ŻADNYCH ULOTEK, SPRZEDAWCÓW I HOMOFOBICZNYCH, RELIGIJNYCH ŚWIRÓW
Przepraszam. Jesteśmy... - Wiem, kim jesteście.
Ostatnia, choć równie istotna. Przesłuchaliśmy wszystkie pani siostry.
Tak. Wiem.
Możemy wejść? - Nie.
Mamy tylko kilka pytań.
Nie lubię niespodziewanych gości.
Myślałem, że siostry pani powiedzą.
Mają wasz grafik?
Możemy się umówić... - Już tu jesteśmy, Matt.
Tak.
Możecie zostać w butach.
Bardzo ładny dom.
O rany.
Ktoś tu jest dobrym strzelcem. - Tak, ja.
SIOSTRY NA ZABÓJ
Musi być ciężko. Z tym...
Nie.
Mamy kilka pytań dotyczących wypadku.
Tego, w którym zginęli moi rodzice, czy tego, w którym straciłam oko?
Tego drugiego. Ten wypadek był czymś więcej niż stłuczką pod hotelem.
Przepraszam. Musi być ciężko... - Zrujnował pani życie.
To zabawne, ale nie. Strata oka to tylko strata oka.
Ludzie się przystosowują. Czasem kompletnie o tym zapominam.
Nie obwiniała pani Johna Paula? - Nie.
On oskarżył panią w roszczeniu ubezpieczeniowym.
Zamknęliśmy tę sprawę.
Ja straciłam oko, on miał dziurę w głowie.
Musi być ciężko, kiedy mózg jest tak na wierzchu.
Byliśmy kwita.
Mary Tracey kryła się za szopą i paliła
w bożonarodzeniowym szlafroku.
Stara jędza jest jednak człowiekiem.
Witajcie. Jestem Nora, żona Bibi.
Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dostaliście kawę lub herbatę?
Nie. - A chcecie kawy lub herbaty?
Nie. - Tak, poproszę.
Jesteście z kościoła?
Jakiego kościoła?
Nie. Jesteśmy z Claffin Insurance.
Jestem Matt, a to jest Thomas.
Skoro już jesteście, mogę zapytać wprost.
Kiedy wypłacicie pieniądze Gracie? Dość już wycierpiała.
Sprawdzamy, czy wszystko się zgadza. - To znaczy?
Wokół tego człowieka znajdziecie tylko cierpienie.
Spójrzcie na Bibi. Zrujnował jej życie w jednej chwili.
W imię sadystycznej zachcianki.
A co gorsza nie wziął na siebie odpowiedzialności.
Uważał, że to wszystko wina Bibi.
Gdy mu to wytknęłam, powiedział... - Z czym kawę?
Co powiedział?
Z czym podać kawę?
Cukier, odrobina mleka.
O czym mówiłam? - O Johnie Paulu.
Och, tak. Powiedział: „Wiesz, jaka ona jest.
Może w każdej chwili wybuchnąć”.
A ja na to: „Jej krzyki, żebyś przestał, powinny były cię zaalarmować”.
Wiecie, co powiedział?
„Od lat nie słucham sióstr Garvey.
One wiecznie coś krzyczą”.
Nie wiem, jak zdołała siedzieć z nim przy stole.
Jest lepszą kobietą ode mnie.
Nie będę kłamać, miałam ochotę mu przywalić, ilekroć go widziałam.
Hola! - Hola!
Hola, chicas.
Witaj, Becko.
Cześć. Miło cię widzieć. - Hej. Co u was?
Zajęliśmy już dość czasu.
To fair play.
To masa bramek.
Cześć, Rubs. - Pa.
Nie ma sprawy, kochanie.
Do następnego.
Dobrze robić z wami interesy. - Pa.
O Boże. Becka.
Jakie „O Boże”? Co się wydarzyło?
Ty się wydarzyłaś.
Musisz wrzucić tę rybę do morza i pozwolić jej odpłynąć.
Wiem.
Nie wiedziałam, kim jest, przysięgam.
Kiedy w ogóle... Eva wie?
Nie. Proszę, nie mów jej. Błagam.
Obiecaj, że więcej się z nim nie spotkasz.
Przysięgnij. Powiedz to na głos.
Przysięgam.
O mój Boże.
Przestaniesz kraść ludziom śmieci?
Przestań się okłamywać. Nie pamiętasz hasła z tego filmu?
Przestań, Tom. - „Nie spuszczaj jej z oka.
Nie trać czujności na służbie”.
Co? - „Nie zakochuj się”.
Nie zamierzam. Te drzwi są zamknięte.
Nie wydawały się zamknięte.
Jak moja ulubiona piłka plażowa?
Co?
Powinienem tu być. - Ciśnienie trochę spadło.
Trochę? Powinno być poniżej 120 na 80.
Miała białko w moczu? - Nie sprawdzałam moczu.
Powinna pani sprawdzić.
Może zmierzymy ci ciśnienie.
Pewnie jest wyższe od mojego.
Dobrze, pójdę już.
Gdy tylko wzrośnie, proszę dzwonić do położnej.
Następnym razem idzie pani do szpitala.
Dbanie o jej spokój i wygodę to pańskie jedyne zadanie.
Zestresowany, nakręcony króliczek nie pomaga.
Do widzenia. - Dziękuję.
Chciałem zajrzeć, zanim ruszę.
Czekaj, Matt.
Wiesz, co by mnie uspokoiło? Kebab i frytki.
Jasne. Matt, mógłbyś pójść po...
Nie. Ty idź.
Wiesz, co chcę. On coś pomyli. Mógłbyś, kochanie?
Nie ma sprawy. Pójdę.
Matt zostanie ze mną.
Duże czy małe?
To żart. Zawsze duże.
Co się dzieje?
Z czym?
„Z czym”? Z pogodą. Z cholerną sprawą Williamsa.
Jest przekonany, że coś tu nie gra.
I ma rację?
Nie wiem. Może.
Tak czy inaczej, to się musi skończyć. Widziałeś kolor jego skóry?
Poszarzał. To kiepski kolor dla rudych.
Wiem. Bardzo się wkręcił. - Tak.
Na ile opiewa polisa?
Polisa?
To...
To 875 000 euro.
Wiesz, skąd to wiem?
Bo napisał to z tyłu koperty 22 razy.
Staram się.
Ale to nie ja powinnam znać tę kwotę. Ty powinieneś.
Wiem, próbuje mnie chronić.
Musisz mi pomóc to rozwikłać.
Teczka musi być w dolnej szufladzie biurka.
Tylko ją zamyka. - Chyba powinnaś...
Klucz jest w piłkarskim kubku na biurku.
Hasło to „Polo1998”, tyle że z zerami zamiast „O”.
Zapamiętałeś? - Tak.
To powtórz.
Polo1998.
Polo, pies taty.
Wiem. Biały z...
Łatą. - ...łatą.
Tak.
Co tu jeszcze robisz?
Zrobić to teraz? - Tak.
Dobra.
Jezu.
BAZA POLICYJNA - LOGOWANIE
LOTTO – WYGRAJ 100 000
WITAJ PONOWNIE, THOMAS!
WYSZUKAJ – BRAK WYNIKÓW
POLISA UBEZPIECZENIOWA
„Tom, przykro mi, że odchodzę w taki sposób.
Wszystko zepsułem.
Tylko tak jestem w stanie to naprawić. Tata”.
Hej, Tom. - Cześć, Liz. Frytkę?
Nie, dzięki. - Za wcześnie? Nalicz kroki.
Co jest? Z Theresą w porządku?
Kurwa.
Czemu to zrobiłeś?
Znalazłem list od taty.
Czemu przeglądasz moje rzeczy?
Proszę, nie.
Matt.
Czyli nie przypadkowe przedawkowanie?
Nie. Chciał się zabić.
Kurwa.
A te polisy w dolnej szufladzie?
Niezgłoszone.
Zabierał pieniądze klientów rok po roku i je wydawał.
Liam Claffin był oszustem.
I kłamcą.
Nie możemy wypłacić pieniędzy.
Jeśli czegoś nie wymyślimy, to wyjdzie na jaw...
Jak mogłeś mi nie powiedzieć, Tom?
Nie wiem.
Ze względu na tatę?
Na ciebie?
Właśnie tak to robił.
Tata żył ponad stan, a my z mamą po nim sprzątaliśmy.
A ty...
Byłem głupim dzieciakiem, który narobił jeszcze większego bałaganu?
Nie. Ale... Ty wszystko rozświetlałeś.
To było twoje zadanie. Ja byłem tam niezależnie od pogody.
Nie cofniemy tego.
Jeśli to wyjdzie na jaw, trafimy do więzienia...
Chryste.
Czemu musiałeś zgrywać męczennika?
Mogłeś pozwolić mu ponieść konsekwencje.
Nie mogłem... - Mogłeś, Tom.
Gdybyś mi wtedy powiedział, zamiast traktować mnie jak dziecko,
też bym ci to doradził.
Mogłem przywalić ci w ten durny łeb
i powiedzieć, że ojciec nie ma prawa o to prosić.
Jest też twoim ojcem. - Nie.
Niczym już nie jest.
A teraz mamy na głowie ten burdel.
Matt.
Proszę. Przepraszam.
Wpuścisz mnie?
Co ty tu robisz?
Nie wiem.
Nie mogę.
Mówiłaś, że tego chcesz.
To skomplikowane.
Chodzi o moje siostry.
To nieważne.
Dziękuję.
Proszę.
Nasi mali detektywi jeszcze wrócą?
Nie, chcieli tylko porozmawiać o wypadku, w którym uczestniczył JP.
Ciężko było o tym mówić?
Nie wiem.
Głównie ty mówiłaś, Noro.
Teraz wezmą mnie na celownik.
Jaki celownik?
Nieważne.
Przepraszam, Bi. Po prostu musiałam to z siebie wyrzucić.
Nieważne.
Nie cierpię tracić czasu na Kutasa.
Chciałabym, żeby nigdy nie istniał.
Brzmię toksycznie?
Masz prawo go nienawidzić. - O tak.
Cieszę się, że nie żyje. Naprawdę.
Tak, ja też.
Skasowałam zdjęcie.
Rozbiłam mu telefon. Zdjęcie przepadło, jesteś bezpieczna.
Nie bądź naiwna. Na pewno je skopiował.
Ale nie powie Donalowi. Za bardzo lubi mieć nad tobą władzę.
Powiedziałaś Benowi?
Kurwa, nie. Nie mogę, to skorpion.
Nie wiem, co to znaczy.
To znaczy... Boże. Powinnam to zakończyć, ale nie mogę.
Jestem po prostu... Taka zmęczona.
Chodź. Wiem.
No weźcie.
Po co się przytulacie?
O cholera.
Grace. - Prosto do Baby B.
Zawsze uderza do bezdzietnych.
Wybacz. Chodziło mi o to, że jest większa szansa, że odbierzecie.
W porządku. Wolę „wolna od dzieci”.
Hej. Jesteś na głośnomówiącym.
Hej, idziemy do Forty Foot.
Fajnie.
Dzwonię, bo nie odpisałyście na grupie w sprawie urodzin JP.
Paintball.
Za dwa tygodnie?
Donal pracuje, więc będę miała dzieci na głowie. Wybacz, kochanie.
Ja... To za dwa tygodnie?
Bo chyba mam... - To świetny pomysł.
Czy to Bibi?
Nora może zająć się dziećmi. Uwolnić Ursulę.
Urs, Donal powiedział JP, że może przyjść.
Więc jesteśmy umówione.
Zapomniałam, jak bardzo lubisz strzelać.
Fakt.
Przyjdziesz popływać? - Zaczekamy na ciebie.
Nie mogę.
Muszę zająć się obiadem. Ale niedługo pogadamy, dobra?
Okej, pa. - Pa.
Pa, pa. - Czemu, Bibi?
Hej. Co porabiasz? - Planuję.
Tak? Coś ekscytu...
Widzimy się na miejscu, nie róbcie niczego beze mnie.
Najpierw spytaj. Sprawdź, co mówi twoja mama.
Chcesz go zabić na paintballu? To szalony pomysł.
Porozmawiajmy o tym.
To cholernie niebezpieczne, jeśli dobrze trafisz.
To idealna przykrywka. A ja świetnie celuję.
Może strzelimy mu w tył gardła?
Poprośmy, żeby otworzył usta i powiedział: „Aa”.
No to w skroń.
Nie chcemy go potłuc. To mogę zrobić pięścią.
W tę jego obleśną dziurę w głowie.
Tak! Tę po wypadku.
W ciemiączko. - Proszę, nie nazywaj tak tego.
Wyobrażam go sobie jako niemowlę.
Widziałam jego zdjęcia z dzieciństwa i nawet wtedy był kutasem.
Lubił topić żaby. - Co?
Tak. Minna przebierała go w dziewczęce ubrania.
Ubrania jego nieżyjącej siostry.
Jezu Chryste.
Możesz zdobyć w pracy zdjęcia rentgenowskie.
To nie będzie łatwe.
Nic dobrego nie przychodzi łatwo, dziewuszko.
Przepraszam, tato.
Mamy dwa tygodnie. Zdobędziesz je?
Tak.
Dziura w jego głowie jest gdzieś tutaj, z tyłu.
Jeśli nam się poszczęści, to miejsce będzie odsłonięte.
Gdyby nie było, użyjemy swędzącego proszku.
Jezu. Gdy tylko wspominasz o swędzącym proszku, jest po temacie.
No nie wiem. To może być nasz plan B. „B” jak Baby Becka.
„B” jak buracka Bibi. - Ała! Boże.
Jestem silniejsza. - Bibi!
Jestem starsza. I silniejsza. - Jak się topi żabę?
W mleku.
Nie, Bibi. Nie.
HEJ ROGER. TU OSCAR
Słodki Jezu. To...
„SKUP SIĘ I LŚNIJ” MŁODZIEŻOWA GRUPA KOŚCIELNA
HEJ. JAK SIĘ MASZ?
ŹLE. MÓJ SIUSIAK CIĄGLE ROBI SIĘ DUŻY I FIOLETOWY. CO ROBIĆ?
TO NORMALNE. JAK MÓWIŁEM, SPYTAJ TATĘ.
ZOSTANIESZ MOIM TATĄ?
Co?
NAUCZYSZ MNIE SIUSIAKOWYCH SPRAW
Kurwa.
Mammy, musisz mi upiec tort do biura.
Gerald kocha czekoladę, a ty robisz najlepsze torty czekoladowe.
Zrób sobie w piątek wolne z okazji urodzin.
Nie mam dziesięciu lat.
Myślałam, że coś zaplanujemy.
Dyrektor finansowy nie bierze urlopu z okazji urodzin.
Musisz go zrobić dzisiaj,
bo Gerald będzie w pracy tylko jutro.
Gdzie jest... Dziękuję.
Dobra. Zrobię go później.
Po lekcji.
Jaki chcesz tort czekoladowy?
Ten na bogato.
Ten, który zrobiłaś w zeszłym roku, z malinami i...
Co to za francuskie słowo?
Ganache. Gerald kocha ganache.
Zrobię go po obiedzie, to wystygnie w czasie mojej lekcji.
Jakiej lekcji?
Zapisałam się na lekcje tańca.
Żeby coś porobić.
To świetnie, mamo.
To tylko taki drobiazg.
Na więcej nie masz czasu.
Zatańczysz jak Lizzo.
Kupię sobie panterkę.
Potwerkuj.
Nie.
Ty mały pchlarzu.
Podoba ci się?
Witajcie na drugim tygodniu afro-irlandzkiego chaosu.
Widzę dziś piękne nowe twarze.
Wytłumaczę zasady rozgrzewki: utworzymy swobodny krąg.
Doskonale.
Świetnie. Będziemy po kolei tańczyć na środku,
żeby przedstawić się poprzez taniec,
a każdy tancerz wybiera kolejnego.
Okej.
Dawajcie. Ruszajcie się tak, jak lubicie.
No już. Kto następny? Och. Dawaj, Toby.
Tak jest.
Tak. Dajcie się porwać muzyce.
Powodzenia. Hej.
No dawaj.
Przepraszam. Nie mogę.
Nie.
Nic nie robisz, a kiedy już robisz, to coś takiego.
Bla. Bardzo przepraszam. - Nie!
Kochanie, tak mi przy...
Spokojnie. Wypadki się zdarzają.
O mój Boże.
Zwłaszcza gdy prowadzi któraś z sióstr Garvey.
Nienawidzę cię. - Kochanie.
Zgarnij go na łopatę, a ja zaparkuję auto.
Pochowamy go obok Oscara.
Czy czaszka może wyglądać bucowato?
Tu ma dziurę w głowie.
Okej.
Czekaj.
Nie miałam jak ćwiczyć w domu.
Przestańcie patrzeć na siebie i stroić miny.
To nie przez oko. Nie potrzebuję go, żeby wycelować.
Chodzi o postawę. O chwyt. O oddech.
Zdążysz to wszystko zrobić? Tego dnia będzie dość gorąco.
Mogę najpierw trafić, zanim porzucimy plan?
Nikt nie porzuca planu. Nie spiesz się.
Przypomnisz sobie. - Tak.
Podejdę trochę bliżej.
Trafiony zatopiony!
Nie, ojcze. Nie doszło do penetracji.
No tak. Chyba...
Musimy to jeszcze przemyśleć.
Trafienie do celu to jedno.
Ale jeśli nie ma śladu...
Niespodzianka. Nie zapaintballujemy go na śmierć.
Muszę iść do pracy.
A ja do mojego studia.
Nie, czekajcie. Nie mam studia.
Bibi.
Zjecie arbuza?
Tak. - Mam fetę.
Kiedy poznam resztę Spice Girls?
Tak się składa, że mamy Scary Spice i Baby Spice.
Mamy też rudą, ale tylko czasem.
Więc jesteś albo Posh Spice, albo Sporty Spice.
Jestem Posh przez duże „P”.
Żadna z nas nie jest sportowa.
Wszystkie dobrze pijemy wino, o ile to jest sport.
Jeśli tak, jestem medalistą.
O Boże.
Ma urodziny dopiero w piątek.
Daj mu nacieszyć się urodzinami.
Stary rodzinny przepis.
Takie dziedzictwo jest bezcenne.
Myślałem o popływaniu łódką na urodziny.
Bayliner, model 2566, osiem metrów.
Może chcesz do mnie dołączyć?
W domu otaczają mnie kobiety.
Przyda mi się trochę męskiego towarzystwa.
Dobrze się tam bawiliśmy.
Pasuje do ciebie.
Tak.
Co wydarzy się w Vegas, zostaje w Vegas.
Słowo marynarza.
Oczywiście ciebie czekają te same zaszczyty.
Choć ani ty, ani ja nie pilibyśmy na taką skalę.
Nie sądziłem, że ona tak pije. - Co?
Jak to Grace mówi o swoim biszkopcie: „Idealny, dopóki nie opadnie”.
Wszyscy jesteśmy ludźmi, prawda?
Smacznego i dam ci znać, kiedy łódź będzie gotowa na wyprawę...
Ten sam rozmiar? - ...okej?
Tak. - Przykro mi.
Powinniśmy pouprawiać sport.
Tak?
Trening rąk?
Trzeba rozbudować te muskuły. - Okej.
A może wcisnąć wcześniej trochę kultury. - Serio? Musimy?
Dobra, szybka rundka po National Gallery.
Tak. - Na rozgrzewkę.
Tak. Włożyć opaskę na czoło?
Masz opaski na nadgarstki do kompletu?
No pewnie. - Oczywiście.
Okej. - Okej.
I króciutkie szorty. Żartowałam.
Cholera.
Nie możesz bić dzieci ze swojej klasy, Ruben.
Rozbiłeś mu okulary.
Okej. Zostawmy to na razie.
Mogłeś wyrządzić trwałe szkody.
Jezu, Ruben!
Mów, czemu go uderzyłeś. Albo spalę ci komiksy.
I karty. - Nie spali ci komiksów.
A co z moimi kartami? - Ani kart.
Oby nie. - Ruben!
Nie zrobiłem nic złego!
Co powinnyśmy zrobić?
Powinnaś się uspokoić i dopiero wtedy wyciągnąć konsekwencje.
Trochę sobie poczekamy.
Robimy kurs o pozytywnym rodzicielstwie.
Mieliśmy ocenę osobowości.
Wyszło mi... Poczucie wyższości i potrzeba kontroli.
Strzał w dziesiątkę!
A co z Norą?
Ciepła i wspierająca.
Ale naprawdę taka jest.
Wiesz, co pomyślałam? „Ona to Grace, ja jestem Kutasem”.
Nie jesteś Kutasem, Bibi.
Nigdy nie będziesz Kutasem.
Myślisz, że w ogóle rozważa swoje zdolności rodzicielskie?
Zastanawia się, co może poprawić?
Nie ma opcji.
Blanaid nie wychowuje jednooka lesbijka.
Jestem w defensywie, Evo.
Muszę to ogarnąć.
Posłuchaj.
Źle reagujesz na alkohol. Nie umiesz zachować się w kinie
i jesteś jedną z najgorszych pokerowych partnerek, jakie miałam.
Jesteś jedną z najlepszych matek,
jakie znam. Pewnie... Pewnie najlepszą.
Tylko nie mów Ursuli.
Pomyśl, na co jest skazana biedna Blanaid.
Nie chodzi mi oczywiście o Grace, chociaż...
Jesteś tego przeciwieństwem. Jesteś światłem dla Rubena.
Ursula żałuje, że Ben nie widział jej w najlepszym okresie.
Pod względem ciała. Przed dziećmi i działaniem grawitacji.
Ruben nie będzie mnie pamiętał. Sprzed...
To cię nie czyni gorszą matką.
Okej?
Może tylko matką z jednym okiem mniej.
Nie poddam się, Evo.
Zabiję go.
Ale robimy to dla Grace, pamiętasz?
I dla Blanaid.
Dlatego to robimy, prawda?
Tak, ale wszystkim nam będzie lepiej.
Zemsta jest toksyczna.
Łatwo ci mówić. Nie zrujnował ci życia.
Cudowny.
Tak.
Ból zakazanej miłości.
Nie może na niego patrzeć. A on jest bez reszty oczarowany.
Byłeś kiedyś zakochany?
Dworzanin nie mówi o takich sprawach. - Byłeś.
Byłeś w Paryżu na bieżąco z imprezami kulturalnymi?
Bardziej kręciły mnie targi staroci.
Powinieneś wpaść do mojego domu.
Mam stary rodzinny dom, pełen antyków.
Nigdy go nie opuściłaś?
Nie. Zestarzałam się w tym domu.
Musisz trzymać obraz na strychu.
Spierdalaj.
Przyjęłaś komplement jak prawdziwa Irlandka.
Moja matka...
Co? - To Ciaran.
Evo.
Hej. - O rany.
Co u ciebie? - W porządku.
Świetnie. - To dobrze.
Przepraszam. To moja...
To Nadia.
Hej. - Hej.
Chłopcy.
To Conor, a to jest Tom.
Cześć. Hej, jestem Gabriel.
Hej. - Hej.
Skończyliśmy warsztaty.
Musieliśmy wybrać ulubione obrazy i je namalować.
A twój?
To Nadzieja Williama Mackinnona.
Moja ulubiona.
Mojego taty też.
Tak.
Czas już na nas, prawda? - Tak, chciałam... Bo mamy...
Pa. - Pa.
Pa. - Pa, Evo.
Dawny chłopak?
Tak. Dawny.
Sprzed dziesięciu lat.
Trudno o nim zapomnieć?
Tak. Wiesz...
Poważny związek.
Mieliśmy założyć razem rodzinę i...
Co się stało?
Smutna historia. Nie jestem szczególnie płodna.
Nie... Nie poradziliśmy sobie z tym zbyt dobrze.
Chodź. Wypijmy skandaliczne ilości brandy.
Tak. - Tak.
Jebać kulturę. - Komu ona potrzebna?
Nie nam, sportowcom.
Pokaż mi je jeszcze raz.
Zgoda na pocałowanie bicepsów?
Chłopiec, którego uderzyłem, jest głupi.
Czemu jest głupi?
Powiedz.
Nazywał cię Cyklopem.
Więc broniłeś mojego honoru?
Nie?
Cyklop to mężczyzna.
Ma optyczny celownik, który może wszystko przebić.
Ty jesteś tylko mamą.
Z jednym okiem.
Nie... Mam celownik optyczny.
Stosuję go na dyrektorce Ní Mheara.
Działa?
W kółko przebijam się przez bzdury, które opowiada.
Więc jesteś supermamą?
Tak. Jestem.
Dzięki.
Gdy trzeci taksówkarz odwołuje, zaczynasz brać to osobiście.
Nie ma sprawy.
Nie chcę, żebyś się spóźniła.
Nie spieszę się.
Po co te nerwy? Chodzi o twoich rodziców?
Samochody są teraz dużo bezpieczniejsze.
Tamten wypadek nie musiał być śmiertelny.
A wasz ojciec był bezmyślnym kierowcą.
Mnie bardzo zależy na bezpieczeństwie.
Możesz się zatrzymać? Chcę wysiąść.
Chyba nie mogę.
Stój! - Nie, przestań!
Zatrzymaj się! - Nie. Puszczaj.
Strzał w dziesiątkę.
Mogłeś mieć rację co do lekcji tańca.
Było okropnie, Mammy?
Myślałam, że umiem tańczyć.
Myślałam, że poczuję...
To było...
Ale nie jesteś tancerką.
Jesteś królową.
To twoje królestwo.
Kiedy je opuszczasz, dzieją się złe rzeczy.
Potrzebujemy cię tu.
Muszę zapoznać się z tymi kontami.
Minęło tyle czasu, JP. Powinniśmy.
Spróbujemy jutro, Mammy.
Spróbujemy jutro. - Tak.
Czemu mieszkasz na łodzi?
Twoja łódź mnie kołysze.
Użyję twojej rury.
Grubsza niż rura, na której zwykle...
Nic ci nie jest?
Czekaj.
Może nie powinniśmy.
Nie szkodzi.
Hej.
O Boże.
Czekaj.
Chodzi o mnie?
Nie, nie. Jezu. O mnie.
Nie kręcą mnie kobiety, Evo.
Gdyby mnie kręciły, byłbym już w tobie.
No tak.
Dlaczego mnie zwodziłeś?
Nie zamierzałem.
Nie w ten sposób.
Naprawdę lubię spędzać z tobą czas.
Jesteś piękna. Dowcipna. Inteligentna.
Tak, ale gdybym... Gdybym wiedziała...
Gdybym tylko... - O nie.
To okropne!
Jak to? Nie. Jest świetnie.
Możemy być prawdziwymi przyjaciółmi. - Zamknij się.
Okej.
Czemu się nie wyoutowałeś?
To Irlandia, jest 2022 rok.
Jesteśmy ostatnio całkiem postępowi.
Wiem.
Lubię oddzielać życie prywatne od zawodowego.
Jebany but.
Żałuję, że też tego nie zrobiłam. Nie wiem, co sobie myślałam.
Nie idź. Zostań, proszę.
Tak mi głupio.
Mogłeś...
Mogłeś dać mi jakiś znak.
Wyciągnąć napis: „Jestem gejem”?
Nie. Ale cholerną... Tęczę.
Jakąś jebaną wstążeczkę z tęczą.
Medal.
Chodź tu.
Zapytałaś wcześniej, czy doświadczyłem zakazanej miłości.
Doświadczyłem.
Niejeden raz.
Bo każda była zakazana.
Dla mojej rodziny nic nie było...
Jak to się mówi?
Dopuszczalne?
Tak, zgadza się.
Mogłeś wybrać prostsze słowo.
Choćby „dozwolone” albo „okej”.
Przykro mi, że miałeś ciężko z rodziną.
O nie!
Zamrożę tych małych skurwieli.
Okej.
Oto i ona!
O co ta panika? - Nie ma paniki. Jesteśmy w grze.
Patrz, co zrobiła. Spójrz!
Poprawiłam cel i zamroziłam kulki.
Przebiję teraz jego grubą czaszkę.
Musimy wymyślić, jak je podmienić.
Skąd wiesz, jakich używają kulek?
Zadzwoniłam i odegrałam psychofankę.
Używają kalibru 68 i masek, nie mają kasków.
Dziura w jego głowie będzie na widoku.
Trzeba jeszcze ustalić parę szczegółów...
Tak, ale... Kulki się przebijają. To już coś.
Doszło do penetracji, Ojcze.
Musisz trafić w odpowiednie miejsce... - O Boże. Dam radę.
Nigdy nie ponoszę porażki, kiedy tak mocno czegoś chcę.
Zapytajcie Nory. - Powiedziałaś jej?
Jasne, że nie.
Kiedy już zaczniemy, znajdę spokojne miejsce,
podmienię kulki na te zamrożone...
i zastrzelę Kutasa.
Posłuchajcie.
Zrobimy to tak.
Ich regularna sesja to dwie drużyny przeciw sobie.
Donal z JP. JP będzie zachwycony. Chłopcy przeciw dziewczynom.
W drużynie A będą JP, Donal, Ursula i Grace.
Drużyna B: ja, Eva i Becka.
Urs, trzymaj Donala i Grace z dala ode mnie i od Evy.
Evo, weźmiemy JP na celownik.
Niech poczuje, że jesteśmy jego prawdziwymi przeciwniczkami.
A co ja mam robić? - Nie przeszkadzać.
Tutaj. - Chodźcie.
Na co czekamy?
Witajcie. Jestem Cyril, nazywają mnie Cyrilem Wiewiórką.
A to dlatego, że znam każdy metr sześcienny tych lasów.
Więc proszę, szanujcie je.
Poza tym lubię orzechy.
Zasada numer jeden: nigdy nie zdejmujecie maski.
Jeśli to zrobicie, wylatujecie.
Wszyscy zrozumieli?
Tak. - To dobrze.
Okej.
Specjalna prośba od solenizanta, który zorganizował własną niespodziankę.
Dziś zamiast dwuosobowych drużyn
zagramy w grę o nazwie „Zastrzelić króliczka”.
Zastrzelić co?
Jedno z was ma w kieszeni na piersi króliczą łapkę.
To ty, Mammy.
Będzie dobrze. To będzie świetna zabawa. Po prostu biegnij.
Jesteś dobra i szybka. Dasz radę.
Króliczku!
Masz dotrzeć z jednego końca toru przeszkód
na drugi tak, by cię nie trafiono.
Okej? Wszystko jasne? - Okej.
Wszyscy gotowi?
Tak.
Proszę za mną.
I co teraz?
Improwizujemy.
Ursula! Tutaj. - Becka, dawaj.
Ty i ja ruszamy za JP.
Teraz, Bibi. Póki jest tyłem do nas.
Dawaj!
O cholera.
Kurwa.
Co teraz? Bibi.
Za mną.
Okej.
Znalazłem cię, Mammy.
Patrzcie. Co za gnój.
Biegnij. Nie ukryjesz się.
Kutas.
Stój. Wracaj!
Nie zbliżaj się, Becko.
O cholera.
Nakieruj go tam.
Okej.
Hej! - Dobra, panowie.
Dajcie mi pięć minut i wszystko będzie gotowe.
Masz czysty strzał!
Bibi, zrób to.
Dawaj.
Pięć minut.
Dawaj!
Wezwijcie karetkę.
Nie ruszaj się. Zachowaj spokój. Tak. Po prostu leż.
Zachowaj spokój. - Trzymaj rękę wzdłuż ciała.
Jestem Donal, jestem ratownikiem. Ursula to pielęgniarka.
Zajmiemy się tobą. Okej. Nie dotykaj oka. To wszystko.
Tak. Oddychaj. - Głębokie oddechy.
Będzie dobrze. - Bibi.
Bibi.
Ktoś wezwał karetkę?
Co się dzieje?
Co się stało? - Nie krzycz, Mammy.
Oddychaj.
Co jest, kurwa.
Tak jest. Świetnie ci idzie.
Świetnie sobie radzisz, Cyril.
Zostań ze mną. Słyszysz?
Nie, nie.
OPARTE NA SERIALU „ZABÓJCZY KLAN”
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK