1
00:00:34,920 --> 00:00:38,080
คืนสู่เหย้าเขย่าขวัญ
2
00:00:49,440 --> 00:00:52,400
ฮัลโหล ทุกคนอยู่ไหน
3
00:00:54,000 --> 00:00:55,600
ฮัลโหล
4
00:00:56,120 --> 00:00:57,800
ไง ทีแบ็ก
5
00:00:58,440 --> 00:01:01,760
ยินดีต้อนรับสู่การเมาค้าง
ที่แย่ที่สุดในชีวิตนะเด็กน้อย
6
00:01:21,840 --> 00:01:25,000
แซนดี้ ขอเถอะ
เธอร้องไม่หยุดมาหลายชั่วโมงแล้วนะ
7
00:01:26,960 --> 00:01:28,560
ดูสิว่าฉันเจอใคร
8
00:01:29,200 --> 00:01:32,440
คนแรกที่สลบไป
ตอนมานอนค้างที่อื่นเหมือนอย่างเคย
9
00:01:39,680 --> 00:01:42,000
พวกเธอทําบ้าอะไรกัน
10
00:01:42,600 --> 00:01:45,720
ฉันเพิ่งเห็นแมวน้ําตัวเป็นๆ ที่สนามเน็ตบอล
11
00:01:45,720 --> 00:01:47,280
อ้อ นั่นแมวน้ําซีล
12
00:01:48,280 --> 00:01:49,200
นักร้องน่ะ
13
00:01:49,200 --> 00:01:51,760
ฉันต้องโทรหาสามีฉันแล้วกับบ้านที่บริสเบน
14
00:01:51,760 --> 00:01:55,440
ตายแล้ว มันเกิดขึ้นที่บริสเบนด้วย
ทําไมไม่แตกตื่นกันล่ะ
15
00:01:55,440 --> 00:01:57,800
เราแตกตื่นไปแล้วตอนตีสี่ เธอพลาด
16
00:01:57,800 --> 00:02:00,960
เราขอโทษ เราจะไม่ปล่อยให้เธอ
พลาดการแตกตื่นอีกแล้ว
17
00:02:00,960 --> 00:02:02,320
- โอเค
- โอเคไหม โอเค
18
00:02:02,320 --> 00:02:04,800
ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้แน่ชัดว่า
เกิดอะไรขึ้นตอนนี้
19
00:02:04,800 --> 00:02:07,960
ไฟดับ สัญญาณโทรศัพท์ก็ไม่มี
20
00:02:07,960 --> 00:02:10,480
ไปตักแพนเค้กมาก่อน แล้วก็หายใจลึกๆ
21
00:02:10,480 --> 00:02:12,560
แล้วมานั่งวางแผนกัน
22
00:02:12,560 --> 00:02:15,440
มีเราบางคนที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
23
00:02:18,520 --> 00:02:23,440
มีการสื่อสารผิดพลาดนิดหน่อย
24
00:02:24,440 --> 00:02:25,960
นี่ก็คําหนึ่งที่ใช้ได้
25
00:02:32,240 --> 00:02:34,160
ไม่มีแพนเค้กเหลือแล้ว
26
00:02:34,560 --> 00:02:36,720
ฉันไม่รู้พวกเธอกินกันลงได้ไงเวลาแบบนี้
27
00:02:36,720 --> 00:02:41,280
เทเรซ่า เธอกับโซอี้
แบ่งแพนเค้กจากแซนดี้ดีไหม
28
00:02:41,280 --> 00:02:42,880
- นางไม่เห็นกินเลย
- ไม่
29
00:02:42,880 --> 00:02:45,960
เทเรซ่า มันแย่พออยู่แล้ว
ที่เธอแย่งแว่นโอกลีย์ฉันไปตอนมัธยมหก
30
00:02:45,960 --> 00:02:49,840
ตอนนี้จะเอาแพนเค้กฉันอีกเหรอ
เพื่อนสนิทที่ไหนเขาทําแบบนั้นกัน
31
00:02:49,840 --> 00:02:53,480
โทษนะ แซนดี้ แต่เราเป็นเพื่อนสนิทกัน
ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ
32
00:02:53,480 --> 00:02:55,520
แซสเกียเป็นเพื่อนสนิทฉัน
33
00:02:55,520 --> 00:02:58,080
ไม่ โซอี้เป็นเพื่อนสนิทแซสเกีย
34
00:02:58,080 --> 00:03:00,520
ไม่ อมีเลียเป็นเพื่อนสนิทโซอี้
35
00:03:00,520 --> 00:03:04,040
ไม่ อมีเลียเคยเป็น
แล้วนางก็ทิ้งเขาไปหาแซสเกีย
36
00:03:04,040 --> 00:03:06,080
เราเคยเป็นเพื่อนสนิทกัน เทเรซ่า
37
00:03:06,080 --> 00:03:08,800
จะอะไรก็เถอะ
ขอแพนเค้กชิ้นนี้ให้ฉันเถอะนะ
38
00:03:08,800 --> 00:03:10,240
อยากได้ใช้ไหม เธอ...
39
00:03:10,240 --> 00:03:11,880
ไปเอามาสิ
40
00:03:14,560 --> 00:03:17,920
เอาละ สาวๆ เรามีแผนยังไง
41
00:03:18,400 --> 00:03:20,640
เพราะในฐานะอดีตกัปตันโรงเรียน...
42
00:03:20,640 --> 00:03:22,960
- รักษาการกัปตันโรงเรียน
- โอเค จะอะไรก็เถอะ
43
00:03:22,960 --> 00:03:26,040
ฉันยินดีเป็นคนนํา
การรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินนี้
44
00:03:26,040 --> 00:03:27,000
ใช่ แซส
45
00:03:28,400 --> 00:03:29,520
เรามีแผนยังไง
46
00:03:35,160 --> 00:03:38,200
ฉันว่าเราไม่จําเป็นต้อง
เสนอชื่อผู้นําหรืออะไรหรอก
47
00:03:38,200 --> 00:03:42,160
เราก็แค่มีส่วนร่วม ช่วยกัน
48
00:03:42,160 --> 00:03:46,520
จะดีกว่านะถ้ามีคนเดียวเป็นคน...
49
00:03:46,520 --> 00:03:48,240
ฉันจะไปหาสัญญาณ
50
00:03:48,240 --> 00:03:51,640
ส่วนทีมพายเรือ
ก็ลองเอาเรือออกไปดูข้างนอก
51
00:03:51,640 --> 00:03:53,320
- ใช่
- งั้นก็ฉันกับเธอ
52
00:03:54,320 --> 00:03:56,560
อมีเลีย ใช่ไหม
53
00:03:56,560 --> 00:04:00,280
ฉันจะไปหาชุดปฐมพยาบาล
กับชุดทวิพยาบาล
54
00:04:00,280 --> 00:04:01,840
ส่วนฉันจะ...
55
00:04:01,840 --> 00:04:05,640
- หานกมาขี้ใส่ปากเหรอ
- ตกลงไปในหลุมยุบเหรอ
56
00:04:05,640 --> 00:04:07,480
หรือไปตายที่ไหนก็ไป
57
00:04:10,360 --> 00:04:12,280
โซอี้ เธอทําความสะอาดเป็นการชดใช้ได้
58
00:04:12,280 --> 00:04:14,520
ส่วนฉันจะจัดคลังอาหาร
59
00:04:14,520 --> 00:04:18,720
แต่ในระหว่างนี้ ห้ามใครกินอะไรหรือใช้น้ํา
60
00:04:18,720 --> 00:04:21,640
เราไม่รู้ว่าเราจะต้องอยู่นี่อีกนานแค่ไหน
ปฏิญาณตน
61
00:04:21,640 --> 00:04:26,680
ภคินีปฏิญาณตนว่าจะไม่มีใครกิน
จนกว่าเราทุกคนจะได้กิน
62
00:04:27,600 --> 00:04:29,120
โอเคนะ เยี่ยม
63
00:04:29,120 --> 00:04:35,200
และจะมีวิธีไหนช่วยเพิ่มกําลังใจได้ดีเท่า
เพลงให้กําลังใจประจําโรงเรียน
64
00:04:35,200 --> 00:04:36,440
ไม่ อย่า
65
00:04:36,440 --> 00:04:39,240
สาวๆ ริดจ์ไฮทส์จงภาคภูมิใจ
66
00:04:39,360 --> 00:04:42,800
เราเป็นกลุ่มคนที่ฉลาด
67
00:04:47,320 --> 00:04:50,920
- มีลส์ ฉันขอคุยด้วยแป๊บนึงสิ
- ไม่ดีกว่า
68
00:04:51,320 --> 00:04:53,360
ขอโทษนะที่ทําให้ผิดหวัง
69
00:05:42,560 --> 00:05:44,520
ดี ทุกคน ดี
70
00:05:44,520 --> 00:05:47,560
มีสมาธิไว้ ตามองไปข้างหน้า
71
00:05:55,720 --> 00:05:56,880
ให้ทันเวลา
72
00:06:01,000 --> 00:06:04,400
เร็วเข้า ให้ทันเวลา
73
00:06:05,400 --> 00:06:07,440
โอเค หยุดพาย หยุด
74
00:06:09,320 --> 00:06:13,120
เธออยากอยู่ทีม
ที่เป็นแชมป์ประจํารัฐไหม อมีเลีย
75
00:06:13,120 --> 00:06:15,320
ฉันถามเธออยู่นะ ยัยบ้านนอก
76
00:06:16,160 --> 00:06:17,800
อยากอยู่ทีมนี้หรือเปล่า
77
00:06:18,280 --> 00:06:19,800
ไม่อะ
78
00:06:20,640 --> 00:06:22,080
งั้นก็ลงจากเรือฉันซะ
79
00:06:23,120 --> 00:06:25,440
ได้ยินแล้วนี่ ลงจากเรือไปซะ
80
00:06:25,440 --> 00:06:29,280
ไปสิ ลงจากเรือไป อมีเลีย
81
00:06:29,920 --> 00:06:32,400
ให้เร็วกว่านี้อีกนิด คอลลินส์
82
00:06:33,800 --> 00:06:35,560
ไปตายเถอะ แซสเกีย
83
00:06:35,560 --> 00:06:36,520
อะไรนะ
84
00:06:36,920 --> 00:06:40,080
เดี๋ยวๆ อมีเลีย ทําอะไรน่ะ
85
00:06:40,600 --> 00:06:42,080
หยุดนะ อมีเลีย
86
00:06:42,840 --> 00:06:44,000
นี่นาง...
87
00:06:44,640 --> 00:06:45,880
อมีเลีย
88
00:06:46,360 --> 00:06:48,360
เอาละ สาวๆ มาหากระเป๋าฉันให้เจอกัน
89
00:06:48,840 --> 00:06:50,600
มันต้องอยู่แถวนี้แหละ
90
00:06:50,600 --> 00:06:53,120
ห้ามใครพักจนกว่าจะหาเจอ
91
00:06:53,120 --> 00:06:55,680
แซนดี้ ใช่นี่ไหม
92
00:06:55,680 --> 00:06:59,200
ล้อเล่นหรือเปล่า
อยู่ตรงนี้ฉันยังได้กลิ่นหนังก๊อปลอยมาเลย
93
00:06:59,200 --> 00:07:02,200
- ฉันถือสา ยัยลอร่าที่ไม่น่าจดจํา
- เธอไปเอานั่นมาจากไหน
94
00:07:02,200 --> 00:07:04,000
เราต้องรอกินพร้อมกันไม่ใช่เหรอ
95
00:07:04,640 --> 00:07:06,720
ใช่แล้ว
96
00:07:06,720 --> 00:07:10,880
เมื่อเช้าฉันไม่ได้กินแพนเค้ก
แล้วนี่ฉันก็ยังหากระเป๋าไม่เจอ
97
00:07:10,880 --> 00:07:13,920
กระเป๋าดามิเร เปปี้
ดามิเรรุ่นลิมิเต็ดเอดิชั่น
98
00:07:13,920 --> 00:07:18,040
หากระเป๋ามันเปลืองแรงหญิงมาก แซนดี้
99
00:07:18,040 --> 00:07:20,160
เราต้องหาเทียนกับไฟฉายนู่นสิ
100
00:07:20,160 --> 00:07:23,520
อะไรก็ได้ที่เอาไว้ดักจับนกช้อนหอย
ถ้าเราเข้าตาจนจริงๆ
101
00:07:23,520 --> 00:07:24,600
นี่
102
00:07:25,240 --> 00:07:26,760
ฉันกําลังจะกินชิ้นให้โชคพอดี
103
00:07:26,760 --> 00:07:28,400
นี่มันเรื่องความเป็นความตายนะ
104
00:07:28,400 --> 00:07:30,040
ตรงไหนที่ไม่เข้าใจ
105
00:07:30,040 --> 00:07:32,080
งั้นเราก็ทําให้มัน
เป็นเรื่องความเป็นความตายสิ
106
00:07:32,080 --> 00:07:33,640
- มานี่
- ไปให้พ้นนะ
107
00:07:42,920 --> 00:07:45,600
เดี๋ยว ทุกคนกําลังทําอะไรกันอยู่เหรอ
108
00:07:45,600 --> 00:07:48,760
หรือว่าเราต้องทําตัว
ให้ดูเหมือนกําลังทําอะไรอยู่
109
00:07:48,760 --> 00:07:51,480
เพื่อเป็นการทําตามคําภคินีปฏิญาณ
110
00:07:52,280 --> 00:07:53,120
ใช่
111
00:07:54,520 --> 00:07:56,760
- ไม่
- เราต้องไปเอาคลิปบอร์ดมา
112
00:07:56,760 --> 00:07:58,200
ใช่
113
00:08:16,680 --> 00:08:17,560
ช่างแม่งเหอะ
114
00:09:14,160 --> 00:09:15,640
ตายแล้ว ฉันกําลังทําอะไรอยู่
115
00:09:16,480 --> 00:09:17,960
ฉันกําลังทําอะไรอยู่
116
00:09:39,760 --> 00:09:42,880
อมีเลีย จะให้... ให้ฉันช่วยยังไง
117
00:09:44,240 --> 00:09:47,320
ใช้ได้ด้วย ดีใจจัง ใช้ได้จริงๆ
118
00:09:47,320 --> 00:09:49,640
ลืมไปว่าฉันยังเปิดมันไว้
119
00:09:49,760 --> 00:09:51,240
ว่าแต่มีอะไรเหรอ
120
00:09:51,240 --> 00:09:52,760
คุยมาเลย
121
00:09:52,880 --> 00:09:55,400
เธอว่าเธอจะหา
โพรเล็กซอฟต์ให้ฉันได้ไหม
122
00:09:57,320 --> 00:09:59,880
โพรเล็กซอฟต์ ได้สิ
123
00:10:00,640 --> 00:10:02,600
ได้อยู่แล้ว โพรเล็กซอฟต์
124
00:10:02,600 --> 00:10:03,520
เยี่ยม
125
00:10:03,640 --> 00:10:06,000
โรงเรียนหญิงล้วนตั้ง 800 คน
126
00:10:06,000 --> 00:10:09,480
คงหายาต้านซึมเศร้าได้ไม่ยาก
127
00:10:09,480 --> 00:10:10,640
ใช่
128
00:10:10,880 --> 00:10:12,280
นังพวกนี้บ้า
129
00:10:14,040 --> 00:10:16,240
เปล่า ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้...
130
00:10:18,120 --> 00:10:19,160
เธอโอเคไหม
131
00:10:20,640 --> 00:10:21,600
อืม
132
00:10:23,160 --> 00:10:24,080
ตอนนี้โอเคแล้ว
133
00:10:24,640 --> 00:10:26,240
เดี๋ยวนะ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า
134
00:10:26,240 --> 00:10:29,320
- ได้ข่าวเรื่องคนมาช่วยยัง
- ยัง ก็แค่...
135
00:10:29,840 --> 00:10:32,240
- เราอยู่บนนี้ปลอดภัยที่สุด
- อืม
136
00:10:35,480 --> 00:10:38,080
เรื่องโพรเล็กซอฟต์นี่ให้รู้กันแค่เรานะ
137
00:10:38,080 --> 00:10:41,400
ได้สิ ความลับระหว่างหมอกับคนไข้
138
00:10:41,400 --> 00:10:42,880
- ได้
- ใช่
139
00:10:43,200 --> 00:10:44,520
โพรเล็กซอฟต์ ได้เลย
140
00:11:05,600 --> 00:11:08,600
เธอปาอิฐใส่หน้าต่างชมรมวิทยุเหรอ
141
00:11:08,600 --> 00:11:09,680
อาจจะ
142
00:11:10,880 --> 00:11:13,800
ทําไมตัวเปียกหมด เอาแปรงสีฟันมาทําอะไร
143
00:11:13,800 --> 00:11:16,200
เธอทําให้วิทยุใช้งานได้ไหม
ยังใช้เป็นอยู่ไหม
144
00:11:16,200 --> 00:11:18,120
ได้ แต่ต้องมีไฟฟ้านะ
145
00:11:18,120 --> 00:11:20,440
ดี งั้นก็ไปหาไฟฟ้ากัน
146
00:11:23,360 --> 00:11:25,840
จริงๆ ฉันกําลังยุ่งช่วยพวกเราอยู่ตรงนี้
147
00:11:25,840 --> 00:11:28,760
จะเผาหญ้าเป็นคําว่า "ช่วยด้วย" ตัวใหญ่ๆ
148
00:11:28,760 --> 00:11:32,760
เดี๋ยวก็จะเป็นตัวอักษรแล้ว
แล้วเฮลิคอปเตอร์กู้ภัยก็จะเห็น
149
00:11:32,760 --> 00:11:35,640
แล้วเราก็จะได้ออกไปจากที่นี่
ไม่ต้องขอบคุณหรอก
150
00:11:35,640 --> 00:11:36,920
ไม่หรอก
151
00:11:36,920 --> 00:11:38,240
ทําไมล่ะ
152
00:11:38,240 --> 00:11:40,560
เพราะนั่นไม่ใช่ยาฆ่าหญ้า
153
00:11:40,560 --> 00:11:41,760
นั่นน้ํามัน
154
00:11:43,640 --> 00:11:45,040
ยกสองแล้วนะ โซอี้
155
00:11:45,920 --> 00:11:47,280
ยกแรกฉันทําอะไร
156
00:11:51,400 --> 00:11:52,280
อืม
157
00:11:52,920 --> 00:11:53,840
เข้าใจแล้ว
158
00:11:59,120 --> 00:12:00,240
รอด้วย
159
00:12:03,120 --> 00:12:04,360
บ้าจริง
160
00:12:08,800 --> 00:12:10,880
มีอะไรหรือเปล่า
ฉันมีงานต้องส่งตามกําหนด
161
00:12:11,920 --> 00:12:14,400
นางมีงานต้องส่งตามกําหนด
มีงานต้องส่งตามกําหนดงั้นเหรอ
162
00:12:14,400 --> 00:12:17,040
- ใช่
- นี่มันเรื่องความเป็นความตาย
163
00:12:17,040 --> 00:12:19,520
เราจะได้อยู่ที่นี่กันอีกนาน
164
00:12:19,520 --> 00:12:24,480
กําหนดส่งงานนี่ชี้ชะตาได้
ว่าเราจะมีกินหรือไม่มีในอีกหนึ่งเดือน
165
00:12:24,480 --> 00:12:27,360
รู้ไหมว่าตอนนี้ตลาดผันผวนแค่ไหน
166
00:12:27,360 --> 00:12:30,240
ไม่มีตลาด พื้นที่เทรดอะไรทั้งนั้น
ไม่มีหนึ่ง ไม่มีศูนย์
167
00:12:30,240 --> 00:12:32,200
เราติดอยู่ที่นี่อย่างไม่มีกําหนด
168
00:12:32,960 --> 00:12:38,640
สกุลเงินตอนนี้คืออาหาร น้ํา
แบตเตอรี่ ผ้าอนามัย
169
00:12:39,400 --> 00:12:41,000
เข้าใจที่ฉันพูดไหม
170
00:12:41,000 --> 00:12:43,760
ตอนนี้เธอเว่อร์เกินไปแล้ว
171
00:12:44,120 --> 00:12:47,520
และเธอจะรู้สึกเหมือนนังโง่
172
00:12:47,520 --> 00:12:49,360
พอเราได้ออกไปจากที่นี่พรุ่งนี้
173
00:12:49,360 --> 00:12:52,400
ขอตัวไปหาสัญญาณก่อน
174
00:12:57,640 --> 00:12:59,360
{\an8}แดนนี่และอมีเลีย
175
00:12:59,360 --> 00:13:02,040
{\an8}กําหนดส่งงานกับกระเป๋าบ้าพวกนี้
176
00:13:06,920 --> 00:13:08,480
- โซอี้ หยุด
- โทษที
177
00:13:12,560 --> 00:13:15,640
กะจะพูดมานานแล้ว
ฉันชอบผมเธอแบบนี้นะ
178
00:13:17,640 --> 00:13:19,520
แค่พยายามชวนคุย
179
00:13:19,520 --> 00:13:22,520
เพราะตอนที่สําคัญ
เราไม่ได้ยินอะไรออกจากปากเธอเลย
180
00:13:22,520 --> 00:13:25,600
แต่พอเป็นหัวข้อเรื่องทรงผมใหม่ฉัน
เธอกลับพูดเต็มที่
181
00:13:26,440 --> 00:13:28,120
รู้ใช่ไหมว่าเขาจะไม่เป็นไร
182
00:13:29,960 --> 00:13:32,320
เธอไม่มีสิทธิ์มาพูดถึงแดนนี่
183
00:13:32,320 --> 00:13:36,040
หรือฟาร์มถั่วของฉัน
หรืออะไรก็ตามที่ไม่น่าจดจําเกี่ยวกับฉัน
184
00:13:36,040 --> 00:13:38,800
ที่ไม่เป็นไปตามความคาดหวังของเธอ
โอเคไหม
185
00:13:38,800 --> 00:13:40,600
เธอไม่รู้เรื่องชีวิตฉันหรอก
186
00:13:46,920 --> 00:13:50,520
ฉันอาจจะตกแต่งอะไร
ที่ดึงดูดความสนใจเพิ่มเข้าไปอีกหน่อย
187
00:13:51,720 --> 00:13:53,360
เธอวาดรูปจู๋กับไข่สินะ
188
00:13:53,360 --> 00:13:55,600
จู๋กับไข่ เจาะจงซะ
189
00:13:55,600 --> 00:13:56,880
ตกแต่งแบบเฟมินิสต์น่ะ
190
00:14:02,760 --> 00:14:05,360
เฟมินิสต์ไม่ช่วย
ให้เครื่องปั่นไฟใช้งานได้หรอก โซอี้
191
00:14:07,040 --> 00:14:08,440
ใช้เข่ายกสิ
192
00:14:12,880 --> 00:14:15,680
ไม่ มืออาชีพเกินไป ไม่
193
00:14:15,680 --> 00:14:18,280
คลิปบอร์ดแบบนั้นชวนให้คนถามเยอะเกิน
194
00:14:18,280 --> 00:14:20,640
ก็จริง นังบ้านี่คุณสมบัติดีเกิน
195
00:14:20,640 --> 00:14:24,320
นางชอบเป็นพี่เลี้ยง อยากรู้ว่า
เห็นตัวเองยังไงในอีกห้าปีข้างหน้า
196
00:14:24,320 --> 00:14:26,240
เราไม่อยากเห็นนางเลย
197
00:14:26,680 --> 00:14:27,520
บายจ้า อิเดาะ
198
00:14:31,680 --> 00:14:33,200
เลิศ ต้องงี้สิ
199
00:14:34,240 --> 00:14:36,640
สีดํา เรียบๆ
200
00:14:36,640 --> 00:14:39,400
มันบอกว่า "ฉันพร้อมเริ่มงาน
201
00:14:39,400 --> 00:14:43,400
"แต่ไม่มากพอที่จะให้ถามคําถาม
ลงรายละเอียด"
202
00:14:46,760 --> 00:14:48,960
{\an8}ของที่ยึดมา
203
00:14:50,440 --> 00:14:52,520
อิเดาะ มานี่
204
00:14:56,520 --> 00:14:57,960
เราจะไม่เป็นไร เทแกน
205
00:14:58,600 --> 00:14:59,920
เราจะไม่เป็นไร
206
00:15:03,080 --> 00:15:04,520
สุดยอด
207
00:15:04,920 --> 00:15:05,760
โอเค
208
00:15:05,760 --> 00:15:08,240
- มีสัญญาณแล้ว
- เห็นสัญญาณอื่นไหม
209
00:15:08,360 --> 00:15:13,200
ยังเร็วไป แต่ลองกระจายเสียงออกไป
ก็ไม่เสียหายอะไร
210
00:15:16,360 --> 00:15:20,240
คุณกําลังรับฟังโซโซเอฟเอ็ม
ที่คําลับประจําวันนี้คือคําว่า กาวิ
211
00:15:20,240 --> 00:15:21,840
สําหรับผู้ฟังต่างประเทศ
212
00:15:21,840 --> 00:15:25,640
นี่คือชื่อเล่นเรียกวันโลกาวินาศ
ที่ผู้กระจายเสียงชาวออสซี่คนนี้ตั้งให้
213
00:15:25,640 --> 00:15:30,080
โทรเข้ามาเล่าเรื่องที่ตลกที่สุด
จากการเอาชีวิตรอดจากกาวิที่ 9-7...
214
00:15:30,600 --> 00:15:34,320
แต่เอาจริงๆ ช่วยด้วย
215
00:15:41,680 --> 00:15:43,440
- ยกสามเหรอ
- อืม
216
00:15:43,440 --> 00:15:44,480
ว่าละ
217
00:15:53,840 --> 00:15:56,280
แซนดี้ หยุดนะ
218
00:15:56,280 --> 00:16:00,360
แซนดี้ หยุดกินได้แล้ว
ความอยู่รอดของเราขึ้นอยู่กับมันนะ
219
00:16:00,360 --> 00:16:03,240
อยู่ร่งอยู่รอดอะไรไม่สนแล้ว เปปี้
เราตายยังดีกว่าอีก
220
00:16:03,240 --> 00:16:06,120
เธออยากเน่าตาย
เพราะแย่งเศษแพนเค้กเนี่ยนะ
221
00:16:06,120 --> 00:16:10,000
แซนดี้ ไม่นะ ถ้าไม่เห็นแก่เรา
อย่างน้อยก็คิดถึงกลูเตนเถอะ
222
00:16:11,680 --> 00:16:14,640
โคตรเกลียดเลมิงตันเลย
223
00:16:15,200 --> 00:16:19,360
- เค้กออสเตรเลียเส็งเคร็ง
- แซนดี้ ไม่นะ
224
00:16:19,360 --> 00:16:22,160
จะเอาด้วยใช่ไหม ยัยชาวสวนถั่ว
เข้ามาสิ
225
00:16:22,160 --> 00:16:25,920
อย่าให้ฉันต้องเริ่มพูดถึงเวจจีไมต์นะ
226
00:16:25,920 --> 00:16:29,640
นี่มันเชี่ยอะไร อีพวกโรคจิต
227
00:16:29,640 --> 00:16:30,680
หยุดนะ
228
00:16:31,520 --> 00:16:32,520
หยุด
229
00:16:35,080 --> 00:16:36,240
ไม่
230
00:16:37,040 --> 00:16:38,960
กล้าดียังไง
231
00:16:38,960 --> 00:16:41,360
นั่นมันแหล่งวิตามินบีเดียวของเรานะ
232
00:16:41,360 --> 00:16:44,080
- ก็แค่กระปุกเกลือ เปปี้
- อย่า
233
00:16:44,080 --> 00:16:48,000
เห็นไหม อมีเลีย เพราะงี้ไง
เราถึงต้องมีผู้นํา ไม่มีก็วุ่นวายแบบนี้แหละ
234
00:16:48,000 --> 00:16:49,200
อย่ามาแตะต้องตัวฉัน
235
00:16:54,320 --> 00:16:55,160
นี่
236
00:16:56,000 --> 00:16:57,640
โทษที
237
00:16:59,240 --> 00:17:00,360
ฉันรู้ว่ามันงี่เง่า
238
00:17:00,360 --> 00:17:03,720
แต่ฉันหยุดคิดถึงนัดทําเด็กหลอดแก้ว
อีกสองอาทิตย์ที่จะถึงนี้ไม่ได้
239
00:17:03,720 --> 00:17:07,480
มันไม่ได้งี่เง่าหรอก ที
เป็นเรื่องปกติมากๆ
240
00:17:09,120 --> 00:17:10,760
ฉันรู้ว่ามันดูแย่
241
00:17:11,280 --> 00:17:14,320
แต่เราไม่รู้สิ่งที่เราไม่รู้
มองในแง่ดีดีกว่านะ
242
00:17:14,440 --> 00:17:18,480
แต่ที่ที่เราอยู่สูงมาก แล้วน้ําก็ท่วมหมด
ถ้าเกิดว่าทุกอย่าง...
243
00:17:18,480 --> 00:17:21,320
โอเค นี่ๆ ไม่เป็นไร
244
00:17:22,400 --> 00:17:24,680
รู้ไหมว่าฉันเรียนรู้อะไร
จากการทําสตาร์ตอัป
245
00:17:26,320 --> 00:17:27,440
วิธีล้มเหลว
246
00:17:29,920 --> 00:17:33,000
มีช่วงหนึ่ง ประมาณสามปีก่อน
247
00:17:34,160 --> 00:17:36,080
บัญชีไม่มีเงินเหลือเลย
248
00:17:36,080 --> 00:17:38,160
นักลงทุนไม่โทรกลับหาเรา
249
00:17:39,320 --> 00:17:42,680
เราเลยนั่งคุยกับพนักงาน
แล้วบอกทางเลือก
250
00:17:42,680 --> 00:17:45,720
ฝ่ามันไป ไม่ก็หางานใหม่
251
00:17:47,520 --> 00:17:49,080
เทเรซ่า ไม่มีใครออก
252
00:17:49,080 --> 00:17:50,440
รู้ไหมทําไม
253
00:17:52,160 --> 00:17:54,760
เพราะมันไม่ใช่ความล้มเหลว
ถ้ายังไม่มีใครมาบอกว่าจบ
254
00:17:55,760 --> 00:17:59,240
จากประสบการณ์ฉัน ความหวังจะหายไป
ถ้าเราตัดสินใจล้มเหลว
255
00:18:02,640 --> 00:18:03,640
โอเค
256
00:18:06,080 --> 00:18:10,280
ฉันยังมีฮอร์โมนฉีดได้อีกสองวัน
เหลืออยู่ในกระเป๋า
257
00:18:10,280 --> 00:18:13,080
- ฉันควรฉีดต่อใช่ไหม
- แน่นอน
258
00:18:14,000 --> 00:18:15,720
เธอจะได้กลับบ้านแน่ เทเรซ่า
259
00:18:16,440 --> 00:18:17,480
จริงไหม
260
00:18:45,240 --> 00:18:46,680
นึกว่ายังทําได้
261
00:18:50,720 --> 00:18:53,480
- ฉันแค่...
- เราแค่กําลัง...
262
00:18:53,480 --> 00:18:55,320
- แบ่งเตียง
- ใช่
263
00:18:55,440 --> 00:18:59,680
เตียงสปริงสําหรับเตียงถือพรหมจรรย์
264
00:19:00,280 --> 00:19:02,400
จดไว้ให้ 11 เอฟด้วย
265
00:19:02,400 --> 00:19:05,920
เดี๋ยวนะ เธอแบ่งห้องเหรอ
ฉันขอหอหัวหน้านักเรียนได้ไหม
266
00:19:05,920 --> 00:19:07,680
ไม่ ไม่ได้ๆ
267
00:19:07,680 --> 00:19:09,800
ไม่มีทาง เรเน สองเอฟของฉัน
268
00:19:09,920 --> 00:19:14,080
เดี๋ยวนะ แซนดี้ เธออาบน้ํามาเหรอ
269
00:19:15,080 --> 00:19:17,400
ใช่ โอเค ใช่ ฉันอาบน้ํามา
270
00:19:17,400 --> 00:19:19,680
ตัวฉันเปื้อนกลูเตนกับเวจจีไมต์
271
00:19:19,680 --> 00:19:23,440
แต่ฉันนึกว่าเราไม่ควรใช้น้ํา
272
00:19:23,440 --> 00:19:27,080
เรเน ถ้าเธอฉลาด ซึ่งก็เห็นแล้วว่าไม่
273
00:19:27,080 --> 00:19:30,240
เธอจะรีบมาเลือกเตียง
และอาบน้ําก่อนทุกคน
274
00:19:30,240 --> 00:19:32,560
เพราะเชื่อฉัน พวกนางทําแน่
275
00:19:33,680 --> 00:19:37,000
แล้วก็อีกอย่าง
ความดันน้ําห่วยแตกฉิบหาย
276
00:19:37,880 --> 00:19:39,240
สองเอฟของฉัน
277
00:19:39,720 --> 00:19:42,440
ฉันเอาอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่เตียงสองชั้น
ขอบใจนะ
278
00:19:43,280 --> 00:19:45,680
- จดไว้หมดไหม
- อืม
279
00:19:45,960 --> 00:19:46,800
เริด
280
00:19:48,920 --> 00:19:50,480
นั่นไอศกรีมเหรอ
281
00:19:50,480 --> 00:19:53,480
เพราะมีคนผิดคําภคินีปฏิญาณ
282
00:19:53,480 --> 00:19:55,160
เลยเหลือแค่ของแช่แข็งน่ะ
283
00:19:55,160 --> 00:19:58,720
เธอพยายามหากระเป๋าลิมิเต็ดเอดิชั่น
ตอนท้องว่าง
284
00:19:59,000 --> 00:19:59,800
ถั่วไหม
285
00:20:05,160 --> 00:20:09,480
โอเค ฉันเจอโพรเล็กซอฟต์แล้ว
กินได้ประมาณสองสามเดือน
286
00:20:09,480 --> 00:20:10,800
เจออย่างอื่นด้วย
287
00:20:12,960 --> 00:20:14,320
ขอบใจนะ เรเน
288
00:20:15,640 --> 00:20:18,760
เราจะต้องได้ออกไปจากที่นี่
ก่อนที่มันจะหมด
289
00:20:19,280 --> 00:20:20,280
ใช่
290
00:20:22,000 --> 00:20:25,040
ฉัน อมีเลีย สองเอฟ
291
00:20:28,160 --> 00:20:30,440
เธอไม่ต้องกังวลเรื่องพวกนั้นหรอก
292
00:20:30,440 --> 00:20:35,200
โซอี้ดูให้แล้วว่าจะไม่มีใคร
เอาห้องเก่าเธอไปได้
293
00:20:36,520 --> 00:20:38,440
นางบอกเราแล้วละ
294
00:20:38,440 --> 00:20:41,160
เราแค่ไม่ได้ฟัง
295
00:20:42,960 --> 00:20:44,160
อืม
296
00:20:45,080 --> 00:20:46,320
ฉันรู้
297
00:20:48,960 --> 00:20:50,200
ไม่เอาน่า แซนดี้
298
00:20:51,080 --> 00:20:53,040
แค่นี้เราก็มีปัญหาน้ํามากพอแล้ว
299
00:20:53,040 --> 00:20:56,640
ยังไม่รวมที่เธอเอาเข้ามาอีก
ใช่ไหมพวกเรา ว่าไงล่ะ
300
00:20:59,560 --> 00:21:01,560
เธอยังไม่ได้อาบน้ําเลยด้วยซ้ํา โซอี้
301
00:21:20,720 --> 00:21:22,320
- ลอเรน
- สาม...
302
00:21:40,880 --> 00:21:42,320
น้ําใช้ไม่ได้
303
00:21:48,000 --> 00:21:50,640
ดูดขี้ซะ โซอี้
304
00:21:53,760 --> 00:21:55,200
รออะไรแบบนี้มานานแล้ว
305
00:21:55,200 --> 00:21:56,720
กรรมตามสนองแล้ว
306
00:22:17,320 --> 00:22:19,720
ว่าแล้ว เราซวยแล้ว
307
00:22:20,160 --> 00:22:22,600
และถ้าเราจะต้องตายในรูหนูนี่จริงๆ
308
00:22:22,600 --> 00:22:25,920
ทุกนางอย่ามายุ่งสองเอฟ
เพราะไม่มีทาง
309
00:22:25,920 --> 00:22:29,120
ที่ฉันจะนอนเตียงสองชั้นเหมือนนักโทษ
310
00:22:29,120 --> 00:22:32,480
- แซนดี้
- โดยเฉพาะเธอ ยัยโซอี้ มิลเลอร์ขี้นก
311
00:22:32,480 --> 00:22:34,120
แซนดี้ เงียบไปเลย
312
00:22:34,120 --> 00:22:36,640
เทแกนกับเมแกนแบ่งหอให้แล้ว
313
00:22:36,640 --> 00:22:38,160
ทุกคนได้เตียง
314
00:22:38,160 --> 00:22:40,400
ใช่ไหม ลอร่าที่ไม่น่าจดจํา
315
00:22:43,640 --> 00:22:46,960
ใช่ พวกนางเอาคลิปบอร์ดให้ฉัน
บอกให้ฉันจัดการต่อ
316
00:22:48,280 --> 00:22:51,240
ให้ตายเถอะ พวกนางกําลังไปจองสองเอฟ
317
00:22:51,240 --> 00:22:53,760
- ไม่สนแล้วโว้ย
- จริงๆ นี่เป็นระบบนะ
318
00:22:53,760 --> 00:22:55,400
อย่าเด็ดขาด
319
00:22:55,400 --> 00:22:57,000
โซอี้ ปล่อย
320
00:22:57,440 --> 00:22:59,160
ฉันต้องได้เตียง ฉันต้องได้เตียง
321
00:23:06,840 --> 00:23:09,080
ไม่นึกว่าจะได้มาเจอเธออีก
322
00:23:21,800 --> 00:23:22,720
ขอบใจนะ
323
00:23:23,280 --> 00:23:25,760
วันนี้มีเรื่องเยอะเลย
324
00:23:25,760 --> 00:23:29,000
ฉันจะไม่พูดรายละเอียดให้เธอเบื่อ
แต่สรุปสั้นๆ
325
00:23:29,000 --> 00:23:31,320
อาหารสดกับน้ําหมดแล้ว
326
00:23:32,840 --> 00:23:36,080
มีเราหลายสิบคน
เราอาจติดอยู่นี่ไปอีกหลายเดือน
327
00:23:37,320 --> 00:23:39,680
ดูเหมือนเธอกําลังจัดการทุกอย่างอยู่
328
00:23:41,040 --> 00:23:42,560
พวกนั้นไม่กลัวฉัน
329
00:23:43,800 --> 00:23:45,640
ฉันรู้ว่าฉันเคยทําให้เธอเสียใจ อมีเลีย
330
00:23:47,000 --> 00:23:48,120
แล้วก็...
331
00:23:49,280 --> 00:23:51,160
อยากให้รู้ว่าฉันเสียใจ
332
00:23:52,880 --> 00:23:58,360
แต่อํานาจที่ทุกคน
ฝากฝังไว้กับฉัน มันฉายออกมาเอง
333
00:23:58,360 --> 00:24:00,520
ฉันไม่เคยขอให้ได้มันมา
334
00:24:02,200 --> 00:24:03,920
ไม่ต้องคิดมากหรอก
335
00:24:06,040 --> 00:24:07,280
เราแค่ต้องมีนังตัวร้ายสักคน
336
00:24:08,200 --> 00:24:10,240
ฉันไม่ทําอะไรแบบนั้นแล้ว
337
00:24:20,800 --> 00:24:24,720
แต่ตอนที่เธอเป็นกัปตัน แซสเกีย
เราไม่เคยแพ้เลย
338
00:24:43,400 --> 00:24:44,320
อิเดาะ
339
00:24:44,720 --> 00:24:46,160
นั่นหมอนฉันนะ
340
00:24:49,920 --> 00:24:53,040
นี่พวกเธอ คิดถึงคําภคินีปฏิญาณสิ
341
00:24:55,760 --> 00:24:58,320
แซนดี้ หุบปากไปซะ
342
00:25:00,720 --> 00:25:03,640
แซนดี้ ขอนะ
ร้องไห้เบาๆ กว่านี้หน่อยได้ไหม
343
00:25:03,640 --> 00:25:06,480
ฉันจําเป็นต้องมีสมาธิ ปกติมิตช์เป็นคนฉีด
344
00:25:06,480 --> 00:25:08,480
ไม่รู้ทําไมเธอยังมีแก่จิตแก่ใจ
345
00:25:08,480 --> 00:25:11,400
ทุกอย่างรวมถึงตัวอ่อนของเธอ
มันตายไปแล้ว
346
00:25:11,400 --> 00:25:12,800
แซนดี้
347
00:25:13,520 --> 00:25:15,240
ไปหากระเป๋ากันดีกว่าไหม
348
00:25:16,320 --> 00:25:17,400
ในที่สุด
349
00:25:24,000 --> 00:25:27,280
ถอยไป แซสเกียจะช่วยฉันหากระเป๋า
350
00:25:28,280 --> 00:25:29,760
อีพวกขี้เกียจ
351
00:25:30,360 --> 00:25:32,360
โอเค พร้อมนะ
352
00:25:32,360 --> 00:25:34,320
เอาละนะ
353
00:25:35,840 --> 00:25:36,960
เรียบร้อย
354
00:25:37,240 --> 00:25:38,640
ขอบใจนะ แซสก์
355
00:26:09,360 --> 00:26:12,360
{\an8}ช่วยด้วย
356
00:26:19,840 --> 00:26:20,800
บ้าเอ๊ย
357
00:26:22,360 --> 00:26:25,320
ทําไมกระเป๋าฉันจะต้องมาอยู่ไกลขนาดนี้
358
00:26:25,320 --> 00:26:28,600
เธออาจลืมทิ้งไว้นี่
ตอนเรามาเอาลูกเน็ตบอลก็ได้
359
00:26:28,600 --> 00:26:30,080
ว่าไง เพื่อน
360
00:26:30,880 --> 00:26:33,240
ให้ตายเถอะ โซอี้
อย่าทําแบบนี้ ขอร้อง
361
00:26:33,240 --> 00:26:35,240
นั่นไม่ใช่กระเป๋าฉัน
362
00:26:35,240 --> 00:26:39,040
แค่นังโซอี้งี่เง่าอยู่ในโรงเก็บของ
แบบพวกโดนไล่จากกลุ่มอย่างที่นางเป็น
363
00:26:45,920 --> 00:26:49,760
มาสิ มาช่วยเราหากระเป๋าถือไหม
364
00:26:49,760 --> 00:26:51,040
คงงั้น
365
00:26:51,040 --> 00:26:53,080
สนุกนะ
366
00:26:54,640 --> 00:26:56,360
มันอยู่ในหลุมยุบ
367
00:26:57,720 --> 00:26:59,280
ฉันรู้
368
00:26:59,840 --> 00:27:02,920
แซนดร้า ดี เราจะมาลองหาใหม่พรุ่งนี้
โอเคไหม
369
00:27:05,320 --> 00:27:06,960
ฉันแค่อยากกลับบ้าน
370
00:27:09,520 --> 00:27:10,800
ฉันไม่น่ามาเลย
371
00:27:10,800 --> 00:27:12,280
ฉันรู้
372
00:27:45,840 --> 00:27:47,320
ฉันเกลียดที่นี่
373
00:27:48,640 --> 00:27:49,520
จริงเหรอ
374
00:27:50,320 --> 00:27:51,400
ฉันรักที่นี่นะ
375
00:27:53,200 --> 00:27:55,720
แต่ก็ยังไม่หายเกลียดสินะ
376
00:27:55,720 --> 00:27:59,000
ฉันรู้สึกว่าฉันได้รางวัลรองที่โหล่มาตลอด
377
00:27:59,800 --> 00:28:02,000
เธอพยายามบอกเราแล้ว โซโซ
378
00:28:03,080 --> 00:28:05,280
ก็แค่นี่มันไม่น่าเชื่อ
379
00:28:08,440 --> 00:28:12,640
คิดว่าเราจะอยู่บนเรือกลางทะเลแบบนี้
ได้นานแค่ไหน
380
00:28:12,640 --> 00:28:15,800
น่าจะสองสามวัน เธอคิดว่าไง
381
00:28:19,160 --> 00:28:22,280
ฉันว่าทุกอย่างเป็นไปได้
ถ้าเราไม่ตัดสินใจว่าจะล้มเหลว
382
00:28:24,680 --> 00:28:27,000
และฉันก็ไม่เคยตัดสินใจแบบนั้นสักครั้ง
383
00:28:32,600 --> 00:28:34,720
- ลุกขึ้น
- อะไร อ้อ
384
00:28:35,760 --> 00:28:37,360
โอเคนะ มา
385
00:28:54,840 --> 00:28:58,240
- เอารองเท้าให้ฉันทีได้ไหม
- แซส
386
00:29:02,000 --> 00:29:03,400
- แซส
- ว่าไง
387
00:29:03,400 --> 00:29:06,360
แซส เดี๋ยว นี่เราเพิ่งทําอะไรลงไป
388
00:29:06,360 --> 00:29:07,680
เราต้องกลับไปนะ
389
00:29:08,480 --> 00:29:12,320
อะไร ไอเดียเธอนะ
ที่ให้ผลักนางออกไปจนกว่านางจะสงบ
390
00:29:12,320 --> 00:29:15,280
อะไรกัน ไม่นะ ไม่ใช่...
ฉันไม่ได้...
391
00:29:15,280 --> 00:29:17,240
ฉันไม่ได้หมายความว่าให้ผลักนางออกไป
392
00:29:17,240 --> 00:29:20,720
ฉันหมายถึงถ้าไม่มีคนมาช่วย
เราก็ต้องออกเรือไป
393
00:29:20,720 --> 00:29:22,240
- ไม่ใช่...
- อ้อ
394
00:29:22,240 --> 00:29:24,840
ทีนี้เธอก็เห็นแล้วว่าเธอทําให้ฉันสับสน
395
00:29:25,520 --> 00:29:26,840
แซสเกีย หยุดนะ
396
00:29:26,840 --> 00:29:30,040
เราจะไม่รอด ถ้าเราพานางกลับมาคืนนี้
397
00:29:30,040 --> 00:29:32,280
- รอดสิ
- นางเป็นไวรัส โซ
398
00:29:32,280 --> 00:29:35,560
ถ้าเราปล่อยให้นาง
เอาความสิ้นหวังไปแพร่ให้คนอื่น
399
00:29:35,560 --> 00:29:38,080
เราจะไม่มีทางตั้งสติได้
400
00:29:38,080 --> 00:29:41,680
อีกอย่าง ยังไงลมใต้หรืออะไรก็ตาม
401
00:29:41,680 --> 00:29:45,600
ก็จะพัดเอานางกลับมาตอนเช้าอยู่ดี
กลัวแล้วนางอาจทําตัวดีก็ได้ ไปเถอะ
402
00:30:37,360 --> 00:30:39,160
ขอบใจที่เก็บห้องเก่าไว้ให้ฉัน
403
00:30:44,480 --> 00:30:45,800
ออกไป
404
00:30:46,360 --> 00:30:51,440
ออกไป ขอบใจ
405
00:30:54,360 --> 00:30:55,960
ปิดประตู โซโซ
406
00:32:33,440 --> 00:32:35,440
คําบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ
407
00:32:35,440 --> 00:32:37,520
ผู้ตรวจสอบงานแปล
วิสาขา ภูริไกร