1
00:00:09,720 --> 00:00:11,680
ขุดไปเรื่อยๆ
2
00:00:11,680 --> 00:00:14,320
แคปซูลกาลเวลาของพวกเธอ
อยู่แถวนั้นแหละสักที่
3
00:00:14,320 --> 00:00:16,800
ค่ะ แม่ชีบาร์บิก้า
4
00:00:16,800 --> 00:00:19,640
ถ้าเธอตีนางแรงกว่านี้อีกหน่อย
5
00:00:19,640 --> 00:00:21,560
เธอก็คงจัดการนางได้แล้ว
6
00:00:22,440 --> 00:00:24,000
ซิสเตอร์คะ ฉันมีคําถาม
7
00:00:24,000 --> 00:00:26,920
ผีคาทอลิกตอบสนอง
ต่อพิธีไล่ผีของศาสนาพุทธไหมคะ
8
00:00:27,480 --> 00:00:29,000
ถามไว้เผื่ออนาคต
9
00:00:29,000 --> 00:00:31,880
ถามว่า "สบายดีไหมคะ แม่ชีบาร์บิก้า"
ก่อนเป็นไง
10
00:00:31,880 --> 00:00:34,200
พวกเธอมัววุ่นอยู่กับดราม่าหยุมหยิม
11
00:00:34,320 --> 00:00:38,400
จนไม่ทันสังเกตว่ามีคนอีกคนอยู่ที่นี่
12
00:00:38,400 --> 00:00:41,800
ด้วยความเคารพนะคะ
แม่ชีบี... บาร์บิก้า
13
00:00:41,800 --> 00:00:44,840
ที่พักของซิสเตอร์อยู่เขตหวงห้าม
และนิสัยคนเราก็แก้ยาก
14
00:00:44,840 --> 00:00:46,680
อ้างแบบนี้ง่ายดีเนอะ
15
00:00:46,920 --> 00:00:49,560
เพราะแบบนี้ไง
ฉันถึงหลบพวกเธอมาตั้งนาน
16
00:00:49,560 --> 00:00:51,880
รู้ไหมตอนที่น้ําขึ้น ฉันสวดภาวนา
17
00:00:51,880 --> 00:00:55,360
"พระเจ้าทรงโปรด ใครก็ได้
ที่ไม่ใช่กลุ่มนี้"
18
00:00:55,360 --> 00:00:58,680
ฉันผ่านการลุกฮือที่หนีบผมผีเสื้อ
ปี 2012
19
00:00:58,680 --> 00:01:01,680
หรือที่เจาะจมูกกันปี 1996
จนต้องเข้าโรงพยาบาลมาได้
20
00:01:01,680 --> 00:01:03,160
ฉันผ่านปี 2016
21
00:01:03,160 --> 00:01:06,640
กับเพลงเศร้าๆ ที่เล่นไม่หยุด
ของยัยบิลลี่ ไอลิชมาได้
22
00:01:06,640 --> 00:01:08,280
- แต่พวกเธอ...
- เราอะไร
23
00:01:10,720 --> 00:01:15,280
พวกเธอเป็นกลุ่มนังตัวร้าย
ที่เลวร้ายที่สุดที่ฉันเคยสอนมา
24
00:01:15,280 --> 00:01:18,040
- ระวังคําพูดด้วย
- แต่ละชื่อที่พวกเธอเรียกฉัน
25
00:01:18,040 --> 00:01:20,280
- แม่ชีหน้าแรดเหรอ
- แม่ชีหางแถวเหรอ
26
00:01:20,400 --> 00:01:21,880
แม่พระปฏิสนธิมลทินเหรอ
27
00:01:21,880 --> 00:01:24,000
- บิ๊กกี้ขี้แง
- บิ๊กกี้ขี้เลีย
28
00:01:24,000 --> 00:01:26,040
แม่ชีบิ๊กกี้ไม่ได้หํา
29
00:01:26,040 --> 00:01:27,960
บิ๊กกี้นมยานดึ๋งๆ
30
00:01:27,960 --> 00:01:29,400
แม่ชีโยนีแห้ง
31
00:01:29,880 --> 00:01:30,960
หยุด
32
00:01:31,440 --> 00:01:33,080
หยุดเลยนะ
33
00:01:33,080 --> 00:01:34,440
พอแล้ว
34
00:01:37,400 --> 00:01:40,280
ตายแล้ว เราทําให้ครูร้องไห้
35
00:01:41,640 --> 00:01:45,720
คืนสู่เหย้าเขย่าขวัญ
36
00:01:46,680 --> 00:01:49,440
{\an8}เกิดอะไรขึ้นกับห้องนี้
37
00:01:50,560 --> 00:01:52,960
พวกเธอสิบคนเป็นตัวปัญหามาตลอด
38
00:01:53,520 --> 00:01:56,160
แต่โกนหัวคนอื่น ตัดนิ้วเท้า
39
00:01:56,160 --> 00:01:59,760
- แอบใช้ส้วมดีๆ คนเดียวเนี่ยนะ
- ใช่ เจเนวีฟ
40
00:01:59,760 --> 00:02:02,080
นั่นมันเรื่องเลวร้ายน้อยที่สุดในลิสต์เหอะ
41
00:02:02,080 --> 00:02:04,320
แต่โคตรเห็นแก่ตัวเลยนะ
42
00:02:04,920 --> 00:02:06,040
หยุด
43
00:02:06,760 --> 00:02:07,800
ถ้ารออีกสัปดาห์
44
00:02:07,800 --> 00:02:11,920
ฉันกลัวว่าจะมีคนถูกฆ่าถ้าฉันไม่ก้าวเข้ามา
45
00:02:12,040 --> 00:02:15,680
โทษนะคะ ซิสเตอร์
แต่วันเดียวเราก็ฆ่าแล้ว
46
00:02:15,680 --> 00:02:17,600
แซนดี้ตายมาหลายอาทิตย์แล้ว
47
00:02:18,440 --> 00:02:19,440
อะไรเนี่ย
48
00:02:20,160 --> 00:02:22,880
ฉันรู้ว่าแซนดี้บ่นได้เก่งที่หนึ่ง แต่...
49
00:02:22,880 --> 00:02:25,440
แต่นี่มันชั่วช้าแม้แต่กับพวกเธอ
50
00:02:26,120 --> 00:02:30,520
มาเอาจดหมายถึงตัวเองในอนาคต
51
00:02:30,520 --> 00:02:32,720
และคิดถึงตัวตนที่เธอเป็นตอนนี้
52
00:02:38,720 --> 00:02:41,600
ใครอยากอ่านจดหมายของตัวเอง
ให้เพื่อนๆ ฟังบ้าง
53
00:02:44,680 --> 00:02:45,880
ฉันเอง
54
00:02:45,880 --> 00:02:46,880
โอเค
55
00:02:50,400 --> 00:02:53,960
"ถึงฟีบี้ในอนาคต ยินดีด้วย
56
00:02:54,480 --> 00:02:57,560
"เธอคงเรียนได้เป็นที่หนึ่งของรัฐ" ถูก
57
00:02:57,880 --> 00:02:59,920
"เธอไม่ได้ร่วมงานโรงเรียน
เพื่ออ่านหนังสือ
58
00:03:00,880 --> 00:03:04,680
"และไม่ไปเข้าค่ายโรงเรียน
เพื่อเรียนพิเศษ
59
00:03:05,560 --> 00:03:09,320
"พอวันก่อนเรียนจบ
เธอไม่มีเพื่อนเลยสักคน
60
00:03:09,320 --> 00:03:10,960
"หวังว่ามันจะคุ้มค่า"
61
00:03:13,440 --> 00:03:17,680
ฉันรู้ว่าสองสามเดือนมานี้มันแย่มาก
62
00:03:17,680 --> 00:03:20,840
แต่จริงๆ ก็น่าแปลกที่
63
00:03:22,040 --> 00:03:25,280
ฉันชอบนะที่ได้รู้จักพวกเธอทุกคน
64
00:03:26,000 --> 00:03:26,840
อืม
65
00:03:31,640 --> 00:03:35,360
"ถึงอมีเลีย" อุ๊ย ฉันชอบทําอะไร
นอกเรื่องตลอดเลยใช่ไหมคะ ซิสเตอร์
66
00:03:35,360 --> 00:03:40,040
"ฉันไม่รู้ว่าเธอมีปัญหาอะไร
หรือทําไมไม่รับสายฉัน
67
00:03:40,040 --> 00:03:42,400
"แต่ฉันอยากได้
กระโปรงบิลลาบองของฉันคืน"
68
00:03:42,840 --> 00:03:44,640
ตอนนี้ก็ยังรออยู่นะชะนี
69
00:03:45,000 --> 00:03:46,520
"ถึงเจเนวีฟในอนาคต
70
00:03:46,520 --> 00:03:50,000
"หรือควรบอกว่า
นายกรัฐมนตรีหญิงคนที่สาม"
71
00:03:50,000 --> 00:03:52,840
อะไรกัน ฉันไม่ได้สนับสนุน
ให้ตัวเองเป็นคนที่สองด้วยซ้ํา
72
00:03:53,200 --> 00:03:56,480
"ถึงตอนนี้เธอจะได้ใบอนุญาตระดับสาม
ด้านบําบัดความงาม
73
00:03:56,480 --> 00:03:59,280
"และจะได้ทํางานเป็นช่างทําเล็บ"
74
00:04:01,080 --> 00:04:02,160
ชีวิต
75
00:04:02,160 --> 00:04:05,240
ใครจะไปรู้ว่าฉันจะเปลี่ยนจากทําเล็บ
มาเป็นหมอ
76
00:04:05,240 --> 00:04:06,440
ไม่ใช่ฉัน
77
00:04:06,720 --> 00:04:09,000
นี่จดหมายรักถึงมิตช์นี่
78
00:04:09,000 --> 00:04:11,040
กับสตูสซี่อีกเยอะเลย
79
00:04:18,240 --> 00:04:22,520
ไข่เป็นขา ส่วนลํามีแขนเล่นไวโอลิน
80
00:04:22,520 --> 00:04:24,360
แน่นอนไม่ถูกต้องตามหลักกายวิภาค
81
00:04:24,480 --> 00:04:28,160
แต่ก็เป็นภาพที่แม่นยําของอนาคตฉัน
82
00:04:28,800 --> 00:04:30,040
เธอมีอะไร
83
00:04:32,560 --> 00:04:36,160
ของฉันแค่เป็นช่องคลอดทําเบียร์
84
00:04:36,600 --> 00:04:39,160
แต่วาดได้ไม่ดีเท่า นั่นแหละ
85
00:04:40,320 --> 00:04:43,160
เหลือใครอีก
86
00:04:43,160 --> 00:04:45,320
- อมีเลีย
- ฉันไม่มีจดหมาย
87
00:04:45,320 --> 00:04:46,800
ตอนนั้นฉันออกจากโรงเรียนแล้ว
88
00:04:46,920 --> 00:04:50,360
ลืมเรื่องแม่เธอไปเลย ขอโทษด้วย
89
00:04:50,360 --> 00:04:51,560
เอาละ สาวๆ
90
00:04:52,160 --> 00:04:54,160
เวลาของการไตร่ตรอง...
91
00:04:54,160 --> 00:04:57,200
อมีเลีย ซิสเตอร์พูดถึงอะไร
92
00:05:03,360 --> 00:05:04,360
อมีเลีย
93
00:05:09,920 --> 00:05:10,920
แม่ฉันตาย
94
00:05:10,920 --> 00:05:14,040
ฉันถึงออกจากโรงเรียนก่อนกําหนด
95
00:05:16,640 --> 00:05:17,720
ว่าไงนะ
96
00:05:17,720 --> 00:05:20,480
- ใครจะไปสหกรณ์บ้าง
- เมลส์ ไปไหม
97
00:05:20,480 --> 00:05:24,080
- แต่รอแป๊บได้ไหม ฉัน...
- โซโซ ไปเร็ว
98
00:05:24,760 --> 00:05:26,240
อมีเลีย ไปด้วยกันสิ
99
00:05:27,160 --> 00:05:29,040
- โซอี้ ฉันอยากคุย...
- โซโซ
100
00:05:30,080 --> 00:05:32,960
แม่ฉันฆ่าตัวตาย
101
00:05:37,640 --> 00:05:40,720
ไม่เป็นไร โซอี้ มัน...
102
00:05:41,360 --> 00:05:42,720
ไปเร็ว
103
00:05:42,720 --> 00:05:43,640
โซโซ
104
00:05:44,400 --> 00:05:45,880
อมีเลีย ไปด้วยกันสิ
105
00:05:46,720 --> 00:05:48,600
เราไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน
เป็นชาติแล้ว
106
00:05:49,640 --> 00:05:51,720
ไม่เป็นไร เธอไปเถอะ
107
00:05:51,720 --> 00:05:53,400
ฉันต้องไปหาแดนนี่
108
00:05:57,120 --> 00:05:58,040
ฉันขอโทษ
109
00:05:58,560 --> 00:06:00,360
แย่งซีนเก่งนี่ โซอี้
110
00:06:00,680 --> 00:06:01,520
ตามสไตล์นาง
111
00:06:04,080 --> 00:06:06,280
ฉันขอโทษ ฉันนึกว่าพวกเขารู้
112
00:06:06,280 --> 00:06:07,440
ไม่...
113
00:06:08,040 --> 00:06:08,960
ไม่เป็นไร
114
00:06:19,480 --> 00:06:20,640
ฉันไม่รู้
115
00:06:20,760 --> 00:06:23,480
- ถ้าฉันรู้...
- ไม่เป็นไร มันผ่านไปนานแล้ว
116
00:06:24,440 --> 00:06:27,320
ทําไมฉันต้องทําทุกอย่างพังตลอด
117
00:06:27,320 --> 00:06:30,920
ถ้าฉันไม่ขี้ขลาดตอนงานเลี้ยงรุ่น
ทุกคนก็คงไม่ต้องมาติดอยู่ที่นี่
118
00:06:30,920 --> 00:06:33,040
แซสเกียก็คงไม่ต้อง
ขุดเรื่องแย่ๆ ในอดีตขึ้นมา
119
00:06:33,040 --> 00:06:36,280
เจเนวีฟก็คงไม่ท้องผูก
เธอก็คงไม่ต้องบอกเรา
120
00:06:36,280 --> 00:06:38,240
ว่าแม่เธอตาย แล้วฉัน...
121
00:06:38,880 --> 00:06:42,080
ฉันกลับหัวเราะเรื่องกระโปรงบิลลาบอง
122
00:06:42,560 --> 00:06:44,000
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
123
00:06:44,000 --> 00:06:48,800
ฉันทําให้ตัวเองเชื่อ
ว่าเธอเป็นคนทําไม่ดีกับฉัน
124
00:06:55,000 --> 00:06:57,000
อะไร พูดมาเลย ฉันสมควรโดน
125
00:06:58,040 --> 00:07:02,560
ฉันแค่ไล่ตามเธอเพื่อจะได้ปลอบเธอ
เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉัน
126
00:07:02,560 --> 00:07:04,720
แต่จู่ๆ ฉันก็เห็นชัดเจน
127
00:07:04,720 --> 00:07:07,360
ว่าฉันจะทํายังไงถ้าไม่ได้รู้จักเธอ
128
00:07:08,480 --> 00:07:10,320
โซ เราไม่จําเป็นต้องทําแบบนี้
129
00:07:10,320 --> 00:07:13,840
เราไม่ใช่... เราไม่ใช่เพื่อนกัน
130
00:07:15,080 --> 00:07:16,560
เราเป็นเพื่อนกันสิ
131
00:07:16,560 --> 00:07:19,840
- ฉันรู้ว่าเส้นทางมันขรุขระ
- สมมติเรายังติดต่อกัน
132
00:07:19,840 --> 00:07:24,040
นัดกินข้าวด้วยกันสองสามเดือนครั้ง
แล้วเราคุยเรื่องอะไรกัน
133
00:07:25,200 --> 00:07:26,400
ชีวิตเราไง
134
00:07:26,400 --> 00:07:28,320
แต่ชีวิตเราต่างกันมาก
135
00:07:29,440 --> 00:07:31,720
เราต่างกันมาก
136
00:07:32,840 --> 00:07:35,360
พอเรียนจบแล้ว มันก็ไม่มีอะไรให้สานต่อ
137
00:07:35,360 --> 00:07:38,120
- ไม่ว่าฉันจะออกหรือไม่ออก
- อมีเลีย
138
00:07:39,120 --> 00:07:41,960
ฉันรู้ฉันทําพลาด
ฉันน่าจะโทรหาเธออยู่เรื่อยๆ
139
00:07:41,960 --> 00:07:46,240
แต่ฉันพูดจริงๆ ถ้าฉันรู้
ฉันไม่มีทางทําแบบนี้แน่
140
00:07:46,240 --> 00:07:47,720
ทําสิ
141
00:07:48,880 --> 00:07:51,840
อาจจะไม่ทันที แต่เธอก็จะทํา
142
00:08:01,160 --> 00:08:04,520
ฉันขอโทษที่ฉันมีส้วมลับ
143
00:08:04,520 --> 00:08:07,400
ฉันขอโทษที่ข่มขู่พวกเธอทุกคน
144
00:08:07,400 --> 00:08:10,960
ฉันขอโทษที่เอาชอล์กผสมน้ํา
แล้วบอกว่าเป็นซุปมิโซะ
145
00:08:10,960 --> 00:08:12,720
พวกเธอดูจะชอบกัน...
146
00:08:12,720 --> 00:08:16,920
ฉันขอโทษที่บอกพวกเธอว่าเป็นหมอ
ทั้งที่จริงๆ เป็นช่างทําเล็บ
147
00:08:16,920 --> 00:08:18,120
ว่าไงนะ
148
00:08:18,640 --> 00:08:20,400
เธอไม่ใช่หมอเหรอ
149
00:08:20,400 --> 00:08:21,920
เธอหลอกฉันสนิทเลย
150
00:08:21,920 --> 00:08:23,080
ใช่ไหมทุกคน
151
00:08:26,400 --> 00:08:28,480
ไม่เป็นไร เรเน เราพอรู้อยู่แล้ว
152
00:08:29,160 --> 00:08:30,320
อะไรนะ
153
00:08:30,440 --> 00:08:33,480
ใช่ ตอนที่เธอบอกว่าฟอร์มาลดีไฮด์
เป็นน้ําแตงดอง
154
00:08:33,480 --> 00:08:35,040
มันเป็นการบอกใบ้เต็มๆ เลย
155
00:08:35,160 --> 00:08:37,760
ตอนที่เธอตรวจคัดกรอง
มะเร็งปากมดลูกให้เรา
156
00:08:37,760 --> 00:08:40,000
แล้วเรียกคีมปากเป็ดว่าตะหลิว
157
00:08:40,000 --> 00:08:42,520
แล้วเธอส่งไม้สวอบไปไหน
158
00:08:42,520 --> 00:08:45,200
เพราะของเราเธอมัดรวมกันเลย
159
00:08:45,200 --> 00:08:46,520
ไม่เข้าใจเลย
160
00:08:46,640 --> 00:08:49,360
ฉันเริ่มสงสัยตอนที่เธอ...
161
00:08:50,760 --> 00:08:53,520
ตัดนิ้วฉันออกทั้งนิ้ว
162
00:08:53,640 --> 00:08:55,440
ฉันขอโทษ
163
00:08:55,440 --> 00:08:56,880
ฉันขอโทษที่ฉันโกหก
164
00:08:57,000 --> 00:08:59,480
เทเรซ่า ฉันไม่รู้จะขอโทษยังไงแล้ว
165
00:08:59,480 --> 00:09:00,640
ฉันก็ขอโทษ
166
00:09:02,880 --> 00:09:03,880
พวกเธอทุกคน
167
00:09:04,360 --> 00:09:05,840
โทษที เรา...
168
00:09:05,840 --> 00:09:07,080
เป... เจเนวีฟ
169
00:09:07,080 --> 00:09:08,880
เปลี่ยนมาเรื่องนี้แล้วเหรอ
170
00:09:09,000 --> 00:09:12,120
ฉันรู้ฉันทําให้ชีวิตเธอเหมือนตกนรก
และฉันก็สนุกกับมัน
171
00:09:14,280 --> 00:09:16,280
มันมีความสิ้นหวัง
172
00:09:16,280 --> 00:09:18,840
ความไร้เดียงสาของเธอที่ฉันไม่พอใจ
173
00:09:18,840 --> 00:09:20,760
โอเค นี่คําขอโทษหรือ...
174
00:09:20,880 --> 00:09:24,720
แต่จริงๆ ฉันก็แค่อิจฉา
175
00:09:25,640 --> 00:09:29,120
เพราะเธอมีนิสัย
ที่ช่างแข็งแกร่งเหลือเชื่อ
176
00:09:29,760 --> 00:09:31,640
เธอรู้จักตัวเองจริงๆ
177
00:09:31,640 --> 00:09:34,440
ฉันขอโทษที่ฉันพยายามเปลี่ยนมัน
178
00:09:49,160 --> 00:09:50,240
ฉันรับคําขอโทษ
179
00:09:56,080 --> 00:09:58,160
มีเอสโตรเจนอยู่ในนี้เยอะเกินไปแล้ว
180
00:09:58,160 --> 00:10:00,760
เรามาถ่ายเทอากาศห้องนี้
และไปกินข้าวกันเถอะ
181
00:10:02,480 --> 00:10:03,880
ไปเร็ว
182
00:10:14,240 --> 00:10:16,960
มีอะไรที่ซิสเตอร์อยากขอโทษไหมคะ บิ๊กกี้
183
00:10:16,960 --> 00:10:18,480
ขอเถอะ
184
00:10:19,320 --> 00:10:23,120
กักตัวสองสามครั้ง เด็กรุ่นมิลเลนเนียล
อย่างพวกเธอก็ถึงกับฟ้องกลุ่ม
185
00:10:23,120 --> 00:10:25,760
เธอถูกลงโทษที่ฝ่าฝืนกฎชุดยูนิฟอร์ม
186
00:10:25,760 --> 00:10:27,520
แล้วก็สูบบุหรี่หลังหอประชุม
187
00:10:27,520 --> 00:10:31,480
แถมส่งงานช้า
ไหนจะนิสัยชอบรังแกคนอื่นอีก
188
00:10:31,480 --> 00:10:32,520
ว่าไงนะคะ
189
00:10:32,640 --> 00:10:35,120
เธอชอบรังแกคนอื่น
เลวร้ายที่สุดที่ฉันเคยเห็น
190
00:10:35,120 --> 00:10:38,160
ไม่ค่ะ ซิสเตอร์บอกว่า
สูบบุหรี่หลังหอประชุม
191
00:10:40,640 --> 00:10:41,880
บางครั้ง
192
00:10:42,720 --> 00:10:44,600
ผู้หญิงอย่างเธอ แซสเกีย
193
00:10:45,080 --> 00:10:48,400
การกักตัวก็เพื่อผลดีต่อตัวเธอ
ฉันมีเหตุผลตลอด
194
00:11:00,960 --> 00:11:01,960
กินเสร็จแล้วใช่ไหม
195
00:11:03,240 --> 00:11:04,640
ทําอะไรน่ะ
196
00:11:04,640 --> 00:11:06,800
ฉันกําลังเอาใจพวกเธอ
197
00:11:07,600 --> 00:11:12,520
โซ ไม่ได้อยากเสียมารยาทนะ
แต่ได้คิดขอโทษอมีเลียหรือยัง
198
00:11:12,520 --> 00:11:15,440
แหงละ ฉันฟังคําแนะนําเรื่องเพื่อน
จากคนไม่มีเพื่อน
199
00:11:15,440 --> 00:11:18,880
โซ ไม่ดีเลยนะ ตอนนี้เราทําดีต่อกันแล้ว
200
00:11:19,680 --> 00:11:21,200
ขอโทษนะ
201
00:11:23,440 --> 00:11:26,200
เทเรซ่า ปลานี่อร่อยมาก
202
00:11:26,720 --> 00:11:29,720
น้ําราดก็เปรี้ยวมาก
203
00:11:31,000 --> 00:11:32,960
ฉันไม่ได้ทําน้ําราดวันนี้
204
00:11:33,680 --> 00:11:35,600
แต่ขอบใจนะ แซส
205
00:11:35,600 --> 00:11:39,880
โทษที ฉันรู้ว่าเรากําลังพยายามคิดดีทําดี
206
00:11:39,880 --> 00:11:43,280
แต่ฉันรู้สึกแปลกๆ
207
00:11:48,000 --> 00:11:49,080
ไม่เป็นไร
208
00:11:53,280 --> 00:11:54,480
ตายแล้ว
209
00:11:55,120 --> 00:11:56,800
ไม่นะ
210
00:11:56,800 --> 00:11:59,360
ฉันก็รู้สึกจะขย้อนออกมาเหมือนกัน
211
00:12:00,720 --> 00:12:01,880
ฉันไม่อยาก...
212
00:12:02,880 --> 00:12:04,800
ทุกคน อย่าดูกัน
213
00:12:08,000 --> 00:12:09,480
ฝืน...
214
00:12:10,960 --> 00:12:12,400
ฝืนการอ้วกเป็นลูกโซ่
215
00:12:12,400 --> 00:12:15,280
ทุกคน ฉันว่าอาจเป็นเพราะปลา
216
00:12:15,880 --> 00:12:18,400
อย่าพูดว่าปลา
217
00:12:36,640 --> 00:12:37,800
โอเค
218
00:12:38,360 --> 00:12:39,720
มาลองกันดู
219
00:12:40,320 --> 00:12:41,440
มากินข้าวกัน
220
00:12:42,000 --> 00:12:43,360
แล้วดูว่ามิตรภาพจะอยู่ได้นานไหม
221
00:12:44,640 --> 00:12:46,800
โซอี้ หยุดเถอะ
222
00:12:46,800 --> 00:12:48,920
ไหนๆ เธอก็ต้องกินอยู่ดีนี่
223
00:12:48,920 --> 00:12:51,200
กินกับฉันจะเป็นไรไป
224
00:12:51,680 --> 00:12:53,840
เอาแดงหรือขาว
225
00:12:54,920 --> 00:12:57,080
ผ้าเช็ดปากนะ ไม่มีไวน์
226
00:12:58,440 --> 00:13:00,280
เหตุผลเดียวที่เธอจมปลักกับเรื่องนี้
227
00:13:00,280 --> 00:13:04,160
ก็เพราะเราติดอยู่ที่นี่ด้วยกัน
และมันก็รู้สึกเยอะกว่าที่เป็น
228
00:13:04,640 --> 00:13:05,960
โอเค
229
00:13:05,960 --> 00:13:10,440
บอกฉันได้ไหม ถ้าความเป็นเพื่อนของเรา
ไม่มีความหมายอะไรกับเธอจริงๆ
230
00:13:10,440 --> 00:13:12,600
เธอมางานเลี้ยงรุ่นทําไม
231
00:13:13,200 --> 00:13:14,800
หลักๆ ก็มากินออเดิร์ฟ
232
00:13:16,560 --> 00:13:19,360
เธอก็น่าจะรู้ดีที่สุดไม่ใช่เหรอ
ว่าแค่เพราะ
233
00:13:19,360 --> 00:13:22,760
คนสองคนมีอะไรร่วมกัน
ไม่ได้หมายความว่ามันจะคงอยู่ตลอดไป
234
00:13:27,440 --> 00:13:30,440
โอเค ได้รับข้อความชัดเจน
235
00:13:31,920 --> 00:13:33,040
ให้ตายเถอะ
236
00:13:33,040 --> 00:13:36,520
ได้ฉิบหายกันพอดีมาอยู่ในโดมล่อฟ้าในนี้
237
00:13:36,520 --> 00:13:37,440
ไม่ โซอี้
238
00:13:37,440 --> 00:13:39,840
ไม่เป็นไร เธอไม่อยากเป็นเพื่อนก็ตามใจ
239
00:13:39,840 --> 00:13:42,920
ฉันแค่ไม่รู้ว่าทําไม
เธอต้องลากพ่อแม่ฉันเข้ามาเกี่ยว
240
00:13:42,920 --> 00:13:45,640
อย่าแตะส่วนที่เป็นโลหะ
241
00:13:45,640 --> 00:13:47,800
ที่นี่กระแสไฟฟ้าไหลผ่าน ยัยโง่
242
00:13:52,480 --> 00:13:53,720
โอเค
243
00:13:56,200 --> 00:13:57,280
แดงหรือขาว
244
00:13:59,440 --> 00:14:01,960
ทะเลนี่เต็มไปด้วยความตายกับโรคภัย
245
00:14:01,960 --> 00:14:04,240
คนโง่ที่ไหนเขากินปลากัน
246
00:14:04,960 --> 00:14:08,960
โลกกําลังล่มสลายแล้วใช่ไหมคะ ซิสเตอร์
เราจะได้ขึ้นสวรรค์แล้วใช่ไหม
247
00:14:08,960 --> 00:14:12,760
ไม่หรอก ยัยเด็กโง่
ก็แค่สภาพอากาศเปลี่ยนกับอาหารเป็นพิษ
248
00:14:13,480 --> 00:14:14,720
เรเน ยัยหนู
249
00:14:16,280 --> 00:14:18,760
ไข้ขึ้น 39 องศากันหลายคนแล้ว
ฉันควรทํายังไง
250
00:14:18,760 --> 00:14:20,360
ฉันไม่ใช่หมอค่ะ ซิสเตอร์
251
00:14:20,360 --> 00:14:22,640
อ้อ โทษที วันนี้มีเหตุการณ์สําคัญเกิดขึ้น
252
00:14:22,640 --> 00:14:26,520
ฉันสับสนว่าใครเป็นหมอ ใครถูกฆาตกรรม
253
00:14:30,960 --> 00:14:34,080
แน่นอนไม่มีใครเชื่อว่าฉันเป็นหมอ ฟีบี้
254
00:14:34,080 --> 00:14:39,000
ไม่มีใครคาดหวังสิ่งสําคัญจากฉัน
255
00:14:46,720 --> 00:14:48,840
ยาที่ดีคือความเมตตา
256
00:14:51,480 --> 00:14:54,320
เธอไม่มีปริญญานั่นก็จริง
257
00:14:54,320 --> 00:14:55,680
แต่รู้อะไรไหม
258
00:14:55,680 --> 00:14:56,760
อะไร
259
00:14:57,120 --> 00:14:59,480
เธอทําให้คนรู้สึกดีขึ้น
260
00:15:01,320 --> 00:15:03,040
เธอเป็นเพื่อนที่ดี ฟีปส์
261
00:15:06,240 --> 00:15:07,680
มันมีอีกได้ไง
262
00:15:20,320 --> 00:15:25,120
สิบปีข้างหน้า ฉันหวังว่า
เมแกนจะไม่ใช่เพื่อนคนเดียวของฉัน
263
00:15:32,240 --> 00:15:35,840
เรามั่นใจขนาดไหนว่ายางล้อรถยูท
264
00:15:35,840 --> 00:15:38,400
จะปกป้องเราจากประจุไฟฟ้า
265
00:15:38,400 --> 00:15:40,640
นี่ก็ 20 นาทีแล้ว
266
00:15:40,640 --> 00:15:43,800
ฉันว่าตอนนี้เธอแตะส่วนที่เป็นโลหะได้แล้ว
267
00:15:43,800 --> 00:15:46,240
จริงๆ จะไปก็ยังได้
268
00:15:47,480 --> 00:15:49,360
ไม่ ฉันขอปลอดภัยไว้ก่อน
269
00:15:49,360 --> 00:15:51,000
จริงๆ ฉันจะสบายใจกว่า
270
00:15:51,000 --> 00:15:53,920
ถ้าอย่างน้อย
เธอเอารองเท้าบู๊ตยางกับถุงมือไป
271
00:15:54,360 --> 00:15:55,360
ไม่เอาเหรอ
272
00:15:56,440 --> 00:15:57,520
โอเค
273
00:15:58,320 --> 00:15:59,520
แล้วนี่
274
00:16:01,000 --> 00:16:02,200
ฟาร์มเป็นไงบ้าง
275
00:16:03,320 --> 00:16:05,760
ผลผลิตดีไหมปีนี้
276
00:16:06,840 --> 00:16:08,600
เธอส่งถั่วไปให้ใคร
277
00:16:09,080 --> 00:16:12,400
ซูเปอร์มาร์เก็ต หรือทําซองของขบเคี้ยว
บนเครื่องบิน หรืออะไร
278
00:16:13,240 --> 00:16:14,680
โรงงานเนยถั่ว
279
00:16:17,360 --> 00:16:19,440
เนยถั่วทํามาจากถั่ว
280
00:16:20,680 --> 00:16:24,520
ให้ตายสิ สาบานเลย
ฉันไม่เคยคิดถึงมันแบบนี้มาก่อน
281
00:16:24,520 --> 00:16:25,520
บ้าไปแล้ว
282
00:16:25,520 --> 00:16:27,760
ถ้าเรายังติดต่อกัน ฉันคงรู้ไปแล้ว
283
00:16:27,760 --> 00:16:30,160
ไม่ต้องทําเป็นว่ามันน่าสนใจหรอก
284
00:16:34,800 --> 00:16:38,160
ฉันนึกไม่ออกเลย
ว่าเธอผ่านอะไรมาบ้าง แต่...
285
00:16:39,000 --> 00:16:42,360
ฉันไม่เข้าใจทําไมเธอไม่บอกฉัน อมีเลีย
286
00:16:42,360 --> 00:16:45,840
ว่าเนยถั่วทํามาจากถั่วเหรอ ฉันผิดเอง
287
00:16:49,720 --> 00:16:51,520
เราไม่ค่อยได้บอกใคร
288
00:16:53,360 --> 00:16:56,360
แดนนี่ยังคิดอยู่ว่าแม่ฉันหัวใจวายตาย
289
00:17:02,080 --> 00:17:05,080
แล้วเธอรู้ไหมว่ามีอะไรผิดปกติ แบบ...
290
00:17:06,840 --> 00:17:08,800
หมอวินิจฉัยไหม
291
00:17:10,080 --> 00:17:11,160
โทษที
292
00:17:13,200 --> 00:17:15,320
ฉันอยากรู้คําตอบมาก ฉันแค่...
293
00:17:20,560 --> 00:17:23,520
- ฉันว่าอาจเป็นเพราะปลา
- อย่าพูดว่าปลา
294
00:17:24,040 --> 00:17:26,440
แล้วฉันเป็นอะไร
เพื่อนสนิทแค่ตอนนี้งั้นเหรอ
295
00:17:26,440 --> 00:17:28,400
ฉันแค่อยากมีเพื่อนมากขึ้น
296
00:17:29,960 --> 00:17:31,880
พวกเธอมีถังสํารองไหม
297
00:17:31,880 --> 00:17:34,560
เรายังแบ่งกันใช้ไม่ได้
นับประสาอะไรจะเอาให้เธอ
298
00:17:34,680 --> 00:17:37,440
และเราบางคนก็มีแค่ถังเดียว โอเคไหม
299
00:17:37,440 --> 00:17:38,720
อย่าเริ่ม
300
00:17:38,720 --> 00:17:41,880
เวลาเรามีถังเดียว
หมายความว่าเธอต้องเห็นค่ามัน
301
00:17:41,880 --> 00:17:42,880
เกิดอะไรขึ้น
302
00:17:42,880 --> 00:17:45,920
ถังหนึ่งอาจพึ่งอีกถังให้เมาก็ได้
303
00:17:45,920 --> 00:17:50,240
ฉันเริ่มงงแล้ว ตกลงเราเป็นถัง
หรือมิตรภาพของเราเป็นถัง
304
00:17:50,240 --> 00:17:51,280
เมแกน
305
00:17:52,960 --> 00:17:54,240
เธอเป็นคนติดเหล้า
306
00:17:56,240 --> 00:17:58,240
ไปเอามาจากไหน
307
00:17:58,800 --> 00:18:01,560
ฉันเห็นเธอเลียไวน์ที่พื้นโบสถ์เมื่อวาน
308
00:18:02,280 --> 00:18:05,400
และเราก็เอาแต่เมา
มาตลอดหลายอาทิตย์ และฉัน...
309
00:18:06,440 --> 00:18:08,320
ฉันไม่อยากทําแบบนั้นแล้ว
310
00:18:14,400 --> 00:18:18,320
ลอร่าที่ไม่น่าจดจํา
ดูเหมือนเธอจะเจอคู่หูถังคนใหม่แล้ว
311
00:18:23,240 --> 00:18:24,880
ระวังด้วย มันรั่ว
312
00:18:27,640 --> 00:18:28,880
โซอี้ เธอต้องออกไป
313
00:18:28,880 --> 00:18:30,880
ฉันทําแบบนี้ไม่ได้ตอนเธออยู่ด้วย
314
00:18:30,880 --> 00:18:34,080
ฮะ จะให้ฉันออกไปหา
การเสด็จมาครั้งที่สามเหรอ
315
00:18:34,200 --> 00:18:35,040
อะไรนะ
316
00:18:35,040 --> 00:18:38,880
คืนที่กาวิมาเป็นครั้งที่สอง
เพราะงั้นนี่คือครั้งที่สาม
317
00:18:38,880 --> 00:18:41,320
- วิชาเลขพื้นฐาน
- จะอะไรก็เถอะ ฉันไปก็ได้
318
00:18:41,320 --> 00:18:43,400
- อะไร เอาจริงเหรอ
- จริง
319
00:18:43,400 --> 00:18:47,160
ฉันก็เหมือนกับสัตว์ที่ออกไปในป่าไปตาย
เพราะงั้นปล่อยฉันไปซะ
320
00:18:47,160 --> 00:18:49,800
ไม่นะ มันอันตราย
เธอจะโดนไฟดูดเอานะ
321
00:18:49,920 --> 00:18:51,680
ให้ตายเถอะ เธอนี่เว่อร์จริงๆ
322
00:18:53,800 --> 00:18:55,080
ตายแล้ว
323
00:18:55,480 --> 00:18:57,080
ตายแล้ว เธอโอเคไหม
324
00:18:57,400 --> 00:18:58,880
โอเคไหม
325
00:19:00,720 --> 00:19:03,200
ตอนนี้คงไม่เหมาะจะพูด
"บอกแล้วเห็นไหม" สินะ
326
00:19:07,760 --> 00:19:09,880
เธอเพิ่งขี้แตกใช่ไหม
327
00:19:13,160 --> 00:19:14,000
เพื่อน
328
00:19:15,280 --> 00:19:17,880
ฉันก็ขี้แตกมาได้ 20 วิแล้ว
329
00:19:18,560 --> 00:19:19,920
ไม่เอาน่า
330
00:19:19,920 --> 00:19:22,160
- ไม่ตลกนะ
- ตลกสิ
331
00:19:24,080 --> 00:19:26,640
ทําแบบนี้กับคนแปลกหน้าไม่ได้ใช่ไหมล่ะ
332
00:19:32,200 --> 00:19:34,720
แซสเกีย กลับมาที่หอสิ
333
00:19:34,720 --> 00:19:36,280
- ซิสเตอร์รู้
- เธอเพ้อเพราะพิษไข้แล้ว
334
00:19:36,280 --> 00:19:38,320
กลับไปที่หอ จะได้นอนดีๆ
335
00:19:38,320 --> 00:19:40,000
ซิสเตอร์รู้ว่าเขาทําอะไร
336
00:19:40,000 --> 00:19:41,800
ฉันไม่รู้เธอพูดอะไร
337
00:19:41,800 --> 00:19:45,400
หยุดเถอะ
ซิสเตอร์รู้ว่าเขาทําอะไรกับหนู
338
00:19:46,040 --> 00:19:47,920
ซิสเตอร์รู้เรื่องคนอื่นไหม
339
00:19:50,280 --> 00:19:53,960
การกักตัวคืออย่างเดียวที่กันเขาจากเธอ
ฉันไม่ได้หวังให้เธอเข้าใจ
340
00:19:53,960 --> 00:19:58,920
ช่างหัวการกักตัวของซิสเตอร์สิ
เพราะมันไม่ได้ช่วยอะไรเลย
341
00:20:00,200 --> 00:20:01,920
แซสเกีย
342
00:20:02,560 --> 00:20:03,560
แซสเกีย
343
00:20:04,520 --> 00:20:06,280
แยบยลมาก
344
00:20:06,800 --> 00:20:08,160
แซสเกีย
345
00:20:21,000 --> 00:20:22,800
โซฟาปรับเอนของเรามี...
346
00:20:24,400 --> 00:20:27,000
เงาของแม่ฉันอยู่ตลอดไป
347
00:20:29,000 --> 00:20:33,320
แบบเป็นรอยประทับของแม่ที่นั่งบนโซฟา
348
00:20:33,320 --> 00:20:36,080
มานานมาก
349
00:20:38,800 --> 00:20:40,800
และมันก็เป็นงั้นมาตลอด
350
00:20:42,720 --> 00:20:45,440
แม่ฉันจะนั่งที่โซฟานั่นวันแล้ววันเล่า
351
00:20:47,480 --> 00:20:52,040
จนกระทั่งเช้าวันนึงฉันตื่นขึ้นมา
อยู่ๆ แม่ฉันก็ไปเก็บถั่วครึ่งฟาร์ม
352
00:20:52,040 --> 00:20:54,640
กลางดึกกลางดื่น แล้ว...
353
00:20:55,080 --> 00:20:56,760
แล้วพอเราโตมาแบบนี้
354
00:20:56,760 --> 00:21:00,160
เราก็แค่รอ ได้แต่รอแล้วคิด...
355
00:21:01,640 --> 00:21:04,480
มันไม่มีทางเลี่ยงได้ ฉันก็จะต้องเจอ
356
00:21:06,400 --> 00:21:09,520
แล้วพอมันเกิดขึ้นจริงๆ มันเหมือน...
357
00:21:12,200 --> 00:21:14,080
มันไม่ใช่ความเศร้า
358
00:21:14,200 --> 00:21:17,320
มันเป็นความว่างเปล่า
359
00:21:19,240 --> 00:21:23,200
และตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร
ถ้าไม่ได้กินยาต้านเศร้า
360
00:21:25,560 --> 00:21:26,880
แต่ความคิดเรื่อง...
361
00:21:28,240 --> 00:21:33,000
หยุดยั้งมัน ด้วยสิ่งที่อาจกําลังรอ
ให้ถูกปลดปล่อยออกมามันช่าง...
362
00:21:33,960 --> 00:21:37,800
นี่ เธอไม่ใช่แม่เธอ อมีเลีย
363
00:21:38,320 --> 00:21:39,800
ไม่ ฉันเหมือนแม่ฉัน
364
00:21:42,520 --> 00:21:44,320
แต่ก็ไม่เหมือนใช่ไหม
365
00:21:46,200 --> 00:21:47,720
เพราะฉันอยู่ตรงนี้
366
00:21:50,560 --> 00:21:53,280
ฉันเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอ
367
00:21:55,000 --> 00:21:59,160
ฉันเสียใจที่สุด
ที่เธอต้องผ่านมันมาตัวคนเดียว
368
00:22:03,600 --> 00:22:04,600
ขอบใจนะ
369
00:22:46,720 --> 00:22:47,960
ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว
370
00:22:49,640 --> 00:22:50,880
ฉันก็ด้วย
371
00:22:51,480 --> 00:22:52,440
หายคลื่นไส้แล้ว
372
00:22:52,960 --> 00:22:56,000
ได้พูดทุกอย่างออกมามัน...
373
00:22:56,800 --> 00:22:58,240
รู้สึกดีขึ้นมาก
374
00:23:00,040 --> 00:23:00,960
ฉันพอแล้ว
375
00:23:01,680 --> 00:23:02,720
จะไม่มีความลับอีก
376
00:23:05,720 --> 00:23:06,800
จะไม่มีความลับอีก
377
00:23:19,160 --> 00:23:20,360
บ้าจริง
378
00:23:22,240 --> 00:23:23,760
ให้ฉันอธิบายก่อน
379
00:23:29,240 --> 00:23:32,640
ฉันรู้ว่าเขาส่งข้อความหาเด็กผู้หญิง
แล้วบอกให้บันทึกชื่อเขา
380
00:23:32,640 --> 00:23:35,240
เป็นชื่ออื่น ฉันเลยยึดโทรศัพท์
381
00:23:35,240 --> 00:23:38,360
ฉันรู้ว่าเขานัดเจอกับเด็กผู้หญิง
นอกเขตโรงเรียน
382
00:23:38,360 --> 00:23:40,360
อยู่นอกเหนืออํานาจของโรงเรียน
383
00:23:40,360 --> 00:23:43,040
ฉันเลยลงโทษพวกเขา
ที่ออกไปนอกเขตโรงเรียน
384
00:23:43,040 --> 00:23:47,160
และเฝ้าดูคนโปรดทุกคนของเขา
อย่างใกล้ชิด
385
00:23:48,040 --> 00:23:50,720
ฉันหาข้ออ้างกักตัวพวกเขา
386
00:23:50,720 --> 00:23:52,760
จะได้ไม่ไปเจอเขา
387
00:23:53,440 --> 00:23:57,400
เพื่อขัดขวางความสัมพันธ์อะไรก็ตาม
ที่เขาสร้างทุกทางที่ฉันทําได้
388
00:23:59,520 --> 00:24:01,800
มันไม่ใช่ทางออกที่สมบูรณ์แบบ แซสเกีย
389
00:24:01,800 --> 00:24:03,680
ฉันไม่หวังให้ใครให้อภัย
390
00:24:04,160 --> 00:24:07,280
ฉันรู้ว่าจริงๆ ฉันทํามากกว่านั้นได้
391
00:24:19,120 --> 00:24:20,640
พวกครูนี่เลวกันหมดเลยเนอะ
392
00:24:24,240 --> 00:24:25,280
ซิสเตอร์เองก็ด้วย
393
00:24:28,640 --> 00:24:29,560
อาเมน
394
00:24:31,840 --> 00:24:33,640
{\an8}วิทยาลัยสตรีคาทอลิกริดจ์ไฮทส์
395
00:24:39,160 --> 00:24:41,120
นอกเขตโรงเรียน
396
00:24:41,120 --> 00:24:43,440
บ้านเจ๋งดีนะคะ แม่ชีบาร์บิก้า
397
00:24:43,440 --> 00:24:47,240
เราน่าจะได้มากิน
ไข่คนพาร์สลีย์ตั้งแต่แรกแล้ว
398
00:24:47,240 --> 00:24:49,560
ไหนจะเวเฟอร์ศีลมหาสนิทอีก
399
00:24:49,560 --> 00:24:52,680
ฉันกะจะบอกพวกเธอเรื่องนี้แล้ว
400
00:24:52,680 --> 00:24:55,840
แต่เอาจริงๆ พวกเธอก็ยึดสหกรณ์ไปแล้ว
401
00:24:56,400 --> 00:24:59,600
นั่นเป็นวิธีหนึ่งที่ฉันเอาชนะ
ความกลัวในการขี้ที่โรงเรียน
402
00:25:03,440 --> 00:25:07,080
เออนี่ ถ้าพวกเธอจะต้องเขียนจดหมาย
403
00:25:07,080 --> 00:25:10,280
ถึงตัวเองตอนเด็กตอนนี้
จะเขียนบอกอะไร
404
00:25:10,280 --> 00:25:11,840
"ห้ามกินปลา"
405
00:25:12,840 --> 00:25:17,280
แต่ เอาแบบจริงจัง
เสียใจที่ไม่ได้ทําอะไร
406
00:25:18,200 --> 00:25:20,720
ฉันเสียใจที่ฉันงี่เง่ามากสมัยเรียน
407
00:25:21,200 --> 00:25:22,920
ฉันไม่เคยได้สูบบุหรี่ด้วยซ้ํา
408
00:25:23,760 --> 00:25:26,520
ฉันว่าเราเยียวยาส่วนนั้นได้ ใครอีก
409
00:25:27,480 --> 00:25:30,720
ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องผิวเผิน
แต่ฉันเสียใจที่ไม่ได้จัดปาร์ตี้ก่อนคลอด
410
00:25:30,720 --> 00:25:33,160
ฉันตั้งตารอจะได้ของฟรีๆ พวกนั้นมาก
411
00:25:33,160 --> 00:25:36,320
โอเค ทีคัปจะได้จัดปาร์ตี้ก่อนคลอด
คนต่อไปใคร
412
00:25:37,480 --> 00:25:40,520
ฉันเสียใจที่ไม่ได้ตัดขาดจากเกร์ราร์ตี
ตอนที่มีโอกาส
413
00:25:40,520 --> 00:25:45,120
ดีเลย เรามาทําความสะอาดทุกแห่งที่นี่
ให้ไม่มีไอ้เวรนั่นกัน โอเคไหม
414
00:25:45,120 --> 00:25:46,080
ใครอีก
415
00:25:46,080 --> 00:25:48,920
ฉันเสียใจที่ฉันมองข้ามคุณค่าถังของฉัน
416
00:25:48,920 --> 00:25:52,160
จากนี้ไป ฉันจะไม่เอาอะไร
เติมถังของฉันนอกจากน้ํา
417
00:25:52,160 --> 00:25:55,600
ฉันไม่เข้าใจว่ามันหมายความว่าไง
แต่ฟังดูทําได้นะ
418
00:25:55,600 --> 00:25:57,320
- เรเน
- ฉันว่าฉัน...
419
00:25:57,320 --> 00:25:59,320
ไม่มีอะไรเสียใจนะ
420
00:25:59,320 --> 00:26:02,400
หลังจากอ่านจดหมายของฉันแล้ว
421
00:26:02,400 --> 00:26:06,840
ทั้งหมดที่ฉันอยากเป็นคือช่างทําเล็บ
และฉันก็ได้เป็นแล้ว
422
00:26:08,600 --> 00:26:09,520
อมีเลีย
423
00:26:11,760 --> 00:26:13,200
ฉันเสียใจที่...
424
00:26:14,080 --> 00:26:17,560
ไม่ได้ท่องเนื้อร้องเพลง "วันวีค"
ขอวงแบร์เนกเก็ดเลดีส์ทั้งเพลง
425
00:26:17,560 --> 00:26:18,800
อะไรนะ
426
00:26:18,800 --> 00:26:21,280
ที่ร้อง "ชิกกิตี้ ไชน่า
เดอะไชนีสชิกเก้น" นั่นน่ะเหรอ
427
00:26:21,280 --> 00:26:22,760
ใช่
428
00:26:22,760 --> 00:26:25,000
เนื้อร้องบ้าอะไรเนี่ย
429
00:26:53,880 --> 00:26:55,760
รู้เนื้อท่อนอื่นด้วยไหม
430
00:27:26,120 --> 00:27:27,280
ถอดเสื้อ
431
00:27:27,280 --> 00:27:29,680
- แก้เสื้อ
- เขาร้อง "แก้เสื้อ"
432
00:27:29,680 --> 00:27:30,960
แก้...
433
00:27:31,480 --> 00:27:33,600
ช่างเพลงห่านี่
434
00:28:04,520 --> 00:28:06,440
ขอบคุณสวรรค์ที่จบซะที
435
00:28:14,080 --> 00:28:15,240
เก่งมากเพื่อน
436
00:28:26,560 --> 00:28:27,720
วันนี้
437
00:28:28,760 --> 00:28:30,240
เราบอกลา
438
00:28:31,280 --> 00:28:34,360
ผู้ชายที่เฟื่องฟูในพื้นที่สีเทา
439
00:28:35,000 --> 00:28:37,320
ที่ฉวยโอกาสจากความไว้วางใจ
440
00:28:38,160 --> 00:28:41,920
และพึ่งพาความเงียบของผู้อื่น
441
00:28:45,360 --> 00:28:49,000
วันนี้เราบอกกับผู้ชายเหล่านั้นว่า
442
00:28:52,400 --> 00:28:53,680
ไปตายห่าซะ
443
00:28:54,840 --> 00:28:57,320
ไปตายห่าไป
444
00:29:12,840 --> 00:29:13,960
โซอี้
445
00:29:15,800 --> 00:29:17,760
ยาต้านเศร้าฉันหมดแล้ว
446
00:29:23,320 --> 00:29:24,600
เธอจะไม่เป็นไร
447
00:29:25,960 --> 00:29:27,040
ฉันจะดูแลเธอเอง
448
00:29:32,640 --> 00:29:37,080
รู้สึกดีนะที่ได้สะสาง
เรื่องที่เสียใจในอดีตของทุกคน
449
00:29:37,360 --> 00:29:38,800
- ใช่
- ใช่
450
00:29:39,840 --> 00:29:42,480
ใช่ รู้สึกดีมากเลยเนอะ
451
00:29:43,480 --> 00:29:46,760
รู้สึกดีมากๆ ที่ได้สะสางทุกอย่าง
452
00:29:49,160 --> 00:29:50,760
ล้อกันเล่นใช่ไหม
453
00:29:51,920 --> 00:29:53,120
พวกเธอลืมฉัน
454
00:29:53,760 --> 00:29:54,680
อีกแล้ว
455
00:29:54,680 --> 00:29:55,920
อ้อ
456
00:29:57,280 --> 00:29:59,720
ในเมื่อไม่มีใครไปงานที่ไม่ใช่งานศพฉัน
457
00:29:59,720 --> 00:30:01,600
ฉันอยากได้งานจริงๆ
458
00:30:01,600 --> 00:30:06,120
ฉันอยากให้มีคนพูดสรรเสริญ
พูดถึงฉันในแง่ดี
459
00:30:06,120 --> 00:30:09,760
และรําลึกถึงฉัน ไม่ใช่ถูกลืม
460
00:30:09,760 --> 00:30:11,440
ให้ตายเถอะ พวกเธอ...
461
00:30:11,440 --> 00:30:14,080
งั้นเราจัดงานศพกันพรุ่งนี้ดีไหม
462
00:30:14,080 --> 00:30:15,960
- ได้
- ดี
463
00:30:16,480 --> 00:30:17,400
สะสางเรียบร้อย
464
00:30:19,360 --> 00:30:21,280
ฉันทาเล็บให้ทุกคนได้นะ
465
00:30:23,960 --> 00:30:25,160
สีเบจเทาๆ
466
00:32:37,040 --> 00:32:39,040
คําบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ
467
00:32:39,040 --> 00:32:41,120
ผู้ตรวจสอบงานแปล
วิสาขา ภูริไกร