Mammy?
Mammy.
Przepraszam.
Musiałam zasnąć.
- Znów śnił ci się pożar? - Tak.
No wiem, wiem.
Mogłaś mnie stracić.
Ale nie straciłaś.
- Nie straciłam. - Nie.
- Bóg ma dla ciebie inne plany. - Mam nadzieję.
- Nastaw wodę. - Dobrze.
Dobrze, że nie wstawiliśmy tam nowych szafek.
Tak.
Trzeba zawalczyć o odszkodowanie. Mogłem zginąć.
- Mogłem… - Cicho.
Dziewczyny są na Forty Foot.
Kiedy one mają na to czas?
- Ursula ma troje dzieci. - To inne kobiety od ciebie.
Nie stawiają rodziny na pierwszym miejscu.
Taka jest prawda.
Powinnaś być z tego dumna.
„Największym osiągnięciem jest bezinteresowność”.
To bardzo piękne. Gdzie to usłyszałeś?
Na Moonpig.com.
Przekonasz się, że Ursula znajduje dla siebie czas.
Jest dziś bardzo cicha.
Cóż, ja nie jestem. Musimy pogadać.
Tak, wiem. Nie teraz.
- Hej. - Hej.
Nie wiedziałam, że przyjdziesz. Nie odpisałaś.
Nie wiedziałam, że na odmrażanie tyłka obowiązuje RSVP.
Ciociu Becko, mam coś!
To chyba krab.
Dajcie mi dwie minuty i do was przyjdę.
O czym rozmawiałyście?
O co pytałaś Evę?
O co…
Idziesz w sobotę do Grace na poszukiwania jajek wielkanocnych?
No tak. Nie.
Nie mogę, przygotowuję niedzielny obiad.
Też nie mogę. Odwiedzam jej teściową. Podliżę się Johnowi Paulowi.
Obrzydliwy obraz.
Poproszę o pożyczkę na studio.
Czemu chcesz to zrobić?
Ty nie możesz mi pomóc.
Nie mogę w tej chwili. Daj mi parę miesięcy.
Oferta zniknie za parę miesięcy.
Zrobię jego matce fizjoterapię biodra.
Dowiodę, że jestem dobrą inwestycją. To jak udział w koniu wyścigowym.
- Albo w gołębiu. - Nigdy nie da ci tej kasy.
To poproszę Grace. Jest w połowie jej.
- No co? - Jesteś po prostu naiwna.
- Jest głupia. - Zamknij ryj.
Grace nie ma własnego konta. Do zakupów korzysta z Monzo.
Mamo, możemy wejść do wody?
Zaczekajcie na ciocię Beckę.
Próbujesz się mnie pozbyć?
Powiedziałaś, że z nimi wejdziesz.
Znaleźliście kraby?
Hej. W porządku?
- Wszystko okej? - Tak. Jestem po prostu spóźniona.
Podrzucicie Davida do domu?
Donal będzie cały dzień. Dzięki. Na razie.
Dzięki, że spytałaś. Pomyślę, jak to się ma do moich planów.
Nie ma sprawy. Możesz na mnie liczyć.
To jakieś jaja. Co jest nie tak z tą rodziną?
Kiedy znów spróbujemy zabić Kutasa?
Bibi.
Nie poddam się po jednej wpadce.
Wpadce? Wysadziłyśmy ich dom.
Ale nie wysadziłyśmy jego.
KĄPIELISKO FORTY FOOT
Można zginąć na wiele sposobów.
Zdarzają się nieszczęśliwe wypadki.
Myślałam o czymś w pracy. Wypadku przemysłowym.
Pracujemy w firmie architektonicznej.
- Co zrobimy? - Ciociu Evo?
- Potniemy go papierem? - Mamy kraby.
Taras na dachu? Schody pożarowe?
Nie zrobimy nic takiego.
Jeśli mamy to powtórzyć, to z trucizną.
Jak normalne kobiety.
SIOSTRY NA ZABÓJ
Matt? Wykorzystamy to, co ustaliliśmy w hotelu,
by wywrzeć presję na kolejną siostrę.
Zobaczymy.
Mam kontakt do komisarza z Malahide.
Tata wysyłał mu co roku kosz prezentowy. Nie wiem czemu.
Pewnie zakład, który zaczął się lata temu na wyścigach psów.
Pewnie dymał jego żonę.
Poprosimy o zgodę na autopsję.
To… Nie ma na to szans.
Serio? Przekonajmy się,
bo jestem przekonującym skurwielem.
Co?
Wybacz, jesteś groteskowy.
- Co robisz? Odbierz. - Nie odbiorę przy tobie.
Jezu. I to ja jestem groteskowy?
Halo. Tu Matthew…
Matt, miło cię słyszeć.
Hę?
Właśnie wychodziłam. Co mogę dla ciebie zrobić?
To ty dzwonisz. Co się dzieje?
Nie, nie. To niegrzeczne.
Powiedzmy, że zadzwoniłeś, żeby powiedzieć mi…
To ty dzwonisz… Ty.
Że cudownie było mnie zobaczyć zeszłego wieczoru.
Miło było cię zobaczyć.
Naprawdę fajnie mi się z tobą rozmawiało.
Po prostu… pomyślałem…
Chcesz umówić się na randkę, żeby mnie znów zobaczyć?
Tak, dobra. Co robisz później?
Jestem wolna jak ptak.
Napisz mi gdzie i o której.
Nie wkładaj tej ciasnej marynarki. Dzięki za telefon.
Świetnie, że odebrałeś jak dorosły chłopak,
ale zetrzesz z twarzy ten durny uśmieszek, zanim otworzy drzwi?
Jestem umówiony na dwunastą.
Tak. Jasne.
Naciągnięta pachwina.
Świetnie.
- Kto to, Michael? - Dwóch chłopców.
Proszę. Usiądźcie.
Dobrze.
Michael, idź na górę i się przygotuj.
No już.
Coś do picia?
- Tylko wodę, popro… - Chętnie wypiję kawę.
Kiepsko wczoraj spałem.
Macie szczęście. Właśnie miałam zawieźć Michaela na wizytę.
To nie potrwa długo.
Mamy kilka pytań o wypadek pani szwagra.
Chodzi o ubezpieczenie.
No tak.
Tom.
Tom. Wracaj.
- Chryste. - Przepraszam.
Przepraszam. Rozprostowywałem nogi. Mam skurcz.
To zwykle wynik nagromadzenia kwasu mlekowego.
Zapomniałem, że jest pani pielęgniarką.
Ta wiedza medyczna musi się przydawać.
No… Przydaje się przy zadrapaniach i dziecięcych dolegliwościach.
Niestety skończyła się kawa.
To straszna sprawa.
Więc była pani z mężem tej nocy, gdy zginął John Paul?
Nie. Byłam z siostrami.
No tak. Przepraszam.
Mówiła o tym siostra. Nie wiedziałem, że były panie wszystkie.
Tak.
- Wszędzie chodzicie razem? - Jesteśmy zżyte.
Jak stado?
Jak rodzina.
Zjadłyście razem kolację?
Tak.
To miło. Co jadłyście?
Słucham?
Mówiła pani o jedzeniu i piciu.
Nie pamiętam, co dokładnie jadłyśmy.
Pewnie coś prostego, chyba…
- Kurczaka? - Kurczaka.
W sosie chimichurri.
Zwykle to jadamy.
Do tego pewnie sałatkę i ryż z czosnkiem…
Chimichurri przez jedno „M”?
Nie wiem.
Jaka była pani relacja ze szwagrem, pani Garvey?
Flynn. Pani Flynn.
Co my… Było w porządku. Tak.
Byliśmy jedną wielką, szczęśliwą rodziną.
Pani siostra mówiła co innego.
- Grace? - Eva.
Eva.
Ona i JP razem pracowali,
więc w ich przypadku było pewnie inaczej.
Eva w przeciwieństwie do mnie jest porywcza.
A pani jaka jest?
Jaka jestem?
Jestem matką i żoną.
Jestem pielęgniarką.
Nie wiem, co jeszcze powiedzieć.
Prawdę mówiąc, mam dość nudne życie.
Tęsknię za tobą.
Wciąż tu jestem.
Dobra. Zatęsknię za pięć minut.
Póki pamiętam.
Gadżety hotelowe.
- Pomyślisz o mnie pod prysznicem. - Tylko o tym myślę.
Muszę jechać.
Zawożę Michaela na wizytę,
a potem zaczynam nocną zmianę.
Powinnam była dziś spać, a nie…
Wybacz, że nie pozwoliłem ci spać. Było za dużo do zrobienia.
Mówiłem, że żywię do ciebie głębokie uczucia?
Po południu w Ulsterze,
a wieczorem w części Munsteru i północnego Leinsteru.
Bez deszczu i częściowo słonecznie w reszcie kraju.
Temperatury…
Cholera.
Nie, nie tutaj.
John Paul.
Nieźle obity.
Muszę spisać twoje dane, szwagierko.
Oczywiście. Tak.
- Przepraszam, nie wiem, jak to się… - 181-D-588.
Lokalizacja? Jak nazywa się ten hotel? A może…
A może to burdel?
Śledziłeś mnie?
Tak lubisz spędzać czas wolny?
Nie z dziećmi? Nie z niepełnosprawnym synem?
Nie mów o moim synu.
Czy Donal wie o twoim romansiku?
- John Paul… - Zakończ to.
Albo mu powiem.
Jesteś podła.
Wiesz o tym?
Okrutna. Taka właśnie jesteś.
I obrzydliwa.
Podła, okrutna i obrzydliwa. Taka właśnie jesteś.
Okrutna, obrzydliwa i podła. To ty, Ursulo Garvey.
Okrutna, obrzydliwa i podła.
Teraz już mam cię pod butem, Ursulo Garvey.
Witaj, Geraldzie.
Gdzie ty się podziewasz?
Wracam właśnie do biura.
- Kazali czekać… - Nie chcę tego słyszeć.
- To się nie powtórzy. - Wracaj do biura.
- Przepraszam. - Pozwalasz sobie, cholera.
Kurwa.
Hej.
Wrzucimy to do jego wątróbki.
- Co? - Poniedziałek to dzień wątróbki.
Je ją tylko JP, ale każe jej przyrządzać ją co tydzień.
Grace zawsze robi coś innego dla siebie i Blanaid.
Jak to niby dodamy?
Wprowadźmy w to Ursulę.
Jeśli ktoś wie, jak to zrobić,
- to pielęgniarka. - Nie ma mowy.
Czemu nie?
Bo ona nigdy…
- Jest matką. - Ja też.
Tak, ale ty… Ona ma jakąś moralność. Jest…
Nie będę o tym rozmawiać przez telefon.
- Mogę wpaść? - Nie.
Co?
Boże. Dobra. Jutro wieczorem.
Spróbuję wcześniej wyjść.
Chodźcie. Czwartkowa loteria.
- O cholera. - Dziękuję.
Przepraszam.
Evo?
Wybacz. Zaskoczyłeś mnie.
Jestem bardzo zaskakujący.
- Kupiłaś los? - Tak.
Kupuję losy na wszystkie loterie charytatywne.
Katolickie poczucie winy.
Dzieci Wojny, Pomoc Seniorom. A ostatnio Sanktuarium Osiołków dostało sporo kasy.
- Masz wielkie serce. - Zależy mi na osiołkach.
Co porabiasz w weekend?
Siedzę na kanapie i oglądam dokumenty o zbrodniach.
Pewnie o nazistach.
- A ty? - Ja to samo.
W ogóle w to nie wierzę.
Daj spokój.
Zielony, 2-1-6.
Zielony los, 2-1-6.
- Cholera. - To twój?
To ja.
- Mamy zwyciężczynię. - Nie.
Coś na weekend. Nie, żebyś tego potrzebowała.
- Dziękuję. - Baw się dobrze.
Skąd wiedzieli?
Co by było, gdyby zrobił to mężczyzna?
Słuchaj… Powinniśmy pójść kiedyś na drinka.
Kiedy nie będziesz oglądać nazistów.
- Drinka? Płynny alkohol? W szkle? - Wybacz. Tak.
Tak, byłoby… Bardzo chętnie.
- To… Zadzwoń do mnie. - Okej.
Co jest, kurwa?
O cholera! Przepraszam!
Zostałam zaproszona na randkę.
I wygrałam dildo.
Minna. Tu Becka.
Halo? Minna?
Wejdź. Proszę.
Nie zdjęłam stringów.
Włożyłaś je na odwrót, ale super.
Spotykam się z takim Callumem.
Nie chcę cię szokować, ale chodzi tylko o seks.
Mmm, od tego zaczęło się u nas z George'em.
Chodziło mu tylko o jedno, ale potem zobaczył we mnie coś więcej.
Jesteś przezabawna. Na pewno jesteś matką Johna Paula?
Chyba zanurzyli go w occie, zanim mi go dali.
Przepraszam. Już po wszystkim.
George to wszystko zebrał. George to mój mężuś.
Niedługo będzie w domu.
Jak George zdobył taką piękną dziewczynę?
Rzucił we mnie martwym ptakiem.
Naprawdę? To ciekawe.
Zwrócił tym moją uwagę.
Dziwne.
Miłość skłania cię do robienia dziwnych rzeczy.
Po co wkładać komuś palec w tyłek?
Cóż, nie zasługiwał na ciebie.
Wszyscy są gnojami, prawda?
Nie, kochanie. Nie są.
Ale on cię po prostu zostawił. Porzucił cię.
Nie, to nie tak. Niedługo wróci.
Hej.
Blanaid ma dmuchany zamek.
Nie zabrałaś kosza, Ursulo?
- Bawcie się dobrze. - Pa!
Przyniosę cały kosz jajek.
- Nie wchodzicie? - Nie.
Zostawię Zająca Wielkanocnego tobie i dziewczynom.
Uszczęśliw żonę. Bóg jeden wie, jakie to ważne.
Fakt. Ale tę bardzo ciężko uszczęśliwić.
Jest tego warta.
- Do zobaczenia. - Na razie.
Pa.
Z kumplem do ruchania już skończone?
Urs. Chodź.
- Już idę. - Zakończ to.
Bo powiem Donalowi. Przysięgam.
To koniec, okej?
Skończone.
W takim razie wchodź.
Hej, mały.
Chodź do tatusia, Oscar.
Hej.
Mogę w czymś jeszcze pomóc?
Właściwie tak.
Pani szwagier zgłosił wypadek samochodowy
przy Marker Hotel cztery miesiące temu.
Jeśli się nie mylę, uczestniczyła pani w tym wypadku.
Tak. Owszem.
To była lekka stłuczka.
Co państwo robili w tym hotelu?
Cóż…
Ja jadłam lunch ze starym przyjacielem, a…
Cóż, nie wiem, co tam robił JP.
Co to za stary przyjaciel?
To chyba nie wasza sprawa.
Wiem. Przepraszam.
Po prostu nie widziałem pani nazwiska wśród rezerwacji.
Bo nie robiłam rezerwacji.
Po prostu weszłam z ulicy.
Zawsze fajniej jest nie planować.
Też tak mam.
Choć prowadzi to do rozczarowań.
Mam dziś sporo spraw, więc jeśli jest coś jeszcze…
Tak. Czy mogę skorzystać z toalety?
Na górze, drugie drzwi po lewej.
Trudno stwierdzić, czy woda została spłukana.
Halo?
- Hej. - Nie ma sprawy.
Czemu dziwnie mówisz?
- Okej. - Chujki od ubezpieczeń?
- Tak. Świetnie. - Mówiłam, że będziesz następna.
- Cholera. Wciąż tam są? - Świetnie.
- Nie panikuj, bo… Tak. - Zadzwonię później.
Halo? Cholera.
Słyszał pan?
- Słucham? - Nieważne.
Oto i on.
- Nie będziemy przeszkadzać. - To dobrze.
Tak.
Wie pani co?
Rozważałem, czy o to pytać, ale jeśli tego nie zrobię,
będę… Będę na siebie wściekły.
Czy miała pani romans?
Ze szwagrem?
Co?
Jak może pan pytać o coś takiego?
Wie pani, po prostu… Przeczucie.
Byliście w hotelu w środku dnia. Mówiła pani…
Nie miałam romansu z Johnem Paulem. Nigdy w życiu.
Sama myśl o jakiejkolwiek bliskości z tym człowiekiem jest…
Chryste!
- Dzień dobry. - Hej.
Hej.
Ci panowie są…
Zajmują się polisą ubezpieczeniową Johna Paula… To znaczy Grace.
No tak. Miło mi.
Już wychodzimy.
Nie lubiła szwagra.
Nie mylisz się.
Dobra, zostały jeszcze dwie siostry.
Trzeba potrząsać drzewami, zobaczyć, jakie jabłka pospadają.
Kutasiarz. Kto tak robi?
- A kto tak robi? - Nie szkodzi.
Co teraz robisz? Idziemy na piwo?
Mam już plany, dzięki.
Baw się dobrze z tym workiem na śmieci.
Musisz mnie podrzucić.
Wiedziałem.
„Muchomor sromotnikowy odpowiada za najtragiczniejsze otrucia.
„Ekstrakcja toksyn odbywa się poprzez płynne kultury grzybów”.
Nawet nie wiem, co to znaczy.
„Główną toksyną jest amanityna.
Powoduje niewydolność wątroby i nerek i może być śmiertelna”.
- Może. - Będzie.
Jeśli pozyskasz odpowiednio dużo,
taki maluch może zabić.
Okej, ale jak to zrobimy?
To książki z biblioteki?
Będzie ślad po tym, że je wypożyczałaś.
Nie będzie. Ukradłam je.
Ukradłaś książki z biblioteki?
Wyluzuj, oddam je.
Posprzątaj ten syf.
Urs! Hej.
- Masz chwilę? - Hej, co tam?
No pewnie. Jasne, wejdź.
To coś więcej niż przelotny romans.
Donal wie?
- Nie chcę go zranić. - No tak.
Ani stracić dzieci.
Nie stracisz dzieci.
Po prostu…
Ile to trwa?
Trochę ponad rok.
Czemu mówisz mi teraz?
Przez Kutasa.
Dowiedział się. Śledził mnie.
Kurwa. Co?
Jeśli tego nie zakończę, powie Donalowi.
Próbowałam. Naprawdę próbowałam.
Nienawidzę siebie.
Tylko kłamię i zdradzam.
Nie. Już dobrze. Przestań.
Czuję się tak jak kiedyś. Kiedy jestem z nim.
Czuję się młoda.
Ta część mnie, która lunatykowała przez życie od lat…
Rozbudziła się.
- O rany. - Do kurwy nędzy.
- Chryste, Bibi. - Przepraszam.
Po pierwsze: porzygam się. Jesteś żałosna.
A po drugie, jest inne rozwiązanie.
- Zamknij się. - Czemu? Potrzebujemy jej.
- Zamknij się. - Co jest?
Druga opcja to przecięcie wrzodu, jakim jest Kutas.
Pozbycie się go.
Pozbycie? O czym ty mówisz?
Ja pierdolę.
Chwila.
Chcemy po prostu pomóc matce naturze.
Kompletnie was pojebało?
Tak. Może… Nie wiem. Może.
Nie. Przepraszam. Nie wciągniecie mnie w to.
Nie ma, kurwa, opcji.
Jestem teraz współwinna?
Bo powiedziałyście mi o… Nie możecie tego zrobić.
Wylądujemy przez was w więzieniu. Albo i gorzej.
Otrujemy go. Z tobą lub bez ciebie.
I nie zamierzamy dać się złapać.
A jak dokładnie zamierzacie to zrobić?
Muchomor sromotnikowy.
Oszalałyście?
A co z Blanaid?
Co… Co z Grace?
Zrobimy to w dniu wątróbki. Tylko Kutas ją je.
Dlatego potrzebujemy twojej pomocy. Nie umiemy wydobyć trucizny.
Pierwsze objawy zatrucia to wymioty i biegunka.
Pojedzie na pogotowie, zrobią badania,
znajdą amanitynę w jego krwi i wezwą policję.
Kiedy umrze, trzy do pięciu dni później,
zaczną szukać idiotek, które go otruły.
Widzisz? Dlatego potrzebujemy twojej pomocy. To co byś polecała?
Urs, my…
Świetnie. Naprawdę świetnie.
Dobra, ruszam na nocną zmianę.
Baw się dobrze u Evy.
Hej.
- Chcesz otwieracz? - Nie, to butelka z zakrętką.
Elegancko.
Zdzira.
No co? Krytyczna suka.
Hej! Pooglądam następnym razem. Okej? Łapcie.
Pomocy.
- Hej. - Hej. Nie spodziewałam się…
Tarta cytrynowa z bezą. Spód z herbatników.
Nie zdążyłam upiec nic więcej.
Nikt nie robi lepszych tart.
W porządku? Próbowałam dzwonić.
Tak, jasne. Po prostu zwykle…
To pomysł Johna Paula.
Hej, kochanie.
Będzie w tym lepsza. Damy radę.
Dziś bez Donala?
Pracuje.
Co za szkoda. Biedny Donal, wiecznie go wszystko omija.
Tak.
Okej.
- Jagnięciny? - Mam. Dzięki.
Kiedy odbudujecie chatę, JP?
Firma ubezpieczeniowa się stawia, ale zapłacą.
Węszą jak cholerne teriery. Mammy bardzo się denerwuje.
Miałam tam dwa albumy ze zdjęciami.
Boże. Tak mi przykro, Grace.
To tylko zdjęcia z wakacji z Blanaid, kiedy była mała,
innych nie pamiętam. Ale już ich nie zastąpię.
I mój Rolex.
I system stereo. I telewizor panoramiczny.
Teraz z tego żartuje, ale naprawdę był w szoku.
To wielkie szczęście, że nie był w środku.
Dzięki Bogu, że nie byłyście tam z Blanaid.
Nawet nie da się o tym myśleć.
Tak. Byłyśmy na koncercie…
Podasz fasolkę?
Sosu?
Nie.
Ja poproszę. Dziękuję.
- Miętowy. - Nie zasmakuje ci.
Co to jest?
Ursula!
No i co?
- Dawaj! - Czemu?
- Nie! - Becka!
Musimy to robić?
Co by tata powiedział?
Powiedziałby…
„Ten kraj…”.
„…stał się wolną republiką w Niedzielę Wielkanocną 1916 roku.
Recytuj wiersz, dziewuszko!”.
Pijany i w ogóle.
„Wiedzieliśmy dość, by wiedzieć”… Zapomniałam…
Wszystko. Przepraszam.
- Pamiętasz to. - Okej.
„Znaliśmy ich sen na tyle, by wiedzieć, że śnili…”.
Nie śmiejcie się. „I że są martwi”.
- Dawaj! - Teraz ja.
„A gdyby nadmiar miłości Oszołomił ich na tyle, by zmarli?”.
Urs!
- Dawaj. - „Zapisać to w wersie…”.
„MacDonagh i MacBride”.
Tak!
Dawaj! No już.
„I…”.
- I… - „Connolly!”.
- Tak! - I…
Patrzcie, jaka zadowolona.
I…
- I… - „I…”.
„Pearse”.
Tak!
MYŚLĘ O TWOICH NOGACH. CZEKAM, AŻ CIĘ DOTKNĘ.
„Teraz i w przyszłości, Gdziekolwiek zieleń się nosi…
- Zmienia się… - Zmienia…
- No już. Zmienia się… - Zmienia się…
„Na wskroś. Straszliwe rodzi się piękno”.
Tak jest!
- Mamusiu? - Och, przepraszamy.
- Za głośno? - To jak pociąg w uchu.
Jak pociąg w uchu. Przepraszam.
Wybacz, Michael.
To jak spotkanie IRA.
Okropne.
Ale mamy śliczne głosy, prawda?
- Tak, ale głośne mamuśki. - Głośne mamuśki?
Pijane mamuśki.
Nie tylko mamuśki.
- Zostało mięso, Mammy? - Przyniosę.
Dobra. Weźcie to.
Nie porozrzucajcie folii w moim ogródku.
Chcecie jeszcze?
- Nie. - Daję tylko…
To jest Wielkanoc. Zawsze wspaniale…
…masę zwierząt. Może gąsienicę.
Muszę do łazienki.
Z tych, które przyniosłaś?
To będzie…
JESTEM NAPALONY, MUSZĘ CIĘ ZOBACZYĆ, WYŚLIJ MI ZDJĘCIE
- Serio? - Tak. Polecam to.
Za 12 euro.
Boże, ohyda.
TA CIPKA JEST TWOJA
Tak.
Tak! Idę.
Prawie się zsikałam.
A nawet jeszcze nie rodziłaś.
- Za rodzinę. - Za was.
Za to, że jesteście tu w Wielkanoc.
- Cudownie was widzieć… - O tak.
Tak. Nawet dzieci.
Słodko razem wyglądają.
To prawda.
Kto chce mój wielkanocny flan?
- Bez flanu. - Uwielbiam twój dziwny flan.
Zaproponowałaś go, zapinając rozporek?
Umyłaś chociaż ręce, brudna suko?
Jasne, że umyłam!
BOSKIE ZDJĘCIE. CIESZĘ SIĘ. NIE TERAZ. RODZINNA IMPREZA
- W kształcie serca. - Tak.
Czemu wciska w nas flan?
Czekam z tym od zawsze.
Przez całe życie. Jak dobrze.
No już.
UPUŚCIŁAŚ SERWETKĘ KOCHANIE
Ile to potrwa?
Jakieś pół roku.
Wchodzę w to. Super, że nigdy nie ma…
Dawaj, Bibi.
WESOŁEJ WIELKANOCY. PRZESŁAŁEM JE TWOJEMU MĘŻOWI. BIEDNY DONAL.
Mówiłam, że będą jajka. Nie ma koszyków.
- Molly, znajdź kurtkę. - Czemu?
Wracamy do domu. Przykro mi.
Musimy iść. Włóżcie kurtki.
Wydajesz się wstrząśnięta. Zjedz trochę flanu.
Dokąd idziecie?
- Przepraszam, musimy iść. - Urs?
Bierzcie rzeczy i do auta.
Urs, czekaj!
- Chodźmy. - Urs. Molly. Poczekaj.
- Wsiadajcie. Zamknijcie drzwi. - Nie możesz… Urs!
Mogę wyjaśnić sprawę chaty.
- Co? - Wybacz. Pogadamy?
To nie to. To nic. Dziękuję.
Chodzi o… Donal wrócił.
Wiesz, jak kocha Wielkanoc. Powinniśmy tam być.
- Nie wiem. - Zamkniesz drzwi?
Zadzwoń do mnie, kiedy… Jezu.
Weź…
Jedź ostrożnie!
WYBIERANIE NUMERU
Odbierz. No już. Odbierz. Donal.
NUMER NIEDOSTĘPNY
Co się dzieje, mamo?
Nic!
Chcę flan!
Odbierz.
Ciocia Becka miała dla mnie specjalne jajko.
- Czemu wyszliśmy? - Odbierz.
Michael chce flan, Ursulo.
Musimy jechać do waszego ojca. To pilne.
Załóż bratu słuchawki, Molly. I…
Jezu! Chryste, stary!
Chryste, stary.
- Chryste… - Chryste, stary!
Chryste, stary.
- Chryste, stary. - Chryste, stary!
- Chryste, stary!
Zostańcie tu.
Molly, ty tu rządzisz.
- Nie chcę. - Molly, proszę!
Panna Murphy mówi, że trzeba umieć odmawiać.
Odmawiam!
Nie obchodzi mnie to!
- Biegnijmy za nią. - Idę.
Czemu biegniecie za mną? Wracajcie do auta.
Chryste, stary!
- Ursula. - Hej!
Przepraszam. Dziękuję.
Przepraszam.
Przepraszam!
- Nie! - Nie! Zostaw je! Chodź!
- Hej, Ursulo. - Hej!
- Jaki tata ma PIN? - Nie mogę powiedzieć.
Molly! Pozwolę ci przekłuć górę ucha.
To 247666.
WPROWADŹ PIN
Nie powinnaś kraść prywatnych informacji, Ursulo.
Przestań mówić do mnie „Ursulo”!
JEŚLI CHCESZ POGADAĆ, MOŻEMY WYPIĆ DRINKA…
PRZYKRO MI, ŻE SIĘ TYM Z TOBĄ DZIELĘ. POWINIENEŚ WIEDZIEĆ.
TO SPORE BRZEMIĘ, ALE MUSISZ ZNAĆ PRAWDĘ.
- Wszystko okej? - Hej.
- Tak… - Mama mówiła…
Że przyniesiemy ci to,
bo tęskniliśmy dziś za tatą, co?
Wiemy, że uwielbiasz… Wielkanoc…
Kocham was.
Super.
DO JEDNORAZOWEGO UŻYTKU
Metylodigoksyna. Wstrzykujecie 300 miligramów w wątróbkę.
To spowoduje arytmię ze skutkiem śmiertelnym.
Myślałam, że…
Zawał u mężczyzny w tym wieku nie wzbudzi podejrzeń.
Zróbcie to szybko, zanim zmienię zdanie.
Dziękujemy!
ZASTRZYK Z METYLODIGOKSYNY
- No dawaj, odbierz. - Thomas?
Tak?
- Halo? - Cholera!
Słucham?
To nic takiego. Przepraszam. Sekunda.
- W porządku? - Znów muszę siku!
Absolutnie. Daj mi dwie sekundy.
- Przepraszam. - Kto mówi?
Nie zna mnie pan.
Zostawiłem panu wiele wiadomości. Thomas Claffin.
Facet od autopsji.
Tak, najbardziej beznadziejny superbohater na świecie. Chociaż…
Thomas, serio, obsikam łóżko.
Czego pan chce?
Jestem znajomym Malcolma Hilla. Dał mi pana numer…
Przepraszam za porę. Mam nadzieję, że nie przeszkadzam.
Jestem w miejscu zbrodni…
Śledztwo.
Thomas!
Cholera. Normalnie dałbym panu spokój,
jak normalny człowiek, ale to podbramkowa sytuacja.
Autopsji nie domaga się nikt poza panem.
Ani prokuratura, ani rodzina, ani służby…
Nie, mam zgodę wdowy.
Chryste.
Co pan na to? Możemy przedstawić nasze ustalenia?
Dobrze. Proszę posłuchać.
Proszę zadzwonić rano do biura. Zorganizujemy spotkanie.
Bardzo dziękuję, komisarzu.
Zasikam łóżko!
Idę!
Przepraszam, krzyczałem do żony. Jest w ciąży.
Halo?
Za późno!
Zboku!
Hej.
To miłe.
Tak.
Pięknie. Jesteśmy kwita.
Nikt nie jest nikomu nic winny.
To tędy.
Czemu musiałam włożyć coś sportowego?
To w sumie nieważne, bo i tak nie włożyłaś.
Rzut.
Dobra robota, stary.
Najwyższa pochwała, co?
Tak. Z ust Nailla.
Spróbujesz?
Nie wiem, czy się starałaś.
Nie wiem, po co zabrałeś mnie tu na pierwszą randkę.
Trudno powiedzieć, co robić z dziewczyną taką jak ty.
To dużo prostsze, niż myślisz.
Chodź, nauczę cię.
Musisz ugiąć kolana.
Nigdy nie robiłeś tego z Cianem.
Kim jest Cian?
Dawny przyjaciel, z którym grywałem w bule.
Uciekł z jego dziewczyną.
Zamknij się, Naill!
Przepraszam.
To prawda?
Nie. Była moją narzeczoną.
Cholera. To był twój przyjaciel?
Tak. I główny wokalista z mojego zespołu.
Dużo lepiej wyglądał w rurkach.
Przykro mi, że straciłeś dziewczynę. I przyjaciela.
Jakiś czas było mi ciężko.
A teraz?
Teraz mam się na baczności.
Powinieneś spróbować jeszcze raz.
Dawno nie przeglądałam zdjęć rodzinnych.
Myślałam, że to smutne, ale to radosne.
- Wszystkie te wspomnienia. - Tak.
Fryzura rockabilly taty.
Tak!
Boże, jej sterczące cycki.
Śliczna para.
Cycków?
Przykro mi, że straciłaś część zdjęć.
Pomyślałam o tym zdjęciu mamy i taty w Forty Foot.
Powinnyśmy zrobić kopie dla wszystkich,
w razie gdyby coś się stało.
Świetny pomysł. Myślisz, że zdołasz je odnowić?
- Tak sądzę. - Cudownie. Pójdę po nie.
- Dobrze. - Zaraz wracam.
Wylałam herbatę.
- Proszę. - Daj.
Pójdę po ścierkę.
To miło z twojej strony.
Ja myślę.
Spójrz na siebie. Zero piersi.
Późno mi się pojawiły.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Hej. Właśnie robię kolację. Mogę zadzwonić później?
Naprawdę? Właśnie o tobie myślałam.
Jak słodko.
Tak.
Ja po prostu… Zastanawiałam się… Jak się miewasz.
Świetnie. A co?
Tak po prostu. Ja tylko…
Kochanie, muszę kończyć. Kipi mi woda.
Okej. Kocham cię!
Oddzwonię. Pa.
Mamo?
Boże.
Urs, Grace się nie odzywała.
Do mnie też nie.
Chryste, odchodzę od zmysłów.
Przyjedziecie? Wszyscy już wyszli.
Jesteśmy w drodze.
Nastaw wodę.
- Powinno już zadziałać? - Tak.
O cholera.
Nie mogę odebrać. Nie mogę.
Nie mogę. Nie.
Nie. Kurwa, nie…
Hej, kochanie.
On nie żyje, Evo.
Nie żyje.
Powiedz mi, co się stało, Grace.
Nie obudził się rano. Niewydolność serca we śnie.
O Boże.
Przynajmniej… No wiesz…
Straszne.
Ciągle myślę, że…
Może tak jest lepiej. Starzał się.
Po południu pochowamy go w ogrodzie.
W ogrodzie?
Jest tam Bibi?
Tak, przepraszam. Ona…
O Boże, to Oscar.
Taki dobry pies.
Taka łagodna dusza.
- Och, nie. - O mój Boże.
Biedna Blanaid.
Boże.
Słuchaj…
Nie.
Och, Gracie.
Tak.
Tak, już dobrze.
Mogę tu wysiąść?
- Słucham? - Mogę tu wysiąść?
Co tu jest takiego wyjątkowego?
To miało być moje.
Pierwsze piętro tamtego budynku. Miałam tam mieć biuro.
Przepraszam.
Po prostu wzruszyło mnie to.
Co się stało?
Nie miałam kasy, a ktoś z rodziny miał mi pomóc.
Zostałam z niczym.
Straciłam pieniądze.
Straciłam też chyba wiarę w siebie.
Miałam wielkie plany.
Nie wiem, co się z nimi stało.
Te chujki od ubezpieczeń
nie odpuszczą, dopóki nie dopną swego.
Przesuń się.
Byli w hotelu, w którym spotykałam się z Benem.
Jezu.
Myśleli, że miałam romans z Johnem Paulem.
Czemu cię to bawi?
Przepraszam. To po prostu… Ohydny obraz.
Ten rudy przeglądał moją apteczkę.
Ze mną niech tego lepiej nie próbują.
Chryste, tak się przez to stresuję…
Czemu?
Serio, co niby mają?
To strzały w ciemno.
Musimy pozostać w kontakcie.
Potwierdzać swoje wersje, zachowywać ostrożność.
I wszystko będzie dobrze.
O ile Becka będzie trzymać gębę na kłódkę.
OPARTE NA SERIALU „ZABÓJCZY KLAN”
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK