จะไปไหนกัน
ฉันจะฆ่าแก อีพวกเวร
ฉันมีวาฬเพชฌฆาตที่ออกล่าตามคําสั่งฉัน
ระวังหลังไว้เถอะ เพราะทิลิคุมกําลังมา
- พวกนางไปไหน - คิดว่าไปไหนล่ะ
ไปหาคนกับอาหารไงล่ะ
กับคู่ผสมพันธุ์
นั่นทั้งชั้นเลยเหรอ
แซนดี้ พวกนางขโมยเรือเธอไปเหรอ
ใช่สิ กับเรือคายัค เรือแคนู ไก่ตาย
ปาร์ตี้สุดยอดเลย อมีเลีย
เดี๋ยว ทุกคน
ฉันนอนตื่นสาย
ให้ตายเถอะ อย่าทิ้งฉันไว้ที่นี่
คืนสู่เหย้าเขย่าขวัญ
ไงเพื่อน
สิบแปดวันต่อมา
อาหารเช้าพร้อมแล้ว
มากินเถอะ อมีเลีย เราเพิ่งต้ม รองเท้าข้างสุดท้ายของโรงเรียนไป
รีบกินตอนที่ยังกินได้ เพราะต่อไปเราจะกินพรมแล้ว
เธอเคยลองเขียนบันทึก เรื่องเชิงบวกหรือยัง
ได้ยินมาว่ามันจัดระบบสมองใหม่ได้
แล้วบําบัดด้วยการหัวเราะล่ะ
อยากลองดูไหม
แรกๆ มันจะแปลกๆ แต่ฉันจะทําด้วย พร้อมไหม
หนึ่ง สอง สาม
หยุดพยายามรักษาฉันได้แล้ว ฉันจะไม่ฝืนมัน
มันเป็นปฏิกิริยาที่ธรรมชาติมาก กับสถานการณ์แบบนี้
แต่ยังมีคนอยู่ข้างนอกนั่นอยู่
เราแค่ต้องรอให้คนอื่นตามหาให้เจอ และพาความช่วยเหลือกลับมา
มันผ่านไป 18 วันแล้ว โซอี้
น่ารักดีที่เธอคิดว่าพวกนั้นจะกลับมา
ไม่ใช่ว่าพวกนาง มีเรือยอชต์ยักษ์ซะหน่อย
- มันก็ต้องใช้เวลานิดนึง - เป็นแบบนั้น หรือไม่ก็ตายกันหมด
แค่นี้เหรอ
แต่พื้นรองชั้นใน มีสารอาหารมากที่สุดและฉัน...
กินเผื่อสองคน
มันน่ารําคาญ แต่นางพูดถูก
จะอะไรก็ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันก็ไปแล้ว
ถ้านังพวกนั้นไม่ขโมยเรือฉันไป ฉันคงได้กินนกนางนวลแล้ว
ไม่ใช่รองเท้าที่สมเหตุสมผล
คืบหน้าไหม
ไม่ นางเหมือนโทรศัพท์ที่ไม่มีสัญญาณ
เราเอาเกล็ดเกลือทะเลมาจากไหน
รังแค มันช่วยเพิ่มเนื้อสัมผัส นี่
โอเค
เอาอีกแล้ว
เขาไม่เคยสลบนานขนาดนี้มาก่อนเลยนะ
อย่าทําเสียของสิ
หยุด
ถึงเวลาแล้ว
เราต้องคุยเรื่องนี้อีก
ไม่
- ไม่ - มันไม่ใช่ทางเลือก
เราแค่ต้องอดทนรอ จนกว่าจะมีพืชใหม่เข้ามา
ระหว่างนี้ ห้องดนตรีเพิ่งปรับปรุงใหม่ พรมก็ยังแทบไม่มีคนนั่ง
พรมไม่ใช่อาหาร
เราไม่มีทางจะรอดได้ด้วยพรม
ร่างกายเราเอากลีเซอรอล กับคีโตนออกมาใช้หมดแล้ว
ตอนนี้กําลังสลายโปรตีนกล้ามเนื้อด้วย
คนอยู่รอดได้เป็นชาติ โดยแทบไม่ต้องกินอะไร
ดูคานธีสิ ดูกวินเน็ธ พัลโทรว์สิ
รอดไม่ได้หรอก ถ้าอวัยวะสําคัญล้มเหลว
ทุกคน ร่างกายเรากําลังหยุดทํางานแล้ว
กลิ่นสาบนี่คือไตกําลังล้มเหลว
ส่วนปอดของเราก็กําลังอยู่ในช่วงหดตัว
สุดท้ายหัวใจของเราจะเหี่ยวแห้ง และหยุดทํางานไปเลย
สุดท้ายหัวใจวายนี่แหละที่จะฆ่าเรา
หรือติดเชื้อ
แผลโดนแทงเป็นไงบ้าง โซ
แทบไม่ลุกลามเลย เรเน
ทุกคน มันมีเหตุผลให้เราสู้ต่อไปอยู่เสมอ
จริง
โอเค
และนี่คือวิธีที่เราจะสู้ต่อไป
ฉันเบื่อมากที่ต้องโมโหหิว
โอเค บิ๊กกี้ มันจะต้องมี ผลทางศีลธรรมกับเรื่องนี้สิ
ไม่รู้สิ
เราก็กินเลือดเนื้อพระเยซูมาเป็นพันปีแล้ว
ก็จริงนะ
ไม่ โซอี้พูดถูก มันผิดศีลธรรม
ให้ตายเถอะ พวกเธอกําลังคิดมากเกินไป
แน่นอนครั้งแรกที่ฉันกินยามชายฝั่ง คนกัวเตมาลานั่น
ฉันรู้สึกแปลก แต่จากนั้นฉันก็รู้สึกโคตรดี
โอเค ถ้าเราจะทําแบบนี้
เราต้องรีบทําก่อนที่เราจะอ่อนแอเกินไป
โอเค ดี แล้วเราจะกินใคร
นั่นแหละที่ฉันคิด
เราจะไม่กินใครทั้งนั้น เพราะเราจะตัดสินใจยังไง
สภาเผ่า
ฟังดูแปลกๆ
สภาเผ่า
ไม่ ฉันล้อเล่น
น่ารักมาก แม่ชีผู้ชอบดูรายการเรียลลิตี้ทางทีวี
ตอนนี้ไม่ค่อยน่ารักแล้วสินะ บิ๊กกี้
รอเดี๋ยว นังพวกโง่
พอสซัมบ้านั่น
หวัดดี
เผื่อว่าเธออยากคุยกับผู้เชี่ยวชาญ
ก็อย่างที่เห็น เธอจะต้องคิดเอาว่า
วัตถุไม่มีชีวิตมีคุณสมบัติแบบนั้น แต่มันก็ได้ผลกับฉันนะ
ฉันรู้ว่ามันเป็นสถานการณ์ที่เลวร้าย
แต่เราเป็นห่วงเธอ
ได้ยินไหม
เธอหูแว่วสินะ
ได้ยินอะไร เสียง...
เดี๋ยว โซอี้บอกให้เธอมาทําแบบนี้เหรอ
นะ อมีเลีย
ฉันว่าถึงเวลาที่เราจะชาร์จแบต
มาช็อกไฟฟ้าบําบัดเธอกันแล้ว
เอางี้ ฉันจะรับไม้ถูพื้นนี่ไว้
หุบปากแล้วให้ฉันหลับ
หุบปาก
นอกจากว่านักจิตบําบัดของนาง ใช้วิธีคนละอย่างกับของฉัน
ฉันว่านางไม่ได้กําลังพูดเรื่องความรู้สึกอยู่
กําลังคุยกลยุทธ์กันอยู่เหรอ
ไม่ได้จะโหวตเลือกฉันใช่ไหม
ไม่มีใครโหวตใครทั้งนั้น
หุบปาก
คิดว่าไงถ้าเอานิสัยใจคอ มาเทียบกับลักษณะทางกายภาพ
เธอพยายามจะคํานวณ ว่าเนื้อของใครดีที่สุด
หรือใครแย่ที่สุด ในแง่คุณค่าของการอยู่รอดเหรอ
ฉันกําลังคิดอยู่ว่า
เราแบ่งโหวตให้เท่ากันได้
แล้วก็ไม่เลือกใครเลย
พวกโง่
ที่แน่ๆ พึ่งโหวตของโซอี้ไม่ได้
แม่เจ้า แซนดี้ นี่เธอทําเองหมดนี่เลยเหรอ
เรือฉันดูดีมาก
อืม ฉันได้เรียนรู้อะไรมาบ้าง จากการไปอยู่กลางทะเล โซอี้
และมันก็เป็นเรือฉันแล้ว
พูดถึงกลางทะเล
แน่นอนเธอไปอยู่ที่นั่นมาค่อนข้างนาน
เพราะเธอไม่ใช่เหรอ
ใช่ ยังรู้สึกแย่อยู่
พอรู้ไหมว่ามีที่ไหน
ที่ฉันจะไปหา ยาต้านเศร้ามาให้อมีเลียได้ไหม
มันต้องมีที่ไหนสักที่สิ ที่ยังไม่โดนปล้นสะดม
เธอคิดผิดแล้ว
เธอต้องตามหาคนที่ปล้นสะดม
เรียกว่า สกูบาซิตี้
เป็นชุมชนลอยน้ํา
ที่มีครูสอนดําน้ําลึกกับเรือทัวร์
ไอ้พวกนั้นที่พูดช้าๆ ผมโดนแดดเผาจนซีด
ใครที่ใช้ท่อช่วยหายใจใต้น้ํา พวกนั้นมารวมตัวกัน
ปล้นทุกอย่างที่หาได้ใต้น้ํา
เดี๋ยวนะ พวกที่อยู่แต่ที่ชายหาด ที่เรียนไม่จบ
ที่โหยหาแต่หน้าร้อน ตอนนี้มันครองตลาดแล้วเหรอ
ประมาณนั้น ไม่ว่าจะอยากได้อะไร พวกนั้นดําลงไปเอามาให้ได้
อยากกินซุปกระป๋องเป็นมื้อเย็น มีคอสต์โคอยู่ข้างล่าง
ยาต้านเศร้า
ถ้าเป็นยา หลับตาหาก็ยังได้
สุดยอดเลย เยี่ยมเลย
ใช่ เยี่ยมเลย สุดยอดเลย ไม่ สกูบาซิตี้เป็นที่ที่เธอไม่ควรไป โซอี้
ทุกคนที่ฉันรู้จักที่จ่ายคืนคนพวกนั้นไม่ได้
จมน้ําตายกันหมด
เชี่ย
งั้นทําไมเธออยากกลับออกไปล่ะ
แค่กินน้ําตาตัวเองอย่างเดียว ฉันรอดมาได้ตั้งสามเดือน
จุดอ่อนของฉันทําให้ฉันปรับตัวได้โคตรดี
ฉันอยากให้เด็กในท้อง รู้จักความรู้สึกนั้นด้วย
เทเรซ่าด้วย ถ้าฉันโน้มน้าวให้นางมาได้
เพราะงี้เหรอถึงมีจักรยานคันที่สอง
มิตรภาพสินะ
- เราก็มีอยู่แค่นี้ - ใช่
จนกระทั่งเธอพร้อมจะกินชะนี
เธอโอเคไหม
ทุกคน กินฉันเลย
เอาฉันไปเลย ฉันแก่สุด
ฉันมีแนวโน้มจะได้ขึ้นสวรรค์มากกว่า และฉันก็มีตัวอย่าง
พิธีบูชายัญในพันธสัญญาเดิม
ที่ใช้เป็นช่องโหว่ทางเทววิทยา ให้มีการฆ่ากันได้
ว่าไง
ฉันขอเวลาแป๊บนะคะ ซิสเตอร์
ฉันพูดก็ได้ ใครอยากกินแกะแก่กันล่ะ ในเมื่อมีเนื้อลูกแกะให้กิน
เป็นข้อเสนอที่ใจกว้างมากค่ะ แต่...
เรากินแม่ชีไม่ได้
เพราะมันจะทําให้พระเจ้าโกรธเอา
ซิสเตอร์เข้าใจใช่ไหมคะ
แต่ซิสเตอร์มาเป็นคนคุมสภาเผ่าได้
พวกเธอเอามุกน้อยๆ ของฉัน มาทําจนเลยเถิดไปแล้ว
- ช่างแม่ง แกะแก่ก็ได้ว่ะ - ไม่ๆ
ได้ ฉันจะคุมสภาเผ่าเอง
ขอเวลาเดี๋ยว
โซอี้ รู้สึกยังไงบ้างกับการโหวตคืนนี้
ก็เห็นๆ อยู่ว่าฉันเป็นเป้า
ฉันเป็นคนเดียวที่คิดว่ามันโคตรงี่เง่า
แกจะได้กวนการนอนของฉัน เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ไอ้ตัวเล็กบ้า
แกอยู่ไหน
ถึงเวลาเริ่มคิดแบบพอสซัมแล้ว
พอนับโหวตแล้ว คําตัดสินถือเป็นอันสิ้นสุด
คนที่ได้คะแนนโหวตมากที่สุดจะถูก...
คัดออก
โหวตแรก
โซอี้
ไม่แปลกใจ
โหวตที่สอง
เทเรซ่า
โหวตที่สาม
เมแกน
เทเรซ่า
อะไรนะ
เทเรซ่า
ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย
ตลอดหลายเดือนมานี้
ฉันทําแต่อาหารกับทําความสะอาด ให้อีพวกเนรคุณอย่างพวกแก
ทั้งที่ไม่มีหัวแม่เท้า นี่เหรอคําขอบคุณที่ฉันได้
นี่ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว พูดจริงๆ นะ
เธอดูแลร่างกายเธออย่างดี ตลอดหลายปีที่ทําเด็กหลอดแก้ว
- เธอออร์แกนิกสุดๆ แล้ว - เรารักร่างกายที่อร่อยของเธอ
ถ้าจะใช้เรื่องความเป็นแม่เล่นงานฉัน
งั้นฉันก็จะใช้เรื่องนี้ช่วยตัวเอง
ฮะ
- ฉันจะเลี้ยงลูกให้แซนดี้ - ฮะ จริงเหรอ
- เชี่ยไรเนี่ย - จะทําเพื่อฉันจริงเหรอ
จริงสิ ถ้ามันทําให้เด็กปลอดภัย
แต่เราจะไม่ไปเลี้ยงกลางทะเล เหมือนโจรสลัดบ้าๆ
- ไม่เอาน่า - โอเคไหม
เราจะอยู่บนบก ตรวจร่างกายทุกอาทิตย์กับเรเน
โอเค
ตกลงฉันรอดแล้วหรือยังไง
- ใช่ - ใช่
คนเป็นแม่ทําให้ทุกอย่างไปต่อได้ เพราะงั้นทีปลอดภัย
- ขอบใจ - ยินดีด้วย
เทเรซ่า ไม่นับ
- โซอี้ - ขอเถอะ
โซอี้สองโหวต
เมแกนหนึ่งโหวต
เทเรซ่า ไม่นับ
โหวตสุดท้าย
เมแกน
เชี่ยไรเนี่ย
สรุปโซอี้สองโหวต เมแกนสองโหวต
เสมอกัน
สองคนหนึ่งมื้อ
เยี่ยม
ไง เจ้าตัวเล็ก
อมีเลีย
ไม่นะ
อะไร จะเอาอะไร
เธอดูดีนะ
เราแค่อยากให้เธอ
มาที่สภาเผ่า มาโหวตตัดสินคะแนนเสมอหน่อย
ไม่ ฉันกําลังทําสิ่งที่สัญญาว่าจะทํา หลายอาทิตย์ก่อนและฉันกําลังรอความตาย
โอเคนะ พวกเธอควรลองดูบ้าง
อมีเลีย
ตอนนี้ฉันพยายามหนักมากที่จะไม่ถอยหลัง
ฉันพยายามนุ่มนวลด้วย
ฉันเข้าใจว่าเธอมีความเห็น ต่างออกไปกับสถานการณ์นี้
แต่เธอก็เป็นเหตุผล ที่ทําให้เราต้องตัดสินใจทําแบบนี้
ปาร์ตี้ของเธอ สร้างความเสียหายให้เรามาก
มาเถอะนะ มาโหวต
เพราะเราที่เหลืออยากมีชีวิตรอดกันมาก ถึงเธอจะไม่อยากก็เถอะ
ก็ได้
เกือบไปแล้ว
เกือบเปิดสวิตช์นังตัวร้าย
แน่สิ แต่ทําไมฉันได้ขึ้นเขียง
ขอโทษนะ แต่สีซอไม่ใช่ทักษะเอาตัวรอด
อะไรกัน เราไม่เห็นคุณค่าศิลปะ อีกแล้วเหรอ
ประเทศนี้ไม่เคยเห็นคุณค่าศิลปะอยู่แล้ว จะมาเริ่มตอนนี้ทําไม
อมีเลีย
ฟังก่อน ฉันรู้ว่าฉันทําพลาดเยอะมาก
แต่ยังมีคนอยู่ข้างนอกนั่น มีวิธีอื่นให้เอาตัวรอด
มันไม่ได้อยู่ที่ว่าจะเลือกฉัน หรือเมแกนด้วยซ้ํา
มันอยู่ที่ว่าไม่เลือกใครเลย
- ก็มีเหตุผล - ขอบใจ
ชีวิตแบบนี้มันชีวิตแบบไหนกันทุกคน
เพียงเพราะมนุษย์เอาตัวรอดได้ ไม่ได้หมายความว่าเราควรทําแบบนั้น
ความทุกข์ทรมานไม่มีความหมายอะไร
บางครั้งมันก็แค่ความทุกข์ทรมาน
ไม่ ไม่จริง ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
ชีวิตยังมีความหวังเสมอ โอเคไหม
- เราอยู่รอดมาได้นานขนาดนี้ คือ... - ไม่
ไม่ มันไม่สําคัญ เธอกําลังพลาดประเด็น
ไม่มีอะไรสําคัญเลย
ไม่สําคัญว่าเราผลิตไฟฟ้าได้ หรือปลูกพืชได้
หรือข้างนอกนั่นจะมีคนอื่นอยู่
คนพวกนั้นไม่สําคัญ เราไม่สําคัญ เธอไม่สําคัญ
ฉันสําคัญ
ฉันสําคัญ ฉันเป็นเหตุผลให้เธอมาที่นี่
เพราะฉันเธอถึงยังมีชีวิตอยู่ เพราะงั้นเลือกฉัน
ช่วยฉันเถอะนะ
โถ โซอี้
ไม่รู้เหรอว่าเธอเป็นคนที่ไม่ถูกเลือก
ไม่รู้ทําไมเธอยังแปลกใจ ที่มายืนอยู่ตรงนี้อีกครั้ง
รอให้ถูกคัดออก
เพราะงั้นไม่ ฉันไม่เลือกเธอ
แต่ก็ไม่เลือกเมแกนด้วย
ไม่นานทุกอย่างก็จะจบ
ระหว่างนี้ก็อย่าทําให้มันยากไปกว่านี้เลย
- นางพูดมีเหตุผล - โซอี้ทําพลาดมาเยอะมาก
- ใช่ - อย่าฟังนาง นางบ้า
โซอี้ทําให้เราติดแหง็กที่งานเลี้ยงรุ่น
เห็นไหมว่านางใส่ชุดอะไร นางสติไม่ดี
โซอี้ผลักแซนดี้ออกไปกลางทะเล
- ใช่ - แล้วนางก็ให้แซสเกียรับผิดคนเดียว
และก็เป็นความผิดของโซอี้ ที่ห่วงเนตบอลตกใส่นิ้วเท้าฉัน
นั่นมันอุบัติเหตุ
ที่ฆ่าไก่ตัวสุดท้าย อันนั้นก็อุบัติเหตุด้วยหรือเปล่า
- ใช่ เราถึงได้อดอยากกันอยู่ตอนนี้ - นางเรียกฉันเปปี้ตลอด
ฉันเป็นคนเดียวที่ใช้วิทยุเป็น
ก็จริงอยู่
- เพราะงั้น... - จริง
ตอนนี้เรารู้แล้วว่ามีคนอื่นอยู่ มันยิ่งสําคัญมากกว่าเดิม
ฉันสามารถ...
ฉันไม่รู้จะตอบกลับว่าอะไร
เมแกน
ฉันโหวตเมแกน
ฉันก็ด้วย
- ไม่นะ - มันสมเหตุสมผล
ไม่นะ
เหมือนกัน
- ขอโทษนะ เมแกน - เมแกน ก็ชัดเจนอยู่แล้ว
- อะไรเนี่ย - เมแกน
ฉันก็โหวตเมแกน ลูกของเราด้วย
- แซสเกีย - บอกพวกนางเถอะนะ
อย่าทําแบบนี้เลย
- ข้อร้อง - ฉันไม่มีเรื่องกับเธอเป็นการส่วนตัว
ก็แค่... ถ้ากลุ่มอยากได้แบบนี้
ก็ใช่ ก็ต้องเป็นเมแกน ฉันขอโทษ
นี่มันเลยเถิดกันเกินไปแล้ว ฉันขอโทษ
- ที่ฉันเล่นตามไปด้วย - ซิสเตอร์ตัดสินใจมาเลยค่ะ
เพื่อประโยชน์ส่วนรวม
อย่า
คนที่ถูกโหวตมากที่สุด...
คือเมแกน
ถามจริง
พวกแกมันเลวกันหมด
อีพวกลูกหมา
เดินไปเลย ฉันไม่สน
ไปตายซะ นังพวกทรยศ
เมแกนก็สําคัญ
ฉันขอโทษ
อรุณสวัสดิ์ผู้ฟัง
วันนี้เป็นวันที่แย่มากสําหรับเรา
อีกครั้ง พิกัดของเรา คือ 34.4100 องศาใต้
150.3037 องศาตะวันออก
เรารู้ว่าคุณอยู่ข้างนอกนั่น
ได้โปรด
มาช่วยเราจากพวกเราเองด้วย
วันนี้รู้สึกเป็นยังไงบ้าง
ตื่นเต้นไหม
เธอโอเคไหม เอาละ
มาดูกันว่าเป็นยังไงบ้าง
ก็แน่ละว่ามีเด็ก หรือเปล่า
ล้อเล่น
ไม่ ฉัน...
ไวเบรเตอร์เหรอ ถามจริง
- ขอนะ - ทําๆ ไปเถอะ โอเคนะ
โอเค จะเย็นหน่อยๆ นะ
จากการคาดการณ์ เธอท้องได้ประมาณสี่เดือนแล้ว
อยากได้ยินเสียงหัวใจไหม
เสียงจะประมาณนี้
ถามจริง
แบบนี้คืออินแล้วจริงๆ เหรอ
ใช่ โทษที
นี่คือทุกอย่างที่ฉันต้องการ
แต่หลายเดือนก่อน ฉันต้องโน้มน้าวให้ตัวเองเลิกคิด
คิดว่ามันจะไม่มีทางเกิดขึ้น
มันเกิดขึ้นแล้ว อีกประมาณเจ็ดเดือน
- ห้า - ห้า
ห้า
วิชาเลข ฉัน...
เธอจะได้ลูก เทเรซ่า แล้วฉันจะไป
พอฉันคลอดเด็กแล้ว
ฉันจะแล่นเรือออกไปและทิ้งเด็กไว้ให้เธอ
ไม่ได้มีใครขอให้เธอไปซะหน่อย
พอเถอะ
ที่นี่ไม่มีใครต้องการฉัน
ตอนมัธยมหก เธออยากให้ฉันไปจนตัวสั่น
โซอี้กับแซสเกียผลักฉันออกทะเล โอกาสแรกที่มี
ถึงฉันจะพยายามเข้าไปร่วมกลุ่ม ยามชายฝั่งกัวเตมาลา
พวกนั้นก็ไล่ฉันเหมือนกัน
เธอบอกว่าเธอกินคนไปคนนึงแล้วนี่
โอเค พวกนั้นมีเหตุผล
แต่ประเด็นคือฉันดูแลตัวเองได้สบาย ที่ทางของฉันคือกลางทะเล
แซนดี้
เธอเป็นบ้าไปแล้วจริงๆ
ขอบใจ
แต่เราอยากให้เธออยู่ที่นี่
ไม่มีใครที่ฉันอยากเลี้ยงลูกด้วย
มากไปกว่าเพื่อนรักฉัน
อะไรนะ
พวกเธอ
ออกไป เรเน
นี่คือช่วงเวลาของเรา
อาหารเย็น
ไม่นะ ไม่ๆ
ฉันรู้
ก็ไม่ใช่ว่าฉันจะควักไวโอลินออกมา ที่บาร์บีคิว
แล้วให้คนอื่นร้องตามได้
ฉันเข้าใจ ไม่ว่ากัน
ฉันขอเห็นต่าง
เดอะคอร์ส เดฟแมทธิวส์แบนด์
กลองออร์เคสตราเพลง ธองซอง ดังจะตาย
เอาฉันไปแทน
ฉันขออาสาสละตัวเอง
เดี๋ยวนะ จริงเหรอ
ใช่ ฉันพอแล้ว
ฉันหมดหวังแล้ว
พวกเธอยัง
ถ้ามันช่วยให้พวกเธออยู่ต่อไปได้ ฉันก็จะยอมสละตัวเอง
เชี่ย
- สงบสติอารมณ์หน่อย - เธอแน่ใจนะ อมีเลีย
ฉันแน่ใจ
แต่อย่าทําแบบเรื่อง ปิกนิกที่ชะง่อนผา นะ
ฉันไม่อยากเห็น...
อยากให้โอกาสนางได้ป๊อดไหมล่ะ
ไม่
ถ้าไม่ทําตอนนี้ก็ไม่ต้องทําเลย
ตอนที่นางพูดแบบนั้นกับฉันเมื่อคืน สําหรับฉัน นางตายไปแล้ว
เพราะงั้น ฉันจะจัดการเอง
เพื่อเราทุกคน
แต่อย่าพูดอีกว่า "โซอี้ทําพลาดตลอด"
หรือ "โซอี้ไม่สําคัญ" โอเคไหม
ยังไงก็ต้องมีคนนึงที่มือเปื้อนเลือด และคนคนนั้นก็คือฉัน โอเคไหม
โอเค
ไปจัดโต๊ะ
บ้าจริง
- ขอบคุณพระเจ้า - อะไรเนี่ย
ขอบคุณพระเจ้า
ฉันก็นึกว่าฆ่าเธอไปแล้วจริงๆ ซะอีก
มันกะยากมาก
เพราะฉันต้องตีเธอให้แรงพอ ให้ดูน่าเชื่อ
แต่ก็ต้องไม่แรงพอจนเธอตาย ดูเหมือนฉันทําได้ดีมาก
ทําไมฉันถึงมาอยู่บนจักรยานบนเรือ โซอี้
เพราะเธอต้องไป อมีเลีย
ข้างนอกนั่นมีที่ที่เรียกว่าสกูบาซิตี้ มีคนที่หาทุกอย่างให้เธอได้
ฉันอยากให้เธอออกไปที่นั่น ไปหายามาและก็กลับบ้าน นะ
เธอนี่มันน่ารําคาญสุดๆ
- อะไรนะ - ฉันพร้อมจะไปแล้ว ใจฉันสงบแล้ว
แต่เธอกลับมาจัดฉากสังเวยปลอมๆ
วางแผนให้ฉันหนีไปกับเรือ
แล้วให้ฉันกลับมาจากทั้งหมดนั่นเนี่ยนะ
ใช่
ให้ตายเถอะ โซอี้ เธอรู้ไหมเธอเป็นอะไร
เธอเหมือนเป็นคําวินิจฉัยโรค
พอหมอให้นั่งลงแล้วบอกว่า สิ่งนี้ที่มันน่ารําคาญมากๆ
และบางครั้งอันตรายถึงชีวิต ตอนนี้มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราแล้ว
เพราะงั้นต้องเรียนรู้ที่จะรับมือกับมัน
รู้ไหมว่าเราโชคดีขนาดไหน อมีเลีย
รู้ไหมว่าข้างนอกนั่นมีคนกี่คน ที่อยู่ตัวคนเดียว
คนที่ยอมตายเพื่อให้ได้ มีคนที่เป็นคําวินิจฉัยโรค
เพราะสิ่งนี้ที่เธอปฏิเสธ ที่จะเรียกมันว่ามิตรภาพ
เพราะขออย่าให้มีเลย อี๋ แหวะ
นี่คืออย่างเดียวที่เราทุกคนเหลืออยู่
เพราะงั้น โทษที ยังไงฉันก็จะยังอยู่ตรงนี้ตลอดไป
ทําเธอโมโห ตีหัวเธอแรงพอ
ไม่ให้เธอโดนกิน
และบอกเธอว่าหน้าม้าเธอดูดีมาก ถึงมันจะดู... พอได้
เพราะความแตกต่าง ระหว่างการเอาชีวิตรอดกับอยู่บนนี้
คือทําทุกอย่างเหมือนเดิม แต่มีคนอื่นให้ทําด้วย
มันเป็นสิทธิพิเศษ โอเคไหม
ว่าแล้วหน้าม้าไม่เข้ากับหน้าฉัน
- ให้ตายเถอะ - ทําไมปล่อยให้ฉันตัดหน้าม้า
นี่น่ะเหรอเรื่องที่เสียใจตอนนี้
ให้ตายเถอะ
ดีแล้ว เสียใจหมายถึง เธอรู้สึกอะไรบางอย่าง
ฉันยังอยากรู้สึกอยู่
ดี งั้นก็ลุกขึ้น
ไป ไม่ต้องคิด ไปเลย
ขอให้ปลอดภัยนะ
กลับมาด้วย
ฉันว่ามันมีรสนิยมกว่า ที่ให้มีคนพูดยกย่องคนตายระหว่างที่เรากิน
เราจะได้เห็นคุณค่าการเสียสละได้จริงๆ
- นี่ไม่ใช่ร้านอาหารในโรงละครนะ - ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น
มันเป็นการให้เกียรติชีวิตของอมีเลีย
และการเสียสละที่นางทําเพื่อเรา
ก็ยังฟังดูเหมือนร้านอาหารโรงละคร
- ทุกคน - ไม่ มันเป็นการยกย่องสิ่งที่นางทํา
ชีวิตนาง งานอดิเรกนาง เพื่อนนาง ครอบครัวนาง...
แล้วเธอจะพูดอะไร
ฉันจะพูดว่า...
- ให้ฉันพูดก็ได้ ฉันยินดี - ทุกคน
เราได้ฟังคลื่นโซโซเอฟเอ็ม
เราเห็นบางอย่างที่ดูเหมือนโรงเรียน
เราเพิ่งผ่านสนามเน็ตบอล
และกําลังจะไปถึงหน้าผา
นั่นฝั่งตะวันตก
นั่นผู้ชาย
ได้ยินเราไหม
พวกเธอ รอด้วย
ฉันรู้ว่าเราไม่รู้จักกัน แต่ฉันกลัว
เพราะฉันคิดว่าหน้าผากฉันเหม็นมาก เธอดมหน้าผากฉันหน่อยได้ไหม
ดมดู
โทษที มันแปลกมาก
โทษทีนะ มันประหลาดน่ะ
โซอี้ หยุด
ขึ้นเรือมา
พวกนั้นจะฆ่าเธอ ถ้าเธอกลับไปโดยไม่มีฉัน
แหม กว่าจะคิดได้
ฉันก็ยืนลมพัดกลีบกระพืออยู่ตรงนี้ตั้งนาน
รอว่าเธอจะช่วยฉันด้วยไหม
เอาจริงๆ เรือนี้สร้างขึ้นสําหรับสองคน
ฉันก็คงทําได้แค่วนอยู่ที่เดิม
ก็จริง
เร็วเข้า นังโง่
โทษที
มาเร็ว ซิสเตอร์
ปาร์ตี้สละโสดของเบรนโด้
ไง สาวๆ
เราตามหาที่ที่เรา จะเรียกว่าบ้านมานานแล้ว
เราหิวด้วย เพราะงั้น...
จุดเตาไว้เลย
ว่าไง จะให้เราอยู่ด้วยไหม
ชายน่ารักหกคนกําลังขึ้นบก
- จริงๆ หน้าม้าเธอก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น - ไม่ต้องคุยเรื่องนี้ก็ได้
อย่างที่คนว่ากัน
ทรงผมห่วยๆ กับทรงผมดีๆ ห่างกันแค่อาทิตย์เดียว
ปั่นได้เร็วแค่นี้ ผมฉันคงยาวเป็นราพันเซล ก่อนจะไปถึงไหนต่อไหน
โอเค ก็ขาฉันเล็กนี่
ปั่นต่อไปเถอะ โซโซ
ปั่นต่อไป
คําบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร