Magandang umaga, mga kababaihan ng Ridge Heights,
mga nagtatrabaho sa oil rig, mountain Sherpas,
o mga nasa International Space Station na maaari ring nakaligtas kung saan.
44 na araw na ang lumipas mula nang magbaha,
at, hindi sa pagmamayabang, nakakaya namin.
Hindi naman ako nagulat. Pero kung kayo
ay nasa party sa beach house na 10:00 a.m. ang checkout,
alam ninyo na maraming nagagawa ang mga babae.
Alam ng lahat na ang susi
sa matagumpay na hens' weekend ay ang maid of honor,
at sa amin, si Saskia Van Der Beek iyon.
Ano'ng masasabi natin? Ituloy o mamatay!
Ituloy o mamatay!
- Ituloy o mamatay! - Ituloy o mamatay!
Ituloy o mamatay!
Sakit ba siya sa ulo? Oo.
Pero gusto mo bang kunin ang trabaho niya? Hindi.
Dahil kung wala siya, di kami makakakuha ng mga kailangan,
o lamesang may magandang tanawin
o mga robang hindi mo na isusuot ulit, pero kailangan mo pa ring bayaran.
Pinapahiram ang mooncup.
Pero laging mahaba ang dalaw niya.
At salamat sa pangungulit niyang matagal na ehersisyo, limitadong pagkain,
at pagiging malinis sa katawan, parang mas maganda kami ngayon.
Dali na, bilisan n'yo. Madiin!
Walang ehersisyo, walang radyo, walang magliligtas!
Sige!
Alam ko. Sino'ng may pakialam, di ba?
Wala namang tumitingin sa'min.
Pero, parang buhok na lang namin ang natitirang normal sa'min.
At hindi namin iyon pakakawalan.
At iyon na ang programa natin ngayon.
Kung mayroon mang nakikinig kung saan, pakiusap, padalhan n'yo kami ng bangka.
Nasa 34.4100 degrees hilaga at 150.3037 degrees silangan kami.
Paalam.
Huli ka na.
Gumagana pa nga.
Puwedeng isaksak para makita kung gumagana.
Oo, puwede, pero mas masaya ito.
Alam mo ba...
'Di ko alam kung sino'ng baliw na guro sa English iyon
na nagawang kumbinsihin ang library na bumili ng The Wire
para gamitin sa pag-aaral ng mga dalagita, pero pinapasalamatan ko sila.
Saan mo makuha iyan?
Sa lamesa ni Gerrarty.
May paborito talaga ang walanghiya.
Pasensiya na kung walang nakakita ng potensiyal mo, Phoebe,
pero tapos na ba tayo?
Depende iyon, Sas.
Patay pa ba si Sandy?
Sana hindi.
Dahil 44 araw at nadadagdagan pa,
masasabi kong, patay na nga siya.
Alam mo kung sino pang patay?
Stringer Bell, season three. Mag-enjoy ka sa panonood.
Buwisit! Hindi! Ikaw...
Hindi ang Stringer Bell. Buwisit.
Hindi iyon.
Diyos ko. Nakapatay tayo.
Ayos ka lang ba?
Sasampalin ko na.
Buhay pa rin.
Natanggal.
Diyos ko.
Okey, ayos lang si Unmemorable Lauren.
Bumalik kayo sa mga bike n'yo.
Nagbibiro ba siya?
Ano ba.
- Seryoso ka ba? - Gusto n'yo ba dito habambuhay?
Iyon ang mangyayari kung 'di tayo magpapadala ng radio signal araw-araw.
Walang ehersisyo, radyo, walang magliligtas!
- Pero... - Balik sa mga bisikleta n'yo.
Okey. Mapanganib na ito, Saskia.
Nagpapakamatay kami para mag-charge ng mga baterya, at para saan?
Para lang mag-agawan sa isang laptop at manood ng 4th season ng 7th Heaven?
Iyon ang season na naging hot iyong blond na kapatid
Okey. 'Di puwede si Simon.
Pero, Saskia, 'di natin kailangang literal na magsayang ng enerhiya
sa mga pampatuwid at pampakulot.
Dapat prayoridad natin ang signal ng radyo at protina at pahinga.
Parang pagtatrabaho sa bahay at pag-aayos ng kama ang maayos na buhok.
Pamantayan iyon.
Paano ang pamantayang ito?
Humihinga siya, hindi ba?
Para sa taong ginugol ang buhay niya sa menstrual equity,
lumalabas ang nakatagong galit mo sa mga babae,
girl boss.
Patay.
'Di ako galit sa mga babae, Pepé.
Galit lang ako sa iyo.
At sa susunod na makita kita,
wala na ni isang hibla ng buhok mo ang 'di nakaayos sa ulo mo.
Nagkakaintindihan ba tayo?
Damputin n'yo na siya.
Okey, ano'ng sasabihin natin?
Ituloy o mamatay!
Ituloy o mamatay.
Ituloy o...
Mamatay.
Mamatay!
Isang bahagi ng isip ko ang parang,
pinanood mo lang bumagsak ang isang babae at wala kang naramdaman.
Parang, hindi normal iyon, kaya dapat makaramdam ka...
ng awa, sobrang guilt, parang...
Pero naririnig ko rin ang boses niya sa tenga ko,
at siya ay...
Sinasabi niya, "Hindi, tama ang ginawa mo."
"Pag tumigil kang magbisikleta, tumitigil kang mabuhay."
At...
Ibig kong sabihin, ilang taon ko nang naririnig iyon sa kanya.
Parang noong unang IPO ng Blue Bloods,
ang unang naisip ko ay "Diyos ko, Ryan...
"Ipagmamalaki ako ni Ryan."
At hindi ko talaga alam ang gagawin doon dahil hindi ko...
Hindi ko maintindihan kung paanong...
ang taong nanakit sa 'yo nang husto
ay maaaring maging tinig na kailangan mo para magpatuloy.
Alam mo?
Nakakahiya.
Akala ko, naayos na ito sa totoong therapist ko ilang taon na,
pero malinaw na hindi.
Uy, Sas?
Napakadumi nitong sahig.
Diyos ko, abala ka pala.
- Babalik ako. - Hindi.
Sas, nagma-mop ka ng carpet.
Ano'ng gusto mo, Teresa?
Gusto kitang tingnan, kung ayos ka lang.
Sobra ka kay Pepé kanina.
At?
At...
Ewan ko, siguro tama siya.
Sobra na kami sa pagpedal at kulang sa pagkain para mapanatili iyon.
Oo. Tama ka.
Dahil hindi siya mali.
- Kailangan natin ng protina. - Oo.
At ikaw ang nakatoka sa pagkain.
Kaya, nasaan iyon?
Oo.
Tama ka.
Magagawa ko iyan.
Sas, alam mong puwede mo akong kausapin, 'di ba?
Tungkol sa kahit ano.
Ginawa ko na, kaya...
Pasensiya na.
Phoebs, puwedeng tumigil saglit?
Kailangan ng pahinga ng malambot kong binti.
Diyos ko.
Renee, puwede bang...
Puwedeng alamin mo ang ginagawa niya?
Puwede bang mag-usap na lang kayo?
Hindi ganoon ang away, Renee.
Puwedeng silipin mo kung bakit kailangan ng baterya?
Pinapaandar ang jet ski?
Wala akong pakialam doon.
Tama. Wala.
Pwedeng sabihin mo kay Zoe na 'wag siyang makialam?
- Sabi ni Amelia... - Puwedeng sabihin mo kay Amelia
na bilang SRC rep, ang kapakanan ng klase ay sagutin ko?
- Oo, sige. - Renee,
sabihin mo kay Zoe na umalis at maghanap ng ibang pakikialaman.
- Oo. - Umalis? 'Wag kang mayabang.
Marami akong pagpipilian.
Fuzzy Lola, gusto mong sumama?
Hindi, ayos lang ako.
Renee, puwedeng sabihin mo kay Amelia na 'di kasama si Forgettable Laura doon?
Siya...
Para kayong mga bata.
Sudafed?
- Cough syrup? - Wala.
Nutmeg?
- Hindi. - Wala.
- Wala kahit nutmeg? - Wala kahit nutmeg?
Ang mayroon lang na makakapagpa-high sa inyo
ay Prolexoft o ang contraceptive pill.
Sige. Happy pills na lang.
Uy, para lang malaman n'yo,
'di ka magiging high sa antidepressants.
Oo, aabutin ng ilang linggo para mabago ng Prolexoft ang utak mo.
Sabi.
Hindi kami baguhan.
Hindi kami magtitiyaga sa panglinis ng banyo,
siguro kaunting dandruff shampoo,
o kaunting craft adhesive para sigurado at...
Isang poco loco, baby.
Grabe.
O paano kung...
O makipagbati ka na kay Zoe, para di mo na kailangan ng anti-depressants.
- 'Di ganoon ang depresiyon. - Bilisan mo.
Ang oras ay baterya.
Sino'ng nagpahiram sa'yo ng hoodie noong pinapangit ka ni Kim Schneider?
- Walanghiya ito. - Paano mo nagawang ungkatin iyan?
Makalipas ang ilang taon, ngayon mo sasabihin iyan?
Sige.
Magkaroon ng blood clots at inumin ang boring na pill.
- Salamat sa custom mo. - Adik.
Prolexoft, please.
Tatlong baterya ang isang box.
- Ano? Bakit? - Nakita mo sila. Supply and demand.
'Di puwedeng basta ka magtaas.
Oo, pwede.
Patas lang iyon.
Labas na... Susunod!
Tea and Bickies, ano'ng ginagawa mo?
Diyos ko!
Ano'ng nangyari sa mukha mo?
Natalo ako sa labanan namin ng possum sa bubong, para sa hapunan,
kaya ngayon, seafood na ang gusto ko.
'Di ko naisip na masasanay ako sa ganito, pero heto tayo.
Alam kong nakakatawa, pero iniisip ko pa ring ililigtas tayo.
Kung nandito tayo, malamang na may iba pa.
Oo naman. Ni wala pa tayo sa pinakamataas na bahagi ng Australia,
lalo ng mundo.
Siguradong wala na ang Venice, pero ang Brisbane? Hindi!
Maniwala ka, Tea Towel.
Buhay pa rin sila.
'Di mo kailangang ulit-ulitin iyan dahil lang nandoon ang embryo ko.
At si Mitch! Asar. Lagi kong nakakalimutan.
Maganda ito.
Bakit ba 'di pa tayo nag-usap nang ganito noon?
- Si Saskia. - Si Saskia.
Nag-aalala ako sa kanya, Zo.
Nakita mo ang therapist?
'Yun ba iyon?
Oo. Napasukan ko iyon ilang linggo na ang nakakaraan.
Nagpapanggap siyang nag-karaoke gamit ang mop.
"Runaway" ng The Corrs.
Ayokong sumang-ayon kay Genevieve, pero tama siya.
'Di tama ang prayoridad ni Saskia.
Ako na ang susunod?
Ano'ng nangyari kay Amelia?
Bakit niya tsina-charge lahat nang battery na iyon?
Ayos!
- Hindi nga! - Nakahuli tayo ng isda.
Nakahuli tayo ng isda.
Isdang ligaw na may Vegemite glaze.
Halika!
Ano'ng sinabi ni Martha Stewart sa Teresa May natin?
Nangangaso siya, nangangalap, nagluluto.
Pangungunahan niya iyon kalaunan, 'di ba?
Ang Teddy Bear Grylls.
Tumigil ka nga.
Magaling, Teresa.
Kumain na kayo.
Karapat-dapat sa'yo.
Karapat-dapat saan? Salmonella?
Kalma lang, mare. Malinaw na 'di iyan salmon.
Dahil salmonella!
Oo.
Ang sarap sa pakiramdam.
Ang pangit naman. Puwedeng akin na iyan?
Salamat. Ideya ni Pepé ang protina.
Kaya tama lang na sa kanya mapunta ang pinakamakapal na laman.
Puwedeng ibigay mo sa kanya ang mga mata?
- Nagbibiro ka lang. - Gusto mong kainin ang puwet?
Dalawang mata...
na may Vegemite glaze.
May pagpipilian ka.
Ayusin ang buhok mo,
o kainin ang mga mata.
Lasang maalat na ubas.
Nasarapan ako masyado, parang gusto ko pang kumain ng isa.
- Tulungan n'yo siya. - Diyos ko!
- Renee! - Buwisit!
- Kumilos kayo! Tulungan siya! Renee! - Kumilos kayo!
Magaling, Pepé.
Alam mong 'di ka puwedeng magpagabi rito. Umalis ka na.
Oo, dahil ayon sa activewearian free market economic model,
post-industrial survival of the fittest ay puwede iyon.
Hindi! Ano bang...
Sabi ko umalis ka na.
Mukhang pagod ka na, Sas.
Buhay pa siya.
Ang pangit ng nakasanayan mo, Phoebe.
Ayaw din ni Lucinda ng naninigarilyo.
Sino?
Magandang dalaga na nag-intern sa trabaho ko.
Oo, ayaw niya ng naninigarilyo.
Ni hindi niya kayang lumapit.
Nagtapos siya sa Ridge Heights tatlong taon ang nakararaan.
Kawawa naman.
Sobrang minahal niya si Gerrarty,
pina-tattoo niya ang pangalan noon sa rib cage niya.
"Ryan," lang
magkakadikit-dikit, dito.
Tumagal daw sila ng anim na buwan nang magtapos siya
bago nalaman ng asawa.
- Naaaliw ka ba? - Oo.
Salamat nga pala sa pagtatanong.
Pinapaalam sa pinaka-astig na babae sa paaralan na 'di siya espesyal?
Oo, naaliw nga ako.
Salamat sa baterya.
Anim na buwan? Ako lang...
Sinundo niya ako sa eskwelahan tapos tatlong linggo lang, wala na kami.
Ilang taon ko 'tong pinaghihirapan.
At ngayon, nagseselos ako.
- 'Di ako gagalaw. - Ano?
Hangga't ganito pa,
'di ako gagalaw.
Sige.
'Di ka namin kailangan.
Naiintindihan mo ba?
Ayos lang kung wala kang gawin.
Okey pa rin ang klaseng ito.
'Di mo alam kung gaano kaliit ang halaga mo.
Pero 'di na ulit kita sasabihan.
Kapag hindi ka sumakay, tanggal ka na.
Para kang mean girl.
"Di ka pwede rito."
Hindi pwede.
Walang mga battery, walang pagkain, walang bunk, walang mainit na tubig.
Pwede ka sa long-drop pero bukod roon mag-isa ka na.
Sobra na 'yon, Sas.
Detensyon, mala-poco.
Ano'ng gagawin mo, Saskia? Pipilitin ako?
Hindi.
Pero sila, oo.
Dahil kung hindi ka pupunta sa long-drop,
walang magkakaroon ng battery mamaya.
- Ano? - Tama na, Sas.
Ako na ang gagamit ng electric toothbrush.
Sige na, Genevieve, isang sakay lang.
O maglinis ka ng buhok.
Pero kailangan namin 'yong battery.
Hanapin n'yo ako sa taehan kapag tapos na kayong maduwag.
Mabuhay ang 'di pagsakay!
Sas, tama na...
Pahamak si Pepé, pero 'di mo siya pwedeng itaboy.
May punto siya.
Siguro pwedeng bawasan ang pagsakay
at mag-ayos ng buhok paminsan-minsan. 'Di ba?
Gusto ko 'yon. Mahirap ayusin ito.
Sang-ayon ba kayo?
- Oo. - Sige.
- Dahil sa inyong lahat... - Ano'ng ginagawa mo?
- Wala kayong battery. - Hindi 'yon patas.
'Wag n'yong kakalimutang gawa ko 'tong lahat.
Kung gusto n'yong tumira sa dilim at tumae sa damuhan
na parang mga hayop, sige lang.
Pero kung magrereklamo kayo sa sarap ng buhay dito
ayoko na!
Umalis na tayo rito bago pa mag-ala Jonestown si Sas...
Babalik ka sa Brisvegas, T-intersection.
Ano 'yan?
Bangka.
- Tama. - Bangka mo 'yan.
Kailangan na lang ng poste, matey.
Nakakagulat ka talagang magregalo, Zo-Zo.
- Hindi... - Ayos lang.
Gusto ko ito. Salamat. Ang ganda.
Mabuti. Karapat-dapat ito sa 'yo.
'Di gaya ni Amelia.
Siguro,
kapag nagdeklara ka nang BFF na kayo habambuhay.
ang ibig sabihin lang niyon ay
"Siguro ila-like ko ang mga Insta pic mo kada dalawang taon."
Alam mo 'yon?
Kahit pa gustuhin kong makipag-ayos sa kaniya ngayon,
masyado siyang busy sa pag-charge ng mga lintik na battery niya
para gamitin sa higanteng vibrator?
Sa totoo lang, iyon lang ang naiisip kong paliwanag.
Makinig ka, Zo,
tuwing oras ng hapunan, umiinom si Amelia ng maliit na gamot.
Nagrereklamo sina Megan at Tegan
na 'di na sila nakakainom ng gamot araw-araw.
Tapos...
Tingin ko umiinom siya ng antidepressant.
Teka, ano?
Lintik!
Malala, ano?
Ayos lang. Nagpasa lang ang kuko.
Pero kailangang operahan?
'Di ito palabas. Alis!
Dali!
Uy.
'Di kita iiwan, Tea Cozy. 'Wag kang mag-alala.
Hindi. Umalis ka na.
Makipag-ayos ka na kay Amelia bago ka pa magwala.
Sige. Panigurado.
Naku, patawad.
Patawad, ibig kong sabihin...
'Di mo maaasahang mapapalitan siya.
Oo.
- Umalis ka na. - Sige.
Renee, kailangan mong manatili.
Ikaw rin, Phoebe.
Syempre! Ito na ang MD.
- Ano? - Ano'ng mayroong gamot para sa sakit?
Wala gaano.
Gamitin n'yo kung ano'ng nandiyan para 'di ito masakit.
Renee, kaya mo ba?
Oo naman. Syempre.
Parang ganito rin ang trabaho ko sa Médecins Sans Frontières.
Parehong pareho dito,
alam mo?
Ilang beses kitang pagsasabihan? Masamang bisyo iyan.
- Teka. Ano'ng... - Hubarin mo.
Naiiba ka sa mga babae, Saskia.
Mature ka.
'Wag kang magagalit pag sinabi kong
bababaan ko ang marka mo sa essay.
- Pero... - Alam ko, mahirap.
'Di pwedeng isipin ng iba na paborito kita.
Kahit pa totoo 'yon.
Naiintindihan mo naman, 'di ba?
Lintik.
Tatlong battery 'yon.
Prolexoft.
Kailangan mo ng dalawang battery.
- Ano? - Inflation dahil sa pangangailangan.
Kailangan ko ng gamot.
Ito na lang ang pumipigil sa pagtalon ko sa sinkhole.
Poco ito. Lahat tayo, depressed.
Wala na siyang malay. Sige na, 'Nee.
Sige.
Siguro...
Bilangan mo ako.
'Wag kang mag-alala.
Sige, isa, dalawa, tatlo.
'Di ba tatanggalin lang natin ang kuko?
Sabi ni Sas tanggalin.
- Diyos ko. - Naku po.
Ayaw kong magsinungaling.
Bigla ko na lang nasabi 'yon. Lahat kasi ay may narating na.
Sandy, nang sinabi kong isa akong nail technician,
minaliit niya ako.
Tapos nadulas na ako. Sabi ko doktor ako.
Masarap sa pakiramdam, pero dumating ang poco,
tapos lahat sila kampante dahil may doktor.
Ano'ng magagawa ko?
Sabihing mamamatay ang lahat dahil...
Malinaw na 'di ka doktor!
Pero wala akong panahon para sa kalokohan mo.
Mauubusan siya ng dugo.
Manahimik ka at sunugin ito
para sumara ang sugat.
Sino'ng nagluluto ng steak?
Uy, Teresa.
Maayos ang operasyon.
Natanggal ang phalange sa kaliwang paa mo
nang walang aberya.
Maaaring makaramdam ka ng sakit,
- pero bukod doon... - Teka...
sabi mo "natanggal"?
Tama. Ang doktor natin
ay sinunod ang iniutos sa kaniya ni Saskia na tanggalin iyon.
- Ano... - Aalis na kami.
Hindi...
Diyos ko. Pinatanggal ang daliri ng paa ko?
- Hindi. - Akala ko 'yong kuko lang.
Kaya nga. Mali sila.
Bakit mo sinabi iyon?
Di naman malala. Di nila kailangang putulin ang daliri ko.
Ano ka ba, Saskia?
Ano?
Alam mo, Teresa? Tama ka nga.
'Di ko ata kaya ito.
Diyos ko! Ano? Ano?
Ang daming nangyayari.
Puro masasamang bagay mula noong nandito ako.
- Naiisip ko lang... - Ngayon mo gustong makipag-usap?
Alam ko. Patawad sa nangyari.
- Totoo. - Bakit 'di ka makipag-usap
sa peke mong therapist, baliw?
Isang oras na lang, kakain na, Teresa.
At nag-aabang sila ng isda.
Kaya bilisan mo na.
O 'di mo na ba kaya?
Paborito ko siya, mabait at
napakatalino pa.
'Di ako nanonood ng TV noon bata kaya...
Phoebe...
Nagtanggal ako ng daliri ng isang babae.
Oo.
At pinrotektahan mo ako.
Bakit?
Kasi naiintindihan kita, Renee.
Nagpakahirap ako para makapasok sa paaralang ito.
Nakatanggap ako ng academic honors.
At wala iyong kwenta sa mga babae na huhusgahan ka pa rin
kung 'di ka anak ng isang tarantadong CEO.
Gusto mong sabihin na doktor ka...
kaya panindigan mo iyon.
'Wag mo silang isipin.
Sabi nga ni Proposition Joe, na makikilala mo,
"Galingan mo ang pagganap."
- Ano 'yan? - Ano'ng kalokohan iyon?
Intindihin mo 'to!
At ikaw! Ito ang gusto mo sa akin, 'di ba?
Makitang mabaliw ako.
Oo. Oo. Ipaalala sa 'yo sino ang boss.
Kung 'di ka magdadala ng battery,
- kumalma ka! - Wala akong pake!
Ayaw ko na sa usapan natin!
Nagtatrabaho pa rin siya dito.
Wala bang may pakialam?
Tingin mo ba talaga hahayaan ko
ang isang tulad mo na takutin ako habambuhay?
Napuno na ako.
Ayos ka lang?
Ilan pa ang kailangan mo?
Dalawa.
'Di ka pwedeng maging seryoso.
Malalagot siya.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Isinalin ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce