Ten, kto powiedział, że to gówno jest wygodne, był pieprzonym mizoginem!
Palcie legginsy!
Skoro to zdzira ma taką obsesję na punkcie włosów,
co powiecie, żebyśmy ją ogoliły na łyso?
Tak!
Ogolić! Ogolić!
Co, u diabła, się dzieje?
Sprawiedliwość.
Uznałyśmy Saskię za winną zabójstwa Sandy
i nadszedł czas, aby za to zapłaciła. Golimy.
Uznałyście ją za winną?
Jak można kogoś skazać bez procesu?
Nie bądź złośliwa, Amelio. Ja to powiedziałam.
Naprawdę mnie ciekawi, jak działa ten system sprawiedliwości?
Golenie głowy i wyrok w zawieszeniu,
a później przyklejenie włosów z powrotem, jeśli wygra apelację?
Trzeba ją ukarać.
Jeśli to znaczy, że potrzebny jest proces, to dobrze. Zróbmy pieprzony proces.
Tak, Prawo i porządek w stylu Ridge Heights.
Absolwentki
Otwórz.
PRZEPRASZAM. MUSIAŁAM RZUCIĆ, ALE NIE DONOŚ, PROSZĘ.
Słuchajcie, słuchajcie!
Saskia Van Der Beek...
jest morderczynią.
Dowody zaprezentowane w tym procesie pokażą jednoznacznie,
że zabiła
biedną, skromną uczestniczkę wymiany uczniów, Cassandrę Cooper-Reid.
- Brakuje mi true crime. - Mnie też.
Wystarczyłoby mi pad see ew,
lakier do poznokci i miałabym swój środowy rytuał.
Dowód A.
List pożegnalny, napisany rzekomo przez naszą amerykańską koleżankę,
lecz ućkany australijską pisownią.
Dowód B.
Torebka D'Amiré, najcenniejszy przedmiot Sandy,
bez którego, jak wiemy, na pewno by nie zniknęła.
- Na pewno. - I dowód C.
Naoczny świadek, który widział Saskię na miejscu zbrodni tej nocy,
gdy Sandy zaginęła.
Niech używa tego samego tamponu,
aż dostanie wstrząsu toksycznego!
To nie jest uczciwy proces.
Bądźmy wobec niej złośliwe, aż straci poczucie wartości!
Ława przysięgłych nie jest bezstronna.
To jest jak proces czarownic z Salem.
Świetny pomysł.
Spalić ją na stosie!
Dość!
Daj spokój, Genevieve. To jakiś żart.
Nie macie najważniejszego elementu sądownictwa.
Co ty mówisz? Mamy portrecistkę sądową.
Mówię o obrońcy.
Kto chciałby bronić takiego potwora?
Dziewczyny, są chętne?
W, I, N, N, A
Nie ma żadnego alibi
Jest winna Hej, hej, jest winna
Będę jej bronić.
Co? Przepraszam bardzo?
Za późno na realizację kariery prawniczej.
Na pewno tego chcesz?
Tak. Każdy zasługuje na uczciwy proces. Nawet Saskia.
Wybierzmy system prawny. Prawo cywilne czy zwyczajowe?
- Może mediacja... - Nie, prawo telewizyjne, w porządku?
Mówimy, co myślimy,
i wszyscy zagłosują, czy Saskia jest winna, czy nie.
A później utopimy ją w basenie.
Najpierw proszę o przerwę na naradę z klientką.
- I sędzię, który ją ogłosi. - Dobra.
Niewidzialna Lauro, sędziujesz.
Co? Dlaczego ja?
Wszyscy mają cię w dupie. Będziesz bezstronna.
Rozprawa przełożona
na...
później?
Sas! Jaki jest plan?
Wiesz, co poczułam, gdy mnie wczoraj napadły?
Że nie musisz gadać z mopem?
Ulgę. Nie muszę być tą osobą.
Twojej twarzy à la Natalie Portman to nie zaszkodzi,
ale jeśli to mnie ogolą, będę wyglądała jak Ben Kingsley.
No weź. Ustalmy wersję.
Prawda nas wyzwoli, Zo.
Będzie, co ma być.
Sas, mają świadka.
Jeśli widziała ciebie, to widziała i mnie.
O cholera!
Mówiłaś, że Phoebe cię szantażowała.
Znajdźmy na to dowody.
Dlaczego to robisz?
Prosiłam o zdzirę.
I dostałam zdzirę.
Dopiero teraz widzę, jak to się na tobie odbiło.
Odbiło się.
Przeraziłam się, z jaką łatwością to wróciło.
A kiedy Sandy...
Nie chcę tego słuchać. Nabierz wody w usta.
Wiesz co? Trzymajmy się starej strategii
trzymania buziek na kłódkę.
Pozwól, że ja będę mówić.
W stylu chicagowskim. Czas je skołować.
Niestety, wywar się nie uwarzył.
Nie oczekuj, że obejrzę
w realu Legalną blondynkę bez drinka.
Nie ma mowy.
Co?
- Nie. - O mój Boże.
To znowu ona.
Co ty, to tylko bardzo duży kruk.
Trzecie widzenie w tym tygodniu.
Siostra Bicky nas nawiedza.
Megan, co my zrobimy?
Dobra.
Tylko jedno nam pozostało.
- Egzorcyzm. - Spanie przy świetle.
- Co? - Potrzebna jest woda święcona.
„Drogie zdziry, nie gniewajcie się, że odeszłam.
„Zrozumiałam...”
To nie jest ten styl. Może „Pojęłam”.
Czy wy...
Manipulowanie dowodami? Super.
Co?
Nie! To... Jak śmiesz?
Zoe, widziałam cię tamtej nocy, kiedy biegłaś
za Saskią jak piesek salonowy.
Ale gdy Genevieve mnie spyta o zeznanie świadka naocznego,
mogę powiedzieć...
że widziałam tylko Saskię.
Miałaś kiedyś normalną relację?
Bez elementu szantażu?
Brak danych.
Nie miałam. Szafirek w porze lunchu.
Jeśli ocalę Saskię tym listem, może uratuję i siebie.
Wydajesz się pewna siebie, Ally McBeal, ale czy umowa stoi?
Jakbym miała wybór.
Dziwne, że wcześniej nie zrobiłaś mnie w chuja,
więc chyba ci dziękuję.
Nie ma za co, słodka Zoe.
Byłam zajęta szantażowaniem o wiele grubszych ryb.
Czekaj.
O co chodziło z tym szafirkiem?
I powiedz, Megan, czy to ten list znalazłaś,
szukając grzybów z Tegan?
Tak, ale możemy się pośpieszyć? Mamy obowiązki.
Podobnie jak reszta dziewczyn, która się zmyła.
Megan, przeczytaj ten list na głos, proszę.
„Drogie zdziry. Nie gniewajcie się, że odeszłam.
- Pojęłam, że...” - Pozwól, że ci przerwę.
Przeliteruj to ostatnie słowo.
-Że. Pieprzone „ż” i „e”. - Nie. „Pojęłam”.
Dobra. P, O, J, Ę, Ł, A, M.
A nie mówiłam.
Chwila, co? Ja...
Przysięgłabym, że był tam inny zapis.
To oczywiste, list podmieniono.
Powinnaś czekać, aż cię zwolnię!
Nie szkodzi. Nie mam więcej pytań do świadka.
Genevieve, czy to prawda,
że według ciebie list podmieniono?
Oczywiście.
Czyli ten dowód powinien być oddalony?
Wciąż wskazuje na przestępstwo, bo torebka jest, a Sandy brak.
Tak.
Zatem treść listu pozostaje istotna,
- bez względu na styl? - Tak.
Więc Sandy go napisała i nie zmanipulowano go?
Nie, został podrobiony.
Czyli jednak go zmanipulowano?
- To chcesz powiedzieć? - Co?
Nie, tak. Nie jest, tak, był. Nie przeinaczaj moich słów.
Doprawdy, Genevieve? Bez cienia wątpliwości?
Prokuratura nie potrafi powiedzieć, czy list jest dowodem.
- Sędzio Lauro, proszę go odrzucić. - Sprzeciw!
Ona próbuje mnie skołować.
I ma zbyt krzykliwą marynarkę. Bardzo rozpraszającą.
Oddalam.
Nie wiem, co się w sumie stało,
ale pokonała cię.
Dobrze.
To wzywam świadka naocznego.
Nie pasuje.
Sprzeciw. Jest jakiś związek?
Żadnego. Po prostu zawsze chciałam to zrobić.
Phoebe, powiedz, proszę, paniom z sądu,
co widziałaś tej nocy, gdy Sandy zniknęła?
Byłam na obrzeżach kampusu.
Szukałam zasięgu w łagodnym blasku księżyca.
Co to?
Krzyk Sandy odbija się echem na wietrze.
Sprzeciw.
- Tak, przestań drążyć. - Dobrze.
Zobaczyłam Saskię i...
I odchodziła od brzegu, gdzie była łódź.
Sama.
To był ostatni raz, gdy ktokolwiek ją widział.
- Nieprawda. - Cicho.
Wysoki sądzie, nie mam więcej pytań.
Powiedz mi, Phoebe, czy widziałaś, jak Saskia zabija Sandy?
Szła wzdłuż brzegu.
Widziałaś więc tak naprawdę kobietę idącą przez kampus.
Ty mówisz „kobietę”,
ja mówię „morderczynię”.
Phoebe...
Znalazłaś torebkę D'Amiré Sandy wiele tygodni temu, prawda?
Co?
- Nie pamiętam. - Ale pamiętasz...
Jak to szło? „Łagodne światło księżyca”?
Co za zbieg okoliczności.
Twierdzę, że torebkę znalazłaś dawno temu.
A w takim razie, czemu nic nie powiedziałaś, gdy szukałyśmy Sandy?
Była irytująca. Bez niej był spokój.
A może znalazłaś torebkę i ją wykorzystałaś?
- Nie nadążam. - Co zrobiłaś z torebką?
- Jesteś pod przysięgą. - Przysięgę pominęłyśmy.
Zaniosłam Saskii.
Bez takich. Nie udawajcie zdziwionych.
Znalazłam torebkę, zaniosłam Saskii i dogadałyśmy się.
Gdybyście znały Prawo ulicy, wiedziałybyście, że warto.
Więc przyznajesz. Szantażowałaś Saskię.
Tak, owszem.
Szantażowałam i zrobiłabym to ponownie.
I to jest dowód.
Skoro Saskia dała się szantażować, to znaczy, że jest winna.
Nie. Jedyne, czego dziś dowiodłaś,
to faktu, że twoja świadkowa jest oszustką.
Gdy skończymy z Saskią, powinnyśmy osądzić Phoebe.
- Co? - Tak!
Za szantaż, szwindle z prądem i defraudację kubeczków menstruacyjnych.
Tu nie chodzi o Phoebe, tylko o to, że Saskia to suka!
I wszystko jasne, drogie panie.
Powód, dla którego tutaj jesteśmy.
Wysoki sądzie...
Proszę o oddalenie sprawy w związku z tym,
że to tylko osobista zemsta Genevieve na Saskii za to,
że ta się nad nią znęcała.
Masz rację.
To sprawa osobista.
Jeden raz.
Jeden pieprzony raz usłyszała, że srałam w szkole.
Myślicie, że pozwoliła mi o tym zapomnieć? Nie.
Zamiast tego, chodziła za mną do toalety
gdy tylko mogła i czekała...
jak pieprzona psychopatka.
Saskia po prostu czekała, nasłuchując plusku,
aż całkowicie mnie zablokowała!
To nie jest śmieszne!
Wiecie, jaki wpływ mają zaparcia na jelita nastolatki?
Potrzebowałam termoforów, fizjoterapię dna miednicy,
mama opłacała psychologów, żeby mi pomóc
z obsesyjnym rozmyślaniem o tym,
gdzie i jak mogę się wysrać w miejscu publicznym.
Cierpiałam, bo Saskię Van Der Beek bawiła myśl,
że jestem więźniem własnego ciała.
Więc możecie się śmiać i nazywać mnie Pepé Le Plusk,
ale ja wciąż z tym żyję. Codziennie.
To prześladowczyni.
Nie ma na to innego określenia.
Przykro mi, że to cię spotkało, Genevieve,
ale nie sądzimy Saskii za bycie złą kobietą.
To nie ma znaczenia.
Doprawdy? Czy zabójca nie jest wyjątkowym tyranem?
Mówiłaś wszystkim, że moja mama musiała sprzedać włosy, by opłacić mi czesne.
A ona była po chemioterapii, Saskia.
Bardzo mi przykro, Phoebe.
Kazałaś mi pomijać posiłki, aż nabawiłam się anemii.
- Wiem o tym. - Saskia, nie przyznawaj się...
Ludzie, to była moja chwila.
Przez pięć lat udawałaś, że nie istnieję.
Puściłaś plotkę, że urodziłam się z dodatkowym chromosomem Y.
I że z Destiny's Child najbardziej lubię Michelle.
- To posrane. - Mówiłaś, że jestem za gruba na konie,
-że to koń powinien mnie ujeżdżać. - To karygodne...
Zostaw to mnie.
Darłaś się na mnie, gdy włożyłam śniegowce i mini,
twierdząc, że to twój styl.
A każdy tak robił, Sas.
Dobra, uderz młotkiem.
Nabiłam ojcu rachunek na 200 dolarów za telefon służbowy,
pisząc do Idola, bo powiedziałaś,
że się zabijesz, jeśli Paulini odpadnie w głosowaniu.
Teresa, proszę.
No i jak mogłabym zapomnieć?
Kazałaś im uciąć mi palec u stopy!
Spokój!
Zjedzmy lunch.
Potem tu wrócimy, ale najpierw...
Nigdy nie robiłaś swojej części zadań grupowych, dlatego...
moje prace zawsze gorzej oceniano.
Musiałam powtarzać dziewiątą klasę.
Znowu.
Odebrałaś mi Zoe.
Nie wiem, czy się z tym pogodziłam.
Po prostu proszę,
bądź cicho.
W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego,
rozkazuję ci...
wypić duszkiem!
Pij duszkiem!
I jak wrażenia?
Nędzny rocznik...
- z odrobiną poczucia winy. - Serio?
Bo ja wyczułam spoconego Jezusa
z silnym aromatem kompleksu ojca, rozumiesz?
Daj mi znowu spróbować.
W imię Matki, Córki
i wschodzącego Merkurego... Kurwa!
To znowu ona.
Megan, tak nas rozproszyło wino mszalne,
że zapomniałyśmy o wodzie święconej.
Widziałam, jak waliłaś piwo z buta.
Nie oceniaj.
- Zdobyłam na twój rytuał. - Co?
- Dajesz, kurwa, czadu, koleżanko. - Dziękuję.
- Jestem w tym niezła. - Owszem.
Dorwij ją, Amelius Finch.
Jak Atticus Finch?
Załapałam.
Wzywam następnego świadka...
Zoe Miller.
Chwila, co?
Jak dobrze znasz oskarżoną?
Całkiem nieźle.
Ale nie bardzo dobrze.
Jak dobrze można kogoś poznać?
Przepraszam.
Butch Melanie, nie rysuj, jak bekam.
Uznałabyś się za członkinię paczki Saskii, Fajowych?
Co?
Cholera, Zoe.
Myślałam, że dramatyzujesz.
Myślałam, że to udźwigniesz.
Nie. To z nerwów.
Bekam z nerwów. Słuchaj, Amelia.
Wiem, że się właśnie godzimy. Obrzydliwe określenie.
Naprawdę chcę ci pomóc, ale podchodzi mi w tej chwili mnóstwo gówna.
I to dosłownie podchodzi.
Mów głośniej. Nie słyszymy.
Mówię, że podchodzi mi dużo gówna.
Ostatni raz, gdy byłam w sądzie, sędzia mi kazał wybrać,
z którym z rodziców chcę mieszkać, więc zaczekajcie chwilę.
Sprzeciw. To obrzydliwe i nie ma związku z zabiciem Sandy przez Saskię.
Tak. Zrzućmy ją po prostu z dzwonnicy.
Zrzucić ją!
Hej.
- Ludzie. - ...i będzie po wszystkim.
Hej!
Tak, dobra.
Saskia bywa zdzirą.
Ale nie udawajcie, że nie korzystałyście na tym.
Bo to broń obosieczna. Ona prowadziła, a my za nią szłyśmy.
Dla takich chwil żyję.
Stawiamy na piedestale takie kobiety,
a gdy się potkną, rozkoszujemy się tym.
Ale wobec facetów nie jesteśmy tak wymagające.
Prawda?
Nie ścigamy ich za każdą najmniejszą wtopę.
Nie. Oni awansują. Mają podcasty.
Mogą wybrać jedną z dwunastu lasek w telewizji państwowej,
nawet gdy mają osobowość marchewki.
Liceum każdemu daje w kość. Saskia nie jest wyjątkiem.
Tak, Genevieve. Dręczyła cię.
To było kiepskie. Była suką.
Ale tej rozprawy by nawet nie było,
gdyby Saskia nie utrzymała nas tak długo przy życiu.
Żadna z nas nie dałaby rady.
Zaczynamy klaskać?
Nie.
Chcę coś powiedzieć. Pora ujawnić prawdę.
- Nie. - Przerwa. Żądam przerwy natychmiast.
To sobie rób przerwę.
Idziemy.
Ma wyrzuty sumienia. Odczuła tę nagonkę.
Szlag.
A Pan powiedział im,
że ziemniak będzie najbardziej boskim z warzyw,
gdyż z niego powstaną frytki i placki ziemniaczane.
Skończ z kazaniami o ziemniakach.
Wymyśl jakieś zaklęcie, żebyśmy znalazły to gówno.
Coś w stylu: „Matko Boska, pełna łaski,
„znajdź miejscówkę dla laski”.
Hej! Dobra. Kumam.
Załapałam. Dobra.
- Zapodaj rytm. - Dobra.
Błogosławiona Dziewico Zachwycająca swym chodem
Pomóż nam znaleźć Święconą wodę
Boskie.
Błogosławiona Dziewico Zachwycająca swym chodem
Pomóż nam znaleźć Święconą wodę
Hej, co jest, u licha? Chciałam zrobić slut dropa.
Nie wiedziałam, że tu jest toaleta.
Myślisz, że jak ksiądz tu sikał, to ta woda jest poświęcona?
Czy ty siebie słyszysz?
Woda... w kiblu.
- A Genevieve o tym wiedziała. - Co do cholery?
Pepé ma tajny sracz.
Protestuję.
Czas spadać, Zo-Zo.
NAPRZÓD WOMBATY!
Stawiamy żagle.
Nie. Co do cholery?
Co do cholery?
Pierdol się, superkleju! Nadajesz się do dupy.
KRÓLOWA - AMELIA - TERESA
Dobra.
Czas na maszynkę do strzyżenia.
Zoe ma rację.
Liceum ostro ryje banię.
To miejsce naprawdę mnie zmieniło.
Nie zabiłam Sandy.
Ale wypchnęłam ją na morze, a to jest prawie tak,
jakbym ją zabiła, prawda? Powinnam być za to ukarana.
Ale, choć uważacie, że mam wielką władzę,
zawsze jest ktoś ponad nami.
A ja znam smak utraty wpływów.
Przez ostatni rok szkoły
byłam w tajnym związku z panem Gerrartym.
Choć, tak naprawdę odkryłam, że nie byłam jedyna.
Są słowa, ekstremalne słowa,
którymi terapeuci nazywali to, co mnie spotkało.
Nie rozumiałam ich, dopóki tu nie przyjechałam.
Czasem myślę, że byłoby łatwiej,
gdyby on był potworem, bo te dni...
Te dni, gdy wierzyłam, że mnie kocha, były najgorsze.
Bo teraz wiem, że nie mógł mnie kochać.
I nie szukam teraz wymówek.
Zrobiłam niewybaczalne rzeczy
każdej z was.
Ale przez to, że tu jestem, cholernie się wkurzyłam i...
Odgrywałam się na was. To niesprawiedliwe.
Jak życie.
Muszę coś powiedzieć.
J'accuse!
Genevieve ma sekretną toaletę.
Dziwicie się po wszystkim, co mi zrobiła Saskia?
Przepraszam. Śliczna przemowa, ale Saskia była zdzirą już wcześniej.
Być może, Pepé,
ale miesiącami stawiałyśmy klocki w błocie.
A ty przez cały ten czas miałaś prywatny sracz?
No i kitrała papier trójwarstwowy.
To mnie pozwijcie!
Pieprzyć to!
Miałyśmy głosować,
więc krzyczcie, jeśli uważacie, że trzeba
ogolić głowy Saskii i Genevieve.
Co?
Tak, tak!
- Nie żyjesz! - Ogolić zdzirę!
Koniec rządów terroru!
Proszę, to tylko toaleta.
Ona kogoś zabiła.
Nic nie smakuje tak, jak łysina.
- Powinnyśmy coś zrobić? - Nie da się.
Sprawiedliwości, jak mówią, stało się zadość.
Nie dam rady. Nie trenuję kardio.
Jak powiedzieć, gdy zrobisz coś gównianego
i ujdzie ci to na sucho?
Wyjść bez szwanku?
Co nie?
Saskia kogoś zabiła i ma za to strzyżenie.
Ogolić!
Dziewczyny!
Co to za obrzydlistwa?
Uzdrowi cię moc Chrystusa.
Co do cholery, ludzie?
Nie martwcie się. To tylko duch.
O cholera.
Chyba zabiłyśmy nauczycielkę.
Napisy: Dariusz Makulski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski