KILKA LAT WCZEŚNIEJ
Co to jest?
Niedźwiedź polarny.
Chodziło mi o to, skąd to masz.
Balbriggan Road.
Najlepsze miejsce w Dublinie na padlinę. Zawsze tak mówisz.
Jeżdżą tam jak szaleńcy.
Nigdy tu nie schodzisz.
Zawsze powtarzasz, że przez moje zwierzęta masz koszmary.
Tak się składa, że chciałem... pożyczyć trochę pieniędzy.
Niedużo, parę tysięcy.
Powiedziałbym, że parę tysięcy to niedużo dla mnie,
ale dla ciebie... To fortuna, nie?
Tak. Po prostu...
Chciałem powiedzieć, że mieliśmy dużo wydatków
związanych z Blanaid i nową szkołą...
Kiedy ostatnio odwiedziłeś matkę?
Widziałem się z nią na górze.
Przyszedłeś prosić o pieniądze, nie zobaczyć się z Minną.
Bóg jeden wie, co by z nią było, gdyby coś się ze mną stało.
Byłaby pod opieką. - Twoją?
Zaczyna tracić rozum.
Z każdym tygodniem tracę jej coraz więcej.
Wiecznie pyta: „Kiedy przyjdzie JP?”.
Mam teraz własną rodzinę.
Nigdy jej nie wybaczyłeś, prawda?
Nie wiem, o czym mówisz. - Daj spokój.
Przebierała cię w ubrania siostry.
To nie może być radosne wspomnienie. A może ci się podobało?
To dasz mi te pieniądze czy nie?
Nie.
Ja pierdolę.
Tato!
Tato.
SIOSTRY NA ZABÓJ
Mówię ci, on jest w zamrażarce.
Niemożliwe. - Nie wierzysz mi?
Grace mówiła, że George porzucił Minnę.
Nie radził sobie z demencją Minny. - Tak powiedział jej JP.
To jak zmarł?
Czy to nie oczywiste?
O kur... - Nie ma opcji.
Nie. John Paul nie jest zabójcą.
Kiedyś powiedziałabym to samo o nas.
Czemu miałby zabić własnego ojca?
A jak sądzisz? Dla pieniędzy.
George nie żyje. Minna dziedziczy wszystko.
Właśnie. To w jaki sposób...
Dopóki wszyscy myślą, że George żyje,
JP może swobodnie wydawać jego kasę. - Kur...
Może to był wypadek?
Gdyby to był wypadek,
po co ukrywałby ciało przez tyle lat?
Trzyma je w szufladzie w zamrażalni.
Zagląda tam w każdy piątek, po podrzuceniu Minnie zakupów.
To chory złamas.
Chwila.
W takim razie mamy go, nie?
W jakim sensie?
Teraz musimy tylko zadzwonić na policję.
Jeden telefon i na zawsze zniknie z życia Grace.
Nie.
Nie zniknie z życia Grace.
Tak długo, jak oddycha.
Nie będzie miał już nad nią kontroli, jeśli będzie siedział.
Myślisz, że gdy tylko go zamkną,
Grace też zacznie chodzić na wieczorki disco dla dojrzałych singielek?
Bez urazy.
Nie ma sprawy.
Zostanie przy nim.
Proces, potem apelacja, to będzie się ciągnęło w nieskończoność,
i nawet jeśli go skażą, ona na niego zaczeka.
Albo powie, że George'a zabiła Minna. Na pewno byłby do tego zdolny.
Mógłby ją nawet zabić, gdyby zrozumiał, że to tańsze niż dom opieki.
Uspokój się, Becka.
Mogłabym go tam zamknąć.
Co? - Upozorować wypadek.
Zamarznie na śmierć.
Jezu, Becka. - No co?
Powiedziałaś to w taki sposób...
Wciąż chcemy go zabić, prawda?
Tak, ale... - Nie w taki sposób.
No wiesz... To dość ryzykowne.
Ryzykowne. Właśnie.
Przestańcie! Dajcie mi szansę.
To nie jest czyste zabójstwo.
Ty z pożarem chaty? Ona z zatrutą wątróbką?
To kiedykolwiek było czyste zabójstwo?
A paintball? A przystań?
Dlatego nie możemy sobie pozwolić na kolejne porażki.
Nie chcę, żebyś skończyła w więzieniu.
Odpowiedź brzmi: „Nie”.
Przetarłam to mokrą szmatką.
PEDOFIL
Nie widać, że była na tym marmolada.
Wciąż ani śladu po Rogerze.
Chyba nie sądzisz, że to prawda?
Sama wiesz, że nie ma dymu bez ognia, Mammy.
Gdzie on jest?
Czemu to się nie chce zawiązać?
To tylko nerwy. To naturalne.
Znam parę osób, które by się zmartwiły, gdybym dostał tę posadę.
Miło byłoby ją dostać, żeby zobaczyć ich miny.
Oby Eva nie była zbyt rozczarowana.
Ciężko pracowała na ten awans.
A ja nie?
Nie.
Chcesz, żeby twoja siostra dostała tę posadę. Rozumiem to.
Krew jest gęstsza od wody.
A na tej marynarce wciąż jest marmolada.
Miłego dnia.
Z tatą w porządku?
Tak. Ma dużo na głowie.
Chodź. Odprowadzę cię do szkoły.
Nienawidzę herbaty, którą ona robi.
Nie. To jej nienawidzisz.
Ale dlatego, że tak robi herbatę.
Kiedy byłam mała, moja babcia
wlewała kropelkę whiskey do mojej herbaty, kiedy byłam podziębiona.
To było przepyszne.
Czujesz się podziębiona?
To tylko nerwy.
Czego się boisz? - Odrzucenia.
Nie pamiętasz?
To nie Eva Garvey, którą znam. - Boże.
Zrobisz mi teraz pogadankę?
Czemu wiecznie to robisz?
Co robię? - Obracasz wszystko w żart.
Może chciałem powiedzieć coś głębokiego.
Tak.
No dawaj, Arystotelesie. Posłuchajmy.
Podziwiam cię. - Czemu mówisz coś takiego?
To, co zrobiłaś po śmierci rodziców...
Wychowałaś swoje siostry... Jesteś lwicą, Evo.
Zrobiłbyś to samo. - Ja? Nie, ja przed wszystkim uciekam.
Słuchaj, mówię tylko, że zasługujesz na tę pracę.
Więc wejdź tam i się tak zachowuj.
Okej.
A potem kupimy ci whiskey do herbaty.
Tak.
Twoja babcia ma sporo na sumieniu.
Wiem. Wychowała pijaczkę.
Usiądź, Evo.
Cóż, siedzę.
Oczywiście. Przepraszam.
Słuchaj, na początek
chcę powiedzieć, że bardzo doceniam pracę, którą tu wykonujesz.
Nie dostałam awansu, prawda?
Mogę zapytać dlaczego?
Bo... Mam lepsze kwalifikacje od niego.
Mówiłeś, że świetnie mi poszło.
Czasem te decyzje...
Opierają się na tym, kto jest lepszym kandydatem.
Czyżby? - Tak.
Mam poczucie, że JP jest... Ma odpowiedni temperament na to stanowisko.
Odpowiedni temperament?
To była trudna decyzja.
Jasne. Więc mam nieodpowiedni temperament.
Nie, po prostu martwię się, że możesz nie mieć...
Cóż, powiedzmy... Zasobów psychicznych, by radzić sobie z dodatkową presją
w zdrowy sposób.
Roger.
To nieprawda, Grace.
Wiem... Nie musisz udawać. Wiem, że wszyscy o tym mówią.
Nie słucham plotek.
To było straszne.
Zadawali mi różne pytania.
Kochanie.
„Dlaczego mężczyzna w pana wieku nigdy się nie ożenił?”.
„Przejawia pan nienaturalne zainteresowanie dziećmi”.
To absurdalne. To, że prowadzisz klub młodzieżowy,
nie oznacza... - Wiem.
Dostawałem wiadomości od rodziców, od ludzi, którzy znają mnie od lat.
Pisali, żebym trzymał się z daleka od ich dzieci.
Nie rozumiem. Jak do tego doszło?
Ktoś zadzwonił na policję.
Sądzę, że ktoś z okolicy.
Przetrzymywali mnie przez sześć godzin.
Gdyby nie zabrali mi sznurówek,
zabiłbym się.
Kochanie, nie płacz przeze mnie.
Nie. To znaczy... Przykro mi. Ja...
O co chodzi, Grace?
Co się dzieje?
Chodzi o Johna Paula.
Znaleźli go nieprzytomnego w wodzie, na przystani.
Prawie go straciłam. - Co?
Próbował się zabić. - JP?
Ale dlaczego? - Nie wiem.
Nie chce powiedzieć. Odpycha mnie.
Jezu, gadam o swoich problemach,
a ty masz tyle na głowie.
Nie chce ze mną rozmawiać.
Z czasem się otworzy. Przejdziecie przez to.
Wiem, że tak będzie. W końcu ma ciebie, prawda?
Roger.
Nie płacz, kochanie. - Przepraszam.
Rzekomo nie jestem emocjonalnie gotowa na tę posadę.
A JP jest? - No właśnie.
Chyba tak uważa. - Bez jaj!
Dopiero wyciągnąłem go z wody, topił się z jajami na wierzchu.
Na pewno coś mu powiedział i mnie oczernił.
Niby w jaki sposób? - Nie było ze mną dobrze.
Spędziłam trochę czasu na odwyku.
Okej. Boże, przykro mi. - Tak.
Jednak nie jestem lwicą.
Myślisz, że mu powiedział? - Tak!
Tylko on o tym wiedział.
Oprócz moich sióstr, które nic by nie powiedziały.
Byłby na to gotów...
Przepraszam, drogie panie.
Co jest, kurwa?
Proszę bardzo. Patrzycie na swojego nowego szefa.
Kutas.
Znałam tę posadę na wylot. Była moja. Gerald właściwie to potwierdził.
I myślisz, że to JP mu powiedział?
O załamaniu? - Tak.
Słyszałam to w jego głosie. Widziałam na jego twarzy.
Ten strach.
Jakby musiał zaraz wzywać karetkę.
Zabrać wariatkę do psychiatryka.
Przepraszam.
Ben, to nie jest dobry moment.
A kiedykolwiek był? Muszę się z tobą zobaczyć.
Nie mogę. Jestem u Bibi.
A gdybym powiedział, że mam rozwiązanie wszystkich problemów?
Dobra, jutro w porze lunchu. Gdzie?
Wyślę ci pinezkę.
Nie możesz mi powiedzieć?
Miałam ochotę go tam zadźgać.
Zaryzykować proces. - Evo.
Wystarczy mieć jednego ławnika po swojej stronie.
A co z moim planem?
Odmówiłyśmy, Becko.
Posłuchajmy jeszcze raz. - Okej.
Trochę poszperałam. I kupiłam szynkę.
Szynkę?
Tak.
Próbowałam ustalić, jak długo JP zamarzałby na śmierć.
Szynka ważyła dwa kilo.
Włożyłam ją do zamrażarki,
zamarzła w ciągu jakiejś godziny.
JP waży jakieś 80 kilo?
To by było 40 razy... - Chryste, Becka.
To nie działa jak w kreskówkach.
W jakim sensie?
Nie umierasz, gdy tylko twoje ciało zamarznie.
Umarłby z wychłodzenia na długo przed tym, jak jego ciało by zamarzło.
To jak długo by to trwało?
Dwie, trzy godziny? Zależy od temperatury.
Słusznie. Jest tam regulacja temperatury?
Tak.
Właściwie to nie wiem.
Sprawdźmy to.
Chcę 20 $ za trzy tygodnie. Razem 300 $.
Dam sto.
Dostałem ją. Dostałem tę posadę!
Martwiłam się, bo nie zadzwoniłeś.
Gerald zabrał mnie na długi lunch.
Blanaid, tata dostał nową posadę.
Dostaniesz podwyżkę?
Będzie więcej pieniędzy.
Tak.
Mogę wyprostować zęby?
Nie, bo nic im nie dolega.
Twój uśmiech wpędziłby Mona Lisę w kompleksy.
Otworzę. - Dobrze.
Twoim zębom nic nie dolega.
Powinnaś sobie raczej poprawić nos.
Czego chcesz?
Słuchaj, JP... Chciałem tylko powiedzieć,
że Grace mówiła mi o twoich problemach.
Czyżby?
Tak. To zły moment?
Słyszałem o tobie tyle rzeczy, że każdy moment wydawałby się zły.
Ktoś mnie wrobił.
To gdzie byłeś przez cały ten czas?
Przesłuchiwała mnie policja.
Chyba nie przez tydzień?
Wyjechałem na kilka dni.
Mam siostrę w Bettystown.
I może to potwierdzić? Że spędziłeś u niej cały ten czas?
„Może to potwierdzić”? Czemu zadajesz mi takie pytania?
Tak jak mówiłem, lepiej, żebyś trzymał się od nas z daleka.
Mam w domu dwunastolatkę.
I mam obowiązek ją chronić.
Chodźcie. Minna śpi.
I nie obudzimy jej?
Przespałaby trzęsienie ziemi.
Tutaj.
Możemy tego potrzebować.
Termostat jest na zewnątrz.
Tak! Wiedziałam, że jest termostat. Przeczuwałam to.
Trzyma klucz... Tutaj.
Myślałam, żeby ukryć się tam.
JP wchodzi do środka, ja wyskakuję, zamykam drzwi, podkręcam temperaturę.
Obniżasz. - Obniżam.
Dochodzi do minus 32 stopni.
A jeśli weźmie klucz do środka?
Chciałam dorobić zapasowy.
I tak miałby klucz w środku.
W środku nie ma zamka, więc nie mógłby się wydostać.
I co potem? - Wracam po kilku godzinach,
otwieram drzwi, zabieram zapasowy klucz, podkręcam temperaturę.
Grace zgłasza zaginięcie. Zjawia się policja.
I znajduje go, wtulonego w martwego ojca.
Jak szwedzki Norman Bates.
I co potem?
Zakładają, że zasnął.
Podoba mi się.
O Boże.
Jezu, moje sutki. - Bardzo zimno.
Raczej nie... - Daj spokój.
Wiesz, ile widziałam w życiu trupów?
Jezu. John Paul jest identyczny, prawda?
JP od dawna nie był taki twardy.
Jak by to przebiegało?
Temperatura ciała spadłaby bardzo szybko.
Poczułby pieczenie, igiełki w całym ciele.
Spadłyby mu tętno, częstość oddechów i ciśnienie krwi.
Ciało spowolniłoby dopływ tlenu do mózgu.
Zrobiłby się senny, a potem straciłby przytomność.
Aż wreszcie jego serce po prostu by się...
Zatrzymało. - Tak.
Macie tu zasięg?
Ja nie mam. Nie. - Nie.
Ja też nie.
Myślicie, że jest dźwiękoszczelna?
Kto usłyszy jego krzyki? - Minna mogłaby usłyszeć.
Celowo szukasz dziury w całym?
Owszem! Tak, bo na tym polega zwiad.
Zwiad? Uu, profeska.
Co z tobą?
Takie coś sprawi,
że spędzimy w więzieniu resztę życia.
Okej.
Wyjdźcie i sprawdźcie, czy coś słyszycie.
Idźcie.
Pomocy!
Pomocy! Te suki, moje szalone szwagierki, próbują mnie zabić!
Cholera. Zamarzam. Wychodzę.
Udało się?
Nie jest dźwiękoszczelna.
O czym ty mówisz?
Nic nie słyszałam.
To szkoda, bo ja słyszałam.
To co słyszałaś, nietoperzyco?
Nieważne. Nie zrobisz tego, Becka.
Czemu? Bo mi nie ufasz?
Dam radę, Evo! - Nie.
Przykro mi. Mamusia się nie zgadza.
Matt, gdzie ty, do cholery, jesteś? Miałeś być na dziewiątą.
Komisarz Loftus.
Co pan tu, do diabła, robi?
Przyniosłem panu śniadanie.
Podobno lubi pan kanapki z bekonem.
Nie, kiedy wykopuję trupy.
Cholerny debil.
Chciałem tu być, w razie, gdyby były jakieś wieści.
Myśli pan, że otworzymy trumnę
i pozwolimy panu poszukać śladów po kulach?
Inspektorze, podpisze pan to?
Dziękuję. - Kiedy będzie coś wiadomo?
Dowiemy się w swoim czasie.
A pan dowie się, kiedy tak zdecyduję.
A teraz proszę stąd iść.
Chce pan...
Zjeb.
Co? - Powiedziałem: „Powodzenia”.
Becka, widzę, że tam jesteś.
No? Słucham.
Miałeś całą noc, żeby wymyślić wymówkę.
Gdzie byłeś?
Przepraszam. Po prostu... - Po prostu co?
Co ty tu robisz, Matt? Czego chcesz?
Chcę ciebie.
Siedzę tu od ósmej wieczorem i na ciebie czekam.
Nie zamierzam znów tracić czasu.
Słuchaj, to coś między nami,
cokolwiek to jest... Traktuję to poważnie.
Ja też.
Co to jest?
Przepraszam.
To wczorajsze nachosy.
Matt?
Wszystko okej? - Tak.
Tak, zaraz się rozkręcę.
Przepraszam.
Nie wiem, czemu nie...
Przepraszam. - Niepotrzebnie.
Nie musimy uprawiać seksu, ilekroć się widzimy.
Napiję się wody.
Chcesz?
GDZIE JESTEŚ? EKSHUMOWALI WILLIAMSA.
Mam sobie iść?
Nie mam nic przeciwko.
Chcesz, żebym wyszedł?
Nie mówię, że chcę. Mówię, że nie mam nic przeciwko.
Okej.
Wszystko w porządku?
Tak. Wszystko w porządku.
Zadzwonię do ciebie.
Cholera.
O cholera.
Wykopali go?
Chryste. Nie zobaczę, jak dorastają moje dzieci.
Nie panikuj, okej?
Wykopali ciało, bo nas podejrzewają.
Zaczną wszystko badać.
Nie przestaną, póki nie ustalą, że to zrobiłyśmy.
Nie wierzę, że można ekshumować ciało bez zgody rodziny.
Powiemy Grace?
Absolutnie nie. W żadnym wypadku.
Musicie wiedzieć, że wolę się zabić, niż iść do więzienia.
Uspokoisz się?
Jesteś pielęgniarką.
Powinnaś radzić sobie z presją.
A w ogóle, to skąd wiedziałaś?
W jakim sensie?
Skąd wiedziałaś, że wykopali ciało?
Ktoś mi wytłumaczy, co się dzieje?
Jeśli nie ty, ja to zrobię.
Spotykam się z Mattem Claffinem.
Co? Spotykasz się, w sensie...
Sypiasz z nim?
Przespałam się z nim. Tak.
Coś ty sobie, do cholery, myślała?
Wiedziałam, że tak byś zareagowała.
Bibi, co jest, kurwa?
Powiedziała, że to zakończy.
Nic mu nie powiedziałam, jeśli tym się martwisz.
Nawet nie mówimy o sprawie.
On na pewno nie mówi.
Pewnie nie mówił, że chce
wykopać ciało twojego szwagra, prawda?
Dlaczego akurat on, Becka?
Przespałaś się z pozostałymi facetami w tej części miasta?
Przestań, Evo.
Kim ty jesteś, żeby mi mówić, z kim mogę sypiać?
Jestem osobą, która próbuje się tobą opiekować.
Tak jak zawsze. - Jasne.
Nie zgrywaj męczennicy.
Mam dość słuchania o nieszczęsnej Evie Garvey,
która poświęciła wszystko, żeby wychować młodsze siostry.
Przestańcie.
Miałam do wyboru to albo oddanie was do sierocińca.
Nie obwiniaj mnie.
Wtrącasz się w moje życie
tylko dlatego, że nie masz własnego.
Nie ma mowy... - Boże.
Nie. Nie! - Nie.
Puszczaj! - Przestańcie!
Okej. Wynoście się z mojego domu.
Dobra? Wszystkie.
Możecie zgnić w więzieniu... Mam to gdzieś.
Podobno jeśli dynda się łańcuszkiem nad brzuchem ciężarnej kobiety,
można przewidzieć płeć dziecka.
To brednie.
Zgodnie z ruchem wskazówek zegara, chłopiec.
A przeciwnie do... - Nie chcieliśmy wiedzieć.
Mówiłaś, że to brednie.
To chłopiec!
Ruszasz nadgarstkiem. - Co?
Masz dobry humor.
Wykopali go.
Dziś rano.
I tego trzeba, żebyś się uśmiechnął?
One go zabiły, Thereso. Wiem to.
A Matt?
Też to wie?
Matt nigdy nie znał się na ludziach.
Zakochał się w niej, Tom. - Nieprawda.
Myśli fiutem. To wszystko.
Widzę to. Nawet jeśli ty nie.
Tom, jesteś tu?
Gdy przyjdzie co do czego, musisz wiedzieć, czy możesz na niego liczyć.
Gdzie byłeś dziś rano?
Mówiłem, że nie będę czaił się przy grobie jak zombie.
Chciałem mieć pewność, że wykopią właściwe ciało.
To gdzie byłeś?
Odpowiesz na pytanie? - Jezu.
Glina by mnie o to nie pytał.
Byłeś z nią?
Ma na imię Becka. - Znam jej imię.
Znam imiona ich wszystkich.
Tak, byłem z nią.
Kazałem ci trzymać się od niej daleka.
Kazałeś mi?
Tak się wtrącasz?
Dobra, to zasugerowałem.
Gdybyś nie pozyskiwał od niej informacji...
Postanowiłem nie przyjmować twoich sugestii.
Nie radzisz sobie z tym, Matt. - Wyluzuj.
Mam wszystko pod kontrolą. Okej?
A ona wie. - Co wie?
Że wykopałeś jej szwagra.
Że wykopaliśmy jej szwagra?
Niech będzie, że my.
Skąd wie?
Postanowiłeś mi to napisać w SMS-ie.
Przeczytała go, gdy byłem w kuchni.
Prędzej czy później i tak by się dowiedziała.
Policjanci ustalą, jak on zgiął i natychmiast zapukają do jej drzwi.
Zapukają do nich wszystkich.
Evo, masz wstępny kosztorys do projektu Robertsona?
Do...
Projektu Robertsona.
Prosiłem o niego wczoraj, ale jeśli to za dużo,
mogę poprosić Janis. - To nie za dużo.
Jeśli sobie nie radzisz, wiedz, że możesz mi powiedzieć.
Mówiłam, że to zrobię. - Dobrze.
Chcę go mieć na 15.00.
Evo, uważaj, jak się do mnie zwracasz.
Rozumiem twoje rozczarowanie, ale jestem twoim szefem,
czy ci się to podoba, czy nie.
Dopóki jesteśmy tu w biurze, okazuj mi szacunek.
Hej. Naprawdę musisz ją tak dręczyć?
Mogę cię przeprosić?
Eva zasługiwała na to stanowisko.
Musiałeś powiedzieć coś okropnego Geraldowi, skoro zmienił zdanie.
Walczysz teraz za nią, co?
To słodkie.
Świetny z ciebie przyjaciel. Ale z niej nie.
Tak? - No wiesz,
inaczej nie wyjawiłaby mi twojego najmroczniejszego sekretu, prawda?
O tym, że jesteś homoseksualistą.
Wciąż można używać tego słowa?
Problem w tym, że nie znasz Evy zbyt długo.
Gdy się napije, robi się bardzo gadatliwa.
Powiedziała ci? - Mnie
i swoim siostrom, tak.
Pewnie całe biuro wie już, czym jesteś.
Pewnie bardzo ci zależało,
żeby zrobić mi usta-usta?
Powinienem był pozwolić ci utonąć.
To ty zdjąłeś mi spodnie? Dobrze mu się przyjrzałeś?
Hej, mogę zgłosić cię do działu HR...
Hej, stary. To ty wszedłeś tu za mną.
Mogę powiedzieć, że mnie nagabywałeś.
Widzę, jak na mnie patrzysz.
Nie rób tego.
Hej.
Gabriel.
Wszystko w porządku, Gabe?
Gabriel.
Gabriel!
Nie wierzę, że mu powiedziałaś. Właśnie ty.
Co powiedziałam?
Jezu. Nie powiedziałam mu.
To skąd wie?
W całym biurze powiedziałem tylko tobie.
Cholera. Grace musiała coś wygadać.
Mówił, że powiedziałaś też siostrom.
Tylko dlatego, że ciągle pytały,
czy coś jest między nami. To wszystko.
Moje życie prywatne to dla ciebie plotki?
Gabriel, proszę... W tym jest najlepszy.
Mąci ludziom w głowach.
To co się dzieje między wami?
Między mną a JP? - Tak.
Udajesz, że nie wiesz, o czym mówię?
Mówisz, że go nienawidzisz, ale czasem
wydaje się, że jest coś więcej.
Gabriel.
Nie wiem, w co gracie, ale nie chcę w tym uczestniczyć.
Co słychać?
Przepraszam. Nie chciałem pana wystraszyć.
Czego pan chce? - Ja tylko...
Minęły dwa dni. - I co?
Jakie są wyniki?
To autopsja, panie Claffin, a nie wyścigi konne.
Myślałem, że im dłużej to trwa,
tym większe szanse, że znaleźli coś podejrzanego.
Mam rację?
Zakończyłem pracę i wysłałem raport policji.
To znalazł pan coś?
Nie wolno mi omawiać z panem wyników.
Może jakąś wskazówkę?
Wskazówkę? Trzeba było tak od razu.
TYLKO DLA PRACOWNIKÓW
Oto wskazówka. A teraz żegnam.
Od tego zależą losy mojej firmy.
Ma pan okropną osobowość.
Co powiedziałeś?
Dałem mu popalić.
Nie oszczędzałem się.
W końcu cię aresztują.
Robią nas w konia, Matt. Koncertowo.
I co ja, do cholery, jem?
Kanapkę śniadaniową.
Kiełbasa, bekon, jajko i kaszanka w bagietce.
Już czuję futro w swoich żyłach.
Wiesz, jak ją nazywają w sklepie?
Jak? - Twórczynią Wdów.
Jezu.
To Loftus.
Odbierz.
Inspektor Loftus.
Tak, czekałem całe...
No i jak?
A w prostych słowach?
Więc co to oznacza?
Halo?
Co powiedział?
Tom, co powiedział?
Wyniki są niejednoznaczne. - Czyli...
Jezu, czyli niejednoznaczne.
To znaczy... Nic podejrzanego.
Czyli wykopaliśmy faceta bez powodu?
Nie bez powodu. One go zabiły.
Tylko że nie zostawiły śladu.
Tom, musisz wreszcie odpuścić.
Łatwo ci mówić.
Nie musisz mówić ciężarnej żonie,
że pójdziesz do paki. - Przykro mi.
Zrobiły to, Matt. Wiem to. Ty też wiesz.
Ale nigdy się nie dowiemy, jak to zrobiły.
W więzieniu
Fred jest poddawany okrutnym torturom przez szefa Gestapo Waltera Guettnera.
Był małym szczurem.
Gdybym był wolny, zabiłbym go jedną ręką.
Co ja tu robię?
Co myślisz? - O czym?
O tym domu.
Wiem, że jest taki sam, jak tamten dom.
Ale ten można wynająć,
i stać mnie na niego, jeśli zrezygnuję ze studia.
Kochasz swoje studio.
Ale bardziej chcę być z tobą.
Jest tam też pokój dla Molly, Davida i Michaela.
Chcę być tym, kogo potrzebujesz...
Ben. - To się może udać, Urs.
Naprawdę w to wierzę. Gdybyś tylko...
Ben, nie mogę się już z tobą widywać.
O czym ty mówisz? - Nie każ mi tłumaczyć.
Jasne,
że musisz mi wytłumaczyć. - Proszę.
Zasługuję, by wiedzieć, nie sądzisz?
John Paul... - Co z nim?
Ma moje zdjęcie. - Twoje?
Mojej...
Skąd?
Chyba nie... - Oczywiście, że nie.
Włamał mi się do telefonu.
Wpisał swój numer zamiast twojego i poprosił o zdjęcie.
Myślałam, że wysyłam je tobie. A on wysłał je Donalowi.
Co takiego? - Okej,
skasowałam je, zanim je zobaczył,
ale powtórzy to, jeśli będziemy się widywać.
Nie wiem, co będzie, jeśli Donal to zobaczy.
Może się mścić, odebrać mi dzieci.
Zabiję go. - Wszystko pogorszysz.
Nic bym nie mówiła... - Ja go, kurwa, zabiję.
Ben, przestań. Proszę.
Ben. Chodź tu.
To nie żart
Gdy Dublin spowija mrok
Więc jeśli masz kasę Idź do parku
I obejrzyj ogrody zoologiczne
Poszliśmy obejrzeć stare zoo
Otworzę. - Widzieliśmy lwa i kangura
Były tam samce i samice w każdym kolorze
W ogrodach zoologicznych - Hej.
Cześć, Becka.
Hej. - Hej.
Możemy pogadać? - Jasne.
Chcę to zrobić. Wieczorem. - Becka.
Kiedy podrzuci zakupy i pójdzie sprawdzić ciało.
Eva zabroniła, Becko.
To pomieszczenie było dźwiękoszczelne. Nie słyszałyśmy cię.
Nie może traktować mnie jak dziecka.
Wiesz, dlaczego to robi. Jesteś córką, której nigdy nie miała.
A ona matką, której nigdy nie chciałam.
Nie chce, żebyś miała krew na rękach.
Bibi, muszę to zrobić.
Skoro JP zabił ojca,
bez wahania zabiłby Minnę.
To Urs.
Zaprosiłam ją. - Co takiego?
Serio, Urs?
Nie musimy mówić Evie.
Powiemy jej po wszystkim.
Powinnam życzyć ci szczęścia.
Nie potrzebuję go.
Wyczyściłeś to, co?
Dobry wieczór. - Hej, kochanie.
W samą porę.
Gotuję twoje ulubione danie.
Boże. Tato, twoje oko. - Jezu, JP.
Żebyście widziały tego drugiego.
Kogo? - To kumpel twojej siostry,
czy kim on tam dla niej jest?
Gabriel?
Czemu to zrobił? Uratował ci życie.
Coś go wyprowadziło z równowagi?
Wiesz, jacy są Francuzi. O wszystko się wściekają.
Wywracają ciężarówki, podpalają ryby.
Co? - Wezwałeś policję?
Nie. Gerald go zwolnił.
Ta twoja siostra nigdy nie znała się na facetach, co?
Biedne oko. - To nic takiego, Mammy.
Pójdę zrobić zakupy dla mojej mamy.
Muszę się tylko przebrać. - Okej.
Miło, że jesteś taki...
Jaki? - Sama nie wiem.
Zadowolony?
Wiem, że ostatnio nie byłem sobą,
ale obiecuję, że przed nami same szczęśliwe chwile.
Przy tobie znów czuję się młoda.
Cieszę się.
Jeszcze kilka sesji i będziesz miała biodro...
Takie jak ja.
Chciałabym być w wieku twojego biodra.
Cała. Nie tylko biodro.
Co zrobiłabyś inaczej?
Gdybyś była w moim wieku?
Więcej seksu. To na początek.
Przekłułabym nos.
To proste. Mogę ci go przekłuć.
Nie. John Paul by się wściekł.
Kolejny powód, by to zrobić.
Poczujesz lekkie ukłucie.
Lekkie... - Nic nie mów.
Gotowa?
Raz. Dwa. Trzy. - Kur...
Przepraszam.
Okej. Przyłóż to do nosa.
O której przychodzi JP?
Jakoś po 21.00.
Ale chyba nie będę już o tej porze na nogach.
Po tym masażu zrobiłam się senna.
Daj.
Okej.
To wygląda naprawdę fajnie.
Proszę.
Myślisz, że George'owi się spodoba?
Tak myślę. - Tak.
Chryste. Co wyprawia ten szaleniec?
No proszę, to kochanek. W czym mogę pomóc?
Jeśli ktokolwiek zobaczy to zdjęcie,
zabiję cię. Mam w dupie, czy pójdę do więzienia.
Proszę, puszczaj. Proszę.
Zrobione, Evo.
Co takiego?
Kutas nie żyje.
OPARTE NA SERIALU „ZABÓJCZY KLAN”
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK