Zoe.
Cieszę się, że mogłem cię poznać.
Jesteś piękna.
I mądra.
DRUGA POŁÓWKA KOGO WYBIERZE GARETH?
I... czupurna.
Taka silna kobieta jak ty
zasługuje na kogoś naprawdę wyjątkowego.
Przykro mi, Zoe...
ale nie będę to ja.
- Będziesz. - Nie.
Dopiero od ciebie usłyszałem słowo „czupurny”.
A ja nigdy nie słyszałam o treningach interwałowych,
a teraz patrz, napierdzielam przysiady.
- Serio. - Dobrze ci idzie.
- No. - Zaczekaj, Zoe.
Przykro mi, ale nie będziemy razem.
Czyli mówisz, że...
mogłam bardziej śmiać się z twoich żartów.
- Nie rób scen. - A może...
powinnam była mocniej złapać cię za jaja pod kocem,
kiedy 15 osób to filmowało. Wtedy byłabym okej?
Wciąż kręcimy?
Nie do wiary, że mnie w to wkręcili. I co bym z tego miała?
Atrakcyjnego idiotę, który myśli, że księżyc jest cieniem słońca.
Jaja se robisz? Chrzanić to!
Tak? Niektórzy szukają tu miłości.
„Miłości?” Szukasz tu miłości?
- Tak. - Naprawdę?
Nic nie mówi o miłości tyle,
co promocja twojej apki treningowej pomiędzy ceremoniami róż.
- Ale to ja jestem atencjuszką. - Może cięcie?
Bo miałam nadzieję, że zatrudni mnie jakieś radio.
- Zróbmy cięcie. - Albo chociaż dostanę podcast.
Ten program jest równie sztuczny, co twoja opalenizna.
A te sztuczne kwiaty?
- Sztuczne, sztuczne... - Wyluzuj.
To jest prawdziwe, ale niczego się nie trzyma.
Tu nawet nie ma sufitu.
Żenada!
Tego sera nawet nie jemy!
- No i gołębie. - Tylko nie gołębie.
Nawet mi o nich nie mów.
- Nie... - Z drogi.
Gołąbeczki,
latające szczury, przez które samotne kobiety cierpią.
Peron jej odjechał.
- Kręcimy dalej. - Wal się!
- Zoe... - Chodź do mnie!
Zoe, przestań.
- Zoe, nie! - Leć!
Uciekaj!
O mój Boże!
To jest złoto. Kręcimy dalej.
Nasrał mi do ryja.
#ZOE #DRUGAPOŁÓWKA #SRAKA
ZOE CO TY WYPRAWIASZ??!
TWOJA DRUGA POŁÓWKA TO SRAKA
UDOSTĘPNIJ
OBECNIE NAJPOPULARNIEJSZE
CO ZA IDIOTKA!
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
O nie, nie, nie.
To tak między nami będzie?
Ty zachowujesz się jak zołza,
a ja znowu mówię do siebie.
Myślałam, że nawiązaliśmy więź.
Co, kurwa?
TYLKO W NAGŁYCH WYPADKACH!!!
To nagły wypadek.
TWOJA DRUGA POŁÓWKA TO SRAKA GÓWNO WYCHODZI, A NIE...
Tak to zmontowali!
UWAGA! ALERT POGODOWY! EWAKUUJ SIĘ WYŻEJ
Kurde. Okej.
...organizuję tę imprezę.
Poza tym, organizowałam nasz zjazd,
w tej chwili staram się o miejsce
w wyborach w 2036 roku... Nie, nie, nie.
To już czwarty niebieski drink w ciągu godziny.
Wyluzuj albo wypij pomarańczowy, na litość boską.
Chcesz pomarańczowy?
- Chciałam tylko... - Są naprawdę dobre.
Więc...
Zoe wspominała, że będzie?
Nie odezwała się.
To, że ptak narobił ci do ust w krajowej telewizji,
nie oznacza, że możesz olewać zaproszenia.
No.
PRZEWODNICZĄCA SZKOŁY
Nie patrz tak na mnie. Wiem, że byłaś przewodniczącą,
ale w połowie roku zniknęłaś.
Ktoś musiał przejąć twoje obowiązki.
Jasne. Żaden problem.
A skoro mowa o awansach, poznałaś już Saskię 2.0?
Wiesz, że za każde opakowanie tamponów, które sprzeda,
kolejne trafia do lasek z Trzeciego Świata?
Każdy może się zmienić.
Czy ona cię przypadkiem nie dręczyła, Genevieve?
A czy ciebie też nie dręczyła, Amelio?
Właściwie, dlaczego nas zostawiłaś?
Ponoć wywalili cię, bo pieprzyłaś się z pracownikiem szkoły.
Nie dlatego odeszłam.
To zabrzmiało jak jakiś skandal.
Więc dlaczego?
- Przepraszam. - Wyszłaś za niego?
Nie napisałaś o tym.
- Jak się bawisz? - Jest gorzej, niż myślałam.
Myślą, że uciekłam z matematykiem.
Dziewiętnastoletni asystent woźnego brzmi lepiej.
- Pojawiła się? - Nie. Mówiłam, że nie przyjdzie.
Daj spokój, dopiero się zaczęło.
Wracam do domu.
Meals, to sześć godzin drogi.
Zostań. Może się pojawi.
Halo? Danny?
Beznadziejny zasięg.
Chcę się zalogować do największego...
„Jedź gdzieś wyżej, Zoe”.
„Tak, tato, jadę”.
„Twoja stara szkoła to najbliższy punkt ewakuacyjny”.
„Tak, tato. Wiem. Właśnie jadę do szkoły”.
„A czemu nigdy nie rozmawiasz ze mną w wyobraźni?”
„To kiepski moment, mamo”.
„To dlatego wolałaś mieszkać w przyczepie taty,
zamiast w moim wielkim domu?”
Boże, przestań do siebie gadać!
Ma już ponad milion obserwujących.
Poza tym idealnie się zgraliśmy,
bo Constable miał sesję zdjęciową dla Dogue w Seminyak.
Pomyślałam więc, że się pojawię.
Jesteś najlepszą uczennicą z wymiany ever.
- Masz go ze sobą? - Jest w psim spa na plaży Bondi.
Proszę, mój synek na rozdaniu nagród Nickelodeona.
Tereso, ona nie miała na myśli synka.
Możemy używać słowa „synek”.
Wiele par ma problemy z in vitro.
A teraz, w jakiejś zamrażarce w Brisbane,
moje zarodki myślą: „Baw się, póki możesz, mamo,
bo następnym razem będziemy w twojej cieplutkiej macicy”.
A ja im na to: „Pewnie, moje kochane”. Wszystko gra.
Nie!
Przejechałam pół świata, żeby spotkać się z moją przyjaciółką,
a ona tylko papla o swojej macicy.
In vitro w naszym wieku?
- Będę szła. - Nie.
Nie rozmawiałyśmy jeszcze o występie Zoe i o tym, czemu opuściłaś szkołę.
Naprawdę muszę lecieć.
Ona...
Czym się zajmujesz, Renee?
- Jestem stylistką paznokci. - Skarbie.
Nie mów tego innym.
RIDGE HEIGHTS KATOLICKA SZKOŁA DLA DZIEWCZĄT
Żadnych wodnych eksplozji.
Tylko ponure wspomnienia ze szkoły.
Cholera!
Co, kurwa?
Przepraszam.
Gdzie jest miejsce zbiórki?
Halo?
Chamstwo.
Nie do wiary, jak wszystkim się powodzi.
Tak. Bogate dziewczynki,
które dostały wszystko na srebrnej tacy.
W tym samym czasie jako stypendystka, sprzedałam swoje osocze,
by pojechać na narty.
Ale tak, wszystkim się powodzi.
Miło, że przyszłaś, Phoebe.
Nie schlebiaj sobie.
Muszę pokazać, że robię coś z ludźmi, żeby szef dał mi premię.
Czym się zajmujesz?
Renny?
Renee. Tak.
Jestem...
lekarzem. Tak.
Nieźle.
O mój Boże, to ona!
- Co się dzieje? - Cudownie, że wpadłaś!
Walić tego gnoja i jego interwały. Nie zasługuje na ciebie.
To zlot absolwentek?
- Tak! - Dziesięć lat, matołku.
Zbyt sławna, by odpowiedzieć?
Czy tutaj jest punkt ewakuacyjny?
Nie dostałaś mejli?
Nie sprawdzałam poczty.
- Nikt nie miał z tobą kontaktu. - O to chodziło.
Kiedy ludzie nie odpowiadają, trudno zorganizować...
Pepé.
- Nie nazywaj mnie tak. - Pij, Zo-Zo.
Pij!
- Opowiedz o rezydencji. - Zatrzymałaś sukienki?
Nie, były wypożyczone.
Posłuchajcie, na zewnątrz ptaki latają w kółko...
- Chyba zamknęłaś buzię. - Jak smakuje ptasia sraka?
Po tym, co przeżyłaś, to normalne, że boisz się ptaków.
Ziemia się trzęsła, zaczęła pękać...
Pamiętacie, jak kłamała o wycieku gazu,
żeby uniknąć egzaminu? „Czujecie to?”
Posłuchajcie mnie!
Albo, gdy mówiła, że poznała Jonathana Taylora Thomasa.
Albo, kiedy odpaliła alarm i powiedziała siostrze Bickey...
Pieprzona ziemia się trzęsie i wszędzie jest woda!
I nie jestem walnięta, tak to zmontowali.
- Zoe... - Wszystko gra?
Dużo przeszłaś.
Odpocznij. Obmyj twarz.
Jasne.
Idź.
Nie ma to jak sequel.
Co z tobą? Odłóż telefon. Dziewczyna źle się czuje.
I kto to mówi.
W liceum byłam zołzą. Niektóre z nas z tego wyrastają.
Mówiłam, że się zmieniła.
Będzie dobrze. U taty działo się coś dziwnego,
ale tu jest spokojnie.
Żadnych pęknięć, żadnej wody. Wszystko gra.
Dziewczyny mają rację. Dużo przeszłaś.
Lubisz dramatyzować. Robisz z igły widły.
Mimo że naprawdę poznałaś JTT. Ale nie o to chodzi.
Wszystko będzie dobrze, wrócisz tam
i będziesz się dobrze bawić.
I przestaniesz mówić do siebie w lustrze.
Czoło nie może mi śmierdzieć.
- To przez kapelusz. - Kapelusz?
Głupi, swędzący kapelusz.
Cześć.
Zoe, wszystko w porządku?
- Jesteś jakaś... - Walnięta?
Tak, wiem.
Przez pół roku byłam odcięta od świata.
Mam dziwaczne poczucie humoru.
W porządku.
Cieszę się. Pójdę już.
Amelio, zaczekaj.
Co u ciebie?
Co robiłaś
przez ostatnie dziesięć lat?
Nie mam wiele do powiedzenia.
Przejęliśmy z Dannym farmę po moich rodzicach,
uprawiamy orzechy.
Z Dannym? Tym Dannym?
Super.
Jestem w trakcie studiów prawniczych online.
Cudownie.
Kiedy o tym mówię, brzmi to przygnębiająco.
Cieszę się, że wszystko gra.
Nie możesz tam iść.
Bo...
Musisz powąchać mi czoło.
Poważnie. Dziewczyny mnie obgadują,
a dzięki temu poczuję się lepiej.
- Nie będę ci wąchać czoła. - Powąchaj. Musisz.
- Zoe. - Proszę.
- To dziwne. - Ale poczuję się lepiej.
- Nie. - No weź.
Powąchaj.
Zrobiłaś to!
Boże, Zoe! Zmusiłaś mnie.
Proszę, zostań.
Nie chcę słuchać skrótu twojej historii.
Możesz wrócić na farmę,
do prawdziwego życia, kiedy zechcesz,
ale teraz zostań i napij się ze mną.
Minęło dziesięć lat.
Jeden drink.
- Cudownie. - A potem wracam.
Pewnie, ale na razie zatrzymam kluczyki.
Tegan i Megan też tu są?
Widziałam je na ławce palcówek.
Super. Zaraz wracam, wariatko.
Ty, na jednorożcu, który szcza na różową chmurkę.
Cholerka, toż to nasza gwiazda.
Myślałam, że zaginęłaś.
Tegan.
Megan.
Pamiętasz niejaką Laurę Cunningham?
- Nie, a co? - Zmarła.
Ma tu smutną tabliczkę.
KU PAMIĘCI KOCHANEJ LAURY CUNNINGHAM
Niektóre laski wychodzą za mąż, inne rodzą dzieci,
a ona skończyła jako pocierak dla cipek
na każdej dyskotece.
Świeć Panie nad jej duszą.
To smutne.
Macie coś mocniejszego?
Na wesoło czy na smutno?
Na wesoło. Byle szybko.
Na tyle szybko, żebym nie przejmowała się tymi ciuchami.
Za darmo. Twój występ był zarąbisty.
- To był sztos. - Sztos.
Do usług.
Dzięki.
Ogólnie wszystko gra?
Pewnie. To cudowne miejsce, w którym nie ma pustych zdzir.
Super.
Lauro Cunningham, podzielę się z tobą tym jointem.
Zaciągnij się.
- Lepiej? - Dziesięć lat, dziwki!
Nie nazwałabym siebie bohaterką, ale nie obrażę się.
Uważasz się za moją najlepszą psiapsi, a nawet nie obserwujesz mojego psa.
Drugi wiatr, uwaga.
O mój Boże.
To coś więcej...
Bycie lekarzem to nie tylko praca,
to raczej powołanie.
Sandy, kolejka.
- Spadaj, Pepé Le Plusk. - Nie nazywaj mnie tak.
Gdybyś w dziewiątej klasie się nie zesrała, nie musiałabym.
Nawet jej wtedy nie było.
TABLICA HONOROWA PRZEWODNICZĄCYCH
Jakbyś ciągle tu była, o kapitanie, mój kapitanie.
A skoro o tym mowa...
Fotobudka. Zaczekajcie na mnie.
WITAJCIE, ABSOLWENTKI '07
Czemu białe kobiety zawsze muszą się tak zachowywać?
Hej, Zoe.
Dasz mi kluczyki? Będę się zbierać.
Nie możesz. Musimy zatańczyć.
Nie znam kroków. Nie było mnie.
Nauczymy cię. To proste.
Nie każda z nas lubi pajacować dla uciechy innych.
Powinnam być wdzięczna, że się ze mną żegnasz,
zamiast po prostu zniknąć, co?
Oddasz mi kluczyki, Zoe?
Wiesz, jak się wtedy czułam?
Rodzice przerzucali mnie między sobą, a potem ty mnie zostawiłaś.
Nie wiem, czego po tobie oczekiwałam.
Spoko. Idź sobie. Znasz się na tym. Narka.
Co, kurwa?
Mamy... pewien problem przy ławce palcówek.
Tak tylko pytam. Też to widzicie, prawda?
Bo albo wszędzie jest woda, albo THC naprawdę mocno weszło,
no nie?
Boże, ja pierdolę!
Dziewczyny.
Dziewczęta z Ridge Heights! Spokojnie! To tylko mała powódź.
Pepé, szkoła jest na szczycie pieprzonej góry.
- To chyba naprawdę. - Klasyka, co nie?
Kurwa!
Nie. Co ty robisz?
Ktoś musi im pomóc. Są ostro porobione.
W wodzie mogą być choroby.
Z medycznego punktu widzenia to zły pomysł, prawda?
Tak. Z medycznego punktu widzenia.
- W porządku. - Zoe.
Zaczekaj, Sas.
Tak, dzięki.
Chodźcie.
Jestem zbyt młoda i piękna, żeby...
Nie zostawiajcie nas, boję się!
Aż się spierdziałam.
Chyba nie możemy wejść do wody.
- Mam pomysł. - Melly przyjechała zaraz po mnie.
To fuksja, nie łososiowy.
Zamknij się, Sandy.
Dziewczęta! Cicho!
Jako była przewodnicząca uważam,
że powinnyśmy zostawić je tam, aż opadną wody.
Pepé, nie byłaś przewodniczącą.
Przestań mnie tak nazywać.
Nic nie powiesz? Przezwisko wciąż się trzyma.
Właśnie. Nie nazywaj jej tak.
Nie mogę znaleźć torebki i nikt nie chce mi pomóc.
- To nie jest teraz istotne. - To jest bardzo istotne.
Mam pomysł.
Może zwiążemy razem wszystkie balony
i postawimy stół na czymś, co pływa?
Przepraszam. Kim jesteś?
Laura Cunningham.
A ty nie miałaś być martwa?
Nie.
Miałaś. Na ławce palcówek jest nawet tabliczka pamiątkowa.
To miłe.
Ale ja żyję.
Nie zauważyłyście, że nie było pogrzebu?
To znaczy, że nikt na niego nie przyszedł.
- Wybacz, Caitlin. - Laura.
Piłki będą lepsze niż balony,
przeszukajmy kantorek, weźmy tyle piłek, ile się da.
I poszukajmy mojej torebki. To D'Amiré.
- Zoe... - Piłki! Do roboty.
- Nie mogę. - Możesz.
Po prostu rusz swój tłusty tyłek jak ja.
Wal się, Tegan. Ty masz łapy jak facet.
To sobie tam siedź.
- Uwierz w siebie! - Nie panikuj!
Oddychaj powoli. To pomaga!
- Zoe. - Do tyłu, Megan.
Zoe, mówiłaś coś o pęknięciach?
A jeśli tam są gryzące delfiny?
Co?
Co miałaś na myśli, mówiąc o wodzie?
Foki już tam nie ma.
Porozmawiajmy później. Jestem zajęta.
Mówię o gryzących delfinach!
- Co ona plecie? - Nie wiem.
Zoe.
Chodzi o te z ryjem jak świnia.
Wyglądają tak... „Hej, no co tam?”.
- Zoe, powiedz. - Cicho.
- Diugonie! - Diugonie!
Tak, kurwa, diugonie!
- Zoe, proszę. Co się działo? - Boże. Już dobrze.
Zaczęły się dziać dziwne rzeczy,
pęknięcia się otworzyły i zaczęła tryskać z nich woda.
Wiedziałaś o powodzi i nic nie powiedziałaś?
Mówiłam wam. Próbowałam.
Nikt nie słuchał wariatki.
Opuść się jak Tegan!
- Nie Zoe, po prostu się upiłaś. - Dasz radę.
Skacz, kuźwa!
Jest dobrze.
Jest naprawdę dobrze.
- Gotowe? - Net, over. Net, net, over.
Net over.
- Dalej. - Net.
Amelio, co się dzieje?
Ona wiedziała.
Wiedziała o powodzi, czy raczej o tryskającej wodzie,
jeśli użyć jej sformułowania.
Wiedziałam, że coś się dzieje. Powiedziałam wam.
Nie sądziłam, że dojdzie do biblijnego potopu.
Wiedziałaś?
- Wiedziałaś? - A potem i tak się narąbała.
- Chwileczkę. - Boże, Ameryka.
Czy ktoś wie, co się dzieje w Ameryce?
Co z Constablem? Gdzie moja torebka?
- To... - D'Amiré.
Jezu, wiemy.
Na litość boską, trzeba było krzyczeć.
I wisisz nam 40 dolców za pigsę.
a takie akcje nie ma gratisów.
Mówiłam wam!
Co? Jasne.
Wiedziałam, że coś się dzieje,
ale czy nie lepiej, że jesteśmy tu, a nie tam?
Wyszło nam to na dobre.
Można powiedzieć, że nas uratowałam.
Ten koleś z Drugiej połówki miał rację.
Jesteś zwykłą atencjuszką.
Dobrze wiedzieć, że się nie zmieniłaś.
Nie zmieniłam się?
To było niezłe, Sandy.
Spędziłam z wami jeden wieczór
i już wiem, że Genevieve wciąż jest sztywniarą.
Saskia wciąż jest zołzą.
Choć jej marketingowcy to ukrywają.
Renee wciąż jest zakompleksiona. Phoebe jest pracoholiczką.
Tegan i Megan dalej ćpają.
Laura, a ty kim w ogóle jesteś?
Sandy, co ty tu w ogóle robisz?
Chodziłaś z nami do szkoły przez rok i nawet jej nie lubiłaś.
Co tu robisz?
A ty...
Zawiodłaś mnie.
Miałeś być niesamowita.
Tymczasem uprawiasz orzeszki na jakimś wypizdowiu
ze swoim żałosnym ukochanym z liceum.
Serio, jeśli nie spotkam was przez kolejne dziesięć lat,
będę zajebiście zadowolona.
Kurwa, kurwa, kurwa.
Wciągnij mnie!
Co?
Zapomniałabym.
Cholera!
Absolwentki
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski