ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Παρακαλώ;
Ο Ντάνι είμαι.
Έλα στο φουαγιέ.
Τώρα;
Η πόλη φλέγεται, Μίου.
Θέλω τη βοήθειά σου.
Εντάξει. Έρχομαι.
Κάθισε.
Μην κοιτάξεις κανέναν. Απολύτως κανέναν, όμως.
Μαίνεται πόλεμος.
Μεταξύ συμμοριών.
Εντάξει.
Είναι πολύ σημαντικό από δω και πέρα να μου είσαι απολύτως αφοσιωμένη.
Και να είσαι μονίμως συγκεντρωμένη.
Να αφιερωθείς πλήρως.
Η πίεση εντείνεται, και η πόλη φλέγεται.
Πρέπει να επιλέξεις πλευρά.
Αν διαπιστώσω ότι δεν είσαι στη δική μας…
να ξέρεις πως
είσαι νεκρή.
Ίσως θεωρείς πως είμαστε φίλοι. Ισχύει.
Μα υπό αυτές τις συνθήκες…
δεν υπάρχει έλεος.
Ούτε χρόνος για προδότες.
Άκουσέ με καλά, λοιπόν.
Ακούω.
Ωραία. Πάμε.
Πού;
Εκεί πέρα είναι. Περίμενε εδώ.
Τι λέει, Ντάνι; Είσαι ψύχραιμος;
Πάντα.
Μαίνεται πόλεμος.
Το 'χαμε προβλέψει,
μα δεν πήγε όπως περιμέναμε.
Έχεις βαλθεί να σε περάσουν για κακοποιό, Ντάνι;
Τι εννοείς;
Κακώς φοράς αυτό το μπουφάν. Βγάλ' το.
Τραβάει την προσοχή.
Θα σου δείξω κάτι.
Ξέρουμε ποιοι είμαστε, τι πρεσβεύουμε,
και ως πού θα φτάσουμε.
Έτσι μένεις ψύχραιμος.
Εντάξει;
Ναι.
Οκτώ τούβλα.
Θα το αναλάβεις; Πρέπει να μείνουν κρυμμένα.
Ναι. Κανένα πρόβλημα.
Πάρε την τσάντα.
-Θα στείλω τη διεύθυνση. -Εντάξει.
Έφερα μαζί το τσιράκι μου.
Φρόντισε να έχει όπλο.
Εντάξει.
Δεν θέλω λάθη.
Πού πάμε;
Θα πάρεις κι εσύ όπλο.
Έχεις σκοτώσει ποτέ;
Αν έχω σκοτώσει; Και βέβαια.
Για πρωτάρη μ' έχεις;
Είμαι απολύτως ψυχρός σ' αυτά.
Δεν τους βλέπω καν σαν ανθρώπους.
Αν χρειαστεί, θα τους καθαρίσω!
Και τις οικογένειές τους.
Δεν τα βάζει κανείς μαζί μας.
Έλα.
Δεν ξέρω, αδελφέ. Με κατατρώει ο φόβος, και τα νεύρα…
Παραείμαι γέρος πλέον, Ντούσαν.
Καλησπέρα σας.
Δεν χρειάζονται όπλα.
Να του μιλήσουμε ήρθαμε.
Ήρεμα, Ντούσαν.
Είστε απολύτως ευπρόσδεκτοι. Τι σας απασχολεί;
Χάσαμε κι άλλον.
-Τι; -Στρατιώτη!
Στον γαμημένο πόλεμο των συμμοριών;
Έναν από τους καλύτερους, τον Ντάνι.
Αυτόν χάσατε;
Τον καλό Ντάνι;
Μα έχουμε κι άλλο θέμα.
Ήταν μ' εκείνη την κοπέλα. Τη δική σου, γαμώτο.
Κι εξαφανίστηκε με οκτώ κιλά κοκαΐνη.
Που μας ανήκει!
Την είδες τελευταία;
Μόλις χθες. Εδώ κοιμήθηκε.
Κι αν μας πρόδωσε;
Πάρτε μια ανάσα, αγαπητοί μου φίλοι.
Κατανοώ το άγχος σας, αλλά πρέπει να ηρεμήσετε.
Δική σου ευθύνη πλέον.
Κανένα πρόβλημα.
Μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο για εσάς;
Όχι, αλλά θα ξανάρθουμε αύριο.
Καλώς. Τα λέμε αύριο, λοιπόν.
Είχες δίκιο για την κοπέλα.
Ίσως δεν ήταν και η καλύτερη ιδέα
να την προσλάβετε.
Θα το σκεφτούμε καλύτερα την επόμενη φορά.
Το καταλαβαίνω…
Θα τακτοποιήσω εγώ το ζήτημα της Μίου, εντάξει;
Εσύ εγγυήθηκες για εκείνη.
Ναι. Έχεις δίκιο.
Χρειαζόμαστε την κοκαΐνη μας. Έχεις μία μέρα.
Αλλιώς θα υπάρξουν επιπτώσεις για εσάς.
Κομμένες οι μαλακίες. Εσύ μας την έφερες.
Όλα θα πάνε καλά.
Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.
Και λυπάμαι που χάσατε τον Ντάνι σας.
Δεν βλέπεις πως φλέγεται ολόκληρη η πόλη;
Αν το θεωρείς σύμπτωση,
τότε, είσαι ήδη μισοπεθαμένος, διάολε.
Δεν το βλέπεις; Δικό της σχέδιο είναι!
Εκείνη το σχεδίασε!
Για να με μπερδέψει, να τρυπώσει στη ζωή μου.
-Αυτό είναι. -Μίροσλαβ, παλιόφιλε…
Ειλικρινά, μακάρι να μπορούσα να σε ηρεμήσω έστω και λίγο.
Γιατί να με ηρεμήσεις;
Δεν είναι καλό που μένει εδώ.
Κάτι δεν μ' αρέσει σ' αυτό.
Τι ήρθε να κάνει εδώ;
Μάλλον μάγια.
Για να μου καταστρέψει τη ζωή και να μου φέρει κακοτυχία.
Μην υπερβάλλεις, σε παρακαλώ, δεν μπορώ να ακούω τέτοια.
Τι σκατά έχεις πάθει;
Θυμήσου πόσα έχουμε περάσει σ' αυτήν τη ζωή.
Τις προκλήσεις.
Τις δυσκολίες. Τους θριάμβους μας, ρε φίλε.
Καλά τα λες. Όμως…
Ποιος έτρεξε πρώτος να φύγει όταν εμφανίστηκε;
Πρώτη φορά το έβαλες στα πόδια μόλις μπήκε κάποιος μέσα.
Πράγματι. Έχεις δίκιο.
Αυτό προσπαθώ να σου πω. Δεν πάει όπως νομίζεις.
Δεν θα πιάσουν οι τυπικές μέθοδοι.
Δεν θα λυθεί με τον συνήθη τρόπο. Δεν πάει έτσι.
Έχεις δίκιο.
Νιώθω τον φόβο σου.
Πρόσεχε.
Αρκεί μόνο
να σε δείξει με το δάχτυλο.
Και τελείωσες. Πέθανες.
Ανυπομονεί να δει τη μητέρα της.
Της είπα πως ο χρόνος κυλά γρηγορότερα όταν κοιμάται.
Γλυκό, έτσι;
Επτά μέρες περίμενα να φανείς.
Δεν έβλεπα την ώρα να ολοκληρωθεί η συμφωνία μας.
Πολύ βαριά τσάντα. Τι έχει μέσα;
Κοκαΐνη.
Αυτό βρήκες να μου φέρεις;
Δεν τη θέλω αυτήν τη μαλακία.
Περιέχει περισσότερα λεφτά απ' ό,τι συμφωνήσαμε.
Θα κάνουμε καινούρια συμφωνία.
Αν θες να δώσω την Άι, θα αναλάβεις κάτι ακόμη.
Θα σκοτώσεις κάποιον για εμένα.
Αρκετός κόσμος δεν πεθαίνει ήδη;
Όχι. Δεν πεθαίνουν αρκετοί.
Αν θες η Άι να γυρίσει στη μητέρα της,
μην κάνεις τόσες πολλές ερωτήσεις.
Να χαίρεσαι που το διαπραγματεύομαι.
Αυτός είναι.
Σκότωσέ τον το ξημέρωμα.
Ορίστε. Χρησιμοποίησε αυτό εδώ.
Όχι, ευχαριστώ.
Αλήθεια; Και πώς θα τον σκοτώσεις;
Πρέπει να το κάνεις με τον σωστό τρόπο.
Έχω δικές μου μεθόδους.
Είσαι θλιμμένος.
Ναι.
Τι σε στοιχειώνει;
Θέλω εκδίκηση.
Καταλαβαίνω πώς νιώθεις, αγαπημένε μου αδελφέ.
Με χρειάζεσαι;
Ναι.
Παρότι είσαι μια ψυχή που ανήκει σε δύο κόσμους,
τον υλικό και τον πνευματικό,
δεν διαθέτεις τις δυνάμεις μου.
Επειδή είσαι μισός άνθρωπος πλέον.
Με κατέστρεψε.
Κατέστρεψε το θνητό μου σώμα και στοιχειώνει το μυαλό μου.
Θα με βοηθήσεις;
Μπορώ να κάνω τα πάντα, και θα το κάνω ξανά.
Έφτασε η ώρα.
Θα το αναλάβω εγώ.
Πώς θα σε αναστήσω;
Με το αίμα… της μητέρας.
Το αίμα της μητέρας;
Ναι.
Γεια σου, Μίου.
Κοίτα, σε περίμενα όπως ένας πατέρας την κόρη του.
Με επισκέφθηκαν ο Μπιάρκε κι ο Πολίξεν.
Ψάχνουν την τσάντα με την κοκαΐνη.
Πού είναι;
Πάει.
Ναι, καλά.
"Πάει".
Αποκλείεται, είχε πολλή κοκαΐνη μέσα.
Την έδωσα κάπου αλλού.
Μίου!
Εσύ την πήρες, Μίου;
Εσύ την πήρες, μωρή καριόλα;
Μίου! Να πάρει ο διάολος!
Έχεις ιδέα τι μου κάνεις τώρα;
Τι μου έκανες;
Γιατί γύρισες;
Επειδή χρειαζόμουν δουλειά κι ένα μέρος να μείνω.
Λες ψέματα.
Γύρισες για να με εκδικηθείς.
Θέλω να επανορθώσω μια και καλή.
Πες μου, είναι εφικτό;
Πώς ακριβώς θα γίνει αυτό;
Στάσου…
Περίμενε.
Γιατί με κοιτάζεις έτσι;
Απλώς σε κοιτάζω.
Μετανιώνω για όσα έκανα στο παρελθόν!
Δεν φαίνεται στα μάτια μου;
Όχι.
Η καρδιά μου, όμως, είναι γεμάτη από τύψεις.
Μετανιώνω.
Φοβάμαι.
Μη με καταραστείς, σε παρακαλώ!
Μετανιώνω για όλα!
Μετανιώνω…
Μετανιώνω για όλα.
Σε ικετεύω! Μη με καταραστείς!
Μη ρίξεις κάποια κατάρα πάνω μου. Σε εκλιπαρώ!
Σε παρακαλώ.
Συγγνώμη για όλα όσα έχω κάνει.
Συγγνώμη! Σε ικετεύω!
Δεν θα σου ρίξω κατάρα.
Σ' ευχαριστώ.
Με όλη μου την καρδιά. Σ' ευχαριστώ.
Σ' ευχαριστώ.
Τι θυμάσαι από το παρελθόν μου;
Από το παρελθόν σου…
Όχι και πολλά.
Σχεδόν τίποτα.
Βασικά, θυμάμαι να σε μεταφέρω στη χώρα.
Αυτοί μου το ζήτησαν.
Το ξέχασα.
Έχω κακή μνήμη.
Λες ψέματα.
Πες τι ξέρεις για εμένα.
Εμφανίστηκες ξαφνικά.
Ήσουν παιδί.
Σε γυρόφερναν αρπακτικά, τα οποία περίμεναν να πεθάνεις
για να σε φάνε.
Μα δεν πέθανες.
Η επιδερμίδα σου ήταν λευκή σαν το χιόνι.
Ήσουν εντελώς παγωμένη, κι όχι θερμή όπως όλοι οι άνθρωποι.
Κανένα παιδί δεν θα μπορούσε να επιβιώσει έτσι στα χιόνια.
Πιστεύαμε ότι δεν ήσουν άνθρωπος.
Το μαρτυρούσε, όμως, η εμφάνισή μου.
Είχα χέρια και πόδια.
Μύτη και στόμα.
Υπήρχε μια γυναίκα… Μου είπε πως ήταν η μητέρα σου.
Δεν ήταν, όμως. Την ήξερα καλά.
Άρχισε να σε θηλάζει.
Κι αυτό τη σκότωσε.
Δεν ξέρω τι είσαι ικανή να κάνεις και τι όχι,
μα φέρνεις τον θάνατο στους γύρω σου.
Είτε αυτό είτε τους αναζωογονείς.
Λένε πως, αν επιστρέψεις χωρίς τα μακριά σου μαλλιά,
θα πρέπει να φοβούνται οι πάντες για τη ζωή τους.
Γιατί εμένα;
Απλή σύμπτωση.
Μπορώ να αλλάξω.
Ολοκληρωτικά.
Η Μίου είμαι.
Πάει ο Ντούσαν.
Υποτιτλισμός: Παναγιώτης Καρούσος