1
00:00:06,080 --> 00:00:10,880
คืนสู่เหย้าเขย่าขวัญ
2
00:00:12,160 --> 00:00:14,280
- แซนดี้
- แซนดี้
3
00:00:14,280 --> 00:00:16,640
แซนดี้ อยู่ไหน
4
00:00:16,640 --> 00:00:20,720
ให้ตายสิ โซอี้ เว่อร์เกินไปแล้ว
เบาๆ ลงหน่อยเถอะ
5
00:00:21,240 --> 00:00:25,120
ขอโทษด้วยที่ฉันไม่ได้ปัดฝุ่น
ทักษะการแสดงโน้มน้าวให้ตามหาคน
6
00:00:25,120 --> 00:00:27,400
ที่เรารู้ว่าไม่ได้อยู่ที่นี่
7
00:00:27,400 --> 00:00:29,000
เจออะไรไม่รู้อยู่นี่
8
00:00:34,560 --> 00:00:36,840
อุจจาระ อุจจาระคน
9
00:00:36,840 --> 00:00:39,760
แซนดี้คงไปซ่อนอยู่ที่ไหนสักที่ในโรงเรียน
10
00:00:39,880 --> 00:00:42,320
แล้วก็ลงมาถ่ายที่นี่
11
00:00:46,320 --> 00:00:48,000
โทษทีนะที่ต้องบอก เปปี้
12
00:00:48,000 --> 00:00:52,080
แต่นี่เป็นที่ที่เราทุกคนมาถ่าย
ตั้งแต่ที่น้ําใช้ไม่ได้
13
00:00:52,080 --> 00:00:54,080
เดี๋ยวนะ เธอไปถ่ายที่ไหน
14
00:00:55,400 --> 00:00:57,960
ตายแล้ว นางยังไม่ได้ถ่าย
15
00:00:58,800 --> 00:01:01,000
- ฉันว่าเราเสร็จธุระตรงนี้แล้ว
- แน่นอน
16
00:01:01,000 --> 00:01:04,840
แบบที่ยัยแม่คนสกอตจากยูทูบบอก
น่าหยะแหยง
17
00:01:04,840 --> 00:01:09,720
ไม่ ฉันว่าเราเลิกตามหาแซนดี้ได้แล้ว
เรามีเรื่องสําคัญกว่าอย่างห้องส้วม
18
00:01:09,720 --> 00:01:10,640
ไม่มีทาง
19
00:01:11,160 --> 00:01:15,520
ถ้าแค่อาทิตย์เดียวเราก็ไม่มีความเป็น
มนุษย์เหลืออยู่ ไม่ช่วยพวกเดียวกัน
20
00:01:15,520 --> 00:01:17,640
ข้ามไปกินกันเองเลยก็ได้
21
00:01:18,200 --> 00:01:19,280
เชี่ยไรเนี่ย
22
00:01:19,880 --> 00:01:23,240
แต่เปปี้ เราตามหามาอาทิตย์หนึ่งแล้วนะ
23
00:01:23,240 --> 00:01:25,760
เธอก็ได้ยินแซนดี้แล้ว นางเกลียดที่นี่มาก
24
00:01:25,760 --> 00:01:27,240
เรือพายหายไป
25
00:01:27,240 --> 00:01:28,720
เราหากระเป๋านางไม่เจอ
26
00:01:28,720 --> 00:01:31,240
เรารู้ว่านางไม่มีทางไปไหนได้
ถ้าไม่มีกระเป๋าไปด้วย
27
00:01:31,240 --> 00:01:33,280
ขี้พวกนี้เราก็รู้ที่มาแล้ว
28
00:01:33,280 --> 00:01:34,840
- แต่เราต้อง...
- เราต้อง
29
00:01:34,840 --> 00:01:38,640
ทําให้วิทยุใช้งานได้
หาดูว่าผลเบอร์รีไหนที่กินได้ปลอดภัย
30
00:01:38,640 --> 00:01:42,480
หาทางเอาห่วงอนามัยของเราออก
ก่อนที่มันจะเน่าในมดลูก
31
00:01:42,480 --> 00:01:44,480
เราต้องเริ่มวางแผนไปข้างหน้า
32
00:01:44,480 --> 00:01:47,160
หมายถึงหาทางอยู่บนนี้ให้ได้
33
00:01:48,080 --> 00:01:49,000
แบบถาวร
34
00:02:00,280 --> 00:02:05,080
นี่ ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าเราห่วงแซนดี้
ฉันมั่นใจว่านางไม่เป็นไร
35
00:02:05,080 --> 00:02:06,920
คงไปหาคอนสเตเบิลได้ครึ่งทางแล้ว
36
00:02:06,920 --> 00:02:09,160
เราไม่ได้ห่วงแซนดี้
37
00:02:09,160 --> 00:02:11,160
เราห่วงครอบครัวเรา
38
00:02:11,160 --> 00:02:12,600
- เพื่อนเรา
- บ้องของเรา
39
00:02:12,720 --> 00:02:16,400
ถ้าเริ่มโฟกัสกับการเอาตัวรอดตอนนี้
มันก็เท่ากับเรายอมแพ้ไม่ใช่เหรอ
40
00:02:16,400 --> 00:02:17,520
จริง
41
00:02:18,160 --> 00:02:21,320
เพราะงั้นฉันคนนึงที่ขอปฏิเสธ
ไม่เลิกตามหาแซนดี้
42
00:02:21,320 --> 00:02:23,600
เพราะฉันปฏิเสธที่จะเชื่อ
43
00:02:23,720 --> 00:02:26,400
ว่าไม่มีใครกําลังตามหาเราเหมือนกัน
44
00:02:26,400 --> 00:02:27,880
มันต้องมีสิ
45
00:02:29,000 --> 00:02:30,000
ใช่ไหม
46
00:02:32,960 --> 00:02:35,520
ฟังนะ มันทําใจยาก ฉันเข้าใจ
47
00:02:37,160 --> 00:02:38,960
เราไม่ได้ต้องโอเค
48
00:02:40,880 --> 00:02:42,840
เพราะงี้ เริ่มตั้งแต่ตอนนี้
49
00:02:43,280 --> 00:02:47,200
ฉันขอแนะนํา
ชั่วโมงระบายอารมณ์ภาคบังคับ
50
00:02:47,200 --> 00:02:48,160
ห้องกักตัว
51
00:02:48,280 --> 00:02:51,000
ทําอะไรก็ได้ที่ต้องทํา
เพื่อจัดการกับความเจ็บปวด
52
00:02:51,000 --> 00:02:53,320
ความกังวล ความเสียใจ
53
00:02:56,520 --> 00:02:59,320
เพราะไม่มีอะไรเตรียมเรา
ให้พร้อมรับมือเรื่องนี้ได้
54
00:02:59,320 --> 00:03:02,720
ไม่ว่าจะทําสมาธิ ใช้ยา
หรือดูแลตัวเองมาเยอะแค่ไหน
55
00:03:03,520 --> 00:03:04,520
หายใจเข้า
56
00:03:04,840 --> 00:03:08,680
เพราะงั้นขอให้ปลดปล่อย
ความรู้สึกแย่ๆ ออกมา
57
00:03:08,680 --> 00:03:09,640
หายใจออก
58
00:03:11,560 --> 00:03:14,120
วันละหนึ่งชั่วโมงเต็ม
59
00:03:18,400 --> 00:03:21,200
ฉันขอให้ทุกคนร้องไห้ สะอึกสะอื้น
60
00:03:21,200 --> 00:03:23,640
หอนดวงจันทร์ ฉันไม่สน
61
00:03:27,240 --> 00:03:29,320
เราจะตั้งสติได้
62
00:03:29,680 --> 00:03:33,000
เราจะใช้จุดแข็งของตัวเองทั้งหมด
จนกระทั่งชํานาญเรื่องพื้นฐาน
63
00:03:33,000 --> 00:03:36,440
เรื่องอาหาร น้ําดื่ม น้ําใช้ และพลังงาน
64
00:03:36,440 --> 00:03:37,360
มีคนอยู่
65
00:03:40,000 --> 00:03:44,000
แต่อย่าแม้แต่วินาทีเดียว
ที่จะประเมินความเจ็บปวดที่อยู่ที่นี่ต่ําไป
66
00:03:46,480 --> 00:03:49,760
ปัญหาพะรุงพะรังช่วงวัยรุ่นของเรา
ลอยขึ้นมาอยู่เหนือผิวน้ําทั้งหมด
67
00:03:49,760 --> 00:03:53,800
และตอนนี้เราก็ติดอยู่กับคนที่
เราคิดว่าเรารู้จักมาตลอดชีวิต
68
00:03:53,800 --> 00:03:57,880
จนกระทั่งเรื่องผู้ชาย งาน
ทางแยกในชีวิตเข้ามาขวางทาง
69
00:03:57,880 --> 00:04:01,800
นางพญาอมีเลีย
70
00:04:02,800 --> 00:04:07,560
ดังนั้นเพื่อตัวเราเอง
เลิกคิดถึงเรื่องแย่ๆ และปล่อยมันออกมา
71
00:04:09,280 --> 00:04:10,680
เพราะถ้าเราไม่ทํา
72
00:04:11,200 --> 00:04:14,720
ฉันรับปากได้เลย เราไม่รอดแน่
73
00:04:17,240 --> 00:04:20,880
นี่เป็นสถานการณ์ที่ยากมาก อมีเลีย
74
00:04:23,560 --> 00:04:26,480
ฉันไม่คิดว่าเธอจะได้กลับมาเรียน
75
00:04:26,480 --> 00:04:29,720
พ่อเธอตระเตรียมให้เธอกลับบ้าน
76
00:04:29,720 --> 00:04:31,800
ขึ้นรถไฟเที่ยวบ่ายสาม
77
00:04:31,800 --> 00:04:35,320
ฉันจะให้เพื่อนอีกคนช่วยเธอเก็บของ
78
00:04:35,320 --> 00:04:36,800
ให้โซอี้ช่วยดีไหม
79
00:04:39,040 --> 00:04:41,240
เราไม่เชิงว่าเป็นเพื่อนกันแล้ว
80
00:04:48,320 --> 00:04:52,240
คุณสมบัติเฉพาะตัวอะไรที่เธอจะเอามา
ช่วยความพยายามเอาตัวรอดครั้งนี้ได้
81
00:04:52,360 --> 00:04:55,480
จริงๆ ฉันเริ่มทํางาน
ด้านกุมารเวชศาสตร์เพราะฉันรักเด็ก
82
00:04:55,480 --> 00:04:58,360
แล้วจากนั้นฉันก็ได้เลื่อนตําแหน่ง
ให้ทํางานแผนกฉุกเฉิน สแตท
83
00:04:58,360 --> 00:05:01,080
สแตท ศัพท์หมอที่แปลว่า "อย่างเร็ว"
84
00:05:01,080 --> 00:05:03,320
เช่น "ฉันอยากได้อาหารเที่ยง สแตท"
85
00:05:03,920 --> 00:05:05,160
พูดเล่น
86
00:05:05,160 --> 00:05:06,800
แต่จะได้กินมื้อเที่ยงเร็วๆ นี้หรือว่า...
87
00:05:06,920 --> 00:05:08,920
- เธอเป็นเด็กท็อปใช่ไหม
- ใช่
88
00:05:08,920 --> 00:05:13,320
ฉันมีพอร์ตลงทุนกระจายความเสี่ยง
ทั้งหมด 17 ล้านดอลกับคริปโต
89
00:05:13,320 --> 00:05:16,480
แต่ตอนนี้พืชมีฝักกําลังค้าขายกัน
พีกที่สุดในประวัติศาสตร์
90
00:05:16,480 --> 00:05:18,880
ฉันต้องฉวยโอกาสทําเงิน ให้ตายเถอะ
91
00:05:18,880 --> 00:05:21,120
- ฉันทํางานหลายปีเป็น...
- เทเรซ่า
92
00:05:22,760 --> 00:05:26,320
ตอนนี้ดื่มชาหน่อยน่าจะดี
ขอชาให้ฉันหน่อยได้ไหม
93
00:05:27,360 --> 00:05:30,080
รักษาการกัปตันโรงเรียน
ผู้ประสานงานโฮมรูม
94
00:05:30,080 --> 00:05:32,640
ตัวแทนนักเรียน
เข้าไปเป็นคณะกรรมการชุดยูนิฟอร์ม
95
00:05:32,640 --> 00:05:36,240
ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน
หมวกเบเรต์ฤดูหนาวก็คงไม่ได้กลับมาฮิต
96
00:05:36,240 --> 00:05:39,400
เธอปรินต์เอกสารพวกนี้
มางานเลี้ยงรุ่นด้วยงั้นเหรอ
97
00:05:40,240 --> 00:05:42,240
แล้วเธอทํางานอุตสาหกรรมอะไร
98
00:05:42,240 --> 00:05:43,880
การตลาด
99
00:05:44,480 --> 00:05:45,320
เยี่ยม
100
00:05:45,320 --> 00:05:47,520
เบียร์ ฉันทําเบียร์เป็นอาชีพ
101
00:05:47,520 --> 00:05:49,160
งั้นเธอก็ต้องรู้เรื่องเคมีบ้างสินะ
102
00:05:49,160 --> 00:05:52,920
ฉันรู้ว่าเราเอาเบียร์ที่หายซ่า
ใส่ขวดโซดาสตรีมเพิ่มฟองไม่ได้
103
00:05:52,920 --> 00:05:55,320
นอกจากจะอยากให้มันพุ่งออกนอกหน้าต่าง
104
00:05:55,320 --> 00:05:57,120
อย่างที่ฉันบอก ฉันทํางาน...
105
00:05:57,120 --> 00:05:59,200
ร้อนไป เทเรซ่า ร้อนไป
106
00:06:08,960 --> 00:06:11,160
และนี่ก็คือความทุ่มเท 10,000 ชั่วโมง
107
00:06:11,160 --> 00:06:14,360
เก้าอี้ที่สามวงออร์เคสตราออสเตรเลีย
อย่างอื่นก็ไม่ค่อยมีอะไรเลยเหรอ
108
00:06:14,360 --> 00:06:15,600
ฉันทําฟาร์ม...
109
00:06:17,760 --> 00:06:18,720
ถั่วลิสง
110
00:06:20,600 --> 00:06:21,960
ไม่ต้องห่วง อมีเลีย
111
00:06:22,080 --> 00:06:23,680
ฉันมีแผนใหญ่ให้เธอ
112
00:06:25,600 --> 00:06:28,760
เอาละ ทุกคนฟังทางนี้
พวกเธอถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม
113
00:06:28,760 --> 00:06:32,920
ทางขวา เรามีฝ่ายนวัตกรรมและการวิจัย
นําทีมโดยอมีเลีย
114
00:06:32,920 --> 00:06:36,880
ทีมนี้ได้รับมอบหมายให้หาทาง
ผลิตไฟฟ้าให้ได้ภายในคืนนี้
115
00:06:36,880 --> 00:06:38,760
- ไม่
- ส่วนที่อยู่บนบันได
116
00:06:38,760 --> 00:06:40,840
เรามีทีมโครงสร้างพื้นฐาน
117
00:06:40,840 --> 00:06:42,800
พวกเธอจะเป็นคนขุดส้วมลึก
118
00:06:42,800 --> 00:06:44,080
แย่ชะมัด
119
00:06:44,080 --> 00:06:46,720
อะไร พวกเนิร์ดกับพวกไม่เอาไหนสินะ
120
00:06:46,720 --> 00:06:49,920
ถ้าฉันขุดหลุมลึก คืนนี้ฉันจะได้กินข้าว
121
00:06:49,920 --> 00:06:53,800
เทเรซ่าดูแลเรื่องอาหารต่อ
ส่วนโซอี้เป็นตัวแทนสภานักเรียน
122
00:06:56,120 --> 00:06:58,520
- สิทธิพิเศษแก๊งเด็กป๊อปยังมีอยู่ต่อไป
- อีพวกร่าน
123
00:06:58,520 --> 00:07:02,480
ถ้าใครมีคําถาม คําแนะนํา
หรือข้อกังวลเกี่ยวกับหน้าที่
124
00:07:02,480 --> 00:07:04,960
อย่างที่บอก
โซอี้เป็นตัวแทนสภานักเรียน
125
00:07:04,960 --> 00:07:06,720
ไปคุยกับนางได้
126
00:07:08,080 --> 00:07:10,280
ใช่แล้ว มาหาฉันได้ เพื่อนสาว
127
00:07:10,280 --> 00:07:11,880
ฉันมีคําถาม
128
00:07:11,880 --> 00:07:14,800
เป็นไปได้ยังไงที่โรงเรียน
ทําอาหารให้เด็กผู้หญิง 800 คนได้
129
00:07:14,800 --> 00:07:17,880
แต่ผ่านไปแค่อาทิตย์เดียว
เหลือแต่ข้าวให้เรากิน
130
00:07:17,880 --> 00:07:20,720
ใช่ เชี่ยไรเนี่ย ฉันเห็นด้วยสุดๆ
131
00:07:20,720 --> 00:07:22,480
- ใครเห็นด้วย
- ฉัน
132
00:07:23,480 --> 00:07:25,840
เธอจะทําไงไม่ให้นังพวกที่หิวโหย
133
00:07:25,840 --> 00:07:28,440
ทั้งหมดนี้อดตาย โซอี้
134
00:07:28,440 --> 00:07:31,040
นั่นคําถามเหรอ ฟังดูเหมือนเป็นความเห็น
135
00:07:31,040 --> 00:07:34,480
ทําไมนางได้สิทธิพิเศษ
ทั้งที่เป็นความผิดนางที่ทําให้เราติดอยู่ที่นี่
136
00:07:34,480 --> 00:07:36,520
ก็เหมือนเป็นความผิดเธอ
137
00:07:36,520 --> 00:07:39,840
ที่อาทิตย์ก่อน
เธอใช้ไฟเครื่องปั่นชาร์จแล็ปท็อปจนหมด
138
00:07:40,320 --> 00:07:41,880
- เนิร์ด
- เทแกน
139
00:07:41,880 --> 00:07:45,680
ฉันเห็นเธอแอบตักข้าว
ออกจากถ้วยลิซ่าที่ถูกลืมช้อนนึงเมื่อคืน
140
00:07:45,680 --> 00:07:47,240
ลอร่าที่ไม่น่าจดจําต่างหาก
141
00:07:47,560 --> 00:07:49,320
- อะไรนะ
- เรเน
142
00:07:49,320 --> 00:07:52,440
ฉันรู้เธอซ่อนถ้วยรองเมนส์ไว้ในนั้น
เราเอามันมาใช้ได้
143
00:07:54,760 --> 00:07:55,840
โทษที
144
00:07:57,000 --> 00:07:59,120
- โซอี้
- ฉันไม่...
145
00:07:59,440 --> 00:08:02,360
ฉันว่าเราโอเคแล้ว
เราได้รับข้อความแล้ว
146
00:08:02,360 --> 00:08:03,400
เยี่ยม
147
00:08:03,400 --> 00:08:07,280
ฉันรู้ว่าพวกเธอหิว
แต่ฉันเห็นจุดแข็งของพวกเธอ
148
00:08:07,960 --> 00:08:12,040
และถ้าจะมีผู้หญิงกลุ่มไหน
ที่เอาตัวรอดได้สําเร็จ ก็เรานี่แหละ
149
00:08:12,640 --> 00:08:14,680
เพราะงั้นไปเริ่มทํางานกัน โอเคไหม
150
00:08:15,880 --> 00:08:17,120
ไม่
151
00:08:17,120 --> 00:08:18,680
ไม่
152
00:08:18,680 --> 00:08:22,360
ไม่มีทางที่ฉันจะถูกจัดว่า
เป็นพวกไม่เอาไหน
153
00:08:22,960 --> 00:08:25,640
ฉันปฏิเสธที่จะขุดส้วมลึก
154
00:08:25,640 --> 00:08:27,200
ช่างหัวการแบ่งงานของเธอ
155
00:08:27,640 --> 00:08:29,520
ฉันจะไปตามหาแซนดี้
156
00:08:33,520 --> 00:08:35,760
"เขาผู้ตามหา หาเจอ"
157
00:08:36,720 --> 00:08:40,480
ฉันรณรงค์ให้เป็น "นางผู้ตามหา หาเจอ"
แต่มันแปลออกมาได้ไม่ดีเท่า
158
00:08:42,000 --> 00:08:45,640
ดูเหมือนมีคนระบายไม่ออกเมื่อคืน
159
00:08:45,640 --> 00:08:46,720
อะไรนะ
160
00:08:47,480 --> 00:08:49,520
หมายถึงนางยังไม่ได้ขี้
161
00:08:49,640 --> 00:08:50,640
อันนี้ได้
162
00:08:54,640 --> 00:08:57,520
โอเค เรื่องของแซนดี้จะต้องมีตอนจบ
163
00:08:57,520 --> 00:08:59,880
ฉันอยากให้เธอโน้มน้าวเจเนวีฟ
164
00:09:00,000 --> 00:09:02,760
ว่าแซนดี้สับสนเสียใจ
ที่ไม่ได้อยู่กับหมานาง
165
00:09:02,880 --> 00:09:06,640
นางเจอกระเป๋าแล้วชิ่งหนีไป
จบเรื่อง เข้าใจไหม
166
00:09:06,640 --> 00:09:09,360
- แต่ทํายังไงล่ะ
- "ได้ แซสเกีย ฉันจะจัดการให้"
167
00:09:09,360 --> 00:09:10,440
ขอบใจ
168
00:09:13,720 --> 00:09:15,200
คาสแซนดร้า "แซนดี้" คูเปอร์-รี้ด 17 ปี
169
00:09:15,200 --> 00:09:17,160
"ถึงอีนังพวกนี้
170
00:09:17,160 --> 00:09:22,840
"กลับ...
171
00:09:23,520 --> 00:09:27,840
"อเมริกา"
172
00:09:37,160 --> 00:09:38,240
ไงเพื่อน
173
00:09:39,240 --> 00:09:40,520
ทําอะไรน่ะ
174
00:09:41,440 --> 00:09:43,400
ให้ช่วยไหมกับ...
175
00:09:45,000 --> 00:09:46,360
ระบบทศนิยมดิวอี้
176
00:09:48,600 --> 00:09:52,640
612 คือที่ที่เธอจะเจอรูปจู๋
ในตํารากายวิภาคศาสตร์
177
00:09:54,280 --> 00:09:56,000
อย่าถามว่าฉันรู้ได้ไง
178
00:09:56,000 --> 00:09:57,160
ฉันหาเองได้
179
00:09:57,160 --> 00:10:00,080
เธอกลับไปแกล้งทําอะไรของเธอเถอะ
180
00:10:00,080 --> 00:10:02,840
งานของฉันคือช่วยเธอ เพื่อน
181
00:10:04,880 --> 00:10:07,640
เกินความสามารถการอ่านของเธอ
ไปหน่อยนะว่าไหม
182
00:10:09,480 --> 00:10:10,760
โอเค
183
00:10:10,880 --> 00:10:13,960
ฉันจะอยู่ตรงนี้แล้วกันถ้าอยากได้อะไร
184
00:10:14,240 --> 00:10:15,600
เหมือนเนตบอล
185
00:10:15,600 --> 00:10:18,600
ถ้าอยากได้ปีกกองหลัง
ล้อเล่น ฉันไม่เคยได้บอลเลย
186
00:10:18,600 --> 00:10:20,120
นี่ จะไปไหนน่ะ
187
00:10:20,440 --> 00:10:21,640
โถ โซอี้
188
00:10:21,760 --> 00:10:24,360
ฉันไม่รอใจจดใจจ่อให้เธอช่วยหรอกนะ
189
00:10:27,520 --> 00:10:28,640
เดี๋ยว อะไรนะ
190
00:10:33,840 --> 00:10:35,200
- ไง
- ไง
191
00:10:35,840 --> 00:10:36,760
ฉันแค่...
192
00:10:36,760 --> 00:10:38,080
ใครจะไปสหกรณ์บ้าง
193
00:10:38,080 --> 00:10:41,480
- มีลส์ ไปไหม
- ไม่เป็นไร
194
00:10:42,160 --> 00:10:44,520
แต่รอแป๊บได้ไหม ฉัน...
195
00:10:44,520 --> 00:10:46,280
โซโซ ไปเร็ว
196
00:10:49,640 --> 00:10:51,400
โซอี้ ฉันอยากคุย...
197
00:10:51,400 --> 00:10:52,720
โซโซ ไปเร็ว
198
00:10:52,720 --> 00:10:54,320
อมีเลีย ไปด้วยกันสิ
199
00:10:55,160 --> 00:10:56,960
เราไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน
เป็นชาติแล้ว
200
00:10:59,360 --> 00:11:01,600
ไม่เป็นไร เธอไปเถอะ
201
00:11:02,080 --> 00:11:04,520
ฉันต้องไปหาแดนนี่อยู่ดี
202
00:11:05,840 --> 00:11:08,560
เห็นไหม นางไม่มีเวลาให้เธอหรอก โซอี้
203
00:11:10,960 --> 00:11:12,320
พวกเธอ ช่วยหน่อยสิ
204
00:11:12,840 --> 00:11:15,200
เธอเคยหลับตาจําเรื่องพวกนี้ได้นี่
205
00:11:16,760 --> 00:11:19,680
กะพริบ ระยิบระยับ เจ้าดาวดวงน้อย
206
00:11:19,680 --> 00:11:22,600
พลังงานเท่ากับไอยกกําลังสองอาร์
207
00:11:22,600 --> 00:11:25,920
และ "ไอ" หมายถึงไอศกรีม
208
00:11:25,920 --> 00:11:28,360
ส่วน "อาร์" คือราตาตูย
หรืออะไรสักอย่างนี่แหละ
209
00:11:28,360 --> 00:11:31,280
ฉันคิดไม่ได้ ฉันโคตรหิวเลย
210
00:11:33,520 --> 00:11:34,640
โทษที
211
00:11:34,640 --> 00:11:37,760
พวกเธอ หนูตัวนั้นดูดีมากน้อยแค่ไหน
212
00:11:38,840 --> 00:11:41,640
ฉันแดกหนูทอดได้เลยนะตอนนี้
213
00:11:42,760 --> 00:11:44,040
เหมือนกัน
214
00:11:45,120 --> 00:11:46,920
หมอ เหลืองๆ นั่นอะไร
215
00:11:49,720 --> 00:11:50,560
อ้อ ฉันเหรอ
216
00:11:51,880 --> 00:11:53,880
นั่นน้ําแตงดอง
217
00:11:53,880 --> 00:11:55,760
นึกว่าฟอร์มาลดีไฮด์
218
00:11:55,760 --> 00:11:57,640
เรื่องเข้าใจผิดประจํา ฟีบี้
219
00:11:58,680 --> 00:12:02,000
เขาเลิกใช้
ฟอร์ดา... เดล... ดัลซิไมด์แล้ว
220
00:12:02,000 --> 00:12:04,040
- ตอนนี้เป็นออร์แกนิกหมดแล้ว
- ทุกคน
221
00:12:04,040 --> 00:12:06,400
ขอเถอะนะ ช่วยฉันคิดให้ออก
222
00:12:06,400 --> 00:12:09,240
เราจะโฟกัสได้ยังไง
มีข้าวตกถึงท้องกระจึ๋งนึง
223
00:12:09,240 --> 00:12:13,480
ฉันหิวมาก อย่างน้อย
ตอนที่เราเร่งอ่านหนังสือ เราก็ยังมี
224
00:12:13,480 --> 00:12:15,920
เครื่องดื่มชูกําลังกับขนมปัง
225
00:12:15,920 --> 00:12:17,840
- พูดถึงขนมปังให้น้อยๆ หน่อย
- หมี่โกเร็ง
226
00:12:17,840 --> 00:12:19,440
ขนมปังม้วนเวจจีไมต์
227
00:12:19,440 --> 00:12:21,240
- ไอซี่โพล แท่งยาวๆ
- ใช่
228
00:12:21,240 --> 00:12:24,160
- ฮัลโหล
- โอเคๆ ฉันเข้าใจ
229
00:12:26,200 --> 00:12:27,720
ฉันจะหาอาหารให้เรา
230
00:12:28,280 --> 00:12:30,200
แต่ขอนะ
231
00:12:30,880 --> 00:12:31,960
ทํางานนะ
232
00:12:31,960 --> 00:12:34,000
นั่นแหละหญิง
233
00:12:34,280 --> 00:12:36,280
สู้ๆ หญิงแกร่ง
234
00:12:36,800 --> 00:12:40,680
โอเค นี่คือมาตรฐาน
ทุกคน ฉันอยากให้ดู...
235
00:12:40,680 --> 00:12:42,160
หลุมของนาง
236
00:12:42,160 --> 00:12:45,240
ซาร่าห์ เค ฉันรู้เธอทําได้ดีกว่านี้
237
00:12:45,240 --> 00:12:46,920
ดีมาก สาวๆ
238
00:12:48,280 --> 00:12:51,480
อิเดาะนี่จะขุด
หรือจะหามพลั่วพูดเรื่องบวก
239
00:12:51,480 --> 00:12:53,480
หูย ทําไมนางดูดีขนาดนี้
240
00:12:53,480 --> 00:12:56,680
ฉันค้นตู้เสื้อผ้าพวกนักเรียนประจํา
ใส่ไม่ได้สักตัว
241
00:12:56,680 --> 00:12:58,840
แซนดี้
242
00:13:01,240 --> 00:13:04,040
แซนดี้
243
00:13:04,800 --> 00:13:07,080
คิดว่าคืนนี้ยังไม่น่าได้
244
00:13:07,080 --> 00:13:10,280
เราสนิมเขรอะกันหมดแล้ว
กับเรื่องเรียนหนังสือ
245
00:13:10,280 --> 00:13:12,640
เราหิวเกินกว่าจะโฟกัสได้
246
00:13:12,960 --> 00:13:14,320
โอเค ไม่ต้องรีบ
247
00:13:14,920 --> 00:13:18,880
แต่รู้ไว้ด้วย ทีมเธอจะไม่ได้กินข้าว
จนกว่าจะผลิตไฟฟ้าได้
248
00:13:18,880 --> 00:13:20,080
ว่าไงนะ
249
00:13:21,160 --> 00:13:24,200
แซสเกีย นั่นไม่ใช่วิธี
สร้างแรงจูงใจเลยนะ
250
00:13:24,960 --> 00:13:26,680
ข่มขู่กับยื่นคําขาด
251
00:13:26,680 --> 00:13:28,720
อมีเลีย นี่คือวิธีนําของฉัน
252
00:13:28,720 --> 00:13:32,560
และถ้าจําไม่ผิด เธอเองนะ
ที่อยากให้ฉันกลับมาอยู่ตําแหน่งนี้
253
00:13:32,560 --> 00:13:35,840
"ไม่ต้องคิดมากหรอก" เธอบอก
"เราแค่ต้องมีนังตัวร้ายสักคน"
254
00:13:36,200 --> 00:13:37,400
ฉันก็อยู่นี่แล้วไง
255
00:13:40,280 --> 00:13:41,840
จะทํายังไงก็แล้วแต่
256
00:13:41,840 --> 00:13:43,880
แต่ฉันจะไม่ขู่ทีมฉันเรื่องอดตาย
257
00:13:43,880 --> 00:13:44,920
อมีเลีย เดี๋ยว
258
00:13:45,920 --> 00:13:48,200
ฉันเห็นเธอกินยา
259
00:13:49,280 --> 00:13:52,080
ฉันไม่รู้หรอกว่า
อะไรทําลายเธอจนเละขนาดนี้
260
00:13:52,080 --> 00:13:56,280
แต่โรงเรียนนี้ทําลายฉัน
ในแบบที่เธอไม่มีทางจินตนาการได้
261
00:13:56,760 --> 00:13:58,600
ฉันจะไม่วันยกโทษให้เธอที่ขอให้ฉัน
262
00:13:58,600 --> 00:14:01,440
กลับไปเป็นคนที่ฉันพยายามอย่างหนัก
ที่จะไม่กลับไปเป็น
263
00:14:02,480 --> 00:14:05,000
- แซสเกีย มันไม่ได้...
- ขุดเดี๋ยวนี้ ซาร่าห์ เค
264
00:14:05,000 --> 00:14:06,520
ขยับตูดยักษ์
265
00:14:11,600 --> 00:14:12,800
เส้นตายยังเหมือนเดิม
266
00:14:26,360 --> 00:14:28,640
บ้าเอ๊ย
267
00:14:32,240 --> 00:14:34,240
บ้าเอ๊ย
268
00:14:47,840 --> 00:14:49,200
เวร
269
00:14:59,400 --> 00:15:01,000
อย่ามามองฉันแบบนั้น
270
00:15:01,520 --> 00:15:03,360
ก็ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่าทําอะไร
271
00:15:03,920 --> 00:15:06,400
แซนดี้
272
00:15:07,240 --> 00:15:08,920
แซนดี้
273
00:15:11,240 --> 00:15:12,520
แซนดี้
274
00:15:12,520 --> 00:15:15,160
แซนดี้
275
00:15:20,760 --> 00:15:21,880
ไม่นะ
276
00:15:22,640 --> 00:15:24,720
ไม่ๆ
277
00:16:01,280 --> 00:16:03,960
ไม่
278
00:16:06,240 --> 00:16:09,320
ฉันเอานมสตรอเบอร์รีกับพายเนื้อ
279
00:16:10,840 --> 00:16:11,840
จริงๆ นะ
280
00:16:12,400 --> 00:16:16,920
ขอชิ้นเล็กๆ ให้เราชิ้นนึงนะ
อะไรก็ได้ที่ช่วยให้เราโฟกัส
281
00:16:16,920 --> 00:16:20,080
อย่าขอฉันเลย ฉันให้ไม่ได้
282
00:16:20,080 --> 00:16:22,600
- คําสั่งของแซสเกีย
- เถอะน่า เทเรซ่า
283
00:16:22,600 --> 00:16:24,840
นางมอบหมายงานที่เป็นไปไม่ได้ให้เรา
284
00:16:24,840 --> 00:16:27,600
เธอไม่เข้าใจ
285
00:16:27,600 --> 00:16:29,400
แซสเกียบอกว่าถ้าเธอมาขออาหาร
286
00:16:29,400 --> 00:16:31,680
ทั้งห้อง ไม่ใช่แค่พวกเนิร์ด
287
00:16:31,680 --> 00:16:34,960
จะไม่ได้กินอะไรเลยจนกว่าจะมีไฟฟ้า
288
00:16:34,960 --> 00:16:36,360
อีเวรนั่น
289
00:16:36,360 --> 00:16:37,800
ใช่ นั่นแหละ
290
00:16:39,160 --> 00:16:41,960
ถือซะว่าเธอไม่ได้มาที่นี่
เราไม่ได้คุยกัน
291
00:16:43,280 --> 00:16:44,280
อืม
292
00:16:47,080 --> 00:16:48,240
อมีเลีย
293
00:16:52,720 --> 00:16:55,280
ฉันสงสัยมาตลอดเรื่องอาหารขยะ
294
00:16:55,280 --> 00:16:58,960
ที่เราเคยเอาไปซ่อน
ไว้ในช่องลับของโรงเรียน
295
00:16:58,960 --> 00:17:02,800
ตามที่ลูกพี่ลูกน้องฉันบอก
ประเพณีนี้ยังทําสืบกันมา
296
00:17:19,560 --> 00:17:21,000
บ้าเอ๊ย
297
00:17:29,560 --> 00:17:31,280
ให้ช่วยไหม
298
00:17:31,280 --> 00:17:33,960
ไม่เป็นไร ฉัน...
299
00:17:33,960 --> 00:17:35,280
ฉันโอเค
300
00:17:35,280 --> 00:17:36,960
สบายมาก
301
00:17:36,960 --> 00:17:39,800
เธอว่าเราควรคุยเรื่องนี้ไหม
302
00:17:39,920 --> 00:17:42,880
เพราะครั้งล่าสุดที่ฉันเจอเธอ
เธอทิ้งฉันไปหาแดนนี่
303
00:17:42,880 --> 00:17:45,280
ไม่ ไม่ต้องคุยหรอก
304
00:17:45,680 --> 00:17:46,680
งั้นก็...
305
00:17:47,560 --> 00:17:48,680
เธอไปได้
306
00:17:49,880 --> 00:17:50,800
โอเค
307
00:17:52,520 --> 00:17:53,640
โอเค
308
00:17:54,640 --> 00:17:55,560
บ้าเอ๊ย
309
00:18:01,480 --> 00:18:02,800
ฉิบหายละ
310
00:18:08,720 --> 00:18:12,440
พระเจ้า ลูกรู้ว่าลูกไม่ได้สวดอ้อนวอน
ตั้งแต่การเลือกตั้งครั้งที่แล้ว
311
00:18:12,440 --> 00:18:14,200
และพระองค์ก็ไม่ได้ยินลูกอยู่ดี
312
00:18:14,200 --> 00:18:17,800
แต่ทรงโปรดช่วยลูกขี้ที่โรงเรียนด้วย
313
00:18:17,920 --> 00:18:19,000
ลูกขอร้อง
314
00:18:58,320 --> 00:18:59,720
ขอบคุณพระเจ้า
315
00:19:01,080 --> 00:19:02,320
ขอบคุณ
316
00:19:06,040 --> 00:19:06,960
อาเมน
317
00:19:14,920 --> 00:19:18,280
ไม่ มันต้องลึกกว่านี้
อย่างน้อยก็หนึ่งเท่าครึ่งของเทแกน
318
00:19:18,280 --> 00:19:19,880
ฉันเมแกนย่ะ
319
00:19:19,880 --> 00:19:21,000
โซอี้
320
00:19:21,000 --> 00:19:24,320
ฉันยินดีเป็นพวกไม่เอาไหน แต่ฉันเป็น
ประโยชน์ได้มากกว่ากับพวกเนิร์ด
321
00:19:24,320 --> 00:19:26,760
- เพราะจากที่ฉันเคยทํางาน...
- ฉันยังคุยตอนนี้ไม่ได้
322
00:19:26,760 --> 00:19:28,560
- อืม
- ว่าไง
323
00:19:28,680 --> 00:19:32,800
กลยุทธ์ประชาสัมพันธ์
ถูกวางไว้แล้ว จะว่างี้ก็ได้
324
00:19:32,920 --> 00:19:36,800
แต่ตอนที่ฉันออกไป
ฉันเจอการสื่อสารจริงๆ
325
00:19:36,800 --> 00:19:38,680
หยุดพล่ามภาษาองค์กร จะบอกอะไร
326
00:19:38,680 --> 00:19:41,000
ฉันเจอไม้พายหัก
327
00:19:41,720 --> 00:19:44,560
ถ้าไม้พายยังไม่รอด แซนดี้จะรอดได้ไง
328
00:19:45,880 --> 00:19:48,320
- เราฆ่านาง
- หมายถึงเธอไม่ใช่เหรอที่ฆ่านาง
329
00:19:48,440 --> 00:19:52,640
เลิกปั่นหัวฉันซะที
เราต่างก็รู้ว่าเราสองคนทํา
330
00:19:54,280 --> 00:19:56,800
ไม่เอาน่า เธอรู้ใช่ไหม
ว่าเราไม่จําเป็นต้องมีเธอก็ได้
331
00:19:56,920 --> 00:19:59,680
อย่างน้อยเธอก็น่าจะเห็นแล้ว
ตอนที่เธอเกือบตกหลุมยุบ
332
00:19:59,680 --> 00:20:01,320
แล้วไม่มีใครช่วยเธอ
333
00:20:02,320 --> 00:20:04,680
เธอไม่รู้สึกแย่เรื่องแซนดี้เลยเหรอ
334
00:20:07,080 --> 00:20:08,520
เธอไม่รู้หรอก
335
00:20:11,320 --> 00:20:12,440
เก่งมากทุกคน
336
00:20:12,440 --> 00:20:14,960
ลากนางลงอีกหลุมแล้วเดินหน้าต่อ
337
00:20:14,960 --> 00:20:17,040
ทําให้ไม้พายหายไป ไม่งั้นก็รับผิดคนเดียว
338
00:20:17,040 --> 00:20:19,320
เพราะเราจะไม่รอดถ้าไม่มีฉันเป็นคนนํา
339
00:20:19,440 --> 00:20:22,720
ทําเรื่องแซนดี้ให้จบและเริ่มบอกทุกคนที่ถาม
340
00:20:22,720 --> 00:20:25,240
ว่าไม่ เธอช่วยพวกนางไม่ได้
341
00:20:26,680 --> 00:20:27,680
เข้าใจนะ
342
00:20:28,040 --> 00:20:29,960
โซอี้ เรื่องแบ่งงาน...
343
00:20:29,960 --> 00:20:32,160
กลับไปทํางานซะ ยัยลอร่าที่ไม่น่าจดจํา
344
00:20:32,160 --> 00:20:33,280
โอเค
345
00:20:37,200 --> 00:20:39,640
น้ําแตงดองลุกเป็นไฟเลย
346
00:20:39,640 --> 00:20:41,800
- ทําอะไรน่ะ
- หนูย่างเปลวไฟ
347
00:20:41,920 --> 00:20:43,920
จะต้องอร่อยจนดูดนิ้วแน่ๆ
348
00:20:48,320 --> 00:20:49,920
อย่ากินนะ
349
00:20:50,480 --> 00:20:51,560
ตายแล้ว
350
00:20:51,680 --> 00:20:53,800
ไม่ๆ ต้องไม่ใช่คิ้ว
351
00:20:53,920 --> 00:20:56,800
ไม่ อย่าร้องไห้ อย่าร้องเลยนะ
352
00:20:57,160 --> 00:20:59,280
เก็บไว้ชั่วโมงระบายอารมณ์
353
00:21:04,440 --> 00:21:07,400
โอเค ก็เหมือนกับซ่อนหนังสือ
ในห้องสมุด โซโซ
354
00:21:07,920 --> 00:21:09,320
ไม้พายก็ต้องอยู่บนเรือ
355
00:21:09,320 --> 00:21:11,160
ไม่มีอะไรแปลก
356
00:21:17,200 --> 00:21:18,080
หวัดดี
357
00:21:22,760 --> 00:21:26,080
ฉัน... ให้ตายเถอะ
358
00:21:26,200 --> 00:21:27,520
ฉันอยากให้เธอช่วย
359
00:21:29,240 --> 00:21:32,920
แซสเกียกําลังให้พวกเนิร์ดอดอาหาร
และมันก็อันตรายมาก
360
00:21:35,280 --> 00:21:39,080
เธอช่วยบอกนางให้ผ่อนปรนหน่อยได้ไหม
361
00:21:40,960 --> 00:21:42,040
ฉัน...
362
00:21:42,480 --> 00:21:44,160
ฉันขอโทษ ฉันช่วยไม่ได้
363
00:21:45,960 --> 00:21:47,320
ทําไม
364
00:21:47,800 --> 00:21:48,880
เพราะ...
365
00:21:49,520 --> 00:21:52,320
- ไม่ได้ก็คือไม่ได้
- เพราะแซสเกียสั่งมา
366
00:22:03,120 --> 00:22:04,920
ให้ตายเถอะ
367
00:22:05,480 --> 00:22:07,720
นี่เธอเพิ่งชกนมฉันจริงๆ เหรอ
368
00:22:07,720 --> 00:22:11,560
ใช่ โอเคไหม
เพราะทั้งหมดที่เธอทําคือห่วงแต่ตัวเอง
369
00:22:11,680 --> 00:22:12,920
เธอมันเห็นแก่ตัว
370
00:22:12,920 --> 00:22:15,000
- เห็นแก่ตัวมาตลอด
- เห็นแก่ตัวเหรอ
371
00:22:15,000 --> 00:22:18,720
ฉันกําลังสร้างเรือให้เธอ เห็นแก่ตัวยังไง
372
00:22:18,720 --> 00:22:20,600
ฉันไม่เคยขอเรือ
373
00:22:20,600 --> 00:22:22,160
ใช่สิ
374
00:22:22,160 --> 00:22:25,320
เธอไม่เคยขออะไรเลยนี่
เธอพลีชีพตัวเอง
375
00:22:25,320 --> 00:22:29,760
ฉันรับผิดชอบตัวเอง
ฉันไม่หลบอยู่ข้างหลังคนอื่น
376
00:22:29,760 --> 00:22:31,200
ให้ตายเถอะ
377
00:22:31,200 --> 00:22:34,080
เพราะฉันเป็นเพื่อนกับแซสเกีย
ลืมเรื่องนั้นได้แล้ว
378
00:22:34,080 --> 00:22:36,240
เธอตัวติดแดนนี่
379
00:22:36,240 --> 00:22:39,200
ขอโทษที่ฉันตัดสินใจไปเป็นเพื่อนกับคนอื่น
380
00:22:39,200 --> 00:22:42,120
จะได้ไม่ต้องเป็นก้างขวางคอ
เธอกับคนสวนของเธอ
381
00:22:42,120 --> 00:22:44,720
เราไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกันด้วยซ้ํา
ตอนที่ฉันไป
382
00:22:44,720 --> 00:22:46,880
ตอนนั้นเธอเลิกคบฉันแล้ว
383
00:22:46,880 --> 00:22:48,560
ให้ตายสิ ตอแหล
384
00:22:48,560 --> 00:22:50,200
ทุกวันที่ฉันเลิกเรียนกลับบ้านไป
385
00:22:50,200 --> 00:22:53,920
ฉันจะกดดอกจันหกเก้าดูว่าเธอโทรมาไหม
แต่เธอก็ไม่โทรมาเลย
386
00:22:53,920 --> 00:22:56,120
ฉันพยายามแล้ว โอเคไหม
387
00:22:56,120 --> 00:23:00,360
ถึงจุดหนึ่งเธอต้องเลิกโทษฉันได้แล้ว
กับเรื่องที่เกิดขึ้นกับเรา
388
00:23:00,360 --> 00:23:02,160
ไม่มีเราหรอก
389
00:23:02,160 --> 00:23:05,760
ไม่มีเรา คนเราห่างเหินกัน
โตขึ้นแยกย้ายกันไป
390
00:23:05,760 --> 00:23:08,960
เราไม่จําเป็นต้องจับกันเป็นตัวประกัน
เพราะสร้อยข้อมือเพื่อนรักตลอดไป
391
00:23:08,960 --> 00:23:12,360
แน่นอน เพราะเธอก็ไม่ได้
เก็บอะไรไว้อยู่แล้วนี่
392
00:23:12,360 --> 00:23:14,000
เพราะไม่งั้นเธอก็คง
393
00:23:14,000 --> 00:23:17,360
ออกมาพูดว่าแดนนี่ทําเธอท้อง
394
00:23:17,360 --> 00:23:20,400
แค่นั้นใช่ไหม หรือไม่ก็พ่อแม่เธอถังแตก
395
00:23:20,400 --> 00:23:22,880
ต้องให้เธอออกจากโรงเรียน
หรืออะไรล่ะ
396
00:23:22,880 --> 00:23:27,040
โดนไล่ออกเพราะคัดลอกผลงาน
หรือเพราะเอากับลูกจ้างโรงเรียน
397
00:23:27,040 --> 00:23:29,000
มันอะไรกันล่ะ
398
00:23:33,360 --> 00:23:38,360
โอเค ก็ได้ ฟังนะ
จนกว่าเธอจะยอมกล้ํากลืนศักดิ์ศรี
399
00:23:38,360 --> 00:23:43,240
และบอกฉันได้ว่าฉันทําอะไรผิดเมื่อสิบปีก่อน
400
00:23:43,240 --> 00:23:46,320
ฉันก็คงจะต้องเดาว่ามันไม่สําคัญเลย
401
00:23:46,320 --> 00:23:49,320
เอาจริงๆ รู้จักเธอ
อาจเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยโคตรๆ ก็ได้
402
00:23:55,080 --> 00:23:56,320
ช่างเถอะ
403
00:23:56,320 --> 00:23:58,640
เราอยู่ห่างๆ กันจะดีกว่า โอเคนะ
404
00:23:58,640 --> 00:24:00,880
- ได้สิ
- เลิกหลบหลังแซสเกียได้แล้ว
405
00:24:00,880 --> 00:24:02,280
เห็นแก่เราทุกคน
406
00:24:05,720 --> 00:24:07,200
ให้ตายเถอะ
407
00:24:13,560 --> 00:24:18,280
อยากได้แบบโค้งพิเศษ
หรือแบบที่เป็นมาตรฐานทั่วไปกว่านี้
408
00:24:18,280 --> 00:24:22,960
ฉันจ่ายเงินไปเยอะกับคิ้ว
เพราะงั้นรักษาทรงธรรมชาติไว้ก็จะดี
409
00:24:22,960 --> 00:24:24,280
รับทราบ
410
00:24:25,040 --> 00:24:26,440
เทแกนอยู่ไหน
411
00:24:26,440 --> 00:24:30,600
ไม่รู้สิ นางบอกว่าไม่เคยอยู่โดยไม่มี
เมแกนนานเท่านี้มาก่อน แล้วนางก็ไป
412
00:24:30,600 --> 00:24:32,120
มิตรภาพมันแปลก ฉันรู้
413
00:24:33,680 --> 00:24:34,920
ได้อะไรมาบ้าง
414
00:24:34,920 --> 00:24:37,440
เคเอฟซี ซูชิ
415
00:24:37,440 --> 00:24:39,400
หรือฮาลาลสแน็กแพ็ก หรือเปล่า
416
00:24:39,760 --> 00:24:42,000
ฉันแน่ใจว่านางไม่ได้อะไรมา
417
00:24:42,000 --> 00:24:43,680
ทําให้เสร็จก่อนได้ไหม
418
00:24:45,400 --> 00:24:47,600
- ฉันหิว
- ฉันรู้ ฉันก็เหมือนกัน
419
00:24:49,160 --> 00:24:50,320
ฉันอยากได้หนูนั่น
420
00:24:51,760 --> 00:24:52,720
หนูทอด
421
00:25:09,400 --> 00:25:10,760
อมีเลีย
422
00:25:12,640 --> 00:25:14,080
เธอโอเคไหม
423
00:25:18,080 --> 00:25:20,320
ฉันขอโทษ ฉัน...
424
00:25:20,680 --> 00:25:22,520
แซสเกียยื่นคําขาดกับฉัน
425
00:25:22,520 --> 00:25:25,280
เราจะไม่ได้กินจนกว่าจะผลิตไฟฟ้าได้
426
00:25:25,280 --> 00:25:28,520
ฉันไม่อยากกดดันพวกเธอ
กับคําขู่แย่ๆ แต่...
427
00:25:29,360 --> 00:25:32,320
ฉันหาดูทั่วแล้ว ไม่มีอาหารเลย
428
00:25:32,320 --> 00:25:33,520
โอเค
429
00:25:34,080 --> 00:25:35,440
- โอเค
- ฉันจะเริ่มจากตรงนี้
430
00:25:35,440 --> 00:25:37,200
เราเอาอยู่ ไม่ต้องห่วง
431
00:25:37,200 --> 00:25:41,080
จําที่พูดฉัน พลังงานเท่ากับ
ไอยกกําลังสองอาร์ โอเค
432
00:25:42,040 --> 00:25:43,640
- อืม
- อืม
433
00:25:51,600 --> 00:25:53,200
จงมีแสงสว่าง
434
00:25:53,640 --> 00:25:57,440
ขอเสียงปรบมือ
ให้ทีมนวัตกรรมและการวิจัย
435
00:25:58,840 --> 00:25:59,720
พวกเธอ
436
00:25:59,720 --> 00:26:01,920
นึกแล้วว่าพวกเธอทําได้ บอกแล้ว
437
00:26:02,840 --> 00:26:04,560
สําหรับพวกไม่เอาไหนของเรา
438
00:26:04,560 --> 00:26:07,000
ฉันหมายถึง ทีมโครงสร้างพื้นฐาน
439
00:26:07,000 --> 00:26:10,960
เราติดตั้งตู้ขี้ได้หลายตู้แล้ว
440
00:26:10,960 --> 00:26:13,040
เพราะงั้นก็จะไม่มีข้ออ้าง
ให้ขี้ในพุ่มไม้อีกแล้ว
441
00:26:13,040 --> 00:26:15,400
ฮึกเหิมหน่อย วันนี้เราผลิตไฟฟ้าได้
442
00:26:15,400 --> 00:26:17,440
เราดีกว่าขี้ในพุ่มไม้
443
00:26:17,440 --> 00:26:18,480
น่าขยะแขยง
444
00:26:18,480 --> 00:26:21,680
ทุกคน เรามีสถานการณ์แผลศักดิ์สิทธิ์
445
00:26:21,680 --> 00:26:23,720
เราไปที่ริมน้ํา
446
00:26:23,720 --> 00:26:26,360
- หาเห็ดมา...
- เป็นอาหาร
447
00:26:26,360 --> 00:26:27,760
- ก็แหงละ
- ก็แหงละ
448
00:26:27,760 --> 00:26:32,080
แต่ไม่ เราบังเอิญไปเจอ
พระแม่มารีย์กับโน้ตที่ทิ้งไว้ให้เรา
449
00:26:32,080 --> 00:26:33,840
ที่นี่ผีสิงสัสๆ
450
00:26:33,840 --> 00:26:37,720
เราแน่ใจว่าเราเห็นผีแม่ชีบิ๊กกี้
451
00:26:37,720 --> 00:26:39,640
เล่นคาลิสเทนิคซ์อยู่ที่สนามกีฬา
452
00:26:40,320 --> 00:26:44,320
ใช่ เพราะแน่นอนเราไม่เจอเห็ด
453
00:26:44,840 --> 00:26:45,960
ไหนดูซิ
454
00:26:56,800 --> 00:26:57,800
"ถึงอีนังพวกนี้"
455
00:26:58,520 --> 00:26:59,440
หยาบคาย
456
00:27:00,320 --> 00:27:01,920
"อย่าโกรธเลยนะที่ฉันไป
457
00:27:01,920 --> 00:27:04,920
"ฉันรู้ตัวว่าฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคอนสเตเบิล
458
00:27:04,920 --> 00:27:08,560
"และพอฉันเจอดามิเรของฉันแล้ว
ฉันรู้ว่าฉันต้องไปจากรูหนูนี่
459
00:27:08,560 --> 00:27:11,120
"และพยายามกลับอเมริกา
460
00:27:11,120 --> 00:27:12,760
"ฉันพายเรือแจวออกไป
461
00:27:12,760 --> 00:27:15,960
"ขอโทษที่พวกเธอต้องใช้เรือ
แต่ฉันต้องใช้มากกว่า แซนดี้"
462
00:27:19,360 --> 00:27:21,480
งี้เราก็คงหยุดตามหาได้แล้ว
463
00:27:22,920 --> 00:27:24,120
แซนดี้ไปแล้ว
464
00:27:24,600 --> 00:27:26,440
ไม่นะ ใครก็ได้ที่ไม่ใช่แซนดี้
465
00:27:26,440 --> 00:27:29,800
โซอี้ อยากพูดอะไรเพิ่มไหม
ในฐานะตัวแทนสภานักเรียน
466
00:27:33,360 --> 00:27:35,880
อืม แค่...
467
00:27:36,560 --> 00:27:38,520
ว่า...
468
00:27:40,280 --> 00:27:42,000
ฉันว่าฉันก็พูดแทนเราทุกคนแล้ว
469
00:27:42,280 --> 00:27:45,120
ตอนที่ฉันพูดว่า "ดื่มให้แซนดี้"
470
00:27:46,400 --> 00:27:48,760
เดินทางกลับบ้านปลอดภัย แซนดี้
471
00:27:49,760 --> 00:27:53,000
- ดื่มให้แซนดี้
- ดื่ม
472
00:27:53,000 --> 00:27:58,000
และดื่มให้แม่ชีบิ๊กกี้ที่เคยพูดว่า
กลุ่มนี้จะไม่มีวันได้ดี
473
00:27:58,000 --> 00:28:03,520
ด้วยความไม่เคารพอย่างสูง
ฉันอยากพูดว่าไปตายซะ บิ๊กกี้
474
00:28:03,520 --> 00:28:06,360
ไปตายซะ บิ๊กกี้
475
00:28:07,440 --> 00:28:08,880
นี่
476
00:28:10,200 --> 00:28:14,160
สาวๆ ริดจ์ไฮท์สยืนสง่าภาคภูมิ
477
00:28:14,160 --> 00:28:18,400
เราเป็นกลุ่มคนที่ฉลาด
478
00:28:18,400 --> 00:28:21,840
มีมโนธรรมและสุภาพ
479
00:28:21,840 --> 00:28:24,760
ก่อนหน้านี้เธอมีอะไรจะพูดกับฉัน
480
00:28:25,960 --> 00:28:29,360
- แค่จะบอกว่าฉันทํางานเป็น...
- เดี๋ยวนะ
481
00:28:31,080 --> 00:28:33,000
วิศวกรไฟฟ้า
482
00:28:47,680 --> 00:28:48,760
หายใจเข้า
483
00:28:55,800 --> 00:28:56,720
หายใจออก
484
00:29:13,680 --> 00:29:15,680
ฟอร์มาลดีไฮด์
485
00:29:25,960 --> 00:29:28,840
{\an8}ฉันรู้ตัวว่า
486
00:30:27,160 --> 00:30:28,760
เธอพูดเองนะ แซส
487
00:30:29,000 --> 00:30:31,680
แซนดี้จะไม่มีทางไปไหน
ถ้าไม่ได้เอากระเป๋าไปด้วย
488
00:30:34,160 --> 00:30:35,800
ดามิเร
489
00:32:09,200 --> 00:32:11,200
แปลโดย: พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ
490
00:32:11,200 --> 00:32:13,280
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร