NIE CHCĘ Z TOBĄ ROZMAWIAĆ
CZARNY PTAK
INSPIROWANE PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI
MARION, INDIANA 29 MARCA 1993
Lubisz kobiety?
A jak myślisz?
Kocham je.
Tak?
Co w nich lubisz?
Lubię… ich delikatność.
- Dotyk ich dłoni. Lubię je rozśmieszać. - Blondynki czy brunetki?
Spotykałem się ze wszystkimi. Blondynki, Azjatki, niskie, wysokie…
Duże cycki? Małe cycki?
Wszystkie rodzaje.
Ale ładne cycki?
Nie lubisz obwisłych
albo takich, które odchodzą na boki?
Nie dla ciebie.
Dobra. Więc poza seksownością, ładnymi cyckami, tyłkiem, włosami…
Nie, czekaj, nie skupiasz się na włosach. Co lubisz w kobietach?
Wszystko.
Mam siostry.
Kobiety są…
milsze.
Mogę spędzać z kobietą czas tak, jak nie mógłbym z facetem.
Mogę po prostu być.
Ale co w nich lubisz?
Lubię to.
Nie mówię, że coś się wydarzy, ale…
Jest taka opcja.
Czego nie lubisz w kobietach?
Niczego.
Czego twoim zdaniem Larry Hall nie lubi w kobietach?
Skąd mam, kurwa, wiedzieć?
To na co mi jesteś?
Pokaż, że możesz znaleźć z nim wspólny język,
inaczej uznam, że tracę czas.
Śniłeś o zabijaniu kobiet?
Mówiłeś, że śniłeś o zabijaniu kobiet.
Larry.
Co? Ja śni… Och, to nie tak.
Nie, nie śnię o zabijaniu kobiet.
Mam wiele snów przez zabijanie ich.
Gary mówi, że często śni mu się spadanie.
- Aha. Kto to jest Gary? - Mój brat bliźniak.
Gary powiedział mi też kiedyś,
że często śni mu się topienie.
Ale nie zabijanie kobiet, tak? To twoja domena.
Opowiedz mi o tych snach, Larry.
Te sny są jak…
To jest jak…
Patrzę na siebie z góry, tak jakbym nie był w swoim ciele.
Pamiętasz, co robi twoje ciało, Larry?
Nie potrafię dokładnie powiedzieć.
Pamiętam tylko, że to coś złego.
Mhm. I giną kobiety?
Czasem.
Tak.
Czy któraś tak wygląda?
Była w którymś ze snów?
Chcę wracać do domu.
Była, Larry?
Chcę wracać do domu.
Spójrz tylko na zdjęcie.
- Chcę do domu. - Ale czy…
- Chcę do domu. - Zawiozę cię.
- Chodź. - Okej.
- Już dobrze. - Już dobrze.
Możemy porozmawiać?
Wszystko w porządku.
Opowiadał nam o swoich snach.
To tylko sny. Nic więcej nie mamy.
- Bo mi nie pozwoliliście. - Larry się popisuje.
To samo zrobił przy sprawie Reitler.
Komu wierzyć, jeśli nie tak doskonałym policjantom?
- Kurwa, nie mów tak do mnie. - Tak. Ten ton nie pomaga.
Detektywie Miller, doceniam pańskie zaangażowanie.
Ale mamy winnego zabójstwa Reitler.
Sprawa jest prosta jak drut.
Proszę wrócić do Illinois, popracować nad sprawą Roach,
wrócić do Indiany, gdzie ją znaleziono,
i wtedy zająć się Hallem.
Nie będziemy protestowali.
My uszanujemy pańskie kompetencje, a pan nasze.
Pieprzyć wasze kompetencje.
Sam nie wiem.
To jak powiedział:
„Wrócić do Indiany, gdzie ją znaleziono”.
Co pomyślałeś?
Że mogą mi zabrać śledztwo.
- Na jakiej podstawie? - Dzięki.
Jessica Roach została porwana w Illinois.
Pewnie tam też zginęła, ale to nie jest pewne.
Znaleziono ją w Perrysville w Indianie. I to akurat jest pewne.
Twierdzą, że to ich jurysdykcja.
Tak.
Tyle że…
Nie. Ty to powiedz. To twoja chwila.
Podejrzany przekroczył granice stanu, by ją zabić, więc…
Sprawa federalna.
Tak.
Większość prokuratorów nie prowadzi spraw zabójstw.
Wiedzą, że łatwo mogą dostać po dupie.
Ale Hulin wprowadziła do gry mocnego zawodnika, Edmunda Beaumonta.
Był stanowym. Zajmował się poważnymi zbrodniami.
Hulin cię lubi?
Na to wygląda.
Szepnij jej słówko o Beaumoncie.
Jeśli nas wprowadzi i przydzieli do tego Beaumonta…
Brian, miałbyś szansę dorwać tego faceta.
Mark poprowadzi przesłuchanie.
Jeśli Hall dusi kobiety, nie chcę, by Lauren była w pomieszczeniu.
Może się spłoszyć.
Mam człowieka do badania wariografem.
Mark może je wykonać.
Kiedy będziesz gotowy?
- Jestem w sądzie cały tydzień. - To może piętnastego?
Dużo może pójść nie tak.
Marion i Wabash mogą powołać się na jurysdykcję. A Hall zatrudnić prawnika.
Jeśli zając ucieknie, znów zabije.
Wy przyszliście z tym do nas. Tak to zrobimy.
Czemu się uśmiechasz?
Myślę, że już mnie wybrałaś do tej roboty.
Tak?
Nie wiem, czy byli inni kandydaci.
Mam czarne pasy w karate i tae kwon do
i jestem… czarujący.
I taki skromny.
- Myślisz, że zjednasz sobie Halla? - Może.
Może będzie trzymał z popularnym.
To twój rywal, Jimmy. Wygrał mistrzostwa w boksie,
służąc jako komandos podczas Pustynnej Burzy.
Myślę, że da sobie radę.
Miły, niezagrażający,
a jego ego nie wkracza do pomieszczenia na pół godziny przed nim.
- To weźcie go. - Beaumont chce.
Kochasz siebie i kochasz ściemniać. Tylko to widzi.
- Tylko to mu mówisz. - Bo właściwie tylko to widzę.
Czemu twoi rodzice się rozwiedli?
Mieli zbyt wiele ognia i pasji, ale kochali nas
- i myśleli… - Bzdura.
Nie dogadywałem się z ojczymem,
ale nie obchodziło mnie…
Bzdura!
Kurwa, nie marnuj mojego czasu.
Czy ty… Już idziesz?
Dobra, daj spokój. Moja matka się puszczała.
Tak myślę.
Mój stary pił, nigdy nie było go w domu.
Mógł brać w łapę.
To było dorastanie w oku cyklonu.
Nie mieliśmy nic do gadania.
Robili, co chcieli,
a my musieliśmy… to przyjąć.
Nasz dom był koszmarny.
Musiałeś być samotny.
Było jak było.
Jeśli trafisz do Halla,
pamiętaj, kim byłeś jako ośmiolatek.
Wczuj się w to. Noś to jak drugą skórę.
Nie lubię tej skóry.
Hall też swojej nie lubi.
Jak ci idzie z teczką?
Ja…
Czytałem znów o morderstwie Jessiki Roach
i… mam pytanie.
Jak ona zginęła? Wymazano to.
Została uduszona.
Ale jak?
- Użył dłoni? Sznura? - Powiedz mi, gdybyś z nim gadał.
Ale ty wiesz.
Wiem.
POLICJA WABASH
Larry, dzięki, że przyszedłeś.
- Hej. - Jest też mój kolega.
To agent Ellenberg z FBI.
Miło pana poznać.
Jestem Larry. Mów mi Larry.
Dobrze. Ty mów mi Mark.
Mark.
Chcesz coś? Wodę? Jakiś napój?
Wodę, chętnie.
Chcesz wody? Pewnie, zajmę się tym.
Usiądziesz?
Co to jest?
Zrzeczenie się praw.
Deklarujesz tylko, że jesteś gotów ze mną pogadać,
- odpowiedzieć na parę pytań. - Mogę to przez chwilę przejrzeć?
Pewnie. Jasne.
To zgoda na badanie wariografem.
Nie mogę go przejść.
Dlaczego nie?
Bo chyba nie zdam.
Dlaczego tak myślisz?
To by…
- Proszę. - Dziękuję.
Czy mógłbyś…
Czy mógłbyś wyjść? Przy tobie czuję się nieswojo.
Jasne, Larry.
Przepraszam. Jestem teraz bardzo zmęczony.
Boję się spać.
Ciągle mam koszmary
i robię się bardzo przygnębiony.
Rozmawiałeś z kimś o tym?
Raz byłem u psychologa, ale…
On był młody.
I niespecjalnie mi pomógł.
Tak.
Co jeszcze cię przygnębia oprócz tych koszmarów?
Jestem bardzo samotny.
To trudne.
Tak, to trudne. Budzę się sam.
Sam idę do pracy. Sam kładę się spać.
Inni mają kobiety.
Chodzą do kina. Jedzą razem pizzę.
I też byś tak chciał? Mieć kobietę, która cię kocha?
Tak.
Nie wydaje ci się to możliwe? Myślisz, że kobiety cię nie lubią?
Nie.
Więc…
Co robisz z pragnieniem… bycia z kobietą?
Zawsze je tłumię.
To musi być trudne.
I pewnie stąd te koszmary.
Tłumisz to, a potem wszystko wraca we śnie.
Dlatego robię w snach takie straszne rzeczy…
Ale to nic więcej. To tylko sny.
Ona nie była w twoich snach. To twoja rzeczywistość.
Myślałem, że była. Tak myślałem.
Nie.
Mogę jej dotknąć?
Pewnie.
Powiedz, jak ją poznałeś.
Jechała na rowerze,
a ja podjechałem i zatrzymałem się, żeby z nią porozmawiać.
Była bardzo miła. Z początku była bardzo miła.
- A potem nie? - Była miła.
Po prostu zrobiła się smutna, bardzo smutna.
Kiedy to było?
Kiedy była smutna, była…
Była w mojej furgonetce.
A później, w polach…
W polach w Georgetown?
Tak, to było… W Perrysville w Indianie.
Dobrze… Pamiętasz, gdzie dokładnie?
Pamiętam, gdzie to dokładnie było. Tuż za słupkiem 16 przy drodze 1125.
Normalnie bym nie zapamiętał. Nie pamiętałbym, ale…
Nie zdążyłem jej pogrzebać,
więc musiałem tamtędy przejeżdżać jeszcze parę razy.
Szukałem dobrej okazji, ale jej nie znalazłem.
Nie udało się.
Normalnie wszystkie je grzebię.
Je?
Dziewczęta.
Ile ich było?
To… Kilka.
No wiesz… Ja…
Po prostu robię te rzeczy. Nie kontroluję tego.
To jak z tą dziewczyną z Marion. Tą studentką.
Wiesz, jak się nazywa.
Tricia Reitler, tak.
Policja z Marion aresztowała innego człowieka.
On tego nie zrobił.
Była jedna w Wisconsin, w pobliżu rekonstrukcji
i parę w Indianie.
Nie pamiętam, które skrzywdziłem.
Cały czas jestem… taki zmęczony.
Wiecznie jestem zmęczony i smutny.
Nie podoba mi się, że ten facet z Marion to sobie przypisuje.
Nie złożył ubrań.
Nie złożył ubrań, prawda?
- Nie. - Nie.
Bo nie zepsuł zamka i nie było mu z tym źle.
Dlatego złożyłem ubrania.
Tak.
Potrzebuję formularza przyznania się do winy i komputera.
Przygotuję ci stanowisko.
Co… O co chodzi z tymi ubraniami?
Ubrania Reitler znaleziono w parku z 16 kilometrów od kampusu.
Był też zakrwawiony kolczyk z jej ucha.
Na dżinsach była jej krew,
a zamek się złamał przy zdzieraniu z niej dżinsów.
- Walczyła. - To nie są ogólnodostępne informacje.
- Trzeba przeszukać dom. - Zajmę się tym.
I sprawdzić jego samochody.
Jesteś śledczym z biura szeryfa.
Jestem głównym śledczym.
Właśnie dorwałeś seryjnego mordercę.
Na razie gówno zrobiliśmy. Zamknijmy go.
Wszystko gotowe.
WYDZIAŁ POLICJI WABASH
ZEZNANIE LARRY'EGO HALLA
WIOSNĄ ZESZŁEGO ROKU
BYŁEM W POBLIŻU UCZELNI W MARION,
BO MUSIAŁEM Z KIMŚ BYĆ.
POKAZAŁEM JEJ FURGONETKĘ
I WEPCHNĄŁEM JĄ DO ŚRODKA.
ZACZĘŁA PŁAKAĆ.
ZMUSIŁEM JĄ DO WDYCHANIA PŁYNU DO ROZRUCHU SILNIKA.
ZEMDLAŁA.
ŚCISNĄŁEM JEJ SZYJĘ.
UPRAWIAŁEM Z NIĄ SEKS.
- Mamy? - Tak.
ODJECHAŁEM Z NIĄ DALEJ
I ŚCISKAŁEM JEJ SZYJĘ, AŻ PRZESTAŁA ODDYCHAĆ.
POCHOWAŁEM JĄ. ŹLE SIĘ CZUŁEM
Pytał, czy ma skontaktować się z prawnikiem.
Prawie gotowe.
- Dawaj. - Okej.
- Szybko. - Tak.
ADRES
DATA ZŁOŻENIA ZEZNANIA 15-11-1994 GODZINA 15.30
Mark.
Okej. Mam.
- Dawaj. Tak. - Drukować?
Jebane gówno.
Ja to zrobiłem?
Ja tego nie zrobiłem.
Nie zrobiłem.
Zrobiłeś to, Larry.
Zrobiłeś.
Nic dziwnego, że nie mogę spać nocami.
O Boże. O Boże.
Larry…
Będzie dobrze.
Nic… Nic już nie będzie dobrze.
Nieważne, co u mnie. Co u ciebie?
Ja… No wiesz… Nieważne.
Nie wiem, tato. Jak się masz?
Jestem słaby.
Lewa strona mojego ciała jest…
Często zapominam o kluczach. I tak dalej.
Co zrobisz?
Jest jak jest.
Sammy o ciebie dba?
Aż za bardzo.
Nie mogę się odlać, żeby nie pytała, jakiego koloru są siki.
Mówię: „Żółte”. „Tak, ale jasne czy ciemne?”.
Tak, ty.
No i dobrze, stary pryku. Słuchaj jej.
Tak, tak.
Ale serio, jak się tam trzymasz?
Czas minął.
Tato, muszę kończyć.
Niedługo pogadamy.
Tak, jasne. Uważaj na siebie.
Ty też.
Co?
Mogłeś mu powiedzieć,
że oślepłeś na parę dni na jedno oko.
Kto by tego słuchał?
I że czasem ciężko ci chodzić i mówić.
- Przestaniesz? - Co?
- Po prostu… Przestań! - Co?
Po prostu… Po prostu, no wiesz…
Co?
Przestań.
Ja i mój syn rozumiemy się. Nie musimy wszystkiego mówić na głos.
- Niczego nie mówicie. - O to mi chodziło.
Napij się jeszcze wina.
Bierz fioletową tabletkę.
Hej, Jason!
Dzięki, ruszamy dalej. Zamykamy.
- Widziałeś je? - Tak obleśne jak dom?
Jedna z nich tak.
A ta druga?
Pierwszy technik powiedział, że wyczuwa tu trzy rzeczy.
Chemiczne środki czyszczące, płyn Armor All i denaturat.
Jedyna rzecz, którą Larry Hall czyści.
Prawda?
Koniec wizyt u dentysty?
Hall był woźnym.
Pracował nocami w trzech budynkach biurowych.
W firmie mówili, że nikt nie sprzątał tak dobrze.
Dlatego w furgonetce nie znaleźliście DNA ofiar.
Bingo. A drugi powód, dla którego Hall był tak sprawnym zabójcą?
W młodości kopał groby?
Wymiatasz w quizach.
A jego bliźniak?
Gary?
Czytałeś o zespole przetoczenia między płodami?
- Nie wiedziałem, co to jest. - To się dzieje w łonie matki,
gdy jeden z bliźniaków wchłania więcej krwi z łożyska.
Gary wypił kluczowe części Larry'ego,
zanim się urodzili.
O cholera.
Gary dostał wygląd, inteligencję i sprawność fizyczną,
a Larry dostał… bycie Larrym.
Dogadują się?
Gary to największy obrońca Larry'ego.
Mój brat jest chory.
To cholerny dziwak, ale nieszkodliwy.
Gary, dwa kroki w tył.
Twój brat przyznał się do dwóch zabójstw.
On… Rozpaczliwie pragnie uwagi.
Kiedy byliśmy dziećmi, kłamał, byle kłamać.
Kłamie, tylko żeby wydobyć reakcję.
Mieszał kiedyś prawdę z kłamstwami?
- Sprawdzał, czy ktoś go przyłapie? - Jesteśmy zwykłymi ludźmi.
Nie zabijamy. Nie znamy ludzi, którzy zabijają.
Jak wymusiłeś na nim tę historię?
Chciałem poznać prawdę.
Chciałeś tylko zamknąć jebaną sprawę.
Wbiłeś mu to do głowy. Wiedziałeś, że powie, co zechcesz,
bo łatwo na niego wpłynąć.
To miecz obosieczny, skurwysynu.
Idę sprawdzić, co u matki.
Jeśli nie potrafisz stłumić swojej osobowości samca alfa,
a wątpię, żebyś potrafił, bądź dla Larry'ego Halla Garym.
Niech zobaczy w tobie brata,
który zawsze się o niego troszczy, nigdy nie ocenia.
Dobrze.
Cóż…
Musimy zdążyć na samolot.
Co?
Koniec przesłuchania. Dostałeś tę rolę.
Jimmy.
Teraz.
- Hej. - Wszystko w porządku?
Tak.
Miło mi.
Daj.
Założysz je w Springfield,
ale na razie jest okej.
Masz jaja, gościu.
Przebierz się w środku.
Przebrać się?
Masz zwykłe ciuchy, bo nie jedziesz jako przeniesiony.
Tylko naczelnik i główny psycholog wiedzą,
że jesteś kimś więcej niż handlarzem broni,
który trafił do Springfield.
Boisz się?
Przejdzie mi.
Lepiej nie.
Ci, którzy się nie boją, robią się zbyt pewni siebie, a tacy nawalają.
Tylko, kurwa, nie nawal.
Niedawne aresztowanie uspokoi…
Skłonię go do mówienia w aucie.
To kawałek drogi.
Kto wie, do ilu się przyzna?
Bo mają to w dupie, Pat.
Myślą, że to nieszkodliwy dziwak,
który przyznaje się do rzeczy, których nie zrobił.
Tak, zadzwonię, jeśli się czegoś dowiem.
Zatrzymaliśmy podejrzanego w sprawie porwania i zabójstwa Jessiki Roach.
Dzięki sumienności tych funkcjonariuszy…
POLICJA WABASH
Ja pierdolę.
…sądzimy, że Larry DeWayne Hall może być
winny śmierci aż czterech innych młodych kobiet.
To seryjny morderca?
Nikt nie woli Rob Roya od Bravehearta. Nikt.
- To mu powtarzam. - Jest wierniej odwzorowany.
Kto tak twierdzi? Liam Neeson?
Edward Długonogi nie zginął tego dnia co William Wallace,
- a bitwy pod Stirling nie toczono… - To bez znaczenia.
Jeden to świetny film, w drugim gra Jessica Lange.
Jim, potrzebuję cię na chwilę.
Jasne. Daj mi chwilę.
Nie. Chodź.
Chcesz jak najszybciej wyjść, prawda?
Czujesz to jeszcze mocniej, odkąd pomachaliśmy marchewką.
To jak tykający zegar. Prawda?
Nie kieruj się tym.
Nie zbliżaj się do Halla za szybko, bo się domyśli.
- Dobra. - Poza naczelnikiem i dr. Zichermanem
jestem twoją jedyną deską ratunku. Traktuj mnie jak swoją dziewczynę.
Wsuń mi język, złap za tyłek, co chcesz.
- Złapać za tyłek? - Tak. Pomacaj sobie. Rób, co trzeba.
Poćwiczymy teraz?
Hej, koleżko, zabawiaj się dalej.
To tylko twoje jebane życie.
Gdyby coś się spierdoliło, lecisz do Zichermana albo Price'a,
a oni dają mi znać.
I nie przedłuż sobie odsiadki, dobra?
Jeśli przedłużą ci wyrok, nasz układ jest nieważny.
To będzie poza naszą kontrolą.
Utkniesz w Springfield.
A gdybym musiał się bronić?
Nikogo nie okalecz.
I nie daj się złapać.
Hej, Jim.
Uważaj na siebie.
Myślałem, że też jedziesz.
Widzimy się za jakiś miesiąc.
Słyszałem, jak hałasował.
Sprawdźcie.
W prawo.
Porobicie sobie z nim fotki?
Mogę potrzymać aparat.
Chodź, Larry.
Nie masz mi nic do powiedzenia?
Nie wydawałeś się małomówny.
Wyglądałeś na faceta, który lubi sobie pogadać.
Mama mówiła, że skłoniłbym farbę do zejścia ze ściany.
To się z wiekiem zmieniło.
Postanowiłem udawać, że jestem typem silnego milczka.
Głównie, żeby zaliczać…
Ale lubię pogadać.
W kółko próbowałem panu powiedzieć, że to tylko sny.
Ciągle to mówiłem, ale pan naciskał.
Wymusił pan na mnie fałszywe zeznania.
Tak to widzisz?
Kto ci to wbił do głowy, Larry?
Czemu wszyscy uważają, że ktoś inny myśli za mnie?
Jestem mądry. Mam swój rozum.
Nie wątpię.
Chciałbym posłuchać, co myślisz.
Na przykład o dziewczynach?
Gary załatwił mi prawnika.
Czyli to Gary.
Tak, ale… Nie, ale…
Prawnik powiedział, że mam nie mówić ani słowa.
Czyżby?
Nie wiem, czy ten prawnik chce dla ciebie dobrze.
Przekręca pan to, co mówię.
Nie przekręciliśmy twoich słów.
Opowiedziałeś nam o snach.
Spisaliśmy to, a ty podpisałeś zeznanie.
Zmusiliście mnie!
Nie.
Zeznanie było wymu…
Nadchodzimy, ojcze Abrahamie Jeszcze 300 000
Hej, Larry. Spokojnie.
Z krętych nurtów Mississippi…
Larry.
Porzucamy nasze pługi i warsztaty Nasze drogie żony i dzieci
Z sercami otwartymi I cichą łzą
Hej. Spokojnie, dobrze?
Nadchodzimy, ojcze Abrahamie Jeszcze 300 000
Z krętych nurtów Mississippi I wybrzeży Nowej Anglii
Dobra.
Masz dzieci?
Tak, syna. Ma pięć lat.
Uwielbiałem ten wiek. Idealny okres.
Mają cię za boga.
Ale teraz? Brittany?
Ma dziewięć lat i mówi: „Wal się, tato. Nie rozumiesz”.
Wolę to od brudnych pieluch.
Im większy dzieciak, tym większy problem.
Od wieków nie wycierałeś dziecku tyłka.
A ty masz dzieci?
Nie.
A żonę?
- Nie. - Dziewczynę?
- Nic poważnego. - Farciarz. Cholera.
Farciarz.
Stary, nie mogę. Nie dam rady. Wracajmy.
Nie, dasz radę.
- Daj spokój. - Poradzisz sobie.
A jeśli Beaumont zmieni zdanie?
Wycofa się?
Wtedy tu utknę.
Za pięć minut zmiana warty.
To jedyny moment, by wprowadzić cię tam
bez puszczania sygnałów dymnych na całą okolicę.
To jedyna okazja.
Wypadam z gry.
Kurwa.
To nie w porządku.
Ten chujek nie może stąd wyjść.
Ty możesz to zagwarantować.
Kurwa, spójrz na mnie!
Cokolwiek zdecydujesz, Beaumont nigdy tego nie zapomni.
I ja tego nie zapomnę.
Ostateczna decyzja?
Jebać to. Zróbmy to.
Tak!
Mój ziomek.
Dobra decyzja. Mądra.
Muszę znów traktować cię jak śmiecia, stary. Wybacz.
No dobra.
SĄD FEDERALNY DERICKSON
Jak go odebrałaś?
Nie poczułam przytłaczającej pewności siebie.
Za jakąś godzinę to będzie bez znaczenia.
Podczas procesu cała linia obrony pana Halla
opierała się na prostej tezie.
W wyniku zaburzeń osobowości, które czynią go podatnym na sugestie
i patologicznie chętnym do przypodobania się innym,
przyznał się do zbrodni, której nie popełnił.
Gdy obrońca pana Halla, pan DeArmond,
usiłował powołać biegłego w dziedzinie fałszywych zeznań,
sędzia Baker nie zgodził się na zeznania dr. Ofsche'a.
Wyrok zależał od stanu umysłu pana Halla podczas składania zeznań,
więc zeznania dr. Ofshe podparłyby linię obrony pana Halla.
Kilka elementów zeznania,
to, że pan Hall podpisał się drukowanymi literami, choć umie normalnie,
to, że podpisał się przy podpisie „Larry DeWayne Daniels”,
potwierdza, że mógł podlegać sugestiom.
Funkcjonariusz, który go pierwotnie przesłuchiwał,
według innych policjantów onieśmielał pana Halla
i odrzucał jego pierwotne odpowiedzi.
Przyjmuję apelację pana Halla.
Zapraszam adwokatów do gabinetu.
- Coraz bliżej, mamo. - Tak.
Ile mamy czasu?
Miesiąc.
I dała na wokandę rozprawę w sprawie drugiej apelacji.
Ja pierdolę. Serio?
Keene jest kluczowy.
- Musi się wykazać. - Kazałam mu działać wolno.
Jeśli za szybko się zbliży…
Hall się spłoszy. I tyle.
Jeśli będzie działał za wolno, Hall wyjdzie na wolność,
kupi kolejną furgonetkę i pudełko opasek zaciskowych.
ZERO WALK ZERO KRZYKÓW
Hej, Larry.
Przyjdź do kotłowni, kiedy skończysz.
Chyba o tobie zapomnieli.
Przepraszam.
Witaj w Springfield.
Opróżnij kieszenie.
Dobra, ubrania tutaj, stary.
Za mną.
Kaszlnij.
Rozstaw nogi.
Proszę.
Za mną.
CENTRUM MEDYCZNE SPRINGFIELD
Kolacja za dziesięć minut.
Którędy?
Idź za świrami, stary.
Trzymaj się.
Pierwszy tydzień jest najgorszy.
Jak ci idzie?
Dość mocno zjebane.
Ile potrwa naprawa?
Maszyna jest… jak osoba, panie Burden.
Higiena jest ważna.
A ten kocioł zaniedbywano przez lata.
Przez te zaniedbania brud się rozprzestrzenił.
Każda szczelina, każdy zawór, każda nakrętka są skażone.
To ile to potrwa?
Przynieść ci coś ze stołówki?
Tylko kanapkę.
Dobra.
Dziękuję.
Co jest? Spierdalaj, ese.
Hej.
- Jak możesz tak odrabiać lekcje? - Po prostu mogę.
Jak?
To będzie problem, kiedy dostanę coś gorszego niż piątkę.
Brian Miller.
Może być dzisiaj? Pasuje ci?
Nie użyłbym tego słowa.
Chcę jeszcze raz przyjrzeć się sprawom, w których Hall jest podejrzanym,
a zwłaszcza zabójstwom Roach i Reitler.
Podważasz moją pracę?
Nie, chcę, żebyś popracował ze mną.
- To akt desperacji… - To strata czasu.
Ale z ciebie cipa.
Co takiego?
Okej.
- Popracuj nad tym ze mną. - Dobranoc, Lauren.
Nie. Hej.
Mam faceta w środku. Z Hallem.
Co takiego?
Mam kogoś w środku.
Glinę?
Nie, cywila.
To nie jest policyjna robota. To jebana desperacja.
Dobranoc.
Proszę o połączenie z więźniem 8611167.
James Keene.
Co to? Z kawałkami czekolady?
Pistacjowe.
Jimmy!
Ja… Nie rozumiem.
Musicie coś wiedzieć. Wczoraj z nim rozmawiałem.
Może źle wpisaliście. K-E…
Dobrze…
Dobrze. Powiedzmy, że go przenieśli.
Czy nie…
Chwileczkę.
Muszę iść w tej sprawie do sądu?
Zniknął.
Co? Jak to?
Cisza nocna!
Dobra, zamykamy.
Dzięki, Larry.
Proszę.
Dobranoc.
OPARTE NA KSIĄŻCE JAMESA KEENE'A I HILLELA LEVINA
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK