Sorry.
Tyler. Hé, let op. Het heeft een vette treinbeat op het eind.
Tof. Maar waarom altijd mijn kluisje?
Seth. Hoe vaak moet ik het nog zeggen?
Drummen doe je in het muzieklokaal. - Ja, maar dat zit zo ver weg, dus…
Je krijgt ze na school terug.
Geen zorgen. Ik heb een extra paar.
Klaar voor de wiskundetoets? - Wat? Een toets?
Ben je dat vergeten? Dat zei Miss Balfour nog.
Grapje.
Laat maar.
Even duimen, maar een 6 moet me lukken. - Mij ook.
Gisteravond moest ik oppassen en de hond at m'n huiswerk op. Echt waar.
Morgen.
Er is iets vervelends gebeurd.
Gisteren, na school…
…brak iemand in in Miss Balfours computer en stal de toetsantwoorden.
De dader weet dat dit verkeerd is en moet zich voor het einde van de dag melden.
Anders komt er een nieuwe toets, dus dat wordt twee keer zoveel leren.
En als niemand zich meldt…
…wil ik jullie allemaal spreken tot ik weet wie erachter zit.
'S WERELDS BESTE DIRECTEUR
'74% van de scholieren ervaarde meer efficiëntie in hun hoofdvakken nadat ze…'
Ik zou bulletpoints gebruiken. Dat komt iets relaxter over.
Zeg het eens, Seth.
Nou, de dader moest zich melden, dus… - Jij hebt ze gestolen.
Verbaast me niks.
Au. - Ga zitten.
Oké, eens kijken.
Wie belt u?
Je ouders.
Nee, dat lijkt me niet nodig. Ze zijn erg druk.
Ja, hallo. Met directeur Young. Bel me zo snel mogelijk terug over Seth.
Er is iets gebeurd wat ik met u wil bespreken. Dank u.
Dat wordt vast huisarrest.
Als het wat uitmaakt: ik heb er echt spijt van.
Mooi, maar nee. Als ik je ouders heb gesproken, nemen we maatregelen.
Maar fijn dat je het vertelt. Dat is al iets.
Zoals jullie weten, is Newton 't tech-mekka…
…en een tech-topper heeft hier op school gezeten.
Ik ben blij dat dr. Anna Myers terug is…
…om ons haar nieuwste uitvinding te laten zien.
En niet zo lang geleden zat ze precies waar jullie nu zitten.
Dus zo zie je maar dat met hard werken alles mogelijk is.
Hij is nog niet op de markt, dus jullie zijn de eersten.
Simpel gezegd kan hij in een fractie van een seconde gedachten uitwisselen.
Zoals telepathie? - Zoiets. Ik wil twee vrijwilligers.
Wij doen het wel. Wacht. Het werkt al.
Tyler, hoe durf je dat te zeggen? - Hé, jij begon.
Oké, zo is het genoeg. Ga zitten, Tyler.
Laat mij maar. Je weet hoe het is op die leeftijd.
Seth.
Via deze elektroden worden gedachten direct gedeeld.
Ogen dicht.
Je kunt een aanwezigheid voelen, zelfs al is het maar heel vaag.
Alsof iemand over je schouder meekijkt. - Dat doet directeur Young altijd.
Oké, er is verbinding.
De ander kan je gedachten niet zien of lezen…
…maar maak een gedachte aan, en de ander kan die zien als je aan diegene denkt.
Cool. - Vind ik ook. Erg cool.
Voltooid.
Wat is dit? Ik zit in het lichaam van een 12-jarige.
Normaal worden simpele gedachten en zinnen uitgewisseld…
…maar jullie hebben alles uitgewisseld. - Je kunt dit oplossen, toch?
Ik kan geen directeur zijn in zijn lichaam.
Wat ziet u slecht.
Geen zorgen. Ik kan dit terugdraaien door hem te herkalibreren.
Hoelang duurt dat?
Een uurtje of 24.
24 uur?
Niemand mag weten dat een oud-scholier hier gevaarlijke experimenten mocht doen.
En ik dan? Dit kan me m'n financiering kosten.
Dus we zijn het eens? We houden dit stil.
Serieus?
Seth? - Ben ik directeur en bestuur ik de school?
Ik zal niks zeggen. - Je bestuurt helemaal niks.
Ik kan u heel overtuigend nadoen.
Maar wel smaakvol. - Ik ga maar aan 't werk.
Hou de volgende 24 uur even vol.
We moeten regels afspreken. Kom naar me toe als er iets belangrijks gebeurt.
Zoals wat? Ik ben de directeur.
Ik plunder de lerarenkoelkast en ga tukken.
En ik heb straks 'n conditietest bij gym, dus succes.
En ik heb drumles na school. En u moet morgen veel lezen voor geschiedenis.
Mr Berg geeft ons bergen huiswerk. Ja.
En nergens aankomen.
Pardon, directeur Young. - Ja. Dat ben ik.
Seths ouders bellen nu. Het was belangrijk, toch?
Ja. Dat klopt. Bedankt.
Mam?
Mama van Seth?
Fijn dat u terugbelt.
Hé. Mooi appartement. Heeft u een extra tandenborstel?
Want ik wil niet de uwe gebruiken, al ben ik eigenlijk u.
Afblijven. Er staat er nog een op de wastafel. Gooi hem daarna weg.
Oké, begrepen.
Alles goed? - Help me even.
We eten biefstuk.
Bofkont. - Ik ben veganist.
Geen gsm's aan tafel. Dat weet je.
Ik moet gaan.
Sorry… pap.
De directeur belde. Hij zei dat je 't goed doet en dat we trots mogen zijn.
En dat we je een nieuw drumstel moeten geven. Best raar.
Had hij het niet over een andere Seth?
Vraag het morgen maar even na… na 14.00 uur.
Waarom vind je hem zo gemeen? Hij is aardig.
Gemeen?
Nou, tast toe.
Sloddervos.
WISKUNDE
Seths drumsticks.
Lieverd.
Sorry. Had je geen leeswerk voor geschiedenis?
Klopt.
Ik blaas eerst even wat stoom af.
Hoe ging je toets trouwens? Je had zo hard geleerd. Je flashcards hielpen echt.
Je was zenuwachtig, maar je kende de stof, dus dat wordt vast een 10.
Niet opblijven.
Had Seth wel geleerd?
Nul fouten?
O, sorry.
Yo, Kev.
Morgen, Lisa. Miss Balfour.
Dat was toch vreemd of niet? - Heel vreemd.
Yo, Ty. Sicke outfit.
Ik zweer jou.
Supervreemd.
Hé. Brengt uw assistent u 's ochtends gebak?
Geef hier.
Wat zie je eruit. Ik bedoel: ik. - Ik had me nog nooit geschoren.
En ik had pijn in m'n onderrug. Misschien 'n bijwerking van 't experiment.
Dat heet ouderdom. En nu over de gestolen antwoorden. Je had geleerd.
Leg uit.
Deze waren m'n moeders idee. Ik heb ze amper gebruikt.
Kom op, Seth.
Je kende de stof. Wie was het?
Tyler? Hij staat amper voldoende voor wiskunde…
…en Engels en geschiedenis. - Ik was 't. Waarom zou ik daarover liegen?
Geen idee, maar je neemt iemand in bescherming.
De les begint.
Hé, Tyler.
Moet je horen. Ik heb tegen de directeur gezegd dat ik de antwoorden heb gestolen.
Heb jij ze gestolen?
Niet zo hard.
Nee, ik zei alleen dat ik het was. We weten allebei wie er echt achter zat.
O ja? Wie dan? - Jij, Tyler. Jij hebt ze gestolen.
Niet waar. Hoe kom je daarbij?
Omdat je cijfers slecht zijn? - Dat zijn ze altijd.
Daar zit wat in, gek genoeg.
Grapje. Ik weet dat jij het niet was.
Ik snap de grap niet.
Deze liggen gewoon in de lerarenkamer. Vet, hè?
Dus, zeg het eens.
Meestal begint u. - Uiteraard.
Maar vandaag draaien we het om.
Oké. Nou, we moeten geld inzamelen voor de nieuwe uniforms.
We kunnen chocoladerepen verkopen. - Nah, dat is afgezaagd.
Ik weet het: straatfeestje. - Pardon?
We nemen een dj, versieren de gymzaal met graffiti, zetten foodtrucks neer.
Het geld gaat naar de uniforms. - Briljant idee.
Duh. Ik ben de directeur.
Wat nog meer? - Een ander lunchmenu.
Schrap de chili.
Het is goor en iedereen wordt er misselijk van. Vervang het door pizza.
Maar dinsdag is het pizzadag. - Vanaf nu ook op donderdag.
Dit is leuk. Wat nog meer?
Ik heb hulp nodig met Jeremy. Hij verstoort de les.
De etter. - Directeur Young.
O, kom op, dat vinden jullie ook.
Oké, nou, als we hier klaar zijn, ga ik een snack halen in de lerarenkamer.
Succes met de bestuursvergadering. - Dank je.
Welke bestuursvergadering bedoel je? Ik heb er zoveel…
Over het schrappen van 't muziekbudget. - Wat?
Komt ie.
Hilarisch.
Seth, je zou nog antwoorden. - Ik had het druk.
Hoe vond je m'n ontwerp? - Waar is dat voor?
Mijn T-shirtshop. Wees eerlijk. Zou je hier 35 dollar voor betalen?
Vijfendertig dollar? Voor een T-shirt? Echt niet.
Maar ik ben niet jouw doelgroep.
Seth, ik moet je spreken. Nu.
Schrapt u 't muziekbudget? Dat is 't enige vak dat ik leuk vind.
Niet ik, maar het bestuur. Ik probeer het te redden.
O ja? Serieus?
Ik hou oprecht van muziek, maar niet op de gang.
Ik schrap geen kunstvakken. - Sorry, ik dacht…
We vergaderen straks. Komt goed, zolang de dokter alles terugdraait.
Kom mee dan.
Ik check de verbindingen nog even.
Nog één ding voor we omwisselen…
Er zit saus op uw tapijt. En uw hottub is kapot.
Al was ie al gebrekkig. - En dat in 24 uur.
Oké. We kunnen. Klaar?
Oké, ogen dicht. Focus.
Er is niks gebeurd. Ik ben nog steeds hem.
Oké, geen paniek. Het brein bestaat uit een ingewikkeld neuronennetwerk…
…en dit is nieuw. Het heeft tijd nodig. - Ik heb zo een presentatie. Wat nu?
Ik heb 'n idee. Het is misschien gek, maar wat als ik 't praatje hou als u?
Er zit niks anders op.
Komt goed. We moeten het muziekbudget redden.
En schrijf 'n briefje, zodat ik eerder mag gaan.
Hé, heb je even? Het is belangrijk. - Vertel.
Tyler zei dat jij de schuld op je had genomen.
Zei hij dat?
Hij zei ook dat je hem had beschuldigd.
Waarom deed je dat? Je weet dat ik het was.
Om Tyler te plagen.
Lief dat je me hielp. Ik heb amper tijd om te leren sinds pap ontslagen is.
Ik help thuis mee terwijl hij werk zoekt, verdien bij met oppassen, de T-shirtshop.
En je wil niet ook nog met een slecht cijfer aankomen.
Het is geen excuus. Het voelt slecht. Het was verkeerd en ik ga het bekennen.
Hopelijk is de directeur niet te streng. - Hij is een goeie vent. Echt waar.
Dit was lief van je. Je bent een goeie vriend.
Hallo, John.
Wie is dit?
Dit is Seth. Hij is een van onze muziekleerlingen.
Hij is een enorm getalenteerde drummer. Vraag maar vast om zijn handtekening.
Ik heb hem uitgenodigd om de kwestie een gezicht te geven.
Hé. - Welkom, Seth.
We luisteren, John.
'Newton is een technologische hotspot…' - Sorry dat ik stoor…
…maar u heeft toch een diashow? - O ja?
O ja, klopt.
Natuurlijk. Start jij hem voor me op? - Graag, directeur.
'Newton is een technologische hotspot…
…maar we moeten niet vergeten hoe belangrijk veelzijdigheid is.
Kunst, gym en muziek zijn onmisbaar voor de ontwikkeling van onze scholieren.
Grafiek A toont aan dat muziek wordt gelinkt aan 'n gezonde hersenontwikkeling…
…schoolprestaties en optimisme.' - Sorry dat ik weer stoor.
Kan ik u even spreken, directeur? - Ja. Momentje.
Ik probeer 't, maar 't is slaapverwekkend. - Vergeet de tekst. Ik heb een beter idee.
Wees jezelf. Ga erheen en doe waar je goed in bent.
Namelijk? - De clown van de klas uithangen.
Luister, je houdt van muziek.
Laat dat zien.
Vergeet m'n praatje. Het zijn maar slaapverwekkende feiten en cijfers.
Muziek draait juist om emotie.
Waar luister jij naar? - Naar jazz.
Geweldig. Een beetje Miles Davis. Of Coltrane?
Dat raakt je, toch?
En jij?
Ik hou van rap. - Die zag ik niet aankomen, maar cool.
Ik hou van 80s-softrock. - Natuurlijk. En ik veroordeel je niet.
Het punt is dat muziek de soundtrack van ons leven is.
Dat zetten we op als we opstellen schrijven…
…of eten koken, of onze kamer opruimen nadat onze ouders dat 15 keer vroegen.
Het beurt ons op. We voelen ons er minder alleen door.
We mogen dit vak niet verliezen, anders verliezen we een groot deel van onszelf.
Ik wist niet dat je kon drummen.
Bij muziek geleerd. Het is 'n bluesbeat. Zet maar aan, Seth.
Toe. Klap maar mee.
Kom op, beweeg op de muziek.
Juist. En nu wat luchtgitaar?
Dat doen jullie vast voor de spiegel. Jij sowieso.
Juist.
Wat is er toch aan de hand op deze school? - Vreemd. Supervreemd.
Gelukt.
Het muziekbudget wordt zelfs verhoogd. - Ik weet een goed drumstel.
Oké, nog eens. Ogen dicht.
Voltooid.
Rugpijn. Ik ben weer mezelf.
En ik zie weer. - Goddank.
Dit is nooit gebeurd.
Ik ga het missen. Het was leuk om weer jong te zijn, op 't huiswerk na.
Gek genoeg word ik nu misschien een betere directeur.
U bent al goed.
Ik dacht dat u ons alleen maar het leven zuur maakte.
Dat doet u ook, maar niet expres.
Uw baan is moeilijk en u bent er goed in. Beter dan ik.
Logan zei wat je hebt gedaan. - Ja, daar was ik al bang voor.
Wees niet te streng. Ze heeft het zwaar. - Ze krijgt straf, maar niks oneerlijks.
Haar schuld op je nemen was erg dom, maar ook erg moedig.
Ze boft met je als vriend en ik ben trots op je als leerling.
Tot op de gang.
Nog één ding. Er zit 'n scheurtje in uw bank, maar die zat er geloof ik al.
Vertaling: Inge van Bakel