โทษที
ไทเลอร์ เฮ่ ฟังนี่สิ มีจังหวะเสียงรถไฟเท่ๆ ตอนท้าย
อาฮะ
เฉียบ แต่นายต้อง ตีล็อกเกอร์ฉันด้วยเรอะ
เซธ ครูบอกเธอกี่ครั้งแล้ว
ห้ามตีของในโถงทางเดิน เรามีห้องดนตรีไว้ให้ใช้
ครับ แต่มันอยู่สุดทาง ของโรงเรียน ก็เลย…
ครูจะคืนให้หลังเลิกเรียน
ไม่ต้องห่วง ฉันมีอีกคู่ในเป้
นายพร้อมสอบเลขรึยัง
ห้ะ มีสอบด้วยเหรอ
นายลืมได้ยังไงเนี่ย ครูบัลโฟร์พูดเมื่อคาบที่แล้วไง
ฉันพูดเล่นน่ะ
ช่างเถอะ
ไม่อยากพูดเป็นลางนะ แต่ฉันว่าฉันอาจได้เกรดซีรอบนี้
ฉันด้วย
เมื่อคืนฉันมัวแต่เลี้ยงเด็ก แล้วหมาก็กินการบ้านฉัน
พูดจริงนะ ไม่ได้ล้อเล่น
อรุณสวัสดิ์
ดูเหมือนเราเจอสถานการณ์บางอย่าง และไม่ใช่เรื่องดี
เมื่อวานหลังเลิกเรียน
มีคนแอบเข้าคอมพิวเตอร์ของครูบัลโฟร์ และขโมยเฉลยข้อสอบของวันนี้ไป
แน่นอนว่าใครก็ตามที่ เป็นคนทำย่อมรู้ดีว่าผิด
ครูจะให้เวลาคนนั้น จนถึงเย็นวันนี้เพื่อมาพบครู
ไม่อย่างนั้นครูบัลโฟร์จะต้อง คิดคำถามขึ้นใหม่หมด
และจะทำให้พวกเธอ ต้องอ่านหนังสือหนักขึ้น
ถ้าไม่มีใครมาสารภาพผิด
ครูจะคุยกับพวกเธอทุกคนแบบตัวต่อตัว จนกว่าครูจะเจอคนที่ทำเรื่องนี้
(ครูใหญ่และเพื่อนที่ดีที่สุด)
"ที่จริงแล้ว นักเรียน 74%
รายงานว่าตนเองเรียนวิชาหลัก ได้ดีขึ้นหลังจากที่…"
เคล็ดลับคือไม่ควรอ่านคำปราศรัยฮะ ผมใช้หัวข้อย่อย
ช่วยให้ดูผ่อนคลายขึ้นหน่อย
มีธุระอะไรหรือ เซธ
ครูบอกว่าคนที่ทำผิด มีเวลาถึงเย็นวันนี้ ผมก็เลย…
เธอขโมยเฉลยข้อสอบ
ฉันไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่
- เจ็บจัง - นั่งลงสิ
เอาล่ะ มาดูกันซิ
ครูโทรหาใครฮะ
พ่อแม่ของเธอ
โอ ไม่นะ ผมว่าไม่ต้องหรอก
พ่อแม่ผมยุ่งมาก
สวัสดีครับ ผมคือครูใหญ่ยัง
ช่วยโทรกลับหาผมโดยเร็วที่สุด เกี่ยวกับเรื่องเซธ
มีเรื่องบางอย่างที่ผมอยากคุยกับคุณ ขอบคุณครับ
ผมโดนกักบริเวณแน่
ถ้ามันช่วยอะไรได้ ผมเสียใจที่ทำลงไปจริงๆ ฮะ
ดีแล้ว แต่มันไม่ช่วย
พอครูคุยกับพ่อแม่เธอแล้ว ค่อยตัดสินใจว่าจะทำยังไงต่อไป
ครูดีใจที่เธอสารภาพนะ
อย่างน้อยเธอก็ทำถูก
อย่างที่พวกเธอรู้ นิวตันคือ สถานที่สำคัญทางเทคโนโลยี
และโรงเรียนเราก็ได้สร้าง ยักษ์ใหญ่ในวงการขึ้นมาคนนึง
ว้าว
ครูตื่นเต้นมากที่ ดร.แอนนา มายเออร์ส กลับมา
แสดงผลงานประดิษฐ์ล่าสุดของเขา ให้พวกเธอดูก่อนใคร
และผ่านมาไม่นานนัก
ตอนที่เขายังนั่งเรียน อยู่ตรงที่พวกเธอนั่งตอนนี้
ซึ่งแปลว่าถ้าพวกเธอตั้งใจเรียน ทุกอย่างก็เป็นไปได้
เรายังไม่ได้เปิดตัวเครื่องนี้อย่างเป็นทางการ พวกเธอจึงเป็นกลุ่มแรกที่ได้เห็นมันทำงาน
พูดง่ายๆ ก็คือ เครื่องนี้สื่อสารความคิดพื้นฐาน
หรือสลับความคิดได้ภายในเสี้ยววินาที
เหมือนโทรจิตเหรอคะ
ทำนองนั้น
ฉันต้องการอาสาสมัครสองคน
เราเอง
เดี๋ยว มันได้ผลแล้วนี่
ไทเลอร์ กล้าพูดแบบนั้นได้ไง
เฮ่ นายเริ่มก่อนนะ
โอเค พอได้แล้ว นั่งลง ไทเลอร์
ผมอาสาเอง
คุณจำตอนเป็นวัยรุ่นได้สินะ
- เซธ - ครับ
อิเล็กโทรดนี้จะช่วยให้เรา แชร์ความคิดได้ทันที
เอาล่ะ หลับตาลง
พวกเธออาจรู้สึกราวกับว่า มีอะไรบางอย่างอยู่ด้วย
แม้จะรู้สึกจางๆ
ว่ามีใครบางคนมองมาจากด้านหลัง
ผมมักรู้สึกว่าครูใหญ่ยัง จับตามองผมจากด้านหลัง
โอเค นั่นแสดงว่ามีการเชื่อมต่อกันแล้ว
ตอนนี้อีกฝั่งนึงจะไม่เห็น ความคิดของเธอทั้งหมด
อ่านใจเธอไม่ได้
แต่เขาจะรับรู้ถึงความคิดของเธอ
และเขาสามารถรับรู้ว่า เธอคิดเรื่องเขา หรือคิดถึงชื่อเขา
- แจ๋ว - เห็นด้วยกับเซธ แจ๋วมากๆ
โอเค
การถ่ายโอนเสร็จสิ้น
คุณทำอะไรน่ะ ผมอยู่ในร่างของเด็ก 12 ขวบ
ในการทดสอบก่อนหน้า มีเพียงความคิดง่ายๆ และประโยคพื้นฐานเท่านั้นที่สื่อสารได้
แต่พวกคุณสลับทุกอย่างเลยจริงๆ
คุณแก้ไขได้ใช่มั้ย
ผมบริหารโรงเรียนในร่างเขาไม่ได้
ว้าว ครูสายตาแย่จริงๆ
ไม่ต้องห่วง ฉันน่าจะ ย้อนกลับการทำงานได้
ถ้าปรับอินเทอร์เฟซระบบประสาท ที่ประมวลผลสมองใหม่
ใช้เวลานานเท่าไหร่
ราวๆ 24 ชั่วโมง
ยี่สิบสี่ชั่วโมงเรอะ
เราให้ใครรู้เรื่องนี้ไม่ได้
มันจะดูไม่ดีถ้าเราปล่อยให้นักวิทยาศาสตร์
ทำการทดลองที่อันตรายกับนักเรียน
เพียงเพราะเขาเคยเรียนที่นี่
คุณคิดว่าเรื่องนี้ดีสำหรับฉันรึ ฉันอาจเสียเงินทุนก็ได้
งั้นตกลงตามนี้ เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ
ล้อเล่นรึเปล่า
เซธ
ผมได้เป็นครูใหญ่ และบริหารโรงเรียนเนี่ยนะ
- ไม่ต้องห่วง ผมไม่บอกใครแน่ - เดี๋ยวนะ เธอไม่ได้บริหารอะไรทั้งนั้น
ผมปลอมเป็นคุณได้แนบเนียนแน่ ที่จริง ผมเลียนแบบได้เหมือนเปี๊ยบ
ผมจะทำให้ดูดี
ฉันไปหาวิธีแก้ก่อน
ช่วยรออีกสัก 24 ชั่วโมงนะคะ
ถ้าเราจะใช้วิธีนี้ เราก็ต้องวางกฎสักหน่อย
ถ้ามีเรื่องอะไรที่ดูสำคัญจริงๆ มาถามครูก่อน
จะมีเรื่องอะไรได้ฮะ ผมเป็นครูใหญ่นะ
ผมแค่ไปหยิบของกินในตู้เย็นห้องพักครู
แล้วก็มางีบที่โซฟานี่
ขอบอกก่อนว่าเดี๋ยวผมมีสอบวิชาพละ เพราะงั้นโชคดีนะฮะ
อีกอย่าง ผมต้องเรียนตีกลองหลังเลิกเรียน
แล้วครูก็ต้องอ่านวิชาประวัติศาสตร์ เยอะเลยสำหรับพรุ่งนี้
ครูเบิร์กให้การบ้านมาเพียบ
ห้ามแตะต้องของในห้องฉัน
ขอโทษนะคะ ครูใหญ่ยัง
ครับ ผมเอง
พ่อแม่ของเซธโทรมาค่ะ คุณบอกว่ามีเรื่องสำคัญ
ใช่แล้ว ขอบคุณครับ
แม่เหรอ
แม่ของเซธเหรอครับ
ขอบคุณที่โทรกลับหาผมนะครับ
เฮ่ ผมชอบอะพาร์ตเมนต์ครูจังฮะ
ครูมีแปรงสีฟันอีกอันมั้ย
ผมรู้สึกแปลกๆ ถ้าต้องใช้ของครู แม้ว่าทางเทคนิคแล้ว ผมก็คือครู
อย่าแตะต้องแปรงสีฟันของฉัน
มีสำรองอีกอันในอ่างล้างมือ ใช้เสร็จแล้วทิ้งด้วย
โอเค เข้าใจแล้วฮะ
- ฝั่งนั้นเป็นยังไงบ้างฮะ - มาช่วยแม่หน่อย
พ่อแม่เธอทำสเต๊ก
- โชคดีจัง - ฉันเป็นมังสวิรัติ
เซธ ห้ามเล่นมือถือตอนกินข้าว ลูกก็รู้กฎนี่
ต้องไปละ
โทษทีฮะ… พ่อ
ครูใหญ่โทรหาเราวันนี้
เขาบอกว่าลูกเป็นเด็กดีมาก เราควรภูมิใจ
ครูบอกด้วยว่าให้ซื้อ กลองชุดอันใหม่ให้ลูก น่าสงสัยจัง
เขาพูดถึงเซธคนอื่นรึเปล่าฮะ
พรุ่งนี้โทรไปถามอีกทีดีกว่าฮะ หลังบ่ายสองนะ
พ่อไม่รู้ว่าทำไมลูกถึงบอกว่า ครูใหญ่ใจร้าย พ่อว่าเขาดูนิสัยดีนะ
ใจร้ายเหรอ
กินกันเถอะ
รกชะมัด
(คณิตศาสตร์มัธยมต้น)
ไม้กลองของเซธ
ลูกจ๊ะ
โทษทีจ้ะที่ทำให้ตกใจ
แม่นึกว่าลูกต้องอ่านหนังสือ วิชาประวัติศาสตร์
ใช่ฮะ
แค่ระบายความเครียดก่อน
แม่ลืมถามเรื่องสอบวิชาเลขเลย แม่รู้ว่าลูกตั้งใจท่องหนังสือมาก
การ์ดท่องจำที่ลูกจดไว้ช่วยได้จริงๆ
แม่รู้ว่าลูกเครียด แต่ลูกเก่งวิชานี้แน่
แม่ว่าลูกจะต้องทำคะแนนได้ดี
อีกชั่วโมงนึงปิดไฟนอนนะ
เซธท่องหนังสือด้วยรึ
คะแนนเต็มเหรอ
โอ๊ะ โทษที
ไง เคฟ
อรุณสวัสดิ์ ลิซ่า
ครูบัลโฟร์
ฉันคิดไปเองมั้ยว่าเขาแปลก
แปลกมาก
โย่ ไท เสื้อตัวนั้นแหล่มสุดๆ
ไม่ได้โม้นะ
แปลกมากๆ
เฮ่ ผู้ช่วยครูเอาขนมปัง มาให้ทุกเช้ารึเปล่าฮะ
เอาคืนมา
หน้าเธอไปโดนอะไรมา หมายถึงหน้าฉัน
ผมไม่เคยโกนหนวดมาก่อน
อีกอย่าง เช้านี้พอผมตื่นมาผมปวดหลัง
อาจเป็นผลข้างเคียงจากการทดลอง
โรคคนแก่ต่างหาก
คุยเรื่องเฉลยข้อสอบที่ถูกขโมยดีกว่า เธอท่องหนังสือเตรียมสอบนี่
เรื่องมันยังไงกันแน่
มันเป็นไอเดียของแม่ ผมไม่ค่อยได้ใช้หรอก
ไม่เอาน่า เซธ
นายเก่งเลขไม่ใช่เหรอ
ใครเป็นคนทำ
ไทเลอร์รึเปล่า
วิชาเลขเขาเกือบไม่ผ่าน
วิชาภาษาอังกฤษกับประวัติศาสตร์ด้วย
ผมทำเอง ผมจะโกหกเรื่องนั้นทำไมล่ะ
ครูไม่แน่ใจนะ
แต่เธอรับผิดแทนใครบางคนอยู่
เข้าเรียนได้แล้วฮะ
เฮ่ ไทเลอร์
ฉันมีเรื่องจะบอกนาย
เมื่อวานฉันบอกครูใหญ่ว่า ฉันเป็นคนขโมยเฉลยข้อสอบ
นายขโมยเฉลยข้อสอบเรอะ
อย่าเสียงดังสิ
เปล่า ฉันไม่ได้ขโมย แต่ฉันบอกว่าฉันทำ เราทั้งคู่ก็รู้ว่าฝีมือใคร
เรารู้เหรอ ใครล่ะ
นายไง ไทเลอร์ นายขโมยเฉลยข้อสอบ
ฉันเปล่านะ ทำไมนายถึงคิดแบบนั้น
เพราะนายทำวิชานี้ไม่ดีนี่
ฉันทำวิชาไหนก็ไม่ดีทั้งนั้นล่ะ
ฟังขึ้นอยู่นะ แม้จะแปลกๆ
ฉันแค่ล้อเล่นน่ะ
ฉันรู้แหละว่านายไม่ได้ขโมย
ไม่เก็ตมุกนี้แฮะ
พวกคุณรู้มั้ยว่าในห้องพักครูมีนี่ด้วย
วิเศษไปเลยเนาะ
แล้วมีอะไรงั้นเหรอ
- ปกติคุณเป็นคนเริ่มประชุม - แน่นอน
แต่สำหรับวันนี้ มาเปลี่ยนกันบ้าง
โอเค เราต้องหาไอเดียระดมทุน สำหรับชุดยูนิฟอร์มทีมใหม่
เราขายช็อกโกแลตแท่งก็ได้
ไม่ล่ะ เคยทำมาแล้ว
นึกออกละ บล็อกปาร์ตี้เป็นไง
อะไรนะครับ
ปาร์ตี้ที่เรามีดีเจ ตกแต่งโรงยิมด้วยศิลปะกราฟฟิตี้
อาหารจากฟู้ดทรัค
เงินที่ได้ก็ไปซื้อชุดยูนิฟอร์ม
ก็เป็นไอเดียที่ดีนะ
แหงล่ะ
ผมเป็นครูใหญ่นี่
- เรื่องถัดไปล่ะ - ปรับปรุงเมนูอาหารกลางวัน รร.
กำจัดทุกอย่างที่มีพริก
มันชวนแหวะ แล้วทำให้ทุกคน รู้สึกไม่สบายไปทั้งวัน
เอาพิซซ่ามาแทน
แต่วันพิซซ่าคือวันอังคารอยู่แล้ว
งั้นวันพิซซ่าคือวันอังคารกับพฤหัสบดี
สนุกจัง มีเรื่องอะไรอีก
ผมมีเรื่องต้องให้ช่วย ผมยังมีปัญหากับเจเรมี่
เขาก่อกวนห้องเรียน
- เจเรมี่แย่สุดๆ - ครูใหญ่ยังครับ
ไม่เอาน่ะ พวกเราก็รู้ดี
เอาล่ะ เราคุยกันจบแล้ว
ผมว่าผมเห็นพิซซ่าสอดไส้ในห้องพักครู
โชคดีนะครับเรื่องประชุมคณะกรรมการวันนี้
ขอบใจ
หมายถึงประชุมกรรมการไหนเหรอ
ผมมีประชุมหลาย…
- เรื่องตัดงบประมาณด้านดนตรีครับ - ตัดงบด้านดนตรี
รอเดี๋ยวนะ
ยอดไปเลย
เซธ นายไม่ตอบฉันเลย
ฉันยุ่งนิดหน่อยน่ะ
- นายว่าดีไซน์ของฉันเป็นไง - เอาไปทำอะไรเหรอ
ธุรกิจเสื้อยืดของฉันไง
พูดตามตรงเลย นายจะจ่าย 35 ดอลลาร์มั้ย
สามสิบห้าดอลลาร์ สำหรับเสื้อยืดหนึ่งตัวเรอะ
ไม่มีทาง
แต่ฉันอาจจะไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายของเธอ
เซธ ครูขอคุยด้วยหน่อย ตอนนี้เลย
ครูจะตัดงบด้านดนตรีเหรอ
ทำได้ยังไง มันเป็นวิชาเดียวที่ผมชอบนะ
ครูไม่ได้เป็นคนตัดงบ
คณะกรรมการโรงเรียนต่างหาก ครูพยายามช่วยอยู่
- จริงเหรอ ถามจริง - ใช่สิ
เชื่อมั้ยว่าครูก็สนใจเรื่องดนตรีนะ แค่ไม่มาเล่นตรงทางเดินก็พอ
- ครูไม่อยากตัดงบด้านศิลป์ - ขอโทษฮะ ผมนึกว่า…
เดี๋ยวครูมีประชุมสำคัญกับคณะกรรมการ
ไม่เป็นไร เราแค่ต้องให้ดอกเตอร์นั่น ทำให้ทุกอย่างกลับเป็นปกติ
งั้นก็ไปกันเถอะ
ขอฉันตรวจการเชื่อมต่อให้แน่ชัดก่อน
ก่อนที่เราจะเปลี่ยนกลับ ผมมีเรื่องอยากบอก…
ผมทำซอสหกใส่พรมของครู และทำอ่างอาบน้ำของครูร้าว
- แต่ผมว่ามันมีตำหนิอยู่แล้ว - ผ่านไปแค่ 24 ชั่วโมงเองนะ
- โอเค เตรียมเสร็จแล้ว พร้อมยัง - พร้อม
เอาล่ะ หลับตาลง รวบรวมสมาธิ
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมยังเป็นเขาอยู่
โอเค อย่าเพิ่งตกใจ
สมองคือระบบประสาทที่ยุ่งเหยิงซับซ้อน
และนี่เป็นเทคโนโลยีใหม่ มันต้องใช้เวลา
ผมจะต้องนำเสนองานอีก 45 นาที จะให้เราจะทำยังไง
ผมนึกอะไรออก
ออกจะแปลกหน่อย แต่ถ้าผมพูดปราศรัยแทนครูล่ะ
ดูเหมือนเราไม่มีทางเลือกอื่น
ผมจะทำหน้าที่ให้ดี
เราต้องรักษางบดนตรีไว้
อ้อ เธอจะต้องเขียนโน๊ตให้ครู ครูจะได้ออกจากห้องเรียนได้ก่อน
โอเค
เฮ่ มีเวลามั้ย
- ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย เรื่องสำคัญ - อะไรเหรอ
ไทเลอร์บอกว่านายรับผิดแทน คนที่ขโมยเฉลยข้อสอบ
เขาบอกงั้นเหรอ
เขายังบอกด้วยว่านายกล่าวหา ว่าเขาเป็นคนขโมย
นายทำแบบนั้นทำไม นายก็รู้นี่ว่าฉันเป็นคนทำ
ฉันก็แค่แหย่ไทเลอร์เล่น
ขอบคุณที่รับผิดแทนฉันนะ
ฉันหาเวลาท่องหนังสือไม่ได้เลย
ตั้งแต่พ่อฉันตกงาน
ฉันช่วยดูแลเรื่องที่บ้านแทน ตอนที่พ่อกำลังหางานใหม่
ฉันเลยเป็นพี่เลี้ยงเด็กเพื่อหาเงิน และทำธุรกิจเสื้อยืด
แล้วเธอก็ทนไม่ได้ที่จะได้เกรดไม่ดี
ไปให้ที่บ้านดูสินะ
มันไม่ใช่ข้อแก้ตัวหรอก ฉันรู้สึกแย่จริงๆ
มันผิด และฉันจะไม่ให้เธอรับผิดแทน
ฉันหวังว่าครูใหญ่คงจะไม่ลงโทษฉันหนัก
ครูใหญ่เป็นคนดีนะ เธออาจจะแปลกใจ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะรับผิดแทน เธอเป็นเพื่อนที่ดีมาก
- สวัสดี จอห์น - สวัสดี
ครับ
คนนี้ใครครับ
นี่คือเซธ เขาเป็นนักเรียนดนตรี
เขาเล่นกลองได้เก่งมาก เก่งขั้นเทพเลย
คุณควรขอลายเซ็นเขาตอนนี้ เพราะเขาจะดังมาก
ผมคิดว่าเขาควรมาที่นี่วันนี้
เพื่อให้คุณพูดคุยปัญหากับ คนที่เกี่ยวข้องโดยตรง
- ดีครับ - ยินดีต้อนรับ เซธ
พวกเรากำลังฟังอยู่ จอห์น
- "นิวตันคือนครแห่งเทคโนโลยี…" - ขอขัดจังหวะนะครับ
- แต่ครูมีสไลด์ภาพนี่ฮะ ครูใหญ่ - งั้นเหรอ
อ้อ ใช่ ผมเตรียมไว้
แน่ล่ะ เธอช่วยจัดการแทนครูทีนะ
ยินดีอย่างยิ่งครับ ครูใหญ่
"นิวตันคือนครแห่งเทคโนโลยี
แต่เราต้องไม่มองข้ามความสำคัญ ของการรอบรู้หลายๆ อย่าง
ศิลปะ พละ และดนตรี คือส่วนสำคัญยิ่ง
ในการพัฒนาของเด็กนักเรียน
อย่างที่คุณได้เห็นจากแผนภาพเอ
ดนตรีมีความเชื่อมโยงกับ การพัฒนาสมองอย่างสมบูรณ์
ความสามารถเชิงวิชาการ และวิธีคิดเชิงบวกโดยรวม…"
ขอขัดจังหวะอีกครั้งครับ
ผมขอคุยด้วยสักครู่ฮะ ครูใหญ่
ได้สิ ขอเวลานาทีนึง
ผมพยายามแล้ว แต่มันโคตรน่าเบื่อเลย
- ผมอ่านเองยังอยากหลับ - ลืมคำปราศรัยไปซะ ครูนึกอะไรดีๆ ออก
เป็นตัวของตัวเองดีกว่า เข้าไปและทำเรื่องที่ตัวเองเก่งที่สุด
- มันคืออะไรล่ะฮะ - เป็นตัวตลกคอยยิงมุกไงล่ะ
ฟังนะ เธอคลั่งไคล้ดนตรีมากแน่ล่ะ
ให้พวกเขาได้รับรู้สิ
ลืมคำปราศรัยไปก่อน
มันเป็นแค่ข้อมูลกับตัวเลข ซึ่งจะทำให้พวกเราง่วง
ดนตรีไม่ใช่เรื่องตัวเลข แต่เป็นเรื่องของอารมณ์
- คุณฟังเพลงแนวไหน - ผมฟังเพลงแจ๊ซ
เยี่ยมเลย ถ้าได้ฟังเพลงไมลส์ เดวิส
หรือโคลเทรนสักหน่อย
- คุณคงลุกขึ้นเต้นสินะ - แน่นอน
แล้วคุณล่ะครับ
ฉันฟังเพลงแร็ป
คาดไม่ถึงเลย แต่นั่นยอดมาก
ผมชอบเพลงซอฟต์ร็อกยุค 80
แหงล่ะ แล้วผมก็จะไม่เบ้ปากใส่คุณด้วย
ประเด็นก็คือ ดนตรีเปรียบเหมือน เพลงประกอบชีวิตของพวกเรา
มันคือสิ่งที่เราฟังตอนเราเขียนรายงาน
ทำอาหารเย็น หรือทำความสะอาดห้อง
หลังจากที่พ่อแม่สั่งให้เราทำ ประมาณ 15 รอบได้
มันทำให้เรามีความสุขตอนที่เราเศร้า มันทำให้เราไม่รู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียว
เราจะตัดสิ่งนั้นออกจาก รร ไม่ได้ เพราะถ้าเราทำ
เราก็ตัดส่วนที่สำคัญ ที่เป็นตัวตนของเราออกไปด้วย
โอเค
ผมไม่ยักรู้ว่าคุณตีกลองเป็น
ผมเรียนจากวิชาดนตรีน่ะ มันคือจังหวะบลูส์
เปิดเพลงซิ เซธ
มาเร็ว ปรบมือตาม
เร็วเข้า ให้ดนตรีโลดแล่นในตัวคุณ
อย่างนั้นล่ะ ลองเล่นกีตาร์อากาศสักหน่อยมั้ย
อย่าบอกนะว่าคุณไม่เคย เล่นกีตาร์อากาศหน้ากระจกน่ะ
ผมรู้ว่าพวกคุณทำ
นั่นไง
เย่
เกิดอะไรขึ้นที่โรงเรียนเนี่ย
แปลกจริง แปลกมากๆ
เธอทำได้ เซธ
พวกเขาไม่ใช่แค่ไม่ตัดงบเท่านั้น แต่ยังเพิ่มให้ด้วย
ผมมีไอเดียเกี่ยวกับกลองชุดที่เราควรซื้อ
โอเค ลองดูกันอีกครั้ง หลับตาลง
การถ่ายโอนเสร็จสิ้น
ฉันปวดหลัง กลับมาเป็นตัวฉันแล้ว
- ผมมองเห็นชัดแล้ว - ขอบคุณพระเจ้า
เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น
ครูคงคิดถึงการเป็นเธอ เซธ
ดีเหมือนกันนะที่ได้เป็นเด็กอีกครั้ง ยกเว้นเรื่องการบ้าน
แม้จะแปลกๆ หน่อย แต่ครูคิดว่า เรื่องนี้จะทำให้ครูเป็นครูใหญ่ที่ดีกว่าเดิม
ครูก็เป็นครูใหญ่ที่ดีอยู่แล้ว
ผมนึกว่าครูเอาแต่นั่งเฉยๆ แล้วทำให้ชีวิตเด็กๆ เป็นทุกข์
ครูก็ทำแหละ แต่ไม่ได้ตั้งใจ
งานครูยากนะ และครูทำได้ดี
ดีกว่าผม
ครูคุยกับโลแกนแล้ว เขาเล่าว่าเธอทำอะไร
ครับ ผมห่วงเรื่องนั้น
อย่าทำโทษเขาหนักนะฮะ ช่วงนี้เขาเจออะไรมาเยอะ
เขาต้องรับโทษล่ะ แต่ไม่ต้องห่วง ครูจะทำตามสมควร
การรับผิดแทนเขามันโง่มากนะ แต่ว่าก็กล้าหาญมากด้วย
เขาโชคดีที่มีเธอเป็นเพื่อน และฉันก็ภูมิใจที่มีเธอเป็นนักเรียน
แล้วเจอกันตามทางเดินฮะ
อีกอย่างนึง
โซฟาใหม่ของครูมีรอยขาดนิดหน่อย แต่ผมคิดว่ามันมีแต่แรกแล้ว
คำบรรยายโดยศันสนีย์ บวรกีรติขจร