
Skąd ten pośpiech? Postawię ci drinka.
Ostatnio sporo o tobie słyszałem.
Nowicjusz z Sandevistanem, który co rusz ma nowe aktualizacje.
Sandevistan jest już częścią mnie.
To prawda. Masz już chyba więcej chromu niż ciała.
Dawniej prosiłem Maine’a o pomoc w robocie.
Wiem.
- Znał się na pracy zespołowej. - To prawda.
Ale czasem rozpraszało go przywiązanie do ludzi,
co obniżało jakość jego pracy.
Ty podobno też dbasz o zespół.
Owszem, ale aż tak się nie przywiązuję.
Przekonaj mnie, że potrafisz pracować na takim poziomie jak Maine.
To ma być test?
Możesz to tak potraktować.
Testuj sobie, co chcesz, ale nie pracujemy za grosze.
Nie mam zleceń za grosze.
Chodzi o Militech?
Są w konflikcie z Arasaką.
Pewnie wiesz, że zlecenia dla korporacji są najbardziej intratne.
Nie cierpisz korpo?
Biorę to.
I to mi się podoba.
Mam też zlecenie, które chciałbym, żebyś potem przejął.
To znana ci już sprawa.
Chodzi o dane z Tanaki?
Słyszałem, że niestety Tanaka nie miał żadnych danych.
Zgadza się.
Ale doszły mnie słuchy, że przebiliście się przez LOD Arasaki.
I podobno zrobiła to zastępcza runnerka, a nie Kiwi.
To prawda. Bez runnerów nie byłoby zespołu.
Znakomicie, ale słyszałem też, że coś się wydarzyło.
Tak, odeszła po tamtym zleceniu.
Dlaczego, skoro jest taka zdolna?
Straciła do tego serce.
Może wróciłaby, gdybyś spróbował ją przekonać?
Łatwo powiedzieć…
Arasaka wie, że Militech chce ich dopaść?
Jasne.
Czego tak bardzo pragnie Militech?
To już moje zmartwienie, a nie twoje.
Zbędne szczegóły tylko ci przeszkodzą.
Masz jakieś nowe wieści?
Niestety nie.
Ale trochę cierpliwości.
Udowodnij, że jesteś wart mojego czasu.
Wróciłeś.
Późno już.
Chciałem wrócić wcześniej.
Byłeś U Minjunga?
Tak.
Robota się udała?
Straciliśmy człowieka.
Kogo?
Nowego gościa od Wakako.
Ale poza tym wszystko dobrze?
Łatwizna. Ten nowy wyszedł przed szereg.
Brzmi znajomo, co?
Przestań.
Słuchaj…
Co?
Niedługo dostaniemy spore zlecenie.
To świetnie.
Gdybyś mogła, to chciałbym…
Nie potrzebujesz dwóch runnerek w zespole.
Ale oboje wiemy, że wolałbym…
David, proszę.
Potrzebuję więcej czasu.
Jasne, rozumiem.
Zanurzałaś się dziś?
Tak.
Czemu nie kupisz sobie kombinezonu?
Nie potrzebuję.
Załatwimy ci fotel. W tej lodowatej wodzie jest nieprzyjemnie.
Dzięki, ale nigdy nie lubiłam tych kombinezonów.
Okej…
Wybacz, nie wiedziałem.
David?
Chodź ze mną.
Dokąd?
Rany, spójrz na te gwiazdy!
W mieście nie ma takich widoków.
- Myślisz, że którąś złapię? - Chciałbyś.
Szkoda, że nie widać Księżyca.
Gwiazdy świecą jaśniej, kiedy go nie widać.
Poważnie?
Tak. Światło Księżyca je przyćmiewa.
Czego uczyli was w akademii?
Rzuciłem ją, pamiętasz?
No tak.
To mój pierwszy raz za miastem.
Naprawdę?
Ty zaznałaś życia poza Night City, co?
Z tej perspektywy miasto wygląda jak klatka świetlna.
Jakiś czas temu…
Co?
Mówiłaś, że się różnimy.
Tak.
Co miałaś na myśli?
Nie powiesz?
A chcesz wiedzieć?
Po prostu… chciałbym poznać cię bliżej.
Arasaka.
- Arasaka? - Tak.
Urodziłam się w innym kraju i wychowywałam się w obiekcie Arasaki.
Byłam w grupie 13 dzieci, które zdały egzamin
i miały zostać netrunnerami.
Dzieci bez rodzin.
„Będziemy netrunnerami w największej korporacji na świecie”.
To marzenie pomagało nam przetrwać najgorsze dni.
Goniliśmy za marzeniem, którego nie wybraliśmy sobie sami.
Kiedy zakończyliśmy trening, nie przydzielono nas do biura.
Przeniesiono nas pod ziemię.
Całymi dniami kazano nam się zanurzać.
Wysłano nas do Sieci.
Do Sieci? Tego starego Internetu, który padł już pół wieku temu?
Zgadza się. A zniszczył go największy netrunner i twórca Demonów,
wybitny haker i legenda, Rache Bartmoss.
Legendarny przestępca, który zniszczył 78% światowej sieci.
Wirus DataKrash skutecznie zniszczył cyberprzestrzeń,
rozbijając Sieć na rozrzucone i odizolowane sieci lokalne.
Arasaka obrała sobie Sieć za cel w poszukiwaniu spuścizny z przeszłości.
Jest tam mnóstwo informacji.
A nas wysyłali jak żołnierzy do gniazda nielegalnego oprogramowania.
Zaawansowani netrunnerzy mogą zanurzyć się całym umysłem.
Głębokie zanurzenie…
Dzięki temu można zbadać cyberprzestrzeń.
Ale jak tylko zdobyliśmy jakieś rzadkie dane…
atakowała nas dzika SI.
Odpadaliśmy jeden po drugim.
Zanurzałam się ze świadomością, że mogę już nie wrócić.
W końcu została nas tylko garstka.
Zrozumieliśmy, że nie warto gonić za tym marzeniem.
Uznaliśmy, że skoro mamy umrzeć, to może lepiej podczas ucieczki.
Zabiliśmy dorosłych tym, czego sami nas nauczyli.
I uciekliśmy.
Biegłam przed siebie.
Słyszałam krzyki przyjaciół, ale nie oglądałam się za siebie.
Kiedy doszłam do siebie, byłam już na złomowisku.
Potem już bałam się zostać za długo w jednym miejscu.
Ciągle byłam w drodze.
Ale nigdzie nie da się ukryć lepiej niż w Night City.
Nadal czujesz, że cię ścigają?
Nie, już nie.
Może za bardzo się tu zadomowiłam.
Albo przywykłam już do strachu.
Twoja ręka…
To nic. Zaraz przestanie.
Nic się nie zmieniłeś. Nadal chcesz spełniać marzenia innych.
Ale rozumiem cię.
Właściwie to chyba nie boję się już o siebie.
Teraz boję się,
że któregoś dnia…
Tak, udało mi się odzyskać większość danych,
ale dane jednego z obiektów testowych
są całkowicie zniszczone.
Te dane…
Możliwe, że zniszczono je celowo.
W LOD-zie nie ma śladu.
To ewidentnie robota wprawnego runnera.
Nie wierzę, żeby Tanaka je usunął.
Musiało do tego dojść w trakcie pojmania.
Zrozumiałem. Zobaczę, co da się odzyskać z kopii.
Do widzenia.
BŁĄD
ODMOWA
Napisy: Krzysztof Łuczak