(ฉันไม่อยากคุยด้วย)
(รายการต่อไปนี้ ได้แรงบันดาลใจจากเรื่องจริง)
(วอแบช อินเดียนา) (ปี 1973)
เราจึงได้มารวมตัวกันในวันนี้
เพื่อสวดมนต์ให้พี่น้องซึ่งทอดร่างพักตลอดกาล
เขาจักผ่านความตายกลับไปมีชีวิต เคียงข้างกับพระเยซูเจ้า
ซึ่งสิ้นชีพและจุติขึ้นมามีชีวิตใหม่…
และได้รับการล้างมลทินไปสิ้น
ขอให้พระเจ้าโอบกอดเขา ท่ามกลางเหล่านักบุญแห่งสวรรค์ด้วย อาเมน
อาเมน
ลุกเร็ว แลร์รี่
- ทำไมไม่ให้แกรี่ไป - ใช่ ทำไมไม่ให้ผมไป
เพราะแกรี่ไม่ได้ฉี่รดที่นอน
ไสตูดออกไปเลย เร็วสิ
(แคนคากี อิลลินอยส์) (ปี 1974)
ไงลูก
ไงฮะ พ่อ
ยังอยากซ้อมอยู่มั้ย
พ่อต้องทำงานนี่
เพิ่งออกจากกะ
ไม่เหนื่อยเหรอ
พ่อโอเค
โอเค ลุกเลย
ต้องอย่างนั้น! ปรับตัวได้ดี จิมมี่
อลาบามา ไฮค์!
ได้แล้ว อยากให้หมุนตัวเร็วกว่านี้หน่อย โอเคนะ จิม
วิ่งยาวเลย หักขวา ไป!
ทัชดาวน์แล้ว จิมมี่ คีน! วู้!
ช้าง หก สี่ ไฮค์
พร้อม ไฮค์
ยีราฟ หก สี่
- อย่า - จับได้แล้ว
พ่อชอบคอร์เวตต์นะ
คือว่า… ตอนที่ได้เข้าเอ็นเอฟแอลน่ะ
ผมนึกว่าจะซื้อเกรมลินมากกว่า
ที่มีไอ้ข้างหลังที่ยกสูงๆ
เขาเรียกว่าแฮชแบค
ใช่ พวกนั้นแหละ
เกรมลินเนี่ยนะ
ทาสีเป็นแถบรถซิ่งด้วย ผมสัญญา
เกรมลิน พ่อจะเกรมลินแก
(เก็ตตี้สเบิร์ก)
(กลาโหม)
(ข่าวท้องถิ่น)
(ประวัติศาสตร์มีชีวิตขึ้นมา ในการจำลองเหตุการณ์สุดสัปดาห์แถวนี้)
(ประวัติศาสตร์หนึ่งร้อยปีสงครามกลางเมือง)
(บรูซ แคทตันไม่เคยสั่งถอย)
(บรูซ แคทตัน ไฟศึก)
(บรูซ แคทตัน นายพลดาบไว)
(ฮ็อตร็อด)
(เพนท์เฮาส์)
(อยากเปลี่ยนชีวิตหน้ามือเป็นหลังมือไหม)
(ฆ่ามัน ฆ่ามัน)
(ได้ยินเสียงมันกรี๊ด) (ตัดติ่งมัน)
(ว่าวให้พี่เลยยาหยี) (อย่ามาทำเป็นอ่อน)
ไง พวก
ไง
ไปอยู่ไหนมา
- ก็อย่างที่รู้… - ไม่ ไม่รู้
ถึงได้ถามไง
เพิ่งกลับมาจากกินข้าว
พ่อนายหาของอะไรไม่ได้เลยงั้นสิ
แย่หน่อย แต่จริง
ไม่ได้ตั้งใจจะขวางประตูนะ
- ไม่เป็นไร - ไม่ๆ เข้ามาเลย
จะบอกว่าไม่เหลือเงินเลยงั้นเหรอ
พ่อใช้หมดแล้ว
ไอ้คนอย่างนั้นคือ ส่งเงินให้ยังไงก็ไม่พอเนอะ
คนข้างนอกของฉันก็อยากได้เงิน จะให้ฉันทำยังไง จิม
ผมพยายามแล้ว คุณคาร์เตอร์
อ้อ ถ้านายบอกว่าทำแล้ว ฉันก็ต้องเชื่อสินะ
- หวังว่างั้น - ก็แค่อยากให้เราได้รู้จักกันมานานกว่านี้
จะได้คะเนถูกว่านายเป็นคนยังไงกันแน่
ทำทุกทางเท่าที่ทำได้แล้ว
เงียบจลาจล
ว่าไงนะ
เวลาเงียบขนาดนี้เขาเรียกว่า "เงียบจลาจล"
เหมือนเวลาลมสงบก่อนพายุมา
จริงเหรอ
ใช่
ฮื่อ หรืออาจแปลว่ามันเงียบเฉยๆ
เห็นมีใครเข้ามารึเปล่า
เปล่า
มีอะไรหายไปเหรอ
ทำไมถึงจะมีอะไรหาย
อ้าว ก็ถ้าฉันกลัวว่าจะมีคนเข้ามาในห้องฉัน
ก็คงกลัวว่าเขาจะขโมยอะไรไป
ฉันไม่ได้กลัวว่าใครจะเข้ามาในห้อง
ไม่กลัวเหรอ
อ๋อ ไม่
งั้นถามทำไมว่ามีใครเข้ามาในห้องรึเปล่า
ทำไมมองหน้าฉันแบบนั้น
ฉันไม่ได้มองหน้านายแบบไหนทั้งนั้น
มองอย่างกับรู้จักฉันดี
แลร์รี่ อะไรวะเนี่ย
นั่นเป็นคำถามรึเปล่า
เพราะนั่นเป็นสิ่งที่นายทำ นายถามคำถามเยอะมาก
หาเรื่องกันทำไมเนี่ย
นั่นก็เป็นคำถามอีกแล้ว
โอเค แลร์รี่
โอ… โอเคอะไร
ฉันจะปล่อยนายไป ไม่ว่าจะคิดบ้าอะไรก็ตาม
เดี๋ยวสิ จิมมี่
เวลาเกิดความสงสัย แปลว่าไม่ต้องสงสัย
มันยังไง
คำที่แกรี่ชอบพูด
เขาได้ยินจากเพื่อนที่ไปปลดปล่อยคูเวต
ถ้าคิดว่าเราอาจจะตกอยู่ในอันตราย…
คือเรากำลังตกอยู่ในอันตราย
กำลังจะเกิดเรื่องละ
(เอ็มซีเอฟพี)
เรื่องอะไร
ไม่รู้เหมือนกัน แต่เรื่องไม่ดี ไม่คิดเหรอ
เมื่อกี้ขอโทษนะ
บางทีฉันก็…
นายก็อะไร
หวาดระแวง
หรืออะไรงั้น
- นึกออกนี่ - ไม่ แลร์รี่ นึกไม่ออก
จิมมี่ ฉันรู้ว่านายโกรธ
ฉันไม่ได้โกรธ
ฉันแค่… ฉันดูไม่ออกว่า นาทีไหนนายจะมาอารมณ์ไหน
เปิดค้างเอาไว้
ไปตาย!
นักโทษทุกคนกลับเข้าห้องขังเดี๋ยวนี้
เราล็อกดาวน์แล้ว
โปรดทราบ ขณะนี้มีการล็อกดาวน์ โปรดทราบ ขณะนี้มีการล็อกดาวน์
นักโทษทุกคนกลับห้องขัง! ล็อกดาวน์
89304 รายงานต่อศูนย์บัญชาการกลาง
(ห้ามทะเลาะวิวาท ห้ามสบถ ห้ามตะโกนในโรงอาหาร)
จิมมี่
จิมมี่ อยู่รึเปล่า
ว่าไง แลร์รี่
นายยังโกรธฉันอยู่รึเปล่า
ฉันไม่เคยโกรธนายมาตั้งแต่ต้น แลร์รี่
แต่ฉันคิดว่านายโกรธนะ
แค่เพราะนายคิด ไม่ได้แปลว่ามันเป็นจริง
ฮื่อ
เพื่อนกันนะ จิมมี่ เพื่อนกันนะ
อะไรนะ
กลับมาเป็นเพื่อนกันนะ
ได้
ได้สิ แลร์รี่
เพื่อนกัน
อะไร
ฉันดูแลเพื่อนฉัน
คุณโฮลท์
นักโทษฮอลล์
เราขอสายยางฉีดน้ำหน่อยได้มั้ย คุณโฮลท์
ไม่ได้ นักโทษฮอลล์
ขอถามได้ไหมว่าทำไม
เพราะอาจมีคนใช้รัดคออีกคนหนึ่งได้ นักโทษ
มีอะไรก็ใช้อย่างนั้น
โอเค เราจะเก็บซากชิ้นใหญ่ๆ มากองรวมกันก่อน
ถ้าตรงไหนเจอน้ำมันพืชกองอยู่กับพื้น
ให้โรยผงโคเม็ตไว้ก่อน แต่อย่าเพิ่งเช็ดออก
เราจะเก็บซากทั้งหมดมากองรวมกัน ทางมุมตะวันออกตรงนั้น
ดอนนี่
หวัดดี ฉันอยากให้นายกวาดเศษแก้ว
เพื่อจะได้เก็บซากโดยไม่มีแก้วบาดมือ
ไว้ใจได้รึเปล่า
ได้สิ แลร์รี่
เอาไปเลย ลูก
เอาละ ลงมือกันเลย
ใส่ถุงมือด้วย
ทุกคน อย่าลืมด้านหน้าตรงนี้ด้วยนะ
อย่าเพิ่งสนใจอาหาร เดี๋ยวจะกวาดทิ้งทีเดียว
หยิบแค่ชิ้นใหญ่ๆ ก่อน
จิมมี่ ที่จริงนี่มันสนุกดีใช่มั้ยล่ะ
นายมาอยู่ทางนี้กับเขาได้มั้ย
โอเค หนึ่ง สอง สาม
ตรงนี้ลื่นมากนะ มีเลือดเยอะ ระวัง
ทุกคน… ทุกท่าน ตรงนี้ยังมีถ้วยเต็มเลย
หยิบถ้วยออกให้หมด ตรงนั้นเป็นยังไงบ้าง
ก็โอเค
ทุกคน เราต้องกวาดก่อนแล้วค่อยถู
แต่ต้องมีขวดฉีดสเปรย์
ต้องใช้เกรียง
พวกนั้นไม่ยอมให้เราจับเกรียงหรอก
งั้นจะหาจุดที่เลือดแข็งตัวมากๆ ฉีดสเปรย์แล้วทิ้งไว้หนึ่งชั่วโมง
หลังจากนั้นน่าจะใช้ฟองน้ำซับได้
หลังจากนั้นค่อยเอาน้ำมันออก
นายเข้าวงการนี้ได้ไงแต่ต้น
ทำความสะอาดน่ะเหรอ
ตั้งแต่มัธยม
หลังเลิกเรียนฉันจะไปทำงานพิเศษ ที่ร้านอาหารสัตว์ในเมือง
แล้วก็ย้ายไปทำงาน ร้านขายอุปกรณ์แพทย์เฉพาะทาง
นายล่ะทำอะไร
สมัยมัธยมเหรอ
ที่จะหาเงินเลี้ยงตัวเองน่ะ
ขายกัญชา
ฉันว่าโรงเรียนมัธยมฉันไม่มีกัญชานะ
แลร์รี่ ถ้านายอยู่อเมริกา มีกัญชาทุกที่
วอแบชเป็นเมืองใสๆ นะ เหมือนเมืองที่โอปี้เคยอยู่
เมย์แบร์รี
ใช่ หรือเหมือนเมืองที่โอปี้เคยอยู่
เมืองเราไม่มีเหตุร้ายอะไร
เหมือนติดอยู่ในห้วงกาลเวลาน่ะ นึกออกมั้ย
ร้านขายน้ำปั่น คนผูกหางม้า
มีร้านแทนเนอร์โกรเซอร์
ทุกคนใส่หมวกสีขาว
แล้วเครื่องครัวและถาดอาหารทั้งหมด
สะอาดแวววาว
โห แล้วเมนสตรีทนะ อย่าให้เซด
ห้างสรรพสินค้าและร้านขายลูกกวาดเป็นช่วงถนน
จำร้านขายลูกกวาดได้มั้ย
มีคนน่ารักเดินกวาดฟุตปาธ
ทุกคนโบกมือทักทาย
โรงเรียนเราสนามหญ้าเขียวที่สุดเลย
ฉันไม่เคยเห็นสีเขียวแบบนั้นมาก่อน หลังจากนั้นก็ไม่เห็น
แล้วก็มีเชียร์ลีดเดอร์สวยที่สุดในโลก
สมัยนั้นช่างเป็นโลกที่สุดยอด เจมส์
ต่อให้อยู่ในสุสานก็เถอะ
นายโตขึ้นมาในสุสานเหรอ
อ๋อ ใช่สิ
เล่าแล้วจะประหลาดใจว่า ที่แบบนั้นจริงๆ แล้วมันสนุกได้แค่ไหน
ตอนที่เลิกมองแต่ป้ายหลุมศพ และมองทุ่งหญ้าป่าต้นไม้แทน
ไม่เคยคิดในแบบนั้นเลยแฮะ
ที่จริงเป็นวัยเด็กที่ดีเลยนะ
ความสุขเป็นสิ่งที่เลือกได้ ไม่ใช่เหรอ เจมส์
บางทีนะ
ฉันบอกว่าความสุขเป็นสิ่งที่เลือกได้
เพราะฉันไม่คิดว่าพ่อแม่มีความสุข
เขาปล่อยให้เรื่องมาบั่นทอนชีวิต
บางทีต้องเห็นอย่างนั้นก็ทำใจลำบาก
แล้วนายล่ะ
ฉันโชคดี พ่อฉันดีมาก
ฉันไม่เคยต้องมี เอ่อ เพื่อนซี้ เพราะปกติมีพ่ออยู่ด้วยตลอด
(คาราเต้)
เพราะเธอออกไปทั้งคืน
- เธอก็แม่งไม่เคยอยู่บ้าน - เพราะฉันต้องทำงานสิวะ
- แล้วคิดว่าฉันทำอะไรล่ะ - ไม่รู้สิ
เธอทำอะไรล่ะ ลินน์ เธอแม่งทำอะไรบ้าง
- ไปตายซะ - เธอไปตาย
กำหมัดแล้วก็ปล่อยออกมาสิ เก่งนัก
สุดแกร่ง ตำรวจคนกล้าแต่นกเขาไม่ขัน
เออสิ!
ทำลายข้าวของเหมือนเป็นเด็กๆ
ไปตายซะ ลินน์!
พ่อฮะ
พ่อใช้เวลากับนายมากขนาดนั้น มันช่วยได้มั้ย
นายเป็นนักฟุตบอลที่เก่งรึเปล่า
เก่งที่สุดในโรงเรียนมัธยมของฉันในช่วง 15 ปี
และหมอนั่นได้ทุนเรียนมหาลัยยูเอสซี
บางทีนายทำให้ฉันคิดถึงแกรี่มากจนปวดตับ
พวกนายอีโก้ล้นฟ้า
ฉันโกหก
อะไรนะ
ฉันเป็นเบอร์หนึ่งของตัวสำรอง
ได้แต่นั่งเก้าอี้ตัวสำรองตลอดสี่ปี
แต่นายก็ยังได้เข้าทีม
คนได้เข้าทีมกันตั้งเยอะ
ไม่นะ เจมส์ นายได้เข้าทีม นั่นก็ประสบความสำเร็จแล้ว
นายโกหกทำไมตั้งแต่ต้น
นายก็รู้ว่ามันเป็นยังไง
ฉันไม่รู้
ไม่เอาน่ะ
ผู้ชายก็ต้องเบ่งให้เพื่อนผู้ชายประทับใจ
ด้วยเรื่องที่ทำให้เราดูสำคัญมากกว่าตัวจริง
ทำไมล่ะ
เขาจะได้ชอบเรามั้ง ไม่รู้เหมือนกัน
ถ้านายเลี้ยงไก่เป็นสัตว์เลี้ยง นายจะกินมั้ย
ใครเขาเลี้ยงไก่เป็นสัตว์เลี้ยง
ไม่รู้สิ ก็คงมีคนทำมั้ง
ฉันว่าไม่มีใครทำ
แต่ถ้านายเลี้ยงล่ะ
ฉัน… ไม่กินหรอก
แต่ฉันกินนะ ฉันจะเลี้ยงเป็นน้อง แล้วก็กินด้วย
นายจะกินสัตว์เลี้ยงตัวเองเนี่ยนะ
ใช่ เนื้อสัตว์ก็เป็นเนื้อสัตว์
เราทุกคนก็เป็นแค่… เนื้อสัตว์
ฉันยอมกินน้องหมาด้วยซ้ำ
เคยกินมั้ย
อะไรนะ
กินหมาตัวเองน่ะ
อ้อ ตอนเด็กเขาไม่อนุญาตให้เราเลี้ยงสัตว์
ก็อาจจะดีแล้ว
แต่สัตว์เลี้ยงกับอาหารมันต่างกันตรงไหน
คนไม่เลี้ยงไก่หรือวัวเป็นสัตว์เลี้ยง
แต่เขาก็เลี้ยงปลา
แล้วน้องหมาจะต่างกันตรงไหน
ไม่มีใครเอาน้องหมามาจัดจาน
"ไม่มีใครเอาน้องหมามาจัดจาน"
เฮ้ย นักโทษ นี่ไม่ใช่ให้มาเดท
ทำงานไปแล้วเลิกคุยเล่น
นี่
เขาไม่อนุญาตให้เลี้ยงสัตว์ตอนเด็ก
เพราะพ่อบอกว่ามันจะขวางงานจริงๆ ของเรา
พวกเราเกิดขึ้นมาในสวนของพระเจ้า เพื่อให้ทำงานจริงๆ
จัดการเร็ว
ฉันพูดติดอ่างหรือไง
จัดการให้เร็วเข้า
เดี๋ยว ตอนนั้นนายอายุเท่าไหร่นะ
ฉันอายุ 14 ตอนที่เริ่มขุดหลุมศพ อย่างเป็นทางการ
แต่ก็ขุดมาเยอะก่อนหน้านั้น
มันต่างกันตรงไหน
ก็ เวลาขุดหลุมศพ เราต้องงัดโลงขึ้นมา
ทำไม
ขุดทำไม…
ก็คนฝังศพคนตาย พร้อมกับของที่พวกนั้นใช้ไม่ได้แล้ว
นาฬิกา รองเท้า เงิน
จำได้ว่ามีผู้หญิงคนหนึ่ง
โดนฝังพร้อมกับแมวสยามทองทั้งตัว
เป็นที่กั้นประตูน่ะ นึกออกมั้ย
นางตายไปแล้ว จะเอาที่กั้นประตูไปทำไม
หรือแมว หรือทองก็ใช้ไม่ได้
คนบางคนจิตป่วยมากจนอยากเอาของ
ซึ่งอาจมีประโยชน์ต่อคนอื่นในโลกนี้
แต่หวงเอาไว้กับตัวเอง
ในโลงที่ฝังใต้ดินลึกหกฟุตแล้ว
ที่ซึ่งมันจะช่วยใครไม่ได้เลย เจมส์
มันไม่ได้ทำประโยชน์อะไรทั้งนั้น
แต่นายไม่กลัวเหรอ
ลงไปอยู่ในหลุมมืดๆ กับ…
คือ… กับศพน่ะ
คนตายดีจะแย่
พวกนั้นไม่พูดจาข่มเรา ไม่ตอกหน้าเรา
พวกเขานอนตายอย่างสงบ
ฉันมองหน้าพวกเขาแล้ว ทำให้มีหวังว่าในโลกหน้า…
โลกหน้าจะเป็นโลกที่ดี
ฉันจะเล่าให้ฟังอีกเรื่องนะ เจมส์
ไม่ว่าคนคนนั้นเป็นยังไงในชีวิตจริง ความตายทำให้ทุกอย่างเท่ากันหมด
ฉันเคยรู้จักสาวชื่อเดบร้า ไคล์
เธอเคย… ไม่มีใครเอื้อมถึง
ตั้งแต่อนุบาลจนถึงม.หก แล้วเธอก็ไปต่อมหาลัย
เราทุกคนคิดว่า "โห ต้องไปครองโลกแน่ คนนั้น"
แต่เธอไปมหาลัยแล้วก็หัดโดดข้ามดาดฟ้า
แต่คงหัดไม่ค่อยดี เธอเลยตกลงมาระหว่างช่องว่างตึก
จนคอหักไปเลย
หลังจากนั้นก็ไม่ได้สูงส่งจนเอื้อมไม่ถึง
อย่างว่า
ทุกอย่างเท่ากันหมด
อะไรเท่ากัน
ไม่ว่าตอนมีชีวิตอยู่จะเคยมองตัวเองยังไง
เอาให้ได้ เร็วสิ
พ่อนายยังมีชีวิตอยู่ไหม
อยู่ นายล่ะ
เขาทำงานอะไร
เป็นดับเพลิง
แม่นายทำงานรึเปล่า
แม่ฉัน…
เป็นเจ้าของบาร์
แล้วก็รักทุกอย่างเกี่ยวกับบาร์นั้น
เป็นวิถีชีวิตพิลึกมาก
แม่จะไปทำงานตอนที่แม่ของเด็กส่วนใหญ่ กำลังทำมื้อค่ำอยู่
กลับบ้านตอนตีสองหรือตีสาม
ไม่ใช่สิ่งที่พ่อคิดว่าจะเป็น
ตอนที่แต่งงานกับสาวอิตาลีแถวบ้าน
พ่อแม่เลยทะเลาะกันบ่อย
เพราะแม่เอากับคนที่บาร์เหรอ
มึงพูดเหี้ยอะไรของมึงนะ
แต่พ่อคิดว่าแม่ทำ อาจจะ
ไม่ว่ายังไง พ่อก็ไม่ชอบที่แม่บริหารเสน่ห์ แล้วแม่ก็ชอบยั่ว เพราะงั้น…
แล้วนายรู้สึกยังไงที่แม่บริหารเสน่ห์
เอาเป็นว่าลินน์เป็นผู้หญิงที่ไม่จืด แค่นั้นละกัน
แม่ฉันอ้วน
แค่นั้นละกัน
ช่วยเล่าอะไรสักเรื่องที่เป็นจริงหน่อย เจมส์
"เรื่องที่เป็นจริง" เหรอ
เกี่ยวกับตัวนาย
- ฉันบอกความจริงนายมาทั้งวัน - จริงเหรอ
โอเค
พ่อกับแม่ฉันเลยเลิกกันตอนฉันยังเด็ก
แล้วแค่หกเดือนต่อมา แม่ก็ให้ผู้ชายย้ายเข้าบ้าน
"ผู้ชาย"
เกลน
เป็นไอ้หัวกรวยตัวเอ้
นั่นแหละ เขาอยู่กันได้ประมาณหนึ่งปี มันก็เริ่มอัดแม่
อัดนายด้วยรึเปล่า
ตลอดเลย
ฉันกับน้องชายเลย แต่… ส่วนใหญ่ฉันโดน
แต่นั่นแหละ แม่ไม่ยอมทิ้งมัน
ยังไงฉันก็คิดไม่ออก
แต่แล้ว… ฉันก็เข้าใจ
แม่รอให้ฉันโตพอและแข็งแรงพอ ที่จะปกป้องแม่
นั่นมันไม่ควรให้เป็นภาระนาย
ฉันไม่ถือ
แต่นั่นแหละ ฉันเริ่มเล่นเทควันโด้ คาราเต้และยิวยิตสู
อย่างจริงจังกว่าเดิมมากๆ
เปลี่ยนวิธีกิน เปลี่ยนชีวิตทุกอย่าง
ไม่นานฉันก็แกร่งจนอัดเด็กได้ทุกคน
แต่ว่า ฉันยังต้องรอให้ตัวเองโต
โตจนสามารถเล่นงานผู้ชายเต็มวัยได้
แล้วเกลนก็ตัวโตมาก
แต่พอฉันอายุได้ 14…
ฉันก็พร้อมละ
คืนหนึ่ง เราอยู่กันในครัว
เกลนตบแม่ฉันอีก
แค่สะบัดนิ้วตบปากของแม่
ฉันก็จัดเลย
- นายอัดเขาเละสิ - ไม่ใช่ แลร์รี่
เกลนอัดฉันจนเละคาครัว
อัดจนจมูกหัก อัดจนฉันคิดว่า สมองกระเทือนครั้งแรกก็จากตรงนั้น
และทำซี่โครงร้าวไปสามซี่
เขาใช้วิธีนั้นบังคับให้ฉันกลับห้อง
แล้วแม่อยู่ไหน
แม่ไปอาบน้ำ
รู้มั้ยว่าแม่ไปอาบน้ำทำไม แลร์รี่
เพราะอยากจะตัวหอมๆ ตอนที่เยกับเขา
แม่ทำแบบนั้นเลย…
ทั้งที่ฉันอยู่อีกฟากของผนังห้อง
พวกนั้นหัวเราะคิกคัก หายใจระส่ำ ครางลั่น
ก้อนน้ำแข็งกระทบกันอยู่ในแก้ว
ส่วนฉันก็ต้องนั่งในห้อง…
กับเลือดกำเดาและหัวหูอื้อไปหมด ซี่โครงก็แทบทนไม่ไหว…
แต่นั่นไม่ใช่จุดที่เจ็บ! นั่นไม่ใช่จุดที่เจ็บ!
พอ สรุปได้แล้ว สาวๆ
นั่นไม่ใช่…
ที่จริงมันเจ็บนรกเลยล่ะ แลร์รี่
ไม่ๆ ไม่ กระดูกหักเดี๋ยวก็หาย
สมองกระเทือนก็จบไป
เจมส์ ไม่เลยๆ
จุดที่เจ็บคือ…
จุดที่เจ็บคือแม่รักไอ้คนนั้น มากกว่าที่รักนายเยอะมาก
มีเรื่องอื่นอีก
ไม่ ไม่มีแล้ว
ผมอยากไปอยู่กับพ่อ
เอ่อ ไม่ได้
จิม… จะให้แม่พูดยังไง
สักวันลูกจะโตพอที่จะงัดข้อกับเกลน แต่วันนี้ยังไม่ถึงเวลา
แม่เสียใจนะที่ลูกโดนอัด
แต่ลูกเป็นคนหาเรื่องเขาก่อน ทีนี้ก็ต้องยอมรับผลไป
ผมพยายามปกป้องแม่
เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับแม่
มันเป็นเรื่องของลูก
แล้วลูกก็ได้สมใจอยาก
แค่ผลออกมาไม่เป็นอย่างที่หวัง
แต่เดี๋ยวจะมีโอกาสครั้งต่อๆ ไป
แค่หัดตั้งไข่ก่อนแล้วค่อยวิ่ง
- เอาน้ำแข็งประคบอะไรมั้ย - ไม่เอา
- แม่จะไปเอาให้ ไม่มีปัญหา - ผมไม่เป็นไร
ตามใจนะ ลูก
แต่ถ้าเอาน้ำแข็งประคบหน้า พรุ่งนี้จะรู้สึกดีขึ้นมาก
ราตรีสวัสดิ์
บายฮะ
นายเคยอยากทำร้ายเธอมั้ย
แม่ฉันน่ะเหรอ
ใช่
เคยสิ ฉันเคยอยากทำร้ายแม่
อืม อัดแม่เหรอ
หรือฆ่าเลย
เออ บางทีฉันก็อยากฆ่าแม่เหมือนกัน
เคยคิดวิธีไว้มั้ย
ผลักให้ตกบันได
แต่ว่า ถ้าตกบันไดแล้วไม่ตายทันทีล่ะ
พวกนั้นเป็นกันเยอะ
โดยเฉพาะเวลาคอหัก
โอเค นักโทษ ปลายเท้าเข้าเส้น
แล้วตอนนั้นค่อยทำอะไรๆ กับเธอได้มั้ย
ทำอะไร
อะไรๆ ไง
กับแม่ฉันเองเนี่ยนะ
ก็ กับใครก็ได้
ฉันไม่เข้าใจ
ฉันเอาผ้าขี้ริ้วชุบน้ำมันสตาร์ทเตอร์ แล้วเก็บไว้ในโหลปิดฝาในรถตู้
ถ้าเอาโปะจมูกใครก็ตาม…
ไม่กี่วิก็หลับปุ๋ย
ไม่ต้องออกแรง
ฉันว่านั่นก็ดีกว่าโดนจับโยนให้ตกบันไดนะ
ลืมเรื่องบันไดไปเลย
แต่จะทำแบบนั้นทำไม แลร์รี่
พวกนั้นจะได้เลิกตบตีฉัน
"พวกนั้น" เหรอ
สาวๆ น่ะ นึกออกมะ
สาวไหน
สาวๆ ที่ฉันเจอ
เวลานายไปเจอสาวนายทำยังไง
ฉันชอบคุณ เกือบเท่าที่คุณชอบตัวเอง
ก็ดีนะ
ดื่มค่ะ
เยี่ยม
เอาไงต่อดี
จิมมี่
ว่าไง
วันนี้สนุกจริงๆ
ใช่ สนุก
ราตรีสวัสดิ์
ราตรีสวัสดิ์ แลร์รี่
อะไรน่ะ
นก พวกนั้นจับตาดูเรา
นกฮูกเหรอ
เหยี่ยว มันคอยคุ้มกันคนตาย
เหยี่ยวทำงั้นด้วยเหรอ
บางตัวทำ ทีนี้กลับไปทำงาน
ทำบ้าอะไรอยู่ ไอ้หนู
ออกสิ
ได้แล้ว
นี่ของฉันละ
จลาจลกันนานแค่ไหน
ไม่กี่ชั่วโมง
นายกลัวรึเปล่า
กลัวสิ ฮื่อ มันแบบ ป่าเถื่อนมาก
จลาจลทีไร… มันป่าเถื่อน
แต่นายดูดีนะ ดูอวบขึ้นนิดหน่อย
ฉันดูอ้วนเหรอ
เปล่า น้ำหนักขึ้นแหละดีแล้ว
นายดูดี ฉันบอกแล้วไง
สาวๆ ไม่ชอบคนอ้วน
แล้วอยู่ในนี้เจอสาวเยอะมากเหรอ
หมายถึงตอนที่ออกไปสิ
นี่ แกร์ สาวคนที่เรารับขึ้นรถชื่ออะไรนะ
ไปแคลิฟอร์เนียน่ะเหรอ
ที่ขับรถเล่นกัน
ฉันจำชื่อไม่ได้ เรื่องมันนานมาแล้ว
ได้สิ เธอชื่อ…
น่าจะชื่อโลอิส
ไม่ใช่โลอิส
หรือลูอิส
ยิ่งไม่ใช่ลูอิสใหญ่
ดอนน่า
ไม่ใช่โลอิส ลูอิสหรือดอนน่า เราไม่เคยถามชื่อเขา
ไม่ได้ถามเหรอ ฉันว่าเราถามนะ
แลร์รี่ แม่นั่นก็แค่สาวที่เรารับขึ้นรถ
เช้าวันต่อมานางก็ออกไปกับ สิงห์มอเตอร์ไซค์ที่ขับฮาร์ลีย์สีเขียวเหมือนอ้วก
เราเจอนางครั้งสุดท้ายตรงนั้น
ทีนี้จำได้แล้ว
วันด้า
ตำรวจแวะมาที่บ้าน
- เขา… เมื่อไหร่ - สองสามวันก่อน
- ตำรวจจากไหน - แถวบ้าน วอแบช
อ้อ เขาต้องการอะไรล่ะ
เขาไม่ได้บอก
พวกนั้นพูดอ้อมไปอ้อมมา
แต่แค่อยากให้แน่ใจว่า เขายังไม่ลืมนาย แลร์รี่
นั่นคือประเด็น
พวกนั้นยังจับตาดูนายอยู่ แล้วก็ไม่คิดจะเลิกด้วย
- ทำไม - นายทำให้พวกนั้นได้อาย
ชารอน
ใช่ ชื่อนั้นแหละ
รู้อะไรมั้ย แกรี่ ฉันบอกอะไรให้มั้ย
ถ้าพวกนั้นมาที่บ้านและ พยายามทำให้ฉันรู้สึกเหมือน
พวกนั้นจะกลับมาสอบสวนเรื่องอีกตอนฉันได้ออก
คือว่านั่น…
แปลว่าพวกนั้นคิดว่านายจะได้ออกจากคุก
ใช่
(สร้างจากหนังสือ "In with the Devil")
(โดย เจมส์ คีนและฮิลเลล เลวิน)
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์