Nie wierzę, że wreszcie jest.
- Ja też nie. Ale super. Co to? - Autentyczny zabytek historii kina,
kupiony w domu Hollywood Harolda za grosze,
bo tylko ja rozpoznałem emblemat.
Tego rodzaju pamiątki przyciągną masę klientów.
Świetny pomysł. Tylko czemu to tyle trwało?
Harold zmarł już dawno temu.
Mój człowiek od pleksi ma masę pracy,
odkąd każde dziecko tego pokolenia dostaje trofea. Mam rację?
Carlos, werbel.
- Nie. - Masz człowieka od pleksi?
To my zasługujemy na trofea za to, że znosimy twoje żarty.
To talerz.
Nie byle jaki talerz. Prawda?
- Błagam. - Pewnie.
To talerz, na którym Anthony Hopkins podał Rayowi Liotcie jego własny mózg
w Hannibalu.
- Nie gadaj. - Jakim cudem zjadł własny mózg?
To pamiątkowy wybój.
- Patrzcie, kto w końcu przyszedł. - Znowu zostawiłaś kluczyki na bingo?
Zastanawiała się, czy ma wziąć kurtkę i straciła poczucie czasu.
Albo znowu musiała wycinać okulary do czytania z włosów.
To nie jej wina.
Musiała cofnąć się w czasie, by mieć czas na taniec.
Właściwie to wracam z pogrzebu.
Zmarła moja przyjaciółka, Helen.
Cholera, Eliza. Pewnie chciałabyś się cofnąć w czasie,
by nie być taką zołzą.
Żartowałam. To był żart. Wy też byliście wredni.
Ale nie aż tak.
Przesadziłaś.
Nie wierzę, że już jej nie zobaczę. Nie przytulę.
Nie obrażę jej ulubionej telenoweli, El Espia y La Tia.
„Szpieg i ciotka”?
- Po hiszpańsku się rymuje. - No tak.
Wybacz, że pytam, ale byłaś na pogrzebie w stroju roboczym?
Oczywiście, że nie. Umiem się zachować.
Miałam spódnicę.
SERIAL NETFLIX
WYPOŻYCZALNIA
Nie rozumiem, po co mu pełna wersja regulaminu iTunes,
książka kucharska Pauli Deen
i transkrypcja rozprawy sądowej Ghislaine Maxwell.
To na pewno wydruki taty.
Lubi czytać rozprawy, mówi, że obraz go rozprasza.
Przynajmniej ma bilety na czytanie poradnika.
- Potem będzie tylko lepiej. - Nie, Po niej będzie tylko lepiej.
To poradnik Medei?
Nie, to poradnik, jak odbudować małżeństwo po zdradzie
przez pryzmat sprawy Clintonów.
Jutro idziemy z Aaronem.
Świetnie, że pracujecie nad swoim małżeństwem.
Wyglądasz na szczęśliwą. Bardzo.
Ale przypominam, że ta drukarka należy do firmy.
Tak? A Percy'emu pozwalasz drukować całe tomy.
Nie mam problemu z pomaganiem kumplowi.
Na pewno z niej korzysta w ważnych sprawach.
Tydzień temu drukował 15 stron tekstu na melodię „Uptown Funk”.
Jest zaskakująco sprawnym tekściarzem.
Nie przeszkadza ci, że Percy ciągle tobą pomiata?
Przeszkadzałoby, gdyby tak robił.
To on kazał ci łazić w swoich butach Timberland całe lato,
żeby były wyrobione na jesień.
Po pierwsze, to Timberlandy.
Po drugie, nie rozumiecie mojej relacji z Percym. To mój…
- Jeśli powiesz „brat z innej matki”… - Nie to chciałem powiedzieć.
Nie rozumiecie, ile dla mnie zrobił.
Mieszkałem u niego, gdy moi rodzice się rozwodzili.
Zawarliśmy bractwo krwi,
tylko on się wycofał, jak sobie rozciąłem dłoń.
Wyluzujcie i zapalcie wyobrażonego blanta.
Nie? Więcej dla mnie.
Hej, Slim Tim. Przyszedłem po druki.
Wiesz, co to. Pozwól, że spróbuję.
- Zróbmy hasz komorę w moim wozie. - Dobra.
- Słabo zwinięty. - Nie, jest idealny.
- Serio? - Ej, podaj.
Wybacz.
Cześć, Con.
Chciałam przeprosić za mój wcześniejszy żart.
Nie ja zaczęłam,
ale nie mogę przeprosić za wszystkich.
Ciągle myślę o naszej trójce: ja, Helen i Yolanda.
Były z nas trzy muchachas.
To urocze.
Oglądałyśmy swoje relacje, kibicowałyśmy starym szachistom w parku
i, oczywiście, zbierałyśmy figurki Intimate Angels.
Wybacz. Chciałam powiedzieć…
Wybacz. Brak mi słów. Jakim cudem te dzieci zrobiły dziecko?
Nie wiem.
Może to coś w stylu Benjamina Buttona.
Ale w którą stronę? W każdą to przestępstwo.
- Nie o to chodzi. - Nie wiem, co gorsze.
Bobas w ciąży, co oznacza seks dwójki dzieci,
- czy bobas, który ma okres. - Eliza, po to do mnie przyszłaś?
- Chcesz wyśmiewać moje wspomnienia? - Przepraszam. Mów dalej.
To figurki kolekcjonerskie.
- Ta należała do Helen. - Przynajmniej wciąż masz Yolandę.
Yolanda mieszka w Long Lake.
To 45 minut stąd, wyprawa na 20 przerw na siku.
Prędzej zobaczę się z Helen niż z nią.
Przepraszam, pomoże mi pani znaleźć film Kod Da Vinci?
Mogę zamiast tego zaproponować telenowelę o ciociach-szpiegach?
To nie fikcja historyczna,
ale uczciwie przedstawia śmierć w samotności.
Wybacz, ona właśnie przeżywa kryzys.
Mamy Kod Da Vinci, a także sequel.
Anioły i demony?
Właściwie to prequel, bo wydarzył się przed książką.
Jest tam.
Może ja mogłabym oglądać z tobą telenowele.
Naprawdę?
Okej.
Pokochasz El Espia y La Tia.
- Musisz nadrobić tylko 20… - Sezonów?
- Lat. Trzy sezony na rok. - Sześćdziesiąt sezonów?
To dużo fajności.
Idę po kasety.
Okej.
Timmy i Percy są współzależni, wiemy, ale to zaczyna wpływać na pracę.
Bez urazy, Kayla. Parkuje na naszych miejscach,
a na swoim trzyma przyczepę Airbnb. Kradnie nam jedzenie.
A jak podnoszę głos, mówi „kicia wysuwa pazurki”.
Tak. Mój tata ma swoje wady. I więcej wad.
Miesiąc temu zużył tyle tuszu, że nie starczyło na czeki z wypłatą.
Nie kupiłem biletów na Mumford & Sons. Zostały mi tylko ich piosenki w reklamach.
- Tutaj popieram Percy'ego. - Nie wierzę, że Timmy tego nie widzi.
Porozmawiam z nim o tym.
Mam dość. Percy mówi, że jestem „też gejem na dziewczynki”.
- Fuj. - Tak szczerze, jak na tatę to postęp.
Masz klikać gdziekolwiek w ekran
i liczyć na cud. Tak się gra w Sapera.
Ale obłęd.
Super. Ale nie po to tu przyszedłem.
Robię studia z księgowości, wiesz?
I tak się zastanawiam, kiedy ostatnio
rozliczałeś swoje relacje w tym miejscu?
Mówisz o związku Aarona i Elizy?
Rozstali się?
Connie mówiła, że Eliza mówiła, że im nie wyjdzie.
Gdy mówi to ktoś inny, jest to prawdziwsze,
- niż gdy słyszysz… - Nie chodzi o plotki Connie.
Och. No cóż. Nieważne.
Nie powinno mnie to obchodzić, bo o niej zapomniałem. Serio.
- Chodzę na randki. - Serio? Z kim?
Jeszcze z nikim, ale szukam kogoś w prawdziwym świecie,
bo nie znajdziesz kogoś, kto cię uzupełnia, w sieci.
Choć podobno jest apka „Uzupełniasz mnie”, dla ludzi, których kręci Wordle.
Seksualnie.
Czaję. A co z twoją relacją…?
Co z twoją relacją z Percym? Coś ci dzwoni?
Może wasza przyjaźń powinna być bardziej partnerska.
Może nadszedł czas na szacunek,
na ustalenie granic.
- Tak jak było z rodzicami. - Tak myślisz?
No nie wiem.
Nie, wszystko gra.
Co to za smród?
Co ty, podgrzewasz sobie kuwetę?
Resztki tilapii z parmezanem.
Dlatego podgrzewam ją u ciebie.
Lepiej wywietrz kuchnię.
Jasne, zrobi się.
- Percy. Co to za talerz? - Jedyny, jaki mieliście.
Znalazłem go w twojej galerii sław dla talerzy.
Wpadnę później, ziom.
Trzymajcie się.
- To będzie dobre. - Próbowałem cię ostrzec.
Tego już za wiele!
Talerz przelał czarę goryczy? Nie próba eksmisji?
Nie próbował przekonać stanu Michigan, że nie żyjesz?
To też mnie bolało. I te inne sprawy też.
Ale teraz coś z tym zrobię, tak jak zrobiłem z rodzicami.
- Kręci ci się w głowie? - Smród nas przeniknął.
Felipe uderzył syna swojej siostry, Gabrielli,
i Gabriella musiała go zabić.
Ale zanim pogrzebano Felipe,
jego ręce przeszczepiono Mateo,
pianiście jazzowemu z czwartej ligi, który przyjechał na koncert.
- A był po amputacji. - Oczywiście.
Potem Gabriella i jej syn,
którego w nowym sezonie zaczął grać młodszy aktor,
spotykają Mateo.
Duch opętał mu ręce i bum, syn Gabrielli znów został spoliczkowany.
Ale czemu Mateo został spoliczkowany w tej scenie?
I jest swoim własnym wujkiem?
Czego nie rozumiesz? Nie wierzę, że zdałaś na Harvard.
Dasz radę.
Jesteś dorosły i w miarę zasługujesz na szacunek.
- Zgadza się. - Timbo Slice.
- Co tam? - Co tam?
- Zgadnij, jaki dziś dzień.
- Jaki dziś dzień. - Jaki dziś dzień.
- Dzień garba! - Dzień garba!
Jest już czwartek.
Co dzisiaj robimy? Wiesz, co powinniśmy zrobić?
Własnego Borata.
Wiesz co, stary, nie mogę. Muszę…
Jasne, że nie możesz. Już nigdy nie masz dla mnie czasu.
- Co to ma znaczyć? - Albo pracujesz, albo jęczysz za Elizą.
Tu nie chodzi o Elizę.
Wykorzystujesz moją wypożyczalnię, fiucie.
Kicia wysuwa pazurki.
Tak, przejąłem parę pudełek
mydła do rąk, ale czy to wszystko się nie wyrównuje?
Miną setki żyć, zanim się wyrówna.
Pomiatasz mną, odkąd się poznaliśmy przy wymianie tazosów z Alfa.
Pamiętasz, jak w liceum mnie przekonałeś,
że „kutas” oznacza super kolesia?
Potem poznałem Ricka Mahorna i nazwałem go kutasem tyle razy,
że porwał mi kartę z kolekcji i prawie mnie pobił.
Bo wiedziałem, że uciekasz szybciej, niż silny skrzydłowy goni.
Dosyć tego.
Nie dotykaj mojej mikrofali, mojej drukarki,
nie używaj mojego dezodorantu i nie wykorzystuj mnie.
Wiesz co?
Masz rację. Świętą rację.
Stanę się lepszym przyjacielem.
Naprawdę?
Rozumiem twój ból.
Okej.
- Świetnie poszło. - Tak.
- Najlepiej, jak mogło. Jestem w szoku. - Co nie?
Czułeś się jak przy przemówieniu Grety Thunberg?
Ciekawe, czy któraś kamera to nagrała.
Próbowałam zastąpić przyjaciółkę Connie.
Jestem na to co najmniej 30 lat za młoda.
Trzydzieści? Serio myślisz, że aż tyle?
Dobra, 20.
Daj mi spokój.
Muszę przekonać Connie, by spotkała się z tą drugą przyjaciółką, Yolandą.
Nic z tego. Mieszka całe 45 minut drogi stąd.
Wiem, ale musi być coś z tego.
Nie mogę oglądać tej telenoweli.
Nawet streszczenia na YouTube zajmują po trzy godziny na sezon.
Starzy ludzie lubią swoją rutynę.
- Connie przypomina mi mojego tatę. - Poznajmy ich ze sobą.
- Mieszkają dziesięć minut od siebie. - Tata już nie jeździ.
To Connie pojedzie do niego.
To nie wypali. Według niego przyjaźń damsko-męska nie istnieje.
Zawsze w tle jest seks.
Ale głupota. My się przyjaźnimy z Timmym.
Naprawdę.
Hannah, twój tata nie prowadzi, ale uprawia seks?
Kobiety przyjeżdżają do niego na seks.
W pewnym wieku chyba lubi się być w domu.
- Mam pomysł. - Nie jesteś w typie mojego taty.
Jesteś bardzo ładna, ale tata lubi bardzo krzepkie kobiety.
Hej.
Mogę się u was wyszczać?
Ohyda, ale w porządku.
Dzięki.
Mogę skorzystać z klientkami z waszej łazienki?
Bez sprośnych myśli, nie wejdziemy wszystkie naraz.
Nie myślałem nic…
Możecie wejść po Carol.
NOWE CENY
Hej, Con.
Czy wiesz, że w twojej okolicy są inne samotne kobiety
i możesz je poznać
nie rezygnując z komfortu przebywania w centrum handlowym.
Gdy ostatnio próbowałam, skończyłam przykuta do bojlera.
Co? My tylko pomożemy ci znaleźć koleżanki z podobnymi zainteresowaniami.
Żadna z nas nie nadrobi 20 lat El Espia y La Tia.
Bo nie chce.
Dobra.
Moja przyjaciółka i tak zmarła.
Co jeszcze mam do stracenia?
Tak trzymać.
Gdzie widzisz siebie za pięć lat?
Mam nadzieję, że na wsi. Codziennie zażywam dawkę trucizny.
Nie po to, by się zabić, tylko by się wzmocnić.
I dlatego nie ma zębów.
Jesteś na Facebooku? Wyślę ci linki.
Ostrzegam.
Wrzuca tylko selfie z martwymi zwierzakami i memy z Fox News.
- Jasne. - Miło było cię poznać.
Zawsze szukam nowych przyjaciółek. Wybaczcie na chwilę.
Przepraszam. Co ja mówiłam?
Uciekamy.
Wygląda na to, że macie z Connie dużo wspólnego.
Chyba. Musisz wpaść do mnie,
to razem skończymy nowy sezon El Espia.
- Z chęcią. Gdzie mieszkasz? - Tylko godzinę drogi stąd.
- Dzięki za zmarnowanie naszego czasu. - Musiał być haczyk.
Ilu klientów.
Wizualizacje działają.
Dzień dobry, pomóc w wyborze filmu?
Coś Van Dyke'a?
Przyszłam tu, bo wszystkie łazienki w markecie są zamknięte.
Naprawdę?
Jest mój ziom.
Uznałem, że wpadnę i powiem „nie ma za co”.
Co to znaczy?
Zakręciłem wodę w markecie, remont instalacji.
Ale musiałem zostawić jedną czynną łazienkę.
Uznałem, że będę lepszym przyjacielem dla mojego ziomka
i zostawię tę tutaj.
Proszę czekać w kolejce. W kolejce.
Twoja matka miała piękną duszę.
Jej figurka?
Zniknęła przed czy po moim wyjściu?
Powodzenia. Pa.
Cześć. Przykro nam, że nie znalazłyśmy ci nowej przyjaciółki.
Naprawdę chciałyśmy ci pomóc.
Nie wiedziałyśmy, że jest tyle rodzajów dziwnych staruszek.
Niby nie szkodzi, ale rozpaliłyście moje nadzieję,
że znajdę kogoś, kto będzie jak Gayle dla Oprah.
A dostałam tylko doktora Phila.
Przepraszam.
Może powinnyśmy po prostu cię przytulić i tyle.
Co za kopyta!
- Z jednej strony. - Jedna kolejka.
- Środek to nie strona. Dzięki. - Jedna kolejka.
Nie rozumiem. Jakim cudem sprowokowałeś Percy'ego?
Jego wszystko prowokuje.
Zawsze tak było. Jest super wrażliwy.
Dlatego mu tyle odpuszczam, bo zawsze przesadza
i robi jeszcze większy problem.
Może trzeba było odpuścić. Przepraszam, ja…
Nie, chrzanić to.
- To on powinien przepraszać. - Co za przełom.
Nie wiem, czy przełom, czy załamanie, ale koniec z tym.
Przepraszam, mogę…?
Nie, nie możesz srać w mojej łazience.
To moja wypożyczalnia i tylko ja mogę srać na swoim kiblu.
Zaraz tam wpadnę i nasram tak, że popamiętacie.
Timmy, coś ty narobił?
Spokojnie.
Chciałam spytać, czy się mogę przedstawić.
Moja mama ma sklep wędkarski, jako dziecko uwielbiałam Blockbustery
i tak się ucieszyłam, że jakiś wciąż istnieje.
Timmy Yoon, miło mi. A pani…?
Pani wychodzi.
Idę stąd. Mogę się wypróżniać tylko w dobrej atmosferze.
Jest tyle kolorów z „dziwką” w nazwie, prawda?
Przepraszam. Zaraz ją naprawimy.
Potrzebujemy kleju do paznokci.
Trzeba mieć na niego pozwolenie.
To pilna sprawa, Patrice.
Na rynku jest tylko siedem takich figurek dzieci z dzieckiem.
Skąd wiedziałaś?
Jak mogę nie wiedzieć? To ostatni Intimate Angel
autorstwa Victora Fentona, zanim go wyrzucono z firmy.
Tyle lat się znamy i nie wiedziałam, że lubisz Intimate Angels.
Jestem tu, gdzie jestem dziś,
bo umiem oddzielać pracę od przyjemności.
To tytuł mojej autobiografii.
Gdzie jestem dziś: Historia Connie Serrano.
Zawsze mówię, że autobiografie to światło w tunelu naszej kolektywnej duszy.
Kiedy kończysz pracę?
Wkrótce.
Percy, przyszedłem cię uderzyć.
PRZYNĘTY - ART. MYŚLIWSKIE
Hej. Chciałem cię przeprosić za…
Ogłoszenie harmonogramu stolców?
Tak, to było dziwne.
Jestem teraz w dziwnym miejscu.
Może mój szef da mi urlop na dziwność, coś jak chorobowe. Żartuję.
Nie mam szefa, bo jestem właścicielem.
Może zacznijmy od nowa.
Jestem Timmy i przepraszam.
Jestem Lena.
I zaczynam olśniewającą karierę
organizowania i wieszania przynęt na ryby,
bo moi siostrzeńcy spadli przez świetlik mamy
i muszę jej teraz pomagać.
Miło mi to słyszeć.
Naprawdę?
Nie tę część o siostrzeńcach i mamie,
bo brzmią jak zaraza.
Może mieli powód. Ludzie nie spadają bez powodu.
Prawda? Jak ty.
Też spadłaś z nieba, bo jesteś aniołem.
A ja dopiero uczę się mówić.
Przeprosiny przyjęte.
Miło było cię poznać.
Teraz idę pobić właściciela lokalu i byłego najlepszego przyjaciela,
ale może potem skoczymy na drinka?
Nie brzmi źle.
Super.
Percy.
Percy, to koniec.
Percy, o co ci, do cholery, chodzi?
Tęsknię za tobą, okej?
Tęsknię za kumplem. O to mi chodzi.
- Tak? - Właśnie tak.
- Przestałeś mnie potrzebować. - O czym ty mówisz?
Albo pracujesz z Elizą, albo próbujesz się umówić z Elizą.
Już dawno nie.
I byłeś nominowany do nagrody za najlepszą małą firmę.
Wszyscy zawsze w końcu ze mnie wyrastają.
Tak jak moja żona.
- Moja żona? - Moja żona?
W zasadzie była żona.
Daj spokój, stary.
Nigdy z ciebie nie wyrosnę.
Wybacz, że ostatnio rzadko razem się lenimy,
i że tak ostro się postawiłem.
Dzięki rodzicom niedawno poznałem pojęcie granic
i jeszcze nie umiem ich dobrze stosować,
zwłaszcza przy kimś o twojej energii.
Powinienem ci wyjaśnić, że teraz muszę traktować swoją pracę poważniej.
Na moich barkach spoczywa ostatni Blockbuster na Ziemi.
Rozumiem. Próbujesz utrzymać wypożyczalnię wideo w epoce 5G.
Masz dużo na głowie.
Potrzebujesz czegoś na relaks.
- Stary. - Pozwól, że zapalę.
Wiesz, o czym mówię?
Pewnie.
Ale bez Joan Rivers nie ma już czego oglądać w tej telewizji.
Jest taka meksykańska telenowela, którą uwielbiam, El Espia y La Tia.
Ale podobno wymaga dużo zaangażowania.
Ile ma sezonów?
Interesują mnie tylko seriale,
które poświęciły ponad 20 lat na budowanie świata.
Ty jesteś espia, a ja jestem tia.
Zrozumiesz to zdanie po sezonie piątym.
Dam ci mój numer,
omówimy serial, jak go obejrzę.
- Okej. - Ale nie próbuj pisać.
- To telefon stacjonarny. - Nigdy w życiu.
Uwielbiam pocztę głosową.
Czyli przyjaźnisz się z właścicielem sklepu imprezowego
i zaciekle bronisz swej łazienki.
Idealne życie.
Poczekaj, aż zobaczysz mojego górala.
Connie i Patrice od razu się zaprzyjaźniły.
Są urocze razem. Musicie je zobaczyć.
Dwa.
Wiecie co, chyba ich tu nie ma, więc…
A nie siedzą tutaj?
Tak, faktycznie.
Urocze, prawda?
Zapomniałam, że mam coś do załatwienia.
Nie.
Nie. O nie.
Percy.
NAJWIĘKSZY WYBÓR PONAD 7000 FILMÓW I GIER
Napisy: Joanna Kaniewska