1
00:00:10,320 --> 00:00:11,760
เรามาที่นี่วันนี้
2
00:00:11,760 --> 00:00:14,160
เพื่อไว้อาลัยให้กับ
การจากไปของหญิงสาวที่พิเศษ
3
00:00:14,560 --> 00:00:15,840
ลอร่าที่ไม่น่า...
4
00:00:16,560 --> 00:00:20,240
ลอร่า คันนิงแฮม ผู้เป็นกัปตันทีมโต้วาที
5
00:00:22,160 --> 00:00:23,880
ขอโทษจ้ะ ที่รัก แน่นอน
6
00:00:23,880 --> 00:00:25,960
คนคัดท้ายทีมพายเรือ
ที่ยากจะเอาชนะได้
7
00:00:25,960 --> 00:00:28,200
โทษนะคะ ซิสเตอร์ อันที่จริงนั่นฉันเอง
8
00:00:28,200 --> 00:00:31,240
- นักเต้นประกอบในร็อก เอสเตดด์ฟอด
- อันนั้นก่อนสมัยเรา
9
00:00:31,240 --> 00:00:34,120
โอ๊ย พอเถอะ เปิดเทปเลย เจเนวีฟ
10
00:00:35,040 --> 00:00:40,080
พรของพระเจ้าน่าอัศจรรย์ยิ่ง
11
00:00:40,200 --> 00:00:45,040
เสียงช่างไพเราะลึกซึ้ง
12
00:00:45,040 --> 00:00:47,040
ดีจังเลยที่ไว้อาลัยให้ฉัน สาวๆ
13
00:00:51,240 --> 00:00:52,200
ตายแล้ว
14
00:00:53,320 --> 00:00:54,800
น่าเสียดายที่ฉันยังไม่ตาย
15
00:00:54,800 --> 00:00:56,040
นี่งานฉันนะ
16
00:00:57,240 --> 00:00:58,760
ไม่ๆ
17
00:01:00,080 --> 00:01:01,840
ฉันอธิบายได้ ฉันเปลี่ยนไปแล้ว
18
00:01:02,800 --> 00:01:04,400
ไม่เป็นไร ฉันเปลี่ยนความคิดได้
19
00:01:06,840 --> 00:01:09,920
- กะแล้ว เตะผ่ากีแก้แค้น
- สมควรแล้ว
20
00:01:10,640 --> 00:01:13,120
ไม่ แซนดร้า ดี เธอไม่จําเป็นต้องทําแบบนี้
21
00:01:13,120 --> 00:01:14,640
แซนดี้ ใจเย็น
22
00:01:14,640 --> 00:01:16,520
โซอี้เคยทําอะไรให้เธอ
23
00:01:16,520 --> 00:01:18,920
- ถามจริง นาง...
- โอเค
24
00:01:19,400 --> 00:01:20,440
ฉัน...
25
00:01:21,120 --> 00:01:23,240
- ฉัน...
- พูดออกมา โซอี้
26
00:01:23,240 --> 00:01:26,640
ฉันช่วยแซสเกียผลักแซนดี้ไปกลางทะเล
27
00:01:26,640 --> 00:01:27,960
นั่นไง
28
00:01:27,960 --> 00:01:30,520
- แล้วเธอก็เก็บเงียบมาตลอดเลยเหรอ
- ฉันเกลียดตัวเอง
29
00:01:30,520 --> 00:01:32,800
หลังจากทุกอย่างที่เราทํากับแซสเกียเนี่ยนะ
30
00:01:32,800 --> 00:01:34,320
ฉันน่าจะตายๆ ไปซะ
31
00:01:35,120 --> 00:01:36,560
เธอเป็นบ้าอะไร
32
00:01:37,880 --> 00:01:39,680
อีเชี่ย
33
00:01:41,600 --> 00:01:43,640
หลังเลยเหรอ แซนดี้ ถามจริง
34
00:01:43,640 --> 00:01:47,160
แกแทงข้างหลังฉัน
เพราะงั้นแกก็ต้องโดนแทงข้างหลัง
35
00:01:47,160 --> 00:01:49,520
- ส่วนแก
- ฉันเหรอ ฉันทําอะไร
36
00:01:50,600 --> 00:01:52,600
จับแล้วขึ้นทับเลย
37
00:01:58,680 --> 00:02:02,320
เชิญทับฉันตามสบายเลย สาวๆ
ความเสียหายมันเกิดขึ้นไปแล้ว
38
00:02:05,240 --> 00:02:08,600
กลิ่นผักกาดหอมรมควันตอนเช้า
นี่มันหอมใช่ไหมล่ะ
39
00:02:08,600 --> 00:02:10,240
ฉิบหาย ผัก ไปดูเร็ว
40
00:02:14,080 --> 00:02:15,280
ขอโทษ
41
00:02:16,960 --> 00:02:21,120
คืนสู่เหย้าเขย่าขวัญ
42
00:02:24,160 --> 00:02:27,400
ว่ากันว่าการแก้แค้นเสิร์ฟแบบย่างถ่านดีสุด
43
00:02:27,880 --> 00:02:30,960
ฉันแค่กลับมาทําลายชีวิตพวกแก
ให้พวกแกอดตาย
44
00:02:30,960 --> 00:02:33,960
เอาดามิเรคืนมาให้ฉันสิ แล้วฉันจะไป
45
00:02:33,960 --> 00:02:36,000
เทเรซ่าจะไปกับฉัน
46
00:02:36,360 --> 00:02:37,800
เธอมีปัญหาอะไร
47
00:02:37,800 --> 00:02:39,160
พระเจ้า
48
00:02:41,320 --> 00:02:43,000
อะไรวะเนี่ย
49
00:02:43,000 --> 00:02:44,000
เหม็นเว่อร์
50
00:02:44,000 --> 00:02:45,160
นกนางนวล
51
00:02:46,040 --> 00:02:48,960
ตอนลงราบรื่นดี
แต่ไม่ยอมอยู่ในท้องทุกครั้ง
52
00:02:48,960 --> 00:02:50,080
ข้างนอกนั่นมีอะไรบ้าง
53
00:02:50,080 --> 00:02:53,120
- ตลาดเป็นไง
- บริสเบนหายไปยัง เหลืออะไรไหม
54
00:02:55,720 --> 00:02:57,360
ไม่มีอะไรทั้งนั้น
55
00:02:57,960 --> 00:03:00,080
แค่มหาสมุทรที่ไม่มีที่สิ้นสุด
56
00:03:11,280 --> 00:03:12,280
นี่ เมลส์
57
00:03:12,280 --> 00:03:14,960
แปลว่าตัวอ่อนของฉันก็ไม่อยู่แล้วเหรอ
58
00:03:16,920 --> 00:03:19,600
เมลส์ ช่วยหน่อยสิ
59
00:03:19,600 --> 00:03:24,040
ไม่อะ อันนั้นฉันช่วยไม่ได้
60
00:03:24,640 --> 00:03:27,960
อันที่จริง สาวๆ
มีประกาศบริการสาธารณะ
61
00:03:27,960 --> 00:03:30,120
ห้ามใครช่วยโซอี้ โอเคไหม
62
00:03:30,120 --> 00:03:33,120
ถ้านางขอให้ช่วยดึงมีดออกจากหลัง
63
00:03:33,120 --> 00:03:34,240
ปฏิเสธไปซะ
64
00:03:34,240 --> 00:03:36,920
ขับออกจากกลุ่มสินะ
ฉันรู้ว่ามันเป็นยังไง
65
00:03:36,920 --> 00:03:39,360
- ตามนั้นแหละ
- ฉันพลาดอะไรไป
66
00:03:39,360 --> 00:03:41,560
ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่าแซสเกียให้ฉันทําอะไร
67
00:03:41,560 --> 00:03:44,480
- ก็ชัดเจนอยู่แล้ว
- อีกอย่าง ฉันถูกแทง
68
00:03:44,480 --> 00:03:46,440
- ฉันเป็นเหยื่อ
- ให้ตายเถอะ
69
00:03:48,360 --> 00:03:51,840
โอเค สตรีริดจ์ไฮทส์ อย่าเพิ่งแตกตื่น
70
00:03:51,840 --> 00:03:53,760
ผักจะงอกใหม่ในอีกหนึ่งเดือน
71
00:03:53,760 --> 00:03:56,960
หรือสามเดือน
ระหว่างนี้เราจะแบ่งที่มีอยู่นี่ก่อน
72
00:03:56,960 --> 00:04:00,080
คิดซิได้เท่าไหร่
มะเขือเทศราชินี 12 ลูก หารคนทั้งห้อง
73
00:04:00,080 --> 00:04:01,480
คูณหนึ่งเดือน
74
00:04:02,680 --> 00:04:03,880
ฉันไม่เอาด้วย
75
00:04:03,880 --> 00:04:05,960
เรารู้เธอไม่เก่งเลข
76
00:04:05,960 --> 00:04:06,960
คนอื่นล่ะ
77
00:04:06,960 --> 00:04:10,520
ไม่ ฉันหมายถึง ถ้าอาหารเหลือแค่นี้
78
00:04:10,520 --> 00:04:15,040
ถ้าข้อเสนอคือ
ผักกาดหอมครึ่งใบต่อวันและ...
79
00:04:15,960 --> 00:04:18,240
ไม่มีใครมาช่วยเรา งั้น...
80
00:04:21,000 --> 00:04:23,120
ฉันว่าเราจบแล้วใช่ไหม
81
00:04:24,480 --> 00:04:28,000
อะไรน่ะ เราไม่จบหรอก อมีเลีย
82
00:04:28,000 --> 00:04:31,320
- ใช่ เราควรทําพิธีศพฉันให้จบก่อน
- โทษนะ เราไม่สนนาง
83
00:04:31,320 --> 00:04:32,520
อ้อ
84
00:04:32,520 --> 00:04:33,600
ไม่เอาสิ ทุกคน
85
00:04:33,600 --> 00:04:37,000
คิดจริงๆ เหรอว่าในบรรดาคนทั้งโลก
86
00:04:37,000 --> 00:04:39,920
เราเป็นคนกลุ่มเดียวที่ถูกกําหนดมาให้รอด
87
00:04:39,920 --> 00:04:43,200
มันเป็นอะไรที่มิลเลนเนียลที่สุด
ที่ฉันเคยได้ยินเลย
88
00:04:43,200 --> 00:04:45,800
แต่เรารู้ว่าจะต้องทํายังไง
89
00:04:46,360 --> 00:04:49,160
เรารู้ว่าจะต้องเอาตัวรอดยังไง
เราแค่ต้องวางแผนใหม่
90
00:04:49,160 --> 00:04:52,240
เราไม่ได้แค่ก่อไฟ แต่เราผลิตไฟฟ้า
91
00:04:52,360 --> 00:04:56,040
ณ จุดนี้ อีกแค่อาทิตย์เดียว
เราก็สร้างโซเชียลมีเดียขึ้นมาใหม่ได้แล้ว
92
00:04:56,040 --> 00:04:58,080
- ไม่เอาน่า
- แต่มันไม่สําคัญแล้ว
93
00:04:58,080 --> 00:04:59,640
เพราะมันจะมีประโยชน์อะไร
94
00:05:00,160 --> 00:05:03,240
ไม่มีเส้นชัย ใช่ไหม มันจะจบเมื่อไหร่ล่ะ
95
00:05:03,800 --> 00:05:05,320
เรากําหนดเองว่ามันจะจบเมื่อไหร่
96
00:05:05,320 --> 00:05:07,560
เรารอดมานานกว่าคนส่วนใหญ่ก็ถือว่าดี
97
00:05:07,560 --> 00:05:10,560
แต่เราไม่มีทางเอาชนะมันได้หรอก
นี่มันโลกาวินาศนะ
98
00:05:10,560 --> 00:05:12,800
เดี๋ยว เราเชื่อจริงๆ เหรอว่ายัยคนนี้
99
00:05:12,920 --> 00:05:15,880
- อยู่รอดกลางทะเลได้ด้วยตัวเอง
- ก็ดูนางสิ
100
00:05:15,880 --> 00:05:18,640
แค่ไปสหกรณ์ นางยังไปคนเดียวไม่ได้เลย
101
00:05:18,640 --> 00:05:20,440
เราจะปลิดชีวิตตัวเอง
102
00:05:20,440 --> 00:05:23,480
เพราะนังบ้านี่บอกว่า
ข้างนอกนั่นไม่มีใครแล้วจริงๆ เหรอ
103
00:05:24,120 --> 00:05:28,280
ฉันรู้ว่าเรากําลังขับนางออกจากกลุ่ม
แต่เธอกําลังเสนอให้เราฆ่าตัวตายเหรอ
104
00:05:28,280 --> 00:05:31,720
ฉันแค่เสนอว่าเราหยุดเหนื่อย
กับการเอาชีวิตรอดได้แล้ว
105
00:05:31,720 --> 00:05:34,280
- มันก็เหมือนกัน
- ฉันกําลังเสนอว่า
106
00:05:34,280 --> 00:05:37,720
เราควรมาสนุกกันสักนาที
107
00:05:37,720 --> 00:05:40,680
แล้วก็ค่อยเผชิญกับชะตากรรมที่จะตามมา
108
00:05:40,680 --> 00:05:41,840
ฉันกําลังเสนอ...
109
00:05:42,360 --> 00:05:45,040
ฉันคงกําลังเสนอให้มีปาร์ตี้เลี้ยงส่งละมั้ง
110
00:05:45,040 --> 00:05:46,880
เพราะตอนนี้เธอเป็นคนสนุกแล้วสินะ
111
00:05:50,760 --> 00:05:52,920
ช่างแม่ง ฉันเอาด้วย
112
00:05:52,920 --> 00:05:54,840
ไม่ แกต้องมากับฉัน
113
00:05:55,480 --> 00:05:56,640
แซนดี้ หยุด
114
00:05:57,000 --> 00:05:59,280
ทุกอย่างที่ฉันเฝ้ารอไม่มีอยู่แล้ว
115
00:05:59,280 --> 00:06:01,840
สามีฉัน ตัวอ่อนฉัน ทั้งชีวิตฉัน
116
00:06:02,320 --> 00:06:05,640
ไปเอาทุกอย่างที่เหลืออยู่ที่สหกรณ์
มาทําอาหารกัน
117
00:06:05,640 --> 00:06:07,920
ไม่เอาแล้วซุปถั่วใสๆ
118
00:06:09,120 --> 00:06:11,040
- ฉันเอาด้วย
- โอเค เยี่ยม
119
00:06:11,040 --> 00:06:14,240
ฉันมีเหล้าเถื่อนนะ
ถ้าใครอยากสนุกเพิ่มขึ้นไปอีก
120
00:06:14,240 --> 00:06:16,680
- เอา
- หุบปากไปเลย เทแกน
121
00:06:17,360 --> 00:06:20,080
โทษทีนะ แต่เราจะไม่ปาร์ตี้
122
00:06:22,080 --> 00:06:23,680
ขอบใจ เปปี้ ให้ตายเถอะ
123
00:06:23,680 --> 00:06:27,200
เพราะปาร์ตี้ส่งท้ายทุกปาร์ตี้
ไม่เรียกว่าปาร์ตี้
124
00:06:27,200 --> 00:06:29,600
มันเรียกว่างานพรอมจบปีการศึกษา
125
00:06:32,160 --> 00:06:33,360
ให้ตายเถอะ
126
00:06:38,480 --> 00:06:40,720
มาคุยเรื่องธีมงานพรอมกัน
127
00:06:40,720 --> 00:06:43,760
ฉันค้านธีมใต้ทะเลไปแล้ว
เพราะมันใกล้ตัวเกินไป
128
00:06:43,760 --> 00:06:47,960
ที่ฉันว่าดีกว่าคือค่ําคืนในปารีส
129
00:06:47,960 --> 00:06:51,760
ทุกคน อย่าคิดมากเลย
ก็เห็นๆ อยู่ว่าธีมคือ...
130
00:06:52,760 --> 00:06:54,000
"คืนสุดท้ายบนโลก"
131
00:06:55,280 --> 00:06:59,040
ไม่เหรอ โทษที ฉันแค่ตื่นเต้น
ฉันพลาดงานพรอมครั้งแรก
132
00:06:59,040 --> 00:07:02,040
- งั้นเธอก็พลาดเหตุการณ์ดิปโลสิ
- ลอร่าที่ไม่น่าจดจํา
133
00:07:02,600 --> 00:07:04,080
ไม่ๆ
134
00:07:04,080 --> 00:07:05,280
เหตุการณ์ดิปโลเหรอ
135
00:07:05,280 --> 00:07:08,840
เจเนวีฟโดนดิปโลตัวปลอมหลอก
เขาบอกจะมาเป็นดีเจให้งานเรา
136
00:07:08,840 --> 00:07:11,200
ถ้านางรวบรวมเงิน
20,000 ดอลลาร์จากนักเรียนได้
137
00:07:11,200 --> 00:07:13,480
มันเป็นอีเมลที่น่าเชื่อถือมาก
138
00:07:13,480 --> 00:07:15,040
และก็แซสเกีย นาง...
139
00:07:15,040 --> 00:07:17,240
ฉันขอให้พ่อฉัน
จองวงเทอร์สตี้เมิร์คนาทีสุดท้าย
140
00:07:17,240 --> 00:07:20,080
และคนก็ยังพูดถึงปาร์ตี้นั้นจนถึงตอนนี้
141
00:07:20,080 --> 00:07:21,480
- ว่าไงนะ
- ก็นั่นแหละ
142
00:07:21,480 --> 00:07:24,960
ฉันไม่ได้เป็นกรรมการวางแผนจัดงาน
อย่างเป็นทางการ แต่ถ้าอยากให้ช่วย...
143
00:07:24,960 --> 00:07:25,960
ใช่ เธอไม่ได้เป็น
144
00:07:25,960 --> 00:07:29,160
เจเนวีฟ ยิ่งเยอะยิ่งสนุก เข้ามาเลย
145
00:07:29,160 --> 00:07:30,280
เยี่ยมเลย
146
00:07:31,160 --> 00:07:35,720
นี่ก็จะเป็นปาร์ตี้สุดท้าย
ที่มนุษยชาติจะได้จัด
147
00:07:35,720 --> 00:07:37,760
เพราะงั้นฉันอยากฟัง
ไอเดียแย่ๆ ของทุกคน
148
00:07:38,200 --> 00:07:41,200
เราเอาอาหารที่เหลือมาจัดเป็นบุฟเฟ่ต์
149
00:07:41,200 --> 00:07:43,960
ฉันชอบมาก
แต่ขอใหญ่กว่านั้น จัดเต็มมาเลย
150
00:07:43,960 --> 00:07:46,800
- ฉันไปปาร์ตี้โฟมมาครั้งนึง
- เราไม่จําเป็นต้องทําอีก
151
00:07:46,800 --> 00:07:50,240
โฟมนี่ต้องมี แบบไฟท์คลับ
ฉันอยากซ้อมนังคนไหนสักคนให้น่วม
152
00:07:50,240 --> 00:07:51,960
มีคนสู้เป็นไหม
153
00:07:51,960 --> 00:07:53,720
สถานีแปลงโฉมล่ะเป็นไง
154
00:07:53,720 --> 00:07:56,280
ฉันอยากทําผมหน้าม้ามานานแล้ว
155
00:07:56,280 --> 00:07:59,360
ฉันไม่เคยลงท่าตีลังกาหน้าได้
ตอนเรียนพละชั้นมัธยมสาม
156
00:07:59,360 --> 00:08:02,680
ฉันจะไปหาแทรมโพรลีนนั่น
พิสูจน์ให้ครูแฟรงโกพูลัสเห็นว่าเขาคิดผิด
157
00:08:05,320 --> 00:08:07,480
เยี่ยม เราควรจดไว้นะ
158
00:08:07,480 --> 00:08:08,680
ดีไหม
159
00:08:08,680 --> 00:08:12,600
ประธานกรรมการเป็นเจ้าของ
ปากกาไวท์บอร์ด
160
00:08:13,000 --> 00:08:14,880
- ขอบใจ
- โอเค ได้
161
00:08:15,280 --> 00:08:18,280
ฉันแค่พยายามจะช่วยถ้ามัน...
162
00:08:19,640 --> 00:08:21,520
โอเค โทษที ได้
163
00:08:22,000 --> 00:08:23,800
ฝากด้วยนะ
164
00:08:23,800 --> 00:08:27,000
ฉันจะไปหาเห็ดไม่เมามาทําอาหาร
165
00:08:27,000 --> 00:08:29,840
ใครจะรู้ ฉันอาจเจอเห็ดเมาก็ได้
166
00:08:33,280 --> 00:08:35,200
นางไปซ่อนอยู่ไหนมาตั้งนานใช่ไหม
167
00:08:35,200 --> 00:08:36,440
อย่าทําเสียสมาธิ
168
00:08:40,080 --> 00:08:43,880
ซิสเตอร์คะ งานเลี้ยงนี้
ฉันขอพวกนางแล้วว่าอย่าทํา
169
00:08:43,880 --> 00:08:47,960
แต่ต้องให้คนที่มีอํานาจไปหยุดพวกนาง
170
00:08:52,160 --> 00:08:54,840
มีวุฒิภาวะมากสําหรับคนในศาสนา
171
00:08:55,640 --> 00:08:59,040
รู้ใช่ไหมคะว่า
การเมินฉันไม่จําเป็นต้องทําตัวแข็งทื่อ
172
00:09:00,880 --> 00:09:04,400
เดี๋ยวนะ ซิสเตอร์จะไปร่วมงานนี้เหรอ
173
00:09:05,320 --> 00:09:07,000
เหลือเชื่อจริงๆ
174
00:09:07,840 --> 00:09:10,520
อย่างน้อยก็ช่วยดึงมีดออกก่อนได้ไหม
175
00:09:10,640 --> 00:09:13,720
ถ้าวิชาศาสนาตอนมัธยมสามสอนอะไรฉัน
ก็คือที่พระเยซู หนุ่มของซิสเตอร์
176
00:09:13,720 --> 00:09:17,880
อยู่บนไม้กางเขนแค่ชั่วโมงเดียว
ก่อนที่คนจะเมตตาเขา เพราะงั้น...
177
00:09:17,880 --> 00:09:20,160
- หก
- ว่าไงนะ
178
00:09:20,160 --> 00:09:24,120
พระเยซู หนุ่มของฉัน
อยู่บนไม้กางเขนหกชั่วโมง
179
00:09:24,720 --> 00:09:26,240
เพราะงั้นเธอยังต้องรออีกนาน
180
00:09:28,880 --> 00:09:29,760
ไร้ประโยชน์
181
00:09:42,200 --> 00:09:45,400
ดูเธอสิ ล้มลุกคลุกคลานโดยไม่มีมือขวา
182
00:09:45,400 --> 00:09:47,240
อย่างน้อยเทแกนยังเทียบรุ่นกับฉันได้
183
00:09:47,240 --> 00:09:48,760
เทแกนเป็นตัวของตัวเอง
184
00:09:49,400 --> 00:09:51,360
ฉันไม่ได้พึ่งนางอีกต่อไปแล้ว
185
00:09:52,600 --> 00:09:54,520
นังโจรสลัดโรคจิต
186
00:09:55,640 --> 00:09:57,880
ฉันไม่เคยเล่นกีฬา
เพราะงั้นภาวนาไว้เลย
187
00:09:58,000 --> 00:10:00,520
ให้ฉันอย่าตีโดนอะไรที่ฉันไม่ได้เล็ง
188
00:10:04,200 --> 00:10:07,200
เอาตัวเทเรซ่ากับกระเป๋าฉันมาให้ฉัน
189
00:10:07,760 --> 00:10:10,120
ทําไมต้องหมกมุ่นกับเทเรซ่าขนาดนี้
190
00:10:12,320 --> 00:10:14,360
ลาก่อน แซนดี้
191
00:10:18,640 --> 00:10:21,520
กล้าดียังไง
ลามิงตันเป็นของดีของออสเตรเลียนะ
192
00:10:21,640 --> 00:10:23,720
มีบินกี่โมงนะ ยัยคนเนรคุณ
193
00:10:23,720 --> 00:10:25,520
เดี๋ยวเราเรียกแท็กซี่ให้
194
00:10:25,640 --> 00:10:29,080
หรือดีกว่านั้น พวกตรวจคนเข้าเมือง
ใครก็ได้เนรเทศยัยขี้แพ้นี่เดี๋ยวนี้เลย
195
00:10:29,080 --> 00:10:32,120
ออกไปจากออสเตรเลียเดี๋ยวนี้
ไปกับเที่ยวบินแรกเลย
196
00:10:32,120 --> 00:10:33,520
เก็บกระเป๋าแล้วไปซะ
197
00:10:33,520 --> 00:10:35,880
ไม่ต้องคิดเรื่องตัวอ่อน ทีแบ็ก
198
00:10:35,880 --> 00:10:37,280
คิดเรื่องปาร์ตี้
199
00:10:37,280 --> 00:10:40,760
ในเมื่อเธอโน้มน้าวทุกคน
บนเกาะบ้านี่ไม่ให้ช่วยฉัน
200
00:10:40,760 --> 00:10:44,280
รวมถึงแม่ชีที่ดูจะลืมเรื่องการให้อภัย
201
00:10:44,280 --> 00:10:46,720
ฉันก็คงต้องเอามันออกเองแล้ว
202
00:10:47,880 --> 00:10:49,080
เชี่ย
203
00:10:50,600 --> 00:10:52,640
เขาคงแทงโดนเส้นประสาท
หรืออะไรสักอย่าง
204
00:10:54,760 --> 00:10:57,120
เธอทําได้แล้ว ไก่ตัวสุดท้าย
205
00:10:58,600 --> 00:11:01,080
ดีมาก ลอร่าที่ไม่น่าจดจํา
ไปหากรงให้มันก่อน
206
00:11:01,080 --> 00:11:02,480
ฉันยังไม่อยากฆ่ามัน
207
00:11:02,480 --> 00:11:05,640
ฉันมีแผนสุดอลังการมาให้แก
เพื่อนเคเอฟซีของฉัน
208
00:11:08,600 --> 00:11:09,920
ได้ยินตัวเองไหม
209
00:11:12,640 --> 00:11:17,240
ตกลงว่าฉันเป็นตัวร้าย
ที่ผลักคนแย่ๆ คนเดียวออกทะเล
210
00:11:17,240 --> 00:11:20,000
แต่เธอกําลังจะนําคนทั้งชั้น
211
00:11:20,000 --> 00:11:23,320
เข้าสู่สถานการณ์ฆ่าตัวตาย
แถมยังผิวปากไปด้วยทํางานไปด้วย
212
00:11:25,840 --> 00:11:26,880
เธอโอเคหรือเปล่า
213
00:11:28,920 --> 00:11:30,840
เพราะไม่ได้กินยาใช่ไหม
214
00:11:32,760 --> 00:11:35,920
ฉันไม่ได้กินแค่วันเดียวเอง นังบ้า
215
00:11:35,920 --> 00:11:38,200
สิ่งที่เธอกําลังเห็นอยู่ โซอี้
216
00:11:38,200 --> 00:11:41,240
คือความเบาใจที่ไม่ต้องสนเรื่อง...
217
00:11:41,240 --> 00:11:44,600
เรื่องอนาคต เรื่องการเอาตัวรอด
218
00:11:44,600 --> 00:11:47,800
แต่ที่สําคัญที่สุด เรื่องเธอ
219
00:11:48,720 --> 00:11:52,360
ฉันไม่ต้องคิดแล้ว
ว่าเราจะต้องติดอยู่ที่นี่ด้วยกันอีกนานไหม
220
00:11:52,360 --> 00:11:55,040
เพราะอีกไม่นานมันก็จะจบแล้ว
221
00:11:55,040 --> 00:11:57,480
และฉันก็... รอไม่ไหวแล้ว
222
00:12:00,440 --> 00:12:02,960
ฟังนะ ฉันรู้ฉันทําเธอผิดหวัง
223
00:12:02,960 --> 00:12:05,440
ก็ได้ ยอมแพ้เรื่องฉันซะ ไม่มีปัญหา
224
00:12:05,440 --> 00:12:07,920
แต่ฉันขอ เมลส์ อย่ายอมแพ้เรื่องนี้
225
00:12:07,920 --> 00:12:09,760
อย่ายอมแพ้กับการเอาตัวรอด
226
00:12:11,160 --> 00:12:12,840
เห็ดพร้อมแล้ว ทีแบ็ก
227
00:12:14,000 --> 00:12:15,080
ระวังหลังด้วย
228
00:12:18,240 --> 00:12:19,360
มันเพิ่งขี้ใส่ฉัน
229
00:12:24,480 --> 00:12:27,480
จะดูซิว่าถ้าไม่มีเพลงจะปาร์ตี้กันยังไง
230
00:13:36,520 --> 00:13:38,720
- เทเรซ่า
- เชี่ยไรเนี่ย แซนดี้
231
00:13:38,720 --> 00:13:40,360
เทเรซ่า กลับมานะ
232
00:13:42,160 --> 00:13:43,200
เทเรซ่า
233
00:13:43,200 --> 00:13:44,760
กลับเข้ามาในนี้นะ
234
00:13:47,000 --> 00:13:47,920
หุบปาก
235
00:13:54,320 --> 00:13:55,920
หยุดนะ นังบ้า
236
00:13:59,200 --> 00:14:01,240
แม่เจ้า สุดยอดเลย
237
00:14:03,240 --> 00:14:04,160
อะไรเนี่ย
238
00:14:04,840 --> 00:14:08,200
- แม่เจ้า
- ใช่มะ
239
00:14:08,200 --> 00:14:12,400
เกือบดีกว่าเทอร์สตี้เมิร์คอีก
แซสเกียเจ๋งอีกแล้ว
240
00:14:13,440 --> 00:14:15,000
จริงๆ เป็นฝีมือเจเนวีฟน่ะ
241
00:14:15,000 --> 00:14:17,320
ทั้งจินตนาการ
การจัดการ สไตล์การออกแบบ
242
00:14:17,320 --> 00:14:20,560
จะมีใครเหมาะวางแผนงานพรอมสุดท้าย
ในประวัติศาสตร์ไปกว่านี้อีกล่ะ
243
00:14:21,040 --> 00:14:22,160
ทําได้ดีมาก
244
00:14:22,160 --> 00:14:23,280
มาสิ
245
00:14:23,960 --> 00:14:27,400
ฉันบี้ชิ้นส่วนโฟมใส่บ่อไปแล้ว
246
00:14:27,400 --> 00:14:29,320
เห็นกราฟฟิตี้ยัง
247
00:14:29,320 --> 00:14:30,640
ฝีมือเจเนวีฟคนเดียวเลย
248
00:14:30,640 --> 00:14:33,440
เชื่อไหมล่ะ ความคิดนางหมดเลย
249
00:14:33,440 --> 00:14:36,760
- นางวางแผนทุกอย่าง
- ด่ามาเหอะถ้าจะขนาดนี้
250
00:14:36,760 --> 00:14:39,680
แกล้งชมปลอมๆ แบบนี้แย่กว่าเยอะเลย
251
00:14:40,560 --> 00:14:42,560
ฉันไม่ได้แกล้งชมนะ ฉัน...
252
00:14:44,600 --> 00:14:46,600
ฉันนึกว่าเราดีกันแล้ว
253
00:14:49,360 --> 00:14:50,800
ฉันขอโทษ
254
00:14:51,880 --> 00:14:53,880
มาสนุกกับเสียงเพลงกันเลย
255
00:14:58,160 --> 00:14:59,840
เพลงบ้าอะไรเนี่ย
256
00:14:59,840 --> 00:15:01,840
เหลือแต่เพลงร็อกคริสเตียน
257
00:15:01,840 --> 00:15:05,160
ยัยโซอี้ทําลายซีดีทั้งหมด
ฉันต้องแก้สถานการณ์เฉพาะหน้า
258
00:15:05,160 --> 00:15:06,920
โอเค แก้ปัญหาเฉพาะหน้า ทําไมไม่...
259
00:15:06,920 --> 00:15:10,200
นี่ พวกเธอจะต้องเต้น
และจะต้องชอบ โอเคไหม
260
00:15:10,200 --> 00:15:13,200
ห้า หก เจ็ด แปด และเต้น
261
00:15:26,080 --> 00:15:29,760
ฟังนะ ฉันเปลี่ยนเรื่องจริง
ที่ฉันเคยทําร้ายเธอไม่ได้ แต่...
262
00:15:31,320 --> 00:15:35,360
ตลอดเวลาช่วงม.ปลาย
เธอทําทุกอย่างเพื่อทุกคน
263
00:15:35,360 --> 00:15:38,360
ฉันแค่...
ฉันว่าเธอควรสนุกกับตัวเองบ้าง
264
00:15:38,360 --> 00:15:41,000
- แต่เครื่องดื่มที่ต้องแบ่งกัน...
- ฉันจัดการได้
265
00:15:44,360 --> 00:15:45,800
ซดให้หมด เจเนวีฟ
266
00:15:46,560 --> 00:15:49,640
ซดให้หมด
267
00:15:53,520 --> 00:15:54,760
โอเค
268
00:16:04,120 --> 00:16:05,760
เอาเลย
269
00:16:10,720 --> 00:16:12,240
ไปตายซะ แฟรงโก
270
00:16:12,240 --> 00:16:16,600
ทักษะเต็มสิบให้ศูนย์
แต่ความบันเทิงให้เต็มสิบใช่ไหม เมกส์
271
00:16:26,520 --> 00:16:28,360
ฉันต้องไปเอาถังของฉันคืน
272
00:16:30,560 --> 00:16:34,240
อมีเลีย อย่าทําแบบนี้เลยนะ
273
00:16:35,000 --> 00:16:37,320
ไม่มีใครบอกเธอเหรอ โซอี้
เธอไม่ได้รับเชิญ
274
00:16:41,840 --> 00:16:43,400
เมแกน นี่มันงี่เง่ามาก
275
00:16:43,760 --> 00:16:44,600
อะไรเนี่ย
276
00:16:45,960 --> 00:16:48,880
ตีนนางอย่างกับคีมหนีบ ไม่เข้าใจเลย
277
00:16:48,880 --> 00:16:50,080
โอเค
278
00:16:53,200 --> 00:16:55,000
- เชี่ย
- ตายแล้ว
279
00:16:55,000 --> 00:16:56,400
ใครเขาบิดหัวนมกัน
280
00:16:56,400 --> 00:16:58,280
ให้ฉันทําไง ดึงนางออกหรือยังไง
281
00:16:58,280 --> 00:17:00,600
อย่าดึง หัวนมฉันจะหลุดไปพร้อมนาง
282
00:17:00,600 --> 00:17:01,560
โอเค
283
00:17:04,560 --> 00:17:06,760
กล้าดียังไง ปล่อยนะ
284
00:17:06,760 --> 00:17:08,400
ไม่ปล่อยจนกว่าเธอจะปล่อยเมแกน
285
00:17:08,400 --> 00:17:11,000
จะสนห่าอะไรอีก แกไม่ใช่เพื่อนกันแล้ว
286
00:17:11,000 --> 00:17:13,080
ไปตามเทเรซ่ามาแล้วฉันจะปล่อย
287
00:17:13,080 --> 00:17:16,080
เราอาจไม่ได้เป็นเพื่อนกัน
แต่ฉันมารู้ทีหลังว่าทุกคนห่วยแตก
288
00:17:16,080 --> 00:17:17,280
นานเลยนะกว่าจะรู้ตัว
289
00:17:17,280 --> 00:17:20,160
ฉันมารู้ว่าฉันตอนอายุ 18
อยากมีเพื่อนเยอะๆ
290
00:17:20,160 --> 00:17:22,680
ตายแล้ว นางบิด
291
00:17:22,680 --> 00:17:25,320
แต่ฉันตอนอายุ 18 ก็คิดด้วยว่า
นางชอบผู้ชาย
292
00:17:25,320 --> 00:17:27,200
แล้วกางเกงคาร์โกก็ฮิตตอนนั้น
293
00:17:27,200 --> 00:17:30,240
- ฉันขอโทษ
- ฉันรับคําขอโทษ เอานางออกไป
294
00:17:35,080 --> 00:17:36,960
เธอสองคนทําฉันคลื่นไส้
295
00:17:38,720 --> 00:17:41,040
ฉันภูมิใจในตัวเธอมากที่เลิกเหล้า
296
00:17:41,040 --> 00:17:43,560
แต่ทิ้งนางแล้วไปงานพรอมกับฉันเถอะ
297
00:17:43,680 --> 00:17:46,000
- จริงเหรอ
- นี่ปาร์ตี้สุดท้ายแล้ว ใครสนล่ะ
298
00:17:46,800 --> 00:17:51,520
ฉันอยากนะแต่พูดตรงๆ
ฉันชอบนะที่ไม่ได้กินเหล้า
299
00:17:52,680 --> 00:17:53,920
ฉันแค่...
300
00:17:54,480 --> 00:17:58,560
ฉันรู้สึกถึงเรื่องต่างๆ อีกครั้ง
และถ้านี่เป็นปาร์ตี้สุดท้ายจริงๆ
301
00:17:59,800 --> 00:18:01,320
ฉันก็อยากรู้สึกเรื่องมันด้วย
302
00:18:03,240 --> 00:18:04,320
โอเค
303
00:18:06,800 --> 00:18:11,280
ไม่คิดว่าฉันจะพูดแบบนี้
แต่ช่างแม่ง เลิกดื่มกันเถอะ
304
00:18:12,760 --> 00:18:15,800
เรามัดนางอีกรอบ แล้วทิ้งนางไว้ได้ไหม
305
00:18:15,800 --> 00:18:17,760
เธอกําลังใช้หัวคิด
306
00:18:17,760 --> 00:18:20,400
เริ่มใช้หัวนมคิดได้แล้ว ไปกัน
307
00:18:49,560 --> 00:18:51,080
ไงเพื่อน
308
00:18:52,760 --> 00:18:55,480
นี่น่าจะทําให้เธอรู้สึกดีขึ้น
309
00:18:58,720 --> 00:18:59,760
อะ
310
00:19:05,800 --> 00:19:09,080
ที่ฉันกับแซสทํามันเหมือนหมาลอบกัด
311
00:19:10,080 --> 00:19:12,480
ฉันขอโทษ แซนดี้ จริงๆ
312
00:19:14,040 --> 00:19:15,520
เราดูแลคนอ่อนแอไม่ได้
313
00:19:16,440 --> 00:19:18,080
มันคือการเอาตัวรอด ฉันเข้าใจ
314
00:19:18,200 --> 00:19:21,880
ฉันน่าจะรู้แต่แรก
พวกเธอสามคนไม่เคยอยากให้ฉันอยู่ด้วย
315
00:19:22,920 --> 00:19:24,720
หมายความว่าไงเราสามคน
316
00:19:24,720 --> 00:19:27,640
เทเรซ่าไม่ได้อยู่ด้วย
คืนที่เราผลักเธอออกไป
317
00:19:27,640 --> 00:19:28,720
ก็ใช่ไง
318
00:19:28,720 --> 00:19:30,240
นางไม่เคยเป็นคนนํา
319
00:19:30,240 --> 00:19:32,920
แต่ก็ไม่เคยหยุดพวกเธอไม่ให้ว่าฉัน
320
00:19:35,040 --> 00:19:36,000
ใช่
321
00:19:36,760 --> 00:19:40,800
ฉันได้เรียนรู้ว่าสิ่งที่ไม่พูดนี่แหละ
ที่ทําให้เดือดร้อนที่สุด
322
00:19:40,920 --> 00:19:44,000
ให้ตายเถอะ ลืมอยู่ได้
323
00:19:45,640 --> 00:19:47,080
ไม่รู้สิ แซนดี้
324
00:19:47,200 --> 00:19:50,080
ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตพยายาม
เข้ากับยัยพวกนั้นให้ได้
325
00:19:50,080 --> 00:19:54,480
ตอนนี้ เพราะสิ่งที่ฉันทํากับเธอ
ฉันทํามันพังหมด
326
00:19:54,480 --> 00:19:58,920
แต่มันไม่แฟร์ที่เธอเสียโอกาส
เพียงเพราะฉันเป็นนังโง่ที่จนตรอก
327
00:19:58,920 --> 00:20:01,160
- งั้นเธอจะปล่อยฉันเหรอ
- จะบ้าเหรอ
328
00:20:01,160 --> 00:20:04,640
ล้อเล่นหรือเปล่า
เธอมีหัวนกนางนวลคล้องคอเธอ
329
00:20:04,640 --> 00:20:08,640
ไม่ แต่คนที่ถูกขับออกจากกลุ่มอย่างเรา
ก็สมควรได้กินอาหารมื้อสุดท้าย
330
00:20:08,640 --> 00:20:10,800
ฉันไปเอาอาหารมาให้เรากินด้วยกันดีไหม
331
00:20:10,920 --> 00:20:13,000
เดาว่าเธอยังไม่กินกลูเตน
332
00:20:13,560 --> 00:20:15,800
จุลินทรีย์ในตัวฉันยังโคตรสะอาดอยู่
333
00:20:16,320 --> 00:20:17,440
เยี่ยม
334
00:20:18,080 --> 00:20:19,080
โซ
335
00:20:21,200 --> 00:20:24,320
- ขอบใจนะ กระเป๋าน่ะ
- ดามิเรเชียวนะ ไม่รู้เหรอ
336
00:20:35,960 --> 00:20:37,160
ไม่มีทาง
337
00:20:42,200 --> 00:20:43,480
หวัดดีเพื่อน
338
00:20:50,720 --> 00:20:53,640
ออกมา ไปเลย เป็นอิสระ
339
00:20:53,640 --> 00:20:56,400
มานี่มา
340
00:20:56,920 --> 00:20:58,240
ไปเลย
341
00:20:58,240 --> 00:20:59,800
ไปเลย เป็นอิสระ
342
00:21:04,440 --> 00:21:06,000
ไข่
343
00:21:07,240 --> 00:21:08,680
เยี่ยม บ้าจริง
344
00:21:08,680 --> 00:21:10,640
หวังว่าเธอจะชอบไข่แดงไม่สุก
345
00:21:15,200 --> 00:21:16,080
เชี่ย
346
00:21:18,800 --> 00:21:20,560
นังโจรสลัดหลอกฉันจนเชื่อสนิท
347
00:21:26,240 --> 00:21:28,080
แหวะ แซนดี้
348
00:21:45,240 --> 00:21:47,680
ยัยเด็กซน ออกมาได้ยังไง
349
00:21:47,680 --> 00:21:49,400
ดื่มไหม สุดยอดเลย
350
00:21:49,400 --> 00:21:50,720
การดื่มคือที่สุด
351
00:21:50,720 --> 00:21:52,960
ไม่เอา ไม่ดื่มตอนนี้
352
00:21:58,520 --> 00:22:00,600
ไฟท์คลับอยู่นั่น
353
00:22:08,640 --> 00:22:11,000
นี่เธอแรงเยอะแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
354
00:22:11,000 --> 00:22:12,880
หกเดือนก่อนไง นังบ้า
355
00:22:12,880 --> 00:22:14,560
- เฮ้ย
- จะไปไหนน่ะ
356
00:22:14,560 --> 00:22:16,080
หยุดนะ
357
00:22:16,600 --> 00:22:20,080
ถ้าเธอคิดจะฆ่าเทเรซ่า
เพราะนางไม่เคยยืนหยัดปกป้องเธอ
358
00:22:20,080 --> 00:22:22,920
อย่างน้อยก็ปกปิด
รอยเท้าเปื้อนอ้วกเธอหน่อย ยัยโง่
359
00:22:22,920 --> 00:22:24,680
ผิด อยากได้ตัวเป็นๆ
360
00:22:24,680 --> 00:22:29,120
โอเค เธอจะบังคับนาง
ให้ไปอยู่กลางทะเลไม่ได้
361
00:22:29,120 --> 00:22:31,520
จนกว่านางจะยอมรับว่าเป็นเพื่อนสนิทเธอ
362
00:22:31,520 --> 00:22:33,720
ในสถานการณ์สตอกโฮล์มซินโดรม
363
00:22:33,720 --> 00:22:35,160
เดี๋ยวก่อน
364
00:22:36,360 --> 00:22:37,520
อะไรน่ะ
365
00:22:40,160 --> 00:22:43,360
เธอไปสวาปามในปาร์ตี้มา
366
00:22:43,920 --> 00:22:45,520
ฉันอุตส่าห์ทําไข่ให้เรากิน แซนดี้
367
00:22:45,520 --> 00:22:47,440
- ฮะ ไม่ โซอี้
- นี่หัวเธอทึบขนาดไหน
368
00:22:47,440 --> 00:22:49,680
ในนี้ไม่ได้มีอาหาร
369
00:22:49,680 --> 00:22:51,640
ในนี้มีเด็ก
370
00:22:52,080 --> 00:22:53,440
มิน่าเธอถึงอ้วก
371
00:22:53,600 --> 00:22:56,000
- นางท้อง โซอี้
- เดี๋ยวนะ
372
00:22:56,400 --> 00:22:58,000
- ท้องได้ไง
- ได้ไงน่ะเหรอ
373
00:22:58,000 --> 00:23:00,920
พอผู้ชายกับผู้หญิงรักกันมาก
374
00:23:00,920 --> 00:23:03,000
พวกเขาเลยตัดสินใจ...
ไปตายซะ นังชะนีงั่ง
375
00:23:03,000 --> 00:23:05,000
รู้ไหมว่าฉันเหงาแค่ไหนอยู่ข้างนอกนั่น
376
00:23:05,000 --> 00:23:07,440
เป็นเธอก็คงจะเอากับ
นักพายเรือแคนูชาวสเปนชื่อราอุลด้วย
377
00:23:07,440 --> 00:23:10,880
เดี๋ยว งี้ก็หมายความว่า
มีคนอื่นอยู่ข้างนอกนั่น
378
00:23:10,880 --> 00:23:13,720
อย่างน้อยก็มีอีตาราอุลอะไรนี่
379
00:23:13,720 --> 00:23:16,800
- เธอโกหกเรา
- ใช่ ฉันโกหก ไม่รู้จักฉันเหรอ
380
00:23:16,800 --> 00:23:18,880
มันเป็นวิธีเดียวที่จะโน้มน้าวเทเรซ่า
381
00:23:18,880 --> 00:23:21,920
ให้เลิกเพ้อถึงลิงทะเลของนาง
แล้วเลี้ยงลูกฉันกลางทะเล
382
00:23:21,920 --> 00:23:24,120
แซนดี้ จู่ๆ เธอจะเอาลูกเธอ
มาแทนตัวอ่อนฉันไม่ได้นะ
383
00:23:24,120 --> 00:23:28,280
ไม่ ช่วยย้อนกลับไปส่วนที่
ยังมีคนอื่นอยู่ข้างนอกนั่นก่อน
384
00:23:28,280 --> 00:23:30,560
- ขอบใจ
- ทําไมไม่ได้ เทเรซ่า
385
00:23:31,000 --> 00:23:33,560
นี่ไม่ใช่ทุกอย่างที่เธออยากได้หรอกเหรอ
386
00:23:34,120 --> 00:23:38,360
รู้อะไรไหม เธอเป็นเพื่อนที่เลวมาตลอด
และเธอก็เป็นหนี้ฉัน
387
00:23:38,360 --> 00:23:41,520
- เพราะงั้น ไป
- แซนดี้ มีใครอยู่ข้างนอกนั่นอีก
388
00:23:41,520 --> 00:23:44,560
ผู้คนไง โซอี้ ผู้คน โอเคไหม
389
00:23:44,560 --> 00:23:48,000
เรือสําราญที่เต็มไปด้วยโรค
หมู่บ้านบรรทุกสินค้าลอยน้ํา
390
00:23:48,000 --> 00:23:51,200
แก๊งเด็กเพิร์ทขี่เจ็ตสกี
คุกคามพวกกําจัดก้อนไขมันยักษ์
391
00:23:51,200 --> 00:23:52,640
พอใจยัง ขึ้นเรือได้แล้ว
392
00:23:52,640 --> 00:23:54,400
- ไม่ๆ
- แซนดี้
393
00:23:54,920 --> 00:23:58,200
เธอจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
เธอจะเดินกลับไปบนนั้น
394
00:23:58,200 --> 00:24:01,560
และบอกเรื่องที่เธอรู้
ก่อนที่พวกนางจะกินอาหารหมด
395
00:24:03,640 --> 00:24:04,720
ล้อเล่นใช่ไหม
396
00:24:05,280 --> 00:24:07,120
ฉันติดหนี้บุญคุณอะไรพวกนั้นงั้นเหรอ
397
00:24:07,920 --> 00:24:11,600
ปีแย่ๆ หนึ่งปีที่ในที่เล็กๆ ไร้ความสําคัญ
กับโดนผลักเบาๆ ให้ไปตาย
398
00:24:12,480 --> 00:24:16,680
เหตุผลเดียวที่ฉันกลับมาคือทําลายชีวิต
พวกแกทุกคน เอาตัวเทเรซ่าไป และ...
399
00:24:29,800 --> 00:24:31,320
เชี่ยอะไรวะเนี่ย
400
00:24:31,320 --> 00:24:33,760
โซอี้ เธอไม่จําเป็นต้องทําแบบนั้น
401
00:24:33,760 --> 00:24:35,600
ฉันรู้ มันไม่โอเคเอามากๆ
402
00:24:35,600 --> 00:24:39,600
ฉันขยะแขยงมากๆ
แต่เธอทําให้ฉันไร้ทางเลือกเอง แซนดี้
403
00:24:39,600 --> 00:24:42,040
ขึ้นมาบอกความจริงทุกคนเดี๋ยวนี้
404
00:24:44,360 --> 00:24:47,000
ทุกคนหยุดทุกอย่างที่ทําอยู่และฟัง
405
00:24:48,320 --> 00:24:49,560
ฉันต้องการตัวนาง
406
00:24:50,040 --> 00:24:52,200
ที กลับมานี่ก่อน
407
00:24:52,200 --> 00:24:55,200
จําได้ไหมตอนที่พวกเธอโกรธ...
408
00:24:55,200 --> 00:24:59,560
จําได้ไหมตอนที่พวกเธอโกรธฉันมาก
เพราะฉันไม่ได้บอกว่าโลกกําลังจะแตก
409
00:24:59,560 --> 00:25:02,000
จําได้ไหม ตอนนี้คือตรงกันข้ามเลย
410
00:25:02,000 --> 00:25:04,760
โอเคไหม เพราะมันตรงกันข้ามเลย
411
00:25:04,760 --> 00:25:07,400
มีคนอยู่ข้างนอกนั่น เชี่ยไรเนี่ย
412
00:25:11,080 --> 00:25:12,280
อมีเลีย
413
00:25:14,800 --> 00:25:17,880
อมีเลีย ให้ตายเถอะ บิ๊กกี้
414
00:25:19,880 --> 00:25:20,880
อมีเลีย
415
00:25:22,800 --> 00:25:25,000
ทดสอบๆ หนึ่ง สอง สาม
416
00:25:25,000 --> 00:25:26,880
เอาละ อีพวกบ้าทั้งหลาย ฟัง
417
00:25:29,880 --> 00:25:32,120
อมีเลีย ฉันมีเรื่องต้องบอกเธอ
418
00:25:34,960 --> 00:25:38,080
ใครปล่อยนางเข้ามา
เอาละ ทุกคนรู้แล้วว่าต้องทําไง
419
00:25:38,440 --> 00:25:40,240
- เมินนาง
- อมีเลีย
420
00:25:40,240 --> 00:25:41,320
ให้ตายเถอะ พวกเธอ
421
00:25:42,720 --> 00:25:43,920
หน้าไม่อาย
422
00:25:44,080 --> 00:25:45,680
ให้ตายสิวะ
423
00:25:45,680 --> 00:25:48,400
อย่างที่ทุกคนรู้
ฉันไม่เคยได้พูดในฐานะกัปตัน...
424
00:25:48,400 --> 00:25:51,440
- อมีเลีย
- พระเจ้า ให้เกียรติกันบ้าง
425
00:25:51,440 --> 00:25:53,720
เพราะฉันหนีไปกับคนดูแลสวน
426
00:25:53,720 --> 00:25:56,000
จนท้องแฝดสามและอื่นๆ
427
00:25:57,800 --> 00:26:02,080
แต่เอาเถอะ ฉันจะพูดตอนนี้แหละ เย่
428
00:26:03,760 --> 00:26:06,440
- นี่เธอเพิ่งกัดเพื่อนสนิทฉันเหรอ
- อมีเลีย
429
00:26:08,240 --> 00:26:10,440
สตรีริดจ์ไฮทส์
430
00:26:14,400 --> 00:26:17,280
หกเดือนนี้ไม่ธรรมดาเลยใช่ไหม
431
00:26:17,720 --> 00:26:19,800
- เจ็ดเดือน
- ทั้งร้ายและดี
432
00:26:19,800 --> 00:26:22,040
- ร้าย
- แต่ส่วนใหญ่จะร้าย
433
00:26:22,040 --> 00:26:23,480
ถ้าพูดตามจริง
434
00:26:24,400 --> 00:26:25,920
แต่ดูเราตอนนี้สิ
435
00:26:29,240 --> 00:26:32,040
ยืนอยู่บนความไม่แน่นอน
436
00:26:33,720 --> 00:26:37,160
- จ้องมองอนาคตที่สดใสของเรา
- ช่วยด้วยๆ
437
00:26:37,160 --> 00:26:38,960
ที่ไม่มีอยู่
438
00:26:38,960 --> 00:26:42,120
แต่เราไม่หวั่นเกรง
439
00:26:42,120 --> 00:26:45,200
เพราะงั้นยกแก้วขึ้นมา
440
00:26:45,480 --> 00:26:47,640
ดื่มให้ผมหน้าม้าที่สุดท้ายก็ได้มา
441
00:26:47,640 --> 00:26:49,960
และความลืมเลือน
442
00:26:49,960 --> 00:26:51,800
หน้าม้าเหรอ อะไรกัน
443
00:26:56,560 --> 00:26:59,320
เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา
ขอแนะนําให้ทุกคนได้รู้จัก
444
00:26:59,320 --> 00:27:01,080
กับแขกกิตติมศักดิ์ของค่ําคืนนี้
445
00:27:01,760 --> 00:27:04,280
ไก่ตัวสุดท้าย
446
00:27:17,000 --> 00:27:18,120
จะบอกให้
447
00:27:18,120 --> 00:27:21,080
นางคนนี้ยังไม่พร้อม
จะเจอผู้สร้างของนางเท่ากับเรา
448
00:27:21,080 --> 00:27:23,680
- ขี้ขลาด
- ใช่แล้ว เจเนวีฟ
449
00:27:23,680 --> 00:27:25,480
ไม่รู้ยังไง นางหนีสหกรณ์มาได้
450
00:27:25,480 --> 00:27:28,280
และฉันก็ไปเจอนางกําลังขี้อยู่ในน้ําพุดื่ม
451
00:27:28,280 --> 00:27:30,120
ฉันขี้ไปทั่ว
452
00:27:30,120 --> 00:27:31,840
แต่จงดู
453
00:27:31,840 --> 00:27:37,080
จงดูสิ่งสุดท้ายที่เราจะได้กิน
454
00:27:40,160 --> 00:27:41,240
ช่วยด้วย
455
00:27:49,000 --> 00:27:50,680
เธอทําให้ฉันไม่มีทางเลือก
456
00:27:50,680 --> 00:27:52,240
น้ําลายจิ้มหู อีพวกเวร
457
00:28:04,200 --> 00:28:05,960
ทุกคน แซนดี้ท้อง
458
00:28:08,360 --> 00:28:10,600
- และยังมีคนอื่นอยู่ข้างนอก
- อะไรนะ
459
00:28:12,880 --> 00:28:14,520
ฉันผิดเอง
460
00:28:14,520 --> 00:28:16,960
เพราะงั้นหยุดกิน
461
00:28:16,960 --> 00:28:20,240
โอเคไหม เพราะยังมีหวัง เรายังรอดได้
462
00:28:24,800 --> 00:28:28,400
ก็ดีนะ แต่เธอเพิ่งฆ่าไก่ตัวสุดท้ายไป
463
00:28:35,480 --> 00:28:36,440
เวร
464
00:29:59,160 --> 00:30:01,160
คําบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ
465
00:30:01,160 --> 00:30:03,240
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร