Hallo? Waar is iedereen?
Hallo?
Hé, Tea Bag.
Welkom bij de ergste kater van je leven, meisje.
Sandy, toe. Je bent nu al uren non-stop bezig.
Kijk wie ik heb gevonden.
De eerste die flauwvalt tijdens het logeren, zoals altijd.
Waar zijn jullie allemaal mee bezig?
Ik zag net een echte zeehond op de korfbalvelden.
Dat is Seal, de zeehond.
Zoals de zanger.
Ik moet mijn man bellen en naar Brisbane toe.
Dit gebeurt ook in Brisbane. Waarom zijn jullie niet in paniek?
Dat waren we om 4.00 uur. Je hebt 't gemist.
Sorry. We laten je nooit meer de paniek missen.
- Oké. - Goed? Oké.
Niemand weet wat er aan de hand is.
De stroom is uitgevallen en er is geen telefoonsignaal.
Dus pak een pannenkoek, haal diep adem
en dan maken we een plan, oké?
Iemand wist wel wat er aan de hand was.
Er was een kleine miscommunicatie.
Zo kun je het ook zeggen.
Er zijn geen pannenkoeken meer.
Ik snap niet hoe jullie kunnen eten.
Teresa, dan kunnen jij en Zoe Sandy's pannenkoek toch delen?
- Zij eet 'm niet. - Nee.
Het is al erg zat dat jij ooit mijn Oakleys hebt gestolen.
En nu wil je mijn pannenkoek? Wat voor beste vriendin zou dat doen?
Sorry, maar sinds wanneer waren wij beste vriendinnen?
Saskia was mijn beste vriendin.
Nee, Zoe was Saskia's beste vriendin.
Nee, Amelia was Zoe's beste vriendin.
Nee, het was Amelia en toen heeft ze haar gedumpt voor Saskia.
Wij waren beste vriendinnen, Teresa.
Boeien, geef me alsjeblieft de pannenkoek.
Wil je hem?
Ga hem maar halen.
Juist, dames, wat is ons plan?
Want, als voormalig schoolleider...
- Conciërgeschoolleider. - Oké, wat dan ook.
Ik ben bereid deze noodsituatie te leiden.
Ja, Sas?
Wat is het plan?
Ik vind niet dat we een leider moeten aanwijzen.
We werken samen. Delen.
Maar het kan handig zijn om één persoon te hebben die...
Ik ga op zoek naar een signaal.
Het roeiteam kan een boot pakken en kijken wat daarbuiten is.
- Ja. - Dus, jij en ik.
Toch, Amelia?
Ik ga op zoek naar EHBO-koffers en andere hulpmiddelen.
Ja, ik ga...
- Een vogel zoeken die in je mond kakt? - In een zinkgat vallen?
Of gewoon oprotten en sterven.
Zoe, je mag afwassen als boetedoening.
Ik zorg voor de voedselvoorraad.
Maar ondertussen eet niemand iets en gebruikt niemand water.
We weten niet hoe lang we hier blijven. Een erecode.
Een zusterlijke afspraak dat niemand eet tot we allemaal eten.
Oké? Geweldig.
En hoe kunnen we onszelf beter opvrolijken dan met wat schoolspirit?
Nee, niet doen.
Ridge Heights-meisjes blijven kalm
We zijn zulke slimme meiden
- Meals, kan ik je even spreken? - Nee, dat hoeft niet.
Sorry, dat ik je moet teleurstellen.
Goed zo, meiden.
Blijf gefocust. Ogen naar voren.
Tegelijk.
Kom op, meiden. Tegelijk.
Stop met roeien. Stop.
Wil je bij een winnend team horen, Amelia?
Ik stelde je een vraag, heikneuter.
Wil je bij dit team of niet?
Niet echt, nee.
Ga dan mijn boot uit.
Je hebt me gehoord. Ga de boot uit.
Ga. Ga de boot uit.
Voer het tempo op, Collins.
Je kunt de tering krijgen, Saskia.
Wat?
Wacht. Amelia, wat doe je?
Stop.
Wat doet ze...
Amelia.
Oké, dames, zoek mijn tas.
Hij moet hier ergens zijn.
Niemand stopt tot hij gevonden is.
Sandy, is dit hem?
Geintje zeker? Ik ruik dat nepleer vanaf hier.
- Je beledigt me, vergetelijke Laura. - Hoe kom je daaraan?
We zouden toch samen eten?
Ja, dat is zo.
Ik heb geen pannenkoek gekregen en ik heb mijn tas nog steeds niet gevonden.
Het is een D'Amiré, Pepé. Een limited edition D'Amiré.
Het is een totale verspilling van vrouwenkracht om een tas te zoeken.
We hebben kaarsen en zaklampen nodig.
Iets waarmee we ibissen kunnen vangen als we wanhopig worden.
Hé.
Ik had net een wens-chipje.
Dit gaat om leven en dood.
Wat snap je niet?
We maken er wel leven en dood van.
- Kom op. - Blijf uit mijn buurt.
Wacht. Is iedereen iets aan het doen?
Misschien moeten we gewoon net doen alsof we iets doen
om de zusterovereenkomst na te komen.
Ja.
- Nee. - We hebben een klembord nodig.
Ja.
Bekijk het.
God, waar ben ik mee bezig?
Waar ben ik mee bezig?
Amelia, wat kan ik voor je doen?
Ze werken. Ja. En of ze werken.
Ik was vergeten dat ik ze wilde checken.
Maar goed, wat is er?
Zeg nu wat, alsjeblieft.
Denk je dat je wat Prolexoft voor me hebt?
Prolexoft. Dat... Ja.
Ja, natuurlijk. Prolexoft.
Geweldig.
In een school met 800 meisjes,
kan het niet zo moeilijk zijn om antidepressiva te vinden.
Ja.
Bitches zijn maf.
Nee, sorry. Ik wilde niet...
Gaat het?
Ja.
Nu wel.
Wacht, is er iets gebeurd?
- Hoorde je iets over een redding? - Nee. Het is gewoon...
- We zijn hier het veiligst. - Ja.
Kunnen we het Prolexoft-ding tussen ons houden?
Ja. Dokter-patiënt-bondje.
- Ja, het is... - Ja.
Prolexoft, begrepen.
Heb je een steen door het raam van de radioclub gegooid?
Misschien.
Waarom ben je zo nat? Wat is er met die tandenborstel?
Kun je de radio laten werken? Weet je nog hoe?
Ja, maar niet zonder stroom.
Mooi. Laten we wat gaan halen.
Ik heb het druk met ons redden.
Ik ben groot 'help' in het gras aan het schroeien.
De letters zullen verschijnen en de reddingshelikopter zal ze zien.
En, bam, we zullen hier weg zijn. Graag gedaan.
Nee, dat lukt zo niet.
Waarom niet?
Dat is geen herbicide.
Dat is benzine.
Slag twee.
Wat was slag één?
Ja.
Ik snap het.
Wacht even.
Godver.
Ga je lekker? Ik heb een deadline.
Ze heeft een deadline. Heb je een deadline?
- Ja. - Dit is leven en dood, Phoebe.
We blijven hier nog heel lang
en die deadline is het verschil tussen wel of niet eten over een maand.
Heb je enig idee hoe onstabiel de markt is?
Er is geen markt, beursvloer. Geen enen, geen nullen.
We zijn voor langere tijd gestrand.
De munteenheid is nu voedsel, water, batterijen en tampons.
Snap je wat ik zeg?
Je doet erg melodramatisch.
En je zult je best wel een trut voelen
als we hier morgen weg zijn.
Excuseer me nu, ik ga een signaal zoeken.
Stomme deadlines en handtassen.
- Zoe, hou op. - Sorry.
Ik wilde het eerder al zeggen, ik vind je haar mooi zo.
Ik probeer een gesprek aan te knopen.
Ja, als het er toe doet, horen we niks van je,
maar over mijn nieuwe kapsel praat je wel mee.
Je weet dat hij het wel redt.
Je mag niet over Danny praten.
Of mijn pindaboerderij of andere saaie dingen over mij
die niet aan je verwachtingen voldoen.
Je weet niets over mijn leven.
Ik heb misschien wat opvallends toegevoegd.
Je tekende een lul en ballen.
Lul en ballen, zo kinderachtig.
Feministische dingen.
Feminisme zal de generator niet laten draaien.
Til vanuit je knieën.
Nee. Dat is te professioneel.
Zo'n klembord nodigt te veel vragen uit.
Je hebt gelijk. Dit wijf is te bekwaam.
Ze is mentor en wil weten waar je jezelf over vijf jaar ziet.
We willen haar helemaal niet zien.
Dag, bitch.
Te gek, ja.
Zwart. Simpel.
Dat zegt: 'Ik ben druk bezig,
'maar niet genoeg om er gedetailleerde vragen over te stellen.'
GECONFISQUEERDE SPULLEN
Bitch, kom hier.
Wij gaan ons wel redden.
Ja.
Goed.
- We hebben een signaal. - Ook nog andere?
Nee, daar is het te primitief voor, maar een berichtje kan geen kwaad.
Je luistert naar Zo-Zo FM waar het geheime woord van de dag Poco is.
Voor internationale luisteraars,
zo noemt deze Australische omroep de apocalyps.
Bel met je grappigste verhalen over het overleven van de Poco op 9-7...
Nee, maar serieus, help.
- Slag drie? - Ja.
Ja.
Alsjeblieft, Sandy, stop.
Sandy, stop met eten. Onze overleving hangt ervan af.
Fuck overleven, Pepé. We zijn dood beter af.
Wil je wegrotten terwijl je vecht om pannenkoekkruimels?
Als het niet voor ons is, denk dan aan de gluten.
Ik heb een hekel aan kokoscake.
- Kleverige, Australische cake. - Sandy, nee.
Wil jij ook vechten, pindaboer? Kom maar op.
En breek me de bek niet open over Vegemite.
Waar gaat dat verdomme over, stomme idioten?
Zet neer.
Nee.
Hoe durf je?
Dat was onze enige bron van vitamine B.
- Het is een pot zout, Pepé. - Niet doen.
Zie je? Daarom is er een leider nodig. Zonder leider is het chaos.
Blijf van me af.
Sorry.
Het is dom,
maar ik blijf maar malen over mijn IVF-afspraak over twee weken.
Ik vind het niet dom. Ik vind het volkomen normaal.
Het ziet er niet best uit,
maar we weten niet alles. Laten we positief blijven.
Wij zitten zo hoog en het is overal. Wat als alles...
Ja. Oké. Het is oké.
Weet je wat ik van m'n start-up heb geleerd?
Hoe te falen.
Er was een periode, zo'n drie jaar terug.
De bankrekeningen waren leeg,
investeerders belden ons niet terug.
Dus we gingen om tafel met ons personeel en gaven ze een optie.
Of je blijft, of je gaat een nieuwe baan zoeken.
Er is niemand weggegaan.
Weet je waarom?
Het is geen falen tot iemand zegt dat het zo is.
In mijn ervaring dooft hoop alleen uit als je besluit te falen.
Oké.
Ik heb nog een paar dagen aan hormooninjecties in mijn tas.
- Ik moet ze blijven nemen, toch? - Absoluut.
Je gaat naar huis.
Toch?
Ik kan het nog steeds.
- Ik was gewoon... - Wij waren gewoon...
- Bedden aan het uitzoeken. - Ja.
Ja, uitstekende spiraalveer voor zo'n soort kuisheidsbed.
Noteer het voor 11F, alsjeblieft.
Wijzen jullie kamers toe? Mag ik de grote prefectkamer?
Nee.
Echt niet, Renee. 2F is van mij.
Wacht. Sandy, heb je gedoucht?
Ja. Ik heb gedoucht.
Ik zat onder de gluten en Vegemite.
Maar het is toch niet de bedoeling dat we water gebruiken?
Renee, als je slim was, wat je duidelijk niet bent,
zou je een bed zoeken en douchen voor alle anderen dat doen.
Want geloof me, dat zullen ze doen.
En ter info, dames, de waterdruk is nog steeds beroerd.
2F, bitches.
Weet je wat? Als het maar geen stapelbed is.
- Heb je dat allemaal? - Ja.
Top.
Is dat ijs?
Aangezien iemand de zusterovereenkomst heeft geschonden,
zijn er alleen nog bevroren dingen.
Probeer jij maar eens op een lege maag een tas te zoeken.
Erwten?
Ik heb voor een paar maanden Prolexoft gevonden.
Onder andere.
Bedankt.
We zullen hier zeker weg zijn voor het op is.
Ja.
Ik, Amelia, 2F.
Daar hoef je je niet druk om te maken.
Zoe zorgde ervoor dat niemand jullie oude kostschoolkamer inpikt.
Ze heeft het ons wel verteld.
We hebben gewoon niet geluisterd.
Ja.
Ik weet het.
Kom op.
We hebben al genoeg waterproblemen
zonder dat jij er nog meer aan toevoegt. Toch, meiden?
Je hebt niet eens afgewassen.
- Lauren... - Drie...
De leidingen zijn kaduuk.
Vreet kak, Zoe. Letterlijk.
Dat had ik nodig.
Dat is karma.
Ik wist het. We zijn de lul.
Als we in deze dump moeten sterven,
blijft iedereen uit 2F, want ik ga echt niet
in een stapelbed slapen als een gevangenisbitch.
- Sandy. - Vooral jij, Zoe 'vogelkak' Miller.
Sandy, kalm aan.
Tegan en Megan hebben de slaapkamers toegewezen.
Iedereen heeft een bed.
Toch, vergetelijke Laura?
Ze hebben me net het klembord gegeven. Zoek het uit, zeiden ze.
O, mijn god. Nu zitten ze zelf in 2F.
- Bekijk het. - Er zit wel een systeem in.
Waag het niet.
Laat me los.
- Ik wil een bed. - Ik wil een bed.
Niet gedacht dat ik jou nog zou zien.
Bedankt.
Het is een veelbewogen dag geweest.
Ik zal je de details besparen, maar in het kort...
We hebben nu al geen vers voedsel en water meer.
We zijn met tientallen en misschien zijn we hier nog maanden.
Het klinkt alsof je erbovenop zit.
Ze zijn niet bang voor mij.
Ik weet dat ik je gekwetst heb.
En...
Weet dat het me spijt.
Maar dat jullie me als autoriteit zien, dat projecteren jullie.
Ik heb er nooit om gevraagd.
Denk er niet te veel over na.
We hebben een bitch nodig.
Ik doe die shit niet meer.
Het punt is, toen jij aanvoerder was, verloren we nooit een race.
Bitch.
Dat is mijn kussen.
Dames. Denk aan de zusterovereenkomst.
Sandy. Kun je je klep houden?
Sandy, zou je wat stiller kunnen huilen?
Ik moet me concentreren. Meestal injecteert Mitch me.
Waar maak je je druk om?
Alles, inclusief je embryo's, is dood.
Sandy.
Zullen we je tas gaan zoeken?
Eindelijk.
Opzij. Saskia gaat me helpen mijn tas te vinden.
Luie wijven.
Oké. Klaar?
Goed. Daar gaat ie.
Klaar.
Dank je, Sask.
Godver.
Waarom zou mijn tas hier helemaal zijn?
Misschien heb je 'm achtergelaten toen we de ballen haalden.
Hé, meiden, hoe is het?
Jezus, Zoe. Doe dat niet.
Dat is mijn tas niet.
Het is stomme Zoe, die in de schuur woont als de mislukkeling die ze is.
Kom op. Help je ons mee zoeken naar een handtas?
Waarom niet?
Ja, gezellig.
Hij ligt in het zinkgat.
Ik weet het gewoon.
Sandra Dee, we gaan het morgen opnieuw proberen, oké?
Ik wil gewoon naar huis.
Was ik maar nooit gekomen.
Ik weet het.
Ik haatte deze plek.
Echt?
Ik vond het er fijn.
Je kunt het nooit echt loslaten, hè?
Ik heb het idee dat ik altijd de laatste ben geweest.
Je probeerde het ons wel te vertellen.
Dit was gewoon ongelooflijk.
Hoelang zou je op zee kunnen overleven in zo'n ding?
Misschien twee, drie dagen. Wat denk jij?
Ik denk dat alles mogelijk is, tot je besluit te falen.
Ik heb dat besluit nog nooit genomen.
- Sta op. - Wat? O, ja.
Goed? Kom op.
- Kun je mijn schoenen pakken? - Sas?
- Ja.
Wacht. Wat hebben we net gedaan?
We moeten teruggaan.
Wat? Het was jouw idee Sandy de zee op te duwen tot ze gekalmeerd is.
Wat? Nee. Dat was niet... Dat is niet wat ik...
Dat was niet mijn bedoeling.
Ik bedoelde dat als we niet gered worden, we een boot moeten nemen.
- Dat is niet... - Juist.
Je snapt hoe ik daardoor in de war raakte.
Saskia, stop.
We overleven het niet als we haar terug gaan halen.
- Jawel. - Ze is een virus.
Als ze de anderen besmet met haar hopeloosheid,
zullen we het nooit redden.
Bovendien, de zuidenwind, of wat dan ook
zal haar morgenochtend terug blazen en de schrik zal haar goed doen.
Bedankt voor mijn oude kamer.
Nou, eruit.
Eruit. Dank je.
Doe de deur dicht, Zo-Zo.
Ondertiteld door: Chris Freriks
Creatief Supervisor Florus van Rooijen