Pardon.
Ah, tanrım.
Ah, olamaz.
HIYAR
Tanrım, iğrenç.
Leydim, gitme zamanı geliyor.
Ne oluyor orada?
Sanırım banyoda kalacağım.
Sen Ruben'le git. Tadını çıkarın.
O senin eniştendi Bibi.
Kız kardeşin.
Sana ihtiyacı var.
İhtiyacı yok.
Artık yok.
- Michael, hayır. - Hayır.
Ursula, içeride misin?
Michael, GAA formasını çıkarmıyor!
- Gitmek istemiyorum. - Tamam, geldim.
Urs! Molly, şimdi çıkıyoruz, tamam mı?
Neyse ki şık ayakkabılarını giymişsin.
Selam.
Maymunum.
N'aber?
Annem sürekli ağlıyor.
Şey, bu, işte, bu olacaktı…
Ama sen nasılsın?
Bilmem.
Öldüğünü unutup duruyorum. Bu kötü bir şey mi?
Hayır. Bana da hep olurdu.
Arkadaşlarıma uykusunda öldüğünü söyleyeceğim.
Peki.
Pekâlâ. İyi bir fikir.
Hiç kimse cenazede LCV'ye cevap vermez ki.
Ne kadar yemek hazırlanacağını nereden bileceksin?
Yapayalnız olması fikrine dayanamadım.
Evet. Hayır, tabii ki.
Alışması biraz zaman aldı.
Ama burada olması güzel.
Değil mi Blanaid?
Makyaj yapmış gibi.
Şey, makyajı var.
Isıtmayı biraz azaltsak mı? Ne olur ne olmaz.
Neden, şey, neden koydun…
Onu gördün mü?
Pijama giydirmiş.
Pijama mı? Neden?
Sonsuz lanetlenmesinin konforlu olmasını istiyor.
Aleti kalkmıştı.
Grace'e son hareketi.
Ölü hıyar.
Şiddetli bir ölüm sonrasında postmortem priapizm tuhaf bir durum değil.
Teşekkür ederiz hemşire. Bu kadarı yeterli.
Becka ne cehennemde?
Ah, tanrım.
Pardon, sanırım benim yüzümden oldu.
- Sen… N'oluyor? - Pardon.
Tam önüme çıktın.
Çarpayım mı istedin?
Hayır, ben sadece… Ben…
- Geç kaldım da… - Tanrım. Bacağım mahvoldu.
Bunlar senin.
Siktir.
Daha önceden mi kırılmıştı yoksa…
- Pardon. -Şaka mı yapıyorsun?
Aklım neredeydi, bilmiyorum.
Pekâlâ, bir şey daha var.
Senin sandviçin mi?
Evet.
Sanırım içinde taş var.
Ne? Olamaz.
Kendine dikkat et.
Ne?
Siktir!
Siktir.
Bugün John Paul Williams'a dualarımızı sunuyoruz.
Ve hayranlık uyandıran karısı Grace'e ve kızı Blanaid'a.
- Baldızları… - Selam.
…Eva, Ursula, Bibi ve Becka Garvey'ye de.
- Tanrım, dinle bizi. - Becka. Hadi.
- Merhametle dinle. - Pardon.
Bugün burada yanımızda olmayan İsa'nın erkek, kız kardeşlerini anıyoruz.
Özellikle Grace Williams'ın anne babası, Bill ve Kathleen Garvey'yi.
Düzgün cemaatmiş.
- Dinle. - Grace için buradalar.
- Merhametle dinle. - Elvis için geldiklerini düşünmemiştim.
Bir dakikamızı ayırıp özel niyetimizle sessizce dua edelim.
CLAFFIN VE OĞULLARI SİGORTA ŞİRKETİ
Tanrım.
HAYAT SİGORTASI POLİÇESİ BELGESİ
Pekâlâ.
Mikrodalgaya koymadın, değil mi?
Hayır, ben sadece… Evet, koydum.
- Hayvansın. - Pardon. Acelem var ama evet.
Başka bir şey lazım mı? Birkaç saat idare eder misin?
Otuz gündür hamile hâlde yatıyorum.
Birkaç saat beni öldürmez herhâlde. Cumartesi neden çalışıyorsun ki?
Sadece yeni bir tazminat talebi, birkaç sorun var.
Konu neymiş? Korkunç görünüyorsun. Solgunsun, terlisin.
Şey, sen de çok şişkosun.
Kalp krizi geçirme.
Lütfen. Başına bir şey gelirse sensiz sıçamadığımı hatırla.
Edepsiz oldu.
Biliyorum.
Merak etme.
Hiçbir şeyi, tamam mı?
Ve kıpırdama. Kesinlikle kıpırdama.
Eve zarar verirsin.
Güzel olmayı özledim.
Hâlâ güzelsin.
Çok güzel bir plaj topusun.
Matt geldi.
Biliyorum ama ona ihtiyacım var. O aileden. Bazen.
Ne yaptığını bilmiyor ve tembel bir serseri.
Theresa, otorite kullanacağım.
Sus. Bunu okudun mu?
Sadece iki kere.
Şey, bir daha oku. Hayır.
Bana sürpriz bir şey getir.
Peki. Ne gibi?
Yavru köpek.
Ya da cips.
Cips olur mu?
Sikeyim.
Köpek kulübesinde uyumuş gibisin.
Köpek kulübesinde mi uyudun?
Dün gece mi? Hayır.
Tom. Tom.
Sen ne… Dur, öyle giremezsin.
Nereye?
Alman kurdu değil ya Tom.
İki kat yalıtım ve halıdan bizi duyamaz.
O konuda yanılıyorsun.
Sana şık ceket lazım.
- Niye şık ceket lazım? - Yeni sigorta tazminatı talebi.
- Araştırmamız lazım. - Ne yeni talebi?
Ne yeni talebi?
Tanrım. Bununla emekli olursun.
Evet.
Bunun olmadığına emin olacağız.
Gidelim.
Bekle.
CLAFFIN VE OĞULLARI
John Paul, kilisenin aktif bir üyesiydi.
Sadakatli bir aile babası, amatör bir mizahçıydı.
Tanrı, John Paul'a unutulmaz bir insan olma gücünü vermişti.
Biz de hayatı boyunca yaydığı neşeye şükranlarımızı sunalım.
Şimdi sırada, Grace'in seçtiği, John Paul'un en sevdiği ilahi.
Artık numara yapmana gerek yok.
- Sıcak. Sıcak. - Noel Kralı geldi.
6 AY ÖNCE
Brüksel lahanası yaptım. Çok pişmiş, sevdiğin gibi.
Bu sana.
- Pekâlâ, en sevdiğim. -Çok, çok düşünüldü.
Daha iyisi olmuştu.
- Başka isteyen? - Biz tamamız.
-Çok var. - Et var mı? Peki.
Şunlara bak Donal.
İşte sana kadın özgürlüğü. Masanın iki ucunda. İki tarafında da.
Bir sürü yer var ve biz erkekler balık konservesi gibi sıkışmışız.
Alınma Nora.
- Yeterli alanın yok mu John Paul? - Bunu nasıl yapıyorsun?
Kocaman bir evin olmasına rağmen tıkış tıkış olabiliyor.
Dirseklerime yer kalmadı.
- Korkunç, berbat, korkunç bir utanç. - Becka'sız mı başlayalım?
Eva'nın neden kocaman eve ihtiyacı var, onu konuşuyorduk.
- Evde kalmış bir kadın neden… -"Evde kalmış" mı? Evde kalmış, millet.
Bu evi satıp kız kardeşlerine haklarını verebilirsin.
- Ailemizin evini satmak istemiyoruz. - Evet, Eva bizi bu evde büyüttü.
Onlardan kalan tek şey bu. Neden satalım?
Hepsini biliyor.
Bu duygusallık Eva'nın işine geliyor diyorum sadece.
- Geldik! - Yaşasın.
- Donal, kiminle, bahse girelim. -Hola, chicas!
- Geçen Noel bir bağımlıydı. -Öğrenciydi.
-"Yolda kalmış Polonyalı inşaatçı." - Hadi, Noel Baba!
- Hayır, sen olmuşsun JP. - Hadi. Eğlencesine.
Hey! Mutlu Noeller!
- Bu Frank, millet. - Selam.
Frank, bu da ailem.
- Selam. - Tahmin edemezdim.
- Ve John Paul. - Frank.
- Frank. Selam. - Takılıyorum sadece.
-Öyle mi? Öyle mi? - Nasılsın?
Memnun oldum. Yiyecek misin…
- Lütfen, kabul ederseniz. - Evet.
- Her şey çok güzel. -"Frank."
- Değişik bir isim, şey için… - Y kuşağı için.
Y kuşağı için değişik bir isim değil mi?
-Öyle mi? - Sanırım. Evet.
Selam tatlım.
Onlardan az ye. Sonunda kuzenin kadar olursun.
Ne? Geçici kilo. Tamamen normal.
İyi misin?
Yarın yüzmeye gelecek misin?
Gerçekten mi?
- Evet. - Evet. Ne güzel fikir.
- Yapsak mı? Yeterince büyüdün. - Evet.
Her Noel'de yüzer misiniz?
Evet, evet. Küçükken anne babamızla yapardık.
Gelenek olarak kaldı işte.
Acıklı öksüzleriz, Becka söylemedi mi?
Yapma.
- Hiç yapmadın mı? Yaptın mı? - Hayır. Benim için çok soğuk.
- Dalgıç kıyafeti alırım. - Değil. Otuz saniye sonra
-ılık oluyor. - Alışıyorsun.
Şunun yaptığını yap. Küçük parmağını sok.
- Azıcık, teker teker. -…ne cüret?
- Molly, buraya! - Dur.
Buraya!
- Yalnız mı kalmak istemiştin? - Tuvalete gidiyorum JP, yani evet.
Sifonu çeker misin lütfen?
Bu sonuncusu.
- Sana. Hepimizden. - Köpek yatağı mı?
Ne?
Standartlarını asla düşürme Gracie.
Peki.
Bunu kim paketledi?
Yüzme sonrası için bornoz.
- Seninki gibi. - Evet.
Bayıldım.
Sanırım Noel ağacının altında bir hediye daha var.
Bu sene biri çok uslu durmuş sanırım.
Senin için, aşkım.
Ama ben getirmedim… Yarın yapacağız sandım.
- Vay. - Vay.
Şu surata bakın.
Görmek istiyorum. Bakayım.
Güzel değil mi?
Öyle, evet.
Oldu.
Sana bir bakayım.
Şanslı Annecik, değil mi?
- Gel buraya. - Eve saklayalım, olur mu?
Peki.
Bu heyecandan sonra, size haberlerim var.
Duyalım.
Şehirde bir stüdyo daireye teklif verdim
ve yeni senede kendi masaj salonumu açacağım.
- Hey! - Harikasın Becka!
Şey, ekonomik krizde parasız hâlde yeni bir iş kurmaya içiyorum.
Senin için çok mutluyuz. İhtiyacın olan bir şey olursa söyle.
Annemle babam gurur duyardı. Ben de duyuyorum.
Bu harika. Bir masaj lütfen.
- Peki. - Bravo Becka!
- Hepimiz duyuru yaptığımıza göre… - Muhteşem.
…benim de haberlerim var.
Hamile misin?
O ne biçim laf öyle?
Devam et Eva, canım.
Şey, Gerald, patronum…
Benim de.
Ve John Paul'un patronu tabii ki.
Yeni bir finans direktörü arıyordu
ve epey bir düşündükten sonra terfi için adımı yazdırmaya karar verdim.
- Muhteşem. - Evet.
Harikasın. Kesin oldu.
- Bravo tatlım. - Harika. Çok iyi.
-Çok iyi. Hak ettin tatlım. - Tanrım.
Ah… kafama dikkat et!
Çocuğunuza hâkim olur musunuz lütfen?
Sen sinirlerine hâkim ol JP.
Aman…
Annecik, vakit geldi. Eve gidiyoruz.
Eşyalarını topla.
Blanaid? Hediyelerini toparla.
Ben şey… Birlikte… İşte.
Sen onu düşünme.
- Hayır. Yapmalıyız. İstiyorum. - Hadi.
Saat daha dokuz bile değil.
- Ne yapman gerektiğini söylemiyorum Grace. - Söylüyorsun.
Hayır. Sadece ne istiyorsan söylemeni istiyoruz.
Hakkını savunacağın bir zaman işte.
Noel arifesi. Seni artık hiç göremiyoruz.
Nasıl bir hıyar, çocuğu olmayan birine, hamile misin diye sorar?
Espriydi.
- Ah, tanrım. - Espri miydi?
- Yanlış anlaşıldı… - Ne zaman uyanacaksın?
Sen ne zaman duracaksın?
Üzgünüm. Çok…
Çok üzgünüm.
- Annecik, hadi. Gidelim! - Geliyorum!
Bak, kolay biri olmadığını biliyorum…
ve iyi biri olmadığını düşünüyorsunuz
ama o iyi bir koca, iyi bir baba ve beni mutlu ediyor.
Bırakın mutlu olayım, olmaz mı?
Yarın yüzme için Forty Foot'ta görüşürüz.
Evet. Peki.
Güzel olacak, değil mi?
Orada görüşürüz.
Deli.
Harika. Çok iyi.
Ona bir kere daha "Annecik" derse…
Montum nerede Annecik?
Lütfen John… bir dahaki Noel'de.
- Mutlu Noeller! - Mutlu Noeller.
Baban evde mi? Noel'de başka nerede olacak, diyorsun.
- Mutlu Noeller, Roger. - Mutlu Noeller, Grace.
Harika görünüyorsun.
- Mutlu Noeller… - Mutlu Noeller.
Başlangıç, bir kutu istiridye.
Başlangıç aldıysanız ya da başlangıç hazırlıyorsanız
ara sıcak niyetine gider.
Çok düşüncelisin Roger.
Öyle… Ne kadardır dışarıda duruyor?
Hiç durmadılar.
Şey, ablam öğle yemeğinde bana katılacaktı ve istiridyeye bayılır
ama bardan dönerken çok kötü düşmüş.
Yani gelemiyor ve ben yemiyorum.
- Olamaz. Yalnız mısın ya da… - Hayır, olmaz… hayır.
Çok düşüncelisin. Mutlu Noeller.
- Tekneyi çıkarıyor musun… - Tekneyi çıkarmıyorum. Yok.
Peki. Mutlu Noeller.
Siktir.
- Annecik! - Evet?
Sen değil.
Blanaid, annen nerede?
Yukarıda, yüzme için giyiniyor.
Birazcık sirke ve arpacık soğanı ekledim.
Bu sene Tabasco yok, Annecik. O hatayı bir daha yapmam.
Al bakalım.
- Güzel mi? -Çok güzel.
Mutlu Noeller, Annecik.
Mutlu Noeller, aşkım.
Battaniye?
Evet. Becks, alır mısın lütfen?
Kremini sür.
- Evet. - Ve sıcak su torbalarını da alsana.
Evet. Emir vermesen olur mu? Ben karın değilim.
Tamam.
Sence bir şişe yeter mi?
Hayır, sanmam.
Gel buraya. Aferin.
Ekmeği çeyrek geçe çıkart. Bir saat dışarıda kalması lazım zaten.
Biz eve gelene kadar mükemmel olur.
- Hadi Blanaid. - Ne yapıyorsun?
Forty Foot'a gidiyoruz. Olabildiğince çabuk döneriz.
Şampanya içtin. Araba kullanamazsın.
-İyiyim, gerçekten. - Hayır.
Araba kullanamazsın. Kocaman… Şaka mı yapıyorsun?
- Hayır. Ben çok… - Her köşede polis olacak.
Hadi ama. Kafanı çalıştır.
- Sen bizi götürürsün o zaman. - Tabii ki olmaz. Ben de içtim.
Küçüklüğümden beri yüzmeyi kaçırmadım. Hiçbir şey olmaz.
Noel gününde neden olay çıkarıyorsun ki?
Annesi sarhoşken Blanaid'ı dalgalı denize göndermem.
Kesinlikle olmaz.
Çok, çok üzgünüm tatlım.
Çok endişeleniyorum.
Öyle mi?
"Üzgünüm. Gelemeyeceğiz. Benim hatam. Çok içmişim. İyi eğlenceler. Öptüm."
Lanet olsun.
- Hıyar. - Evet. İmkânsız. Öyle bir şey olamaz.
GRACE CEP TELEFONUNU ARIYOR…
GRACE GELEMEM. ÜZGÜNÜM, ÖPTÜM
Oluyor gibi.
Hadi Becka!
Becka!
Yapma şöyle, tanrı aşkına.
Hey, hadi. Yarışalım.
Bibi!
FORTY FOOT BAYLAR İÇİN DENİZE GİRME YERİ
Hey, Long John Silver! Nasılsın?
- Beğendiğin bir şey var mı? - Yapma.
Senin hatan. Kırk yaş üstü bekâr kadın görmemişlerdir.
O değil. Seninki kadar kocaman meme uçları görmemişlerdir.
Yani? Tam bir sapıksın.
Ay! Popom.
Bu kadarmış demek.
Dördümüz kaldık.
- Annemle babamın kalbi kırılır. - Neyse ki öldüler.
Neden öyle diyorsunuz? Bir Noel sadece.
Sadece bir Noel değil.
Onu kaybediyoruz.
Eskiden olduğu kız değil. Sessizleşiyor ve zayıflıyor.
Hıyarın gölgesinde büyüyemezsin.
- O hep sessizdi. - Saçmalık.
Nesi saçmalık?
Doğru değil Becka.
Hep böyle değildi. İçindeki hayatı tüketiyor.
Ona karşı hakkını savunmuyor. Bir şey söylesen kıskandın sanıyor.
Öyle sanmıyor… Biliyor…
O yüzden yapmadığımızı biliyor… Onu kötü etkileyen o.
Kanserden falan ölene kadar beklememiz lazım.
Evet, hayatının en iyi kısmı bitmiş olacak.
Bilemedim. Gut hastası. Ülseri de var.
Önümüzdeki on senede geberip gidebilir.
Ondan önce de olabilir.
Her gün birileri öldürülüyor.
O ne demek?
Neden doğaya yardım eli uzatmıyoruz ki?
Bütün sıkıntılarımız biterdi.
Çoğu zaman kafasındaki yumuşak noktaya yumruk atasım geliyor.
- Tam beynine. - Tanrım, Bibi.
Onu Hurley domuzlarına verirdim.
Mantar yataklarına parça parça gömerdim.
Daha çok gübre çıkardı.
Peki! Boktan Volvo'sunun frenleriyle oynardım.
- Nasıl yapılıyor, bilseydim. - Evet!
Evet, sonunda.
- Derin, karanlık sulara gömerdim. - Köpek balıklarına verirdim.
Martılar gözlerini yerdi.
- Gözlerini oyup çıkarırdım… - Uçaktan aşağı atardın.
- Hıyarı öldür. - Hıyarı öldür!
Sikeyim, nefret ediyorum!
ŞİMDİ
"Tanrı'nın kutsal annesi, günahkârlar için
şimdi ve öldüğümüzde dua etsin.
Merhamet dolu kutsal Meryem, Tanrı senin yanında.
Kadınlar arasında kutsanmış bulunuyorsun, rahminin ürünü de kutsanmıştır, İsa.
Kutsal Meryem, Tanrı'nın annesi şimdi ve öldüğümüzde dua etsin.
Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'a yücelik olsun.
Başlangıçta, şimdi ve her zaman olacağı gibi, ebediyen."
John Paul Williams'ı toprağa veriyoruz.
Baba, Oğul ve Kutsal Ruh adına. Amin.
Amin.
Olabilecek kötü şeylerin hepsi oldu.
- Evet. Tuttum. - Bunun dışında.
Hoşça kal aşkım.
"Rab çobanımdır, eksiğim olmaz.
Beni yemyeşil çayırlarda yatırır, sakin suların kıyısına götürür.
İçimi tazeler.
Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder.
Karanlık ölüm vadisinden geçsem bile kötülükten korkmam.
Çünkü sen benimlesin. Çomağın, değneğin güven verir bana.
…düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın.
Başıma yağ sürersin…"
Bitti.
"Ömrüm boyunca yalnız iyilik ve sevgi izleyecek beni,
Hep Rabb'in evinde oturacağım."
- Neden şık ceket giydim ki? - Williams cenazesine gidiyoruz.
Ne? Olamaz, öyle mi? Beni bara götür, bunu yapmam…
Dinle, o aile bir senede dört kere tazminat talep etti.
Bir senede.
Bir şeyler oturmuyor. Yasal değilse ödeme yapmıyoruz.
Ama ne yapacağız? Tazminatı kırık cam sileceği için istemiyorlar ki.
O ölmüş işte.
İntiharsa geçersiz sayılır ya da neydi? Kötü niyet.
Doğru. Bu durumda kötü niyeti bulacağız.
Hangi şartlar altında?
- Ne yapıyorsun? - Dosyayı alıyorum.
Araba kullanmayan birinin almasını ister misin?
- Evet. - Evet.
- Evet, polis raporuna bak. - Polis soruşturması mı var?
Şey, hayır. Baksana, şüpheli bir şey yok ama fotoğrafa bak.
Tanrım.
Ölmek için tuhaf bir yol, değil mi?
Aile bugün dikkatsiz olur.
Tek yapacağımız gözlemleyip dinlemek.
Cinayet olup olmadığını bilemeyiz ama cinayetse
suçlu genelde cenazeye gelir.
Pekâlâ Columbo.
Başınız sağ olsun.
Teşekkür ederim. Büyük bir kayıp.
Acılar son bulduğu için mutluyum.
- Hasta mıydı? - Hayır.
Ben…
Şey…
Başınız sağ olsun.
Sağ olun.
Şok edici. Dehşet verici bir ölüm.
Gerald Fisher. Babanın patronuyum.
Eski patronu.
Yapabileceğim bir şey varsa söyleyin. Bir telefon uzağınızdayım.
Numaranız bende yok.
Şaka mı yapıyorsunuz? Alkol yok mu?
Sonrasında alkol olmayacaksa neden toplanıyoruz?
John Paul'un ayıklığını onurlandırmak için.
Halk içinde örnek insan. Özelde ayyaş.
Peder Doyle'un katılmamasına şaşmadım.
- O benim fularım Becka. - Biliyorum.
Nereye gidiyorsun?
Gerçek içki almaya.
Sen iyi misin? Becka?
O fuları geri istiyorum Becka.
Ne? Eşyalarımı alıp duruyor.
Dur bir dakika. Burası evleri.
Evet. Şey, artık onun evi.
Çok güzel.
Bir de muhasebeci maaşıyla.
- Doğru gelmiyor. - Vücudun çok tuhaf ve uzun olduğu için.
Birinin özel evine girmek doğru gelmiyor demek istedim salak.
- Bunun için gelmedim. - Bak.
Uğrayıp saygılarımızı sunacağız, dulun ağzını arayacağız.
Sonra işlerini halletmeye, ayak tırnaklarını boyamaya
ya da ağılında ne yapıyorsan… Kapıyı tutun.
Hadi.
Başın sağ olsun.
Şey, hoşça kal demeye geldim.
Hemen gidiyor musun?
Evet, ben… ama düzgünce hoşça kal demeye geldim.
Hoşça kal.
Hoşça kal Grace.
Dul hangisi sence?
- Anlamak zor. - Burada olmamalıyız.
Bu o.
Başınız sağ olsun Bayan Williams.
Thomas Claffin, Claffin ve Oğulları'ndan. Bu da Matthew Claffin.
John Paul'un hayat sigortası poliçesi tarafımıza ait.
Bayan Williams kız kardeşim.
Özür dilerim. Çok benziyorlar.
Umarım iş meselesi için gelmemişsinizdir. Çok şey yaşadı.
Ne?
Biri öldü. Cidden. Biraz saygın olsun.
Babam cenazeye davetsiz gelir miydi sence?
İflasa izin vermezdi.
- Bunu yapmazdı. - Sen nereden biliyorsun?
Matt, özür dilerim. Matt. Matt.
Başınız sağ olsun.
Thomas Claffin.
Merhumun akrabası mısınız?
Evet. Eniştemizdi.
Evet. Çok benziyorsunuz.
Başınız sağ olsun.
Evet. O hıyarı gerçekten özleyeceğiz.
Bizi acımızla baş başa bırakırsanız. Sağ olun.
Tabii.
Affedersiniz.
Konuşmadan önce bir saniye düşünsen?
Neden? O polis değil ya. Sigortacı bir lavuk.
Evet ama burada ne işi var?
Arkada, fıçıyı değiştiriyor.
Ve umarım davranışlarını da, kaba kaltak.
Sen.
Evet, benim. Seni nereden tanıyorum?
Biz…
Yani biz hiç…
Sabah birini neredeyse öldürdüğünü öğle yemeğine kadar unutuyor musun?
Siktir.
Sandviçli eleman.
Tanrım. Üzgünüm.
Sandviçin nasıldı?
Ciddiyim, bacağın nasıl?
Aslında belim.
Dava açmaya hazırlanıyorsan iyi şanslar.
Jüriler beni sever.
Güzel bir dar ceketmiş.
Bu, kardeşimin. Bu…
Benim değil. Öylesine giydim.
-İçki ısmarlayabilir miyim? - Yok, gerek yok.
- Kendime alırım, sağ ol. Sağ ol. - Peki.
O zaman bana alır mısın? Param kalmadı.
Ne içiyorsun?
Cin tonik lütfen. Duble ve şekersiz.
Yıkamazsın.
Becka.
Matt.
Başınız sağ olsun Bayan Williams. Thomas Claffin, Claffin ve Oğulları'ndan.
John Paul'un hayat sigortası poliçesi tarafımıza ait.
Sigorta mı?
Poliçe dokümanlarına daha bakmadım bile.
Şey, tabii ki. Tabii. Yok. Neyse ki size yardıma geldim.
Alabilir miyim?
Yumurtalı, soğanlı. Geleceğimi biliyormuş gibisiniz.
Biliyor muydunuz?
Son zamanlarda şansınız hiç iyi gitmedi.
Ve üzerine bu.
Korkunç bir kekin üzerindeki şeker gibi.
John Paul'un kazası şok etmiş olmalı.
Tabii ki öyle oldu.
Onu tanıdığım kadarıyla dikkatsiz biri gibi gelmemişti.
-Üzgünüm, bir sorun mu var? - Hayır.
Pek yok.
Şey, sadece birkaç sorum var.
Ödeme yapmadan önce birkaç detayın üzerinden geçmemiz lazım.
Detay mı?
Yarın uğrasam olur mu? Uygun olur musunuz?
Sonraki gün? Siz söyleyin.
- Evet ama benim yapmam… - Zihniniz çok dolu. Özür dilerim.
Sizi ararım. Ne dersiniz? Rahat oluruz.
Çok kısa bir sorum var Bayan Williams. Hazır buradayken sormamın sakıncası yoksa?
Kocanızın öldüğü gece neredeydiniz?
- John Paul'u biliyorum, siz neredeydiniz? - Kız kardeşlerimle beraberdim.
Tabii. Elbette.
Sanırım hepsiyle tanıştım. Neşeli bir grup.
Sizi rahat bırakayım.
Zor zamanlar yaşayan kıymetli bir müşterimize nezaket ziyareti.
Ki yeterince kaldım bence. Ben sadece…
Eve kadar uzun bir yol var da.
Kâğıt tabağınız var mıydı?
Merak etmeyin.
Peçete.
Buralarda oturmuyorsun ama. Seni kesin görürdüm.
Londra'daydım.
Büyük Şehir.
Evet. Bir sene kadar önce döndüm.
Siktir ya, bir sene olmuş.
Evet. Zaman nasıl da geçiyor.
Ne iş yapıyorsun?
Şey, erkek kardeşimle çalışıyorum.
Üvey erkek kardeşimle. Son… Şey, döndüğümden beri.
Ama nihai hedefim falan değil.
Ben bas çalıyorum.
- Basgitar. - Tanrım.
Londra'da grubum vardı, o yüzden oradaydım. Ama dağıldık.
Babil'de Sürgün.
Neyde sürgün?
Babil'de Sürgün.
Ne? Neye gülüyorsun?
Hiç. Sadece…
Siyah beyaz karamsar fotoğrafları hayal ettim.
Notting Hill'deki bong dükkânlarının önünde, şöyle…
Grubun neden dağıldı?
Kötü ismi dışında.
Brexit yüzünden.
Faydası olur mu bilmem ama müzisyen grubunda basçılar en sevdiklerim.
Ama daha çok davulcularla çıktım aslında.
Ama kötü şans işte.
Ama kötü şansımda şanslıyımdır.
Öyle mi?
Hayır.
Pek değil.
Artık yok zaten.
Sen ne iş yapıyorsun?
Masaj terapistiyim.
Kendi işim var. Sadece küçük ama…
Gitmem lazım.
Ama dinle.
Sana ücretsiz masaj yapsam?
Telafi olarak.
- Hayır, sorun yok. Gerçekten. - Hayır. Hadi. İyiyim.
Yaptığım işte gerçekten iyiyim.
Hadi.
Bunu tamir ettirmen lazım.
Al bakalım.
Artık bağlantımız var.
SANDVİÇLİ KIZ
THOMAS CEP
Aynısından alabilir miyim lütfen?
- Bar tuvaleti gibi kokuyorsun. -Öyle mi? Köpek kulübesiydi hani?
Artık ikisi birden, yani tebrikler.
- Sorunun ne? Büyüsene. - Küçük düşürücüydü.
Hayır, benimle böyle konuşma.
- Ne arıyorsun? -İlaçlarımı.
Ne ilacı? Ne için ilaç alıyorsun?
- Durumun kötülüğünü hiç bilmiyorsun. - O zaman anlat!
- Yutamıyorum, bu… - Sen…
Kenara çeker misin? Kenara çek, tanrı aşkına.
Bence işe biraz ara vermelisin.
İflas etmek üzereyiz.
Ne? Nasıl? Babamın hiç…
Muhasebe tutmak, babamın yeteneklerinden biri değildi, tamam mı?
Bunu ödemek zorunda kalırsak iflas ederiz.
Şu an söylüyorum. Her şeyi kaybederiz.
Karım yatağa mahkûm. İlk çocuğumun doğmasına haftalar kaldı.
O kadar dayanabilirse. İşi de kaybedemem.
-İşi kaybedemem işte. - Bir dakika. Hey.
Hey, bu olmayacak.
Tamam mı? Çünkü izin vermeyiz.
Bak, bulunacak bir şey olduğunu düşünüyorsan bulacağız.
Peki.
Sağ ol.
Tanrı aşkına!
- Pardon. - Grace!
Tanrım. Ben yalnız yaşıyorum.
Bana kötü bir şey yapmayacaklarsa insanlar evime davetsiz girmiyorlar.
Üzgünüm. Kapıyı çalmalıydım.
Tek kişilik yemekler. Beni bekleyen de bu herhâlde.
Göründüğünden daha eğlenceli.
Değil.
Aptalca bir şey yaptım.
Ne?
O sigorta dedektifi bana bir sürü soru soruyordu.
O dedektif değil Grace.
Sigortacı lavuk. Sadece tuhaf biri.
John Paul'un öldüğü gece nerede olduğumu sordu.
Sizinle olduğumu söyledim.
Kız kardeşlerimle beraberdim, dedim.
Neden…
Şeyi kapatayım…
Neden yaptım, bilmiyorum.
Panik oldum sanırım. Ben… O…
Beni huzursuz etti, endişelendim.
Şüpheli olduğum anlamına mı geliyor? Öyle miyim?
Ne diyorsun? Şüpheli ne demek?
Bir kazaydı. Yani… Yani hiç soruşturma yok ki.
- Ne diyorsun? - Ama tek başımaydım.
Onaylayacak hiç kimse yok. John Paul'un eve gelmesini bekliyordum.
Grace! Ödeme yapmak istemeyen sigortacılar.
O kadar. Hadi ama.
Peki.
Ama ya tazminatı tehlikeye atarsa? Param yetmez ki…
Sana destek oluruz.
Seninleydik deriz. Çok da yalan değil, öyle değil mi?
O gün zaten takılacaktık. Sorun yok.
Bir şey olmayacak. Merak etme.
- Ah, tanrım, ağzım çok kuru. - Hayır. Şey… Pardon.
Şey… Sadece prosecco.
Biraz da votka. Yarın bırakıyorum.
Selam.
Bir sorunumuz var.
Evet. Gelebilir misin?
Tanrım.
O öldü. Yerin dibinde. Artık şeytanın problemi.
Bizimle olduğunu mu söylemiş?
Evet, yaptığımız her şeye ışık tutmuş oldu.
Yani artık bizim problemimiz.
Hıyar öldü ve kız kardeşimizi geri aldık. Önemli olan da bu.
- Bu işe polisin girmesine izin veremeyiz. - Polis mi? Üç çocuğum var. Hapse giremem.
Sakinleş.
- Hiç kimse hapse girmiyor. - Tanrım. Şu an anneme çok benziyorsun.
Yok artık Bibi. Aynı hikâyeyi anlatmalıyız.
Ve Grace'i bundan uzak tutmalıyız.
Ne yaptığımızı öğrenmemeli.
Sakin kalıp birbirimizi kolluyoruz.
- Ellerinizi verin. - Hayır. Yapmam.
- Hadi! - Başlarım.
Hep olduğu gibi birbirimizi kollayacağız.
Tamam mı?
Her zaman.
MALIN-SARAH GOZIN'İN YARATTIĞI BELÇİKA DİZİSİ CLAN'E DAYANMAKTADIR
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz