คืนสู่เหย้าเขย่าขวัญ
ฮัลโหล ทุกคนอยู่ไหน
ฮัลโหล
ไง ทีแบ็ก
ยินดีต้อนรับสู่การเมาค้าง ที่แย่ที่สุดในชีวิตนะเด็กน้อย
แซนดี้ ขอเถอะ เธอร้องไม่หยุดมาหลายชั่วโมงแล้วนะ
ดูสิว่าฉันเจอใคร
คนแรกที่สลบไป ตอนมานอนค้างที่อื่นเหมือนอย่างเคย
พวกเธอทําบ้าอะไรกัน
ฉันเพิ่งเห็นแมวน้ําตัวเป็นๆ ที่สนามเน็ตบอล
อ้อ นั่นแมวน้ําซีล
นักร้องน่ะ
ฉันต้องโทรหาสามีฉันแล้วกับบ้านที่บริสเบน
ตายแล้ว มันเกิดขึ้นที่บริสเบนด้วย ทําไมไม่แตกตื่นกันล่ะ
เราแตกตื่นไปแล้วตอนตีสี่ เธอพลาด
เราขอโทษ เราจะไม่ปล่อยให้เธอ พลาดการแตกตื่นอีกแล้ว
- โอเค - โอเคไหม โอเค
ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้แน่ชัดว่า เกิดอะไรขึ้นตอนนี้
ไฟดับ สัญญาณโทรศัพท์ก็ไม่มี
ไปตักแพนเค้กมาก่อน แล้วก็หายใจลึกๆ
แล้วมานั่งวางแผนกัน
มีเราบางคนที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
มีการสื่อสารผิดพลาดนิดหน่อย
นี่ก็คําหนึ่งที่ใช้ได้
ไม่มีแพนเค้กเหลือแล้ว
ฉันไม่รู้พวกเธอกินกันลงได้ไงเวลาแบบนี้
เทเรซ่า เธอกับโซอี้ แบ่งแพนเค้กจากแซนดี้ดีไหม
- นางไม่เห็นกินเลย - ไม่
เทเรซ่า มันแย่พออยู่แล้ว ที่เธอแย่งแว่นโอกลีย์ฉันไปตอนมัธยมหก
ตอนนี้จะเอาแพนเค้กฉันอีกเหรอ เพื่อนสนิทที่ไหนเขาทําแบบนั้นกัน
โทษนะ แซนดี้ แต่เราเป็นเพื่อนสนิทกัน ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ
แซสเกียเป็นเพื่อนสนิทฉัน
ไม่ โซอี้เป็นเพื่อนสนิทแซสเกีย
ไม่ อมีเลียเป็นเพื่อนสนิทโซอี้
ไม่ อมีเลียเคยเป็น แล้วนางก็ทิ้งเขาไปหาแซสเกีย
เราเคยเป็นเพื่อนสนิทกัน เทเรซ่า
จะอะไรก็เถอะ ขอแพนเค้กชิ้นนี้ให้ฉันเถอะนะ
อยากได้ใช้ไหม เธอ...
ไปเอามาสิ
เอาละ สาวๆ เรามีแผนยังไง
เพราะในฐานะอดีตกัปตันโรงเรียน...
- รักษาการกัปตันโรงเรียน - โอเค จะอะไรก็เถอะ
ฉันยินดีเป็นคนนํา การรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินนี้
ใช่ แซส
เรามีแผนยังไง
ฉันว่าเราไม่จําเป็นต้อง เสนอชื่อผู้นําหรืออะไรหรอก
เราก็แค่มีส่วนร่วม ช่วยกัน
จะดีกว่านะถ้ามีคนเดียวเป็นคน...
ฉันจะไปหาสัญญาณ
ส่วนทีมพายเรือ ก็ลองเอาเรือออกไปดูข้างนอก
- ใช่ - งั้นก็ฉันกับเธอ
อมีเลีย ใช่ไหม
ฉันจะไปหาชุดปฐมพยาบาล กับชุดทวิพยาบาล
ส่วนฉันจะ...
- หานกมาขี้ใส่ปากเหรอ - ตกลงไปในหลุมยุบเหรอ
หรือไปตายที่ไหนก็ไป
โซอี้ เธอทําความสะอาดเป็นการชดใช้ได้
ส่วนฉันจะจัดคลังอาหาร
แต่ในระหว่างนี้ ห้ามใครกินอะไรหรือใช้น้ํา
เราไม่รู้ว่าเราจะต้องอยู่นี่อีกนานแค่ไหน ปฏิญาณตน
ภคินีปฏิญาณตนว่าจะไม่มีใครกิน จนกว่าเราทุกคนจะได้กิน
โอเคนะ เยี่ยม
และจะมีวิธีไหนช่วยเพิ่มกําลังใจได้ดีเท่า เพลงให้กําลังใจประจําโรงเรียน
ไม่ อย่า
สาวๆ ริดจ์ไฮทส์จงภาคภูมิใจ
เราเป็นกลุ่มคนที่ฉลาด
- มีลส์ ฉันขอคุยด้วยแป๊บนึงสิ - ไม่ดีกว่า
ขอโทษนะที่ทําให้ผิดหวัง
ดี ทุกคน ดี
มีสมาธิไว้ ตามองไปข้างหน้า
ให้ทันเวลา
เร็วเข้า ให้ทันเวลา
โอเค หยุดพาย หยุด
เธออยากอยู่ทีม ที่เป็นแชมป์ประจํารัฐไหม อมีเลีย
ฉันถามเธออยู่นะ ยัยบ้านนอก
อยากอยู่ทีมนี้หรือเปล่า
ไม่อะ
งั้นก็ลงจากเรือฉันซะ
ได้ยินแล้วนี่ ลงจากเรือไปซะ
ไปสิ ลงจากเรือไป อมีเลีย
ให้เร็วกว่านี้อีกนิด คอลลินส์
ไปตายเถอะ แซสเกีย
อะไรนะ
เดี๋ยวๆ อมีเลีย ทําอะไรน่ะ
หยุดนะ อมีเลีย
นี่นาง...
อมีเลีย
เอาละ สาวๆ มาหากระเป๋าฉันให้เจอกัน
มันต้องอยู่แถวนี้แหละ
ห้ามใครพักจนกว่าจะหาเจอ
แซนดี้ ใช่นี่ไหม
ล้อเล่นหรือเปล่า อยู่ตรงนี้ฉันยังได้กลิ่นหนังก๊อปลอยมาเลย
- ฉันถือสา ยัยลอร่าที่ไม่น่าจดจํา - เธอไปเอานั่นมาจากไหน
เราต้องรอกินพร้อมกันไม่ใช่เหรอ
ใช่แล้ว
เมื่อเช้าฉันไม่ได้กินแพนเค้ก แล้วนี่ฉันก็ยังหากระเป๋าไม่เจอ
กระเป๋าดามิเร เปปี้ ดามิเรรุ่นลิมิเต็ดเอดิชั่น
หากระเป๋ามันเปลืองแรงหญิงมาก แซนดี้
เราต้องหาเทียนกับไฟฉายนู่นสิ
อะไรก็ได้ที่เอาไว้ดักจับนกช้อนหอย ถ้าเราเข้าตาจนจริงๆ
นี่
ฉันกําลังจะกินชิ้นให้โชคพอดี
นี่มันเรื่องความเป็นความตายนะ
ตรงไหนที่ไม่เข้าใจ
งั้นเราก็ทําให้มัน เป็นเรื่องความเป็นความตายสิ
- มานี่ - ไปให้พ้นนะ
เดี๋ยว ทุกคนกําลังทําอะไรกันอยู่เหรอ
หรือว่าเราต้องทําตัว ให้ดูเหมือนกําลังทําอะไรอยู่
เพื่อเป็นการทําตามคําภคินีปฏิญาณ
ใช่
- ไม่ - เราต้องไปเอาคลิปบอร์ดมา
ใช่
ช่างแม่งเหอะ
ตายแล้ว ฉันกําลังทําอะไรอยู่
ฉันกําลังทําอะไรอยู่
อมีเลีย จะให้... ให้ฉันช่วยยังไง
ใช้ได้ด้วย ดีใจจัง ใช้ได้จริงๆ
ลืมไปว่าฉันยังเปิดมันไว้
ว่าแต่มีอะไรเหรอ
คุยมาเลย
เธอว่าเธอจะหา โพรเล็กซอฟต์ให้ฉันได้ไหม
โพรเล็กซอฟต์ ได้สิ
ได้อยู่แล้ว โพรเล็กซอฟต์
เยี่ยม
โรงเรียนหญิงล้วนตั้ง 800 คน
คงหายาต้านซึมเศร้าได้ไม่ยาก
ใช่
นังพวกนี้บ้า
เปล่า ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้...
เธอโอเคไหม
อืม
ตอนนี้โอเคแล้ว
เดี๋ยวนะ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า
- ได้ข่าวเรื่องคนมาช่วยยัง - ยัง ก็แค่...
- เราอยู่บนนี้ปลอดภัยที่สุด - อืม
เรื่องโพรเล็กซอฟต์นี่ให้รู้กันแค่เรานะ
ได้สิ ความลับระหว่างหมอกับคนไข้
- ได้ - ใช่
โพรเล็กซอฟต์ ได้เลย
เธอปาอิฐใส่หน้าต่างชมรมวิทยุเหรอ
อาจจะ
ทําไมตัวเปียกหมด เอาแปรงสีฟันมาทําอะไร
เธอทําให้วิทยุใช้งานได้ไหม ยังใช้เป็นอยู่ไหม
ได้ แต่ต้องมีไฟฟ้านะ
ดี งั้นก็ไปหาไฟฟ้ากัน
จริงๆ ฉันกําลังยุ่งช่วยพวกเราอยู่ตรงนี้
จะเผาหญ้าเป็นคําว่า "ช่วยด้วย" ตัวใหญ่ๆ
เดี๋ยวก็จะเป็นตัวอักษรแล้ว แล้วเฮลิคอปเตอร์กู้ภัยก็จะเห็น
แล้วเราก็จะได้ออกไปจากที่นี่ ไม่ต้องขอบคุณหรอก
ไม่หรอก
ทําไมล่ะ
เพราะนั่นไม่ใช่ยาฆ่าหญ้า
นั่นน้ํามัน
ยกสองแล้วนะ โซอี้
ยกแรกฉันทําอะไร
อืม
เข้าใจแล้ว
รอด้วย
บ้าจริง
มีอะไรหรือเปล่า ฉันมีงานต้องส่งตามกําหนด
นางมีงานต้องส่งตามกําหนด มีงานต้องส่งตามกําหนดงั้นเหรอ
- ใช่ - นี่มันเรื่องความเป็นความตาย
เราจะได้อยู่ที่นี่กันอีกนาน
กําหนดส่งงานนี่ชี้ชะตาได้ ว่าเราจะมีกินหรือไม่มีในอีกหนึ่งเดือน
รู้ไหมว่าตอนนี้ตลาดผันผวนแค่ไหน
ไม่มีตลาด พื้นที่เทรดอะไรทั้งนั้น ไม่มีหนึ่ง ไม่มีศูนย์
เราติดอยู่ที่นี่อย่างไม่มีกําหนด
สกุลเงินตอนนี้คืออาหาร น้ํา แบตเตอรี่ ผ้าอนามัย
เข้าใจที่ฉันพูดไหม
ตอนนี้เธอเว่อร์เกินไปแล้ว
และเธอจะรู้สึกเหมือนนังโง่
พอเราได้ออกไปจากที่นี่พรุ่งนี้
ขอตัวไปหาสัญญาณก่อน
แดนนี่และอมีเลีย
กําหนดส่งงานกับกระเป๋าบ้าพวกนี้
- โซอี้ หยุด - โทษที
กะจะพูดมานานแล้ว ฉันชอบผมเธอแบบนี้นะ
แค่พยายามชวนคุย
เพราะตอนที่สําคัญ เราไม่ได้ยินอะไรออกจากปากเธอเลย
แต่พอเป็นหัวข้อเรื่องทรงผมใหม่ฉัน เธอกลับพูดเต็มที่
รู้ใช่ไหมว่าเขาจะไม่เป็นไร
เธอไม่มีสิทธิ์มาพูดถึงแดนนี่
หรือฟาร์มถั่วของฉัน หรืออะไรก็ตามที่ไม่น่าจดจําเกี่ยวกับฉัน
ที่ไม่เป็นไปตามความคาดหวังของเธอ โอเคไหม
เธอไม่รู้เรื่องชีวิตฉันหรอก
ฉันอาจจะตกแต่งอะไร ที่ดึงดูดความสนใจเพิ่มเข้าไปอีกหน่อย
เธอวาดรูปจู๋กับไข่สินะ
จู๋กับไข่ เจาะจงซะ
ตกแต่งแบบเฟมินิสต์น่ะ
เฟมินิสต์ไม่ช่วย ให้เครื่องปั่นไฟใช้งานได้หรอก โซอี้
ใช้เข่ายกสิ
ไม่ มืออาชีพเกินไป ไม่
คลิปบอร์ดแบบนั้นชวนให้คนถามเยอะเกิน
ก็จริง นังบ้านี่คุณสมบัติดีเกิน
นางชอบเป็นพี่เลี้ยง อยากรู้ว่า เห็นตัวเองยังไงในอีกห้าปีข้างหน้า
เราไม่อยากเห็นนางเลย
บายจ้า อิเดาะ
เลิศ ต้องงี้สิ
สีดํา เรียบๆ
มันบอกว่า "ฉันพร้อมเริ่มงาน
"แต่ไม่มากพอที่จะให้ถามคําถาม ลงรายละเอียด"
ของที่ยึดมา
อิเดาะ มานี่
เราจะไม่เป็นไร เทแกน
เราจะไม่เป็นไร
สุดยอด
โอเค
- มีสัญญาณแล้ว - เห็นสัญญาณอื่นไหม
ยังเร็วไป แต่ลองกระจายเสียงออกไป ก็ไม่เสียหายอะไร
คุณกําลังรับฟังโซโซเอฟเอ็ม ที่คําลับประจําวันนี้คือคําว่า กาวิ
สําหรับผู้ฟังต่างประเทศ
นี่คือชื่อเล่นเรียกวันโลกาวินาศ ที่ผู้กระจายเสียงชาวออสซี่คนนี้ตั้งให้
โทรเข้ามาเล่าเรื่องที่ตลกที่สุด จากการเอาชีวิตรอดจากกาวิที่ 9-7...
แต่เอาจริงๆ ช่วยด้วย
- ยกสามเหรอ - อืม
ว่าละ
แซนดี้ หยุดนะ
แซนดี้ หยุดกินได้แล้ว ความอยู่รอดของเราขึ้นอยู่กับมันนะ
อยู่ร่งอยู่รอดอะไรไม่สนแล้ว เปปี้ เราตายยังดีกว่าอีก
เธออยากเน่าตาย เพราะแย่งเศษแพนเค้กเนี่ยนะ
แซนดี้ ไม่นะ ถ้าไม่เห็นแก่เรา อย่างน้อยก็คิดถึงกลูเตนเถอะ
โคตรเกลียดเลมิงตันเลย
- เค้กออสเตรเลียเส็งเคร็ง - แซนดี้ ไม่นะ
จะเอาด้วยใช่ไหม ยัยชาวสวนถั่ว เข้ามาสิ
อย่าให้ฉันต้องเริ่มพูดถึงเวจจีไมต์นะ
นี่มันเชี่ยอะไร อีพวกโรคจิต
หยุดนะ
หยุด
ไม่
กล้าดียังไง
นั่นมันแหล่งวิตามินบีเดียวของเรานะ
- ก็แค่กระปุกเกลือ เปปี้ - อย่า
เห็นไหม อมีเลีย เพราะงี้ไง เราถึงต้องมีผู้นํา ไม่มีก็วุ่นวายแบบนี้แหละ
อย่ามาแตะต้องตัวฉัน
นี่
โทษที
ฉันรู้ว่ามันงี่เง่า
แต่ฉันหยุดคิดถึงนัดทําเด็กหลอดแก้ว อีกสองอาทิตย์ที่จะถึงนี้ไม่ได้
มันไม่ได้งี่เง่าหรอก ที เป็นเรื่องปกติมากๆ
ฉันรู้ว่ามันดูแย่
แต่เราไม่รู้สิ่งที่เราไม่รู้ มองในแง่ดีดีกว่านะ
แต่ที่ที่เราอยู่สูงมาก แล้วน้ําก็ท่วมหมด ถ้าเกิดว่าทุกอย่าง...
โอเค นี่ๆ ไม่เป็นไร
รู้ไหมว่าฉันเรียนรู้อะไร จากการทําสตาร์ตอัป
วิธีล้มเหลว
มีช่วงหนึ่ง ประมาณสามปีก่อน
บัญชีไม่มีเงินเหลือเลย
นักลงทุนไม่โทรกลับหาเรา
เราเลยนั่งคุยกับพนักงาน แล้วบอกทางเลือก
ฝ่ามันไป ไม่ก็หางานใหม่
เทเรซ่า ไม่มีใครออก
รู้ไหมทําไม
เพราะมันไม่ใช่ความล้มเหลว ถ้ายังไม่มีใครมาบอกว่าจบ
จากประสบการณ์ฉัน ความหวังจะหายไป ถ้าเราตัดสินใจล้มเหลว
โอเค
ฉันยังมีฮอร์โมนฉีดได้อีกสองวัน เหลืออยู่ในกระเป๋า
- ฉันควรฉีดต่อใช่ไหม - แน่นอน
เธอจะได้กลับบ้านแน่ เทเรซ่า
จริงไหม
นึกว่ายังทําได้
- ฉันแค่... - เราแค่กําลัง...
- แบ่งเตียง - ใช่
เตียงสปริงสําหรับเตียงถือพรหมจรรย์
จดไว้ให้ 11 เอฟด้วย
เดี๋ยวนะ เธอแบ่งห้องเหรอ ฉันขอหอหัวหน้านักเรียนได้ไหม
ไม่ ไม่ได้ๆ
ไม่มีทาง เรเน สองเอฟของฉัน
เดี๋ยวนะ แซนดี้ เธออาบน้ํามาเหรอ
ใช่ โอเค ใช่ ฉันอาบน้ํามา
ตัวฉันเปื้อนกลูเตนกับเวจจีไมต์
แต่ฉันนึกว่าเราไม่ควรใช้น้ํา
เรเน ถ้าเธอฉลาด ซึ่งก็เห็นแล้วว่าไม่
เธอจะรีบมาเลือกเตียง และอาบน้ําก่อนทุกคน
เพราะเชื่อฉัน พวกนางทําแน่
แล้วก็อีกอย่าง ความดันน้ําห่วยแตกฉิบหาย
สองเอฟของฉัน
ฉันเอาอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่เตียงสองชั้น ขอบใจนะ
- จดไว้หมดไหม - อืม
เริด
นั่นไอศกรีมเหรอ
เพราะมีคนผิดคําภคินีปฏิญาณ
เลยเหลือแค่ของแช่แข็งน่ะ
เธอพยายามหากระเป๋าลิมิเต็ดเอดิชั่น ตอนท้องว่าง
ถั่วไหม
โอเค ฉันเจอโพรเล็กซอฟต์แล้ว กินได้ประมาณสองสามเดือน
เจออย่างอื่นด้วย
ขอบใจนะ เรเน
เราจะต้องได้ออกไปจากที่นี่ ก่อนที่มันจะหมด
ใช่
ฉัน อมีเลีย สองเอฟ
เธอไม่ต้องกังวลเรื่องพวกนั้นหรอก
โซอี้ดูให้แล้วว่าจะไม่มีใคร เอาห้องเก่าเธอไปได้
นางบอกเราแล้วละ
เราแค่ไม่ได้ฟัง
อืม
ฉันรู้
ไม่เอาน่า แซนดี้
แค่นี้เราก็มีปัญหาน้ํามากพอแล้ว
ยังไม่รวมที่เธอเอาเข้ามาอีก ใช่ไหมพวกเรา ว่าไงล่ะ
เธอยังไม่ได้อาบน้ําเลยด้วยซ้ํา โซอี้
- ลอเรน - สาม...
น้ําใช้ไม่ได้
ดูดขี้ซะ โซอี้
รออะไรแบบนี้มานานแล้ว
กรรมตามสนองแล้ว
ว่าแล้ว เราซวยแล้ว
และถ้าเราจะต้องตายในรูหนูนี่จริงๆ
ทุกนางอย่ามายุ่งสองเอฟ เพราะไม่มีทาง
ที่ฉันจะนอนเตียงสองชั้นเหมือนนักโทษ
- แซนดี้ - โดยเฉพาะเธอ ยัยโซอี้ มิลเลอร์ขี้นก
แซนดี้ เงียบไปเลย
เทแกนกับเมแกนแบ่งหอให้แล้ว
ทุกคนได้เตียง
ใช่ไหม ลอร่าที่ไม่น่าจดจํา
ใช่ พวกนางเอาคลิปบอร์ดให้ฉัน บอกให้ฉันจัดการต่อ
ให้ตายเถอะ พวกนางกําลังไปจองสองเอฟ
- ไม่สนแล้วโว้ย - จริงๆ นี่เป็นระบบนะ
อย่าเด็ดขาด
โซอี้ ปล่อย
ฉันต้องได้เตียง ฉันต้องได้เตียง
ไม่นึกว่าจะได้มาเจอเธออีก
ขอบใจนะ
วันนี้มีเรื่องเยอะเลย
ฉันจะไม่พูดรายละเอียดให้เธอเบื่อ แต่สรุปสั้นๆ
อาหารสดกับน้ําหมดแล้ว
มีเราหลายสิบคน เราอาจติดอยู่นี่ไปอีกหลายเดือน
ดูเหมือนเธอกําลังจัดการทุกอย่างอยู่
พวกนั้นไม่กลัวฉัน
ฉันรู้ว่าฉันเคยทําให้เธอเสียใจ อมีเลีย
แล้วก็...
อยากให้รู้ว่าฉันเสียใจ
แต่อํานาจที่ทุกคน ฝากฝังไว้กับฉัน มันฉายออกมาเอง
ฉันไม่เคยขอให้ได้มันมา
ไม่ต้องคิดมากหรอก
เราแค่ต้องมีนังตัวร้ายสักคน
ฉันไม่ทําอะไรแบบนั้นแล้ว
แต่ตอนที่เธอเป็นกัปตัน แซสเกีย เราไม่เคยแพ้เลย
อิเดาะ
นั่นหมอนฉันนะ
นี่พวกเธอ คิดถึงคําภคินีปฏิญาณสิ
แซนดี้ หุบปากไปซะ
แซนดี้ ขอนะ ร้องไห้เบาๆ กว่านี้หน่อยได้ไหม
ฉันจําเป็นต้องมีสมาธิ ปกติมิตช์เป็นคนฉีด
ไม่รู้ทําไมเธอยังมีแก่จิตแก่ใจ
ทุกอย่างรวมถึงตัวอ่อนของเธอ มันตายไปแล้ว
แซนดี้
ไปหากระเป๋ากันดีกว่าไหม
ในที่สุด
ถอยไป แซสเกียจะช่วยฉันหากระเป๋า
อีพวกขี้เกียจ
โอเค พร้อมนะ
เอาละนะ
เรียบร้อย
ขอบใจนะ แซสก์
ช่วยด้วย
บ้าเอ๊ย
ทําไมกระเป๋าฉันจะต้องมาอยู่ไกลขนาดนี้
เธออาจลืมทิ้งไว้นี่ ตอนเรามาเอาลูกเน็ตบอลก็ได้
ว่าไง เพื่อน
ให้ตายเถอะ โซอี้ อย่าทําแบบนี้ ขอร้อง
นั่นไม่ใช่กระเป๋าฉัน
แค่นังโซอี้งี่เง่าอยู่ในโรงเก็บของ แบบพวกโดนไล่จากกลุ่มอย่างที่นางเป็น
มาสิ มาช่วยเราหากระเป๋าถือไหม
คงงั้น
สนุกนะ
มันอยู่ในหลุมยุบ
ฉันรู้
แซนดร้า ดี เราจะมาลองหาใหม่พรุ่งนี้ โอเคไหม
ฉันแค่อยากกลับบ้าน
ฉันไม่น่ามาเลย
ฉันรู้
ฉันเกลียดที่นี่
จริงเหรอ
ฉันรักที่นี่นะ
แต่ก็ยังไม่หายเกลียดสินะ
ฉันรู้สึกว่าฉันได้รางวัลรองที่โหล่มาตลอด
เธอพยายามบอกเราแล้ว โซโซ
ก็แค่นี่มันไม่น่าเชื่อ
คิดว่าเราจะอยู่บนเรือกลางทะเลแบบนี้ ได้นานแค่ไหน
น่าจะสองสามวัน เธอคิดว่าไง
ฉันว่าทุกอย่างเป็นไปได้ ถ้าเราไม่ตัดสินใจว่าจะล้มเหลว
และฉันก็ไม่เคยตัดสินใจแบบนั้นสักครั้ง
- ลุกขึ้น - อะไร อ้อ
โอเคนะ มา
- เอารองเท้าให้ฉันทีได้ไหม - แซส
- ว่าไง
แซส เดี๋ยว นี่เราเพิ่งทําอะไรลงไป
เราต้องกลับไปนะ
อะไร ไอเดียเธอนะ ที่ให้ผลักนางออกไปจนกว่านางจะสงบ
อะไรกัน ไม่นะ ไม่ใช่... ฉันไม่ได้...
ฉันไม่ได้หมายความว่าให้ผลักนางออกไป
ฉันหมายถึงถ้าไม่มีคนมาช่วย เราก็ต้องออกเรือไป
- ไม่ใช่... - อ้อ
ทีนี้เธอก็เห็นแล้วว่าเธอทําให้ฉันสับสน
แซสเกีย หยุดนะ
เราจะไม่รอด ถ้าเราพานางกลับมาคืนนี้
- รอดสิ - นางเป็นไวรัส โซ
ถ้าเราปล่อยให้นาง เอาความสิ้นหวังไปแพร่ให้คนอื่น
เราจะไม่มีทางตั้งสติได้
อีกอย่าง ยังไงลมใต้หรืออะไรก็ตาม
ก็จะพัดเอานางกลับมาตอนเช้าอยู่ดี กลัวแล้วนางอาจทําตัวดีก็ได้ ไปเถอะ
ขอบใจที่เก็บห้องเก่าไว้ให้ฉัน
ออกไป
ออกไป ขอบใจ
ปิดประตู โซโซ
คําบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร