O nie. - No weź.
Ktoś jest na tamtej łodzi?
O cholera.
To nie ten facet od ciebie z pracy?
Chryste. - Ktoś jest w wodzie.
Wezwij karetkę! - Kurwa, to jakiś żart?
Och, Gabrielu.
Co on wyprawia?
Ratuje człowiekowi życie.
JP?
Ratownicy będą za siedem minut.
Kurwa.
O nie. Oddycha? - Chyba nie.
Nie ma na sobie spodni.
To nie jest teraz kluczowe, David.
Evo.
Evo, musimy uciekać... - Chwila.
Dawaj, uparty gnoju.
O Boże.
Musimy się stąd wynosić. - Dobra.
Hej. - Kurwa.
SIOSTRY NA ZABÓJ
Hej.
Co...
Boli cię coś?
John Paul. Jak się czujesz?
Tak, jakbym był trupem.
Na szczęście nie jesteś.
Czy pamiętasz cokolwiek z zeszłego wieczoru?
Z...
Jak dotarłeś z domu na przystań?
Przystań...
To tam wezwano ratowników medycznych.
Niczego nie pamiętasz?
Nie.
To się zdarza po traumatycznych doświadczeniach.
Czy jest pan ostatnio pod wpływem stresu?
Odczuwa pan przygnębienie?
Nie mam skłonności samobójczych. Jeśli...
Może porozmawia z nim pani, kiedy trochę odpocznie?
A jeśli widział nas w sypialni?
To by oznaczało, że policja może już być w drodze.
Gdyby nas zobaczył, policja już by tu była.
Mówiłaś, że rohypnol powoduje zaniki pamięci?
Będzie dobrze.
A jeśli odzyska pamięć?
To się może zdarzyć? - Tak.
To wina twojego chłopaka geja.
Jasne. Co za palant. Uratował tonącego człowieka.
Masz coś pilniejszego na głowie?
Muszę iść do pracy.
To Grace.
Hej, kochanie. Jesteśmy wszystkie u Ursuli.
Hej. Nic mu nie jest. Fizycznie.
Ale ma rozbitą psychikę.
Mówił... On uważa... Myśli...
Myśli, że ktoś próbuje go zabić.
Cholera.
To jakieś szaleństwo.
Jak? Dlaczego?
Czy on... Widział coś?
Grace... Weź głęboki oddech i...
Mówi, że to jedyne wytłumaczenie.
Że ktoś odurzył go, wrzucił do wody
i zostawił na pewną śmierć. - Cholera.
Gdzie spray do nosa?
Ja... Ty...
O rany. Czy on... Mówił kto?
O czym ty mówisz? Nikt.
Musiał uderzyć się w głowę, wpadając do wody.
Tak. No tak.
Z Blanaid wszystko dobrze. - Nie ma go.
Jest z nami, więc nie martw się.
Dziękuję. - O niego też się nie martw.
Nic mu nie będzie. Naraża cię na taki stres.
To się, kurwa, nie kończy! - Zadzwoń...
Gdybyś czegoś potrzebowała, dzwoń.
Jesteśmy z tobą. Okej. Kochamy cię.
Ja też was kocham.
Nikt mu nie uwierzy.
Jeśli zacznie gadać te bzdury. Ludzie pomyślą, że odjechał mu peron.
Nie ma sprayu do nosa.
Musisz to jakoś ogarnąć.
To twoje zadanie. - Od kiedy?
Przynosisz leki. Wynosisz je.
Dałam je tobie. - Nie dałaś.
Nie dałam?
W takim razie muszą być u nich w domu.
Ja nie mogę... Mam rozmowę o pracę, okej?
Ja mam jedno oko.
Dobra. Odwiozę Blanaid.
Wezmę to cholerstwo i się go pozbędę.
ROZMOWA Z GERALDEM ZA GODZINĘ
O w mordę. Cholerny...
Te wiadomości, które mi wczoraj zostawiłeś.
„Kto wie, co zrobię?”. Tak powiedziałeś.
Chodziło o turniej siatkówki.
Nie chciałem, żebyś jechała. - I wskoczyłeś do morza w środku nocy?
Rozumiesz, dlaczego mnie to przeraża? - Grace, możemy o tym porozmawiać w domu?
Proszę. Chcę wrócić do domu.
Nie wiem, John Paul.
Proszę, Gracie.
Proszę.
Dobrze.
Zanim ruszymy, musimy umówić się do psychologa.
Dobrze. Dziękuję.
Blanaid jest u Ursuli.
Będziemy mogli swobodnie porozmawiać.
Dobrze.
Przywiozłaś mi jakieś ubrania?
Tak.
Przepraszam.
Co?
Mieli tabletki nasenne, ale niestety...
Co ty robisz?
Jadę na moją rozmowę.
Nie. Gerald zrozumie, jeśli to przełożysz.
Nie. To by źle wyglądało.
Tego bym nie chciała... Powiedz, że jesteś chory.
Chryste. Nie mogę tak powiedzieć, bo nie jestem chory.
Ktoś próbował mnie zabić.
Jesteś roztrzęsiony.
Mammy, będę dużo bardziej roztrzęsiony, jeśli nie dostanę tego awansu.
To dla nas. Dla naszej rodziny. Dla naszej przyszłości.
I zasługuję na to.
Nie myślisz trzeźwo!
Musisz wziąć wolne. Trochę zwolnić.
Widzimy się w domu.
John Paul.
Muszę iść. - Nie.
Nie idź. No weź.
Nie mogę się dziś spóźnić.
Musisz niszczyć kolejne niewinne rodziny?
Przepraszam.
Są urodziny mojego taty.
Byłyby, gdyby żył.
Umówiłem się z Thomasem przy grobie.
Chodź.
Chryste.
Szukasz moich tkanek miękkich? - Wybacz.
Lata shiatsu.
Mam chwyt mocniejszy, niż mi się wydaje.
Dziwnie się obchodzi jego urodziny teraz, kiedy wiem, co się stało.
Uczcisz jego życie, a nie jego śmierć.
Możemy potem porobić coś razem.
Coś mniej przygnębiającego niż wycieczka na cmentarz.
Na przykład?
Gdzie chciałbyś być, gdybyś mógł być gdziekolwiek na świecie?
W Tijuanie.
Prawidłowa odpowiedź brzmiała: „W twoich ramionach”.
W twoich ramionach w Tijuanie. - A „w twoich ramionach w Casablanca's"?
To przy Dolman Street i dojedziemy tam taksą za pięć funtów.
Równie szczęśliwy byłbym w twoich ramionach u ciebie, z porcją curry.
Umowa stoi.
Pa.
Matt. - Tak?
Twój brat też stracił ojca.
OJCIEC THOMASA I MATTHEW SPOCZYWAJ W POKOJU
Nie wiem, jak mógł to pić.
Chyba prosto z puszki.
Myślałem, że nie przyjdziesz.
Tak, cóż...
Theresa ani razu nie kopnęła mnie w nocy.
Zwykle dzieli się z nią łóżko jak z czempionem MMA...
Nie rozumiem, dlaczego mi nie powiedziałeś.
Wtedy nie brałem pod uwagę innej opcji.
Myślałem, że byłbyś współwinny.
Tata tego nie chciał.
Ale przepraszam.
Proszę. Napij się.
Zastanawiałeś się kiedyś, czy mogłeś go jakoś powstrzymać?
Ja?
Pracowałeś z nim, dorastałeś przy nim...
Nie przypuszczałem, że będziesz nas nawiedzał co drugi weekend.
Właśnie. Co drugi weekend.
Czasem mniej znaczy więcej.
Połowa żalu, połowa problemów, połowa sprzątania tego bałaganu.
Chyba jesteś zły, że był dla mnie miły.
Jestem wkurwiony.
Dowiedziałem się o tobie, gdy wstawili mi do pokoju piętrowe łóżko.
To, ty, biznes...
Cały on.
Ktoś inny musiał zmagać się ze skutkami jego błędów.
Tyle że tym razem ci pomagam, prawda?
Zapomnę, że nazwałeś mnie błędem.
Poprosił, żebym zawsze o ciebie dbał.
Myślisz, że kiedy to mówił, wiedział, że się zabije?
To było dwa dni wcześniej, więc chyba tak.
Wiem, że nie mogłem go powstrzymać,
ale zawsze będę o ciebie dbał, Matt.
Przyjdziesz do mieszkania?
Tak.
Świetnie.
Padło wi-fi. Theresa odchodzi od zmysłów.
Co to była za wiadomość o panu Williamsie?
Mam dowody, że uważał, że ktoś chce go zabić.
Williams powiedział psychologowi,
że ktoś go odurzył i wepchnął do wody.
Chciała się czymś zająć.
Jeśli tym kimś była jedna z sióstr...
Nie, my nie... Wciąż to badamy.
To właśnie wczoraj robiłeś? Badałeś jedną z sióstr Garvey?
Najpierw rodzina, po niej mały Matt.
Daj spokój. Ma jasno ustalone priorytety.
Stawiam na siostrę, którą oślepił.
Gdyby tyczkowaty szwedzki kutasiarz pozbawił mnie oka, życzyłabym mu śmieci.
Nieważne, która to zrobiła. Beneficjentką jest wdowa.
Musimy dowieść, że wiedziała, co planują.
Co mówił facet, który wyciągnął JP z wody?
Jest kolejny na liście.
Tak to jest, kiedy pozbawisz kobietę Internetu.
Przykro mi. Nie mam mleka. Śmietanka?
Co? Nie, nie. Jezu. To by...
To by było ohydne.
Nie będziemy pana zatrzymywać.
Czy mógłby pan opowiedzieć o nocy, gdy pan Williams prawie utonął?
Jesteście śledczymi ubezpieczeniowymi?
Chcecie pozbawić wdowę po JP pieniędzy z polisy?
Próbujemy ustalić, co się stało,
co wiąże się ze zbadaniem wydarzeń, które poprzedziły jego śmierć.
Wiem tylko, co wydarzyło się po tym, jak dotarł do przystani.
Widział pan, jak wpadł do wody? - Nie. Ale chyba był na łodzi.
Czy ktoś mógł go wepchnąć?
Mówił, że się poślizgnął.
Pracował pan z panem Williamsem i Evą Garvey.
Jak opisałby pan ich relację?
Rozmawialiście z nią?
A co?
Prosiła, żebym nie mówił JP, ale była tam tej nocy.
Eva mówiła, co robiła na przystani?
Mówiła, że przyjechały do mnie.
Ponoć zobaczyła, że z kimś jestem, więc sobie pojechały.
Nie uwierzył jej pan? - Kto to wie, z nią i JP?
Myślałem, że go po prostu nienawidzi, ale...
To było dziwne, intensywne.
Jest pan w kontakcie z Evą?
Mogę zapytać, co się stało?
Nie.
Nie będziemy już przeszkadzać.
Mówił pan, że kiedy zobaczyła, że z kimś pan jest, „pojechały sobie”.
Nie: „Pojechała”?
Tak. Eva nie była sama.
W aucie była jej młodsza siostra. Becka.
Bardzo dziękujemy.
Dzięki.
Nie dość, że była tam Eva Garvey,
to jeszcze kłamała i prosiła, żeby i on skłamał.
To wystarczy, by Loftus dokonał ekshumacji...
Możemy chwilę pomyśleć? - Powiem jedno.
Becka chce odwrócić twoją uwagę od tego, co jej rodzina zrobiła Williamsowi.
Co? - Co innego robiłyby tam tej nocy?
Nawet nie protestujesz.
Bo nie dajesz mi choć sekundę pomyśleć.
Miała motyw finansowy. - Cholera.
Znów się z nią spotykasz, co?
Powiedz mi teraz, zanim zrobi się burdel.
Matt, proszę.
Pomyśl, ile mamy do stracenia i ile już straciliśmy.
Znalazłem czek w jej mieszkaniu. Był ukryty.
Jaki czek?
Od matki JP, na osiem kawałków.
To dowodzi, że nic nie zrobiła.
Niby jak? - Nie spieniężyła go.
Bo nie mogła.
Poprosiłem kumpla taty z banku o sprawdzenie kont Williamsów.
Konto staruszki było puste.
Pewnie zdobyła jej zaufanie i chciała wyciągnąć z niej tysiące.
Nie udało się i skupiła się na polisie tego frajera.
Powiedz, że masz ten czek.
Nie. - Kur... Cholera.
BANK MAMONY
Tak!
Matt.
Dobrze postąpiłeś.
Wyciągnijmy to ciało.
Okej.
Świetna robota.
Mam jeszcze parę rozmów, ale...
Ale wystąpię teraz w domach jurorów? - O tak.
Dobra robota.
Okej.
Chyba wymiotłaś.
Sama nie wiem.
Hej. Wszystko w porządku. Masz to jak w banku.
Tak? - Tak.
Oby, bo nie mam planu B.
Ta posada była twoja, zanim John Paul postanowił się przepłynąć bez spodni.
Teraz nie ma szans.
Co u niego?
W porządku. - Tak?
Wciąż nie rozumiem, co się wydarzyło.
Wiem.
Nie masz pojęcia?
Nie. Wiem tyle, ile powiedziała Grace.
A ty zostałeś bohaterem i uratowałeś mu życie.
W sumie mogłaś mi pomóc.
To było jak ciągnięcie posągu przez bagno.
W jakim sensie? - Pomachałbym ci,
ale trzymałem twojego szwagra.
Myślałem, że może to jakiś dziwny rodzinny chrzest...
Ale potem uciekłaś.
Tak naprawdę
przyjechałam, żeby się z tobą zobaczyć.
Szukałam partnera do picia,
ale zobaczyłam twojego seksownego towarzysza,
więc pojechałam. Bałam się, że wymusisz na mnie trójkąt.
Jasne.
Zachowasz dla siebie to, że tam byłam?
Wiesz, jeśli JP się dowie, będzie...
Przerazi się, że widziałam go w takim stanie.
Z wywalonymi gałami i jajami.
Tak. Dokładnie.
Więc zachowaj to dla siebie.
Okej. - Okej.
O cholera.
Możemy zamienić słówko?
Tak. Oczywiście.
Powinienem ci podziękować.
Nie ma sprawy. Wszystko okej?
Tak. To znaczy...
Musiałem się potknąć.
Chyba uderzyłem się w głowę.
Byłeś w kiepskim stanie.
Tak. I...
Nikomu nic nie mówiłeś, prawda?
To nie moja sprawa.
A czy widziałeś coś?
JP.
Powodzenia.
Podobno Eva wymiotła.
BEZ SPODNI
Mogę pooglądać telewizję? - Jasne.
Oglądam takie coś o Koreance,
która zabija chłopaka, bo dowiaduje się, że spał z jej bratem.
Oglądałaś to?
Stara, pisałam to.
Ogarnij to. Ja pójdę po przekąski.
Dobra.
Uważam, że dywersyfikacja
zapewni nam stabilny dochód i wzrost.
DYREKTOR ZARZĄDZAJĄCY
Odrobiłeś pracę domową. - Tak... Swoją i całej reszty.
To prawda.
To trochę niedyskretne,
ale jestem bardzo zadowolony z rozmowy z tobą i z Evą.
To naprawdę robiło wrażenie.
To dobrze.
No i jesteście rodziną.
Więc to sytuacja win-win.
Owszem. Tak.
Stanowisko pozostanie w rodzinie.
Dokładnie. To wspaniała kobieta
i nie mówię tego przez wzgląd na rodzinną lojalność.
Wiecznie mnie inspiruje.
Wszystko, przez co przeszła i co pokonała...
Chodzi o śmierć rodziców?
O to i o załamanie nerwowe.
Urlop naukowy, który wzięła...
Wszyscy wiedzą, że lubi się napić, ale wtedy to było...
Teraz chyba to kontroluje.
To niełatwe. Moja matka zmagała się z tym latami.
O ile kiedykolwiek da się to kontrolować...
Pewnie wiesz lepiej ode mnie.
Niestety.
Na pewno nic jej nie jest.
Doskonale.
PRZYPOMNIAŁAM SOBIE, ŻE NASIKAŁ DO SZAFY.
WYCZYŚCISZ TO, KIEDY ZNAJDZIESZ SPREJ?
Wspaniale.
Cholerny oblech.
Co ty tu robisz? - Sprzątam.
Pomyślałam, że Grace ma dużo na głowie...
Gotowe. Jak się trzymasz?
Świetnie wyglądasz.
Schowałaś coś do kieszeni?
Pytałem, co masz w kieszeni. - Nic.
Coś ukrywasz. - Nie.
Coś ty, do cholery, wzięła?
Oddawaj to. - Ja...
Daj mi to! - Puszczaj!
Tato!
Nic mi nie jest. Twój tata jest trochę zestresowany.
Dzwoń, gdybyś czegoś potrzebowała.
Kurwa.
Przepraszam. - Czemu to zrobiłeś?
Ona tylko pomaga.
Bzdura. - Co?
Słuchaj... kochanie.
Przepraszam, dobrze?
To było nieporozumienie.
Nigdy, przenigdy nie zrobiłbym czegoś, co mogłoby cię zdenerwować.
Wiesz o tym, prawda?
Okej.
Tatuś pójdzie się teraz zdrzemnąć.
Poczuję się bardziej sobą, kiedy trochę odpocznę.
Co ty robisz?
Czaisz się w drzwiach jak cholerny Świadek Jehowy.
Ja tylko... Chcesz porozmawiać?
Już mówiłaś, że mi nie wierzysz. - To nieprawda.
Mówiłam, że jesteś pod dużą presją.
A mimo to, według Geralda, świetnie mi poszło na rozmowie.
To wspaniale.
Wydajesz się przeszczęśliwa.
Nie sądzisz, że to kiepski moment na dodatkowe obowiązki w pracy?
Grace. Nie jestem kruchy ani słaby, nie mam skłonności samobójczych.
Ktoś próbował mnie zabić.
Nie. Nie patrz tak na mnie.
Winię siebie.
Gorsze od twojej litości jest tylko użalanie się nad sobą.
Wiele od ciebie żądałam, przeze mnie czułeś się mniej męsko.
Przestań mówić. - Skłoniłam cię do czegoś drastycznego.
Nie próbowałem się zabić. - Proszę, JP.
Trzeba zapewnić ci pomoc.
Zamknij się!
Nie!
Chryste!
Nie skradaj się tak. - Wyluzuj. To ja.
Tak. Przepraszam.
Muszę wracać do pracy.
Co ty tu w ogóle robisz? - A co mam zrobić?
Udawać, że przez ten rok nie sypialiśmy ze sobą?
Nie wiem, co się dzieje.
Nie możemy.
Możemy.
Nie mogę, Ben.
Chodź.
Nie odbierasz, Urs.
Nie odpisujesz mi.
Nie byłam pewna, czy...
Czy co?
Musimy zrobić sobie przerwę.
Dlaczego?
Na jakiś czas.
Są różne sprawy, które...
Jakie sprawy? - Moje sprawy.
Jestem mężatką. Mam rodzinę...
Teraz sobie o tym przypomniałaś?
Na jak długo?
Na tydzień? Miesiąc?
Nie wiem, proszę... Ja...
Ledwo się trzymam, okej? Ledwo...
Muszę wracać do pracy.
Pozwól, że cię odprowadzę.
Proszę.
Podzielisz się ze mną tą tłustą kanapką?
Zrobimy tomografię, chcemy, żeby została pani na noc.
Nic ci nie będzie, Mammy. Jestem z tobą.
Uderzył cię? - Bibi!
Co? Wszystkie tak myślimy.
Potknęłam się i uderzyłam w głowę. To w 100% moja wina.
A gdzie on w ogóle jest?
W sklepie z pamiątkami z Blanaid? - Czyżby?
Bo słodki napój i parę winogron wszystko naprawią?
To tylko siniak na głowie i obolały nadgarstek.
Żałuj, że nie widziałaś jego miny, gdy odzyskałam przytomność.
Był bardziej zdenerwowany niż ja.
Nie dam rady.
Muszę iść. Przepraszam.
Becka, czekaj. Musisz mi pomóc.
Co tylko zechcesz.
Czy możesz zrobić Minnie zakupy?
JP zwykle to robi. Będzie na niego czekała.
Oczywiście.
Będzie miał jedną rzecz mniej na głowie.
Sam ledwo doszedł do siebie.
Witam panie. - Hej.
Wszystko, co najlepsze, dla najlepszej dziewczyny.
Jak się czujesz?
Trochę odpoczywam. Usiądziesz przy mnie?
Miłe spotkanie rodzinne.
Ursuli dziś nie ma?
Wydawałoby się, że akurat tutaj
da się ją znaleźć.
Jest bardzo zajęta, JP. To szpital.
Na pewno. Właśnie widziałem jej...
Kim on jest? Nauczycielem fotografii?
Mały ten świat, co?
Dziękuję, że przyszłyście.
Na pewno macie własne sprawy.
Wszystkim się zajmę. Pa.
Wiesz, gdzie nas szukać.
Tak. Dzięki.
Okej. - Pa.
Zrobisz coś dla mnie?
Znajdź jakiś wazon i napełnij go wodą.
Dzięki, kochanie.
Jak się czujesz, tak naprawdę?
Jestem taka zmęczona.
Powiedz choć słówko, Mammy. Mogę coś dla ciebie zrobić?
Kupiłam butelkę whiskey dla Gabriela,
żeby podziękować mu za uratowanie cię.
Mógłbyś mu ją podrzucić.
Tak, pewnie. - Dziękuję.
Właśnie się dowiedziałam. Nic jej nie jest?
Tak, jasne. Nie martw się.
Masz teraz tyle rzeczy na głowie.
Nie wiem, jak ty to robisz.
Na razie.
Myślałam, że zwymiotuję na jej widok. Jest taka krucha.
W menu nie ma alkoholu.
Jest kombucha. - Spierdalaj.
Gdyby to zrobił, na pewno by nam powiedziała.
To nie takie proste, nie?
Gdybyś widziała, jak się na mnie wcześniej rzucił...
Jest niebezpieczny.
Czemu udawali, że wszystko jest świetnie?
To takie dziwne. - Tylko się do siebie zbliżają.
Nie martwicie się, że Kutas może odzyskać pamięć?
Masz sprej do nosa?
Wyluzuj.
Przysięgam, łatwiej byłoby załatwić cholernego Roadrunnera.
Czym oni dokonują eutanazji w Szwajcarii?
Nie wiem. Może pentobarbitalem?
Musiałabym sprawdzić.
Musimy to dokończyć.
I to szybko.
Mają sałatkę z kurczakiem i kaszanką.
Brzmi dobrze.
Przepraszam. Dzień dobry.
A wy co zjecie?
Nic.
Halo!
Zaczęliście beze mnie?
Mamo, spójrz na rękę Davida.
Boże. Co się stało?
Spadłem z roweru. Tata to zrobił.
Czemu nie zadzwoniłeś...
Muszę pokazać coś waszej mamie.
Oglądajcie, opowiecie mi. - Ale ja...
Twoje dziecko potrzebowało dziś swojej mamy. Gdzie byłaś?
Gdzie byłaś?
Grace miała wypadek. Słuchaj...
Gdybym odsłuchała wiadomość,
oczywiście, że bym wyszła. - A pozostałe razy?
Też jesteśmy twoją rodziną. Ja i dzieciaki.
Wiem o tym.
To czemu nigdy cię nie ma?
Przegapiłem coś fajnego?
NIE TRZASKAĆ BRAMĄ
Halo?
Myślę, że jest za krótki.
Z taką łodzią...
Na co patrzysz?
Inspektorze Loftus.
Zajmuję publiczne stanowisko, ale mam prawo do życia prywatnego.
To poważna sprawa. Mamy dowody, o które pan prosił.
W sprawie Johna Paula Williamsa.
Chce pan robić to teraz? - Tak.
Proszę się cofnąć.
Bierzcie wózek, dobra?
O cholera.
Tom.
Wiecie, ile kosztuje ekshumacja ciała?
Rich. - Hej, Fergal.
Dochodzenie w sprawie morderstwa w takim miasteczku stresuje ludzi.
Zwłaszcza, gdy nic z niego nie wynika. Więc trzeba mieć pewność.
Mamy świadka, który widział dwie z sióstr Garvey w przystani
w nocy, gdy doszło do wypadku.
John Paul prawie wtedy zginął.
Williams uważał, że ktoś próbuje go zabić,
a młodsza siostra miała motyw finansowy...
Jeśli ekshumujemy ciało,
sprawdzimy, co miał w sobie tej nocy, gdy zginął.
Sądzimy, że pożar chaty zgłoszony przez pana Williamsa
też był próbą zabójstwa.
Dobra, dostaniecie autopsję.
Tak.
Od razu zajmę się dokumentami.
Dobrze.
Najlepsze, co cię spotkało, to znalezienie tego czeku.
Skaczę z radości.
Siostry Garvey dostaną, na co zasłużyły.
Trzymaj się od niej z daleka, dobra?
Tak.
Eva?
O KTÓREJ WPADNIESZ?
EJ, ODDZWOŃ DO MNIE
Hej, zboku. Dziś aktualne? Robię margarity.
Częstuj się. Cholerna złodziejko.
Cholera. Jakby na mój dom napadł Stanley Tucci.
Przepraszam. Dzwoniłam.
Masz coś przeciwko? Jestem spłukana. - Biedactwo.
Nie stać cię na limonki i drogie alkohole.
To takie smutne.
Co to za okazja?
Koleżanka do mnie wpada.
Ze szkoły.
Nicola Ferris.
Szczęściara z tej Nicoli.
Oby lubiła siedzieć przy świecach.
Co ty... - Nie! Przestań!
Usunęłabyś ten wąsik tylko, gdybyś miała się z kimś przespać.
Nie mogę się starać dla starej przyjaciółki?
Możesz. Zauważyłam, że ostatnio częściej się uśmiechasz,
rzadziej wpadasz...
Zdziwisz się, Evo, ale mój nastrój
nie zależy od jakiejś góry testosteronu.
Dobrze to słyszeć.
Ale powiedziałabyś mi, prawda?
Tak, zapiszę to w pamiętniku brokatowym długopisem.
Chcę, żebyś była szczęśliwa. - Jestem.
Dzięki za... Muszę lecieć.
Cholera. Ja też. Napełniam wannę.
Ja pierdolę!
I to nie jest wąs. To tylko meszek!
I jest uroczy!
BECKA KOMÓRKA
Nie wiem, czy padł ci telefon, czy coś się dzieje.
Ale nie mogę się doczekać, aż cię zobaczę,
jestem podekscytowana
i mam motylki w brzuchu.
I przynieś lód. Mój zamrażalnik się zjebał.
Minna.
Grace prosiła, żebym zrobiła ci zakupy. Co ty tu robisz?
George ma kaszel. Musi napić się grogu.
Dobrze.
Wróćmy do środka.
W tej koszuli zamarzną ci sutki.
Nie.
Chodź, szalona suko. Do środka.
Posterunek Malahide.
Chciałem porozmawiać o Rogerze Muldoonie.
O co chodzi?
Muszę wiedzieć, czy wczoraj w nocy był w areszcie.
Nie mogę udostępniać takich informacji.
Dziękuję. Za nic.
Gdyby JP znalazł cię, błąkającą się w bieliźnie po ulicy,
wsadziłby cię do domu opieki, o którym mówił.
Niech próbuje.
Mówi, że według jego dziewczyn mój dom jest jak szambo.
JP ci tak mówił?
To bzdury, Minno.
Jesteś tu szczęśliwa, prawda?
Nie chciałabyś go opuścić? - Czemu miałabym to robić?
George nazywa go naszym gniazdkiem.
Mówił, że tylko mnie kocha bardziej niż swoje ptaki.
Nie mów, że do nich też się przystawia.
Lubi tam chodzić i sprawdzać.
Co sprawdzać? - Co u ptaków.
Dokąd chodzi?
Do piwnicy.
Nienawidził tego miejsca, ale teraz w kółko tam przesiaduje.
George?
John Paul.
Więc jak on...
Co?
Co się gapisz?
George.
NA PODSTAWIE BELGIJSKIEGO SERIALU CLAN MALIN-SARAH GOZIN
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK