1
00:00:26,200 --> 00:00:27,760
จะไปไหนกัน
2
00:00:28,840 --> 00:00:30,880
ฉันจะฆ่าแก อีพวกเวร
3
00:00:30,880 --> 00:00:33,680
ฉันมีวาฬเพชฌฆาตที่ออกล่าตามคําสั่งฉัน
4
00:00:33,680 --> 00:00:37,640
ระวังหลังไว้เถอะ
เพราะทิลิคุมกําลังมา
5
00:00:37,640 --> 00:00:40,200
- พวกนางไปไหน
- คิดว่าไปไหนล่ะ
6
00:00:40,200 --> 00:00:42,640
ไปหาคนกับอาหารไงล่ะ
7
00:00:43,080 --> 00:00:44,280
กับคู่ผสมพันธุ์
8
00:00:44,880 --> 00:00:46,720
นั่นทั้งชั้นเลยเหรอ
9
00:00:47,080 --> 00:00:49,000
แซนดี้ พวกนางขโมยเรือเธอไปเหรอ
10
00:00:49,000 --> 00:00:53,160
ใช่สิ กับเรือคายัค เรือแคนู ไก่ตาย
11
00:00:53,160 --> 00:00:54,880
ปาร์ตี้สุดยอดเลย อมีเลีย
12
00:00:57,040 --> 00:01:00,600
เดี๋ยว ทุกคน
13
00:01:01,400 --> 00:01:02,800
ฉันนอนตื่นสาย
14
00:01:02,800 --> 00:01:05,720
ให้ตายเถอะ อย่าทิ้งฉันไว้ที่นี่
15
00:01:10,440 --> 00:01:13,440
คืนสู่เหย้าเขย่าขวัญ
16
00:01:13,440 --> 00:01:14,760
ไงเพื่อน
17
00:01:15,120 --> 00:01:16,120
สิบแปดวันต่อมา
18
00:01:16,120 --> 00:01:17,560
อาหารเช้าพร้อมแล้ว
19
00:01:18,200 --> 00:01:21,960
มากินเถอะ อมีเลีย เราเพิ่งต้ม
รองเท้าข้างสุดท้ายของโรงเรียนไป
20
00:01:21,960 --> 00:01:24,960
รีบกินตอนที่ยังกินได้
เพราะต่อไปเราจะกินพรมแล้ว
21
00:01:28,760 --> 00:01:31,720
เธอเคยลองเขียนบันทึก
เรื่องเชิงบวกหรือยัง
22
00:01:31,720 --> 00:01:34,360
ได้ยินมาว่ามันจัดระบบสมองใหม่ได้
23
00:01:36,080 --> 00:01:39,560
แล้วบําบัดด้วยการหัวเราะล่ะ
24
00:01:40,200 --> 00:01:41,480
อยากลองดูไหม
25
00:01:42,120 --> 00:01:45,520
แรกๆ มันจะแปลกๆ แต่ฉันจะทําด้วย
พร้อมไหม
26
00:01:45,520 --> 00:01:46,960
หนึ่ง สอง สาม
27
00:01:53,960 --> 00:01:56,600
หยุดพยายามรักษาฉันได้แล้ว
ฉันจะไม่ฝืนมัน
28
00:01:56,600 --> 00:02:00,480
มันเป็นปฏิกิริยาที่ธรรมชาติมาก
กับสถานการณ์แบบนี้
29
00:02:02,240 --> 00:02:04,200
แต่ยังมีคนอยู่ข้างนอกนั่นอยู่
30
00:02:04,200 --> 00:02:08,160
เราแค่ต้องรอให้คนอื่นตามหาให้เจอ
และพาความช่วยเหลือกลับมา
31
00:02:08,280 --> 00:02:10,240
มันผ่านไป 18 วันแล้ว โซอี้
32
00:02:11,280 --> 00:02:13,560
น่ารักดีที่เธอคิดว่าพวกนั้นจะกลับมา
33
00:02:13,560 --> 00:02:15,840
ไม่ใช่ว่าพวกนาง
มีเรือยอชต์ยักษ์ซะหน่อย
34
00:02:15,840 --> 00:02:19,600
- มันก็ต้องใช้เวลานิดนึง
- เป็นแบบนั้น หรือไม่ก็ตายกันหมด
35
00:02:37,400 --> 00:02:38,320
แค่นี้เหรอ
36
00:02:39,120 --> 00:02:41,680
แต่พื้นรองชั้นใน
มีสารอาหารมากที่สุดและฉัน...
37
00:02:41,680 --> 00:02:42,760
กินเผื่อสองคน
38
00:02:42,760 --> 00:02:44,560
มันน่ารําคาญ แต่นางพูดถูก
39
00:02:45,640 --> 00:02:48,640
จะอะไรก็ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันก็ไปแล้ว
40
00:02:48,640 --> 00:02:52,680
ถ้านังพวกนั้นไม่ขโมยเรือฉันไป
ฉันคงได้กินนกนางนวลแล้ว
41
00:02:52,680 --> 00:02:54,480
ไม่ใช่รองเท้าที่สมเหตุสมผล
42
00:02:56,240 --> 00:02:57,200
คืบหน้าไหม
43
00:02:57,200 --> 00:03:00,720
ไม่ นางเหมือนโทรศัพท์ที่ไม่มีสัญญาณ
44
00:03:01,560 --> 00:03:03,520
เราเอาเกล็ดเกลือทะเลมาจากไหน
45
00:03:03,520 --> 00:03:06,840
รังแค มันช่วยเพิ่มเนื้อสัมผัส นี่
46
00:03:06,840 --> 00:03:07,920
โอเค
47
00:03:12,680 --> 00:03:14,240
เอาอีกแล้ว
48
00:03:24,240 --> 00:03:26,360
เขาไม่เคยสลบนานขนาดนี้มาก่อนเลยนะ
49
00:03:39,040 --> 00:03:40,600
อย่าทําเสียของสิ
50
00:03:43,400 --> 00:03:44,640
หยุด
51
00:03:46,960 --> 00:03:48,280
ถึงเวลาแล้ว
52
00:03:48,280 --> 00:03:50,120
เราต้องคุยเรื่องนี้อีก
53
00:03:50,120 --> 00:03:51,640
ไม่
54
00:03:51,640 --> 00:03:54,520
- ไม่
- มันไม่ใช่ทางเลือก
55
00:03:54,520 --> 00:03:58,400
เราแค่ต้องอดทนรอ
จนกว่าจะมีพืชใหม่เข้ามา
56
00:03:58,400 --> 00:04:02,600
ระหว่างนี้ ห้องดนตรีเพิ่งปรับปรุงใหม่
พรมก็ยังแทบไม่มีคนนั่ง
57
00:04:02,600 --> 00:04:04,320
พรมไม่ใช่อาหาร
58
00:04:04,320 --> 00:04:07,000
เราไม่มีทางจะรอดได้ด้วยพรม
59
00:04:07,000 --> 00:04:11,160
ร่างกายเราเอากลีเซอรอล
กับคีโตนออกมาใช้หมดแล้ว
60
00:04:11,160 --> 00:04:13,840
ตอนนี้กําลังสลายโปรตีนกล้ามเนื้อด้วย
61
00:04:13,840 --> 00:04:17,480
คนอยู่รอดได้เป็นชาติ
โดยแทบไม่ต้องกินอะไร
62
00:04:17,480 --> 00:04:20,000
ดูคานธีสิ ดูกวินเน็ธ พัลโทรว์สิ
63
00:04:20,120 --> 00:04:23,000
รอดไม่ได้หรอก
ถ้าอวัยวะสําคัญล้มเหลว
64
00:04:23,600 --> 00:04:26,760
ทุกคน ร่างกายเรากําลังหยุดทํางานแล้ว
65
00:04:26,760 --> 00:04:29,880
กลิ่นสาบนี่คือไตกําลังล้มเหลว
66
00:04:29,880 --> 00:04:32,880
ส่วนปอดของเราก็กําลังอยู่ในช่วงหดตัว
67
00:04:32,880 --> 00:04:36,240
สุดท้ายหัวใจของเราจะเหี่ยวแห้ง
และหยุดทํางานไปเลย
68
00:04:36,240 --> 00:04:39,600
สุดท้ายหัวใจวายนี่แหละที่จะฆ่าเรา
69
00:04:39,600 --> 00:04:41,200
หรือติดเชื้อ
70
00:04:42,360 --> 00:04:45,040
แผลโดนแทงเป็นไงบ้าง โซ
71
00:04:45,040 --> 00:04:47,440
แทบไม่ลุกลามเลย เรเน
72
00:04:48,000 --> 00:04:52,000
ทุกคน มันมีเหตุผลให้เราสู้ต่อไปอยู่เสมอ
73
00:04:52,000 --> 00:04:53,480
จริง
74
00:04:54,040 --> 00:04:55,040
โอเค
75
00:04:55,320 --> 00:04:57,440
และนี่คือวิธีที่เราจะสู้ต่อไป
76
00:04:58,080 --> 00:05:00,240
ฉันเบื่อมากที่ต้องโมโหหิว
77
00:05:01,240 --> 00:05:04,600
โอเค บิ๊กกี้ มันจะต้องมี
ผลทางศีลธรรมกับเรื่องนี้สิ
78
00:05:04,600 --> 00:05:06,560
ไม่รู้สิ
79
00:05:06,800 --> 00:05:10,120
เราก็กินเลือดเนื้อพระเยซูมาเป็นพันปีแล้ว
80
00:05:10,120 --> 00:05:11,680
ก็จริงนะ
81
00:05:11,680 --> 00:05:13,760
ไม่ โซอี้พูดถูก มันผิดศีลธรรม
82
00:05:13,760 --> 00:05:16,040
ให้ตายเถอะ พวกเธอกําลังคิดมากเกินไป
83
00:05:16,040 --> 00:05:18,880
แน่นอนครั้งแรกที่ฉันกินยามชายฝั่ง
คนกัวเตมาลานั่น
84
00:05:18,880 --> 00:05:21,920
ฉันรู้สึกแปลก แต่จากนั้นฉันก็รู้สึกโคตรดี
85
00:05:21,920 --> 00:05:24,080
โอเค ถ้าเราจะทําแบบนี้
86
00:05:24,080 --> 00:05:27,040
เราต้องรีบทําก่อนที่เราจะอ่อนแอเกินไป
87
00:05:27,040 --> 00:05:30,240
โอเค ดี แล้วเราจะกินใคร
88
00:05:34,840 --> 00:05:37,080
นั่นแหละที่ฉันคิด
89
00:05:37,760 --> 00:05:40,840
เราจะไม่กินใครทั้งนั้น
เพราะเราจะตัดสินใจยังไง
90
00:05:40,840 --> 00:05:42,160
สภาเผ่า
91
00:05:44,520 --> 00:05:45,720
ฟังดูแปลกๆ
92
00:05:46,640 --> 00:05:47,920
สภาเผ่า
93
00:05:53,280 --> 00:05:55,160
ไม่ ฉันล้อเล่น
94
00:05:56,000 --> 00:05:57,920
ไม่ ฉันล้อเล่น
95
00:05:58,320 --> 00:06:02,360
น่ารักมาก
แม่ชีผู้ชอบดูรายการเรียลลิตี้ทางทีวี
96
00:06:02,360 --> 00:06:04,720
ตอนนี้ไม่ค่อยน่ารักแล้วสินะ บิ๊กกี้
97
00:06:05,600 --> 00:06:07,240
รอเดี๋ยว นังพวกโง่
98
00:06:22,920 --> 00:06:24,600
พอสซัมบ้านั่น
99
00:06:27,120 --> 00:06:28,240
หวัดดี
100
00:06:28,680 --> 00:06:33,560
เผื่อว่าเธออยากคุยกับผู้เชี่ยวชาญ
101
00:06:34,360 --> 00:06:36,720
ก็อย่างที่เห็น เธอจะต้องคิดเอาว่า
102
00:06:36,720 --> 00:06:40,440
วัตถุไม่มีชีวิตมีคุณสมบัติแบบนั้น
แต่มันก็ได้ผลกับฉันนะ
103
00:06:41,760 --> 00:06:44,640
ฉันรู้ว่ามันเป็นสถานการณ์ที่เลวร้าย
104
00:06:44,640 --> 00:06:46,400
แต่เราเป็นห่วงเธอ
105
00:06:48,760 --> 00:06:49,840
ได้ยินไหม
106
00:06:49,840 --> 00:06:51,920
เธอหูแว่วสินะ
107
00:06:51,920 --> 00:06:53,280
ได้ยินอะไร เสียง...
108
00:06:53,280 --> 00:06:55,200
เดี๋ยว โซอี้บอกให้เธอมาทําแบบนี้เหรอ
109
00:06:55,920 --> 00:06:57,600
นะ อมีเลีย
110
00:06:58,240 --> 00:07:01,400
ฉันว่าถึงเวลาที่เราจะชาร์จแบต
111
00:07:01,400 --> 00:07:03,200
มาช็อกไฟฟ้าบําบัดเธอกันแล้ว
112
00:07:03,200 --> 00:07:05,960
เอางี้ ฉันจะรับไม้ถูพื้นนี่ไว้
113
00:07:10,240 --> 00:07:12,800
หุบปากแล้วให้ฉันหลับ
114
00:07:14,840 --> 00:07:16,600
หุบปาก
115
00:07:16,600 --> 00:07:19,400
นอกจากว่านักจิตบําบัดของนาง
ใช้วิธีคนละอย่างกับของฉัน
116
00:07:19,400 --> 00:07:21,880
ฉันว่านางไม่ได้กําลังพูดเรื่องความรู้สึกอยู่
117
00:07:23,520 --> 00:07:25,080
กําลังคุยกลยุทธ์กันอยู่เหรอ
118
00:07:25,080 --> 00:07:27,160
ไม่ได้จะโหวตเลือกฉันใช่ไหม
119
00:07:27,160 --> 00:07:29,160
ไม่มีใครโหวตใครทั้งนั้น
120
00:07:29,160 --> 00:07:32,280
หุบปาก
121
00:07:32,880 --> 00:07:36,640
คิดว่าไงถ้าเอานิสัยใจคอ
มาเทียบกับลักษณะทางกายภาพ
122
00:07:36,640 --> 00:07:39,560
เธอพยายามจะคํานวณ
ว่าเนื้อของใครดีที่สุด
123
00:07:39,560 --> 00:07:41,960
หรือใครแย่ที่สุด
ในแง่คุณค่าของการอยู่รอดเหรอ
124
00:07:41,960 --> 00:07:43,840
ฉันกําลังคิดอยู่ว่า
125
00:07:43,840 --> 00:07:46,240
เราแบ่งโหวตให้เท่ากันได้
126
00:07:46,240 --> 00:07:48,440
แล้วก็ไม่เลือกใครเลย
127
00:07:49,280 --> 00:07:50,280
พวกโง่
128
00:07:53,000 --> 00:07:55,320
ที่แน่ๆ พึ่งโหวตของโซอี้ไม่ได้
129
00:07:57,960 --> 00:08:01,120
แม่เจ้า แซนดี้
นี่เธอทําเองหมดนี่เลยเหรอ
130
00:08:01,520 --> 00:08:02,960
เรือฉันดูดีมาก
131
00:08:03,360 --> 00:08:06,440
อืม ฉันได้เรียนรู้อะไรมาบ้าง
จากการไปอยู่กลางทะเล โซอี้
132
00:08:06,440 --> 00:08:07,920
และมันก็เป็นเรือฉันแล้ว
133
00:08:07,920 --> 00:08:09,720
พูดถึงกลางทะเล
134
00:08:09,720 --> 00:08:12,520
แน่นอนเธอไปอยู่ที่นั่นมาค่อนข้างนาน
135
00:08:12,520 --> 00:08:13,760
เพราะเธอไม่ใช่เหรอ
136
00:08:13,760 --> 00:08:16,440
ใช่ ยังรู้สึกแย่อยู่
137
00:08:17,000 --> 00:08:19,120
พอรู้ไหมว่ามีที่ไหน
138
00:08:19,120 --> 00:08:21,760
ที่ฉันจะไปหา
ยาต้านเศร้ามาให้อมีเลียได้ไหม
139
00:08:21,760 --> 00:08:24,600
มันต้องมีที่ไหนสักที่สิ
ที่ยังไม่โดนปล้นสะดม
140
00:08:24,600 --> 00:08:26,800
เธอคิดผิดแล้ว
141
00:08:26,800 --> 00:08:29,240
เธอต้องตามหาคนที่ปล้นสะดม
142
00:08:31,960 --> 00:08:33,800
เรียกว่า สกูบาซิตี้
143
00:08:34,520 --> 00:08:36,400
เป็นชุมชนลอยน้ํา
144
00:08:36,400 --> 00:08:39,760
ที่มีครูสอนดําน้ําลึกกับเรือทัวร์
145
00:08:39,880 --> 00:08:42,640
ไอ้พวกนั้นที่พูดช้าๆ ผมโดนแดดเผาจนซีด
146
00:08:42,760 --> 00:08:45,520
ใครที่ใช้ท่อช่วยหายใจใต้น้ํา
พวกนั้นมารวมตัวกัน
147
00:08:45,640 --> 00:08:48,440
ปล้นทุกอย่างที่หาได้ใต้น้ํา
148
00:08:48,440 --> 00:08:51,840
เดี๋ยวนะ พวกที่อยู่แต่ที่ชายหาด
ที่เรียนไม่จบ
149
00:08:51,840 --> 00:08:55,080
ที่โหยหาแต่หน้าร้อน
ตอนนี้มันครองตลาดแล้วเหรอ
150
00:08:55,080 --> 00:08:58,720
ประมาณนั้น ไม่ว่าจะอยากได้อะไร
พวกนั้นดําลงไปเอามาให้ได้
151
00:08:58,720 --> 00:09:02,080
อยากกินซุปกระป๋องเป็นมื้อเย็น
มีคอสต์โคอยู่ข้างล่าง
152
00:09:02,080 --> 00:09:03,600
ยาต้านเศร้า
153
00:09:03,600 --> 00:09:07,200
ถ้าเป็นยา หลับตาหาก็ยังได้
154
00:09:07,200 --> 00:09:09,360
สุดยอดเลย เยี่ยมเลย
155
00:09:09,360 --> 00:09:13,880
ใช่ เยี่ยมเลย สุดยอดเลย
ไม่ สกูบาซิตี้เป็นที่ที่เธอไม่ควรไป โซอี้
156
00:09:13,880 --> 00:09:16,880
ทุกคนที่ฉันรู้จักที่จ่ายคืนคนพวกนั้นไม่ได้
157
00:09:17,000 --> 00:09:18,520
จมน้ําตายกันหมด
158
00:09:19,160 --> 00:09:20,080
เชี่ย
159
00:09:20,960 --> 00:09:24,040
งั้นทําไมเธออยากกลับออกไปล่ะ
160
00:09:24,880 --> 00:09:29,200
แค่กินน้ําตาตัวเองอย่างเดียว
ฉันรอดมาได้ตั้งสามเดือน
161
00:09:30,760 --> 00:09:33,600
จุดอ่อนของฉันทําให้ฉันปรับตัวได้โคตรดี
162
00:09:34,640 --> 00:09:37,760
ฉันอยากให้เด็กในท้อง
รู้จักความรู้สึกนั้นด้วย
163
00:09:38,960 --> 00:09:42,240
เทเรซ่าด้วย
ถ้าฉันโน้มน้าวให้นางมาได้
164
00:09:42,240 --> 00:09:44,760
เพราะงี้เหรอถึงมีจักรยานคันที่สอง
165
00:09:47,080 --> 00:09:48,520
มิตรภาพสินะ
166
00:09:49,080 --> 00:09:50,760
- เราก็มีอยู่แค่นี้
- ใช่
167
00:09:52,760 --> 00:09:54,960
จนกระทั่งเธอพร้อมจะกินชะนี
168
00:10:20,480 --> 00:10:21,400
เธอโอเคไหม
169
00:10:21,400 --> 00:10:23,400
ทุกคน กินฉันเลย
170
00:10:24,280 --> 00:10:26,200
เอาฉันไปเลย ฉันแก่สุด
171
00:10:26,200 --> 00:10:30,640
ฉันมีแนวโน้มจะได้ขึ้นสวรรค์มากกว่า
และฉันก็มีตัวอย่าง
172
00:10:30,760 --> 00:10:33,080
พิธีบูชายัญในพันธสัญญาเดิม
173
00:10:33,080 --> 00:10:35,880
ที่ใช้เป็นช่องโหว่ทางเทววิทยา
ให้มีการฆ่ากันได้
174
00:10:36,000 --> 00:10:37,280
ว่าไง
175
00:10:38,640 --> 00:10:43,480
ฉันขอเวลาแป๊บนะคะ ซิสเตอร์
176
00:10:48,600 --> 00:10:51,960
ฉันพูดก็ได้ ใครอยากกินแกะแก่กันล่ะ
ในเมื่อมีเนื้อลูกแกะให้กิน
177
00:10:52,520 --> 00:10:56,320
เป็นข้อเสนอที่ใจกว้างมากค่ะ แต่...
178
00:10:57,280 --> 00:10:59,520
เรากินแม่ชีไม่ได้
179
00:10:59,520 --> 00:11:02,320
เพราะมันจะทําให้พระเจ้าโกรธเอา
180
00:11:02,320 --> 00:11:04,240
ซิสเตอร์เข้าใจใช่ไหมคะ
181
00:11:04,240 --> 00:11:06,640
แต่ซิสเตอร์มาเป็นคนคุมสภาเผ่าได้
182
00:11:07,280 --> 00:11:10,520
พวกเธอเอามุกน้อยๆ ของฉัน
มาทําจนเลยเถิดไปแล้ว
183
00:11:10,520 --> 00:11:13,920
- ช่างแม่ง แกะแก่ก็ได้ว่ะ
- ไม่ๆ
184
00:11:13,920 --> 00:11:16,680
ได้ ฉันจะคุมสภาเผ่าเอง
185
00:11:17,280 --> 00:11:18,640
ขอเวลาเดี๋ยว
186
00:11:21,680 --> 00:11:27,080
โซอี้ รู้สึกยังไงบ้างกับการโหวตคืนนี้
187
00:11:27,680 --> 00:11:30,000
ก็เห็นๆ อยู่ว่าฉันเป็นเป้า
188
00:11:30,000 --> 00:11:33,640
ฉันเป็นคนเดียวที่คิดว่ามันโคตรงี่เง่า
189
00:11:33,640 --> 00:11:37,920
แกจะได้กวนการนอนของฉัน
เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ไอ้ตัวเล็กบ้า
190
00:11:41,600 --> 00:11:42,760
แกอยู่ไหน
191
00:11:47,280 --> 00:11:49,480
ถึงเวลาเริ่มคิดแบบพอสซัมแล้ว
192
00:11:52,040 --> 00:11:55,320
พอนับโหวตแล้ว
คําตัดสินถือเป็นอันสิ้นสุด
193
00:11:55,320 --> 00:11:58,480
คนที่ได้คะแนนโหวตมากที่สุดจะถูก...
194
00:11:59,400 --> 00:12:00,520
คัดออก
195
00:12:04,680 --> 00:12:05,840
โหวตแรก
196
00:12:07,480 --> 00:12:08,440
โซอี้
197
00:12:08,840 --> 00:12:10,040
ไม่แปลกใจ
198
00:12:10,720 --> 00:12:11,640
โหวตที่สอง
199
00:12:12,600 --> 00:12:13,760
เทเรซ่า
200
00:12:14,480 --> 00:12:15,640
โหวตที่สาม
201
00:12:16,800 --> 00:12:18,120
เมแกน
202
00:12:21,640 --> 00:12:22,760
เทเรซ่า
203
00:12:23,200 --> 00:12:24,040
อะไรนะ
204
00:12:25,560 --> 00:12:26,760
เทเรซ่า
205
00:12:26,760 --> 00:12:28,600
ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย
206
00:12:29,040 --> 00:12:31,000
ตลอดหลายเดือนมานี้
207
00:12:31,000 --> 00:12:33,760
ฉันทําแต่อาหารกับทําความสะอาด
ให้อีพวกเนรคุณอย่างพวกแก
208
00:12:33,760 --> 00:12:38,120
ทั้งที่ไม่มีหัวแม่เท้า
นี่เหรอคําขอบคุณที่ฉันได้
209
00:12:38,120 --> 00:12:40,040
นี่ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว พูดจริงๆ นะ
210
00:12:40,040 --> 00:12:43,360
เธอดูแลร่างกายเธออย่างดี
ตลอดหลายปีที่ทําเด็กหลอดแก้ว
211
00:12:43,360 --> 00:12:46,320
- เธอออร์แกนิกสุดๆ แล้ว
- เรารักร่างกายที่อร่อยของเธอ
212
00:12:46,320 --> 00:12:49,720
ถ้าจะใช้เรื่องความเป็นแม่เล่นงานฉัน
213
00:12:49,720 --> 00:12:52,240
งั้นฉันก็จะใช้เรื่องนี้ช่วยตัวเอง
214
00:12:52,560 --> 00:12:53,600
ฮะ
215
00:12:53,880 --> 00:12:57,320
- ฉันจะเลี้ยงลูกให้แซนดี้
- ฮะ จริงเหรอ
216
00:12:57,320 --> 00:13:00,080
- เชี่ยไรเนี่ย
- จะทําเพื่อฉันจริงเหรอ
217
00:13:00,520 --> 00:13:03,440
จริงสิ ถ้ามันทําให้เด็กปลอดภัย
218
00:13:04,000 --> 00:13:07,720
แต่เราจะไม่ไปเลี้ยงกลางทะเล
เหมือนโจรสลัดบ้าๆ
219
00:13:07,720 --> 00:13:08,960
- ไม่เอาน่า
- โอเคไหม
220
00:13:09,360 --> 00:13:12,640
เราจะอยู่บนบก
ตรวจร่างกายทุกอาทิตย์กับเรเน
221
00:13:13,480 --> 00:13:14,800
โอเค
222
00:13:17,200 --> 00:13:18,560
ตกลงฉันรอดแล้วหรือยังไง
223
00:13:19,080 --> 00:13:20,280
- ใช่
- ใช่
224
00:13:20,800 --> 00:13:24,320
คนเป็นแม่ทําให้ทุกอย่างไปต่อได้
เพราะงั้นทีปลอดภัย
225
00:13:24,320 --> 00:13:26,480
- ขอบใจ
- ยินดีด้วย
226
00:13:30,360 --> 00:13:32,600
เทเรซ่า ไม่นับ
227
00:13:34,680 --> 00:13:35,800
- โซอี้
- ขอเถอะ
228
00:13:35,800 --> 00:13:37,680
โซอี้สองโหวต
229
00:13:38,120 --> 00:13:39,640
เมแกนหนึ่งโหวต
230
00:13:41,000 --> 00:13:43,360
เทเรซ่า ไม่นับ
231
00:13:44,000 --> 00:13:45,040
โหวตสุดท้าย
232
00:13:46,960 --> 00:13:48,240
เมแกน
233
00:13:48,720 --> 00:13:49,800
เชี่ยไรเนี่ย
234
00:13:49,800 --> 00:13:52,960
สรุปโซอี้สองโหวต เมแกนสองโหวต
235
00:13:53,400 --> 00:13:54,560
เสมอกัน
236
00:13:55,080 --> 00:13:56,440
สองคนหนึ่งมื้อ
237
00:13:57,080 --> 00:13:57,920
เยี่ยม
238
00:14:01,680 --> 00:14:04,160
ไง เจ้าตัวเล็ก
239
00:14:04,480 --> 00:14:05,600
อมีเลีย
240
00:14:05,600 --> 00:14:06,880
ไม่นะ
241
00:14:11,520 --> 00:14:13,520
อะไร จะเอาอะไร
242
00:14:13,960 --> 00:14:14,840
เธอดูดีนะ
243
00:14:15,800 --> 00:14:17,400
เราแค่อยากให้เธอ
244
00:14:18,280 --> 00:14:21,800
มาที่สภาเผ่า
มาโหวตตัดสินคะแนนเสมอหน่อย
245
00:14:22,120 --> 00:14:26,440
ไม่ ฉันกําลังทําสิ่งที่สัญญาว่าจะทํา
หลายอาทิตย์ก่อนและฉันกําลังรอความตาย
246
00:14:26,960 --> 00:14:28,680
โอเคนะ พวกเธอควรลองดูบ้าง
247
00:14:29,640 --> 00:14:30,880
อมีเลีย
248
00:14:32,480 --> 00:14:35,080
ตอนนี้ฉันพยายามหนักมากที่จะไม่ถอยหลัง
249
00:14:35,480 --> 00:14:36,960
ฉันพยายามนุ่มนวลด้วย
250
00:14:37,520 --> 00:14:41,280
ฉันเข้าใจว่าเธอมีความเห็น
ต่างออกไปกับสถานการณ์นี้
251
00:14:41,280 --> 00:14:45,840
แต่เธอก็เป็นเหตุผล
ที่ทําให้เราต้องตัดสินใจทําแบบนี้
252
00:14:45,840 --> 00:14:48,280
ปาร์ตี้ของเธอ
สร้างความเสียหายให้เรามาก
253
00:14:48,280 --> 00:14:51,520
มาเถอะนะ มาโหวต
254
00:14:52,360 --> 00:14:57,800
เพราะเราที่เหลืออยากมีชีวิตรอดกันมาก
ถึงเธอจะไม่อยากก็เถอะ
255
00:15:00,840 --> 00:15:01,800
ก็ได้
256
00:15:05,440 --> 00:15:06,920
เกือบไปแล้ว
257
00:15:08,080 --> 00:15:09,640
เกือบเปิดสวิตช์นังตัวร้าย
258
00:15:18,320 --> 00:15:20,600
แน่สิ แต่ทําไมฉันได้ขึ้นเขียง
259
00:15:20,600 --> 00:15:23,400
ขอโทษนะ แต่สีซอไม่ใช่ทักษะเอาตัวรอด
260
00:15:23,400 --> 00:15:25,840
อะไรกัน เราไม่เห็นคุณค่าศิลปะ
อีกแล้วเหรอ
261
00:15:25,840 --> 00:15:28,960
ประเทศนี้ไม่เคยเห็นคุณค่าศิลปะอยู่แล้ว
จะมาเริ่มตอนนี้ทําไม
262
00:15:28,960 --> 00:15:30,080
อมีเลีย
263
00:15:30,080 --> 00:15:32,960
ฟังก่อน ฉันรู้ว่าฉันทําพลาดเยอะมาก
264
00:15:33,720 --> 00:15:37,200
แต่ยังมีคนอยู่ข้างนอกนั่น
มีวิธีอื่นให้เอาตัวรอด
265
00:15:37,200 --> 00:15:39,640
มันไม่ได้อยู่ที่ว่าจะเลือกฉัน
หรือเมแกนด้วยซ้ํา
266
00:15:39,640 --> 00:15:41,320
มันอยู่ที่ว่าไม่เลือกใครเลย
267
00:15:42,840 --> 00:15:45,800
- ก็มีเหตุผล
- ขอบใจ
268
00:15:46,240 --> 00:15:48,800
ชีวิตแบบนี้มันชีวิตแบบไหนกันทุกคน
269
00:15:48,800 --> 00:15:52,960
เพียงเพราะมนุษย์เอาตัวรอดได้
ไม่ได้หมายความว่าเราควรทําแบบนั้น
270
00:15:52,960 --> 00:15:55,160
ความทุกข์ทรมานไม่มีความหมายอะไร
271
00:15:56,360 --> 00:15:58,240
บางครั้งมันก็แค่ความทุกข์ทรมาน
272
00:15:59,360 --> 00:16:02,280
ไม่ ไม่จริง
ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
273
00:16:02,280 --> 00:16:04,480
ชีวิตยังมีความหวังเสมอ โอเคไหม
274
00:16:04,480 --> 00:16:06,880
- เราอยู่รอดมาได้นานขนาดนี้ คือ...
- ไม่
275
00:16:07,520 --> 00:16:10,160
ไม่ มันไม่สําคัญ เธอกําลังพลาดประเด็น
276
00:16:10,160 --> 00:16:11,320
ไม่มีอะไรสําคัญเลย
277
00:16:11,320 --> 00:16:14,720
ไม่สําคัญว่าเราผลิตไฟฟ้าได้
หรือปลูกพืชได้
278
00:16:14,720 --> 00:16:16,680
หรือข้างนอกนั่นจะมีคนอื่นอยู่
279
00:16:16,680 --> 00:16:20,320
คนพวกนั้นไม่สําคัญ
เราไม่สําคัญ เธอไม่สําคัญ
280
00:16:21,760 --> 00:16:22,960
ฉันสําคัญ
281
00:16:23,640 --> 00:16:26,720
ฉันสําคัญ ฉันเป็นเหตุผลให้เธอมาที่นี่
282
00:16:27,080 --> 00:16:30,160
เพราะฉันเธอถึงยังมีชีวิตอยู่
เพราะงั้นเลือกฉัน
283
00:16:30,800 --> 00:16:32,200
ช่วยฉันเถอะนะ
284
00:16:33,080 --> 00:16:34,680
โถ โซอี้
285
00:16:35,800 --> 00:16:39,320
ไม่รู้เหรอว่าเธอเป็นคนที่ไม่ถูกเลือก
286
00:16:40,120 --> 00:16:42,760
ไม่รู้ทําไมเธอยังแปลกใจ
ที่มายืนอยู่ตรงนี้อีกครั้ง
287
00:16:42,760 --> 00:16:44,640
รอให้ถูกคัดออก
288
00:16:46,360 --> 00:16:49,800
เพราะงั้นไม่ ฉันไม่เลือกเธอ
289
00:16:52,040 --> 00:16:53,960
แต่ก็ไม่เลือกเมแกนด้วย
290
00:16:54,880 --> 00:16:57,240
ไม่นานทุกอย่างก็จะจบ
291
00:16:58,040 --> 00:17:00,200
ระหว่างนี้ก็อย่าทําให้มันยากไปกว่านี้เลย
292
00:17:08,280 --> 00:17:11,280
- นางพูดมีเหตุผล
- โซอี้ทําพลาดมาเยอะมาก
293
00:17:11,280 --> 00:17:14,160
- ใช่
- อย่าฟังนาง นางบ้า
294
00:17:14,160 --> 00:17:16,080
โซอี้ทําให้เราติดแหง็กที่งานเลี้ยงรุ่น
295
00:17:16,200 --> 00:17:18,240
เห็นไหมว่านางใส่ชุดอะไร นางสติไม่ดี
296
00:17:18,240 --> 00:17:20,040
โซอี้ผลักแซนดี้ออกไปกลางทะเล
297
00:17:20,040 --> 00:17:22,680
- ใช่
- แล้วนางก็ให้แซสเกียรับผิดคนเดียว
298
00:17:23,680 --> 00:17:26,200
และก็เป็นความผิดของโซอี้
ที่ห่วงเนตบอลตกใส่นิ้วเท้าฉัน
299
00:17:26,200 --> 00:17:27,960
นั่นมันอุบัติเหตุ
300
00:17:27,960 --> 00:17:30,800
ที่ฆ่าไก่ตัวสุดท้าย
อันนั้นก็อุบัติเหตุด้วยหรือเปล่า
301
00:17:30,920 --> 00:17:34,520
- ใช่ เราถึงได้อดอยากกันอยู่ตอนนี้
- นางเรียกฉันเปปี้ตลอด
302
00:17:34,520 --> 00:17:37,280
ฉันเป็นคนเดียวที่ใช้วิทยุเป็น
303
00:17:38,480 --> 00:17:39,560
ก็จริงอยู่
304
00:17:39,680 --> 00:17:41,080
- เพราะงั้น...
- จริง
305
00:17:41,080 --> 00:17:45,160
ตอนนี้เรารู้แล้วว่ามีคนอื่นอยู่
มันยิ่งสําคัญมากกว่าเดิม
306
00:17:45,160 --> 00:17:46,280
ฉันสามารถ...
307
00:17:48,400 --> 00:17:49,800
ฉันไม่รู้จะตอบกลับว่าอะไร
308
00:17:52,960 --> 00:17:54,080
เมแกน
309
00:17:57,320 --> 00:17:58,640
ฉันโหวตเมแกน
310
00:17:59,440 --> 00:18:00,800
ฉันก็ด้วย
311
00:18:01,520 --> 00:18:03,560
- ไม่นะ
- มันสมเหตุสมผล
312
00:18:04,200 --> 00:18:05,200
ไม่นะ
313
00:18:05,200 --> 00:18:06,240
เหมือนกัน
314
00:18:07,240 --> 00:18:11,040
- ขอโทษนะ เมแกน
- เมแกน ก็ชัดเจนอยู่แล้ว
315
00:18:11,040 --> 00:18:13,440
- อะไรเนี่ย
- เมแกน
316
00:18:14,480 --> 00:18:17,280
ฉันก็โหวตเมแกน ลูกของเราด้วย
317
00:18:18,880 --> 00:18:20,800
- แซสเกีย
- บอกพวกนางเถอะนะ
318
00:18:20,920 --> 00:18:22,200
อย่าทําแบบนี้เลย
319
00:18:22,200 --> 00:18:24,320
- ข้อร้อง
- ฉันไม่มีเรื่องกับเธอเป็นการส่วนตัว
320
00:18:24,440 --> 00:18:27,480
ก็แค่... ถ้ากลุ่มอยากได้แบบนี้
321
00:18:27,480 --> 00:18:29,640
ก็ใช่ ก็ต้องเป็นเมแกน ฉันขอโทษ
322
00:18:30,320 --> 00:18:33,400
นี่มันเลยเถิดกันเกินไปแล้ว
ฉันขอโทษ
323
00:18:33,400 --> 00:18:36,040
- ที่ฉันเล่นตามไปด้วย
- ซิสเตอร์ตัดสินใจมาเลยค่ะ
324
00:18:36,480 --> 00:18:37,760
เพื่อประโยชน์ส่วนรวม
325
00:18:38,040 --> 00:18:38,960
อย่า
326
00:18:41,680 --> 00:18:44,320
คนที่ถูกโหวตมากที่สุด...
327
00:18:46,080 --> 00:18:47,080
คือเมแกน
328
00:18:53,760 --> 00:18:54,960
ถามจริง
329
00:18:55,800 --> 00:18:58,520
พวกแกมันเลวกันหมด
330
00:18:58,520 --> 00:19:00,280
อีพวกลูกหมา
331
00:19:00,280 --> 00:19:02,040
เดินไปเลย ฉันไม่สน
332
00:19:02,040 --> 00:19:04,640
ไปตายซะ นังพวกทรยศ
333
00:19:06,080 --> 00:19:07,720
เมแกนก็สําคัญ
334
00:19:12,080 --> 00:19:13,080
ฉันขอโทษ
335
00:19:18,320 --> 00:19:20,080
อรุณสวัสดิ์ผู้ฟัง
336
00:19:21,080 --> 00:19:23,560
วันนี้เป็นวันที่แย่มากสําหรับเรา
337
00:19:26,040 --> 00:19:30,560
อีกครั้ง พิกัดของเรา
คือ 34.4100 องศาใต้
338
00:19:31,320 --> 00:19:34,320
150.3037 องศาตะวันออก
339
00:19:35,800 --> 00:19:37,800
เรารู้ว่าคุณอยู่ข้างนอกนั่น
340
00:19:38,480 --> 00:19:39,320
ได้โปรด
341
00:19:40,160 --> 00:19:43,000
มาช่วยเราจากพวกเราเองด้วย
342
00:19:49,560 --> 00:19:51,560
วันนี้รู้สึกเป็นยังไงบ้าง
343
00:19:51,960 --> 00:19:52,880
ตื่นเต้นไหม
344
00:19:52,880 --> 00:19:55,200
เธอโอเคไหม เอาละ
345
00:19:55,200 --> 00:19:57,400
มาดูกันว่าเป็นยังไงบ้าง
346
00:19:57,400 --> 00:20:00,080
ก็แน่ละว่ามีเด็ก หรือเปล่า
347
00:20:00,320 --> 00:20:01,440
ล้อเล่น
348
00:20:01,440 --> 00:20:02,720
ไม่ ฉัน...
349
00:20:03,040 --> 00:20:04,520
ไวเบรเตอร์เหรอ ถามจริง
350
00:20:04,520 --> 00:20:06,480
- ขอนะ
- ทําๆ ไปเถอะ โอเคนะ
351
00:20:07,040 --> 00:20:09,440
โอเค จะเย็นหน่อยๆ นะ
352
00:20:12,080 --> 00:20:17,080
จากการคาดการณ์
เธอท้องได้ประมาณสี่เดือนแล้ว
353
00:20:17,680 --> 00:20:19,440
อยากได้ยินเสียงหัวใจไหม
354
00:20:19,440 --> 00:20:21,800
เสียงจะประมาณนี้
355
00:20:28,480 --> 00:20:29,640
ถามจริง
356
00:20:30,560 --> 00:20:33,240
แบบนี้คืออินแล้วจริงๆ เหรอ
357
00:20:34,520 --> 00:20:37,480
ใช่ โทษที
358
00:20:38,560 --> 00:20:41,440
นี่คือทุกอย่างที่ฉันต้องการ
359
00:20:41,800 --> 00:20:44,560
แต่หลายเดือนก่อน
ฉันต้องโน้มน้าวให้ตัวเองเลิกคิด
360
00:20:44,560 --> 00:20:47,560
คิดว่ามันจะไม่มีทางเกิดขึ้น
361
00:20:48,320 --> 00:20:51,240
มันเกิดขึ้นแล้ว อีกประมาณเจ็ดเดือน
362
00:20:51,240 --> 00:20:52,440
- ห้า
- ห้า
363
00:20:52,440 --> 00:20:53,560
ห้า
364
00:20:54,080 --> 00:20:55,280
วิชาเลข ฉัน...
365
00:20:58,920 --> 00:21:02,320
เธอจะได้ลูก เทเรซ่า แล้วฉันจะไป
366
00:21:03,000 --> 00:21:05,720
พอฉันคลอดเด็กแล้ว
367
00:21:05,720 --> 00:21:09,480
ฉันจะแล่นเรือออกไปและทิ้งเด็กไว้ให้เธอ
368
00:21:11,240 --> 00:21:13,080
ไม่ได้มีใครขอให้เธอไปซะหน่อย
369
00:21:13,200 --> 00:21:14,800
พอเถอะ
370
00:21:14,800 --> 00:21:16,480
ที่นี่ไม่มีใครต้องการฉัน
371
00:21:16,480 --> 00:21:19,160
ตอนมัธยมหก เธออยากให้ฉันไปจนตัวสั่น
372
00:21:19,160 --> 00:21:22,400
โซอี้กับแซสเกียผลักฉันออกทะเล
โอกาสแรกที่มี
373
00:21:23,320 --> 00:21:26,480
ถึงฉันจะพยายามเข้าไปร่วมกลุ่ม
ยามชายฝั่งกัวเตมาลา
374
00:21:26,480 --> 00:21:27,880
พวกนั้นก็ไล่ฉันเหมือนกัน
375
00:21:28,800 --> 00:21:31,080
เธอบอกว่าเธอกินคนไปคนนึงแล้วนี่
376
00:21:31,200 --> 00:21:32,560
โอเค พวกนั้นมีเหตุผล
377
00:21:32,680 --> 00:21:38,240
แต่ประเด็นคือฉันดูแลตัวเองได้สบาย
ที่ทางของฉันคือกลางทะเล
378
00:21:42,480 --> 00:21:43,400
แซนดี้
379
00:21:44,320 --> 00:21:48,080
เธอเป็นบ้าไปแล้วจริงๆ
380
00:21:48,720 --> 00:21:49,640
ขอบใจ
381
00:21:50,720 --> 00:21:51,960
แต่เราอยากให้เธออยู่ที่นี่
382
00:21:53,080 --> 00:21:57,680
ไม่มีใครที่ฉันอยากเลี้ยงลูกด้วย
383
00:21:59,040 --> 00:22:00,320
มากไปกว่าเพื่อนรักฉัน
384
00:22:04,640 --> 00:22:05,520
อะไรนะ
385
00:22:11,480 --> 00:22:12,760
พวกเธอ
386
00:22:13,200 --> 00:22:14,680
ออกไป เรเน
387
00:22:15,440 --> 00:22:17,040
นี่คือช่วงเวลาของเรา
388
00:23:21,280 --> 00:23:22,520
อาหารเย็น
389
00:23:24,240 --> 00:23:26,560
ไม่นะ ไม่ๆ
390
00:24:18,600 --> 00:24:20,440
ฉันรู้
391
00:24:20,440 --> 00:24:23,200
ก็ไม่ใช่ว่าฉันจะควักไวโอลินออกมา
ที่บาร์บีคิว
392
00:24:23,200 --> 00:24:24,800
แล้วให้คนอื่นร้องตามได้
393
00:24:26,280 --> 00:24:28,440
ฉันเข้าใจ ไม่ว่ากัน
394
00:24:28,440 --> 00:24:29,680
ฉันขอเห็นต่าง
395
00:24:29,680 --> 00:24:31,400
เดอะคอร์ส เดฟแมทธิวส์แบนด์
396
00:24:31,400 --> 00:24:34,680
กลองออร์เคสตราเพลง ธองซอง
ดังจะตาย
397
00:24:35,160 --> 00:24:36,400
เอาฉันไปแทน
398
00:24:37,280 --> 00:24:39,720
ฉันขออาสาสละตัวเอง
399
00:24:40,720 --> 00:24:42,960
เดี๋ยวนะ จริงเหรอ
400
00:24:44,440 --> 00:24:47,000
ใช่ ฉันพอแล้ว
401
00:24:47,000 --> 00:24:48,080
ฉันหมดหวังแล้ว
402
00:24:49,400 --> 00:24:50,760
พวกเธอยัง
403
00:24:52,080 --> 00:24:55,120
ถ้ามันช่วยให้พวกเธออยู่ต่อไปได้
ฉันก็จะยอมสละตัวเอง
404
00:24:56,920 --> 00:24:58,240
เชี่ย
405
00:24:59,000 --> 00:25:01,800
- สงบสติอารมณ์หน่อย
- เธอแน่ใจนะ อมีเลีย
406
00:25:02,680 --> 00:25:04,000
ฉันแน่ใจ
407
00:25:04,640 --> 00:25:07,880
แต่อย่าทําแบบเรื่อง ปิกนิกที่ชะง่อนผา นะ
408
00:25:07,880 --> 00:25:09,600
ฉันไม่อยากเห็น...
409
00:25:13,360 --> 00:25:16,120
อยากให้โอกาสนางได้ป๊อดไหมล่ะ
410
00:25:16,920 --> 00:25:17,880
ไม่
411
00:25:18,600 --> 00:25:21,040
ถ้าไม่ทําตอนนี้ก็ไม่ต้องทําเลย
412
00:25:21,640 --> 00:25:24,560
ตอนที่นางพูดแบบนั้นกับฉันเมื่อคืน
สําหรับฉัน นางตายไปแล้ว
413
00:25:24,560 --> 00:25:27,080
เพราะงั้น ฉันจะจัดการเอง
414
00:25:27,920 --> 00:25:28,840
เพื่อเราทุกคน
415
00:25:29,720 --> 00:25:32,920
แต่อย่าพูดอีกว่า "โซอี้ทําพลาดตลอด"
416
00:25:32,920 --> 00:25:36,360
หรือ "โซอี้ไม่สําคัญ" โอเคไหม
417
00:25:36,360 --> 00:25:39,600
ยังไงก็ต้องมีคนนึงที่มือเปื้อนเลือด
และคนคนนั้นก็คือฉัน โอเคไหม
418
00:25:41,240 --> 00:25:42,160
โอเค
419
00:25:43,280 --> 00:25:45,280
ไปจัดโต๊ะ
420
00:26:15,400 --> 00:26:16,400
บ้าจริง
421
00:26:18,520 --> 00:26:20,120
- ขอบคุณพระเจ้า
- อะไรเนี่ย
422
00:26:20,480 --> 00:26:21,400
ขอบคุณพระเจ้า
423
00:26:21,400 --> 00:26:24,160
ฉันก็นึกว่าฆ่าเธอไปแล้วจริงๆ ซะอีก
424
00:26:24,160 --> 00:26:25,480
มันกะยากมาก
425
00:26:25,480 --> 00:26:28,520
เพราะฉันต้องตีเธอให้แรงพอ
ให้ดูน่าเชื่อ
426
00:26:28,520 --> 00:26:31,800
แต่ก็ต้องไม่แรงพอจนเธอตาย
ดูเหมือนฉันทําได้ดีมาก
427
00:26:33,200 --> 00:26:37,520
ทําไมฉันถึงมาอยู่บนจักรยานบนเรือ โซอี้
428
00:26:37,520 --> 00:26:39,480
เพราะเธอต้องไป อมีเลีย
429
00:26:39,480 --> 00:26:43,320
ข้างนอกนั่นมีที่ที่เรียกว่าสกูบาซิตี้
มีคนที่หาทุกอย่างให้เธอได้
430
00:26:43,320 --> 00:26:47,640
ฉันอยากให้เธอออกไปที่นั่น
ไปหายามาและก็กลับบ้าน นะ
431
00:26:49,720 --> 00:26:51,920
เธอนี่มันน่ารําคาญสุดๆ
432
00:26:52,320 --> 00:26:55,160
- อะไรนะ
- ฉันพร้อมจะไปแล้ว ใจฉันสงบแล้ว
433
00:26:55,520 --> 00:26:58,960
แต่เธอกลับมาจัดฉากสังเวยปลอมๆ
434
00:26:58,960 --> 00:27:00,600
วางแผนให้ฉันหนีไปกับเรือ
435
00:27:00,600 --> 00:27:03,280
แล้วให้ฉันกลับมาจากทั้งหมดนั่นเนี่ยนะ
436
00:27:04,560 --> 00:27:05,560
ใช่
437
00:27:05,560 --> 00:27:07,720
ให้ตายเถอะ โซอี้
เธอรู้ไหมเธอเป็นอะไร
438
00:27:07,720 --> 00:27:11,400
เธอเหมือนเป็นคําวินิจฉัยโรค
439
00:27:11,920 --> 00:27:16,200
พอหมอให้นั่งลงแล้วบอกว่า
สิ่งนี้ที่มันน่ารําคาญมากๆ
440
00:27:16,600 --> 00:27:20,360
และบางครั้งอันตรายถึงชีวิต
ตอนนี้มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราแล้ว
441
00:27:20,360 --> 00:27:22,280
เพราะงั้นต้องเรียนรู้ที่จะรับมือกับมัน
442
00:27:24,760 --> 00:27:26,960
รู้ไหมว่าเราโชคดีขนาดไหน อมีเลีย
443
00:27:28,320 --> 00:27:32,440
รู้ไหมว่าข้างนอกนั่นมีคนกี่คน
ที่อยู่ตัวคนเดียว
444
00:27:32,440 --> 00:27:35,720
คนที่ยอมตายเพื่อให้ได้
มีคนที่เป็นคําวินิจฉัยโรค
445
00:27:35,720 --> 00:27:39,520
เพราะสิ่งนี้ที่เธอปฏิเสธ
ที่จะเรียกมันว่ามิตรภาพ
446
00:27:39,520 --> 00:27:42,080
เพราะขออย่าให้มีเลย อี๋ แหวะ
447
00:27:42,080 --> 00:27:44,240
นี่คืออย่างเดียวที่เราทุกคนเหลืออยู่
448
00:27:45,560 --> 00:27:48,200
เพราะงั้น โทษที
ยังไงฉันก็จะยังอยู่ตรงนี้ตลอดไป
449
00:27:48,640 --> 00:27:51,960
ทําเธอโมโห ตีหัวเธอแรงพอ
450
00:27:51,960 --> 00:27:53,800
ไม่ให้เธอโดนกิน
451
00:27:53,800 --> 00:27:57,960
และบอกเธอว่าหน้าม้าเธอดูดีมาก
ถึงมันจะดู... พอได้
452
00:27:57,960 --> 00:28:02,680
เพราะความแตกต่าง
ระหว่างการเอาชีวิตรอดกับอยู่บนนี้
453
00:28:02,960 --> 00:28:06,960
คือทําทุกอย่างเหมือนเดิม
แต่มีคนอื่นให้ทําด้วย
454
00:28:07,360 --> 00:28:09,200
มันเป็นสิทธิพิเศษ โอเคไหม
455
00:28:17,560 --> 00:28:19,680
ว่าแล้วหน้าม้าไม่เข้ากับหน้าฉัน
456
00:28:19,680 --> 00:28:21,920
- ให้ตายเถอะ
- ทําไมปล่อยให้ฉันตัดหน้าม้า
457
00:28:21,920 --> 00:28:23,960
นี่น่ะเหรอเรื่องที่เสียใจตอนนี้
458
00:28:23,960 --> 00:28:26,840
ให้ตายเถอะ
459
00:28:26,840 --> 00:28:30,080
ดีแล้ว เสียใจหมายถึง
เธอรู้สึกอะไรบางอย่าง
460
00:28:33,080 --> 00:28:34,880
ฉันยังอยากรู้สึกอยู่
461
00:28:34,880 --> 00:28:36,760
ดี งั้นก็ลุกขึ้น
462
00:28:36,760 --> 00:28:38,880
ไป ไม่ต้องคิด ไปเลย
463
00:28:41,920 --> 00:28:43,400
ขอให้ปลอดภัยนะ
464
00:28:43,400 --> 00:28:44,920
กลับมาด้วย
465
00:28:53,480 --> 00:28:57,520
ฉันว่ามันมีรสนิยมกว่า
ที่ให้มีคนพูดยกย่องคนตายระหว่างที่เรากิน
466
00:28:57,520 --> 00:28:59,440
เราจะได้เห็นคุณค่าการเสียสละได้จริงๆ
467
00:28:59,440 --> 00:29:02,520
- นี่ไม่ใช่ร้านอาหารในโรงละครนะ
- ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น
468
00:29:02,520 --> 00:29:04,800
มันเป็นการให้เกียรติชีวิตของอมีเลีย
469
00:29:04,800 --> 00:29:07,000
และการเสียสละที่นางทําเพื่อเรา
470
00:29:07,000 --> 00:29:08,800
ก็ยังฟังดูเหมือนร้านอาหารโรงละคร
471
00:29:08,800 --> 00:29:11,520
- ทุกคน
- ไม่ มันเป็นการยกย่องสิ่งที่นางทํา
472
00:29:11,520 --> 00:29:14,680
ชีวิตนาง งานอดิเรกนาง
เพื่อนนาง ครอบครัวนาง...
473
00:29:14,680 --> 00:29:16,440
แล้วเธอจะพูดอะไร
474
00:29:16,440 --> 00:29:18,240
ฉันจะพูดว่า...
475
00:29:18,240 --> 00:29:21,040
- ให้ฉันพูดก็ได้ ฉันยินดี
- ทุกคน
476
00:29:21,040 --> 00:29:23,840
เราได้ฟังคลื่นโซโซเอฟเอ็ม
477
00:29:23,840 --> 00:29:26,920
เราเห็นบางอย่างที่ดูเหมือนโรงเรียน
478
00:29:26,920 --> 00:29:29,360
เราเพิ่งผ่านสนามเน็ตบอล
479
00:29:29,360 --> 00:29:32,120
และกําลังจะไปถึงหน้าผา
480
00:29:32,120 --> 00:29:33,440
นั่นฝั่งตะวันตก
481
00:29:34,520 --> 00:29:36,040
นั่นผู้ชาย
482
00:29:36,040 --> 00:29:37,120
ได้ยินเราไหม
483
00:30:03,480 --> 00:30:06,320
พวกเธอ รอด้วย
484
00:30:06,320 --> 00:30:09,200
ฉันรู้ว่าเราไม่รู้จักกัน แต่ฉันกลัว
485
00:30:09,200 --> 00:30:13,800
เพราะฉันคิดว่าหน้าผากฉันเหม็นมาก
เธอดมหน้าผากฉันหน่อยได้ไหม
486
00:30:14,240 --> 00:30:15,760
ดมดู
487
00:30:16,400 --> 00:30:18,040
โทษที มันแปลกมาก
488
00:30:18,040 --> 00:30:20,400
โทษทีนะ มันประหลาดน่ะ
489
00:30:28,960 --> 00:30:30,240
โซอี้ หยุด
490
00:30:31,120 --> 00:30:32,480
ขึ้นเรือมา
491
00:30:32,480 --> 00:30:35,080
พวกนั้นจะฆ่าเธอ
ถ้าเธอกลับไปโดยไม่มีฉัน
492
00:30:35,520 --> 00:30:37,520
แหม กว่าจะคิดได้
493
00:30:37,520 --> 00:30:40,920
ฉันก็ยืนลมพัดกลีบกระพืออยู่ตรงนี้ตั้งนาน
494
00:30:40,920 --> 00:30:43,240
รอว่าเธอจะช่วยฉันด้วยไหม
495
00:30:43,240 --> 00:30:46,760
เอาจริงๆ เรือนี้สร้างขึ้นสําหรับสองคน
496
00:30:46,760 --> 00:30:49,160
ฉันก็คงทําได้แค่วนอยู่ที่เดิม
497
00:30:50,080 --> 00:30:51,280
ก็จริง
498
00:30:51,280 --> 00:30:52,680
เร็วเข้า นังโง่
499
00:30:53,120 --> 00:30:54,040
โทษที
500
00:30:58,800 --> 00:31:00,000
มาเร็ว ซิสเตอร์
501
00:31:16,040 --> 00:31:18,320
ปาร์ตี้สละโสดของเบรนโด้
502
00:31:20,120 --> 00:31:21,600
ไง สาวๆ
503
00:31:21,600 --> 00:31:24,560
เราตามหาที่ที่เรา
จะเรียกว่าบ้านมานานแล้ว
504
00:31:26,200 --> 00:31:28,400
เราหิวด้วย เพราะงั้น...
505
00:31:29,080 --> 00:31:31,040
จุดเตาไว้เลย
506
00:31:43,080 --> 00:31:45,440
ว่าไง จะให้เราอยู่ด้วยไหม
507
00:31:48,680 --> 00:31:51,160
ชายน่ารักหกคนกําลังขึ้นบก
508
00:31:58,440 --> 00:32:02,120
- จริงๆ หน้าม้าเธอก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
- ไม่ต้องคุยเรื่องนี้ก็ได้
509
00:32:02,120 --> 00:32:03,520
อย่างที่คนว่ากัน
510
00:32:03,520 --> 00:32:06,720
ทรงผมห่วยๆ กับทรงผมดีๆ
ห่างกันแค่อาทิตย์เดียว
511
00:32:06,720 --> 00:32:09,840
ปั่นได้เร็วแค่นี้ ผมฉันคงยาวเป็นราพันเซล
ก่อนจะไปถึงไหนต่อไหน
512
00:32:09,840 --> 00:32:12,880
โอเค ก็ขาฉันเล็กนี่
513
00:32:12,880 --> 00:32:15,200
ปั่นต่อไปเถอะ โซโซ
514
00:32:15,680 --> 00:32:16,800
ปั่นต่อไป
515
00:33:37,280 --> 00:33:39,280
คําบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ
516
00:33:39,280 --> 00:33:41,360
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร