OBÓZ DRZAZGA
SERIAL NETFLIX
Obóz Drzazga
Nasz letni dom
Katapulty, proce, wyrzuty!
Latamy z rakietą po lesie
Walimy, gdzie nas poniesie
Co to będzie Rozbijamy się wszędzie
Łucznictwo, zbijak, tenis zorba To absurd!
Nadchodzi nasza ekipa
Lecą szybko Uważaj, unik!
Całe życie będziesz z tego zadowolony
Angry Birds: Letnie szaleństwo
Powiem to.
Obóz Drzazga to najlepsze miejsce na świecie.
Rozejrzycie się. Wszystko jest super!
Trampoliny, tyrolki, zjeżdżalnie,
drzewa, powietrze i wędka w moim skrzydle.
Nie mówiąc o najgorszym doradcy na świecie.
Tak. To idealne lato.
Nie chcę się czepiać, ale jedno mi przeszkadza.
Jedzenie.
Brenda ostatnio jest jakaś rozkojarzona.
Może by to rozmrozić?
To zapiekanka o nazwie „Nie jestem twoją mamą”.
Czyli gdyby jedzenie było super, to mielibyśmy idealne lato?
Czy to…
Paluszki rybne!
Chyba jesteśmy uratowani!
Chrupiące, soczyste, eksplodująca perfekcja!
Bomba, chyba uratowałeś nam lato!
- Tak? - No tak.
Wyłówmy je. Zbliża się lunch!
Widzicie? Wszyscy je uwielbiają, nawet Brenda.
Rany. Prawie jej nie poznałam.
Wygląda
na szczęśliwą?
Wiem. To dziwnie niepokojące.
Wszyscy uwielbiają moje paluszki!
Dzięki.
Od teraz ty wydajesz posiłki.
Chciałem tylko podać im lunch.
Tak? To spójrz na to.
Co chcecie na kolację?
Paluszki rybne!
Czeka nas idealne lato. Wszystko dzięki tobie.
Dajcie spokój.
Nie są aż tak dobre.
Są takie chrupiące i soczyste.
- Rozpływają się. - Rozpływają się.
Stawiasz!
Już nigdy nie będę gotowała!
To dziwne.
Zwykle gardzę tym miejscem,
ale dzięki tym paluszkom jest tu nawet znośnie.
Tak trzymaj, Bomba!
Nie zawiodę pana.
To dziwne.
Lepiej ze mną nie zadzieraj.
Bomba jeden, paluszek rybny zero.
Częstuj się, potworze z jeziora.
Powiem wszystkim, że skończyły się nam…
Pycha, co nie, Nederłopocie?
O tak!
Normalnie rzucałabym małego w twój głupi dziób.
A ja nazywałbym cię Nederpalantem
i powtarzał, że to ty masz głupi dziób, ale…
Paluszki rybne!
Kocham cię.
A ja toleruję twoje towarzystwo.
Kochamy Bombę.
Pokazał nam, jak nudne było nasze życie wcześniej.
Idealne lato!
Dobra. Dam radę!
Powiem im, że ich idealne lato się skończyło.
Nie pozwolę na to.
No to co zrobimy?
Nie ma więcej paluszków, bo potwór z jeziora je pożera.
Koniec idealnego lata!
Daruj sobie, wiem o wszystkim.
Ale te paluszki pozwoliły mi odżyć.
Wiesz, co musimy zrobić, prawda?
Tylko nie mów, że pozbyć się potwora.
Pozbyć się potwora!
O rety.
Za chwilę kolacja, ja jej nie zrobię.
Paluszki rybne!
Potrafisz walczyć z potworami?
Walczę z setkami potworów przy każdym posiłku.
Czy mi się wydaje, czy wyglądasz lepiej niż ja?
To niedopowiedzenie, ale zgadza się.
Dobra. Krok pierwszy, zarzucenie przynęty.
Rozumiem.
Ale skąd ją weźmiemy?
Nie znalazłem przynęty. Tylko parę paluszków, bo eksplodowałem.
Chwilunia.
Też uwielbiasz paluszki rybne?
Nie jesteś strasznym potworem.
Jesteś amatorem paluszków rybnych.
Zniszczyć bestię!
Ojej.
Paluszki rybne!
- Gdzie Bomba z żarciem? - Coś musiało mu wypaść.
Paluszki rybne!
Martwię się.
To było naprawdę idealne lato.
Skoro już po mnie, mogę poczęstować się ostatnim, pysznym…
Odstaw mnie, paluszkożerco!
Na pomoc!
Brenda!
Dzieciaku! Ty żyjesz! Musimy zniszczyć to coś!
Czekaj! Chyba nie musimy!
Myślę, że to całkiem miły potwór.
Dla mnie nie jest zbyt miły.
Zniszcz go!
Paluszki rybne!
Oby zjadł go jakiś potwór z jeziora,
bo przerobię go na paluszki rybne!
Paluszki rybne!
Jeśli nie wróci, dojdzie do burd!
Może znajdziemy sposób, by podzielić się paluszkami z potworem.
Byłoby idealnie!
Myślisz, że ta głupia bestia podzieli się z tobą?
Być może.
Paluszki rybne!
Ohyda!
Te paluszki wyglądają, jakby przeszły przez jelita potwora.
Tak. Chyba mam ich już dość.
To co teraz będziemy jedli?
Cieszę się, że wróciłaś, Brenda.
Powiew śmierci sprawia, że doceniamy, co w życiu ważne.
Właśnie.
Jak powrót pasji do gotowania.
Nie sądziłem, że Brenda zna słowo „pasja”. Dobra robota.
Dobrze, że wszystko wróciło do normy.
Przez chwilę było dziwnie. Trzymałem za rękę Nederłopota!
Za wiele perfekcji też jest złe.
Tak. Od teraz miejmy stare, zwykłe, wspaniałe lato!
Wszamałbym jakąś rybkę.
Ale w formie smażonego paluszka.
Jezioro, czytasz mi w myślach.
Przepraszam.
Napisy: Tomasz Suchoń