NETFLIX PRZEDSTAWIA
Halo?
Tu Danny.
Przyjdź do holu.
Teraz?
Miasto płonie, Miu.
Musisz mi pomóc.
Dobrze. Już idę.
Usiądź.
Nie patrz na nikogo. Na nikogo.
Toczy się wojna.
Wojna gangów.
Pamiętaj. Od teraz masz się trzymać tylko mnie.
I pełna koncentracja.
Wchodzisz w to na całego.
Zrobiło się gorąco. Całe miasto płonie.
Musisz się opowiedzieć.
Jak się dowiem, że nie jesteś po naszej stronie…
to wiedz,
że już po tobie.
Pewnie myślisz, że się kumplujemy. I tak jest.
Ale w takiej sytuacji…
nie ma litości.
Nie mamy czasu na lawirantów.
Więc lepiej mnie wysłuchaj.
Słucham.
Dobra. Chodź.
Dokąd?
To tutaj. Zaczekaj.
Co tam, Danny? Wszystko gra?
Zawsze.
Mamy wojnę.
Spodziewaliśmy się,
ale nie wszystko można przewidzieć.
Chcesz, żeby brali cię za gangstera?
O co chodzi?
Ta Kurtka nie przejdzie. Ściągaj ją.
Zrobisz z siebie cel.
Pokażę ci coś.
Wiemy, kim jesteśmy, o co walczymy
i jak daleko się posuniemy.
Tak zachowasz zimną krew.
Jasne?
Tak.
Osiem paczek.
Dasz radę? Trzeba to ukryć.
Dam radę. Żaden problem.
Bierz torbę.
- Wyślę ci adres, dobra? - Dobra.
Przyprowadziłem swoją kurierkę.
Oby była uzbrojona.
Jasne.
Nie nawalcie.
Dokąd teraz?
Idziemy skołować ci takiego.
Zabiłeś już kogoś?
Czy zabiłem? Oczywiście.
To nie moja pierwsza wojna.
Mam na to znieczulicę.
Jebię to. To dla mnie nie ludzie.
Pieprzone mrówki. Trzeba, to ich wybiję.
Ich rodziny też.
Nie będą robić nas w chuja.
Chodź.
Nie wiem, brachu. Zżera mnie strach i nerwy.
Za stary jestem na to, Dusan.
Dobry wieczór.
Obędzie się bez gnatów.
Chcemy pogadać z Miroslavem.
Dusan, spoko.
Proszę bardzo. Z czym przychodzicie?
Straciliśmy następnego.
- Następnego? - Żołnierza.
Pieprzona wojna gangów?
Danny był jednym z najlepszych.
On zginął?
Poczciwy Danny.
Mamy większy problem.
Danny był z tą suką od ciebie.
Zniknęła z ośmioma kilogramami koki.
Naszej koki!
Kiedy ją widziałeś?
Dopiero co wczoraj. Spała tu.
A jak nie jest z nami?
Przyjaciele. Spokojnie.
To stresująca sytuacja, ale musicie zluzować.
Ty za nią odpowiadasz.
Żaden problem.
Mogę jeszcze w czymś pomóc?
Nie. Ale wrócimy tu jutro.
Dobrze. To do jutra.
Miałeś rację co do niej.
Może to nie był najlepszy pomysł,
by zwerbować dziewczynę.
Następnym razem to przemyślimy.
Czy dobrze rozumiem?
Sprawę z Miu zostawiacie mnie?
Poręczyłeś za nią, lepiej to załatw.
Tak. Macie rację.
Masz dzień, żeby odzyskać naszą kokę.
Inaczej czekają was konsekwencje. Ciebie i Miu.
Koniec pierdolenia. To ty ją naraiłeś.
Wszystko będzie dobrze.
Musimy być ostrożni.
Przykro mi, że straciliście Danny'ego.
Całe miasto płonie. Widzisz to?
Jeśli myślisz, że to przypadek,
to już prawie po tobie, kurwa mać.
Nie widzisz? To jej sprawka!
Zaplanowała to!
Żeby mnie zmylić i wkraść się do mojego życia.
- Właśnie tak. - Miroslav, przyjacielu.
Chciałbym móc cię jakoś uspokoić.
Czemu mam być spokojny?
Niedobrze, że tu mieszka.
Coś mi tu śmierdzi.
Po co tu przyszła?
Chce rzucić klątwę.
Żeby zniszczyć moje życie i przynieść mi nieszczęście.
Nie przesadzaj, nie mogę tego słuchać.
Co z tobą, kurwa?
Pamiętaj, przez co w życiu przeszliśmy.
Nasze wyzwania.
Nasze potyczki, zwycięstwa.
Słusznie. Ale…
Kto pierwszy uciekł, jak się tu zjawiła?
Nigdy nie widziałem, żebyś tak zasuwał na czyjś widok.
Prawda. Masz rację.
Dlatego ci to mówię. To nie jest tak, jak ci się zdaje.
Rutynowe metody nie działają.
Tak się z tym nie uporamy. To całkiem inna sprawa.
Masz rację.
Czuję twój strach.
Bądź ostrożny.
Wystarczy,
że wystawi w twoją stronę palec.
I padniesz trupem.
Niecierpliwi się na spotkanie z mamą.
Powiedziałem jej, że czas płynie szybciej, gdy śpi.
Czy to nie słodkie?
Czekałem na ciebie aż siedem dni.
Pragnę zrealizować naszą umowę.
Ciężka torba. Co jest w środku?
Kokaina.
Przynosisz mi to diabelstwo?
Myślisz, że chcę taki syf?
To więcej pieniędzy, niż się umawialiśmy.
Musimy zawrzeć nową umowę.
Uwolnię Ai, jeśli wykonasz inne zadanie.
Musisz kogoś zabić.
Niewystarczająco ludzi umiera?
Nie. Niewystarczająco.
Jeśli chcesz, by Ai wróciła do matki,
nie zadawaj tyle pytań.
Ciesz się, że nadal pertraktujemy.
To on.
Zabij go jutro o świcie.
Trzymaj. Użyj tego.
Nie trzeba.
Serio? To jak go zabijesz?
Zrób to porządnie.
Mam własne metody.
Jesteś smutny.
Tak.
Co cię trapi?
Chcę się zemścić.
Znam to uczucie, kochany bracie.
Potrzebujesz mnie?
Tak.
Mimo że jesteś duszą z obu światów,
fizycznego i duchowego,
nie posiadasz moich mocy.
Teraz jesteś tylko w połowie człowiekiem.
Zniszczyła mnie.
Zniszczyła moje ludzkie ciało i prześladuje mój umysł.
Pomożesz mi?
Mogę wszystko. Zrobię to ponownie.
Nadszedł czas.
Zostaw to mnie.
Jak cię ożywić?
Potrzebuję matczynej krwi.
Matczynej krwi?
Zgadza się.
Hej, Miu.
Zobacz, czekam na ciebie jak ojciec na córkę.
Byli tu Bjarke i Polixen.
Pytali o torbę z koką.
Gdzie ta torba?
Przepadła.
Jasne.
Przepadła.
Tyle koki nie mogło przepaść.
Potrzebowałam jej do czegoś.
Miu!
Miu! Ty ją wzięłaś?
Zużyłaś ją, suko?
Miu! Kurwa!
Wiesz, co mi robisz?
A co ty mi zrobiłeś?
Po co mnie odszukałaś?
Potrzebowałam pracy i mieszkania.
Kłamiesz.
Szukasz zemsty.
Chcę naprawić błędy, raz na zawsze.
Powiedz. Czy to możliwe?
Niby jak?
Chwila.
Czemu tak na mnie patrzysz?
Po prostu patrzę.
Żałuję przeszłości!
Nie widać po moich oczach?
Nie.
Ale serce mam pełne żalu.
Żałuję tego.
Boję się.
Proszę, nie rzucaj na mnie klątwy!
Żałuję wszystkiego!
Żałuję…
Żałuję wszystkiego.
Błagam! Nie przeklinaj mnie!
Nie rzucaj na mnie klątwy! Błagam cię!
Proszę.
Przepraszam za wszystko, co zrobiłem.
Przepraszam! Błagam cię!
Nie rzucę na ciebie klątwy.
Dziękuję.
Z całego serca. Dziękuję.
Dziękuję.
Co pamiętasz z mojej przeszłości?
Z twojej przeszłości…
Niewiele.
Prawie nic.
Pamiętam, jak cię przewoziłem.
Poprosili mnie.
Nie pamiętam.
Mam kiepską pamięć.
Kłamiesz.
Co o mnie wiesz?
Pojawiłaś się nagle.
Byłaś dzieckiem.
Krążyły nad tobą ptaki. Czekały, aż umrzesz,
by cię pożreć.
Ale nie umarłaś.
Twoja skóra była biała jak śnieg.
Byłaś lodowata. Nie ciepła jak człowiek.
Żadne dziecko nie przeżyłoby samo w takim śniegu.
Wątpiliśmy, czy jesteś człowiekiem.
Ale wyglądałam jak człowiek.
Miałam ręce i nogi.
Nos i usta.
Obok była kobieta, która podawała się za twoją matkę.
Wiedziałem, że kłamie, bo dobrze ją znałem.
Podała ci pierś.
I to ją zabiło.
Nie wiem, czym jesteś ani na co cię stać,
ale ludzie przy tobie umierają.
A jak nie, to otrzymują od ciebie nowe życie.
Słyszałem, że jeśli powrócisz bez długich włosów,
trzeba bać się o własne życie.
Dlaczego ja?
Czysty przypadek.
Mogę się zmienić.
Całkiem się zmienię.
To ja, Miu.
Dusan nie żyje.
Napisy: Ewa Nowicka