JP! JP!
Mamo!
Mamo, jesteś tam?
Serio, nie mogę w tym iść.
Wszystko jest pogniecione.
SIOSTRY NA ZABÓJ
Będziesz dziś uważał? Z Geraldem.
Nie planowałem go zabić, Grace.
To lep na muchy.
Co z tobą? - Bibi nadal nie odbiera.
Jasne, że nie. Wstydzi się, zresztą słusznie.
Zostaw ją.
To był wypadek.
Co jednooka kobieta robiła tam w ogóle z bronią?
Zaprosiliśmy ją.
Ale to nie my w połowie oślepiliśmy człowieka, prawda?
Niech się sama zamartwia.
Dokąd idziesz taka wystrojona?
Wystrojona? Mam na sobie płaszcz.
Idę na zajęcia plastyczne.
To świetnie.
Niejedna zraziłaby się tym, co zrobili ci na lekcji tańca.
Kiedyś byłam dobra z plastyki.
Naprawdę? Nie pamiętam.
Baw się dobrze.
Nie porozmawiacie z nią teraz.
Nie chce się z nikim widzieć. - Nie jesteśmy byle kim.
Wiem i chciałabym, żebyście weszły i ją z tego wyrwały,
ale nie jest sobą. Przykro mi.
Dajmy sobie spokój.
Nie wiem, co tu w ogóle robię. To ona rozwaliła mi wargę.
Świruska.
To dziś?
Co?
Łódź. Czy to dziś nią wypłyniemy?
Nie nadążam za twoim tokiem myślenia.
Przywiózłbym łódź aż tutaj, żeby... co? Zaskoczyć cię?
Czy to ważne, czemu ją tu przywiozłeś?
Właśnie.
To czemu ją tu przywiozłeś?
Zabieram Geralda, mojego szefa,
na...
Sekunda.
WYBACZ, ŻE W OSTATNIEJ CHWILI,
ALE COŚ MI WYPADŁO. DO NASTĘPNEGO.
W porządku?
Nie pojawi się?
Kiedy Bóg zamyka drzwi, wystarczy otworzyć okno.
Mam cały sprzęt.
Moglibyśmy wypłynąć. Zarzucić sieci. Powdychać trochę świeżego powietrza.
Spodziewałem się lemoniady, Roger.
Nie przepadam za ssaniem cytryn.
Co myślisz o kontynuacji po tym wszystkim, co się wydarzyło?
O nim. O kontynuacji.
Na razie myślę tylko o oku tego nieszczęsnego frajera.
I o tym, że to akurat Bibi pociągnęła za spust.
Koniec z przypadkowymi ofiarami.
Gdybyśmy miały znów spróbować,
musimy mieć pewność, że nie ucierpią psy, ludzie i nic innego.
Równie dobrze możemy zapalić świeczkę
i liczyć na to, że utopi się w wannie.
Czemu o tym nie pomyślałam?
O czym? O poproszeniu, żeby się zabił?
Nie, o nafaszerowaniu go lekami. Potem można by włożyć go do wanny z wodą.
Ursulo, mówiłaś setki razy, że leki wykrywa się podczas sekcji zwłok.
Rohypnol nie. Nie zostawia śladu.
Dlatego większość procesów o gwałt do niczego nie prowadzi.
Mogę zdobyć go w pracy.
Nikt nie zauważy.
Co myślisz?
Ja nie...
Myślę...
Nic nie zrobimy, dopóki Bibi nie wróci.
Tak.
Nie chcę ci mówić, jak żyć,
ale rozważ trzymanie wina w lodówce. Tak robią ubodzy.
Min! Które?
Cokolwiek z alkoholem.
Co ty robisz tam na dole?
Odwiedzam Min.
Mówiłem, nikt nie potrzebuje twoich wizyt.
Wracaj do domu.
To moja przyjaciółka. - Tak ci powiedziała?
To wymówka, żeby tu przyłazić i przepijać mój spadek.
Twój spadek? Żartujesz?
Przychodzi dla pieniędzy. Ode mnie ich nie wyciągnęła.
Jesteś śliską gnidą.
Jesteś cwaną suką. - Dzieci! Dość.
Zostaw siostrę w spokoju.
Twój ojciec niebawem wróci, nie powinieneś go znów denerwować.
Mamo...
On nie wróci.
O mój Boże.
Czemu jej to mówisz? Co ci to daje?
Idź wyrwać komuś torebkę. Mniej się narobisz.
To ty powinieneś sobie iść.
Nikt cię tu nie zapraszał.
Mamo. Ty głuptasku.
Potrzebujesz pomocy.
Musisz pójść do tego domu opieki, o którym rozmawialiśmy.
Pamiętasz?
Zapewnią ci profesjonalną opiekę.
Dla twojego dobra. - Idź sobie.
Rób, co mówi.
Do czego się nie zniżysz?
Niewiarygodne.
Min, wszystko w porządku? - Tak.
Min?
Nie może tego zrobić.
Nie może cię po prostu umieścić w domu opieki. Prawda?
Min? Serio?
Podpisałam go. Nie chciałam, żebyś przypisała sobie wszystkie zasługi.
Całkiem pikantne treści, Min.
Niespodzianka dla mojej dziewczyny.
Co to?
OSIEM TYSIĘCY EURO
Na następne czesne.
Na Boga, kochanie. Nie możesz tu wrócić bez wykształcenia.
Ojciec wydałby cię za tłustego farmera.
Osiem kawałków.
Dobrze. Przerwa.
Dajmy Monice dziesięć minut...
na rozprostowanie kości.
Margo. Miło, że wróciłaś.
Podobają mi się kolory. - Tak.
Dobrze uchwyciłaś włosy.
Świetnie.
Dobre.
Myślisz? Sama nie wiem.
Tak.
Ale po tym, jak prowadzisz linię,
widzę, że się stresujesz przy częściach intymnych.
Na tym etapie dobrze się już chyba czujesz w swoim ciele?
Nie jestem pewna, czy mój mąż by się z tym zgodził.
Co to ma z nim wspólnego?
Twoje ciało, ty masz się w nim dobrze czuć.
Co jest?
Oto i on, skrada się jak Benjamin Franklin.
Imponująca aluzja.
Właśnie obejrzałam o nim dokument. Co za zbok.
Więc teraz jestem zbokiem?
Rozumiem, że tego nie wypijesz.
Obserwuję cię.
Jak się czujesz? - Wyniszczony niepokojem.
A ty? - To samo. Zalewa mnie poczucie winy.
Ale poza tym...
Co dziś porabiasz?
Myślałem, żeby zrobić sobie wolne.
Jeśli masz czas, możemy porobić coś razem.
Zamierzasz włożyć spodnie?
Chcesz, żebym je włożył?
O tak.
Jaja wystają ci z moich biednych spodenek.
No dawaj, ty tępy... gnoju!
Znajdź coś. Zwróć na coś uwagę.
Słowa „wypuszczony bez zarzutów” nic dla was nie znaczą?
Słucham? - Czyżby?
Ostatnia grupa zaniepokojonych obywateli
miała na sumieniu więcej niż ja.
Proszę pana... Przepraszam.
Czy pan... przyjaźnił się pan może z Johnem Paulem Williamsem?
A kim pan niby jest? - Czy to ma znaczenie?
Coś panu powiem.
Z tym człowiekiem nie dało się przyjaźnić.
Słyszy pan?
Nie mówi się źle o zmarłych,
ale żałuję, że nie wyszło mu
przy pierwszej próbie.
Kocham cię. - Ja ciebie też.
Dzień dobry.
Kolejne pytania?
Mamo. - Pa.
Pa.
Co z pańską twarzą?
Powinna pani zobaczyć moją żonę.
Żartowałem. Mogę wejść?
Jest pan dziś sam.
Zgadza się. Ostatnio nikt mi nie pomaga.
Wszyscy dostają kasę za nicnierobienie.
Ma po prostu dzień wolny.
Zmienia pani wystrój?
Próbuję.
Prawie nabawiłam się przepukliny, przestawiając kanapę.
Zawsze chciałam, żeby tu stanęła, ale...
JP o tym nie marzył?
Nie, ale...
Nic by nie dało zrobienie tu muzeum.
Grace, niestety muszę zapytać.
Jak by to ująć?
Czy JP zrobił sobie kiedyś krzywdę?
Co pan słyszał?
Nie pytałbym, gdyby to nie było częściowo związane z roszczeniem.
Co?
Roger, jesteś aniołem.
Od tygodni prosiłam JP, żeby je przyciął.
Hej, Gracie.
Nie masz nic przeciwko? Pracowałem u siebie
i pomyślałem, że wpadnę i ci pomogę.
Och, Roger. Nigdy...
Nie sądziłam, że lubisz tańczyć. - O rany.
Mama wysyłała mnie w dzieciństwie na lekcje tańca.
Mówiła, że tylko tak znajdę kobietę.
„Naucz się tańczyć, to będziesz miał szansę”.
No chodź.
Masz niezłe ruchy.
Co jest, do cholery?
Chryste.
Odbijany, JP?
Co za potworny hałas.
Prawie mieliśmy soulowego DJ-a na naszym weselu,
ale uznałeś to za zbędny wydatek.
Nie znalazłbyś sobie własnej żony?
Jasne. Kto by mnie chciał?
Spójrz na krzewy, JP.
Roger je poprzycinał.
Piękny dzień na nabrzeżu.
Pewnie byłoby lepiej, gdyby łódź trochę popływała, co?
No tak. Jak poszło?
Dobrze. Poszło dobrze.
Chodź.
Dziękuję za taniec, milady.
Dziękuję.
JP.
Wiesz, że jesteś szczęściarzem?
Budzę się z uśmiechem na ustach.
Na pewno.
Dzień dobry.
Jestem lokalnym rodzicem i chciałbym ostrzec przed pewnym człowiekiem.
Mój syn chodzi do młodzieżowej grupy kościelnej.
Facet, który ją prowadzi, wykazuje nienaturalne zainteresowanie moim synem.
Boję się, że go molestuje.
Och, tak. Tak, jestem gotów go wskazać.
Tak.
Nazywa się Roger Muldoon.
Podwójne „o”. Zgadza się. Tak.
Dziękuję.
No nie.
Opowiedz mi o swoim dniu.
Gdzie moja książka?
Książka?
Książka. Taki przedmiot, dużo stron połączonych klejem.
Wszystko okej?
Nie byłeś wcześniej zazdrosny, prawda? O Rogera?
Co ty masz na sobie?
To coś nowego?
Podoba ci się?
Jak myślisz, jak wyglądasz?
Co to znaczy?
Wiesz, kiedy wyglądasz najpiękniej?
Kiedy nie widzę w tobie żadnej z nich.
Czyli to wina moich sióstr, że już tak na mnie nie patrzysz?
Nie rób tego, Gracie.
Nie poniżaj się.
Wiem, że nienawidzisz o tym mówić...
ale moglibyśmy spróbować...
Są różne środki, które pomagają.
Sięgnięcie po leki to żaden wstyd, John Paul.
Wielu mężczyzn je bierze.
Ta tandeta sprawia, że mówisz tandetne rzeczy.
Weź się w garść.
BIBI SIĘ ODZYWAŁA?
DZWONIŁAM I PISAŁAM, NIE ODBIERA.
MOGĘ ZADZWONIĆ? PROSZĘ.
Kojarzysz ten turniej siatkówki w Galway? Miałyśmy tam nocować.
Jutro? Potrzebujesz pieniędzy?
Jednej z mam coś wypadło.
Mogłabyś pojechać?
Kochanie.
Nie musisz się mną opiekować.
Jasne, że muszę.
To tylko zastępstwo...
i wymówka, żeby cię wyciągnąć i skłonić do wydania na mnie kasy.
Bezczelna.
PRZYJEDŹ
Myślicie, że to przeze mnie?
Grace, nie. W życiu.
Jasne, że to przez niego.
Chodzi o to, że wciąż tak na niego patrzę,
i wciąż uważam go za boskiego.
Może to przez małżeństwo.
To znaczy... Nie powiedziałabym.
Ty i Donal
wciąż uprawiacie seks?
Staram się trzymać rękę na pulsie.
O Boże. Czyli chodzi o mnie.
Grace, jesteś zajebistą sztuką.
Jasne, że to jego wina.
Chcesz uprawiać seks.
To on zjełczał.
Kiedy ostatnio...
Jezu. - No wiem.
Może... Nie wiem, może się zapuściłam.
Przepraszam.
Żartuję. Prosto z pudełka. Nigdy nie używany.
Widzę, że z Grantem nieźle ci idzie.
To Gabriel.
Nie, niespecjalnie. Jest gejem.
Gabriel jest gejem.
Cóż, bardzo ładny.
To dla ciebie.
Weź go do domu. - Bierz, co dają.
To jej motto.
Dziękuję. Chyba.
Muszę lecieć. - Okej.
Chciałabym, żeby spróbował pigułek.
Ale może już nie patrzy na mnie w ten sposób,
albo nie uważa, że warto mnie słuchać.
Absolutnie nic ci nie dolega.
Właśnie to jest w was świetne.
Musicie to mówić.
Pa, kochanie. - Pa.
Biedactwo.
Musimy to dokończyć, Evo.
Nic z niej nie zostanie.
Nie bez Bibi.
Musisz z nią pogadać. Pogodzić się z nią.
Ty.
Gracie.
Proszę mi wybaczyć, ale mam wrażenie, że unika pani tematu.
Proszę mi pomóc.
A o czym powinnam mówić?
O jego zdrowiu psychicznym.
Czy był w depresji? Miał romanse?
Muszę ocenić,
na ile jest prawdopodobne, że mąż sam się zabił.
Sądzi pan, że należą się panu intymne szczegóły naszego małżeństwa.
Nie, pewnie nie.
Przepraszam. Ja...
Jestem pod dużą presją.
Spodziewamy się z żoną dziecka.
Więc prawie nie sypiam.
Był taki sam.
John Paul. Przed Blanaid. Pełen obaw.
Chodzi też o rozmiary.
Ona zajmuje dużo miejsca w łóżku.
Ale w grę wchodzą też obawy.
Męska kruchość, co?
To przyszła matka powinna być w panice, ale Theresa się trzyma.
Zadowolona, leży w łóżku jak cholerna Boudika.
Chyba mam coś dla pana.
Należały do Blanaid.
Mogły już wyjść z mody.
Dziękuję. Bardzo dziękuję.
Jest różnica. - Słucham?
Między unikaniem tematu, bo chce się coś ukryć,
a unikaniem tematu,
bo bardzo trudno się z nim zmierzyć.
Nie mówię o próbie samobójczej JP, bo sam też nie chciał o niej mówić.
Nie wszystko wiem. Głównie to, co powiedzieli mi jego lekarze.
Drugi powód jest taki, że w głębi serca zastanawiam się...
czy to przeze mnie.
Czy to przeze mnie chciał się kiedyś zabić?
Hej, Siri. Wytycz trasę stąd do lokalnego szpitala.
No cóż. Bardzo wymowne.
Nie wydaliśmy jej. - To dobrze.
Żartuję. Fajny bas. Bardzo basowa.
PRZECIĄGNIJ, ŻEBY ODEBRAĆ
Wie, że jesteś ze mną?
Moja rodzina też nie.
Serio? Wydajecie się takie zżyte.
Jesteśmy. Ale ty jesteś Claffinem.
Chwilowo uprzykrzacie nam życie, więc...
Poza tym to moje siostry.
Zwykle nie podoba im się, z kim ląduję w łóżku.
Uważają, że dokonujesz złych wyborów? - Zwykle tak jest.
Hej.
Czasem się zastanawiam, czy ponieważ moi rodzice nie żyją...
Robię to, bo chcę, by ktoś mi powiedział, że zasługuję na więcej.
Myślisz, że tak by się wtrącali?
Jezu. Oby tak.
Spotykałam się z prawdziwymi palantami.
Czasem myślę, że wciąż mogą to zrobić.
W jakim sensie?
Nie wiem.
Może któregoś wieczoru będę siedziała z kolesiem,
który nie jest byle gnojkiem.
I może usłyszę nagle
muzykę czy coś w tym stylu.
To zbyt szalone?
Opowiedz mi coś o sobie. Coś przerażającego.
PROSZĘ, ODDZWOŃ
Przerażającego?
Właśnie odkryłem, że mój tata... Nie umarł tak po prostu.
Popełnił samobójstwo.
O Boże. - Tak.
Odkryłem, że Thomas to przede mną ukrywał.
Jezu.
Może chciał dobrze?
Niby w jaki sposób?
Nie wiem. Może po prostu popełnił błąd.
Rozumiem, że cierpisz,
ale jeśli ceną za to jest relacja z twoim jedynym bratem,
to cena jest zbyt wysoka.
Uwierz mi...
Macie tylko siebie.
Jezu.
Proszę. - Jezu. Jestem pana dłużnikiem.
Proszę spodziewać się listu z biletami na finał pucharu.
Jasne.
Okej.
Ach, kur...
To znowu ja, oczywiście.
W razie gdybyś nie rozpoznał...
Wiem, że masz same dobre powody, żeby nie odbierać.
Jesteś na mnie zły i mamy... Dużo do omówienia.
Ale na litość boską, odbierz. Odsłuchaj to i oddzwoń do mnie.
Mam coś dużego.
A jeśli jest tak duże, jak mi się wydaje, to nam uratuje tyłki.
Więc proszę, Matt, choćby przez wzgląd na... mój kwas żołądkowy,
porozmawiaj ze mną.
Jeśli chcesz mnie znów bić, celuj w dolną wargę.
Trochę wszystko wyrównasz.
Na litość boską. W porządku. Należało mi się.
A co z nim? Jemu się nie należało.
Przestrzeliłam mu cholerne oko, Becka.
Wiesz, jak to wygląda? Bo ja się nieźle orientuję.
Myślałam, że mi się to należy. I że muszę się zemścić.
A zdołałam tylko zrobić to komuś innemu.
Popchnęłam cię.
Więc to moja wina.
Jedyny błąd, jaki popełniłaś, to myśl, że robimy to dla ciebie.
Powinnaś robić to dla siostry.
On ją wgniótł w ziemię, Bibi.
Widziałam się z nią wcześniej.
Nawet nie postrzega się już jako kobiety.
Niedługo nic z niej nie zostanie.
Blanaid będzie następna.
Jutro wieczorem Grace zawozi Blanaid do Galway.
Odurzymy go lekami i włożymy do wypełnionej po brzegi wanny.
Potrzebujemy cię.
Nie, to... musi się skończyć.
Czemu? Co się niby zmieniło?
A jak myślisz?
Chodzi ci o niego?
Jeśli tego nie skończymy, to na co będzie jego strata oka?
Na nic.
W porządku?
Wejdź do pokoju. - Dziękuję.
Ostrożnie.
Uwaga na ścianę. Mam cię.
Chcesz się rządzić?
Musisz się przyzwyczaić...
Co się dzieje?
Dowiem się.
Wytłumaczycie mi, co powiedziano?
Mogę zadzwonić do siostry?
Zadzwoni pan z posterunku.
Przepraszam. Co się dzieje?
Nie możemy tego ujawnić.
Musimy ruszać. - Dobrze.
JP, o co chodziło?
A o co zwykle chodzi,
gdy policja konfiskuje komputer mężczyzny?
To smutne.
To nie brzmi jak „tak”.
Ale nie powiedziała też „nie”.
Ucieszyła się, że cię widzi.
Tak. - Serio?
Jasne, że nie.
Bibi.
Cieszę się, że jesteś.
W porządku?
Też mnie przytul, krowo.
Okej, okej.
Niech ktoś mi opowie o tym planie.
Jasne. Ursula chce podkraść ze szpitala
fiolkę rohypnolu. Jeśli się uda,
musimy znaleźć sposób, by podać mu lek.
I to wszystko?
Jeszcze kwestia wanny.
Powiedz jej o wannie. - Mówiłaś mi o wannie.
Niech Urs będzie tam koło 20.00.
Kutas jest jak dziecko.
Nie umie gotować, nie chce się nauczyć i jest zbyt skąpy, by płacić za dowóz.
W którymś momencie pójdzie odebrać jakieś tłuste gówno.
Wejdziemy przez okno?
Zgubiłam zapasowy klucz lata temu.
Ja nie zgubiłam.
Możemy to dolać do napoju?
Czy nie tak się to zwykle robi?
Dolejmy to do mleka. - Nie do mleka.
Grace i Blanaid piją mleko.
Uwielbiają mleko.
To musi być coś... - Jego spray do nosa.
Nie wiem, co w nim jest, ale jest od niego uzależniony.
Przypomnijcie mi, żebym nie pytała, dlaczego Bibi ma do tego naturalny dar.
Nie musisz tego robić, wiesz?
Niczego.
On albo Grace. Prawda?
Więc owszem.
Chyba muszę.
Okej.
Powiem jej, że wracasz do gry i że wdrażamy plan.
Niech zrobi drobne zakupy w aptece.
Co tam, nieznajoma?
Nieznajoma? Nie podawałam ci wcześniej papieru toaletowego przez drzwi?
Tak, ale zniknęłaś, zanim skończyłem.
To dlatego zakradasz się za mną do apteki.
Nie zakradałem się...
Stałem po prostu na cholernym korytarzu.
Urs... między nami wszystko w porządku?
Co?
Mam prawo zapytać i mam poczucie... że powinienem zapytać.
Od jakiegoś czasu nie mogę się do ciebie przebić.
Jest jakiś powód?
Możesz mnie przytulić?
To moja wina.
Ostatnio czuję, że jestem strasznie daleko od wszystkiego.
Włącznie z samą sobą.
Co się dzieje?
Nie wiem.
Wciąż mnie kochasz?
O cholera.
Wieczorem zamówimy coś na wynos.
Wtedy pogadamy. - Nie mogę.
Przepraszam. Obiecałam Carmel, że w razie czego wezmę drugą zmianę.
Dobra. W takim razie niedługo. Dobra?
Donal.
Już idę. Będę za dwie minuty.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
Chodź, kochanie. Jedziemy.
Gracie.
Nie zapomniałaś o czymś? - Wybacz.
Nie miałem pojęcia, że jesteś ze mną taka nieszczęśliwa.
Słucham?
Nie powiedziałem, że nie wypróbuję twoich zabawnych niebieskich pigułek.
JP, o co chodzi?
Blanaid tam jest. - Mamo, jedziemy?
Ona tam jest. - Pornosy też?
Mam sprawdzić ci przeglądarkę
i przekonać się, co kręci moją żonę?
Nie teraz. Ona jest w drużynie. Muszę ją zawieźć.
Proszę.
Mam go, bo już tego nie robimy,
a ja czegoś potrzebuję.
Więc to moja wina?
A czyja, moja? - Nie jestem starcem, Grace?
Zadaj sobie pytanie: „Czy powodem mogę być ja?”.
Nie doszłoby do tego, gdybyś włożyła trochę wysiłku
w bycie kimś, z kim chciałbym kłaść się co noc do łóżka.
Nie waż się.
Nie waż się stawiać siatkówki ponad mną i tym małżeństwem.
Grace! Wracaj tu!
Jezu. Wsiadaj.
Świetny moment na sikanie.
Pogadamy, kiedy ty urodzisz parę dzieci.
Nie widział mnie, prawda?
O cholera.
Jesteś medium?
Skąd wiedziałaś, że pójdzie po jedzenie?
Nie upuściłaś...
Co zrobimy, jeśli wróci, a my będziemy w środku?
Ukryjemy się pod łóżkiem Blanaid.
Nie zrobimy tego. - To w szafce.
Nie będziemy chować się w szafkach ani łóżkach. Jezu.
Robimy to czy nie?
Jeśli tak, to ruszajcie. Ja będę na czatach.
Ubierzmy się na biało na jego pogrzeb.
Jest uzależniony od tych kropel.
Co za kutas nie trzyma swoich leków w szafce z lekami?
A jeśli ma je przy sobie?
Mam je. Tu są.
Cofnąć się. Niech pielęgniarka robi swoje.
Przestań ignorować telefony, Grace.
O Jezu. O Boże.
Cholera.
To Bibi. Co jest?
Już wrócił? - Co?
On tu, kurwa, jest.
Jeśli nie wrócisz do domu, Bóg jeden wie, co zrobię.
Szybko.
Kurwa! - Nie.
Tam. Tędy. No już.
Okej.
Nie!
Dlaczego wciąż masz... Urs!
O cholera.
Nie!
Nie mieszczę się...
Przesuń się.
Kurwa. - Po prostu...
Bądź cicho.
Przesuń nogę.
Dobra! Cholera!
Becka?
Puściłaś bąka?
O Boże. Co z tobą?
Boli mnie brzuch, kiedy się denerwuję.
On to wyczuje.
I dobranoc.
Szybko! Stracił przytomność.
Moje cycki.
Przepraszam.
Czemu tak się czołgasz?
On w ogóle oddycha?
Ledwo.
To chyba była spora dawka.
Okej. Wanna się napełnia.
Zamawiam ramię.
Pewnie Kutas ma ciężkie nogi. Straszny z niego kloc.
Co do... Czemu... Co? - Co?
Czemu zrobiłaś to teraz? - Musi wejść do wanny nagi.
Czemu zaczęłaś od tego?
O Boże.
No dobra. Po prostu... No już.
Rozepnijcie mu cholerne guziki. - Nie mogę.
Co jest?
Gerald zaraz będzie.
Co on robi?
Czy on sika?
Co się, kurwa, dzieje? - To nie działa?
Nie wiem.
Sika. - Leje.
Co się dzieje? - Chce prowadzić.
Po prostu...
Chodźmy. Idziemy.
Wylał się do szafy. - Chodźmy!
Nie pojedziemy chyba za nim?
Niech ktoś zakręci wodę w wannie.
Eva? Nie zaprzeczyłaś. - Zamknij się i biegnij!
Czekajcie! - Szybko!
Dokąd on jedzie?
Mam nadzieję, że mamy plan B.
Tak. Dogonić go, zanim kogoś zabije.
Wsiadajcie.
Do środka. - Wsiadam.
Jezu!
Rusz dupę, Ursula. - Już. Okej.
Boże. On wpadnie w ten...
Zadzwonić na policję?
A jeśli on zadzwoni?
Boże. Zatrzymuje się.
Stanął.
Dostał końską dawkę.
Zwaliłaby z nóg jebanego słonia.
O Boże.
Co on planuje?
To jego durna łódź?
Co on robi?
Dobrze pamiętam, że nie umie pływać?
Tak.
Wypływa łodzią? - Nie wiem.
Na litość boską! - Obleśne.
Ohyda.
Ja pierdolę.
To nie było potrzebne.
O Boże. Wpadł do wody! - Tego chcemy, durna krowo.
O tak. Tak.
Wygląda na to, że wygrałyśmy. Prawda?
To się dzieje.
OPARTE NA SERIALU „ZABÓJCZY KLAN”
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK