SZKOŁA PODSTAWOWA IM. NEWTONA
Hej, nie biegać!
Chcesz dołączyć do kółka?
Nie, strata czasu.
Ja tak nie uważam. Masz odsiadkę po lekcjach.
Wiem, nie musisz przypominać.
Muszę, bo was pilnuję, a ty zazwyczaj się spóźniasz.
Panie Hodge, to nie fair, ja się tylko nie zgodziłam z oceną.
Już to mówiłaś. Uważam, że odsiadka to odpowiednia kara.
Pan nie rozumie, jak ważne są dla mnie oceny.
Ucz się z taką pasją na sprawdziany, zamiast marnować ją na kłótnie ze mną.
Odznacz się na ekranie i odłóż telefon.
Dostaniesz go za godzinę.
ZAREJESTRUJ SIĘ
Włóż telefon do pojemnika.
Wiem, już tu byłam. Dzięki.
ZASADY ODSIADKI
Masz odsiadkę?
Dzięki za troskę.
- Wszyscy są. - Dzięki, Ben.
Tylko dwie osoby. Miła odmiana.
To nie musi być kara.
To szansa na zastanowienie się nad swoim zachowaniem.
Yasmine, ty tutaj? „Kłótnia z nauczycielem”.
Dostałam czwórkę, a zasłużyłam na piątkę. Chyba mogę nie przyjąć nieuczciwej oceny?
„Kłóciła się głośno, przy całej klasie,
marnując wszystkich czas”.
Wiesz, że to niegrzeczne.
Rysowałam, zamiast pisać wypracowanie.
Nie rozumiem, Madison.
Do wszystkiego masz stosunek: po co się męczyć?
Lubisz tu siedzieć?
Mogę nic nie robić przez godzinę.
Rozumiem. Mam lepszy pomysł.
Wyczyścisz gabloty z pucharami.
Może osiągnięcia innych cię zmotywują.
To zajmie dłużej niż godzinę.
Pomogę jej.
Super.
NIEBEZPIECZNIK
W kantorku woźnego znajdziecie środki czyszczące.
Megastara piwnica. I śmierdząca.
To najstarsza część szkoły. Reszta została przebudowana.
Ben, to moja pierwsza w życiu odsiadka.
Może wicedyro mógłby jej nie odnotowywać?
Pomagasz mi, żeby się podlizać.
Jak chcesz czyste papiery, to nie proś się o odsiadkę.
Ale to twoja pierwsza kara, więc rodzice mogą z nim pogadać.
Czemu tak się tym przejmujesz?
To bez znaczenia.
Nie dla mnie.
Odsiadka źle wygląda, a czwórka to prawie pała.
Nie żebyś to zrozumiała.
Rybka.
Tędy.
Za tobą.
Czemu ściany są metalowe?
W latach 50. zeszłego wieku był tu schron.
Moim zadaniem jest dbać o bezpieczeństwo uczniów.
Musiałem zapamiętać układ budynku, wyjść awaryjnych i przestudiować kodeks.
Jaki kodeks?
Postępowania w zakresie bezpieczeństwa.
Mogę wysłać wam kopie.
- Nie trzeba. - Dzięki.
ZASILANIE
Hej! Na boisko z tym!
Strasznie zagracony. Nie spodziewają się alarmów.
Okej.
Przyjdźcie się później odmeldować.
Ben?
Co jest grane?
Zawiesili się.
W nagłych wypadkach należy powiadomić nauczyciela.
- Raczej nam nie pomoże. - Zostaw go.
Czemu? Jest dziwnie, ale fajnie.
Mamy całą szkołę dla siebie.
Możemy obczaić pokój nauczycielski.
- Nie ma opcji. - Musimy coś zrobić. Nie martwisz się?
Ktoś na pewno wie, jak to naprawić, i właśnie nad tym pracuje.
Myślisz?
A jeśli ta osoba też się zawiesiła?
Dobra.
Poszukaj tu jakichś wskazówek,
a ja sprawdzę boisko i aulę.
Nie możemy się rozdzielać.
Yasmine, idę z tobą.
No tak, drzesz się na kogoś.
Dużo lepiej.
Powinniśmy zadzwonić na alarmowy.
Nie działa.
Telefony też się zawiesiły.
Myślisz, że całe miasto zamarło?
Halo?
Ktoś mnie słyszy?
Proszę.
Świetnie, nie działa.
15.34 i 59 sekund.
Wiemy dokładnie, kiedy to się stało. Nie żeby to coś dało.
Cała okolica zamarła.
Dziwna sprawa.
„Dziwna” to mało powiedziane.
- Masz coś? - Nic.
- A sala gimnastyczna? - Nie byłam, nie rozdwoję się.
Madison, to nie są żarty.
To nie projekt, który możesz zawalić.
- Znowu zaczynasz? - Zaraz, co?
Rok temu byłyśmy w grupie i nie oddała swojej części.
Wyluzuj, bo cokolwiek się dzieje,
nie jest na ocenę.
Skupmy się na zbiorowym problemie.
- Zastygli. - Niedosłownie.
Przecież nie są zimni.
Może są zahipnotyzowani?
Zegar też stoi.
Wcale nie.
Wcześniej pokazywał 15.34 i 59 sekund, a teraz 15.35 i jedną sekundę.
Ma zamknięte oczy. Wcześniej były otwarte.
Jeśli je zamknął, a zegar przeskoczył o dwie sekundy…
To znaczy, że się ruszają, ale bardzo powoli.
- Ktoś tu jest. - Więc wie, co się dzieje.
A może to właśnie sprawka tego kogoś?
Idzie.
- Słabo mi. - Ben.
Nic ci nie jest?
Ben!
Nic mu nie jest?
Pan Hodge?
Pustaki żużlowe z metalową izolacją.
- Dobra ochrona. - Przed czym? I co to za strój?
Kombinezon z kompozytu ołowiowego, chroni tak jak ten schron.
Benowi już lepiej.
Napił się wody i odpoczywa.
Co tu jest grane?
Przeprowadzam eksperyment dotyczący dylatacji czasu.
Pracuję nad tym od czasu, gdy byłem laborantem 12 lat temu.
Wierzę, że można zmienić prędkość, z jaką upływa czas.
Dwie jednostki mogą doświadczyć innego tempa przepływu czasu.
Godzina dla jednej może być 36 sekundami dla drugiej.
Współpracownicy we mnie nie wierzyli.
Jesteśmy królikami doświadczalnymi?
Nie do końca.
Prowadziłem eksperyment w ramach tych parametrów.
Miał objąć tylko motyle.
Generator pola czasowego wymaga sporej ilości prądu,
więc wykorzystałem szkolne zasilanie awaryjne.
Nastąpił niespodziewany skok mocy, który przeciążył sieć elektryczną,
a to wywołało ogromną falę czasową.
I przeniosło wszystkich na wolniejszą oś czasu.
Hipoteza się sprawdziła.
A jak to odkręcić?
Mam równanie, które odwraca program,
ale szkolne rezerwy prądu się wyczerpały, a ja nie mam innego źródła zasilania.
Czyli się nie da?
Nie mogą żyć w trybie ślimaka!
- A co z nami? - Nie zostawię was.
Inni pana uprzedzali. Trzeba było ich posłuchać!
- Zaraz… - Zrujnuje nam pan życie!
- Rozumie to pan? - Wiem.
To pan zasługuje na odsiadkę!
Jak mogłem zemdleć? Jestem waszym opiekunem.
Mam pomagać w kryzysie, a nie panikować.
Zluzuj szelki. Każdy popełnia jakieś błędy.
- Łatwo ci mówić. - Pochyl się.
Nie żebyś popełniała dużo błędów.
Spoko. Jak złapałeś tę fuchę?
Rodzice pracują do późna, więc potrzebowałem zajęcia po szkole.
- Lubisz tę pracę. - Tak.
Szkoła jest trudna i zagmatwana, a dzięki zasadom wiesz, co robić.
Mnie to pomaga.
No, rozumiem.
Też przydałoby mi się zajęcie.
Poza odsiadkami.
Znalazłam coś do jedzenia.
Dzięki. Żyjesz jakoś?
Jak my wszyscy.
Nasza przyszłość przestała istnieć.
Ben! Jak dobrze, że już ci lepiej.
Że już wam lepiej.
Kogo ja oszukuję.
Posłuchajcie, naprawdę mi przykro. Obiecuję, że to naprawię.
Nic im nie będzie?
Wszyscy są zdrowi.
W ich odczuciu wciąż się ruszają albo prowadzą samochody.
Nie mają o niczym pojęcia.
- Samochody są elektryczne. - Tak?
Kiedy uczyliśmy się o prądzie,
mówił pan, że nowe samochody mają wysokowydajne baterie.
Uważałaś na lekcji.
Potrzebuje pan źródła prądu.
Wystarczy?
Jeszcze tylko jedna z tamtego auta.
To był świetny pomysł.
Po prostu coś zapamiętałam.
Jesteś nieźle ogarnięta. Nie rozumiem, czemu wszystko olewasz.
- Ty znowu o tym projekcie? - Nie.
Trochę.
Dobra, powiem ci dlaczego. Nie byłabym wystarczająco dobra.
A wy wściekłybyście się o niższą ocenę.
Zrobiłyśmy twoją część.
I dostałyście piątki. Nie jestem orłem.
Na castingu do sztuki mnie wyśmiali.
Zakuwam całymi dniami i dostaję tróje. To strata czasu.
Nie powinnaś się poddawać.
To ty nas dzisiaj ratujesz.
Nie spinaj się aż tak bardzo.
Zrobiłaś awanturę o czwórkę.
Jako pierwsza z rodziny mam szansę studiować.
Super, ale nie musisz mieć idealnych ocen.
Teraz to wydaje się takie głupie.
Przepraszam, że wtedy sprawiłam, że nie czułaś się wystarczająco dobra.
Gotowe!
Do czego ten eksperyment miał się przydać?
Kontrolowana zmiana czasu ma szerokie zastosowania.
Gdyby ktoś był chory lub ranny,
można byłoby spowolnić czas w oczekiwaniu na pomoc.
To może ratować życie.
Można też spowolnić czas, żeby pokrywy lodowe wolniej się topiły.
Dlatego się pan nie poddał.
Zostawiliśmy notki na autach bez baterii.
Zaczynamy?
Jeśli się uda, dostajecie piątki.
NATĘŻENIE
O nie.
- Nie działa! - Czemu?
Wymagają transferu przy wyższej wymianie jonowej.
Jeśli lampa elektronowa padnie, to koniec. Musimy ją schłodzić.
- Sprężone powietrze jest zimne. - Spróbujmy.
Nic z tego.
Strona 14: „W każdej klasie znajduje się gaśnica CO2”.
- Inaczej śniegowa. - No jasne!
Działa!
Dobrze, że to wkułem, co nie?
Biegnijcie do schronu!
Poprzednio fala czasowa przyszła bardzo szybko.
Jest!
Dobrze jest wrócić na tę samą oś czasu.
I co teraz?
Musicie dokończyć odsiadkę.
Ale wice nigdy tego nie sprawdza, więc puszczę was wcześniej.
- Ben łamie zasadę. - Nie może być.
Naginam.
„Pożyczyliśmy baterię, żeby wszystkich uratować.
PS. Prosimy nie karać nas odsiadką”?
Pomyślałem, że przyda ci się podwózka.
Napisy: Daria Okoniewska