To na zakończenie.
Och, nie! Co tu się wydarzyło?
Dziwne, że nie zadzwoniła.
Zadzwoniłabyś, gdyby Donal nie wrócił na noc do domu, co?
Nie wiem. Tak?
Pewnie najpierw zadzwoni na policję, nie?
Nie rozmawiasz ze mną?
Rozmawiam. Wciąż to przetwarzam.
Nie powinnaś była jej na to pozwolić. Będzie się teraz zadręczać.
Nie martwiłaś się o mnie, gdy miałam go zastrzelić.
Ani o mnie.
Jest młodsza...
To właściwie dziecko.
Ma 29 lat. Jaki jest limit wieku na zabijanie?
Nie jesteśmy plutonem egzekucyjnym.
Wiedziałyśmy, że jedna z nas będzie musiała to zrobić.
Pięknie.
SIOSTRY NA ZABÓJ
Becka.
Czekaj, Becka!
Nie mogę oddychać. - Musiał mieć narzędzia!
Były tam narzędzia? - Nie. Sprawdzałyśmy!
Co jest? - Jest niezniszczalny. Jak karaluch.
Ktoś był w pomieszczeniu!
A jeśli to była Minna?
Coś przegapiłam?
Planujemy urodziny! Nie podsłuchuj.
Do środka.
Już! - Wybaczcie!
Muszę tam wrócić.
Czekaj. - Co on tu robi? Nigdy nie przychodzi.
Nieważne. Dobrze, że tu jest.
Zatrzymamy go tu, a ty sprawdź, co z Minną.
Nie biegnij. Powiemy, że zrobiło ci się niedobrze.
Mnie naprawdę jest niedobrze.
Co?
Dzieci, kolacja! - Już!
Tatuś groził, że przestanie dawać ci kieszonkowe?
Tak to było?
Marne szanse.
Atak szału na drodze. Rozwścieczony typ. Ale zapisałem jego rejestrację.
JP, może usiądziesz?
Nie, nie zostaję. Jadę do mamy.
Nie. Co? Zostań.
Możesz zająć miejsce Becki.
No tak.
To świetny pomysł, JP. Zostań.
Nie. Podrzuciłem tylko dziewczyny.
Muszę zawieźć mamie zakupy. Miałem to zrobić wczoraj.
Minna!
Minna, to ja!
Minna!
Tu Becka. Zostaw wiadomość, dziwolągu.
Becka, on tam jedzie, więc... Proszę...
Odsłuchaj tę cholerną wiadomość!
Hej!
Podajemy deser?
Absolutnie. Śmiało.
Wszyscy dziwnie się dziś zachowują.
Naprawdę?
Nie wiem dlaczego.
O Boże.
Mamo! Gdzie jesteś? - O cholera.
Gdzie jesteś? Mam twoje zakupy.
Mam tu... Rozmokło.
Chyba będziesz jeść paluszki rybne przez następne dni.
Mamo!
Cholera.
Gdzie jesteś?
Mamo!
Mamo, co ty robisz?
Co robisz, mamo?
Jesteś taka zimna!
Cześć. Pomyślałam, że odwiedzę Min.
Myślałem, że źle się czujesz.
Miałam dość moich sióstr.
Wolałam odwiedzić Minnę.
Ona... Śpi.
Wejdę i zaczekam. - Nie.
Nie lubię, jak się tu kręcisz i mącisz jej w głowie.
Idź stąd.
Kurwa!
Becka. Dzięki Bogu!
Powiedział, że ona śpi.
Rozmawiałaś z nim?
Muszę wiedzieć. - Co mu powiedziałaś?
Tylko że chciałam odwiedzić Minnę.
Muszę dostać się do domu.
Wiem, że niewiedza jest straszna,
ale wchodzenie tam na siłę wszystko tylko pogorszy.
Ona ma rację.
Musimy zachowywać się normalnie. Przeczekać to.
Połóż się. Przyniosę ci jedzenie.
Nie dam rady jeść.
To przyniesiemy ci skrzynkę wina.
Idź się położyć. - Nie dam rady leżeć.
To chodź po pokoju, ale rób to tutaj.
Nie pod domem Minny.
Jeśli Minna tam jest... - Nawet nie chcę o tym myśleć.
On może podejrzewać... - Nie. To wyglądało jak wypadek.
Jeśli Minna tam jest,
to on ma problem.
Co do...
W czym mogę pomóc?
Znalazłem matkę w łóżku, jest nieprzytomna.
Chyba... mogła umrzeć we śnie.
Kiedy straciła przytomność? Wie pan?
Halo? Jest pan tam?
Odbierz.
Hej, kochanie.
Jesteśmy tu z dziewczynami. W porządku?
Dobrze, że jesteście razem. Nie chciałam, żeby Becka była sama.
Becko, Minna nie żyje.
Nie, Grace.
Zmarła w nocy, we śnie.
We śnie? - Tak mi przykro.
Jeśli możemy jakoś pomóc...
John Paul mnie potrzebuje. Pogadamy później.
Dobrze. Kochamy cię.
Becka.
Co ja zrobiłam?
Słuchaj! Nie doszłoby do tego,
gdyby Kutas nie zamknął ojca w jebanej zamrażalni!
Musiała wiedzieć, że George tam jest. Poszła go odwiedzić.
Wiem. Tak. - A może naprawdę zmarła w łóżku.
Chryste. On zaciera ślady!
Nie może. To nie może mu ujść na sucho.
Jeśli będzie kłamać na temat Minny, to powiem prawdę o George'u.
Jeśli pójdę na dno, pociągnę go ze sobą.
Nie. Bo jeśli pójdziesz na dno, wszystkie pójdziemy na dno.
Zamknij się, Ursulo!
Musimy tam wejść, zanim przeniesie ciało.
I co zrobimy? - Nie wiem! Sfotografujemy je!
I co potem? Nie możemy iść na policję.
Rozumiesz to, prawda?
Nie chcę jej słuchać.
Proszę cię.
Lepiej mieć zdjęcie, niż go nie mieć.
Nie. - W razie czego
wykorzystamy to przeciw niemu.
To zbyt ryzykowne.
Jadę tam, z wami czy bez was.
Nie. Pojadę z tobą. Dobra?
Co jest? Gdzie on jest?
Nie wierzę, że to się dzieje.
Becka.
Muszę stąd wyjść.
Okej.
O cholera.
Co wy tu robicie?
My tylko... - Chciałam zobaczyć...
Co zobaczyć?
My tylko... Becka myślała, że zostawiła tu sprzęt do masażu...
Co? W zamrażalni?
Nie wchodziłyśmy do zamrażalni. Już idziemy. Przepraszam.
Becko, wiem, że byłaś tu wczoraj wieczorem.
Przekłułaś jej nos.
Wyjąłem kolczyk, wyglądała w nim tandetnie.
Nasze kondolencje.
On wie. Cholera, on wie.
Co innego miałybyśmy tam robić?
Wie, że wiemy o George'u. - Mam to gdzieś.
Minna nie żyje.
Ja to zrobiłam. - My to zrobiłyśmy.
Nawet nie wiedziałaś.
To ja to zaczęłam. Wszystkie jesteśmy winne.
Cholera. Czy on wie? Czy wie, że...
Przestań o nim mówić.
Pęka mi serce, Evo.
Przepraszam.
Wybacz.
Becka...
Becka!
Zniknęłaś z radaru.
Nie mówiłeś, że wykopiesz ciało JP.
Powiedz mi prawdę, bo mój brat wariuje.
Nie obchodzi mnie twój brat.
Obchodzi mnie moja siostra.
Nie dostała tego, co jej się należy. Czemu?
Byłaś na przystani tej nocy, gdy JP się topił.
Gabriel widział cię z Evą.
Piłyśmy i się bawiłyśmy. Byłam wstawiona.
Kazałam Evie jechać do Gabriela. Chciałam wypić drinka na jego łodzi.
Więc nie widziałaś auta JP?
Nie widziałyśmy żadnych aut. Patrzyłyśmy na łodzie.
A czemu pytasz?
I ściemniona przyjaźń z Minną. O co chodziło?
To nie była ściemniona przyjaźń.
Widziałem czek, który ci wypisała.
Ten stary czek?
Zauważyłeś, że nie został spieniężony?
Nie zrozumiałbyś tego,
bo ty i twój brat myślicie tylko o pieniądzach.
I mówi to kobieta gotowa przyjąć jałmużnę od typa, którego nienawidziła.
To nie tak...
To przypadek, że zmarła kilka tygodni przed Johnem Paulem...
Tak, to jebany przypadek! - Jesteś hipokrytką, Becka!
Wykorzystujesz ludzi.
Wykorzystałaś Minnę. To samo robisz ze mną.
To ty jesteś hipokrytą! Udawałeś, że mnie lubisz.
Była moją przyjaciółką. Tęsknię za nią! - Przestań.
Tęsknię za nią! - Przestań.
Przepraszam.
Hej. W porządku?
Tak.
Gdzie jesteś?
Jesteś z nią.
Tak. - Jesteś idiotą. Ona cię okłamuje.
Zabiły go w Wicklow. Nie mam dowodów, ale wiem to.
Przytulić cię?
Tom?
Musisz wypłacić pieniądze? O to chodzi?
Dobrze, więc... zbankrutujemy.
Przynajmniej to już koniec.
Tak się starałem.
Nie obchodzi mnie to.
Obchodzicie mnie ty i to dziecko.
Chodź tu.
Możemy mieszkać w namiocie.
Nie obchodzi mnie to, ważne, żebym was miała.
Matt zakochał się w jednej z sióstr.
Mówiłam ci.
Chciałabym spotkać się z tymi siostrami.
Jaka ona jest?
Poza tym, że jest współwinna morderstwa?
Nie wiem. Ładna?
Jest coś jeszcze, prawda?
Jeśli nie wypłacimy pieniędzy, rozpocznie się śledztwo.
No i? - I...
Odkryją bałagan.
Jaki bałagan? - Oszustwa.
Sprawa Williamsa nie została zgłoszona. Nie było ubezpieczenia.
Tata przyjmował comiesięczne wpłaty i je wydawał.
Jeśli rozpoczną śledztwo,
odkryją, że ta i inne polisy
były wart mniej niż papier, na którym je spisano.
Okradał klientów latami, a ja pomagałem mu to tuszować.
Mówisz o więzieniu, Thomas?
Moje kondolencje. - Nie zwracaj jego uwagi.
Chodź.
Biedactwo.
NIE MAM DZIŚ SIŁY NA KUTASA. PRZEPRASZAM.
Urs nie przyjdzie.
Czemu? Tak dobrze się bawimy.
Minnie by się to nie podobało.
Zasługuje na porządne pożegnanie.
Tak. Nawet nie ma alkoholu.
Ilekroć ją widziałam, była wstawiona.
Miała demencję, Bibi.
Oprócz tego.
Ta była jej ulubiona. Wypiję jej zdrowie.
To ci nie pomoże, kochanie.
I ty to mówisz?
Muszę od niej na chwilę odpocząć.
Zadbaj o to, żeby nie zrobiła nic głupiego.
Co się stało? - Nieważne.
Nazywa to atakiem szału na drodze.
Zamieniłem z nim parę słów.
Co mówiłeś? - Żeby trzymał się z daleka.
I go uderzyłeś? - Tak.
Chryste, Ben.
Musiałeś podsycić płomień?
Ktoś cię widział?
Co niby miałem zrobić?
Po tym, co ci zrobił, gnój powinien iść do paki.
Pokaż rękę.
Zrobiłeś to dla mnie?
Zrobiłbym dla ciebie wszystko.
Ludzie mówią, że przyszła na nią pora.
Cóż, miała długie życie.
Ale nie była gotowa na śmierć.
Zmarła w dniu, w którym powiedziałeś jej, że George ją porzucił.
Teraz po prostu go odnalazła.
Hej.
Hej. Wszystko w porządku?
Tak. Martwię się tylko o niego.
Tak.
Wyjedźmy gdzieś, Mammy.
Pojedźmy do chaty na twoje urodziny. Przejedźmy się quadem.
Ona nienawidzi quadów.
I spędzi urodziny z siostrami, tak jak zawsze.
To moja żona i spędzi je ze mną.
Chata nie jest gotowa. To plac budowy.
Potrzebuje tylko kobiecej ręki.
Może dołączycie do nas następnego ranka
i spędzimy pół dnia w hotelowym spa?
Boże. Pamiętasz moje 35. urodziny?
Upiliśmy się w barze i wróciliśmy do chaty.
Nie będziemy powtarzać tej katastrofalnej nocy.
Tym razem żadnych pijanych maruderów.
Nic mi nie jest. Widzimy się później.
Evo.
Jest zdenerwowana.
Zadzwonię. Kocham cię. - Ja ciebie też.
Becka!
W porządku, Pebble?
Tak, w porządku. Martwię się o Johna Paula...
Grace.
Oscar.
Przeprowadzamy restrukturyzację.
Wcześniej to ty podpisywałaś pracownikom zgody do kont klientów,
teraz będę to robił ja.
Dotyczy to też ciebie.
Zgodziłeś się na to?
JP mówi, że zdarzały się ostatnio pomyłki...
I wierzysz mu? - Tak, wierzę mu, Evo.
Jesteś ostatnio rozkojarzona. Prawdę mówiąc, nie jesteś sobą.
Pojawiły się skargi.
Skargi? Co dokładnie...
Klienci skarżą się, że cuchniesz alkoholem.
Nie chodzi tylko o twój oddech. Ponoć czuć go też w twoim pocie...
A to już wiele mówi.
Evo.
Grace się zmartwi,
więc zachowujmy się kulturalnie dla jej dobra.
Nigdzie się nie wybieram, Evo.
Wiem, że Becka była tam w nocy, gdy zmarła Minna,
Zastanawiałem się: „Czemu miałaby skrzywdzić Minnę?”.
Nie znalazłem odpowiedzi.
Potem przypomniałem sobie, że widziałem ją w sypialni,
tej nocy, gdy tonąłem.
Pomyślałem: „Nie bądź głupi. Jak to możliwe?”.
I znów się pojawiła w miejscu, w którym nie powinno jej być.
A dziś rano przypomniałem sobie coś jeszcze.
Przypomniałem sobie, że siostry Garvey są jak szczury.
Tam, gdzie jest jedna, są kolejne. Dlatego trzeba zatruć gniazdo.
Odsuń się od auta, bo cię rozjadę.
Jasne. Nie ma sprawy. Proszę.
TELEFON ALARMOWY
Które służby? - To było szybkie.
PAMIĘCI UKOCHANEJ MINNY WILLIAMS
W porządku. Już tu są.
Nie. W porządku. Tego nie zrobimy. Dobrze, gotowe.
Latami trzymał go w zamrażalni.
Chryste. To dlatego ona...
Przepraszam!
Dziękuję!
Nie wierzyłam jej w sprawie George'a.
Dobra.
Boże. Właśnie zmarła jej przyjaciółka, więc...
Wymiotowała, więc najgorsze ma chyba za sobą.
Dobrze. - Zrobiła to nad grobem,
więc proszę rano zadzwonić do ojca Doyle'a.
Trzeba to wymyć albo...
Ojciec... Dobrze. Tak zrobię. Tak.
Oni mnie nie słuchają! Powiedz im, że zabiłam Minnę.
Ja cię zaraz zabiję.
Jeśli ma pani w domu dioralyte, powinien jej pomóc.
Świetny pomysł. Dziękuję.
Ładny dom!
Dziękuję.
Powiedz im!
Proszę, zamknij się.
O Boże. Nie wierzę, że gadała z policją.
Uspokój się. To dwoje lokalnych debili. - Jest kulą u nogi.
Mówiłam, że tak się stanie, jeśli ją wciągniesz.
Kurwa, jestem tu, wiecie?
Wiem, że to trudne,
ale musisz sobie z tym jakoś poradzić.
Łatwo ci mówić.
Nie pozbawił cię oka ani cię nie szantażował.
Nie sprawił, że masz krew na rękach.
Przepraszam. Wiem, co ci zrobił.
Gabriel i praca.
Mówiłaś o leku, który wykorzystuje się do eutanazji.
Zdobędziesz go w szpitalu? - Co jest?
Dokończę to. Zrobię to w ten weekend w Wicklow.
Nie.
Jedziemy tam wyprawić Grace miłe urodziny.
To, co powiedział mi w pracy, to była groźba.
Ma nas teraz na celowniku.
Ma nas na celowniku? - A co dokładnie wie?
Chodzi o to, co podejrzewa. - Czyli?
Że Becka ma związek ze śmiercią Minny,
czy że próbujemy go zabić? - Nie wiem.
Jedno i drugie.
Zdobędziesz lek?
Pentobarbital? Nie w pracy.
Znam szemranego weterynarza. Zapytam. - O rany...
To zbyt niebezpieczne. Jesteście kompletnie nierozważne.
To ty pierwsza chciałaś go zabić.
Ja mogę to zrobić.
I tak mam krew na rękach.
Mogę beknąć za coś jeszcze.
Nikt nie beknie.
Ja to zrobię.
Dam radę. Wiem, że dam.
Stwierdzasz fakt?
Bo chwilowo jesteś większym brzemieniem od niej.
Nie zrobimy tego.
Zdobądź ten środek.
Wrócę za godzinę.
Nie martw się. Nic mu nie powiem.
Chcę tylko sprawdzić formalności.
Po co ci kumpel prawnik, skoro go nie wykorzystujesz, nie?
Nie masz kumpli.
To prawda.
Kocham cię, Thomas.
Wiem.
Okej.
AGENCI UBEZPIECZENIOWI
Nie.
Mam cię, Becko Garvey.
Zapomniałem cholernego portfela.
Pomyślałem, że muszę chociaż postawić mu drinka.
Theresa.
Theresa! Nic ci nie jest? Słyszysz mnie?
Kurwa! Nic ci nie jest.
W czym mogę pomóc? - Potrzebuję karetki!
Thomas? Thomas!
Dziwnie było wybierać Theresie majtki,
ale zamknąłem oczy. - Nie mam na to czasu.
Hej, czekaj. Thomas. Co się dzieje?
Miała atak. - Co?
Jakiś 23-latek z emocjonalnością chihuahuy przed chwilą mi to tłumaczył.
Mogę ją stracić. Mogę stracić dziecko.
Nie. Nie stracisz ich, Thomas.
Chciała się spotkać z Becką Garvey. Wiedziałeś o tym?
To właśnie robiła, zanim zemdlała.
To moja wina.
Zwaliłem jej to wszystko na głowę.
Na co ja liczyłem?
Że będzie bezczynnie patrzyła, jak latamy jak szaleni?
Nie poradzę sobie, jeśli stanie się coś złego.
Nic złego się nie stanie.
Ja zajmę się tamtym bałaganem. Okej?
Thomas.
Hej, tęsknię za tobą. Dokąd poszedłeś?
Nie jestem już warta śledztwa?
Hej. Nie wiem, czy mnie kojarzysz, byłem tu w zeszłym tygodniu.
Myślisz, że zapomniałabym tę twarz?
Tak. Pokazywałem ci zdjęcie...
Napijesz się czegoś?
Nie. Dziękuję. Ja tylko...
Właściwie wypiję kufel tego lagera.
I to na co masz ochotę.
Pytałem, czy ten facet oglądał tu mecz w piątek.
Tak, chyba tak.
Czekaj. Poprzednio byłaś pewna.
Tak?
Tak, zdecydowanie byłaś pewna, bo robiłem notatki.
Pewnie tak. Nie wiem.
Nie mam pamięci do twarzy. - Okej.
Mogę zapytać, czy w piątek była tu któraś z tych kobiet?
Ta na pewno była tu w piątek.
Piła podwójną whiskey, niejedną. Nie płaciła za drinki sama.
No dawaj.
Matt? - Tom?
Nie mogę rozmawiać. - Mam dowody,
że siostry kłamały. - Co?
Nie były razem tamtej nocy.
Kiedy zginął Williams? Kurwa, wiedziałem.
W kolejnych dniach skupiamy się na Grace, dobra?
Nikt niczego nie próbuje, nikt nic nie robi na własną rękę. Jasne?
Nie zamierzam. Potrzebuję drinka.
Czuję, że żyję!
Niedobrze mi!
Naprzód!
JP?
Trzymaj się, Mammy!
Ostrożnie!
Otworzę.
Wiem, że byłeś Oscarem.
I że to ty nasłałeś na mnie policję.
Roger... - Nie chcę słuchać kolejnych kłamstw.
Przyjechałem zadać ci pytanie.
Śmiało.
Czemu to zrobiłeś?
Byłeś moim przyjacielem.
Może nie podobało mi się, że węszysz wokół mojej rodziny,
bo nie jesteśmy przyjaciółmi.
I nigdy nimi nie byliśmy.
Jesteś smutnym staruszkiem, który mieszka naprzeciwko
i którego tolerujemy, bo jesteśmy mili.
Pewnie i tak zabawiałbyś się z dziećmi, gdybyś mógł, prawda?
Wiesz, że się za ciebie modliłem?
Wybaczam ci.
Ludzie tacy jak ty nie mogą wybaczać ludziom takim jak ja.
Wybaczenie spływa w dół.
Zapamiętaj to.
Kto to był?
Jakiś religijny świr pouczał mnie o przebaczeniu.
No dawaj.
Dawaj!
Eva się odzywała? Nie odbiera.
Nie wiem, gdzie ona jest, ale ma klucz do naszego pokoju.
Musimy się upić. Solidnie.
Trzy podwójne whiskey? - Weź dwie.
Co? Czemu?
Ben zatrzymał się w okolicy.
To nasza ostatnia wspólna noc.
On o tym wie?
Jeszcze nie.
Wrócę wcześnie rano i pojedziemy razem do Grace.
Nie wierzę w te brednie o „ostatniej wspólnej nocy”.
Napalona suka.
Idziemy do pubu?
Nie. Chyba się prześpię.
Napiszesz, kiedy Eva wróci?
Wiesz, że Ursula zdobyła pento?
Co?
Eva nic by sama nie zrobiła.
Myślisz, że to zrobi?
Myślę, że tak myśli.
Co to znaczy?
Becka?
Becka!
Pomyślałem, jak jest miło, kiedy jesteśmy sami.
Naprawdę musisz jutro jechać do sióstr?
JP, już za późno, żeby to odwoływać.
Wrócę w porze lunchu.
Nigdy mnie nie lubiły, prawda?
Wiesz, jak mnie boli, gdy czuję,
że kochasz je bardziej niż mnie?
Ale to nieprawda.
To dobrze.
„Za nas dwoje”.
Tylko nas dwoje.
Becka?
Chciałabym, żeby zostawił nas w spokoju.
Bez niego mogłoby być jak dawniej.
Gdzie wczoraj byłaś?
W pubie.
Dużo było błota w tym pubie.
Jezu.
Co z tobą?
Sprawdzam tylko, czy tu jesteś.
A gdzie miałabym być?
Ben?
Cholera!
Nie. Nie.
Zadzwonić do Urs?
Po co? Ostatnio prawie się nie odzywa.
Co się stało?
Nie chcę tam iść.
Zadzwoń do Grace, niech spotka się z nami na końcu drogi.
Nie zrobię tego.
Włóż imprezowy kapelutek i zachowuj się normalnie.
Włóż imprezowy kapelutek. Proszę.
Proszę!
I wesoła mina.
Tak lepiej.
O cholera. - Co jest, kurwa?
Grace! - Grace!
Co?
John Paul nie żyje. On nie żyje, Evo.
OPARTE NA SERIALU „ZABÓJCZY KLAN”
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK