‎เนื้อหาตอนที่แล้ว ในรายการการันตีรางวัล
‎เรื่องอารยธรรมมนุษย์
‎ได้พาไปสำรวจการตื่นรู้ทางจิตของคนยุคก่อน
‎คล้ายป้าแครอล
‎บรรพบุรุษเราหันไปพึ่งกูรูเหมือนกัน
‎แต่ต่างกันตรงไม่ได้ทิ้งสามี…
‎(ฟิโลมีนา คังค์ ผู้ดำเนินรายการ)
‎ไปอยู่บ้านไร่กับกูรู พร้อมสาวอีกแปดคน
‎ในสภาพที่ต้องขอละไว้
‎เพราะตำรวจนอร์ทเวลส์ยังสอบสวนคดีอยู่
‎โลกเราเปลี่ยนไปตลอดกาล
‎หลังศาสนาสอนให้รับความต่าง ให้อภัย
‎แต่ส่งผลให้คนฟัดกัน ‎อย่างกับหนูในรองเท้าเป็นร้อยปี
‎แต่โลกกำลังจะประเทืองจิตใจอีกขั้น
‎ก่อนพังครืนลง ‎เมื่อเจออำนาจเหนือกว่าอีกอย่าง
‎มนุษยชาติจะได้เจอสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
‎ยุคเรอแนซ็องส์
‎ที่เกิดบนดาวเคราะห์ที่เรายังคงอยู่
‎หินอวกาศเป็นประกายที่ชื่อว่าโลก
‎(มองโลกผ่านคังค์)
‎(ตอนที่สาม: ยุคเรเนสซองส์ไม่มีให้ดูในทีวี)
‎มันคือปี 1440
‎ไม่ใช่ปีนี้นะ แต่ปีสมัยนั้น
‎สิ่งประดิษฐ์ตัวใหม่กำลังจะจุดประกาย
‎ผลักดันกรอบความเป็นไปได้
‎หลายร้อยปีก่อน ชาวจีนได้คิดค้นการพิมพ์
‎แต่ยุโรปกลับไม่ใส่ใจ
‎จนมีการประดิษฐ์แท่นพิมพ์
‎โดยคนเยอรมัน โยฮันเนิส สตีฟ กูเทินแบร์ค
‎แท่นพิมพ์กูเทินแบร์คคือแท่นพิมพ์แรกของโลก
‎ซึ่งหมายถึงไม่รวมจีน
‎แท่นพิมพ์ได้เปลี่ยนแปลงอะไรที่สำคัญมั้ย
‎การประดิษฐ์การพิมพ์
‎ช่วยให้คนสามารถสื่อสารความคิด
‎ทั่วทั้งโลก
‎หากปราศจากมันวัฒนธรรมคงไม่เป็นอย่างที่เห็น
‎เขาคือต้นเหตุที่ทำให้โลกเป็นอย่างทุกวันนี้
‎นี่เรียกสำคัญแล้วเหรอ
‎หนังสือเล่มแรกที่ตีพิมพ์คือคัมภีร์ไบเบิล
‎แต่นอกจากจะเผยแผ่พระวัจนะ
‎ก็ยังมีความคิดของนักวิทย์, นักปรัชญา,
‎ล่วงเลยมาถึงแดน บราวน์
‎(แดน บราวน์ รหัสลับดาวินชี)
‎การลอกหนังสือใช้เวลานาน
‎เพื่อป้อนงานให้แท่นพิมพ์
‎ผู้คนจึงทบทวนอดีต
‎เสาะหาเหล้าเก่ามาบรรจุลงขวดใหม่
‎ปรัชญากรีกโบราณถึงได้
‎สร้างความทึ่งและได้รับความนิยมใหม่
‎สมัยนั้นชีวิตผู้คนค่อนข้างหมองหม่นอมทุกข์
‎ไม่แพ้ลุงมาร์ติน
‎งานอดิเรกมีแค่ก้มหน้าทำงาน
‎ใกล้ตายเพราะโรคระบาด โดนทรมาน
‎ผู้คนนึกว่าชีวิตมีอยู่แค่นั้น
‎ก็เลยไม่เห็นว่าปรัชญากรีกโบราณ
‎น่าเบื่ออย่างเราๆ แต่เป็นการประเทืองปัญญา
‎ช่วยเปลี่ยนทัศนคติเรื่องตัวเอง
‎เช่นพอลเพื่อนฉัน ยัดบราวนี่เคตามีนห้าชิ้น
‎แล้วหลอนว่ามีโทรจิต สื่อสาร
‎กับสัตว์ทุกตัวในทีวีได้
‎พอลโดนควบคุมตัวเพื่อความปลอดภัยของเขา
‎แต่บรรพบุรุษเรากลับคิดเปลี่ยนโลก
‎นี่คือนครฟลอเรนซ์
‎คนอิตาเลียนเรียกฟีเรนเซ ‎ให้นักท่องเที่ยวหาไม่เจอ
‎เรามาถูกชัวร์ๆ
‎เพราะเช็กกับแผนที่อังกฤษแล้ว
‎ฟลอเรนซ์อาจดูแล้วเหมือนเมืองไร้แก่นสาร
‎แต่สมัยศตวรรษที่ 15 ที่นี่คือศูนย์กลาง
‎ปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม ‎และศิลปะที่ไม่เคยมีมาก่อน
‎เรอเนซอสคืออะไรนะ
‎ชื่อซอสสมัยศตวรรษที่ 16 เหรอ
‎เรอแนซ็องส์เป็นภาษาฝรั่งเศส
‎เรอแนซ็องส์ ‎"แนซ็องส์" แปลว่า "เกิด"
‎จึงหมายถึงเกิดใหม่
‎ไม่ใช่เครื่องปรุงรสเหรอ
‎- เท่าที่รู้ก็ไม่นะ ‎- โอเค
‎สมัยนั้นใช้ซอสอะไรกัน
‎ผมไม่ถนัดประวัติศาสตร์อาหาร
‎ประวัติศาสตร์ซอส
‎คุณไม่ชอบกินซอสเหรอ
‎ผมไม่ได้กินซอสเป็นหลัก
‎คงต้องทบทวนเรื่องสัมภาษณ์นี้ละ
‎ในยุคเรอแนซ็องส์
‎ฟลอเรนซ์ได้ผลิตศิลปิน
‎ที่พอมีฝีมือวาดรูปได้น่าดูเป็นครั้งแรก
‎ช่างวาดที่พอมีฝีมือเด่นๆ คือบอตตีเชลลี
‎ภาพนี้คือภาพอะไร
‎กำเนิดวีนัส ของอเลสซันโดร บอตตีเชลลี
‎เป็นภาพเขียนดังภาพหนึ่งของยุคเรอแนซ็องส์
‎เรารู้ได้ไงว่ากำเนิดวีนัสเป็นตามนี้
‎ภาพนี้วาดบุคคลในตำนาน
‎เป็นภาพเชิงเปรียบเทียบ
‎- แนวคิดเรื่องเทพี… ‎- อ้อ
‎ที่ก่อรูปร่างเป็นเทพ ไม่ได้คลอดจากครรภ์
‎คอยาวเฟื้อยเชียว
‎เป็นลูกครึ่งยีราฟเหรอ หรือวาดคอไม่เป็น
‎คอเธอ…
‎เป็นสัญลักษณ์แทนความงาม วาดให้คอเรียว…
‎เจอจุดพลาดด้วย ดูสิ
‎คนนี้เป่าลม ผมเธอก็ปลิวตาม
‎แต่ตรงต้นไม้ฝั่งขวา
‎ไม่กระดิก ไม่มีลม
‎ต้องตัดต่อคนเข้าไปแน่ๆ
‎ปลอมทั้งยวงเลย
‎ศิลปินชื่อก้องคนอื่นๆ ‎สร้างผลงานสามมิติ "ประติมากรรม"
‎ตัวอย่างที่เลื่องลือคือภาพเปลือยนี้
‎ที่ชื่อว่าเดวิดของมีเกลันเจโล
‎ถ้าทำใจมองข้ามกล่องดวงใจจากหินอ่อน
‎คุณจะเห็นรายละเอียดที่น่าทึ่ง
‎ตลอดทั่วเรือนร่างของมีเกลันเจโล
‎ตาเขามีม่านตาด้วยนะ เหมือนตัวเฟอร์บี้
‎กล้ามเนื้อก็ละเอียดชัดเจน
‎ดูกล้ามท้องสิ
‎ตัวพิสูจน์ว่าฟิตเนสแหกตา ‎เพราะสมัยนั้นยังไม่มี
‎แต่เขายังฟิตกล้ามได้
‎หลังมือก็มีเส้นเลือดสมจริง
‎สูบฉีดเลือดหินไปที่ปลายนิ้ว
‎แต่แม้จะใส่ใจรายละเอียด
‎มองด้านหลังปราดเดียวก็เห็นว่ารูก้นหาย
‎งงมากทำไมถึงตัดทิ้ง
‎ช่างสลักเกิดเขินอาย
‎แบบต้องลากลับบ้านเร็ว หรือตัวจริงก็ไม่มี
‎เราจนปัญญาจะเดา
‎ผู้ได้ชื่อว่าเป็นนายแห่งยุคเรอแนซ็องส์นี้
‎คือมนุษย์นามว่า เลโอนาร์โด ดาวินชี
‎นี่คือวิทรูเวียนแมน
‎ภาพที่เลโอนาร์โด ดาวินชี ‎วาดขึ้นช่วงราว 1490
‎เพื่ออะไร
‎วาดไปทำไมคะ
‎เลโอนาร์โดวาดเพราะต้องการศึกษา
‎วิธีสเกตช์คนให้สมส่วน
‎ถามหน่อย เห็นกล่องดวงใจเขานะ
‎ฉันไม่ได้มโน
‎มีเวอร์ชันสวมกางเกงในมั้ย
‎โอ้ ไม่ค่ะ
‎เขาเห็นว่ามันปกติเหรอ
‎ประเจิดประเจ้อไปมั้ย
‎ไม่เลย
‎เพราะว่าความงาม…
‎ความงามของร่างกายมนุษย์…
‎ให้ดูมัดถั่วต้มอีกที นี่งามเหรอ
‎คุณดูสิ
‎เลโอนาร์โดยังเขียนบันทึกจบเป็นเล่มๆ
‎อัดแน่นด้วยภาพวาดสิ่งประดิษฐ์ล้ำสมัย
‎นี่อะไร
‎เครื่องยนต์บินได้
‎คล้ายกับเฮลิคอปเตอร์
‎หน้าตาไม่ค่อยน่าเชื่อ
‎คล้ายๆ ตอนพอลเพื่อนฉัน ‎คิดค้นลู่วิ่งให้กับงูคู่หมั้น
‎ภาพสเกตช์นั่นยังเข้าท่ากว่า
‎พอลเมาเห็ดอยู่ด้วยนะ
‎แต่ก็นั่นแหละ ตัวต้นแบบกระชากหัวงูขาด
‎ใช่
‎งานฉลองวันเกิดที่ปิดฉากได้ยอดแย่
‎สิ่งประดิษฐ์ก็เรื่องหนึ่ง
‎แต่ปัจจุบัน เรารู้จักดาวินชี ‎ผ่านผลงานภาพเขียน
‎นี่คือโมนาลิซา
‎ภาพวาดของจริง ‎ที่ยังหลงเหลือบนโลกและผนังนี้
‎ความลึกลับของโมนาลิซาดึงดูดทุกคน
‎เธอเหมือนผู้หญิงทั่วไป ‎ไม่มีใครอ่านใจเธอออก
‎แค่มองหน้าก็มีคำถามผุดเป็นพรวน
‎เธอเป็นใคร ยิ้มทำไม
‎หนีบลูกโป่งไว้หว่างขามั้ย
‎ถ้าหนีบ ลูกโป่งสีอะไร
‎มีแฟนหรือเปล่า แฟนชื่ออะไร
‎หว่างขาเขามีอะไร เราจะรู้ได้ยังไง
‎คำตอบคือไม่มีวันรู้
‎ทุกคนถึงได้กลับมาทุกปี
‎เพื่อมองเธอและเฝ้าสงสัย
‎ก่อนจะเลิกสงสัยแล้วกลับบ้าน
‎นอกจากจะพอดูได้
‎งานของดาวินชียังแสดง ‎ความเป็นผู้นำเทคนิคแห่งยุค
‎อ่านป้ายเอา
‎ก่อนยุคเรอแนซ็องส์
‎งานเขียนของคนอื่นเป็นภาพสองมิติพิลึกๆ
‎เพราะศิลปินไม่รู้จักทัศนคติ
‎คล้ายๆ พอลที่ชกบริกรร้านทีจีไอฟรายเดยส์
‎ฐานทำบานอฟฟี่ร่วง
‎แค่ดูภาพเขียนพระเยซูศตวรรษที่ 14
‎กำลังดื่มชาสร้างศรัทธาสิ
‎มิติผิดเพี้ยนไปหมด
‎ห้องบีบอัดจนดูเหมือนเกิดขึ้น
‎บนฝากล่อง
‎พระเยซูตัวใหญ่สองเท่า
‎อย่างกับดื่มชาจิ๊จ๊ะกับเด็กนักเรียน
‎ให้ภาพที่ไม่ค่อยดี
‎แล้วนั่นอะไร ชามหรือเปลือกหอย
‎ฝีมือไม่เข้าขั้น
‎น่าละอายแท้ๆ
‎ไม่ควรอยู่ในพิพิธภัณฑ์
‎แต่ผลงานรีบูตของดาวินชีเป็นหนังคนละม้วน
‎ทัศนคติของเขาเป๊ะมาก
‎มุมผนังรูปพระกระยาหารมื้อสุดท้าย
‎และโต๊ะตรงนี้นะ
‎เห็นแล้วแทบจะคลานเข้าไป ‎แล้วทรยศพระเยซูเอง
‎ทัศนคติคือก้าวกระโดดครั้งใหญ่ ‎ของงานศิลปะโดยมนุษย์
‎ไม่แพ้การวางขายเกมแครชแบนดิคูต ‎อีกหลายร้อยปีต่อมา
‎ปฏิเสธไม่ได้ว่าเรอแนซ็องส์ ‎มีส่วนสำคัญต่ออารยธรรม
‎แต่สำคัญแค่ไหน ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญตัดสิน
‎สิ่งไหนมีความสำคัญเชิงวัฒนธรรมกว่ากัน
‎ยุคเรอแนซ็องส์ ‎หรือเพลง "ซิงเกิลเลดีส์" ของบียอนเซ่
‎ทั้งสองอย่างมีสมัย
‎มีช่วงเวลาของมัน
‎ผมก็ชอบบียอนเซ่
‎แต่ยุคเรอแนซ็องส์ ‎ตั้งใจจะฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรม
‎ส่วนบียอนเซ่
‎เธอคงไม่ตั้งเป้าขนาดนั้น
‎แค่ผลงานของผู้ชายสเตรตผิวขาวไม่กี่คน
‎เหยียบผลงานบียอนเซ่จมดิน
‎ว่าอย่างนี้เหรอ ออกกล้องนะ
‎ยุคเรอแนซ็องส์อาจประเทืองปัญญา
‎แต่ถ้าไม่มีโครงการเหล่านี้คอยให้ความรู้
‎ผู้คนก็คงหูตามืดบอดเกี่ยวกับดาวโลก
‎ชาวนายุคกลางคงทำหน้างงใส่พอถามถึงอเมริกา
‎เผลอๆ อาจจะแพร่โรคใส่
‎ในความคิดพวกเขา แผนที่โลกหน้าตาแบบนี้
‎ดินแดนทั้งหมดที่เคยค้นพบติดกัน
‎ยึดกันเป็นแพ มองไม่เห็นอเมริกา
‎ทุกอย่างเปลี่ยนด้วยชายคนหนึ่ง
‎นักเดินเรือและนักสืบอิตาเลียน ‎คริสโตเฟอร์ โคลัมโบ
‎โคลัมโบเข้าใจว่าถ้าแล่นเรือสุดแผนที่
‎เขาจะวาร์ปมาอีกด้านอย่างเกมแพ็กแมน
‎นี่จะเป็นทางลัดไปอินเดีย
‎แถมสลัดผีร้ายที่ตามตัวอีก
‎เป็นเดิมพันที่สูงลิ่ว
‎ถ้าโคลัมโบทายถูก เขาจะเป็นเศรษฐี
‎ถ้าทายผิด ทุกคนจะหัวเราะเยาะ
‎แถมตายอีก
‎แต่เขายอมเสี่ยงและออกเรือไป
‎โคลัมโบไม่เจออินเดีย
‎แต่สุดท้ายเรือมาชนเข้ากับโลกใหม่ ‎ดาวโลกภาคสอง
‎หรืออเมริกา
‎ไม่นาน คนอื่นก็เอาตาม
‎ที่นี่คือพลีมัท
‎ในปี 1620 กลุ่มผู้เดินทาง ‎ที่แสวงหาชีวิตที่ดีกว่าเก่ามาที่นี่
‎ซึ่งก็ไม่น่าแปลก อย่างที่บอก นี่คือพลีมัท
‎กลุ่มผู้เดินทางกระโดดขึ้นเจ็ตสกีหรือเรือ
‎เรือรบเมย์ฟลาวเวอร์
‎แล่นข้ามภาพวาดมหาสมุทรแอตแลนติก ‎ด้วยความกล้าหาญ
‎เพื่อมายังอีกฝั่งที่ยังคงเป็นพลีมัท
‎พวกเขาคงใจเสียมาก
‎โชคยังดี พลีมัทนี้ ‎ไม่ใช่ที่เดียวกับที่จากมา
‎ทีแรกชาวอาณานิคมตรากตรำกับชีวิตโลกใหม่
‎แต่โชคดีได้ชนพื้นเมืองสอนปลูกข้าวโพด
‎และชี้แหล่งตกปลา
‎ชาวอาณานิคมมอบไข้ทรพิษให้เป็นการตอบแทน
‎ผู้ตั้งรกรากไม่เคยลืม ‎ว่าชนพื้นเมืองทำอะไรให้บ้าง
‎ยกเว้นตอนสังหารหมู่พวกเขาอีกหลายปีต่อมา
‎ขณะที่โลกใหม่เปลี่ยนแปลงขนานใหญ่
‎ในโลกเก่าก็เกิดประเด็นร้อน
‎นี่คือช่วงต้นศตวรรษ 1600 ‎นักวิทยาศาสตร์เซ่อซ่านี่
‎กำลังจะเปลี่ยนทัศนคติของมนุษย์ตลอดกาล
‎เขามีชื่อว่ากาลิเลโอ
‎หนึ่งในไม่กี่คนที่มีชื่อเสียงโด่งดัง
‎จนรู้จักกันแค่ชื่อเดียว
‎อย่างเชอร์ชิล, เป๊ปซี่, หรือการ์ฟีลด์
‎ชื่อเต็มกาลิเลโอ ‎คือกาลิเลโอ ฟิกาโร แม็กนิฟิโคใช่มั้ย
‎ผมไม่แน่ใจว่าถูกนะ ไม่รู้…
‎โดมินิกันแรปโซดีว่างั้น
‎โบฮีเมียนแรปโซดีหรือเปล่า
‎งั้นชื่ออะไร
‎เท่าที่ทราบ เขาชื่อกาลิเลโอ กาลิเลอี
‎- กาลิเลโอ กาลิเลอี ‎- ถูกต้อง
‎อารมณ์อย่าง ฉันชื่อฟิโลมีนา ฟิโลมีนี
‎ก็ไม่เลวนะ
‎กาลิเลโอประดิษฐ์กล้องโทรทรรศน์ที่ทรงพลัง
‎มองเห็นคนที่ดวงอาทิตย์เปลี่ยนเสื้อผ้า
‎แม่เจ้าโว้ย ขยายจนใหญ่ยักษ์
‎ได้ลองหรือยัง วิเศษมาก
‎ทำได้ไงน่ะ
‎นี่กาลิเลโอตัวจริงหรือนักแสดงนะ
‎ตัวจริงงานยุ่งเหรอ
‎ความฉลาดด้านดาราศาสตร์ ‎ทำให้เขาค้นพบเรื่องสุดช็อก
‎พระสันตะปาปายังเหวอ
‎คัมภีร์พันธสัญญาเก่าบอกว่า
‎ดวงอาทิตย์โคจรรอบโลก ‎ไม่ใช่โลกโคจรรอบดวงอาทิตย์
‎ดังนั้นในสายตาศาสนจักร
‎กาลิเลโอกำลังหาว่าไบเบิลโกหก
‎แทนที่จะตอบโต้เว่อร์ๆ
‎ศาสนจักรก็สมกับชาวคริสต์ หาว่าเขานอกรีต
‎ตั้งศาลล็อกผลตัดสินว่าเขาผิดจริง
‎กาลิเลโอโดนคุมขังให้อยู่แต่ในบ้านตลอดชีวิต
‎บนดาวที่มีดวงอาทิตย์โคจรรอบ
‎ศาสนจักรว่าดวงอาทิตย์โคจรรอบโลก
‎แต่กาลิเลโอว่าโลกโคจรรอบดวงอาทิตย์
‎เราเข้าข้างใคร
‎เราเข้าข้างกาลิเลโอแน่นอน
‎ศาสนจักรสมัยนี้ก็คงเอาด้วย
‎เป็นไปได้มั้ยว่าถูกทั้งคู่
‎ดวงอาทิตย์และโลกโคจรรอบกันและกัน
‎จะได้พอใจกันทุกฝ่าย
‎เห็นตรงตามนี้ไม่ได้เหรอ
‎ถ้าเขาประดิษฐ์เครื่องสร้างความอมตะได้
‎แทนที่จะเป็นกล้องโทรทรรศน์ไร้สาระ
‎กาลิเลโอก็อาจอยู่จนได้เห็นคนยอมรับแนวคิด
‎น่าเสียดาย เขาไม่ได้ฉลาดขนาดนั้น
‎โลกปรัชญาก็พัฒนาไม่ต่างกับโลกวิทยาศาสตร์
‎ด้วยฝีมือนักคิดเด่นๆ เช่นรายนี้
‎จิม เดสคาร์ตเป็นใคร
‎ผมก็ไม่รู้จักจิม เดสคาร์ต…
‎(ศ. ดักลาส เฮดลีย์ อ. ปรัชญาศาสนา)
‎แต่คนส่วนใหญ่ยอมรับว่า เรอเน เดการ์ต
‎เป็นบิดาแห่งปรัชญาสมัยใหม่
‎"เพราะฉันคิด ฉันจึงมีอยู่" หมายความว่าไง
‎เดการ์ตมองว่าการตระหนักรู้
‎สติสัมปชัญญะ
‎คือตัวกำหนดอัตลักษณ์ของมนุษย์
‎เดี๋ยวนะ เพราะฉันคิด ฉันจึงมีอยู่
‎แล้วคนอื่นล่ะ
‎เพราะเขาคิด เขาจึงมีอยู่มั้ย
‎ฉันจะรู้ได้ไงว่า เพราะเขาคิด เขาจึงมีอยู่
‎หรือแค่ฉันคิดว่า เพราะเขาคิด เขาจึงมีอยู่
‎แต่ที่จริง เขาไม่มีอยู่ แค่ฉันคิดว่ามีอยู่
‎เพราะคุณกำลังคิด คุณจึงมีอยู่มั้ย
‎ผมคงไม่บอกว่าตัวตนของผม
‎มีความคิดเป็นตัวกำหนด
‎แต่เดการ์ตไม่ได้จะอ้างอย่างนั้น
‎เราคิดว่าตัวเองเป็นคนอื่นได้มั้ย
‎ถ้าฉันครุ่นคิดไม่หยุด
‎ว่าตัวเองคือเอ็ดดี เมอร์ฟี
‎สุดท้าย ฉันจะกลายเป็นเขาได้มั้ย
‎แล้วถ้าฉันเป็นเขา เขาจะกลายเป็นฉันมั้ย
‎หรือเขาจะหายไปเลย
‎เดการ์ตแตะประเด็นนี้บ้างมั้ย
‎เท่าที่ทราบ เดการ์ตไม่ได้แตะประเด็นนี้
‎ทำไมล่ะ
‎เดการ์ตคือแรงบันดาลใจ ‎ของยุคที่ชื่อเรืองปัญญา
‎พวกชนชั้นสูงหลงตัวเองพากันออกงานเขียน
‎ผลักดันขยายขอบฟ้า อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
‎จนการออกเพลงเทคโนสุดเจ๋ง ‎"Pump Up The Jam" ในปี 1989
‎(วิดีโอได้เค้าโครงจากทรีตเมนต์ 72 หน้า ‎ของวิลเลียม โกลด์แมน)
‎(นักเขียนรางวัลออสการ์ ‎จากเรื่องสองผู้เกรียงไกร)
‎(เทคโนโทรนิกได้ชื่อมาจาก ‎การรวมคำว่า "เทคโน")
‎(หมายถึงเพลงแดนซ์ ‎กับ "โทรนิก" ที่แปลว่า "โทรนิก")
‎(แผ่น "Pump Up The Jam" ‎ขนาด 12 นิ้วที่วางขายแถมม้า)
‎(วันที่ 28 ธันวาคม 1879 ‎เวลา 19.16 น. สะพานเทย์ถล่ม)
‎(ขณะรถไฟกำลังข้าม ‎ผู้โดยสาร 60 คนเสียชีวิต)
‎ผู้ชายที่ติดอยู่ในภาพนี้
‎คือนักปรัชญายุคเรืองปัญญา ฌ็อง-ฌัก รูโซ
‎ชื่อที่แสนจะฝรั่งเศส ‎จนน่าตั้งว่าปิแอร์ บาแก็ต
‎แต่ไม่ได้ตั้ง
‎ฉันเลยไม่เรียกอย่างนั้น
‎รูโซว่า "มนุษย์เกิดมาเสรี ‎แต่ในทุกที่กลับตกอยู่ใต้พันธนาการ"
‎เขาวาดฝันถึงสังคมใหม่
‎ที่ทุกคนสามารถกำหนดชะตาของตน
‎เป็นความฝันที่ส่งให้ชาวอาณานิคม
‎เดินทางไปโลกใหม่ด้วยเรือเป็นฝูงๆ
‎หลังตั้งใจจะมาใช้ชีวิตสุจริตที่อเมริกา
‎ชาวอาณานิคมส่วนใหญ่ค้นพบว่าตัวเองขี้เกียจ
‎เลยไปลักคนจากแอฟริกามาทำงานแทน
‎คุณอาจคิด เอ๊ะ รูโซหมายถึง
‎คนกลุ่มนี้หรือเปล่า
‎ตอนที่บอกว่าต้องทลายพันธนาการ
‎แต่ไม่ใช่หรอก
‎เหมือนมนุษยนิยมทั่วไป เขาค้นพบช่องโหว่
‎เมื่อไม่คิดว่าทาสเป็นมนุษย์ ‎เขาก็ไม่จำเป็นต้องแยแส
‎โชคดี ในช่วงเวลาเดียวกัน
‎ชาวอาณานิคมเริ่มสนใจเรื่องเสรีภาพ
‎แต่โชคไม่เข้าข้าง
‎เสรีภาพที่สนคือของตัวเอง ‎ไม่ใช่เสรีภาพของทาส
‎อาณานิคมอังกฤษปกครองโดยกษัตริย์ ‎และรูปวาดชื่อจอร์จที่ 3
‎แต่ความสัมพันธ์ระหว่าง ‎อังกฤษกับโลกใหม่เริ่มเย็นชา
‎ความตึงเครียดระหว่าง ‎อังกฤษกับอเมริกาเกิดขึ้นได้ยังไง
‎เพราะคุณเรียก "คุกกี้" ‎แต่เราเรียก "บิสกิต"
‎คุณเรียก "ไซด์วอล์ก" ‎แต่เราเรียก "เพฟเมนต์" เหรอ
‎เพราะฉันว่าเวลาคบกัน
‎เรื่องผิดใจเล็กๆ น้อยๆ จะทับถมไปเรื่อยๆ
‎แย่กว่านั้นอีกค่ะ
‎ชาวอังกฤษจะเก็บภาษีอาณานิคม
‎เรื่องนี้ไม่เคยเกิดมาก่อน
‎แสดงว่าผิดใจกันเรื่องเงิน
‎คล้ายๆ ฉันกับฌอน แฟนเก่าเลยสิ
‎เราชอบซื้อของกลับมากิน ‎"กลับบ้าน" อย่างคุณเรียก
‎บางครั้ง เขาชอบบอกให้หารครึ่ง
‎แต่ก็ยังซื้อของพวกหอมใหญ่ทอด
‎ทั้งๆ ที่รู้ว่าฉันเกลียด
‎กินแล้วปากก็เหม็น
‎แถมยังให้ฉันช่วยจ่ายอีก ไม่ยุติธรรมเลย
‎คุณเห็นว่าไง
‎เท่าที่ฟังก็ไม่
‎อาจารย์เขายังว่าไม่เลย ฌอน
‎สุดท้ายในปี 1773 ที่บอสตัน
‎ชาวอาณานิคมกลุ่มหนึ่งตัดสินใจว่าพอที
‎ตอนคนที่บอสตันโมโหชาวอังกฤษมากๆ
‎ทำไมถึงจัดงานเลี้ยงน้ำชาแทน
‎ไม่ท้าสู้กับชาวอังกฤษตรงๆ
‎ทำไมดินแดนอเมริกาถึงขี้ขลาด
‎สืบต่อกันมาจนถึงทุกวันนี้
‎ความขี้ขลาดในเรื่องนั้น
‎ก็คงเป็นที่แต่งตัวเลียนแบบชนพื้นเมือง
‎และไม่ยอมประกาศชื่อตัว
‎แต่เป็นคุณจะยอมอาสา
‎เข้าคุก ทั้งๆ ที่หลบเลี่ยงได้เหรอ
‎ก็ต้องดูสภาพภายในก่อน
‎ดูหมิ่นใบชาก็เรื่องหนึ่ง
‎แต่เรื่องที่ตบหน้ากันสุดๆ ยังมาไม่ถึง
‎ในปี 1776 ผู้นำอาณานิคม 13 แห่ง
‎ตกลงว่า ไม่เป็นแล้วคนอังกฤษ
‎จะเป็นคนอเมริกัน
‎กลุ่มสุดยอดสเตรต ผิวขาว ‎ที่ชื่อบิดาผู้ก่อตั้ง
‎ร่างข้อความบอกเลิกที่ดังที่สุดในโลก
‎คำประกาศอิสรภาพ
‎ผู้ชายทุกคนในภาพคือวีรบุรุษ ‎ถ้าคุณเป็นคนอเมริกัน
‎สำหรับชาติอื่น แค่บางคน
‎เหตุครั้งนี้จุดชนวนสงครามอเมริกากับอังกฤษ
‎ยุคนั้นยังไม่มีใครประดิษฐ์ชุดพรางตัว
‎กองทหารอังกฤษจึงสวมเสื้อโค้ทสีแดงแจ๋
‎และโดนยิงตายนับพันขณะที่ดูเท่
‎ภาพวาดนี้คือเหตุการณ์สำคัญในสงคราม
‎จอร์จ วอชิงตันข้ามแม่น้ำเดลาแวร์
‎อย่างที่เห็น เขายืนขาแข็งตลอดทาง
‎ไม่ยอมจองที่นั่งล่วงหน้า
‎เขาไม่ได้ล้ม แต่ก็ไม่ช่วยพาย
‎น่ารำคาญน่าดู
‎สุดท้าย วอชิงตันชนะ
‎ขึ้นเป็นประธานาธิบดีคนแรกของอเมริกา
‎ตำแหน่งที่ทุกคนต่างเคารพจนกระทั่งปี 2016
‎วอชิงตันกับป๋าผู้ก่อตั้งเขียนรัฐธรรมนูญ
‎คู่มือแนะนำประเทศใหม่
‎ที่แฝงแนวคิดทางการเมือง ‎ที่ทรงอิทธิพลมากมาย
‎ฉันเคยอ่านเจอว่า ‎อเมริกาไม่ใช่ประเทศ แต่เป็นความคิด
‎แต่เป็นแค่ประเทศไม่ใช่เหรอ
‎ก่อตั้งภายใต้ความคิด
‎ดังนั้น จึงมีขึ้นตาม…
‎มีขึ้นตามความคิด ‎เป็นแดนเสรีเพื่อทุกคนเสมอ
‎แต่การกินแซนด์วิชคือความคิด
‎ทาจักรยานสีฟ้านั่นก็ความคิด
‎พูดแบบ…
‎นั่นก็ความคิด
‎แต่อเมริกาเป็นแค่สถานที่
‎การปฏิวัติอเมริกา ‎สร้างแรงกระเพื่อมไปทั่วโลก
‎อย่าว่าแต่ทั่วดาว
‎โดยเฉพาะที่ฝรั่งเศส
‎ที่คนทั่วไปต้องกัดก้อนเกลือกิน
‎ส่วนคนรวยก็ใช้ชีวิตหรู ‎จับจีบสวมระบายไปวันๆ
‎ไม่นาน คนทั่วไปก็สุดทนกับผู้นำ ‎พระเจ้าหลุยส์ที่ 16
‎และเมียคู่แฝด มารีแอนด์ตัวแน็ต
‎ที่ชอบชีวิตฟุ้งเฟ้อ
‎ขณะคนยากจนกินเค้กประทังชีวิต
‎สุดท้ายในปี 1789 เกิดการปฏิวัติเปลือยอก
‎คนจนล้มล้างกษัตริย์ ประดิษฐ์เครื่องจักร
‎ที่ล้างราชวงศ์ทั่วโลกให้หมดไป
‎เครื่องกิโยตินออกแบบมา
‎เพื่อตัดหัวคนให้มีมนุษยธรรมที่สุด
‎ต่อหน้าฝูงชนที่โห่ร้องดีใจ
‎แค่ต้องเอาหัวพวกเชื้อพระวงศ์มาสอดช่องนี้
‎แล้วใบดาบคมกริบจะเลื่อนลงมาตัดหัว
‎แยกให้ศีรษะขาดออกจากร่าง
‎ถึงตอนนั้น พวกเขาคงนึกว่าหนีพ้น
‎แต่ความดีใจจะหายไปรวดเร็ว
‎เพราะวินาทีต่อมา หัวทิ่ม
‎ลงตะกร้าหวายหยาบๆ นี่
‎ข้างในไม่ได้บุอะไรเลย
‎ดังนั้นหัวที่ทิ่มลงไปต้องฟกช้ำ
‎อาจจะกระทบกระเทือน
‎แต่นี่คงดีแล้วแหละ
‎ไม่โดนให้ยื่นหัวจากรถม้า
‎แล้วขับไปเฉียดตึกอาคาร
‎ถึงอย่างนั้น โดนกิโยติน ‎คงมีผลกระทบต่อคนมาก
‎โดยเฉพาะกับพระเจ้าหลุยส์
‎ที่พอหัวหายแล้ว ‎เขาไม่เคยแพร่พันธุ์หรือสวมมงกุฎอีก
‎และคงไม่สามารถทำงานได้ไม่ว่าจะในสายไหน
‎นี่คงเป็นสาเหตุที่เขาเก็บตัวโดยสิ้นเชิง
‎หลังเกิดเหตุได้ไม่นาน
‎การปฏิวัติฝรั่งเศสไม่ใช่ครั้งแรก
‎ที่ประชาชนลุกฮือต่อต้านชนชั้นสูง ‎และอาจไม่ใช่ครั้งสุดท้าย
‎การปฏิวัติหลายครั้งคือคนจนโค่นล้มคนรวย
‎คุณว่ามหาเศรษฐีอย่างอีลอน มัสก์
‎ควรกลัวว่าจะโดนกิโยตินมั้ย
‎ฉันว่าการปฏิวัติฝรั่งเศสทำให้ผู้มีอำนาจ
‎หลายๆ คนเป็นกังวลกับชีวิตตัวเอง
‎อีลอน มัสก์คงสามารถประดิษฐ์เครื่องจักร
‎ที่ตัดหัวเขาโดยใช้ไฟฟ้าได้ก่อนฝูงชนถึงตัว
‎คุณเชี่ยวชาญเรื่องนี้กว่าฉัน
‎ฉันแค่เดาสุ่ม
‎ไม่นาน ฝรั่งเศสตัดสินใจว่า ‎ต้องการคนแกร่งมาคุม
‎แล้วก็ได้ตัวจักรพรรดินโปเลียน
‎เท่าที่ตรวจสอบ ‎เขาไม่ใช่ญาติเพนกวินจักรพรรดิ
‎นโปเลียนรบพุ่งทั้งทางบกและทะเลจำนวนมาก
‎ซึ่งก็ยังคงใช้ทุนสูงเกินจะสร้างให้เห็น
‎ในสารคดีประวัติศาสตร์จวบจนปัจจุบัน
‎การใส่เสียงประกอบกับภาพเขียนอย่างนี้
‎ช่วยเสริมบรรยากาศยุคนั้น
‎แต่ก็ยังมีองค์ประกอบหลักหายไป
‎เสียงเพลงคลาสสิกเป็นสิ่งเดียว
‎ที่จะมอบชีวิตให้กับสงครามนโปเลียน
‎เห็นมั้ย ดีขึ้นเยอะเลย
‎โชคดีที่ดนตรีคลาสสิก ‎ได้รับการปรับปรุงในยุโรป
‎โดยนักประพันธ์ชื่อเบโธเฟน
‎เบโธเฟนมีม้าขนาดจริง ‎อาศัยอยู่ในหน้าเขาเหรอ
‎โทษที ถามผิด
‎เบโธเฟนเก่งเรื่องดนตรีมั้ย
‎ได้ชื่อเป็นสุดยอดนักประพันธ์…
‎(ดร. เชอร์ลีย์ เจ. ทอมป์สัน ‎นักประพันธ์ อ. ด้านดนตรี)
‎ของดนตรีคลาสิกตะวันตก
‎เบโธเฟนแต่งเพลงทำนอง
‎เนื้อเพลงนี้หมายความว่าไง
‎เป็นทำนองโมทีฟออร์เคสตรา
‎แค่คำว่า "ดัม" ซ้ำๆ
‎อันนี้หลอกด่าคนฟัง หรือเป็นภาษาเยอรมัน
‎เพลงซิมโฟนีของเบโธเฟน มีแค่ทำนอง
‎ไม่มีเนื้อเพลงประกอบ
‎ไม่มีเนื้อเพลง งั้นจะรู้เนื้อหาได้ไง
‎ถ้าไม่มีเนื้อเพลง
‎ไร้ความหมายชัดๆ
‎แม้จะประสบความสำเร็จกับทำนองไร้ความหมาย
‎เบโธเฟนกลับต้องเจอ ‎เรื่องท้าทายใหญ่หลวงทางการงาน
‎จริงหรือเปล่าที่ช่วงปั้นปลายชีวิต
‎เบโธเฟนตายแล้ว
‎เขาหูหนวกแทบจะทั้งชีวิต
‎- ครึ่งชีวิตน่ะ ‎- ไม่ใช่ ตาย
‎- ตายเหรอ ‎- ค่ะ
‎ไม่นะ
‎โปรดิวเซอร์เขียนโน้ตมาให้
‎มีจริงๆ
‎- ขอฉันดูหน่อย ‎- เขา…
‎"ช่วงปั้นปลาย เบโธเฟนตายรุนแรง"
‎หูหนวกรุนแรง
‎หูหนวก
‎แหงละ เขาหูหนวกตอนตาย
‎แต่ตอนยังไม่ตาย หูหนวกมั้ย
‎หนวกอย่างรุนแรง
‎- เขาหูหนวกรุนแรง ‎- แต่ไม่ตายนะ
‎- ไม่ตาย ‎- ไม่ตาย
‎- ตอนยังมีชีวิต ‎- ไม่ๆ
‎แล้วเขาแต่งเพลงได้ยังไงหลังตายแล้ว
‎วันที่ 26 มีนาคม 1827
‎เบโธเฟนตายจริงในที่สุด
‎คิดกันว่าความอัจฉริยะของเขาจะสาบสูญไป
‎จนกระทั่งตอนนี้
‎นักคิดซิลิคอน วัลเลย์สร้างจิตใจเขาขึ้น
‎นำมาติดตั้งใส่ลำโพงอัจฉริยะนี้
‎บีเอตโฮเฟน สมาร์ต โฮม พลัส
‎ลองทดสอบหน่อย
‎บีเอตโฮเฟนแต่งเพลงซิมโฟนี
‎อะไรนะ
‎แต่งซิมโฟนี
‎นี่ฉันอยู่ไหน
‎อะไร แต่งเพลงไปสิ
‎ในนี้มืดตื๋อเลย ทำไมฉันพูดภาษาอังกฤษ
‎- มองไม่เห็นขา ‎- เอาอย่างนี้
‎เล่นเพลย์ลิสต์คืนวันศุกร์
‎กำลังเล่นเพลย์ลิสต์คืนวันศุกร์
‎ทำไมฉันถึงทำตาม
‎พระเจ้าบนสวรรค์ ฆ่าฉันเถอะ
‎เราได้เห็นไปแล้ว เพียงแค่ไม่กี่ร้อยปี
‎มนุษยชาติมี
‎การปฏิวัติวัฒนธรรม ‎และการเมืองขนานใหญ่มากมาย
‎ครั้งหน้าฉันจะพาไปดูการปฏิวัติยักษ์ใหญ่
‎การปฏิวัติอุตสาหกรรม ‎จากเหล็ก, ไอน้ำ, หยาดเหงื่อ,
‎เครื่องบิน, รถไฟ, รถยนต์ ‎และเครื่องบินอีกครั้ง
‎คนเพียรพยายามสร้างเครื่องบินหลายปี
‎ทำไมเราถึงสนใจจะพิชิตท้องฟ้านัก
‎ไม่เห็นจะมีอะไร
‎แค่ที่จะนั่งยังไม่มีเลย
‎คำบรรยายโดย พรพรรณ มุกนพรัตน์