SERIAL ANIME NETFLIX
To co robimy?
To mój Sandy, do cholery. Czemu ten gnój go sobie wszczepił?
Usunięcie go będzie sporo kosztowało.
Gówniarz wyłącznie narobił mi bagna.
Możemy go kropnąć?
Taniej będzie usunąć wszczep z trupa.
I tak potrzebny nam ripper.
Ale wydamy mniej.
Pewnie tak.
Słyszysz?
Sam powinienem ci go wyrwać.
Nauczyłbyś się, że nie tyka się nie swoich rzeczy.
- Nie zabijajcie go tu. - Nie wtrącaj się.
Co takiego? Wybacz, ale to ja go znalazłam.
- Okłamałaś mnie… - Morda!
A teraz gadaj. Skąd masz mój Sandevistan?
Jak to twój?
Gwarantuję, że jest mój.
Zapłaciłem za niego, ale mój dostawca nagle zniknął.
Tak jest, jak się płaci z góry.
- Naiwniak. - Milczeć!
To dobra babka. Potrzebowała forsy, i to szybko.
Nie było z nią problemów.
- Zaraz. - Czego?
Ten twój dostawca…
Gloria Martinez. Kojarzysz?
Tak, to moja mama.
Że co?
Jesteś dzieciakiem Glorii? Po jaką cholerę dała ci wszczep?
Nie dała. Nie żyje.
Zmarła wczoraj.
Co, kurwa?
Rozmawialiśmy dwa dni temu.
Co się stało? Gliny ją dopadły?
Wypadek samochodowy.
Wjechaliśmy w środek jakiejś gangsterskiej strzelaniny.
Sandevistan nie miał tu nic do rzeczy.
To dlatego nie dzwoniła.
Moje kondolencje, młody.
Ale nie myśl, że przez to ci odpuszczę.
Nie wiedziałem, że to twój wszczep.
Co za wariat korzysta ze wszczepu nieznanego pochodzenia?
Przecież to totalny pomyleniec!
Koleś nie miał pojęcia, co robi.
Jesteście… punkami?
A co ci do tego?
Pozwól mi zatrzymać Sandy.
Zwrócę ci forsę. Oddam ci to, co zarobię.
To za mało. To wojskowy sprzęt…
Nie kupisz takiego byle gdzie.
Oddam ci tyle, ile zapłaciłeś mamie.
Nic z tego.
Żadnego morderstwa.
Proszę, daj mi szansę.
Zabawne. Czy ja wyglądam na przedszkolankę?
Odpalę Sandevistan.
Pieprzysz. Taki smarkacz kipnąłby od razu po odpaleniu go.
Smarkacz może cię zaskoczyć.
Jak to?
Takie ciało padnie po dwóch próbach.
Jestem już po ośmiu.
Jasne! Wiadomo, że ściemniasz.
Tak? To może wam udowodnię?
Hola, hola. Siadaj, młody.
Wyluzuj, tylko zwinę mu fajkę. Niczego nie kombinuję.
Ale jak…
To już dziś dziewiąty raz. A nawet dziesiąty.
Kurwa mać, co to było za przyspieszenie?
Daj mi szansę.
Szansę? Na co?
Weź mnie ze sobą na robotę.
Nie nawalę.
Masz jaja, nie ma co.
Dobra, młody. Jedna szansa.
Znowu to samo.
Jestem to winny Glorii. Może niedaleko pada jabłko od jabłoni.
Nie pożałujesz… Hej!
Luzik, wsadziła ci lokalizator, żebyś nam nie zaginął.
Nie ucieknę.
Już to kiedyś słyszałem.
Odezwę się jutro.
A więc to z takimi trzymasz sztamę?
Zgadza się.
Mogłaś powiedzieć…
Niby co?
Maine bez przerwy nadawał o tym, że zginął mu Sandy.
Widziałam cię w akcji w pociągu. Byłam pewna, że to jego wszczep.
Uznałaś, że zajmiesz się mną, póki nie dotrą.
Cały czas kłamałaś.
Wracaj do domu.
No tak.
A co do twojej mamy… Wyrazy współczucia.
DYREKTOR DZWONI
Mam znakomite wieści, Martinez.
Biorąc pod uwagę twoje nienaganne wyniki, korporacja Arasaka
przyznała ci stypendium, byś mógł kontynuować naukę.
To wyjątkowo rzadka okazja i niezwykły zaszczyt. Gratulacje.
Pozostaje jednak
sprawa twojego agresywnego zachowania na terenie akademii.
Rozmawiałem z panem Tanaką, który zgodził się
wymazać ci parę wybryków z kartoteki, o ile zdecydujesz się przeprosić.
Więcej informacji…
Pora na ciebie, młody.
Tutaj, młody.
Dzień dobry.
Dane nie kłamią. Faktycznie dzieciak.
Ogarnie?
Zobaczymy.
Wiem, że to słodziak, ale trzymaj łapy przy sobie.
Czemu nadal cię znosimy?
To Kiwi. Dorio i Pilara już znasz.
Usiądź.
- Jestem Davi… - Ktoś pytał?
Przejdźmy do interesów.
Włóż tę drzazgę.
Przywitaj się z kierowcą i ochroniarzem Arasaki.
To Maxim.
Zwiniemy dane z nawigacji limuzyny, którą jeździ.
Tylko dane? Auta nie ruszamy?
Jeśli zwiniemy auto, to dopadną nas ludzie Arasaki.
Więc tak, tylko dane.
A jak?
Ten półgłówek jest miłośnikiem zakładów bokserskich.
Co weekend sadza swój tyłek na trybunach.
Jego faworytką jest Butcher i jej druzgocący cios.
I nie tylko jego.
Większość ludzi przychodzi tam zobaczyć, jak obija innym mordy.
Tyle że…
W ten weekend ta zdzira padnie w pierwszej rundzie jak worek mięsa.
Skąd macie pewność?
Po prostu mamy.
Gość zwykle topi swoje smutki w pewnym obskurnym barze.
Tam wkroczysz do akcji, kiedy będzie pijany w sztok.
Zwiniesz kluczyki…
a Dorio przejmie je od ciebie.
Dorobi kopię, że otworzyć zamek.
Potem zwiniemy dane z nawigacji, zanim mięśniak wytrzeźwieje.
Ale to już zostaw nam.
Ty musisz oddać mu kluczyk, zanim się skapnie.
No i tyle. Bułka z masłem.
Chwila, dzwoni jego szef.
Cholera, gość nie może nawet chwilę odpocząć.
Niedobrze. Szef go wzywa.
W wolny dzień?
Jeszcze nie mamy danych!
Kurwa mać, zmiana planów, młody.
Bierz kluczyki, już.
Becca, wpadnij na niego.
- Co? - Ruszaj się!
Ojejku!
- Hej! - Ale ze mnie niezdara.
Uważaj!
Wsiadaj i zwiń dane, zanim wróci.
Niby jak…
Ja się tym zajmę.
Wsiadaj.
Ja cię kręcę.
- I jak? - Cicho, muszę się skupić.
Zabezpieczenia Arasaki są upierdliwe.
Wybacz, przystojniaku!
Żaden problem, mała.
Wynagrodzę ci to następnym razem.
Co jest? Ty kłamliwa suko!
Nie krzycz na mnie! Ja też mam uczucia!
Jesteśmy spaleni. Idzie do was.
- Postęp? - Jeszcze chwila.
Nie ma czasu. W nogi!
Już… prawie.
UZYSKANO DOSTĘP
Nic z tego!
Zabezpieczenia wróciły?
Mówię, nie ma czasu.
Otwieraj, ty łachudro!
- Cholera. Nie ma odwrotu. Odpalaj. - Co?
Gazu, młody.
Nie umiem prowadzić!
To czas się nauczyć.
Pokaż mi…
Już po tobie!
…że masz to coś.
Słyszysz mnie? Jesteś martwy!
Stój! To moje auto!
Dobrze, że to nie moje auto.
Jedźcie prosto do Alda. Zhakowałaś GPS?
Od środka nie da rady.
Dałam bloker, ale szyfrowanie jest słabe.
Raz-dwa nas namierzą, chyba że znajdziemy dobrą kryjówkę.
U Alda będzie bezpiecznie. Jedziemy…
- Słabe połączenie. - Zjechać?
Nie! Od razu was namierzą i naślą na was ludzi.
Pędź jak szalony.
- Wyznaczę trasę. - Dzięki.
Myślisz, że dojedziemy?
Zależy od ciebie.
Normalnie urodzony kierowca.
Tak uważasz?
Może, tyle że masz autopilota.
Co z tego?
Mamy towarzystwo.
Tygersi?
Maxim wyznaczył nagrodę.
- Już? - Dlatego nie zadzieramy z korpo.
Mają tu większą kontrolę.
Dawaj na autostradę.
Ślepy zaułek, ziom!
Nie uciekajcie!
Czekajcie, jak już was złapiemy, rozerwiemy was na strzępy.
Trzeba ich zgubić.
Cholera, korek?
No to ładnie.
Niedobrze.
Są coraz bliżej.
Pierdolony ślimak!
- Zapnij pasy! - Co?
Wracaj tu, ty sukinsynu!
Nie macie szans!
Chyba zamknięte.
Powinni już tu być. Przynajmniej bloker działa.
Drzwi są otwarte?
Już od jakiegoś czasu.
Zostań tu, ja się rozejrzę.
Myślisz, że taki z ciebie cwaniak, że się wymigasz?
Giń!
Poleje się krew!
Nieźle.
Wybaczcie spóźnienie.
Nieźle jak na świeżaka.
Zaliczyłem?
Pewnie, witaj w zespole.
Ale nie zapominaj,
że najbardziej musisz ufać samemu sobie.
Spróbuj nas wykiwać, a będziesz martwy.
Dobra.
Łap!
Patrzcie, co za precyzja! Najszybsze palce na zachodzie!
Podobno nie tylko palce.
Co?
Co to miało znaczyć?
Chcesz wypróbować?
Dzięki.
Zapas immunosupresantów na jakiś miesiąc.
WPŁATA
I twoja działka.
Kurczę, sporo.
Każdy dostaje po równo. Zawsze tak działam.
- Nadal jesteś organiczny? - Co?
Odłóż trochę forsy na aktualizację.
Na mięśniach i kościach Sandevistan długo nie pociągnie.
Racja.
Mógłbym zmiażdżyć tamtych Tigersów
i każdego innego łajdaka.
Nie ma co oszczędzać, jeśli chce się być silniejszym.
To dotyczy zarówno chromu, jak i zespołu.
No tak.
Cholera.
Prosiłem o dane z nawigacji.
Zamiast tego dostałem własność Arasaki.
Zwinęliśmy to, o co prosiłeś.
Prosiłem o dyskrecję.
Staraliśmy się, ale wiesz, jak to czasem jest. Trzeba improwizować.
Chodziło o to, by poznać rutynowe trasy Tanaki.
Sprawdź nawigację. To wszystko tam jest.
Już zmienił miejscówki.
Znów jesteśmy w punkcie wyjścia, a Tanaka zwiększył czujność.
Jakie miejscówki?
Nie twój interes.
Jak mamy pracować, jeśli nie mówisz nam wszystkiego?
Im mniej wiecie, tym mniej ryzykuję.
Zrozum to, i to szybko. Nie płacę ci za myślenie.
Płacę ci, żebyś robił, co każę.
To ja tu jestem od planowania. Ty masz mnie słuchać.
Jasne?
Jak słońce.
To dobrze.
Musimy poczekać, aż znów przestanie być czujny.
Będę się odzywał.
Dobra. Na razie.
Kto to był?
Faraday.
Pośrednik, który dał nam robotę i najlepszego fixera w mieście.
Myślałem, że ty jesteś szefem.
Ja jestem od brudnej roboty.
To on trzyma forsę.
Bez niego i jego kasy jesteśmy nikim.
Prosta sprawa.
Nie myśl o tym.
Dziś świętujemy.
Hej.
Przepraszam, ja…
Nie pamiętasz mnie? Po tym, co razem przeszliśmy?
No tak, w barze.
No właśnie! Jak tam mój występ?
Świetny.
Jestem Rebecca. Podobno dołączasz do zespołu.
Być może. To gazowane?
Zdrówko!
Do zobaczenia.
Zdrowie.
DYREKTOR DZWONI
Dzień dobry, Martinez.
Możesz rozmawiać? Słyszę jakiś hałas.
Tak, mogę.
Dostałeś moją poprzednią wiadomość?
Owszem.
Znakomicie. A więc, co do przeprosin…
Proszę przekazać wiadomość ode mnie.
Może lepiej będzie…
Jeśli Katsuo chce zemsty, to będę czekał.
Ale nie będę go oszczędzał.
Pocałujcie mnie w dupę!
Napisy: Krzysztof Łuczak