NETFLIX MEMPERSEMBAHKAN
Apa awak nampak?
Saya nampak semuanya.
Awak ada sepuluh saat.
Sepuluh, sembilan, lapan,
tujuh, enam, lima,
empat, tiga, dua, satu.
Bos saya mahu jumpa awak.
Kenapa?
Tak guna, jangan berlengah.
Awak tak layak bertanya.
Mari ikut saya.
Cakap sesuatu.
Saya mahu dengar suara awak.
Saya nak minta sesuatu.
Sebagai balasan menghilangkan kesakitan awak.
Sekali lagi, awak hilangkan kesakitan saya.
Seperti awak mencabut paku daripada badan saya.
Sebagai tanda terima kasih.
Ia sangat berharga dan amat lama.
Hati awak baik.
Saya tak boleh terima.
Hanya satu benda saja daripada awak.
Benarkan anak Ibu Hulda untuk kembali.
Saya boleh buat banyak untuk awak, Miu.
Tapi saya tak dapat tunaikan permintaan awak itu.
Mintalah benda lain.
Kita boleh buat perjanjian.
Kembalikan budak itu, saya akan buat apa saja.
Ibu Hulda cuba melarikan diri bersama anak perempuannya.
Adakah kebodohan begitu perlu diberi ganjaran?
Awak jadikan saya cagaran.
Saya pastikan Ibu Hulda takkan lari lagi.
Jika mereka lari, bunuhlah saya.
Awak memang aneh.
Awak fikir boleh kawal semuanya?
Terbitkan matahari bila-bila awak mahu?
Sesetengah perkara tak boleh dikawal, Miu.
Sebutkan harganya.
Tiada harga. Tiada rundingan.
Jika tak nak berunding, saya akan kembalikan rasa sakit itu.
Bolehkah buat begitu?
Mungkin.
Tunggu di sini.
Jika awak boleh bayar dalam masa tujuh hari, mungkin kita boleh berunding.
Berani untuk terima tawaran ini?
Tak boleh berpatah balik, Miu.
Miu?
Awak bekerja dengan En. Chiang?
Tidak.
Tapi semuanya akan baik semula.
Bolehkah awak baca lebih laju jika saya puaskan awak?
Berdasarkan tuduhan terhadap awak,
sebagai peguam awak,
saya sarankan agar awak berhenti bercakap.
Okey?
Ada seorang gadis di luar. Dia ingin jumpa awak sekarang.
Suruh dia kembali esok.
Dia sibuk.
Cuba esok.
Saya akan tunggu.
Okey.
Apa khabar?
Hei.
…untuk pistol, Kalashnikov, bom tangan…
Saya ada penghantaran yang sangat besar.
Jadi, itu bukan masalah.
Wang pun bukan masalah. Kami ada banyak wang.
Tapi, awak tahu apa masalahnya?
Adakah awak tahu,
cara untuk memindahkan wang,
agar kita boleh bayar semua orang yang perlu dibayar?
- Besarkah? - Penghantaran besar.
- Kami akan bantu. - Boleh saya harapkan awak?
- Tiada masalah. - Saya dah agak!
Eksport, import. Saya ada pelbagai sayur jeruk…
Bukan secara langsung, tapi langkah demi langkah, Hungary.
Awak tahu prinsip saya, "Semua serigala diberi makan, bilangan kambing cukup."
- Lagi? - Tahu apa lagi?
Semua kambing diberi makan. Setiap kambing perlu diberi makan. Bukan hanya serigala!
Mari buat ucapan selamat, kita ada sebab.
Selamat!
Tahniah. Semuanya akan seperti yang dipersetujui.
Duduk sekejap.
- Minuman ini keras. - Stevo.
Memang lazat!
Helo? Dengar baik-baik.
Kita ada jaminan untuk wang itu. Jadi, tiada masalah.
Semua orang patut buat seperti yang disuruh.
Jika sesiapa buat silap, saya sendiri akan potong kepala mereka.
Bos?
Miroslav.
Miroslav!
Ada apa?
Gadis tadi masih menunggu awak.
Sila beritahu dia bahawa dia perlu balik,
jika tak Dusan akan halau dia keluar.
- Okey. - Itu betul.
Dia juga nak saya beritahu awak bahawa dia… Dalam bahasa Denmark…
Syiling bertuah.
Apa? Kenapa awak tak beritahu saya?
- Saya dah cuba, tapi awak sibuk. - Dia syiling bertuah.
Miro, saya balik dulu.
Tunggu saya.
Tunggu sekejap. Salahkah membenarkan dia masuk?
- Apa? Tak. - Ayuh, cepat.
- Ayuh, bawa dia ke pejabat saya! - Okey…
Apa sedang berlaku?
Syiling bertuah!
Awak rupanya.
Ya.
Saya ingatkan awak dah mati.
Mungkin awak berharap?
Berharap? Taklah.
Mestilah saya gembira jumpa awak. Nampak awak sihat.
Awak semakin berumur.
Ya. Masa cepat berlalu.
Bagaimana awak jumpa saya?
Nama awak masih sama.
Apa yang saya boleh bantu, Miu?
Saya perlukan kerja.
Serta tempat tinggal.
Tapi awak syiling bertuah.
Tidak lagi.
Bagaimana seseorang berhenti jadi syiling bertuah?
Bagaimana seseorang berhenti jadi samseng?
Okey. Saya boleh carikan awak kerja.
Tapi saya tiada tempat tinggal untuk awak di sini.
Saya dah tiada tempat lagi.
Awak hutang saya.
Kerja apa?
Haram.
Bayaran tinggi.
Okey.
Miu. Polixen, Bjarke. Kawan-kawan saya.
Kenapa dengan dia? Siapa nama dia?
Nama saya ialah…
Apa saya kata sebelum ini?
Tahu bahasa Denmark?
Cuba cakap.
Mereka tak patut banyak cakap, tapi sedikit pun bagus.
Gembira bertemu awak. Saya Miu.
Kami akan cari kerja untuk awak, Miu.
Super! Bagus! Jumpa lagi.
Selamat tinggal.
Awak akan jadi jurujual.
Kami akan hantar orang untuk ajar awak.
Siapa patut ajar dia?
Rasanya Danny.
Bagus. Dia bijak.
Untuk syif malam, datang kerja cukup rehat.
Sama seperti kerja lain.
Mereka pun pekerja kita. Ini Miu.
Sentiasa pegang telefon ini dan pastikan angkat.
Ia kawan baik awak dan awak tak boleh persoalkannya, okey?
Asalkan awak buat kerja dengan baik, awak akan dibayar.
Bagaimana saya dibayar?
Cakap dengan Danny.
Awak akan dapat lebih banyak berbanding kerajaan.
- Adakah saya lupa apa-apa? - Rasanya tiada.
Simpan telefon itu. Danny akan hubungi awak.
Seperkara lagi, Miu. Jika awak khianati kami, akan ada akibatnya.
Miroslav tak dapat bantu awak. Kami akan cari awak.
Helo?
Hei, Miu.
Apa khabar?
Ingat, awak ada janji temu dengan bos.
Saya belum ada wang.
Saya bersimpati.
Tapi saya rasa awak tak boleh lewat menemui bos saya.
Saya faham.
Masa semakin suntuk.
Apa khabar? Awak Miu?
Ya.
Saya Danny.
Apabila awak dapat pelanggan, saya akan beri kunci.
Awak turun ke sini.
Ambil barang yang awak perlu di dalam beg, letak balik.
Kemudian awak jumpa pelanggan. Okey?
Ingat, jangan bawa beg bersama awak. Okey?
Sekarang, pergi. Cari Rebecca.
Apabila awak jumpa Rebecca… beritahu dia awak gadis Danny.
- Apa di dalam beg itu? - Di dalam beg itu?
Saya dengar awak masih baharu, tapi adakah awak benar-benar baharu?
Ya.
Awak tiduri Polixen?
Tak.
Maaf. Soalan bodoh. Satu lagi soalan. Adakah awak cepat belajar?
Bagus.
Ekstasi, kokain, ketamin, Xanax. Okey?
Yang awak pegang itu ialah ekstasi, milik Rebecca.
Faham?
Apabila dah selesai, kembali kepada saya.
Di mana?
Di kedai shawarma.
- Kita akan tunggu yang seterusnya. - Okey.
Hei.
Mungkin saya tak perlu cakap, tapi ingat, sentiasa ambil duit dahulu.
Gadis Danny di pintu.
Bagaimana awak kenal Bjarke dan Polixen?
Peguam kami sama.
Miroslav?
Gila. Dia memang hebat.
Sangat kuat. Tak membazir masa.
Saya sanggup korbankan nyawa untuk dia.
Saya tak peduli cakap orang tentang orang Balkan.
Saya hanya lihat peribadi orang, faham?
Miroslav? Dia ibarat saudara saya.
Faham?
Saya perlu buat sesuatu. Saya akan kembali.
Pegang telefon itu. Pastikan semuanya lancar. Jumpa lagi.
Semestinya, ini.
Ada yang tak kena?
Fikiran. Fikiran berlumba-lumba di bawah.
Awak dihantui fikiran yang sama?
Diri yang semakin pudar.
Saya tak dapat rasa diri sendiri.
Hentikannya.
Tak dapat rasa diri!
Hentikan. Sekarang awak bersama saya. Kawan awak, Danny.
Badan awak inginkan makanan dan air. Okey?
Saya tak nak.
Terangkan perkara itu.
Juga…
Falafel!
Falafel dengan sos bawang putih.
Tiada tomato.
Sentiasa. Awak tahu.
- Tiada tomato. - Saya tahu.
- Hai? - Hai.
Hai.
Saya gadis Danny di pintu.
Jadi, awak yang hantar barang kami?
Okey.
Saya tak nak.
- Awak tak nak? - Tak nak.
Tapi tadi awak kata,
"Malam ini kita akan berparti seperti 1999."
Awak cakap ketika datang kerja.
Saya tak cakap.
Bukankah awak buat panggilan?
Tidak.
Bukan sesuatu yang saya selalu lakukan.
Itu urusan awak. Bukan saya.
Duit dahulu.
Duit dahulu, itu adil. Awak yang pegang.
Apa?
Awak yang keluarkan duit, bukan?
Ya.
Lihat, idea dia.
Ya.
Dia yang nak. Jadi, mari lihat…
Berapa?
Ini 3,000. Awak tak perlu kira.
Saya ambil ini. Terima kasih.
Awak tahu?
Tunggu di sini sehingga kami periksa barang ini.
Boleh awak bukakan?
Saya tak nak sentuh. Saya baru potong kuku.
Potong kuku?
Ya, saya baru potong kuku. Ia terlalu pendek.
Saya tak boleh buka.
Tak guna.
Sten, tolonglah.
Wah!
Oh, Tuhan! Saya dapat rasa ke zakar saya.
Awak pergi ke mana?
Bagus. Ada telefon itu?
Kunci?
Bagus, Miu. Teruskan, dan awak pasti boleh pergi jauh.
Saya bermula seperti awak.
Sekarang saya yang bagi kerja.
Tak lama lagi saya akan berada di Pusat. Kemudian, lebih jauh ke atas.
Saya tak nak berniaga di jalanan selamanya.
Saya sentiasa berfikir secara kreatif.
Satu hari nanti awak akan kata, "Adakah itu dia?"
"Adakah itu Danny, yang mengajar saya?"
Awak akan fikir, "Dia pernah di bawah,
dan sekarang di atas."
Awak faham? Saya ada visi.
Kita akan berjaya. Teruskan usaha. Syabas.
Badan Nicklas takkan sama.
Ia akan cacat seperti mangsa perang. Sangat teruk.
Paling teruk ialah zakarnya. Dah tiada. Dimamah khinzir.
Kami dah lihat semua kemungkinan.
Dia perlu guna prostetik.
Tapi dia tak boleh mempunyai anak. Itu yang paling penting.
Adakah dia membekukan spermanya?
Saya tak pasti. Itu urusan maknya.
Tapi saya akan tanya dia.
Kita hidup pada zaman orang mendefinisikan semula kehidupan.
Revolusi biologi didorong oleh manusia ini ialah bidang dengan pelbagai kemungkinan.
Semua orang mengimpikan untuk mendefinisikan semula diri.
Sebab itu saya panggil awak.
Saya ingin mencipta prostetik untuk Nicklas.
Jika kita boleh cipta semula zakar, apa kata kita jadikannya lebih baik?
Lebih keras, kuat dan besar.
Lebih berkuasa, lebih imaginatif.
Ini projek reka bentuk yang nyata.
Amat radikal.
Dalam projek kita, awak sering libatkan zakar.
- Awak fikir begitu? - Ya.
Awak juga dah sebut beberapa kali
yang awak ingin mengadakan perbualan dengan zakar sendiri.
Saya tak pernah cakap.
Ya, pernah.
Tak pernah.
Lupakan saja.
Saya ingatkan menarik dalam konteks ini.
Awak sering beritahu yang saya nak cakap dengan zakar saya?
Tak perlu rasa malu.
Ia agak kreatif.
Bolehkah awak bertiga tutup mata?
- Sekarang? - Sekarang. Tutup mata.
Gambarkan diri kamu mencipta semula objek terbesar.
Tumpukan tenaga badan kamu pada zakar kamu.
Kemudian beritahu saya…
Apa kamu lihat? Apa yang boleh dicipta?
Kita boleh mencipta
objek suci untuk Nicklas. Sesungguhnya, dunia.
Ini kebangkitan muktamad.
Terjemahan sari kata oleh Tacha