WCZORAJ NAPRAWDĘ DOBRZE SIĘ BAWIŁEM.
TAK? TAK.
PRZEJRZAŁAM CIĘ. CHCESZ SIĘ ZE MNĄ OŻENIĆ
Mówi komisarz Loftus.
Niestety nie mogę odebrać. Zostaw wiadomość po sygnale.
Co z tobą?
Człowiek się nie spodziewa, że oleje go komisarz Gardy.
Mieliście się rano spotkać. - Nie pojawił się.
Czekałem pod centrum handlowym w Dundrum jak frajer.
NIE MOGĘ SIĘ DOCZEKAĆ
Nie wydzwaniaj. Aż tak na ciebie nie leci.
Najmłodsza siostra. Guglowałem ją.
Nie rozstaje się z winem. Inny koleś na każdym zdjęciu.
Protesty w sprawie tamponów. Te klimaty.
Nie wiem, po co chcesz nękać tę kobietę.
Może się spłoszy i powie coś, czego tamte by nie powiedziały.
Nadszedł jej czas.
Dziwak.
CO TERAZ PORABIASZ?
Rozmawiając z nią,
skup się na kluczowych wskazówkach. Czyli?
Matt. - Co?
Unikanie imienia ofiary. Skomplikowane zdania.
Jezu.
Czemu bez przerwy to łykasz? Nic ci nie jest?
Przełyk mi płonie. - Jak u jebanego smoka.
Hej.
Pojedź potem do pubu, w którym był JP w nocy przed śmiercią.
Po co? - Powęsz trochę.
Poflirtuj z barmanką. Ustal, co robił JP i z kim rozmawiał, dobra?
Dobra. - Nie! Cholera!
No nie!
Jezu, stary. To przestaje być zabawne, wiesz?
Który numer mieszkania? - Otwarte.
To może być on.
Cholera. To Theresa.
Idź. Przejmij dowodzenie.
W porządku, kochanie?
Tak... to coś ważnego? Bo mamy...
Majonez? Cóż...
SIŁKA? SEKSI! JA MYJĘ PODŁOGI... NAGA ;)
Nie w pokoju, co nie znaczy...
W lodówce.
Później. Muszę kończyć.
Nie jesteś na siłce. - Jasne.
To jakaś niespodzianka? Zabierasz mnie do Paryża?
Becka. Garvey.
Przepraszam. Musiałem odebrać.
Thomas Claffin, Claffin Insurance.
Rebecca Garvey, jak sądzę?
Bracia od ubezpieczeń?
To zły moment? Możemy wrócić później.
Mamy kilka pytań o śmierć pani szwagra. To nie potrwa długo.
SIOSTRY NA ZABÓJ
Nasze kondolencje. - Dziękuję.
Matt, chciałbyś... - Nie.
Cholera.
Jak pani wie, ustalamy szczegóły dotyczące polisy Johna Paula.
Upewniamy się, że pani siostra Grace dostanie to, na co zasługuje.
Zmarły był pani bliski?
On był...
To znaczy nie byliśmy...
Był miły.
Tak?
ŚWIETNE NOWE PROFILOWE
Siostry mówiły co innego.
Mycie podłóg?
Co mówiły? - „To kutas”. „Jest miły”.
Jak to jest, Rebecco? - Właśnie. Jak?
Becko.
Wiecie, jak to jest z rodzinami. Są...
Jakie?
Skomplikowane.
A więc masaże?
Co z nimi? - Ma pani dużo pracy?
Tak, mam masę roboty.
WISZĘ CI DRINKA...
Ma pani własne studio? - Chwilowo nie.
Nie? Rodzina nie wspiera pani pracy?
Owszem.
Ale nie ma pani studia. Po prostu... Przyjmuje pani klientów tutaj?
Zaraz, chwila.
Miała pani kiedyś kłopoty finansowe?
Jak każdy. - Nie mogła poprosić pani sióstr o pomoc?
Nie zawsze można polegać na ludziach. - To prawda.
Mają takie ładne domy i nikt pani nie wsparł?
Musicie iść. Mam klienta, a wam nie wolno tu być.
Wyjdźcie. - Dobrze.
Proszę nie opuszczać kraju. - Zrobię, co zechcę.
Na własną odpowiedzialność.
Dziękujemy.
Cholera, Matt.
Nie wiedziałem, że cię na to stać.
Naprawdę ją zdenerwowałeś.
Ładna dziewczyna. Piękne oczy.
Ale zimna. Jak jaszczurka.
Mam...
Cholera!
Muszę ci coś powiedzieć.
Znam ją. Beckę Garvey.
Spotykaliśmy się.
Co? To ona w kółko do ciebie dzwoni i pisze?
Tak.
Stąd wiesz o jej problemach finansowych?
Rodzina ją zawiodła.
To mógł być JP. Może coś obiecał i ją zawiódł.
Nie wiem. Dużo straciła.
Co dałoby jej... motyw, Matthew!
Nie chcę o tym rozmawiać, dobra? Sprawa zamknięta.
Czy ona... - To nie moja sprawa.
Hej.
Kurwa!
Cholera!
Zwolnisz trochę?
Czemu nie odpowiadasz?
Nie chcę już rozmawiać o Johnie Paulu, okej? Wystarczy.
Musimy.
Oscar nie żyje, Bibi. Nie zrobił nic złego.
Był dobrym psem.
Wiecznie mu stał i na wszystko szczał.
Wokół ciebie, przerażająca suko.
Może tam oddychać?
Chyba tak.
Halo?
Tak, kotek wszystkich uszczęśliwi.
Nie JP.
Urs ci odpisała?
Nie. - Nie?
To nie w jej stylu. Zadzwoń.
Co powiedziałaś Bece? - Nic.
I nic jej nie powiem.
Nie chcę jej mieszać.
Oczywiście. Spieprzyłaby to.
Nie odbiera. - Nie dlatego.
Po prostu nie poradziłaby sobie z tym.
Możemy przyspieszyć?
Poruszamy się tak wolno, że serce mi stanęło.
Co? Myślałam, że idziemy na spacer.
Myślałam, że to spacer. Bibi.
Daj spokój, leniwa suko. Spóźnimy się!
Idę po samochód.
Każdy masażysta uczyłby praktykanta,
który opłacałby pensję masażysty
ze swoich opłat szkoleniowych.
Prosto z piekarnika. Przepraszam.
Wszystko rozpisałam, ustalilibyśmy też oprocentowanie.
Coś lepszego niż z banku.
W tych na dole są morele.
Pracujemy, kochanie. - Dzięki, Grace.
Dziękuję. - Przepraszam.
Pożyczka, o którą proszę, jest bardzo skromna,
zwłaszcza w kontekście takiej przestrzeni w takiej lokalizacji.
Czyli wreszcie dorastasz.
Wiem, że wszyscy uważają mnie za czarną owcę rodziny,
ale zrobię to. Strona internetowa jest prawie gotowa.
I mam same świetne recenzje.
Prawie wszystkie.
I udało mi się pomóc twojej mamie. - Co?
Nie ma sprawy. Z jej biodrem jest już lepiej.
Mamy profesjonalistkę na wezwanie.
Miło było jej pomóc. - Musisz skupić się na pracy.
Będziesz zajęta.
Czyli... - Jak brzmiał ten cytat?
„Skoro i tak myślisz, mierz wysoko”.
Mierzysz wysoko? - Tak! Więc...
Więc? - Wchodzisz w to?
Wchodzę. Pewnie. - Jak fajnie.
To takie ekscytujące.
Hurra!
Boże. Słodkie. Szybko! - Musicie być razem.
Patrzcie, kogo przyniosły.
Pokaż się!
Od ciotek. Pomyślałyśmy, że po tym,
co stało się z Oscarem... - Chwileczkę.
Mogłyście zapytać. - Nie możecie wpadać...
Koty to bułka z masłem, JP. Same się sobą zajmują.
Proszę, John, możemy? - Te łapki.
Proszę, tato. - Możesz go zatrzymać.
Słodki.
Dzięki, tato. - Hej!
Dzięki, ciociu Evo i Bibi.
I ciociu Becko.
Idę biegać. W końcu.
Nie trenujcie ze starcami.
Uważaj.
Pa.
Nadrobimy. - Dzięki, kochanie.
Nazwę go Harry. Jak Harry Styles.
Chodź. Zobacz swój nowy dom.
Tak. Chodź, Harry.
Twoja najmłodsza siostra błagała mnie na kolanach o pieniądze.
A ty wyrzucasz kasę na koty, o które nikt nie prosił.
Ten kotek kosztował dziewięć euro.
Widzimy się w pracy na quizie.
Nie mogę się doczekać.
Traktuj to poważnie, to Gerald potraktuje cię poważnie.
Uczciwie zawalcz ze mną o ten awans.
Chuj.
Zostaw.
Znów JP. Jezu.
Czego chce? - Nie wiem,
ale nie mam dziś czasu na to gówno.
Widzimy się rano.
Pa, dzieciaki. - Pa.
Kocham was. - My ciebie też.
Okej...
Tu Roger.
Na litość boską.
Przepraszam, że od tej strony.
JP nie słyszał, jak pukałem do drzwi.
Ale cuchnie. - Małże brzytwy.
Niezbyt ładna nazwa, oby wam smakowały.
Jesteś taki miły, Roger.
Becka, powiedz mu.
Otwieram studio masażu. - Gratulacje.
Wiecie co? Gracie jest taka urocza, że mogłaby przyjmować klientów.
Co to jest?
Opowiadałyśmy Rogerowi o twojej inwestycji.
To nie jest zły pomysł.
Od lat nigdzie nie pracowałam. Nie znałabym żargonu.
Nie ma żargonu.
Witasz klientów. Ogarniasz wizyty.
Byłabyś wspaniała. Amazing Grace.
Jak piosenka.
Sama nie wiem.
Co o tym myślisz, John Paul?
Grace zajmuje się domem.
Jasne. Zostawię was już.
Jadę na weekend z moją grupą kościelną.
Baw się dobrze.
Dziękuję. - Dzięki za małże.
Nie ma sprawy.
ROGER MULDOON GRUPA KOŚCIELNA
„SKUP SIĘ I LŚNIJ” MŁODZIEŻOWA GRUPA KOŚCIELNA
GOŚĆ ZAŁÓŻ KONTO
IMIĘ: OSCAR WIEK: 10
JESTEM OSCAR
WITAJ, OSCAR. JESTEM ROGER
Mam czasopismo medyczne z biblioteki.
Jeśli przetniesz aortę, umierasz w ciągu 90 sekund, więc...
Chryste, Bibi. Nie chcę zgłębiać tajników duszenia garotą.
Czemu?
Bo to... To się nie wydarzy, okej?
To była chwila szaleństwa. Dwie chwile szaleństwa.
To wszystko. Koniec.
Prawda, Urs?
Urs?
Mówiłam, że ta sprawa z Johnem Paulem...
Chryste! Przestańcie o nim mówić. Nie chcę więcej słyszeć jego imienia.
Nie wierzę, że jestem współwinna usiłowania zabójstwa. I na co mi to?
Do CV. - Spierdalaj, Bibi.
Wróćmy do klasyki!
Już zaczęłyście. Nie wiedziałam, że się spotykamy.
Niemiłe. - Nie, to nie tak.
Bibi czekała na Norę, a Urs...
Chciałam pokazać wam próbki farb, bo...
Podpisałam umowę najmu mojego studia!
Halo? - Więc JP dał ci pożyczkę?
Tak. Wierzy, że mogę to zrobić.
To pogadaj z nim o farbach.
Wiecie co? Nie wiem, czemu dostaję więcej wsparcia od JP niż od was.
Nie wierzycie we mnie? - Wierzymy...
To o co chodzi?
Tajne pogaduszki beze mnie?
Kupowanie Blanaid kotków?
Martwimy się, że za dużo od niego bierzesz.
Bywa bardzo...
Zły. - ...zawodny.
Podoba mi się ten róż.
To twój kolor i pasuje ci do karnacji.
Świńskiej karnacji. - Spadaj.
Przestańmy. Uczcijmy to.
Wypijmy za... twój biznes.
Dobrze? I za studio.
I za ciebie. - Za biznes i Beckę.
Za biznes i Beckę. Sláinte. - Sláinte.
Urs, milczysz jak zaklęta. Ciarki mnie przechodzą.
Nie milczę. To hormony.
Chętnie się zabawię i pogadam z siostrami.
I napiję. Bardzo chętnie się napiję.
To dawajcie. O czym pogadamy? Jakie są ploteczki?
Prześpisz się ze swoim facetem?
Co? - Z Gabrielem.
Nie wiem. Trudno odczytać te sygnały.
Po prostu go przeleć.
Bo to takie proste, co? - To naprawdę proste.
Jesteś laską. Zasługujesz, by ktoś cię przeleciał.
Niech Gabriel cię przeleci.
Idę. - To mój...
To prawdziwy szampan, Becka.
Ze wszystkiego mnie wykluczasz. Zabieram szampana.
Coś za coś.
Słuchaj. Nie bądź...
Becka.
Myślicie, że powinnam?
Przelecieć? - Zaprosić na randkę.
Pewnie nie. - Czemu?
Boże, dzięki za doping.
Dziękuję!
GRACE, DZIĘKUJĘ ZA WSPARCIE TWOJE I JP.
Idę!
A na tym zdjęciu John Paul miał zaledwie 12 lat.
To jego żaba.
John Paul kochał żaby.
Nadawał im imiona, a potem topił je w mleku.
Znalazłam siedem szklanek mleka z martwymi żabami pod jego łóżkiem.
George.
Nie wypychał płazów.
Uważał, że żaby są wulgarne.
Ale twój brat kochał żaby, Lauro.
Becka.
To jest Laura?
Przepraszam. To moja córka.
To jej najlepsze ogrodniczki.
I jej kot Miso.
Ale ona odeszła.
Ale wróci? Tak jak George?
Obawiam się, że Laura już nie wróci.
Przykro mi, Minno.
Chce mi się sikać jak koniowi wyścigowemu.
Co do cholery, JP?
Tak wyglądają twoje sesje?
Jezus Maria.
JP.
Urocze popołudnie.
Mówiłeś, że ma już fizjoterapeutkę, ale...
To nie problem. Po prostu nie chcę płacić podwójnie.
Tak tylko gawędziłyśmy. Lubię ją odwiedzać.
Ja też.
Zostawię was.
Pa, Min!
Na litość boską.
WIELKA KSIĘGA ZABAWNYCH QUIZÓW
Patrz.
„Gin później?”. „Ma ktoś ibuprom?”.
„Wykrwawiam się tu”.
Wykrwawiam?
Jezu, potrzebujecie księdza.
Rozmawiacie czasem o powieściach? O polityce?
Musisz przygotowywać się do quizu, Grace.
Miesiączki i gin nie wystarczą.
Będę przygotowana. To tylko pogaduchy z siostrami.
Czasem jesteśmy przytłaczające.
Od dawna nie widziałam Becki tak szczęśliwej.
Nie zawiedzie cię. Szybko odda pieniądze, tak jak obiecała.
Nie mogę dać Bece pieniędzy.
Co?
Czemu nie? - Nigdy nie powiedziałem, że to zrobię.
Musiała źle zrozumieć.
Musi sama budować swoje życie, nie?
Ale myślałam, że...
Mówiłeś...
Podpisała umowę, JP.
Widocznie ktoś inny jej pomógł.
Ma w końcu masę znajomości.
Nie, powiedziałeś, że jej pomożesz.
Byłem jej mentorem.
A ona źle zrozumiała.
Zajrzysz do niej i dasz jej znać, że coś pomyliła?
Jesteś w tym dużo lepsza.
Dziękuję.
Nie mogę.
To wiele dla niej znaczy.
Wykorzystuje twoją dobroć, Mammy.
Źle mnie zrozumiała.
Masz ładną fryzurę. Wejdź.
Gorąca czekolada ze Starlings z odrobiną chili, tak jak lubisz.
Jesteś aniołem.
Nie możemy dać ci pieniędzy.
Jak to?
JP...
Nie możemy sfinansować studia masażu.
Pożyczki nie będzie.
Nie rozumiem. Dlaczego? Co się stało?
JP twierdzi, że nigdy nie obiecywał ci pomocy finansowej.
Słucham?
To była raczej konsultacja.
Czy ja coś brałam?
Byłaś przy tym, Grace. Wiesz, że był za.
Jutro spotykam się z agentem, żeby zapłacić drugą ratę.
Pierwszą ratę zapłaciłam kartą kredytową z wysokim oprocentowaniem.
Becko, proszę.
Musi mi pomóc. Musisz z nim porozmawiać.
Słuchaj, nie wiem...
Możemy ci pomóc w inny sposób.
Moglibyśmy... - Jestem spłukana! Podpisałam umowę!
Nie potrzebuję, żeby masował klientów. Potrzebuję pieniędzy.
Tak mi przykro.
Czemu kazał ci to przekazać?
To jakieś szaleństwo.
To jest porąbane, Grace.
Nie wydaje ci się, że to strasznie dziwne...
Myślę, że to zwykłe nieporozumienie.
Fergal!
Fergal Loftus.
Co to za klaun?
Thomas Claffin. Byliśmy wcześniej umówieni.
Czekałem pod Claire's Accessories przez 55 minut.
Nie przyjechał pan.
Wezwano mnie do potrójnego morderstwa w Dalkey.
Przepraszam, że pan czekał.
Przeprosiny przyjęte. Możemy przejść do rzeczy?
Fergal gra w golfa, agencie. - Nie mówiłem do ciebie.
Jeśli chcesz rozmawiać, dzwoń do mojego biura.
Ludzie się gapią. To nie jest strój na golfa.
Okropnie nakłamałem recepcjonistce,
żeby się tu dostać,
więc nie odejdę, póki nie powiem tego, co mam do powiedzenia.
Chryste. Proszę się pospieszyć. - Dobrze.
Pożar chaty. Wypadek pod hotelem.
Zbyt wiele roszczeń. Zbyt wiele przypadków.
Nic nie zrobię bez realnych dowodów.
I odpowiednich procedur.
Mówiłem, wdowa podpisała.
Chce tego. Dlaczego pan nie?
Czemu miałaby się na coś takiego skazywać?
Ekshumacja i autopsja ciała to koszmar dla rodziny w żałobie.
Czemu to podpisała?
Najwyraźniej czuje, że coś jest nie tak.
Coś jest nie tak.
Zakładam, że lokalni Gardaí nie znaleźli niczego podejrzanego.
Nie dokładnie, ale oni nie mają...
Nie.
Nie będę ekshumował ciała,
ilekroć firma ubezpieczeniowa nie chce wypłacić polisy.
Z tego, co widzę, niczego pan nie ma.
Dacie wiarę?
Powiedział recepcjonistce, że porwano jego córkę.
Nawet nie ma butów do golfa.
UWAGA PIŁECZKI GOLFOWE
Tom.
Możemy wracać do domu? Zaczynasz trochę przesadzać.
Leci!
Byłeś w ogóle w tym pubie?
Jakim pubie?
Jezu. W pubie.
Miałeś sprawdzić, czy JP tam był tej nocy, kiedy zginął.
A, no tak. Byłem. Rozmawiałem z barmanką.
JP zjadł wszystkie darmowe kanapki,
trzymał się na uboczu i próbował się targować.
To wszystko. - Czyli nic. Znowu!
Jezu, nie dam już rady.
Możemy po prostu przestać.
Ogłosić upadłość i zacząć od początku.
Przestać? Nie da się.
Nie przespałem nocy od wielu tygodni.
Nie słyszę, co mówi do mnie żona.
Słyszę tylko: „Nie zniszcz nam życia!”.
Nie zepsuj tego!”. - To niepotrzebne. To szaleństwo.
Słuchaj, Matt.
Co?
Nie dam rady zrobić tego sam.
Hej...
Nadal z nią gadasz? - Nie.
Nie wtrącaj się. - Potrzebujemy informacji.
Doszedłem do ściany, a ty możesz mi pomóc ją wyburzyć.
Proszę, nie proś mnie o to.
Dopiero ją poznałeś. Jestem twoim bratem.
Mam wykorzystać Beckę, żeby dorwać jej siostry?
Nie. - Spójrz na mnie.
Jestem zdesperowany.
Pomóż mi.
Przepraszam!
Cześć, Blanaid!
Blanaid! Cześć!
Dobra. Powinnam...
O rany. Pięść w górze.
Zadowolona? Dobre wieści? - Nie. Zrobiłam to z rozpaczy.
A do tego ironiczna. Cudownie.
Przepraszam.
Proszę.
Dziękuję.
Dzięki mnie firma oszczędziła 50 tysięcy na transakcji z Hendersonem...
Gerald przybił mi piątkę.
Nie trafił i było niezręcznie,
ale jeszcze nigdy tego nie robił. Więc jestem żyletą, Gabriel.
Owszem. Jesteś genialna.
Chodźmy na lunch. - Tak?
Tak.
Widziałam wczoraj, jak piłeś z kranu na trzecim piętrze.
Ta woda jest żółta, ewidentnie nie wiesz, co robisz.
Ktoś musi ci pokazać, jak to wszystko działa. A konkretnie puby.
Dobra. Nie będę protestował.
Tak? - Odbiorę cię przy biurku o 12.30.
Okej. Ekstra...
O Boże.
Becka. Zaprosiłam go na randkę.
Powiedziałam to. Jak kobieta w reklamie.
Więc idziemy na randkę.
Jest tak przystojny, że trudno się skupić.
Nie. Schrzaniłem to.
Okej. Czekaj.
Bez uśmiechów.
Okej.
Co?
Nie wierzę, że JP jest mężem twojej siostry.
No tak. Przykro mi. - Tak.
Nie mógłbym słuchać rasistowskich, mizoginistycznych bredni
z jego wąskich ust również w dni wolne.
Przepraszam, wyrwało mi się. To twoja rodzina.
Ten człowiek to nie jest moja rodzina.
Wiesz, że toalety na pierwszym piętrze są teraz neutralne płciowo?
Tak. - No więc on ukradł kabinę.
Co takiego?
Co?
Zrobił małą tabliczkę na jednej z kabin:
„Tylko mężczyźni. Kabina JP Williamsa”. - Boże.
„Nie wchodzić”.
Nie wierzę! - Tak.
Ktoś zdjął tę tabliczkę, ale co to jest, do cholery?
Tym małym markerem.
Toaleta Johna Paula.
Tak.
Nie wiem, czemu się śmieję.
Prosił każdego faceta w biurze,
żeby był jego partnerem na quizie.
Powiedziałem, że wolę być z tobą.
Tak.
Jestem w parze z moją siostrą.
Przykro mi.
Zostałeś sam z JP.
Wolałbym przelizać się z autobusem.
O rany. - Dobre, co?
Tak. - Tak!
Jakaś dziewczyna powiedziała tak w sklepie.
Słodkie.
Masz najlepszy śmiech, jaki słyszałem.
Przestań. - Nie.
Siostry mówią, że brzmię jak cofająca furgonetka.
Jak co?
Jak...
Jak furgonetka. Cofająca furgonetka.
Kochanie, czemu...
Co?
Bla, olałaś mnie dziś w mieście.
Nie zauważyłam cię.
Nie? - Nie.
Dobra, widziałam cię.
Wiem. Wiem, że mnie widziałaś.
Możesz wstać, mamo? Proszę.
Czyszczę podłogę w łazience. Ktoś musi to robić.
Nigdy nie stoisz prosto!
Stoję. - Nigdy niczego nie robisz!
To nie do końca prawda. - Mama Sadie tańczy na rurze.
Ma niesamowicie silne mięśnie.
Mama Donnchy jest prawniczką walczącą o prawa człowieka.
Ratuje ludzkie życie swoim mózgiem.
Ty w kółko siedzisz w domu.
Ała.
Nie mówię, że jesteś bezużyteczna. - To dobrze. Jak miło.
Miałaś pracować dla cioci Beck.
A teraz się poddajesz?
Przepraszam.
Nie chciałam... - W porządku.
Boże, przepraszam! Okej?
Co?
Ursula!
Jezu!
Przynieś mi but, kochanie.
Hej. - Co ty robisz? Nie biegasz.
Tak. Nie. Nie biegam.
Durny sposób spędzania czasu.
Pijesz? Jest dopiero pora lunchu.
Moje życie legło w gruzach.
Co się stało?
John Paul.
Okłamał mnie, Ursulo.
Nie da mi pieniędzy.
Czerpał jakąś perwersyjną przyjemność
z patrzenia, jak staję na głowie, by mu zaimponować?
Kutas.
Urs?
Co się dzieje?
Zdradziłam Donala.
O Boże. Kiedy?
Zeszłej nocy?
Nie. Nie zeszłej nocy.
To kiedy?
Donal jest taki kochany.
To nie pomaga.
To kiedy to zrobiłaś? - To trwa już jakiś czas.
Dość długi.
Cholera.
Kto o tym wie?
Eva i Bibi.
Czyli wszyscy poza mną.
I Grace. Nie chciałam nikomu mówić. Nie do końca o to chodzi.
Wszyscy wiedzą o tej wielkiej rzeczy, a ja znów jestem poza tym?
Nie. Nie dam rady.
O Boże. Nie bądź taka samolubna.
Serio? A to dobre.
Przepraszam.
Przepraszam. Jestem okropna.
Przepraszam.
Nie jest tak źle.
Donal nie wie. Możesz to naprawić.
Nie tylko o to chodzi.
Jest coś jeszcze.
Chodzi o Kutasa.
Okej.
Doroczny quiz w pubie Fisher & Co
nieuchronnie zmierza ku końcowi.
W ostatniej rundzie musieliśmy powiedzieć papa, au revoir, adieu
wspaniałemu Gabrielowi.
Niech wszyscy powiedzą „oo”. - Au revoir.
Ubóstwiam go...
I jego nieciekawej partnerce.
Ale kolejna runda to: „Rozpoznaj piosenkę”.
Tak! Jestem w tym świetna. Przysięgam.
Skup się. - Jedno...
zanuci piosenkę. Bez słów! - Gorąco.
A drugie ją odgadnie, okej?
Zdecydowanie okej.
Dawaj, Gracie!
Tylko... - Gotowa?
...dwie drużyny... - Tak. Jestem skupiona.
...zostały na placu boju.
Piękne Bibi i Eva, i oczywiście JP oraz wspaniała Grace.
Ale wszystko rozstrzygnie się w tej ostatniej rundzie.
Evo, jesteś gotowa? - Jestem.
Oto piosenka.
Okej. Mogę... - Oto mikrofon.
Dobra. - Zanuć tę piosenkę!
Z tyłu nie słyszymy!
Tylko odchrząkuję. Okej.
Gotowa? - Tak.
Frank Sinatra!
„Dirty Old Town”.
Tak!
Bosko. Gratulacje. Dobra robota. - Dziękuję.
Twoja kolej, piękna. Gotowa?
Zaczynamy. Tak. - Oto twoja piosenka.
Weź mikrofon. Zanuć piosenkę!
Znasz ją. To będzie banał. Zaczynamy.
Britney Spears!
Boże.
Zamknij się.
Znasz ją?
Drugi wers. - Pomyśl o naszym weselu.
Może inny wers? - Posłuchaj.
Dawaj, JP!
No dawaj, Grace! Nikt tego nie zgadł!
My zgadłyśmy. - Wszyscy zgadliśmy.
Zaśpiewaj to, Grace.
Zaśpiewaj, na miłość boską!
Czas minął.
Zwyciężczyniami są piękne Bibi i Eva!
Nie bawiliśmy się tak od ostatniego quizu.
Co to, do cholery, było? - Zaśpiewałam prawie całą piosenkę.
To było żałosne.
Ośmieszyłaś mnie.
Chcesz jeszcze? Wiem, że kochasz gównianego...
...szampana. - Tak.
...tandeciarzu.
Nagroda pocieszenia.
Miło dać dziewczynom wygrać.
W porządku?
Tak, martwię się trochę o Evę. To jej siódmy gin.
Siódmy? Jezu.
Nie chcę zawracać jej głowy,
ale wolę wsadzić ją do taksówki, zanim zacznie żałować.
Nadchodzą kłopoty.
Muszę z tobą porozmawiać.
Witaj. - Zamówmy ci 7 Up.
Nie chcę pić. Chcę porozmawiać. - Słucham?
Albo pogadamy tutaj, jeśli chcesz.
Siostrzane problemy. Wybacz.
To moja praca. Nie bawimy się z moją pracą.
Nigdy, Rebe...
Jesteś chory.
Mów ciszej.
Ostrzegam cię.
Ty jebana gnido! - Ostrzegam cię!
Stul pysk!
Hej! Co jest, kurwa? Puszczaj ją!
Jesteś gnojem! - Ja tylko...
Próbowałem ją uspokoić. - Dość.
Becka, zamówmy ci drinka.
Ona nie potrzebuje drinka. Jest wrakiem. - Nie jestem wrakiem. Jestem wściekła.
To nie znaczy, że jestem szalona, pijana czy rozhisteryzowana.
To znaczy, że jestem wściekła!
Okej, B.
Nie wiesz, co on zrobił. Nie broń go, nienawidzisz go!
To ja zawsze mówiłam, że jest w porządku, ale nie jest.
To, co zrobił Urs, jest chore!
Proszę... nie tutaj.
Możesz iść. - Dzięki, cyklopie.
Co się dzieje? - Próbuje nas zniszczyć.
Musimy wezwać policję. - Co się stało?
Nigdy nic z takimi rzeczami nie robią.
Nie możemy siedzieć bezczynnie! - Co on zrobił?
On...
Chyba sama powinna wam powiedzieć.
Zrobiłam to zdjęcie dla Bena.
Ale wysłałam je na numer JP.
Co?
Zapisał się jako „Ben” w moim telefonie.
Napisałam mu: „Ta cipka jest twoja”.
Jezu! - To cytat z książki.
Nieważne, skąd... Po prostu...
Wiem, nie powinnam zabawiać się z Benem
za plecami Donala. Byłam słaba.
Czemu to mówisz? To nie...
Słuchaj, Ursulo Garvey.
Tu chodzi o tego zboczonego kutasa.
Okej? To jego wina!
Ogólnie wysyłanie zdjęć cipki jest niebezpieczne.
Nic nie jest zaszyfrowane. - Nie zawstydzaj jej.
To twój srom i możesz z nim robić, co chcesz.
Ma rację.
To prawda. Ma.
Nie daję już rady.
Nie wiem, co on jeszcze wymyśli.
Nie mogę spokojnie spędzać czasu z dziećmi.
To... Co zrobimy?
Pozwolimy na to?
On rujnuje ludziom życie! Kurwa, powinien gryźć ziemię!
Cóż...
Bibi! - Nie, przepraszam.
Dręczył Ursulę.
Obiecał mi pożyczkę, a potem mnie spławił.
Kompletnie mnie wychujał.
A Grace jest ostatnio taka zagubiona.
Pozwala mu pisać na nowo rzeczywistość.
Kiwa tylko głową: „Naprawdę? Przykro mi, źle zrozumiałaś”.
Zostańcie tu.
Dokąd ona idzie?
Podejdź do drzwi.
Eva. Co za miła niespodzianka.
Hej! - Nie!
Nie.
Dawaj to! - Nie!
Dawaj to!
Ty wariatko!
Masz je gdzieś zapisane? Zapisywałeś gdzieś to zdjęcie...
Hej!
Hej. - Ciocia Eva.
Co tam? Jest strasznie późno.
Myślałam, że zostawiłam... Że zapomniałam tu klucze, więc...
Idiotka. Ale pomyliłam się, więc już lecę.
Widzimy się w czwartek, prawda?
Do kina. - Tak.
Okej, kochanie. Pa. - Pa.
Pa.
Kurwa.
Chcę w to wejść. Chcę pomóc.
Nie.
Nie ma opcji. - Wykluczasz mnie, Evo.
Nie zachowujesz się jak moja mama, siostra czy przyjaciółka.
Nie szkodzi. Nie przestanę cię chronić...
Nie chronisz mnie! - Bo to moja rola!
Izolujesz mnie. - Nawet nie wiem, czemu muszę...
To, co robimy, jest bardzo, bardzo złe.
Nie jest.
Chodzi o przetrwanie.
Ktoś nie wyjdzie z tego cało.
I to nie będę ja.
I na pewno nie będzie to żadna z moich sióstr.
Dopuść mnie do tego.
Okej.
JESTEM POD TWOIM BIUREM. PRZYBYWAM W POKOJU.
MOŻEMY POGADAĆ?
No chodź.
Muszę przynieść Theresie jedzenie.
Tak... Ona znów napisała. Daj mi chwilę.
Zaraz będę.
Rób, co musisz.
Proszę. - Przepraszam.
Dzięki, że mnie wpuściłeś.
No co? Teraz po prostu... Śledzisz mnie?
Chciałam to wyjaśnić.
Uważasz mnie za jakąś kłamczuchę, a to nieprawda.
A czego się spodziewasz? Skłamałaś.
To nie kłamstwa, tylko nieporozumienia.
Nie wiedziałam, że jesteś Claffinem. - Nie wiedziałem, że jesteś Garvey.
Informacje zostały zatajone.
Nie podałam ci nazwiska, to wszystko.
Powiedziałeś mi, że jesteś basistą. - Jestem...
Jestem.
Ubezpieczenia to twoje hobby? - Nie znoszę kłamstw.
Nie znoszę zaborczych mężczyzn. - Nie jestem zaborczy.
Staram się nie być.
Nie chcę się z tobą kłócić.
Nie?
To co tu robisz?
Czemu wylałeś na siebie pół butelki Joop, zanim mnie wpuściłeś?
To nie Joop. - To na 100% jest Joop.
Okej, to Joop.
Musisz iść, Becko.
Wiem, że tego chcesz. - Nie mogę tego zrobić.
Nie będę błagać.
Matt.
Przepraszam. Nie. Musisz iść.
OPARTE NA SERIALU „ZABÓJCZY KLAN”
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK