Zebraliśmy się tu,
by pożegnać wyjątkową młodą kobietę.
Niewidzia...
Laurę Cunningham, kapitan koła dyskusyjnego.
Przepraszam. Oczywiście.
Sterniczki drużyny wioślarskiej.
Przepraszam. To ja byłam sterniczką.
- Tancerką w Rock Eisteddfod? - Nie nasze czasy.
Chryste na rowerze, włącz muzykę, Genevieve.
Cudowna łaska
Cóż za piękny dźwięk
Miło, że mnie opłakujecie.
O mój Boże.
Szkoda tylko, że ja żyję.
To mój pogrzeb.
Nie, nie!
Wszystko wyjaśnię. Zmieniłam się.
Nie ma sprawy.
- Mściwe kopnięcie w cipkę. - Zasłużyła sobie.
Sandro Dee, nie musisz tego robić.
Sandy, spokojnie.
Co Zoe ci zrobiła?
- Serio? Ona... - Okej!
Ja...
- Ja... - Mów, Zoe!
Pomogłam Saskii zepchnąć ją do morza.
Proszę bardzo.
- I nic nie powiedziałaś? -Źle mi z tym.
Po tym wszystkim, przez co przeszła Saskia?
Wolałabym umrzeć.
Co z tobą...
Kurwa mać!
W plecy, Sandy? Jaja se robisz?
Jesteś zdradziecką suką. Należał ci się cios w plecy.
- A ty! - Ja? Co ja zrobiłam?
Dziewczęta, na nią!
Róbcie, co chcecie. Mleko się wylało.
Nie kochacie zapachu wędzonej kapusty o poranku?
Cholera. Warzywa! Biegiem!
Przepraszam.
Absolwentki
Mówią, że zemsta najlepiej smakuje przypieczona.
Wróciłam tylko po to, by was zniszczyć i zagłodzić,
więc oddajcie mi torebkę i spadam.
A Teresa idzie ze mną.
O co ci chodzi?
Boże.
Ja pierdzielę.
Śmierdzi.
Mewa.
Łatwo wchodzi, nie zawsze zostaje.
Co tam jest?
- Jak rynek? - Brisbane już nie ma? Cokolwiek zostało?
Nie ma już nic.
Ocean po horyzont.
Hej, Meals.
To znaczy, że moje embriony przepadły?
Meals, mogłabyś mi pomóc?
Nie. Nie pomogę ci z tym.
Dziewczęta, małe ogłoszenie.
Nie pomagamy Zoe.
Jeśli poprosi którąś z was, by wyjęłąć jej nóż z pleców,
odmówcie jej.
Odstawiasz ją na boczny tor? Znam to dobrze.
- O to mi chodzi. - Co przegapiłam?
Nie wiedziałam, o co chodzi Saskii.
- To było oczywiste. - Mam nóż w plecach.
- Jestem ofiarą. - O mój Boże.
Dziewczęta z Ridge Heights, nie panikujmy.
Za miesiąc wszystko odrośnie,
a tymczasem będziemy racjonować jedzenie.
Dwanaście pomidorków dzielone przez klasę
razy miesiąc?
Nie ma mowy.
Wiemy, że matma kiepsko ci szła.
Ktoś jeszcze?
Chodzi mi o to, że jeśli to wszystko, co mamy,
jeśli mamy jeść pół listka sałaty dziennie...
jeśli nikt nas nie uratuje...
To już po nas, prawda?
Co? To nie koniec, Amelio.
- Właśnie, dokończmy mój pogrzeb. - Ignorujemy ją.
Racja.
Słuchajcie.
Na świecie jest tylu ludzi,
a tylko my zasługujemy na przeżycie?
Tylko milenials może tak myśleć.
Tak, ale wiemy, co robić.
Możemy przetrwać. Trzeba tylko zmienić plany.
Przecież rozpaliłyśmy ogień. Mamy nawet prąd.
Za tydzień wynajdziemy na nowo media społecznościowe.
- Dajcie spokój. - To nieważne.
Po co?
Tu nie ma mety. Kiedy to się skończy?
My o tym decydujemy.
Przeżyłyśmy dłużej niż większość, super,
ale nie pokonamy tego. Mamy pieprzoną apokalipsę.
Naprawdę wierzycie, że ta laska
- samodzielnie przeżyła na morzu? - Tylko spójrzcie.
Sandy nie umiała sama pójść do sklepu.
Mamy się pozabijać,
bo ta wariatka twierdzi, że nikogo tam nie ma?
Wiem, że powinnyśmy ją ignorować, ale naprawdę chcesz, żebyśmy się zabiły?
Proponuję, byśmy przestały się dręczyć walką o przetrwanie.
- Na jedno wychodzi. - Proponuję,
byśmy choć przez chwilę dobrze się bawiły,
a co ma być, to będzie.
Proponuję...
Proponuję pieprzone przyjęcie pożegnalne.
Nagle zaczęłaś lubić przyjęcia.
A chuj. Wchodzę w to.
Nie, ty idziesz ze mną.
Sandy, przestań!
Wszystko, na czym mi zależało, przepadło.
Mąż, embriony, całe moje życie.
Przyrządźmy wszystko, co zostało.
Żadnej pieprzonej soczewicy.
- Wchodzę. - Super.
Mam trochę bimbru, jeśli chcecie procenty.
- Tak. - Zamknij mordę, Tegan.
Wybaczcie, ale nie będzie żadnej imprezy.
Dzięki, Pepé. Jezu.
Ostatnia impreza to nie jest zwykła impreza.
To bal na zakończenie roku!
Mój Boże.
Musimy wymyślić motyw.
„Pod wodą” odpada z wiadomych powodów.
A co może być lepsze niż „Wieczór w Paryżu”?
Nie myślmy za dużo. Motywem będzie...
„Ostatnia noc na Ziemi”.
Nie? Wybaczcie. Jaram się, bo przegapiłam nasz bal.
- Przegapiłaś incydent z Diplem. - Niewidzialna Lauro.
Nie, nie.
Incydent z Diplem?
Fałszywy Diplo napisał Genevieve, że będzie u nas DJ-em,
jeśli zbierze 20 000 dolarów od uczennic.
To był bardzo przekonujący mail.
A Saskia...
Poprosiłam tatę, by zaprosił Thirsty Merc,
i do dzisiaj mówi się o tej imprezie.
- Co? - Tak,
nie pomagam „oficjalnie”, ale jeśli czegoś potrzebujesz...
Nie.
Genevieve, przydasz się. Dawaj.
Cudownie.
To ostatnia impreza w historii ludzkości,
omówimy wszystkie złe pomysły.
Może bufet z ostatnim jedzeniem.
Podoba mi się, ale to za mało. Bachanalia!
- Byłam na piana party. - Nie musimy tego powtarzać.
Musi być piana. I podziemny krąg. Chcę komuś przypierdolić.
Któraś z was umie się bić?
Może studio wizażu?
Zawsze chciałam mieć grzywkę.
Nigdy nie udało mi się zrobić salta w przód.
Znajdę trampolinę i pokażę pani Frangopoulous.
Super. Zapisujemy.
No nie?
Tylko przewodnicząca ma dostęp do mazaków.
- Dziękuję. - Okej. Spoko.
Chcę tylko pomóc, jeśli...
Okej, sorki.
Ogarnijcie temat.
Ja poszukam nudziarskich grzybów do przyrządzenia.
A kto wie? Może znajdę te zabawne.
Laska się zmieniła, nie?
Nie rozpraszaj innych.
Siostro, mówiłam im, żeby dały sobie spokój,
ale ktoś z odrobiną autorytetu musi to powstrzymać.
Dojrzałe zachowanie jak na zakonnicę.
Nie musisz brać tego tak dosłownie.
Chwila. Też idziesz na tę imprezę?
Kurwa, to jakiś dramat.
Wyciągniesz mi chociaż nóż z pleców?
Na religii mówiłaś, że twój chłoptaś J. C.
wisiał na krzyżu zaledwie godzinę, zanim się zlitowali.
- Sześć? - Słucham?
Mój chłoptaś J. C. wisiał na krzyżu sześć godzin,
więc zostało ci trochę.
Dramat!
Ciężko ci bez twojej psiapsi.
Ze mną Tegan miałaby szanse.
Tegan ma swoje życie,
a ja nie jestem już od niej zależna.
Walnięta piratko.
Nigdy nie uprawiałam sportu, więc obym,
nie walnęła w coś, w co nie celowałam.
Chcę Teresę i moją torebkę.
Skąd ta obsesja na jej punkcie?
ŻEGNAJ SANDY
Jak śmiesz? Lamington to australijski przysmak.
O której masz lot, niewdzięczna zołzo?
Zadzwonimy po taksówkę.
Albo po celników. Niech ktoś deportuje tego przegrywa.
Wynoś się z Australii. Pierwszym lotem.
Pakuj się i wypad.
Nie myśl o swoich embrionach.
Myśl o imprezie.
Jako że przekonałaś wszystkich, w tym zakonnicę,
która zapomniała o cnocie przebaczenia, by mi nie pomagali,
będę musiała wyciągnąć go sama.
O kurwa.
Chyba trafiła w jakiś nerw.
Udało ci się. Ostatnia kura.
Świetnie, Niewidzialna Lauro. Poszukaj klatki.
Nie chcę jej zabijać.
Mam wobec ciebie wielkie plany, moja pieczona koleżanko.
Czy ty siebie słyszysz?
Ja jestem tą złą, bo wrzuciłam laskę do morza,
kiedy ty planujesz dla wszystkich
zbiorowe samobójstwo i pogwizdujesz przy pracy.
Wszystko gra?
To dlatego, że nie bierzesz leków?
Nie biorę ich jeden dzień, idiotko.
To, co właśnie widzisz, Zoe,
to fakt, że nie musimy martwić się już...
ani przyszłością, ani przetrwaniem.
A co najważniejsze, tobą.
Nie muszę się martwić tym, ile czasu spędzimy razem,
skoro i tak zaraz czeka nas koniec.
Po prostu... nie mogę się, kurwa, doczekać.
Wiem, że cię zawiodłam.
W porządku, olej mnie. Żaden problem.
Ale proszę, Meals, nie poddawaj się.
Nie rezygnuj z życia.
Grzybki gotowe.
Pilnuj tyłów.
Kura na mnie nasrała.
Zobaczymy, jak będziecie się bawić bez muzyki!
- Teresa! - Czego chcesz, Sandy?
Teresa, wracaj tu!
Teresa!
Wracaj, kuźwa.
Zamknij się!
No dawaj, łajzo!
O mój Boże, to jest niesamowite.
Co?
- O mój Boże! - No nie?
To prawie przebija Thirsty Merc. Saskia znowu górą.
Właściwie to Genevieve.
Jej wizja, logistyka, wystrój.
Idealna osoba, by zorganizować ostatni bal w historii.
Dobra robota.
Zapraszamy!
Ja połamałam trochę gąbek i takie tam.
Widziałyście graffiti?
To też Genevieve.
Dacie wiarę? Laska ma łeb jak sklep.
- Jest genialna. - Pociśnij po mnie w końcu.
Ta fałszywa miłość jest o wiele gorsza.
Nie udaję.
Myślałam, że między nami okej.
Przepraszam, Genevieve.
Rozkręcamy wiksę.
Co to za gówno?
Został tylko chrześcijański rock.
Zoe połamała wszystkie płyty. Musiałam improwizować.
Sama sobie improwizuj.
Będziecie tańczyć i będzie wam się podobało.
Pięć, sześć, siedem, osiem, tańczymy.
Nie odkręcę tego, co ci zrobiłam...
ale zawsze tyle dla nas robiłaś.
Zasługujesz, by dobrze się bawić.
- Ale drinki... - Poradzę sobie.
A teraz zeruj, Genevieve.
Zeruj, zeruj, zeruj.
Okej.
Dajesz!
Pierdol się, Frango.
Zero punktów za skilla, ale dziesięć za lolcontent, no nie, Megs?
Muszę odzyskać moje wiadro!
Amelio. Proszę, nie rób tego.
Nikt ci nie powiedział? Nie jesteś zaproszona.
Megan, to głupie.
Co?
Jej stopy są jak imadło. To bez sensu.
- Kuźwa, kuźwa! - O mój Boże.
Kto normalny kręci suty?
Co mam zrobić? Ściągnąć ją?
Nie, oderwie mi sutki!
Okej.
Jak śmiesz? Puść!
Nie, póki nie puścisz Megan.
Co cię to? Już się nie przyjaźnicie.
Dajcie mi Teresę, a odejdę.
Zdążyłam się zorientować, że wszyscy są do bani.
Trochę ci to zajęło.
Tak, młoda ja chciała mieć więcej przyjaciół.
Boże. Zaczyna kręcić!
Ale z drugiej strony myślała, że lubi chłopców,
a bojówki są szczytem mody.
- Przepraszam. - Przeprosiny przyjęte. Ściągaj ją.
Przez was chce mi się rzygać.
Jestem dumna, że nie pijesz,
ale pora iść na bal.
- Serio? - To ostatni bal ever. Czy to ważne?
Chcę, ale powiem ci, że dobrze mi bez alko.
Po prostu...
Znów czuję, a jeśli to ostatnia impreza ever,
chcę ją poczuć.
Okej.
Nie sądziłam, że kiedykolwiek to powiem, ale chuj, nie musimy pić.
Możemy ją tu zostawić?
Myślisz głową.
A trzeba myśleć sutkami. Chodź.
Hej, stara.
Pomyślałam, że sprawię ci przyjemność.
Tylko...
Nie powinnyśmy były ci tego robić.
Przepraszam, Sandy. Naprawdę.
Słabi stanowią ciężar.
A chodzi o przetrwanie. Łapię.
Powinnam była wiedzieć. Wasza trójka nigdy mnie tu nie chciała.
Nasza trójka?
Teresy z nami nie było.
Właśnie.
Nigdy nie była prowodyrem,
ale też nigdy was nie powstrzymała.
Tak.
Największe kłopoty są przez to, czego nie mówisz.
Boże. Ciągle zapominam.
No nie wiem, Sandy.
Całe życie próbowałam dopasować się do dziewczyn.
A teraz, przez to, co ci zrobiłam, wszystko popsułam.
Ale... to nie fair, żebyś przeze mnie cierpiała.
- Czyli mnie uwolnisz? - W życiu.
Żartujesz? Masz naszyjnik z mewich czaszek.
Nie, ale my, odrzuceni, też zasługujemy na ostatnią wieczerzę.
Może przyniosę nam jakieś jedzenie?
Zakładam, że ma być bez glutenu?
Moje jelito jest czyste jak łza.
Super.
Hej, Zo.
- Dzięki za torebkę. - W końcu to D'Amiré.
No nie.
Cześć, mała.
No już. Uciekaj.
Tak. Dobrze.
Uciekaj.
No dawaj. Wiej.
Jajka.
Tak. Ja pierdolę.
Mam nadzieję, że lubisz sadzone.
Kurwa.
Piratka mnie oszukała.
To obrzydliwe, Sandy.
Hej, łobuziaro, jak uciekłaś?
Napijesz się? Warto.
Alkohol jest super.
Nie, dzięki, to nie czas.
Podziemny krąg jest tam.
Od kiedy jesteś taka silna?
Od sześciu miesięcy, zdziro!
- Ej! - Dokąd mnie ciągniesz?
Stój.
Jeśli chcesz zabić Teresę, bo nigdy się za tobą nie wstawiła,
to przynajmniej zacieraj ślady wymiocin.
Nie. Przyda mi się żywa.
Nie możesz też zmusić jej, by żyła z tobą na morzu,
póki nie przyzna, że jest twoją przyjaciółką,
w przebłysku syndromu sztokholmskiego.
Chwileczkę.
Co to?
Nażarłaś się na imprezie.
A ja zrobiłam nam jajka.
- Co? Nie, Zoe. - Aleś ty tępa.
To nie ciąża spożywcza.
To normalna ciąża.
Stąd te wymioty.
- Jest w ciąży, Zoe. - Chwila.
- Jak? - Jak?
Kiedy mężczyzna i kobieta bardzo się kochają,
mogą... Jeb się, zdziro!
Wiesz, jaka byłam samotna?
Też byś wyruchała hiszpańskiego kajakarza Raula.
Mówiłaś, że tam nikogo nie ma.
A jest tam co najmniej jeden Raul.
- Okłamałaś nas. - Tak, kłamałam. Nie znasz mnie?
Tylko tak mogłam przekonać Teresę,
by zrezygnowała ze swoich pupili i wychowała moje dziecko.
Nie zastąpisz moich embrionów.
Nie. Wróć do momentu, gdzie przyznałaś, że są tam inni ludzie.
- Dziękuję. - Czemu nie, Tereso?
Czy nie tego zawsze chciałaś?
Byłaś beznadziejną przyjaciółką i jesteś mi to winna.
- Idziemy. - Sandy. Kto tam jest?
Ludzie, Zoe. Ludzie.
Statki wycieczkowe pełne chorych. Wioski z kontenerów.
Gang dzieciaków z Perth na skuterach wodnych.
Zadowolona? Wskakuj.
- Nie! - Sandy!
Nigdzie się nie wybierasz. Wrócisz tam
i powiesz im, co wiesz, zanim wszystko zjedzą.
Żartujesz?
Jestem im coś winna, Zoe?
Chujowy rok na zadupiu i próbę zabójstwa.
Wróciłam po to, by wam dojebać, zabrać Teresę i...
Co, kurwa?
Zoe! Nie musisz tego robić.
Wiem. To niefajne.
Bardzo mi z tym źle. Ale nie zostawiłaś mi wyboru.
Idź tam i powiedz im prawdę.
Przestańcie i słuchajcie!
Potrzebuję jej!
Wracaj, proszę.
Pamiętacie, jak gniewałyście się na...
Gniewałyście się na mnie, bo nie powiedziałam, że świat się kończy.
Pamiętacie? Wcale tak nie jest.
Okej, wiecie... Wcale tak nie jest,
bo tam wciąż są ludzie. Co?
Amelio!
Hej, Amelia. Chryste Panie, Bicky!
Amelio!
Próba mikrofonu, un, deux, trois.
Słuchajcie, zołzy.
Amelio, muszę ci coś powiedzieć.
Kto ją wpuścił? W porządku, wiecie, co robić.
- Ignorujcie ją. - Amelio...
Boże, dziewczyny!
Hańba!
O mój Boże!
Jako że nigdy nie miałam okazji przemawiać...
- Amelio! - Boże. Trochę szacunku.
...bo uciekłam z dozorcą
i wpadłam z trojaczkami.
Więc zrobię to teraz. Tak!
- Ugryzłaś moją psiapsi? - Amelio!
Dziewczęta z Ridge Heights.
To było wyjątkowe pół roku, co?
- Siedem miesięcy. - Wzloty, upadki.
- Upadki. - Głównie upadki,
jeśli mam być szczera.
Ale spójrzcie na nas teraz.
Stoimy nad pustką.
- Patrząc w świetlaną przyszłość... - Pomocy!
...która nie nadejdzie.
Ale bez obaw.
Wznieśmy toast...
Za grzywkę
i zapomnienie!
Grzywka? Co, kurwa?
Pozwólcie, że przedstawię wam
naszego gościa honorowego...
ostatnią kurę!
Powiem wam,
że ona też nie była gotowa na spotkanie ze stwórcą.
- Tchórz! - Tak, Genevieve.
Jakimś cudem uciekła,
a ja znalazłam ją, kiedy srała do poidełka.
Ja srałam już wszędzie.
Drogie panie.
Oto ostatnia rzecz, którą zjemy.
Pomocy!
Nie zostawiłyście mi wyboru.
Mokry paluch, zołzy!
Sandy jest w ciąży!
- Tam wciąż są ludzie. - Co?
Przepraszam?
Przestańcie żreć.
Wciąż jest nadzieja. Możemy przetrwać.
To cudownie, ale zabiłaś ostatnią kurę.
Szlag.
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski