Hé. Rustig.
Wil je bij de kunstclub? - Nee, dat is zonde van mijn tijd.
Lijkt mij wel tof. Je moet nablijven, hè. - Ja. Herinner me daar niet steeds aan.
Jawel, want ik ben surveillant en jij bent meestal te laat.
Mr Hodge, laat u me nablijven om 'n discussie over mijn cijfer?
Dit hebben we al besproken. Ik vind het dus terecht.
Maar m'n cijfers zijn belangrijk voor me.
Stop die passie maar in het leren in plaats van discussiëren met mij.
Aanmelden en mobiel in de doos. Die krijg je over een uur terug.
AANMELDEN
Mobiel in de doos. - Ja, ik weet hoe het werkt. Bedankt.
NABLIJFREGELS
Moet jij nablijven? - Lief dat je 't vraagt.
Iedereen is er. - Dank je.
Het zijn er maar twee vandaag. Ook eens fijn.
Dit hoeft niet negatief te zijn. Je kunt nu nadenken over waar je aan moet werken.
Yasmine, jou had ik niet verwacht. 'Ging tegen een leraar in'?
Mr Hodge gaf me 'n 9. Geen 10. Mag ik niet tegen een onterecht cijfer ingaan?
Hier staat: 'Zei het luid in de klas, verdeed ieders tijd.'
Dat is toch respectloos?
Ik tekende tijdens het opstel voor Engels.
Madison, ik begrijp het niet. Je gooit er altijd met de pet naar.
Vind je nablijven leuk? - Ik kan hier een uur niksen.
Juist, maar ik heb een beter idee. Jij gaat de prijzenkasten schoonmaken.
Misschien inspireert 't succes van anderen je.
Dat duurt langer dan een uur. - Ik help wel.
Geweldig.
De schoonmaakspullen liggen in het conciërgehok.
Wat een oude kelder. Zo ruikt het ook.
Het is 't oudste deel van de school. De rest is gerenoveerd.
Hé, Ben, dit is mijn eerste straf, dus kan de directeur dit weglaten uit m'n dossier?
Daarom bood je je hulp dus aan.
Daar is het nu te laat voor, maar dit is je eerste overtreding…
…dus laat je ouders met hem praten. - Waarom maak je je zo druk om je dossier?
Het betekent niks.
Voor mij wel. Dit komt slecht over. En een 9 is niks waard. Dat snap jij toch niet.
Het zal wel. - Hierin.
Na jou.
Waarom zijn de muren van metaal? - In de jaren 50 was dit een noodopvang.
Ik waarborg de veiligheid van de scholieren.
Ik moest de plattegrond, de uitgangen en het handboek bestuderen.
Welk handboek?
De Newton Middle School-Gedragscodes. Zal ik die doormailen?
Nee, dank je. - Nee.
AAN
Hé. Doe dat buiten.
Het staat vol. Ze verwachten vast geen noodgevallen.
Meld je na afloop maar af.
Ben?
Wat is dit?
Alsof ze bevroren zijn.
In noodgevallen moeten we 'n leraar alarmeren.
Hij gaat ons niet helpen. - Afblijven.
Waarom? Dit is vreemd, maar cool.
We hebben vrij spel.
Lekker rondrennen of naar de lerarenkamer.
Dat mag niet. - We moeten iets.
Waarom ben je niet bang, Madison? - Omdat iemand dit nu vast fikst.
Denk je? - Wat als diegene ook bevroren is?
Goed dan.
Oké. Kijk of je aanwijzingen ziet. Ik kijk buiten en in de aula.
Wacht. We moeten bij elkaar blijven. Yasmine, ik ga mee.
Sta je weer te schreeuwen?
Veel beter.
Laten we de politie bellen.
Hij doet 't niet.
De gsm's zijn ook bevroren. - Zou de hele stad stilliggen?
Iemand?
Kom op.
Top. Die doet 't niet.
3:34 en 59 seconden.
Dan weten we wanneer dit is gebeurd. Niet dat dat helpt.
De stad ligt ook stil.
Wat vreemd. - Dat is nog zacht uitgedrukt.
Iets gevonden? - Hier is niks.
En in het sportcomplex? - Ik kan niet alles afzoeken.
Dit is menens. Dit is geen project waar je onderuit kunt.
Daar gaan we weer. - Wacht. Wat?
Vorig jaar deed ze niks voor ons groepsproject.
Relax. We krijgen hier geen cijfer voor.
Denk even aan de rest.
Ze zijn bevroren. - Niet letterlijk. Ze zijn niet ijskoud.
Zijn ze gehypnotiseerd? - En de klok dan?
De klok loopt. Net stond er nog 3:34 en 59 seconden en nu 3:35 en 1 seconde.
Zijn ogen zijn dicht. Net waren ze nog open.
Dus als ze dicht zijn en de klok is versprongen…
Staan ze niet stil, maar bewegen ze erg langzaam.
Er is iemand. - Die moet iets weten.
Wacht. Misschien zit diegene hier wel achter.
Stil. Hij komt eraan.
Ik voel me niet goed. - Ben.
Gaat het?
Ben.
Is hij in orde? - Mr Hodge?
Een betonnen bouwwerk met metalen isolatie.
Goeie bescherming. - Waartegen? En wat heeft u aan?
Een veiligheidspak, net zoals deze plek jullie beschermde.
Ben voelt zich weer goed. Ik heb 'm water gegeven. Hij rust nog even uit.
Wat is er aan de hand?
Ik heb een tijdsdilatatie-experiment uitgevoerd.
Het is een theorie waar ik als natuurkundige aan werkte.
Ik geloofde dat je de snelheid van tijd kunt veranderen.
Twee locaties of twee mensen kunnen een andere tijdsflow ervaren.
Eén uur voor de een kan 36 seconden zijn voor de ander.
Mijn collega's waren sceptisch… - Was iedereen uw proefkonijn?
Niet helemaal.
Dit was een kleinschalig experiment.
Het ging alleen om de vlinders.
Ja, maar de tijdsgenerator heeft heel veel stroom nodig…
…dus heb ik extra stroom van de school gebruikt.
Maar door een plotselinge stroompiek trad er overbelasting op…
…en dat veroorzaakte een enorme tijdsgolf. - En vertraagde de tijd voor iedereen.
U heeft het bewezen. Hoe draait u dit terug?
Daar heb ik een vergelijking voor…
…maar de stroomreserves zijn op en ik heb geen alternatieve stroombron.
Dus u kunt niks?
U laat ze toch niet stikken? Of ons? - Dat gebeurt niet.
Had maar naar uw natuurkundevrienden geluisterd.
Ik… - Als u dit niet fikst…
…is ons leven verwoest. Snapt u dat? - Weet ik.
U had moeten nablijven.
Dat ik ben flauwgevallen als surveillant. Ik moet helpen en niet in paniek raken.
Gast, relax. Fouten maken is menselijk.
Jij hebt makkelijk praten. Sorry. Niet dat je veel fouten maakt.
Geeft niet. Hoe kom je aan die functie?
Mijn ouders halen me pas laat op, dus ik moest me vermaken.
Je vindt het wel leuk, hè? - Ja.
De middelbare is moeilijk en verwarrend, maar regels geven duidelijkheid.
Voor mij, althans.
Ja, snap ik. Misschien moet ik ook iets na school doen.
Buiten nablijven.
Ik heb snacks gevonden in mijn kluisje.
Bedankt. Gaat het?
Wat denk je? Onze plannen voor de toekomst bestaan niet meer.
Ben. Fijn dat het beter gaat. Hopelijk geldt dat voor jullie allemaal.
Natuurlijk niet. Hoe dan ook: sorry. Ik beloof dat ik het oplos.
Komt het wel goed met ze? - Ja, ze zijn gezond.
Voor zover zij weten, lopen ze gewoon rond of rijden ze auto.
Ze hebben niks door.
De auto's. Ze zijn elektrisch. In de les ging het over elektriciteit…
…en u zei dat nieuwe auto's worden uitgerust met super-accu's.
Je hebt serieus opgelet.
U zocht een grote stroombron.
Nog meer?
Ja. Nog eentje uit die auto daar.
Geniaal bedacht. - Ik herhaalde gewoon wat hij zei.
Nee, ik vind je slim. Ik snap niet waarom je niks probeert.
Gaat het weer over dat project?
Deels.
Oké. Ik probeerde het niet, omdat het niet goed genoeg zou zijn.
Jij, Emily en Maya wilden per se 'n 10. - We deden jouw deel voor jou.
Je kreeg je 10. Ik kan gewoon niks. Ik werd uitgelachen bij mijn auditie.
Ik haal toch altijd zesjes. Het is tijdverspilling.
Je moet het niet opgeven. Jij bent vandaag de redder in nood.
Wees niet zo streng voor jezelf.
Zegt degene die geen 9 wilde?
Ik ben de eerste in mijn familie die kan studeren.
Cool, maar je cijfers hoeven niet perfect te zijn.
Na vandaag maakt die 9 niks uit.
En sorry dat ik de lat zo hoog legde bij dat groepsproject.
Het is gelukt.
Waar was dit experiment voor als het was geslaagd?
Als je het correct uitvoert, zijn er genoeg opties.
Denk maar aan zieken of gewonden.
Dan zet je hun tijd stil tot ze medische hulp krijgen.
Dus 't kan levens redden.
Ja, of stel dat je het smelten van de ijskappen kunt vertragen.
Daarom gaf u nooit op.
We hebben briefjes achtergelaten. - Kan ie?
Als dit werkt, krijgen jullie 'n 10.
STROOMSTERKTE
Het werkt niet. - Hoe kan dat?
De ionenwisseling van de accu's is vast hoger.
Als de elektronenbuis ontploft, is het voorbij. We moeten 'm afkoelen.
Perslucht is koud. - Goeie. Probeer maar.
Het werkt niet.
Pagina 14. 'In elk lokaal hangt een CO2-brandblusser.'
Dat is ijskoud. - Natuurlijk.
Het werkt. - Toch wel fijn van dat handboek.
Oké, naar de noodopvang. De vorige keer kwam de tijdsgolf ook snel.
Yes. Fijn om weer in dezelfde tijdsflow te zitten.
Dus, wat nu?
Nou, jullie moeten nog nablijven.
Maar de directeur komt niet terug, dus ik mats jullie.
Ben overtreedt een regel.
Ik buig hem.
'We moesten je accu lenen om iedereen te redden.
PS Laat ons alsjeblieft niet nablijven'?
Je kunt vast wel een lift gebruiken.
Vertaling: Inge van Bakel