Dzieciaki, spóźnicie się do szkoły!
Rany.
Nie masz innej? Ta jest brudna.
Nie, jest poplamiona.
To wszystko zmienia.
Nie wyjdziesz w niej z domu.
Cassady!
Padam na twarz.
Bo do późna rozmawiałaś z Isabelle.
Nie tylko z Isabelle, ale…
Jak ci idzie projekt?
Dobrze. Wyjdzie naprawdę dobrze.
Czyli nie zaczęłaś? Inni pewnie już pracują.
Mam mnóstwo czasu.
Koniec z rozmowami po 21.00, Cass.
A właśnie, potrzebuję na wieczór holo sali.
Wyszła Ucieczka z wyspy zombie 3.
Trafiasz do opuszczonego magazynu i musisz w porę uciec.
Nie ma mowy. Po dwóch ostatnich miałeś koszmary.
Co?
Nie jestem już dzieckiem.
Przykro mi, nie.
- Mikrofala nie działa. - Odłącz i podłącz na nowo.
To nie pomoże.
Nie naprawisz tak zaawansowanego sprzętu.
Działa.
NIEBEZPIECZNIK
SZKOŁA PODSTAWOWA IM. NEWTONA
Dzisiaj?
Pierwsza recenzja Z3 wyszła. Ponoć poprzednie wersje się chowają.
Aż tak straszna?
No. Nie mów rodzicom.
Już w ogóle zabronią ci grać.
Co? Nie, oni są spoko.
Jaram się.
12 godzin i cztery sekundy do premiery.
Teraz trzy, dwie, jedna…
Niezła obudowa.
Co nie?
Jest taki sklep w centrum.
- Mają tam wszystko. - Tak?
Kto wymyślił zdjęcia klasowe po wuefie?
- Będę cała spocona. - Hej, Cassady!
Kiedy oddasz swoją część projektu?
Później, jeszcze nie skończyłam.
Musimy go złożyć przed oddaniem.
Jak tam nowy basen?
Mega. Chcecie się pokąpać?
Jasne!
…wyspy zombie 3.
- Moja kolej. - Oglądałam to!
Mówiłem, że dzisiaj jest premiera Ucieczki z wyspy zombie 3.
Rodzice ci zabronili.
- Zostaw! - Oddawaj.
Ten pokój nie jest tylko twój!
Co tu się dzieje?
Oglądałam coś, a Jack to przełączył.
Mówiłem, że wieczorem chcę pograć.
A my, że to nie gra dla ciebie.
Co? Nie będę się bał.
A ty masz pracę domową.
I nie chcę słyszeć, że masz jeszcze czas.
Przyda wam się przerwa.
Włączam kontrolę rodzicielską.
Tydzień bez holo sali.
I telefonów.
Co? Dlaczego?
Bo przesiadujesz nad nim do późna.
Czekam.
Oddam je wam, ale z włączoną kontrolą.
PRAWIE NOWE
Wszyscy gadają o Z3.
Niedługo zaspoilują mi całą grę.
Rodzice przeginają.
Nie muszą się wtrącać. Sama potrafię ogarnąć zadania domowe.
Myślisz, że tutaj to znajdziemy?
Tyler mówił, że mają tu dosłownie wszystko.
Dzień dobry. Szukamy pilota, który wyłączy kontrolę rodzicielską.
Rodzice włączyli ją przez przypadek.
Są starzy i technologia ich przerasta.
A potem – nie uwierzy pan – ktoś się włamał i ukradł pilota.
Inne rzeczy też.
- Żeby nie było. - Tak.
No tak.
Wszystko jasne.
Gdzieś tu mam uniwersalnego pilota, który powinien załatwić sprawę.
Ich producent zbankrutował.
Proszę.
Bajer, prawda?
To zadziała? Nasza sala jest nowa.
I chcemy też odblokować telefon.
Jest uniwersalny.
Steruje wszystkim.
Jesteś pewien? Rodzice się wściekną.
Jeśli się dowiedzą, co nie nastąpi.
No dobra, jak to włączyć?
Naciśnij przycisk.
Okej.
- Włącz. - Nieźle!
Dobra, kontrola rodzicielska.
Dobra. Raz kozie śmierć.
Wyłącz kontrolę rodzicielską.
Dzieci!
Nie wściekajcie się. Wszystko wam wyjaśnię.
Przyszliśmy tutaj, żeby…
Wyłączyć kontrolę rodzicielską?
Jeśli jesteście wystarczająco dojrzali, by o tym decydować, powiedzcie.
Jestem?
Mamo,
a w telefonie też mi ją wyłączysz?
Ja też jestem wystarczająco dojrzała.
Dobrze.
Podaj mi go.
Dobrze.
Usiądźcie sobie. Musimy coś obgadać.
Widziałaś to?
Robią to, czego chcemy.
To przez tego pilota.
Nie wyłączył kontroli w sali.
Wyłączył rodzicom tryb kontroli rodzicielskiej.
To niemożliwe.
Udowodnię ci to.
Spróbuję zmienić język.
Język: español.
Niesamowite.
Chociaż uświadamia mi, jaką nogą jestem z hiszpańskiego.
Wyłącz głos.
- Chcesz spróbować? - Nie wiem.
Przecież traktowali nas jak małe dzieci.
Racja. Mam pomysł.
Język: english. Włącz głos.
Mogę założyć do szkoły twój naszyjnik z brylantem?
Nie wierzę, że mama ci go pożyczyła.
Jest śliczny.
Ma do mnie pełne zaufanie.
Masz takie włosy po wuefie?
Tata napisał mi zwolnienie.
No co? Chcę dobrze wyjść na zdjęciach.
Gotuję się w tym swetrze. Jakby pies siedział mi na klacie.
- To go zdejmij. - Jasne.
Rodzice by mnie zabili za pozowanie w brudnej koszulce.
Nie jest brudna. Jest poplamiona. Czemu nikt tego nie czai?
Cześć, jak było w szkole?
Super.
Na obiad jest pizza i lody, tak jak prosiliście.
Pomożecie nakryć do stołu?
Właściwie to zjem dzisiaj w holo sali.
A ja w swoim pokoju.
Skoro tego chcecie.
Dzięki za obiad.
Uruchamiam Ucieczka z wyspy zombie 3.
Gra przeznaczona dla dorosłych.
Wcale nie jest straszna.
Ale grafika odjechana.
Wskazówka.
Wyłącz się!
Kupiłam na jutrzejszą imprezę w basenie u Tess.
Śliczny.
To Tess.
Truje mi o ten projekt z botaniki.
Jesteście w grupie, a jutro trzeba go oddać.
Mam całą noc na dokończenie,
o ile przestanie mi przeszkadzać.
Cass?
Dobrej nocy.
I jest po 21.00.
Czemu mi to mówisz? Mam skończyć rozmawiać?
Nie, to na wypadek, gdybyś była zmęczona.
Pójdziesz spać, kiedy będziesz chciała.
Dobranoc.
Twoja mama nieźle wyluzowała.
Jest zupełnie inna.
Nie dam się znowu nabrać.
Mamo!
Nie. Okej.
Tata? Co ty tu robisz?
Nie.
Mama! Co? Nie!
Tato! Nie!
Nie!
Hej, nic ci nie jest? Krzyczałeś.
Ta gra nieźle mnie wystraszyła.
Nie powinienem był grać.
Co to były za krzyki?
Śnił mu się koszmar.
Wyspa zombie?
Wracaj do spania.
Nic ci nie będzie.
Tak po prostu?
Co to miało być?
- A co mieli zrobić? - Nie wiem, uspokoić mnie.
Może powinniśmy włączyć tryb kontroli.
Skoro tak się boisz, to nie graj w Wyspę zombie.
- Zostawić ci włączone światło? - Nie, nie trzeba.
Albo nie, możesz jednak je włączyć?
Dzięki.
- Co robisz? - Nic.
Jasne.
Oddawaj! Przestań!
Oddawaj! Co ty robisz?
Powinniśmy zareagować?
Są na tyle dojrzali, że sami to rozwiążą.
Przewiń.
- Wciskasz coś! - Odtwórz.
- Ty wciskasz! - Powinniśmy zareagować?
Są na tyle dojrzali, że sami to rozwiążą.
Oddawaj!
Zatrzymaj.
Zawiesili się? O nie.
Brawo, Jack. Nie działa.
Musieliśmy go uszkodzić.
Ja spróbuję.
O nie.
Hej.
Bałam się, że zmarzną.
- Spałeś? - Nie. A ty?
Nie. Za bardzo się bałam.
Co zrobimy?
Nie wiem. Ale najpierw musimy przeżyć szkołę.
Jack.
- Jack. - Pani Ryan?
Gabinet dyrektorki. Już.
Rany! Wygląda wspaniale.
A gdzie łodyżka?
To moja wina. Nie zrobiłam jej.
Reszta jest w porządku. Zaliczam wam to na tróję.
Tróję?
Słabo.
Dyrektorka chce się jutro widzieć z rodzicami.
- Osobiście? - Tak.
Hej, kiedy będziesz?
Gdzie?
U Tess. Wszyscy już są.
Nie zaprosiła mnie.
Mogę z nią pogadać.
Nie. Chyba jest na mnie zła.
Dostaliśmy kiepską ocenę.
Dobrej zabawy.
Wszystko gra?
Chodź.
Aktywator chyba się zaciął.
Tego się domyśliliśmy.
Wymieni go pan na nowy?
Mówiłem wam, że ta firma zbankrutowała.
Nie mam zapasu.
Może go pan naprawić?
Zdajecie sobie sprawę, jaka to zaawansowana technologia?
Nie.
To co mamy zrobić?
Nie wiem. Zapytajcie rodziców. Może oni to naprawią.
Rozumiem jej złość. Nie oddałam swojej części projektu.
Byłam zajęta.
To chyba oczywiste. Zawiesiliście się i w ogóle.
Powinnam była zacząć wcześniej, ale…
teraz już za późno.
Tess jest obrażona, a ja nie wiem, jak to naprawić.
Ty byś wiedziała.
Wiesz, że się zawiesiła?
Boję się, Jack. Tęsknię za nimi.
A jeśli ich nie odwiesimy?
Musimy się zastanowić, co zrobiliby rodzice.
Jak się zdenerwuję, mama mówi, żebym odetchnęła i zajrzała w głąb siebie.
Jestem głodna? Zmęczona? Przesadzam z reakcją?
Tak, tak i nie.
Nic dzisiaj nie jadłem. Chodź.
Zjadłbym tatowego grillowanego burgera z indyka.
Ja też. Ale musi nam starczyć odgrzewany makaron.
Super, znowu nie działa.
Odłącz i podłącz na nowo.
Zadziałało.
Nabijamy się z taty za te proste rozwiązania,
ale czasami działają.
Myślisz, że wystarczy wymienić baterię?
Warto spróbować.
Jest jeden problem.
Która to bateria?
Pewnie to.
Jeśli nie zadziała, możemy nie naprawić rodziców.
Musimy próbować.
Chodź.
Chwila prawdy.
Odtwórz.
Cześć, dzieciaki.
Jak miło, że się nie kłócicie.
- Zadziałało. - Co zadziałało?
- Włącz kontrolę rodzicielską. - Już idę do holo sali.
- Nie tę kontrolę rodzicielską. - Tę.
Włącz kontrolę rodzicielską.
Co tu się dzieje? Czemu stoimy w korytarzu?
Co to jest?
Wszystko wyjaśnimy. Mieliście rację. Wcale nie jesteśmy tacy dorośli.
Potrzebujemy waszej kontroli.
Kochamy was.
Chodźcie tu.
- My też was kochamy. - Kochamy was.
Słucham.
Wiedzcie, że żałujemy
i zasługujemy na tygodniowy szlaban.
A jutro macie spotkanie z naszą dyrektorką,
więc lepiej dwutygodniowy.
Podłoga jest czysta. Mogę już iść?
Pranie zrobione, śmieci wyniesione.
Tato, powiedz mamie, że przegina.
Przepraszamy. Już wystarczająco nas ukaraliście.
Posłuchajcie.
Obiecujemy, że już nigdy…
Wyłącz głos.
Napisy: Daria Okoniewska