Cricket? Opstaan.
De opwarming van de aarde blijft een strijd.
Er is bijna geen weg meer terug. Daarom is jullie missie zo belangrijk.
Morgen. - Morgen, Bug.
Hé, Cricket.
Dus ga door met het ecosysteem. De aarde rekent op jullie.
Jullie zijn een reddingsboot voor de mensheid. 1,5 graad max. Cousineau uit.
Als mensen de opwarming nou stopten. - Zo simpel is 't niet.
Olie is hard nodig en olieverbranding schaadt de aarde.
Maar we gaan vooruit hier. Planten kweken. We hebben bijna water.
En hoe eerder het lukt, hoe eerder we terug kunnen. Ik hou van jullie…
…maar na twee Kerstmissen en 'n Halloween mis ik de snoepronde.
Ik mis de bladeren en de herfstgeur. - Ik ook.
En? Hebben jullie er zin in?
Waarin?
Onze gasten. Onze eerste bezoekers ooit.
Caseys ouders zeiden dat ze hier morgen om 18.00 uur zijn.
Weten jullie hoe het is als je je enige vriend als hologram ziet?
Ik kan wel een high five gebruiken. Een echte.
Hé. Zullen we chocoladekoekjes maken? Zoals we die thuis maakten.
Onze volgende voorraad duurt nog even. Gaan we onze chocola nu al opmaken?
Ja. - Oké. Aan de slag.
Geactiveerd.
AFVALVERWERKER
Maar als de chocola op is, kunnen we niks anders meer maken.
Misschien dadelrepen?
Mam, ik heb al negen maanden geen koekjes gehad. Je kunt ook te zuinig zijn.
Zuinigheid is belangrijk. - Chocola ook.
Hé, kleintje. Jij lust vast een koekje.
Dat verdient ie. Hij stopt de bijensterfte.
De drones helpen, maar zonder bijen… - Geen bestuiving.
Dat kost de aarde een derde van de voedselvoorraad.
Zelfs de kleinste dingen beïnvloeden 't milieu.
Konden mensen maar zien wat we hier doen.
Dat komt wel. Straks leven tig gezinnen in een habitat zoals deze.
Een reddingsboot. Een reddingsboot die elke dag hetzelfde is.
Maar morgen niet.
Morgen niet.
Eindelijk gaan we mensen zien. - Wat doe je aan?
Dit.
Nee? Kun jij iets voor me uitkiezen?
Zeker weten.
Het huis is opgeladen. - Zuurstof?
Controle.
Atmosfeer is goed. - Wil jij sturen?
Ik heb mijn vluchtplan. Kom maar op.
Maximumhoogte: 300 meter. Kunnen we opstijgen?
Akkoord.
Opstijging begint.
Zonnepanelen zandvrij.
Habitat in orde.
Hoi, mam.
Zendmast actief.
Landing voltooid. - Top, Maverick.
Wie?
Fijne dag. We houden van je. - Tot aan de sterren en terug.
Drukontlading.
Opgepast. Deuren gaan open.
Morgen, Digby.
Breng een cheeseburger mee.
Ja. En nu je bed opmaken.
We gaan verder. Thoreau speelt verstoppertje met…
Een roepende duiker.
Iemand? Geen uil, maar… Ja? - Een roepende duiker.
Ze horen ons niet. Het is een opname.
Weet ik, Casey. Gewoonte. - Juist.
Dus hij ruilt de stad in voor een hutje in het bos…
…en leeft tussen de eekhoorns, hoenen en mieren in Walden. Goed…
Wauw, mieren. - En 'n vijver.
En natuur.
Waren er maar mieren. Of zelfs spinnen, ook al haat ik ze.
Wacht.
T - Ga je naar Aelish' feest?
Ik mis Aelish' verjaardag weer.
Zet maar weer aan. Ze volgen onze lessen.
Precies.
Klaar voor m'n sociaal onhandige vader en enthousiaste moeder morgen?
Zeker. Neem je honkbalhandschoen, rolschaatsen en sequencer mee.
We moeten ons lied opnemen.
Maar pap zei dat er 'n beperkte zuurstofvoorraad is.
Ja, maar we kunnen veel plezier maken in vier uur. Het wordt top.
De winter komt eraan…
…en onze vriend Thoreau zoekt beschutting in zijn hutje in het bos.
We hadden een doorbraak.
Een wormgat naar de aarde?
We hebben bijna bewijs voor ondergronds water op Mars.
We zaten op één km diepte.
Als er een ondergronds meer is, is de mensheid gered.
Micro-organismen, een oceaan op Mars, essentieel voor een leefbare planeet.
Hoe was 't op school?
Prima.
En dat lied waar jij en Casey aan werkten? - Dat nemen we morgen op als hij komt.
Publiek nodig?
Toe nou. - Cricket.
Weeralarm.
Hij meet een storm. Categorie A. Hij is er over 14 uur.
Casey en zijn familie kunnen pas langskomen als de zandstorm voorbij is.
Daarna checken we ons huis en verzetten we het.
Hoelang?
Dat hangt af van… - Hoelang?
Drie weken. Misschien twee.
Waren die paar uurtjes met mijn vriend te veel gevraagd?
Zelfs op een andere planeet zit het weer ons dwars?
Serieus?
Het spijt ons. - Echt.
Ja. Mij ook.
Oké. Feitelijk gezien is dit niet hun schuld.
We doen dit al maanden zo. Die paar weken lukken ook wel.
Mensen gaan er toch altijd van uit dat er iemand iets doet aan 't klimaat?
Nou, wij zijn die iemand. En soms wil ik die iemand niet zijn.
Ik snap het.
Nu missen we de talentenshow. Die is over twee dagen.
We kunnen het apart opnemen. - Hadden mensen de aarde maar gespaard.
Het is niet te laat. - Misschien.
Ik heb gespeeld met het couplet. Wil je het horen?
Kom maar op.
Op een eenzame planeet Zijn we als hologrammen, dansend licht
Van waar je staat, kun je mijn hand pakken
Pak mijn hand En ren met me mee door de lucht
Zoals echo's laten we nooit los Mijlen- en mijlenver
Stralender dan een glimlach
Ik kom eraan
En we staren naar de supermaan Alleen jij en ik
En we stralen in het schijnsel
Hou je vast, we schitteren
Kom je?
Ik kom zo.
Ik ga schaken met pap. Een fel potje.
Zeg je straks nog welterusten? - Doe ik.
DOEKJESRANTSOEN
Trusten, vriend.
Bedankt voor de klusjes. - Geen dank.
We zijn terug voor de storm.
Gaat het?
Tuurlijk.
Vergeet niet… - Mijn bed op te maken.
Kijk die lekkere tosti.
Die pauzesimulatie is er zodat we ons niet zo alleen voelen…
…maar hoe meer het als thuis voelt, hoe meer ik het mis.
Oké. Ik zal je opbeuren met een grap. Check dit.
Waarom zijn er nog geen aliens in ons zonnestelsel?
Ze hebben de reviews gelezen. Eén ster.
Ten eerste, 'check dit'? Ten tweede, hoezo ken je alleen vadergrappen?
Ik liet je lachen. - Ik lachte je uit, maar toch bedankt.
Hoe blijf je zo positief?
Het is 'n keuze.
Mag ik je iets vragen? - Zeker.
Ben je nooit boos op je ouders?
Altijd. - Casey.
Sorry.
Ik bedoel, omdat ze ons hiernaartoe brachten?
Soms voel ik me nutteloos. - Of een pratende plant.
Ik snap wat we hier doen.
Het is belangrijk, maar ik mis de frisse lucht en het rennen.
En m'n vrienden.
Ik ben je vriend.
Weet ik. Ik mis thuis gewoon. Dat is alles.
Luister, ik wil hier ook niet zijn.
Maar wat doen we eraan?
Weet ik. Het spijt me.
We kunnen het beter accepteren en er het beste van maken.
Dat is waar.
Oké. Nu het tweede deel. Dan kunnen we het opnemen.
En we staren naar de supermaan
Alleen jij en ik
En we stralen in het schijnsel
Hou je vast, we schitteren
En we volgen de Melkweg
De sterren komen tevoorschijn
Vangen het licht van een nieuwe dag
Dus hou vol, we zijn bijna thuis
Begin bij het tweede couplet.
Eén, twee, drie, vier.
In de sterrenbeelden tekenen we 'n kaart Van al onze stoutste dromen
Het is wazig maar op een heldere nacht Kun je 't bijna zien
Intenties, verloren connecties We zweven voorbij
We zijn niet te stoppen Ja, we gaan vliegen
En we staren naar de supermaan Alleen jij en ik
En we stralen in het schijnsel Hou je vast, we schitteren
En we volgen de Melkweg
De sterren komen tevoorschijn
Licht van een nieuwe dag - Casey?
Hou vol, we zijn bijna thuis
Casey. Cas…
Casey?
Cricket, het is een categorie D. - Naar het centrum. Nu.
Schermen omhoog. - Ja.
Back-upgenerator online. Sluizen dicht. - Ja.
Geactiveerd.
Dicht.
Waarom sloeg de weerrover geen alarm? - Hij is vast uitgevallen.
Water, zonnepalen, eco, alles oké. - Alles is afgeschermd.
Gevaar nadert.
Zoek dekking.
CONTROLECENTRUM
VERBINDING VERBROKEN
We zijn het contact kwijt.
SIGNAALVERLIES
Nee. Caseys habitat is donker. We moeten ze helpen.
Wacht. Zuurstoftekort. - Drone is oké.
Kunnen we er niet heen?
We kunnen niet bij de rover en we hebben een zuurstoflek.
En 't water. De rover kan onbruikbaar zijn.
We moeten ons water- en zuurstofprobleem oplossen.
Onze middelen zijn cruciaal. - We moeten eerst onszelf redden.
We moeten nu bij het watersysteem.
We gaan dit oplossen en dan helpen we Casey. Oké?
Het toegangspaneel zit buiten. Maar de sluizen zitten dicht.
Of we gaan door deze tunnel en leiden de watertoevoer om.
Daar past niemand in.
Ik wel. Net als een muis.
Nee. - Cricket.
Ze moet eruit. - Wacht.
Alles oké.
TOEGANGSPANEEL
Watertoevoer omgeleid.
Waterdruk stabiliseert.
Nog steeds geen contact.
En 't zuurstoflek? - We hebben de sluis naar de tuin gesloten.
Wat als de planten doodgaan? - Dat zou erg zijn, maar daar komen we uit.
Dan planten we alles opnieuw.
We bestellen nieuwe planten voor een nieuw ecosysteem.
Thuis is 't wel anders. - Je kunt ze maar bij één aarde bestellen.
En Casey?
Ze volgen vast ook een protocol.
Kunnen we geen contact zoeken? - Het systeem ligt eruit.
En het wordt donker, dus we moeten elke kilowatt besparen.
Morgen, Bug.
Trusten, vriend.
Hij seinde niet terug.
Hij seint altijd.
Hij maakt nu vast grapjes en schaakt met z'n vader in het licht van 'n zaklamp.
Vandaag is het niet gelukt. Morgen ondernemen we actie. Beloofd.
Ik hou van je.
Tot aan de sterren en terug? - Ja.
Het lek is gedicht. De planten zijn oké en de drones bestuiven ze.
We kunnen niet naar Casey toe. Sorry, Cricket.
De rover is geen optie. Hij is uit beeld. Vast verplaatst door de wind.
Dus we zitten ingesloten.
Zuurstoflek gesignaleerd. - Ze hebben meerdere zuurstoflekken.
Ernstig? - Nog niet.
En de drone dan? - Hoe bedoel je?
Kunnen we niet kijken of ze in orde zijn? - Dat is onze enige drone.
We moeten de opgraving checken. - Straks.
Oké, Max? Ik maak me ook zorgen.
Ik ga wel.
Mam, ik kan dit.
Het is recht vooruit.
Cricket… - Hij is m'n vriend.
Opstijging.
Goed zo, Bug.
Bijna. Let op je horizon.
Alarm. Transmissie in gevaar.
Toestand kritiek. Drone offline.
We hebben geen andere apparatuur, Amahle.
Dat was dom. Sorry.
We kunnen niet weg en nu zijn we blind zonder drone.
Geen risico's meer. - We focussen ons nu alleen op onszelf.
Daar gaat dit niet om.
Dit hele experiment… Jullie hebben me geleerd…
…dat we op Mars zijn om de mensheid te redden met een reddingsboot.
Alle beetjes helpen. Toch?
Ja. - Tuurlijk.
Nou, daar zijn mensen in nood.
Casey seint niet terug. Wat als hun zuurstof op is?
We moeten ze helpen.
Cricket. - Serieus? Gaan we het niet eens proberen?
Wat als wij dat waren? Wat als ik dat was?
Dan willen we ook hulp.
De rover is kapot. We zitten hier vast met een kapotte luchtsluis.
Hoe wil je ze helpen?
Te voet.
Zuurstofvoorraad aan boord. Dan hebben we 6,5 uur om er te komen.
Net genoeg. Maar we kunnen niet terug.
Als we de sluis openkrijgen, stroomt de lucht weg…
…en als we hem niet dichtkrijgen, is er geen weg terug.
Mam, je kunt dit.
Wij kunnen dit. Dat weet ik zeker.
Drukontlading.
Mama's?
Dat meen je niet.
Waren we gewoon hier?
Wisten jullie dat?
Tuurlijk niet.
Cricket.
Wat is er aan de hand?
Je bent in orde. Ben je boos? Ik bedoel, ik…
Ik geloof dat ik boos ben, maar ik voel van alles tegelijk.
Ik ben boos, maar ook blij.
Goed je te zien. - Fijn dat je in orde bent.
Waar zijn je ouders?
Ze worden gedebrieft. We weten het ook net.
Ik heb de rover 14 maanden bestuurd.
Het was 'n simulatie. Een stationaire game met hydraulica.
We wilden kijken of een gezin onder druk kon overleven op Mars…
…en samenwerken in een crisis.
Ik… denk dat we het begrijpen.
Ik ben nu nog erg overrompeld.
Jullie waren inventief, werkten samen en hielpen mensen.
En jullie blonken uit.
Met zo'n gezin als jullie bereiken we de kolonisatie van Mars.
Wat als we niet hoeven gaan?
Mars is geen reddingsboot, maar 'n les.
We hebben 14 maanden lang 'n CO2-neutraal leven geleid.
En de enige ontbering was om alleen te zijn.
Waarom naar Mars om schoon te leven?
Als we dit op aarde doen, plukken we beide vruchten.
We kunnen de planeet samen redden.
Cricket June, de afgelopen 24 uur ben je 'n voorbeeld geweest voor iedereen.
Je bent een geboren leider. - Ik?
Ja. Jij.
Doe jij jouw werk hier. Wij gaan verder met de Mars-reddingsboot.
Hopelijk hoeft dat niet.
Maar nog één ding voor we beginnen.
Hoe laat is het? - 15.00 uur.
Er is nog tijd. Casey, heb je je sequencer bij je?
Ja, we gaan vliegen En we staren naar de supermaan
Alleen jij en ik En we stralen in het schijnsel
Hou je vast, we schitteren
We volgen de Melkweg
De sterren komen tevoorschijn Vangen het licht van een nieuwe dag
Dus hou vol, we zijn bijna thuis
Supermaan
Hou vol, we zijn bijna thuis
Vertaling: Inge van Bakel