1
00:00:07,720 --> 00:00:08,720
โซอี้
2
00:00:09,760 --> 00:00:12,160
คุณก็รู้ว่าผมชอบที่ได้รู้จักคุณ
3
00:00:13,240 --> 00:00:14,280
คุณสวยมาก
4
00:00:15,560 --> 00:00:16,480
{\an8}และฉลาด
5
00:00:16,480 --> 00:00:17,840
{\an8}เดอะแมตช์ กาเรธจะเลือกใคร
6
00:00:17,840 --> 00:00:20,040
{\an8}และ... ปราโมช
7
00:00:21,480 --> 00:00:22,840
{\an8}ผู้หญิงแกร่งอย่างคุณ
8
00:00:22,840 --> 00:00:26,280
{\an8}สมควรจะได้คู่กับคนที่แมตช์กับคุณจริงๆ
9
00:00:28,400 --> 00:00:29,400
ผมขอโทษ โซอี้
10
00:00:31,360 --> 00:00:32,600
แต่ผมไม่ใช่ผู้ชายคนนั้น
11
00:00:35,760 --> 00:00:37,840
- ใช่สิ
- ไม่
12
00:00:37,840 --> 00:00:42,040
ผมไม่เคยได้ยินคําว่า "ปราโมช" มาก่อน
จนได้ยินจากคุณ
13
00:00:42,040 --> 00:00:45,400
ฉันก็ไม่เคยได้ยินเรื่องการออกกําลังแบบฮิต
14
00:00:45,400 --> 00:00:47,680
แต่ดูตอนนี้สิ สควอตได้ทั้งวันเลย
15
00:00:47,680 --> 00:00:49,200
- จริงๆ
- ทําได้ดี
16
00:00:49,200 --> 00:00:50,440
- ใช่
- เดี๋ยว โซอี้
17
00:00:50,880 --> 00:00:53,760
ผมขอโทษ แต่คุณไม่แมตช์กับผม
18
00:00:58,040 --> 00:00:59,760
คุณกําลังบอกว่า...
19
00:01:00,680 --> 00:01:02,840
ถ้าฉันหัวเราะมุกคุณดังกว่านี้
20
00:01:02,840 --> 00:01:04,960
- ไม่เอาน่า อย่าทําแบบนี้
- หรือไม่ก็...
21
00:01:04,960 --> 00:01:08,160
ถ้าฉันบีบไข่คุณใต้ผ้าห่ม
22
00:01:08,160 --> 00:01:11,400
ตอนที่คน 15 คนกําลังถ่ายทํา
ฉันถึงจะแมตช์กับคุณใช่ไหม
23
00:01:11,400 --> 00:01:12,920
เรายังถ่ายอยู่หรือเปล่า
24
00:01:13,040 --> 00:01:16,560
ไม่อยากเชื่อว่าฉันถูกลากเข้ามา
ทําเรื่องบ้านี่ แล้วเพื่ออะไร
25
00:01:17,000 --> 00:01:21,160
เพื่อไอ้โง่หล่อๆ ที่คิดว่า
ดวงจันทร์คือเงาของดวงอาทิตย์
26
00:01:21,160 --> 00:01:23,240
ล้อเล่นหรือเปล่า ช่างแม่ง
27
00:01:23,240 --> 00:01:25,880
งั้นเหรอ เราบางคนมาที่นี่เพื่อหาความรัก
28
00:01:25,880 --> 00:01:28,800
รักเหรอ มาเพื่อหาความรักเหรอ
29
00:01:28,800 --> 00:01:29,880
- ใช่
- จริงเหรอ
30
00:01:29,880 --> 00:01:31,440
เพราะไม่มีอะไรบอกว่ารัก
31
00:01:31,440 --> 00:01:34,960
ได้เท่ากับตอนโปรโมตแอปฟิตเนส
ระหว่างพิธีมอบกุหลาบแล้ว
32
00:01:34,960 --> 00:01:37,520
- แต่ฉันคงเป็นพวกอยากดัง
- จะคัทไหม
33
00:01:37,520 --> 00:01:41,440
ที่หวังว่าจะได้งานพิธีกรวิทยุ
จากรายการเหยียดเพศบ้าๆ นี่
34
00:01:41,440 --> 00:01:45,160
- ผมว่าเราควรคัท
- หรืออย่างน้อยพอดแคสต์ก็ได้
35
00:01:45,760 --> 00:01:49,560
รายการนี้ปลอมพอๆ กับผิวแทนของคุณ
36
00:01:49,920 --> 00:01:51,800
ดอกไม้ปลอมๆ นี่
37
00:01:51,800 --> 00:01:53,520
- ปลอม ปลอม
- ใจเย็น
38
00:01:53,520 --> 00:01:56,640
อันนี้จริง แต่ไม่ได้ผูกติดกับอะไรเลย
39
00:01:56,640 --> 00:01:58,360
ในนี้ไม่มีเพดาน
40
00:01:58,360 --> 00:02:00,040
ตอแหล
41
00:02:00,040 --> 00:02:04,480
แล้วก็ชีสที่เราไม่เคยได้กิน
42
00:02:05,040 --> 00:02:06,840
- แล้วก็นกพิราบ
- อย่าทํานก
43
00:02:06,840 --> 00:02:08,920
อย่าให้ฉันต้องเริ่มเรื่องนกพิราบ
44
00:02:08,920 --> 00:02:10,600
- อย่าแตะ
- ถอยไป
45
00:02:10,600 --> 00:02:11,840
นกของความรัก
46
00:02:11,840 --> 00:02:16,320
หนูบนท้องฟ้าที่ทําให้หญิงโสดทุกคน
รู้สึกแย่กับตัวเอง
47
00:02:16,320 --> 00:02:17,680
เขาเป็นบ้าไปแล้ว
48
00:02:17,680 --> 00:02:19,440
- ถ่ายต่อ อย่าคัท
- ไปตายซะ
49
00:02:19,440 --> 00:02:21,560
- โซอี้
- พอ ออกไป
50
00:02:21,560 --> 00:02:23,280
โซอี้ หยุดเถอะ
51
00:02:23,280 --> 00:02:26,280
- โซอี้ อย่า
- ไปเลย ไป
52
00:02:26,880 --> 00:02:28,000
ออกไปเลย
53
00:02:29,760 --> 00:02:31,160
ตายแล้ว
54
00:02:32,160 --> 00:02:34,400
สุดยอด ห้ามคัท
55
00:02:34,400 --> 00:02:35,880
มันขี้ใส่ปากฉัน
56
00:02:37,600 --> 00:02:38,440
{\an8}#โซอี้ #แมตช์ #ขี้
57
00:02:38,560 --> 00:02:39,680
{\an8}โซอี้ ทําอะไรน่ะ
58
00:02:39,680 --> 00:02:40,720
{\an8}ขี้นกคือแมตช์ของเธอ
59
00:02:42,280 --> 00:02:43,440
{\an8}แชร์
60
00:02:45,200 --> 00:02:46,360
{\an8}กําลังติดเทรนด์
61
00:02:48,920 --> 00:02:50,280
{\an8}โง่ชะมัด
62
00:03:02,560 --> 00:03:03,880
หกเดือนต่อมา
63
00:03:11,560 --> 00:03:12,760
ไม่ๆ
64
00:03:17,280 --> 00:03:19,720
ระหว่างเราจะเป็นงี้จริงๆ เหรอ
65
00:03:20,440 --> 00:03:22,800
ทําตัวป๊อด ส่วนฉัน
66
00:03:23,120 --> 00:03:25,880
รู้ตัวว่าคุยคนเดียวเสียงดังอีกแล้ว
67
00:03:56,080 --> 00:03:58,000
นึกว่าเราถูกชะตากัน
68
00:04:24,360 --> 00:04:25,480
อะไรเนี่ย
69
00:04:28,320 --> 00:04:29,520
เฉพาะฉุกเฉิน
70
00:04:29,520 --> 00:04:31,360
ตอนนี้ฉุกเฉิน
71
00:04:38,480 --> 00:04:40,000
{\an8}ผู้ใช้: ขี้นกคือแมตช์ของเธอ
ผู้ใช้: ปกติขี้ออกมา...
72
00:04:40,000 --> 00:04:41,560
มันตัดต่อไม่ดีเอง
73
00:04:41,880 --> 00:04:43,720
แจ้งเตือนภัยธรรมชาติรุนแรง!
อพยพขึ้นที่สูง
74
00:04:43,720 --> 00:04:45,040
บ้าจริง โอเค
75
00:05:07,080 --> 00:05:08,760
...จัดงาน
76
00:05:08,760 --> 00:05:11,560
นอกจากจัดงานเลี้ยงรุ่นแล้ว
ซึ่งก็ทําให้ฉันยุ่ง
77
00:05:11,560 --> 00:05:14,160
ตอนนี้ฉันกําลังไปได้สวย
กับการคัดเลือกเบื้องต้นของปี 2036
78
00:05:14,160 --> 00:05:17,200
ถ้าที่นั่ง... ไม่ๆ
79
00:05:17,200 --> 00:05:20,000
เทเรซ่า นี่ขวดฟ้า
ขวดที่สี่ของเธอแล้วนะชั่วโมงนี้
80
00:05:20,480 --> 00:05:24,440
ช้าๆ หน่อย
ไม่ก็ดื่มขวดส้มบ้าง ให้ตายเถอะ
81
00:05:25,160 --> 00:05:26,480
เอาขวดส้มไหม
82
00:05:26,480 --> 00:05:28,560
- ฉันกะจะ...
- อร่อยมากนะ
83
00:05:31,320 --> 00:05:32,800
แล้วนี่
84
00:05:33,440 --> 00:05:37,480
รู้ไหมว่าโซอี้บอกว่าจะมาหรือไม่มา
85
00:05:37,480 --> 00:05:39,240
ไม่ได้ข่าวเลย
86
00:05:39,240 --> 00:05:43,560
แค่โดนนกขี้ใส่ปากออกทีวีทั่วประเทศ
87
00:05:43,560 --> 00:05:45,880
ไม่ได้หมายความว่า
นางจะได้รับยกเว้นไม่ต้องตอบกลับ
88
00:05:45,880 --> 00:05:47,080
ใช่
89
00:05:48,160 --> 00:05:49,600
กัปตันโรงเรียน
90
00:05:50,080 --> 00:05:53,720
อย่ามองฉันแบบนั้น
ฉันรู้ว่าเธอเคยเป็นกัปตันโรงเรียน
91
00:05:53,720 --> 00:05:56,160
เธอก็หายตัวไปตอนกลางปี
92
00:05:56,160 --> 00:06:00,000
จริงๆ ฉันเป็นรักษาการกัปตันโรงเรียน
แต่ก็ต้องมีคนก้าวขึ้นมาทํา
93
00:06:00,000 --> 00:06:02,080
แน่นอน ไม่สงสัย
94
00:06:02,080 --> 00:06:06,200
พูดถึงการอัปเกรด
เธอได้เจอแซสเกีย 2.0 หรือยัง
95
00:06:06,640 --> 00:06:09,600
รู้ไหมว่าผ้าอนามัยทุกห่อที่แซสเกียขายได้
96
00:06:09,600 --> 00:06:12,760
นางบริจาคอีกห่อ
ให้ผู้หญิงในประเทศยากจน
97
00:06:12,760 --> 00:06:14,920
อย่าบอกว่าคนเราเปลี่ยนไม่ได้
98
00:06:14,920 --> 00:06:17,960
นางเคยทําให้ชีวิตเธอเหมือนตกนรก
ไม่ใช่เหรอ เจเนวีฟ
99
00:06:18,480 --> 00:06:21,040
นางเคยทําให้ชีวิตเธอเหมือนตกนรก
ไม่ใช่เหรอ อมีเลีย
100
00:06:21,040 --> 00:06:23,000
ว่าแต่ทําไมเธอออก
101
00:06:23,000 --> 00:06:27,040
ข่าวลือบอกว่าเธอโดนไล่ออก
เพราะเอากับลูกจ้างโรงเรียน
102
00:06:27,040 --> 00:06:28,560
นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ฉันออก
103
00:06:28,560 --> 00:06:31,240
เธอพูดให้มันดูอื้อฉาวกว่าความจริงมาก
104
00:06:31,240 --> 00:06:33,160
แล้วอะไรล่ะ ทําไมเธอถึง...
105
00:06:33,160 --> 00:06:35,440
- โทษนะ
- อะไร เธอแต่งงานกับเขาเหรอ
106
00:06:36,000 --> 00:06:37,960
ไม่เห็นเขียนบอกตรงไบโอเลย
107
00:06:37,960 --> 00:06:40,400
- สนุกไหม
- แย่กว่าที่ฉันคิดอีก
108
00:06:40,400 --> 00:06:42,840
ยัยพวกนี้คิดว่าฉันหนีไปกับครูคณิต
109
00:06:42,840 --> 00:06:45,880
ผู้ช่วยคนดูแลสวนวัย 19 ปีเซ็กซี่กว่าเยอะ
110
00:06:45,880 --> 00:06:48,960
- เขามายัง
- ยัง บอกแล้วว่าไม่มา
111
00:06:48,960 --> 00:06:51,040
คุณเพิ่งไปถึงเอง
112
00:06:51,040 --> 00:06:52,360
ฉันจะกลับบ้านแล้ว
113
00:06:52,360 --> 00:06:54,720
แต่มีลส์ ต้องขับหกชั่วโมงเลยนะ
114
00:06:54,720 --> 00:06:56,720
อยู่ต่อก่อน เขาอาจมา...
115
00:06:58,240 --> 00:06:59,360
ฮัลโหล แดนนี่
116
00:06:59,840 --> 00:07:01,320
บนนี้สัญญาณห่วย
117
00:07:01,320 --> 00:07:03,440
ฉันพยายามล็อกอิน...
118
00:07:10,520 --> 00:07:12,160
"ขึ้นไปที่สูง โซอี้"
119
00:07:12,160 --> 00:07:13,720
"ค่ะพ่อ กําลังไป"
120
00:07:13,720 --> 00:07:17,600
"โรงเรียนเก่าลูกเป็นจุดอพยพ
หนีภัยธรรมชาติที่ใกล้ที่สุด"
121
00:07:17,600 --> 00:07:21,200
"ค่ะพ่อ หนูรู้
หนูกําลังไปโรงเรียนตอนนี้"
122
00:07:21,560 --> 00:07:24,800
"ทําไมลูกไม่เคยคุยกับแม่
ในบทสนทนาจินตนาการเลย"
123
00:07:24,800 --> 00:07:26,960
"ตอนนี้ยังไม่เหมาะค่ะแม่"
124
00:07:26,960 --> 00:07:29,840
"เพราะแบบนี้เหรอลูกถึงตัดสินใจ
กบดานอยู่ในรถพ่วงบ้านของพ่อ
125
00:07:29,840 --> 00:07:31,800
"แทนที่จะมาอยู่
บ้านหลังใหญ่สวยๆ ของแม่"
126
00:07:31,800 --> 00:07:34,080
ให้ตายเถอะ เลิกพูดกับตัวเองได้แล้ว
127
00:08:05,160 --> 00:08:07,440
ตอนนี้เขามีผู้ติดตามล้านกว่าคนแล้ว
128
00:08:07,440 --> 00:08:09,920
และจังหวะเวลาของอีเวนต์นี้ก็เป๊ะมาก
129
00:08:09,920 --> 00:08:14,200
เพราะคอนสเตเบิล
มีถ่ายปก โด๊ก ที่เซมินยัก
130
00:08:14,200 --> 00:08:16,640
ฉันเลยกะจะไปปรากฏตัว
131
00:08:16,640 --> 00:08:19,320
เธอเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่เจ๋งที่สุดเลย
132
00:08:19,320 --> 00:08:22,240
- เขาอยู่ที่นี่หรือว่า...
- เปล่า เขาอยู่ที่สปาหมาที่บอนได
133
00:08:22,240 --> 00:08:27,440
แต่นี่คือลูกฉันที่งาน
นิโคโลเดียนคิดส์ชอยส์อวอร์ดส
134
00:08:30,280 --> 00:08:34,400
เทเรซ่า นางไม่ได้หมายถึงลูก
ที่เป็นลูกจริงๆ
135
00:08:35,280 --> 00:08:39,280
นี่พวกเธอ เราใช้คําว่าลูกได้
136
00:08:39,280 --> 00:08:42,600
หลายๆ คู่ก็ทําเด็กหลอดแก้ว
ไม่สําเร็จรอบแรก
137
00:08:42,880 --> 00:08:46,440
และที่ไหนสักที่
ในตู้แช่แข็งน้อยๆ ในบริสเบน
138
00:08:46,440 --> 00:08:51,640
ตัวอ่อนของฉันก็แบบ
"รีบปาร์ตี้ตอนที่ยังทําได้เลยนะแม่
139
00:08:51,760 --> 00:08:55,960
"เพราะครั้งหน้า
เราอยู่ในมดลูกอุ่นๆ ของแม่"
140
00:08:55,960 --> 00:09:00,000
แล้วฉันก็แบบ "โอเค ลูก"
เพราะฉันสบายดี
141
00:09:03,360 --> 00:09:04,880
ไม่
142
00:09:04,880 --> 00:09:08,720
ฉันอุตส่าห์เดินทางมาครึ่งโลก
มาถามสารทุกข์สุขดิบเพื่อนสนิทฉัน
143
00:09:08,720 --> 00:09:11,320
แต่นางกลับเอาแต่บ่นเรื่องมดลูกนาง
144
00:09:11,320 --> 00:09:12,840
ใครทําเด็กหลอดแก้วอายุเท่านี้กัน
145
00:09:12,840 --> 00:09:14,640
- ฉันไปก่อนนะ
- ไม่ได้
146
00:09:14,640 --> 00:09:18,840
เรายังไม่ได้คุยเรื่องโซอี้กับ เดอะแมตช์
แล้วก็เหตุผลที่เธอออกเลย
147
00:09:18,840 --> 00:09:21,240
ฉันต้องไปแล้วจริงๆ
148
00:09:22,600 --> 00:09:23,640
นาง...
149
00:09:24,240 --> 00:09:25,760
ตอนนี้เธอทํางานอะไรเหรอ เรเน
150
00:09:26,480 --> 00:09:29,480
- ฉันเป็นช่างทําเล็บ
- น่ารัก
151
00:09:29,480 --> 00:09:31,520
อย่า... อย่าบอกใครล่ะ
152
00:09:33,960 --> 00:09:37,120
วิทยาลัยสตรีคาทอลิกริดจ์ไฮท์ส
153
00:09:42,760 --> 00:09:44,520
ไม่มีน้ําปะทุ
154
00:09:45,480 --> 00:09:48,720
มีแค่รอยแผลเป็นสมัยม.ปลายหวนกลับมา
155
00:09:57,760 --> 00:09:59,120
ฉิบหาย
156
00:10:04,880 --> 00:10:07,040
เชี่ยไรเนี่ย
157
00:10:09,760 --> 00:10:10,960
โทษนะคะ
158
00:10:10,960 --> 00:10:13,320
จุดรวมตัวเหตุฉุกเฉินอะไรนั่นอยู่ไหนคะ
159
00:10:15,280 --> 00:10:16,320
ฮัลโหล
160
00:10:19,000 --> 00:10:20,640
หยาบคาย
161
00:10:39,240 --> 00:10:41,440
ไม่น่าเชื่อว่าทุกคนชีวิตดีมาก
162
00:10:41,440 --> 00:10:44,240
ใช่สิ นังพวกคนรวย
163
00:10:44,240 --> 00:10:47,880
ที่มีสิทธิพิเศษทางสังคมทุกอย่าง
มาประเคนให้ถึงที่
164
00:10:48,000 --> 00:10:51,320
ในขณะที่อีเด็กทุนอย่างฉันต้องขายพลาสม่า
165
00:10:51,320 --> 00:10:53,880
ถึงจะได้ไปทริปสกี
166
00:10:53,880 --> 00:10:56,080
แต่ใช่ ทุกคนชีวิตดีมาก
167
00:10:56,080 --> 00:10:58,400
ดีใจนะที่เธอมา ฟีบี้
168
00:10:58,400 --> 00:10:59,880
อย่าหลงตัวเองหน่อยเลย
169
00:10:59,880 --> 00:11:04,320
เจ้านายฉันไม่ยอมให้โบนัส
จนกว่าจะเห็นฉันทําอะไรใหญ่ๆ
170
00:11:05,240 --> 00:11:07,040
ว่าแต่เธอทํางานอะไร
171
00:11:07,920 --> 00:11:09,000
เรนนี่เหรอ
172
00:11:09,000 --> 00:11:10,680
เรเน ใช่
173
00:11:12,040 --> 00:11:14,440
ฉันเป็น...
174
00:11:15,560 --> 00:11:17,240
หมอ ใช่
175
00:11:18,200 --> 00:11:19,240
ดี
176
00:11:29,160 --> 00:11:30,640
ตายแล้ว นางมา
177
00:11:32,080 --> 00:11:34,520
- เกิดอะไรขึ้น
- ดีใจมากที่เธอมา
178
00:11:34,520 --> 00:11:37,800
ช่างหัวหมอนั่นกับการออกกําลัง
แบบฮิตของเขา เขาไม่คู่ควรกับเธอ
179
00:11:37,800 --> 00:11:39,640
นี่งานเลี้ยงรุ่นเราเหรอ
180
00:11:39,640 --> 00:11:41,760
- ใช่
- สิบปีแล้ว ยัยทึ่ม
181
00:11:41,760 --> 00:11:43,360
ดังเกินกว่าจะตอบกลับคําเชิญสินะ
182
00:11:43,360 --> 00:11:45,480
ตรงนี้เป็นจุดอพยพเหรอ
183
00:11:45,480 --> 00:11:47,480
เธอไม่ได้อีเมลเหรอ
184
00:11:47,480 --> 00:11:49,440
ฉันไม่ได้เช็กอีเมล พวกเธอเห็น...
185
00:11:49,440 --> 00:11:51,960
- ไม่มีใครติดต่อเธอได้
- ก็นี่แหละประเด็น
186
00:11:51,960 --> 00:11:55,040
พอคนไม่ตอบกลับคําเชิญ
เรื่องอาหารจัดเลี้ยง มันเป็นไปไม่ได้...
187
00:11:55,040 --> 00:11:56,080
เปปี้
188
00:11:56,080 --> 00:11:58,480
- อย่าเรียกฉันแบบนั้น
- ดื่มให้หมด
189
00:11:58,480 --> 00:11:59,640
ดื่ม
190
00:12:00,360 --> 00:12:03,840
- บอกหน่อยสิคฤหาสน์เป็นยังไง
- เขาเอาชุดให้ไปเลยไหม
191
00:12:03,840 --> 00:12:05,240
ไม่ เช่ามา
192
00:12:05,240 --> 00:12:08,960
คืองี้ เพราะนกข้างนอกบินเป็นวงกลม...
193
00:12:08,960 --> 00:12:12,000
- หวังว่าครั้งนี้เธอจะหุบปากนะ
- ขี้นกรสชาติเป็นยังไง
194
00:12:12,000 --> 00:12:15,240
เป็นเรื่องปกติที่จะกลัวนก
หลังจากเรื่องที่เธอประสบมา
195
00:12:15,240 --> 00:12:18,960
พื้นดินสั่นสะเทือน
แล้วก็มีรอยแยกเล็กๆ...
196
00:12:18,960 --> 00:12:21,880
ฟังดูเหมือนตอนที่นางสตอ
เรื่องแก๊สรั่วห้องแล็บเคมี
197
00:12:21,880 --> 00:12:24,800
เพราะไม่อยากสอบเลย
"ได้กลิ่นไหม"
198
00:12:24,800 --> 00:12:26,000
ฟังฉันก่อน
199
00:12:26,000 --> 00:12:28,920
หรือตอนที่นางบอกว่า
นางเจอโจนาธาน เทย์เลอร์ โทมัส
200
00:12:30,480 --> 00:12:34,000
หรือตอนที่นางสูบจนสัญญาณตรวจจับควันดัง
นายเลยบอกแม่ชีบิ๊กกี้...
201
00:12:34,000 --> 00:12:37,680
พื้นโลกกําลังแตกระแหงทะลักไปทั่ว
202
00:12:37,680 --> 00:12:40,480
แล้วฉันก็ไม่ได้บ้า มันตัดต่อไม่ดีเอง
203
00:12:52,840 --> 00:12:54,720
- โซอี้
- เธอโอเคไหม
204
00:13:01,160 --> 00:13:03,160
เธอเจออะไรมาเยอะมาก
205
00:13:04,200 --> 00:13:07,920
ไปพักก่อนดีไหม ไปล้างหน้าล้างตาก่อน
206
00:13:07,920 --> 00:13:09,640
ได้
207
00:13:11,440 --> 00:13:12,600
ไปก่อน
208
00:13:16,600 --> 00:13:18,120
ชอบมากภาคต่อ
209
00:13:20,320 --> 00:13:23,320
เธอเป็นอะไร เก็บโทรศัพท์ไปเลย
เห็นๆ อยู่ว่านางไม่สบาย
210
00:13:23,320 --> 00:13:26,480
แซส อย่างกับว่า
เธอจะไม่เอาด้วยงั้นน่ะสมัยเรียน
211
00:13:26,480 --> 00:13:30,040
ฉันร้ายสมัยเรียนก็จริง แซนดี้
แต่บางคนโตขึ้นแล้วเลิกนิสัยได้
212
00:13:33,200 --> 00:13:35,640
เห็นไหม บอกแล้วว่านางเปลี่ยนไป
213
00:13:36,960 --> 00:13:40,120
ไม่มีอะไร
ก็แค่สภาพดินฟ้าแปลกๆ ที่บ้านพ่อ
214
00:13:40,120 --> 00:13:41,920
แล้วมันก็ไม่ได้เกิดตรงนี้
215
00:13:41,920 --> 00:13:45,640
ไม่มีรอยแยก ไม่มีน้ําปะทุ ทุกอย่างปกติ
216
00:13:46,360 --> 00:13:49,400
พวกนางพูดถูก เธอผ่านอะไรมาเยอะมาก
217
00:13:49,400 --> 00:13:53,000
และเธอก็ชอบทําเว่อร์เกินกว่าเหตุ
ชอบก่อดราม่าด้วย
218
00:13:53,680 --> 00:13:57,920
ถึงเธอจะเจอเจทีทีจริงก็เถอะ
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือ
219
00:13:58,360 --> 00:14:02,560
ทุกอย่างจะเรียบร้อย
เธอจะออกไปข้างนอก
220
00:14:02,560 --> 00:14:05,160
เธอจะทําตัวปกติ เธอจะสนุก
221
00:14:08,720 --> 00:14:12,160
และเธอจะหยุดพูดกับตัวเองในกระจก
222
00:14:13,840 --> 00:14:16,440
ฉันจะมีกลิ่นตัวบนหน้าผากไม่ได้
ไม่ได้เด็ดขาด
223
00:14:19,120 --> 00:14:21,320
- หมวกนี่เอง
- หมวกเหรอ
224
00:14:21,320 --> 00:14:23,400
เพราะหมวกคันๆ โง่ๆ นี่เอง
225
00:14:29,360 --> 00:14:30,600
- ไง
- ไง
226
00:14:30,600 --> 00:14:31,560
หวัดดี
227
00:14:34,400 --> 00:14:36,640
โซอี้ เธอโอเคไหม
228
00:14:36,640 --> 00:14:39,640
- เธอดู...
- เป็นอีผีบ้าเหรอ
229
00:14:40,080 --> 00:14:41,000
ใช่ ฉันรู้
230
00:14:41,000 --> 00:14:44,800
ก็คงเพราะตัดขาด
จากโลกภายนอกมาหกเดือนละมั้ง
231
00:14:44,800 --> 00:14:48,160
อารมณ์ขันของฉันเลยเพี้ยนๆ
232
00:14:49,680 --> 00:14:50,760
โอเค ดี
233
00:14:50,760 --> 00:14:53,040
ฉันดีใจที่เธอโอเค ฉันไปก่อนนะ
234
00:14:54,720 --> 00:14:56,360
อมีเลีย เดี๋ยวสิ
235
00:14:57,000 --> 00:15:00,200
หวัดดี เธอเป็นไงบ้าง
236
00:15:00,200 --> 00:15:01,960
เป็นยังไงบ้าง
237
00:15:01,960 --> 00:15:05,080
แต่ละนาทีของทุกวันตลอดสิบปีที่ผ่านมา
238
00:15:05,080 --> 00:15:07,840
จริงๆ ก็ไม่มีอะไรมาก
239
00:15:08,240 --> 00:15:11,960
ฉันกับแดนนี่ดูแลฟาร์มต่อจากพ่อแม่ฉัน
เรายังอยู่กันที่นั่น
240
00:15:11,960 --> 00:15:13,120
ฟาร์มถั่วลิสง
241
00:15:13,120 --> 00:15:15,200
แดนนี่เหรอ แดนนี่เราน่ะเหรอ
242
00:15:18,520 --> 00:15:19,600
เจ๋ง
243
00:15:19,600 --> 00:15:22,080
ฉันมีปริญญากฎหมาย
ที่เรียนออนไลน์จบไปครึ่งเดียวด้วย
244
00:15:22,080 --> 00:15:23,240
สุดยอดเลย
245
00:15:23,240 --> 00:15:25,920
พูดออกมาแบบนี้ฟังดูน่าหดหู่ชะมัด
246
00:15:25,920 --> 00:15:29,080
ฉันดีใจที่เธอโอเค ฉันต้อง...
247
00:15:29,080 --> 00:15:31,680
เธอออกไปไม่ได้
248
00:15:33,160 --> 00:15:34,520
เพราะว่า...
249
00:15:36,840 --> 00:15:38,760
ฉันอยากให้เธอดมหน้าผากฉัน
250
00:15:39,480 --> 00:15:41,920
ฉันพูดจริง
เพราะพวกนั้นพูดถึงฉันเสียๆ หายๆ
251
00:15:41,920 --> 00:15:44,120
แล้วนี่ก็เป็นอย่างเดียว
ที่ทําให้ฉันรู้สึกดี มาเลย
252
00:15:44,120 --> 00:15:47,200
- ฉันไม่ดมหน้าผากเธอหรอกนะ
- ดมสิ ฉันอยากให้เธอดม
253
00:15:47,200 --> 00:15:48,320
- โซอี้
- เถอะน่า
254
00:15:48,320 --> 00:15:50,600
- มันแปลก
- มันทําให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
255
00:15:50,600 --> 00:15:51,760
- ไม่เอา
- เถอะน่า
256
00:15:51,760 --> 00:15:53,520
มาสิ ดม
257
00:15:55,280 --> 00:15:56,880
เธอดมแล้ว
258
00:15:56,880 --> 00:16:00,040
ให้ตายเถอะ โซอี้
เธอทําให้ฉันดม เธอ...
259
00:16:01,280 --> 00:16:02,440
อยู่ที่นี่ก่อนนะ
260
00:16:03,240 --> 00:16:07,120
เพราะฉันไม่อยากฟังแค่สรุปชีวิตเธอ
โอเคไหม
261
00:16:08,480 --> 00:16:10,880
เธอจะกลับไปที่ฟาร์มของเธอ
262
00:16:10,880 --> 00:16:12,960
กลับไปหาชีวิตจริงเมื่อไหร่ก็ได้
263
00:16:12,960 --> 00:16:16,480
แต่ตอนนี้ ฉันขอนะ อยู่ดื่มกับฉันก่อน
264
00:16:16,480 --> 00:16:18,000
เราไม่ได้เจอกันตั้งสิบปี
265
00:16:21,320 --> 00:16:22,440
แก้วเดียวนะ
266
00:16:22,440 --> 00:16:24,040
- เยี่ยม
- หลังจากนั้นฉันต้องกลับ
267
00:16:24,040 --> 00:16:26,320
ได้ แต่ฉันขอยึดนี่ไว้ก่อน
268
00:16:26,840 --> 00:16:28,720
เทแกนกับเมแกนยังอยู่นี่อยู่ไหม
269
00:16:29,080 --> 00:16:31,040
เหมือนจะอยู่ตรงศาลาแหย่จิมิโกะ
270
00:16:31,040 --> 00:16:34,760
เยี่ยม เดี๋ยวเจอกัน ยัยเพี้ยน
271
00:16:39,240 --> 00:16:43,000
เธอขี่ยูนิคอร์น
ที่กําลังฉี่บนก้อนเมฆชมพูเหรอ
272
00:16:44,440 --> 00:16:48,400
ตายแล้ว แม่คนรองชนะเลิศคนสวยนี่เอง
273
00:16:48,400 --> 00:16:50,000
นึกว่าหายตัวไปแล้วซะอีก
274
00:16:50,000 --> 00:16:51,160
เทแกน
275
00:16:51,160 --> 00:16:52,160
เมแกน
276
00:16:55,120 --> 00:16:57,480
จํายัยคนที่ชื่อลอร่า คันนิงแฮมได้ไหม
277
00:16:59,040 --> 00:17:01,680
- ไม่ ทําไม
- นางตายแล้ว
278
00:17:01,680 --> 00:17:04,080
ดูป้ายเศร้าๆ นี่
279
00:17:04,080 --> 00:17:05,360
ด้วยรักและอาลัย
ลอร่า คันนิงแฮม
280
00:17:05,360 --> 00:17:08,440
บางนางแต่งงาน บางนางคลอดลูก
281
00:17:09,000 --> 00:17:12,400
นางคนนี้ได้เยื่อพรหมจารีมาเช็ดป้ายรําลึก
282
00:17:12,400 --> 00:17:14,240
ทุกครั้งที่โรงเรียนมีงานเต้นดิสโก้
283
00:17:14,520 --> 00:17:17,640
สู่สุคติ
284
00:17:18,240 --> 00:17:19,400
น่าเศร้า
285
00:17:23,280 --> 00:17:26,280
- มีอะไรแรงกว่านี้ไหม
- โอเค
286
00:17:26,720 --> 00:17:28,760
จะเอาขึ้นหรือลงล่ะ เพื่อนสาว
287
00:17:28,760 --> 00:17:30,480
ขึ้น แบบเร็วๆ
288
00:17:31,040 --> 00:17:35,320
เร็วพอให้ลืมว่าฉันตีความ
กฎการแต่งกายได้ห่วยแตกขนาดไหน
289
00:17:35,720 --> 00:17:40,560
ไม่จําเป็นต้องจ่าย
ที่เธอทําออก เดอะแมตช์ คือจุดพีกของทีวี
290
00:17:40,560 --> 00:17:43,680
- ชีวิตนี้คุ้มแล้ว
- คุ้ม
291
00:17:44,480 --> 00:17:45,920
ดีใจที่ได้ช่วย
292
00:17:46,440 --> 00:17:47,320
ขอบใจ
293
00:17:53,000 --> 00:17:56,080
ที่นี่มีอะไรดีๆ ไหม
294
00:17:56,200 --> 00:17:59,440
ดีสุดๆ จุดตรงนี้เหมาะ
กับการเอาไว้หลบนังพวกชอบตัดสิน
295
00:17:59,800 --> 00:18:01,200
เยี่ยม
296
00:18:01,200 --> 00:18:05,160
ลอร่า คันนิงแฮม
ข้าขอถวายมวนนี้สู่ปากของเจ้า
297
00:18:06,560 --> 00:18:07,800
สูบ พ่น
298
00:18:20,640 --> 00:18:23,560
- ดีขึ้นไหม
- สิบปี อิเดาะ
299
00:18:41,040 --> 00:18:44,760
ฉันไม่เรียกตัวเองว่าเป็นฮีโร่หรอก
แต่ถ้าเธอจะเรียกก็ไม่มีปัญหา
300
00:18:45,520 --> 00:18:49,680
ไม่เข้าใจ เธออันฟอลหมาฉัน
แล้วเรียกฉันว่าเพื่อนสนิทได้ยังไง
301
00:18:49,680 --> 00:18:51,560
ฮึดรอบสอง มาแล้วนะ
302
00:18:58,200 --> 00:18:59,760
ตายๆ แล้วก็...
303
00:19:03,800 --> 00:19:05,400
แต่มันมากกว่านั้น...
304
00:19:06,200 --> 00:19:09,320
เป็นหมอสําหรับฉันมันไม่ใช่งาน
305
00:19:09,320 --> 00:19:11,800
เข้าใจใช่ไหม มันเป็นวิชาชีพมากกว่า
306
00:19:11,920 --> 00:19:13,280
แซนดี้ มีคิวอยู่นะ
307
00:19:13,280 --> 00:19:16,000
- เงียบไปเลย เปปี้ เลอ มูล
- อย่าเรียกฉันแบบนั้น
308
00:19:16,000 --> 00:19:19,680
ก็อย่าขี้ที่ค่ายตอนเกรดเก้าสิ
ยัยเปปี้ เลอ มูล
309
00:19:20,280 --> 00:19:22,320
นางยังไม่ได้มาเรียนเหอะตอนเกรดเก้า
310
00:19:24,800 --> 00:19:27,520
{\an8}วิทยาลัยสตรีคาทอลิกริดจ์ไฮท์ส
กระดานเกียรติยศกัปตันโรงเรียน
311
00:19:27,520 --> 00:19:29,560
2007 เจเนวีฟ ทุค - อมีเลีย
312
00:19:31,480 --> 00:19:34,080
เหมือนว่าเธอไม่เคยจากไปเลยนะ กัปตัน
313
00:19:34,640 --> 00:19:37,280
จริงๆ เรื่องนั้น...
314
00:19:37,280 --> 00:19:40,280
แก๊งเด็กป๊อปอยู่บูธถ่ายรูป
รอฉันด้วย เพื่อนแก๊งเด็กป๊อป
315
00:19:45,920 --> 00:19:47,720
คืนสู่เหย้า
นักเรียนปี '07
316
00:19:59,160 --> 00:20:02,880
ทําไมผู้หญิงผิวขาว
รู้สึกถึงความจําเป็นที่ต้องทําอะไรแบบนี้
317
00:20:27,520 --> 00:20:28,720
โซอี้
318
00:20:30,920 --> 00:20:33,560
ขอกุญแจคืนได้ไหม ฉันต้องไปแล้ว
319
00:20:33,680 --> 00:20:35,520
เธอยังไปไม่ได้ นี่ท่าเต้นรุ่นนะ
320
00:20:35,520 --> 00:20:38,320
ฉันเต้นไม่เป็น ตอนนั้นฉันไม่อยู่
321
00:20:38,320 --> 00:20:40,760
ไม่เป็นไร เราจะสอนเธอเอง ง่ายๆ
322
00:20:40,760 --> 00:20:45,080
ไม่ใช่เราทุกคนที่อยากทําอะไรโง่ๆ
เพราะเห็นแก่ความบันเทิงหรอกนะ
323
00:20:46,880 --> 00:20:49,640
ฉันควรรู้สึกขอบคุณ
ที่ครั้งนี้เธอบอกลาจริงๆ
324
00:20:49,640 --> 00:20:52,000
แทนที่จะหายไปเฉยๆ งั้นสินะ
325
00:20:53,920 --> 00:20:55,760
คืนกุญแจมาให้ฉันเถอะ โซอี้
326
00:20:56,880 --> 00:20:58,960
รู้ไหมว่ามันรู้สึกยังไง อมีเลีย
327
00:20:59,480 --> 00:21:03,560
ถูกพ่อแม่ปฏิบัติไม่ดีด้วย
แล้วเธอก็มาหายไปเฉยๆ
328
00:21:05,320 --> 00:21:07,680
ฉันไม่รู้ตอนนั้นฉันคาดหวังอะไรจากเธอ
329
00:21:08,080 --> 00:21:13,400
ใช่สิ ไม่เป็นไร ไปเลย
งานถนัดอยู่แล้วนี่ ลาก่อน
330
00:21:42,880 --> 00:21:44,080
เชี่ยไรเนี่ย
331
00:21:47,400 --> 00:21:52,600
เรามีปัญหาใหญ่แล้ว ที่ศาลาแหย่จิมิโกะ
332
00:21:53,880 --> 00:21:56,200
แค่ถามดูเฉยๆ พวกแกก็เห็นใช่ไหม
333
00:21:56,200 --> 00:22:01,600
เพราะถ้าไม่ได้มีน้ําอยู่เต็มไปหมด
งั้นทีเอชซีนี่ก็เด็ดจริงอะไรจริง
334
00:22:01,600 --> 00:22:02,760
เคไหม
335
00:22:05,920 --> 00:22:08,960
พระเจ้าช่วย
336
00:22:11,600 --> 00:22:12,840
ทุกคน
337
00:22:13,160 --> 00:22:18,320
สตรีริดจ์ไฮท์ส ใจเย็นๆ ก็แค่น้ําป่า
338
00:22:19,360 --> 00:22:22,080
เปปี้ เราอยู่บนยอดเขานะ
339
00:22:22,080 --> 00:22:25,240
- ฉันว่าเราไม่ได้เมาเคลิ้ม
- ไม่ 555 คลาสสิกนะ
340
00:22:30,400 --> 00:22:31,320
ฉิบหาย
341
00:22:35,000 --> 00:22:36,800
ไม่นะ จะทําอะไร
342
00:22:36,800 --> 00:22:39,640
ต้องมีคนช่วยพวกนาง เมาหนักขนาดนี้
343
00:22:39,640 --> 00:22:42,680
อาจจะมีโรคมีอะไรในน้ําก็ได้
344
00:22:42,680 --> 00:22:45,760
พูดกันตามหลักการแพทย์
มันไม่ใช่ความคิดที่ดีใช่ไหม เรเน
345
00:22:47,720 --> 00:22:50,640
ใช่ พูดกันตามหลักการแพทย์ อย่าทํา
346
00:22:51,000 --> 00:22:52,800
- ไม่เป็นไรหรอก
- โซอี้
347
00:22:52,800 --> 00:22:54,240
รอเดี๋ยว แซส
348
00:22:59,680 --> 00:23:01,040
โอเค
349
00:23:04,200 --> 00:23:05,880
มาสิ
350
00:23:11,960 --> 00:23:13,920
ฉันยังสาวยังสวยเกินกว่า...
351
00:23:22,400 --> 00:23:25,200
อย่าทิ้งเรา ฉันกลัว
352
00:23:26,320 --> 00:23:29,080
ฉันเพิ่งตดออกมาจากรูตูด
353
00:23:29,080 --> 00:23:31,200
เราคงลงน้ําไม่ได้แล้ว
354
00:23:37,680 --> 00:23:41,000
- ฉันมีไอเดีย
- เมลลี่อยู่ตรงนั้นข้างหลังฉัน
355
00:23:41,000 --> 00:23:42,680
มันเป็นต้นตุ้มหูนางฟ้า ไม่ใช่แซลมอน
356
00:23:42,680 --> 00:23:43,880
หุบปาก แซนดี้
357
00:23:43,880 --> 00:23:46,120
ทุกคน หยุด
358
00:23:46,120 --> 00:23:49,200
ในฐานะอดีตกัปตันโรงเรียน
ฉันว่าวิธีที่ดีที่สุด
359
00:23:49,200 --> 00:23:52,560
คือทิ้งสองนางนั้นไว้บนนั้นจนกว่าน้ําจะลด
360
00:23:52,560 --> 00:23:55,960
เดี๋ยวนะ เปปี้ เธอเป็นรักษาการ
กัปตันโรงเรียนไม่ใช่เหรอ
361
00:23:55,960 --> 00:23:57,560
เลิกเรียกฉันแบบนั้น
362
00:23:58,440 --> 00:24:01,600
จะพูดอะไรหน่อยไหม แซสเกีย
ชื่อเล่นที่ยังเรียกอยู่เนี่ย
363
00:24:01,600 --> 00:24:03,200
ใช่ อย่าเรียกนางแบบนั้น
364
00:24:03,200 --> 00:24:07,200
โอเค ฉันหากระเป๋าฉันไม่เจอ
แล้วก็ไม่มีใครช่วยฉันหาด้วย
365
00:24:07,520 --> 00:24:11,040
- มันไม่ใช่สิ่งที่สําคัญที่สุด
- ตอนนี้มันสําคัญ
366
00:24:11,040 --> 00:24:12,440
ฉันมีไอเดีย
367
00:24:14,240 --> 00:24:16,720
เอาลูกโป่งมามัดรวมกันให้หมด
368
00:24:16,720 --> 00:24:20,960
แล้วเอาโต๊ะวาง
บนส่วนที่ทําเป็นอุปกรณ์ลอยน้ํา
369
00:24:24,000 --> 00:24:25,200
โทษนะ เธอเป็นใคร
370
00:24:26,320 --> 00:24:27,480
ลอร่า คันนิงแฮม
371
00:24:27,480 --> 00:24:29,040
เดี๋ยวนะ เธอตายไปแล้วนี่
372
00:24:30,240 --> 00:24:31,640
เปล่า
373
00:24:31,920 --> 00:24:36,080
เธอตายแล้ว เราทําป้ายรําลึก
ที่ศาลาแหย่จิมิโกะให้เธอ
374
00:24:36,080 --> 00:24:37,240
ดีจัง
375
00:24:37,880 --> 00:24:38,880
แต่ฉันยังไม่ตาย
376
00:24:40,120 --> 00:24:43,880
ในเมื่อไม่มีงานศพ
พวกเธอก็ยังเชื่องั้นเหรอ
377
00:24:46,080 --> 00:24:48,360
หมายความว่าไม่มีใครไปงานศพฉัน
378
00:24:49,680 --> 00:24:51,840
- อุ๊ย โทษที เคทลิน
- ลอร่า
379
00:24:51,840 --> 00:24:53,840
เนตบอลจะลอยได้ดีกว่าลูกโป่ง
380
00:24:53,840 --> 00:24:57,440
ทําไมเราไม่ไปค้นห้องเก็บอุปกรณ์กีฬา
หาเนตบอลทั้งหมดดูล่ะ
381
00:24:57,440 --> 00:25:01,720
หากระเป๋าฉันด้วย
กระเป๋าดามิเร ฉัน...
382
00:25:03,280 --> 00:25:05,240
- โซอี้
- เนตบอล ไปกัน
383
00:25:08,600 --> 00:25:11,040
- ฉันทําไม่ได้
- ทําได้สิ
384
00:25:11,040 --> 00:25:13,920
แค่เลื่อนก้นอ้วนๆ ของเธอ
ลงมาหนึ่งนิ้วแบบที่ฉันทํา
385
00:25:13,920 --> 00:25:17,000
อีห่าเทแกนนี่
ไม่ใช่ว่าเราทุกคนจะมีแขนผู้ชายแบบเธอ
386
00:25:17,000 --> 00:25:19,200
อีห่านี่ งั้นก็อยู่บนนั้นแหละ
387
00:25:19,200 --> 00:25:21,840
- เชื่อมั่นในตัวเองหน่อย
- อย่าแตกตื่น
388
00:25:21,840 --> 00:25:23,920
หายใจช้าลง มันจะช่วยได้
389
00:25:23,920 --> 00:25:26,160
- โซอี้
- เริ่มขยับลงมาเลย เมแกน
390
00:25:26,160 --> 00:25:28,680
โซอี้ เธอพูดถึงเรื่องรอยแยกมีเสียงครืนๆ
391
00:25:28,680 --> 00:25:30,800
ถ้ามีโลมากัดล่ะ
392
00:25:30,800 --> 00:25:32,040
- ฮะ
- ฉัน...
393
00:25:32,040 --> 00:25:35,160
หมายความว่าไง
ตอนที่เธอบอกพื้นโลกทะลัก
394
00:25:35,160 --> 00:25:36,920
แมวน้ําไม่อยู่แล้ว เมแกน
395
00:25:36,920 --> 00:25:39,320
เรื่องนั้นไว้คุยทีหลังได้ไหม ฉันยุ่งอยู่
396
00:25:39,320 --> 00:25:41,200
ไม่ใช่แมวน้ํา โลมากัด
397
00:25:41,200 --> 00:25:43,800
- นางพูดถึงอะไร
- ฉันสมองตื้อไปหมด
398
00:25:43,800 --> 00:25:44,760
โซอี้
399
00:25:47,920 --> 00:25:50,240
อ้อ ตัวที่หน้าเหมือนหมู
400
00:25:50,240 --> 00:25:52,800
ตัวที่ดูแบบ "ไงสหาย"
401
00:25:52,800 --> 00:25:54,840
- โซอี้ มันหมายความว่าไง
- หุบปาก
402
00:25:55,480 --> 00:25:58,280
- พะยูน
- ใช่ๆ พะยูน
403
00:25:58,280 --> 00:26:00,440
เออ นั่นแหละ พะยูน
404
00:26:00,440 --> 00:26:04,760
- โซอี้ บอกมาเถอะ อะไรทะลัก
- ให้ตายเถอะ ก็ได้
405
00:26:04,760 --> 00:26:07,360
โอเคไหม
มันเกิดเรื่องแปลกบ้าอะไรก็ไม่รู้
406
00:26:07,360 --> 00:26:11,360
พื้นแตกแล้วน้ําก็ทะลักออกมา โอเคไหม
407
00:26:13,240 --> 00:26:16,440
เธอรู้ว่าน้ําท่วม
แต่ไม่คิดจะพูดอะไรเลยเหรอ
408
00:26:16,440 --> 00:26:18,880
อะไร ฉันพูดแล้ว
ฉันพยายามบอกพวกเธอแล้ว
409
00:26:18,880 --> 00:26:21,040
ไม่มีใครฟังฉัน เธอคิดว่าฉันบ้า
410
00:26:21,040 --> 00:26:24,480
แค่ลดตัวลงมาแบบเทแกน
411
00:26:24,480 --> 00:26:26,680
- ไม่ เธอแค่เมา
- เธอทําได้
412
00:26:26,680 --> 00:26:27,840
กระโดดลงมาเลย
413
00:26:38,680 --> 00:26:40,480
ไปได้สวย
414
00:26:40,480 --> 00:26:42,560
ไปได้สวยมาก
415
00:26:45,520 --> 00:26:47,560
- พร้อม ว่าไงนะ
- เนต อยู่บน
416
00:26:47,560 --> 00:26:50,880
เนต เนต อยู่บน
417
00:26:50,880 --> 00:26:51,920
- เนต อยู่บน
- เนต...
418
00:26:51,920 --> 00:26:54,080
อมีเลีย มีอะไร
419
00:26:54,800 --> 00:26:55,640
นางรู้
420
00:26:56,400 --> 00:26:59,280
นางรู้ว่าน้ําท่วม หรือที่นางเรียกทะลัก
421
00:26:59,280 --> 00:27:01,280
จากพจนานุกรมคําคล้ายของนาง
422
00:27:01,720 --> 00:27:05,920
ฉันรู้ว่ามีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้น
ฉันบอกพวกเธอไปแล้ว
423
00:27:05,920 --> 00:27:08,440
จะไปรู้เหรอว่าเรือโนอาห์จะขึ้นมาบนเขา
424
00:27:08,440 --> 00:27:09,880
เธอรู้เหรอ
425
00:27:10,520 --> 00:27:13,640
- เธอรู้เหรอ
- รู้แล้วก็ยังเมาอยู่ดี
426
00:27:13,640 --> 00:27:15,760
- เดี๋ยวนะ
- ตายแล้ว อเมริกา
427
00:27:16,320 --> 00:27:18,840
มีใครรู้บ้างว่าเกิดอะไรขึ้นในทวีปอเมริกา
428
00:27:18,840 --> 00:27:20,880
ฉันต้องหาคอนสเตเบิลให้เจอ
กระเป๋าฉันอยู่ไหน
429
00:27:20,880 --> 00:27:23,080
- มันเป็นกระเป๋า...
- ดามิเร
430
00:27:23,080 --> 00:27:25,120
ให้ตายเถอะ เรารู้
431
00:27:25,120 --> 00:27:28,440
ให้ตายเถอะ
เธอน่าจะแหกปากหน้าแดงหน้าดํา
432
00:27:28,440 --> 00:27:30,480
จ่ายมาด้วย 40 ดอลค่ายา
433
00:27:30,480 --> 00:27:33,880
ใช่ รู้แต่ไม่พูด อย่าคิดว่าจะได้ของฟรี
434
00:27:33,880 --> 00:27:36,000
ฉันพูดแล้ว
435
00:27:36,800 --> 00:27:38,880
อะไร โอเค ก็ได้ เออ
436
00:27:38,880 --> 00:27:41,280
ฉันรู้ว่ามีเรื่องเกิดขึ้น แต่แบบ
437
00:27:41,280 --> 00:27:44,920
มันก็ดีกว่าไม่ใช่เหรอที่เราอยู่บนนี้
แทนที่จะไปอยู่ข้างนอก
438
00:27:44,920 --> 00:27:49,320
การที่ฉันไม่ร่ายยาว
มันก็ดีที่สุดสําหรับเราแล้ว
439
00:27:49,320 --> 00:27:51,840
ฉันช่วยชีวิตพวกเราทุกคนไว้นะ
440
00:27:53,320 --> 00:27:55,880
ผู้ชายคนนั้นจาก เดอะแมตช์ พูดถูก
441
00:27:55,880 --> 00:27:58,680
เธอมันก็แค่อีพวกอยากดัง
เรียกร้องความสนใจ
442
00:27:58,680 --> 00:28:01,160
ดีใจนะที่เห็นเธอไม่เปลี่ยนไปเลย
443
00:28:02,360 --> 00:28:04,240
ฉันไม่เปลี่ยนเหรอ
444
00:28:06,160 --> 00:28:07,760
ตลกดีนะ แซนดี้
445
00:28:07,760 --> 00:28:10,480
ฉันกลับมาหาพวกเธอได้แค่คืนเดียว
446
00:28:10,480 --> 00:28:14,000
ฉันก็รู้แล้วว่าเจเนวีฟยังทําตัวงี่เง่าน่าคําราญ
447
00:28:14,000 --> 00:28:15,520
แซสเกียยังเป็นนังตัวร้าย
448
00:28:15,520 --> 00:28:18,000
แค่ตอนนี้มีทีมการตลาด
ไว้ให้หลบอยู่ข้างหลัง
449
00:28:18,000 --> 00:28:21,640
เรเนก็ยังพยายามเกิน ฟีบี้ก็บ้างาน
450
00:28:21,640 --> 00:28:24,080
เทแกนกับเมแกนก็ยังติดยา
451
00:28:24,080 --> 00:28:27,840
ลอร่า เธอเป็นใคร เอาจริงๆ
452
00:28:28,400 --> 00:28:30,800
แซนดี้ เธอมาทําอะไรที่นี่
453
00:28:30,800 --> 00:28:34,240
เธอมาเรียนแค่ปีเดียว
แล้วเธอก็เอาแต่แดกดันตลอด
454
00:28:34,240 --> 00:28:35,680
คือมาทําไมไม่ทราบ
455
00:28:37,440 --> 00:28:38,280
ส่วนเธอ
456
00:28:40,240 --> 00:28:41,920
เธอน่าผิดหวังจริงๆ
457
00:28:43,200 --> 00:28:46,040
เธอควรจะเป็นคนที่ไม่ธรรมดา
458
00:28:46,040 --> 00:28:50,040
แต่ตอนนี้เธอเป็นกลายอีคนบ้านนอก
ทําฟาร์มถั่วลิสงอยู่กลางป่า
459
00:28:50,040 --> 00:28:52,840
กับแฟนทุเรศๆ ของเธอสมัยม.ปลาย
460
00:28:52,840 --> 00:28:56,800
เอาจริงๆ ถ้าฉันไม่ได้
เจอเธออีกสิบปีจากนี้
461
00:28:56,800 --> 00:28:58,480
ฉันโคตรโอเคเลย
462
00:29:25,280 --> 00:29:27,000
ฉิบหายๆ
463
00:29:33,440 --> 00:29:34,480
ดึงฉัน
464
00:29:39,840 --> 00:29:40,840
มีลส์
465
00:29:45,040 --> 00:29:46,240
อะไร
466
00:30:03,080 --> 00:30:04,600
อ้อ เกือบลืม
467
00:30:27,720 --> 00:30:28,920
เชี่ย
468
00:30:43,640 --> 00:30:47,640
คืนสู่เหย้าเขย่าขวัญ
469
00:32:11,760 --> 00:32:13,760
คําบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ
470
00:32:13,760 --> 00:32:15,840
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร