ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
Kailan narating ng mga tao ang Amerika?
Kung nag-aaral ka noong 1960 at 2010,
may pagkakataong tinuruan ka nito.
Na sa pagtatapos ng Ice Age, may pangkat ng mangangasong
dumaan sa tulay na nagkokonekta sa Asya at Hilagang Amerika,
kung nasaan ang Bering Strait ngayon.
At sa 13,000 taon ang nakalipas noong natunaw ang yelo,
lumipat sila sa timog sa American Heartland.
Kumbinsido ang arkeolohiyang sa Amerika,
wala pang tao hanggang mga 13,000 taon ang nakalilipas.
Ito ay dominanteng paradaym sa pag-aaral ng Amerika.
Pero mali ito.
Ang lumang paniniwala ay pinalitan na
ng natagpuang mas naunang labi ng arkeolohiko.
Fossilized na yapak ng tao ay nakita sa disyerto sa New Mexico
na mula pa sa 22,000 taon ang nakalipas, sa tuktok ng huling Ice Age.
At iyong mga pinaglalaban pa
ang ebidensiya ng mas naunang tao
na nasa 130,000 taon ang nakalipas, kamakailan lang, ay nagsimulang lumitaw.
Mabuti nang isaalang-alang ang buong panahon
ng kuwento ng tao sa Amerika.
ANG NAWALANG SIBILISASYON NG AMERICA
Kakaunti lang ang sinaunang monumento ng Hilagang Amerika.
Higit 90% ng mga istrukturang nakadokumento noong ika-19 siglo
ay wala na ngayon,
at sa 10% na natira,
halos lahat ay madumi at wasak na.
Masaklap isiping itong mga mahalagang sikreto ng mga ninuno
ay nawala na sa pagkukuha ng mga lupain,
at sa sistematikong paglimot sa mga katutubong paniniwala,
tradisyon, at monumentong meron.
Ang ilang mga lugar
ay maaaring mahalaga sa pagbuo ng posibilidad ng nawalang sibilisasyon.
Katulad ng lugar na ito, na kilala bilang Poverty Point.
Nakuha nito ang kakaibang pangalan
mula sa plantasyong nandito dati…
ARKANSAS - LOUISIANA - ILOG NG BAYOU MACON
15 milya kanluran
ng Mississippi River sa hilagang-silangan Louisiana.
Sa mahabang panahon, inakalang ito ay magandang burol lang
na nasa taas ng bukiran.
Pero hindi lang ito isang burol.
Di na iginigiit ng mga arkeologo
na ito ay isang malaking istrukturang gawa ng tao,
na ngayon ay kilala bilang Mound A.
At noong ang karatig nito
ay nakitang nagkalat ang artifact ng luwad at pigura ng tao,
napagtanto ng mga arkeologo na ang Mound A ay bahagi ng mas malaking sinaunang lugar.
Sulit ang pag-akyat sa Mound A.
Magkakaroon ka ng pananaw dito sa taas na wala sa baba.
Ang napansin ko kaagad ay kung gaano kapatag ang lupa.
Kung tatanggalin ang mga puno, na gawa ng ninuno,
may perpekto kang patag na kagiliran sa buong paligid mo.
Pero ito ay hindi isang depensibong istruktura. Kaya ano ito?
Maski mula sa itaas, mahirap makuha ang buong larawan.
Pero may ideya kami ng orihinal na layout ng lugar.
At walang ganito mula sa sinaunang mundo.
Ang Mound A ay marahil may taas na 100 talampakan,
may angkorang 43-ektaryang plaza.
May anim na mga konsentrikong gilid,
ang bawat isa ay may taas na anim na talampakan at patag sa itaas
na gumagawa ng kalahating bilog na diameter ng tatlong quarter ng milya,
nakahiwalay ng serye ng mga pasilyo,
na parang amphitheater.
At nakakalat sa paligid nito ay di bababa sa anim na punso na gawa ng tao
na pinangalanan ng mga arkeologo na "A" hanggang "F".
Ang Poverty Point ay isa sa
pinaka-complex sinaunang lugar sa Amerika.
Ang pinakalumang bahagi nito ay mula pa sa 3,700 taon ang nakaraan…
matagal pa bago ang gumawa nito ay nakapagsaka rito.
Ang sinaunang Amerikano ng Poverty Point
ay nanatili rito sa sumunod na 600 taon
at patuloy na pinapaganda at pinapabuti ang lugar.
Bakit?
Walang mga dokumento o tradisyon
ang makakapagsabi ng layunin ng Poverty Point.
Kaya nanghuhula lang ang arkeologo.
Site manager at mananalaysay, Mark Brink Jr.,
ang unang umaming ang mainstream na arkeolohiyo
ay hindi kayang kumpirmahin ang misteryosong lugar.
Sabihin mo ang mga nalalaman mo rito.
Napakalaki ng Mound A,
ang pinakamalaking punsong naitayo sa Kanlurang Hemisphere noon,
na nagsasabing Poverty Point ang gitna ng mas malaki pa.
Iminumungkahi nito ang matibay na motibo rito.
May alam ka ba kung ano'ng motibong iyon?
Hindi namin alam.
Ito ay ceremonial na sentro sa ilang kadahilanan, pero malay.
-Hindi pa alam. -Oo.
May ideya kami
kung bakit ito itinayo rito at hindi sa ibang lugar,
at may koneksiyon ito sa mas lumang lugar na may layong dalawang milya sa timog.
Habang patungong timog…
BATH, UK ABRIL 6, 2019
nasa Lower Jackson Mound tayo.
Ang tatlong pangunahing punso sa Poverty Point
ay nakalinya nang eksakto sa Lower Jackson Mound.
SINAUNANG MOUNDS TRAIL LOWER JACKSON MOUND
Mas nauna Lower Jackson Mound sa Poverty Point.
Mula pa ito sa 3,500 BC, 5,500 taon na.
Gayunpaman, alam ito ng mga gumawa ng Poverty Point,
pero ginamit nila itong angkora sa lugar nila.
Malinaw na naintindihan nila ang heograpiya
at kung paano itayo istruktura sa hilaga.
Pero mayroon pang nangyayari rito
na ayaw tanggapin ng mga arkeologo
na makikita sa natatanging geometry nito.
Kita mo, maoobserbahan mo sa patag na kaligiran
ang pagsikat at paglubog ng araw at ng buwan at ng mga bituin.
Ito ay lugar para sa mga astronomer.
Karamihan sa ati'y di ito alam. Bakit?
May polusyon sa atin.
Di natin makita ang kalangitan,
pero kung ninuno ka at pinag-aralan mo ang langit,
mapapansin mo itong penomena.
Ang araw ay may mga punto sa kagiliran.
Tinatawag itong solstice.
Tumitigil ang araw sa tag-init,
nananatili nang dalawa o tatlong araw,
at tapos, gagalaw muli ito na parang pendulum sa kagiliran.
Ganoon din sa taglamig.
Ang archeoastronomer na si William Romain ay nakadiskubreng itong petsa,
ang mga solstice, ang pinakamahaba at pinakamaiksing mga araw sa taon,
ay minarkahan sa Poverty Point
gamit ang magaling na sistema ng pagkakahanay.
Pag tumayo ka sa silangang gilid ng oval
sa gitna ng plaza,
ang paglubog ng tag-init na solstice ay nakalinya sa Mound B,
ang lumang punso.
At mula sa parehong posisyon,
ang paglubog sa taglamig na solstice ay nakalinya sa Mound E.
Pumunta ka sa kanlurang gilid ng parehong oval,
at makikita mo na ang tag-init na solstice ay sumisikat sa ibabaw ng Mound C…
habang ang taglamig na solstice na pagsikat ay nasa Mound D.
At kung titingnan mo ang kanluran sa pamamagitan ng gitna ng plaza
tuwing tagsibol o taglagas,
makikita mo ang araw na bababa sa hilaga ng Mound A
bago ito tuluyang lumubog.
Ang Poverty Point ay may nakakaintrigang
istrukturang kita ang pagbabago sa langit.
Sa isang kanto rito,
nahanap ng mga arkeologo ang malalaking mga butas
na minarkahan ngayon ng mga puting poste.
Hindi natin alam gaano kataas ang orihinal na poste sa mga butas,
pero sa kabuuang palagay at disenyo,
naaalala ko ang prehistoric na Woodhenge malapit sa Stonehenge sa England.
Ang natatangi rito sa Poverty Point ay ang dami ng mga woodhenge.
Itong mga bilog, ilan ang mayroon dito?
Nasa 40 siguro sila.
Ang laki? Sa kabila…
Ang ilan sa kanila ay maliit, siguro nasa 60 talampakan,
ang ilan ay mas malaki, nasa 200 talampakan o higit,
pero ang mga petsa nito ay iba-iba.
Ginawa ang mga ito sa ilang daang taon,
na sumasaklaw sa mga henerasyon ng Amerikano,
na panay ang pagbabago ng kanilang posisyon at laki.
Naaalala ko ang Malta, na ang mga gumawa
ay panay ang pagbabago ng oryentasyon.
Para nakaharap sa bituing Sirius, na nagtatapos sa Ggantija.
At ng Göbekli Tepe sa Turkey
kung saan ginawa ang mga templo
sa loob ng ilang libong taon…
saka para masundan ang galaw ng mga bituin.
Lahat ng ito ay malalaking proyekto,
na may mga istrukturang parating binabago
at inuusog ang kanilang oryentasyon.
Ang maraming poste kaya ng Poverty Point
ay dinisenyo para masundan ang nasa kalangitan?
Magarang karunungan, tunay na agham
ay makikita sa geometry at astronomiya ng lugar.
Ngunit ang mainstream na mga arkeologo
ay ayaw pa ring kilalanin ang astronomiya sa mga poste rito.
Tingin ko, wala itong katuturan.
Bakit ang mga taong nakatira rito ay gumawa nito,
bakit di sila interesado sa langit?
Di ko sinasabing hindi.
Sigurado, interesado.
Sige. Tingin mo, para saan ang bilog?
Hindi pa namin alam
kung para sa astronomiya ito.
Oo.
Ang sinaunang kultura ay nakatuon sa langit.
Ang pananaw na iyon ay di maipagkakaila,
pero hindi mahalaga sa arkeolohiya.
Tingin ko, ang rason
ay hindi naiintindihan ng mga arkeologo ang astronomiya.
Di ganoon ang itinuro sa kanila,
at pangalawa, panghihimasok ito
sa kanila ng ibang mga tao.
Hindi ko sinasabing ginawa ang Poverty Point
ng nawalang sibilisasyong hinahanap ko.
Pero interesado ako sa pinanggalingan
ng magarang astronomiya at geometry
na makikita rito.
May mga ebidensiya ng makabagong arkitekto,
karunungang astronomical na nakuha mula sa sinaunang panahon,
pero kanino ito nakuha at gaano katanda ito?
Hindi ko sinasabing ang nakatira rito
ay walang kakayanang matagpuan at magamit
itong mga astronomical na obserbasyon nang sila lang.
Kabaliktaran.
Tingin ko, tapos na
isiping ang mga kultura ng katutubong Amerikano
ay mga mangangaso lamang.
Sila ay mas higit na may kakayanan pa roon.
At ang kanilang pananaw sa mundo sa cosmos
na makikita sa mga hanay sa Poverty Point
ay tunay na parehong pananaw
na makikita sa ibang sinaunang lugar…
parehong pokus
sa sagradong koneksiyon ng mundo at langit.
Ang Poverty Point ay isa lang sa 800 na Mound Builder
na natitira sa buong estado ng Louisiana.
Habang sa buong Hilagang Amerika,
sa kalahatang tinatayang isang milyong punso…
nasa 100,000 pa ang natitira.
Sa mga ito, ang pinakanakakabilib na halimbawa ng isang punsong
nnagpapakita ng sagradong koneksiyon sa langit
ay nasa 600 milya hilagang-silangan mula sa Poverty Point sa Ohio,
isang lugar na makakapagsabi kung ano ang nangyari
sa nawalang sibilisasyong hinahanap ko.
Nakadapo sa magubat na galugod
ay ang magandang halimbawa ng imahen ng punso.
Isang higanteng hugis ng isang nilalang.
Sa kaso nito, isang 400-metrong haba na ahas.
Tinatawag itong Serpent Mound.
Simula sa nakapulupot,
pitong kurba sa katawan nito patungong ulo,
kung saan makikita ang nakangangang panga na lalamunin ang isa pang oval.
Kahit mula sa ere, mahirap makita ang lahat ng detalye.
Pero isama ang mga bagong natuklasan tungkol sa orihinal na paggawa nito
at tanggalin ang puno,
makikita ang imahen ng orihinal na estado nito.
Umaabot sa isang milya ang Serpent Mound
mula sa panga nito sa hilaga
patungo sa buntot nito sa timog sa ibabaw ng burol.
Sa orihinal, may bilog na mga nakatayong bato sa may ulo nito,
di alam kung para saan.
At sa likod lang ng ulo, may dalawang pampalamuting haba,
hindi rin alam kung para saan.
Ang Serpent Mound ay pambihira at kaaya-ayang istrukturang
nakakamangha sa mga bumibisita rito.
Malinaw na ito ay sinauna at misteryosong lugar.
Pero sino ang gumawa nito, at bakit?
Sinasabi sa palatandaan dito na ginawa ito noong 1,000 AD
ng mga katutubong taong tinatawag na Fort Ancient Culture.
Pero ang palatandaan, tulad ng mga historikal na tanda, ay mali.
Wala talagang may alam kung gaano ito katanda.
Ang petsa na 1,000 AD
ay nakabatay lang sa dalawang organikong sample
na nakuha sa mga parte ng punsong binago muli kalaunan,
dahil natagpuan sa isa pang survey ang sample sa ibaba ng ahas
na galing pa sa 321 BC.
Ang ebidensiya sa Serpent Mound
na binabago ito ay napakalinaw.
Iminumungkahi kong ang pagbabagong ito ay napakatagal na.
May isang problema lang sa pag-iimbestiga sa teorya ko.
Pinagbawalan ako ng mga administrador ng Serpent Mound.
Sinubukan namin nang ilang beses para makunan ang lugar na ito,
pero hindi kami pinahintulutan.
Sa tingin ko, sa ideyolohikal at tunay na personal na pananaw,
babasahin ko ang email nila.
"Ang aming layunin ay
panatilihin ang integridad ng Serpent Mound,
sa pisikal
at makasaysayang representasyon nito."
"Dahil ang presenter ng seryeng ito, si Graham Hancock,
ay nagmumungkahi ng teorya at istoryang hindi kaanig
sa alam namin tungkol sa katotohanan ng Serpent Mound,
ang kahilingan niyo ay tinatanggihan."
Ang tamang salita sa misyong itong protektahan ang interpretasyon
ay, siyempre, censorship.
At ano pa ang mas mabisang paraan
para i-censor ng mga arkeologo at pigilan at sirain ang pananaw ng kabila
kaysa tanggihan ang pagpasok sa mga arkeolohikong lugar?
BALIW BA SI GRAHAM HANCOCK?
Hindi ito ang unang beses.
Sa kasamaang-palad, ito ay sistematiko at pare-parehong pag-uugali
sa mga arkeologo.
May censorship talaga.
Ginagawa nila ang censorship sa pagtawa at pag-insulto sa ibang mga ideya.
Kaya ano mismo sa teorya ko
ang hindi kanais-nais?
Mas simple, dahil naglakas-loob akong magmungkahi
ng ideya mula sa disenyo ng Serpent Mound
na mas luma pa sa 300 BC,
higit 10,000 taon bago pa ang pagtatapos ng huling Ice Age.
Para sa 'kin, ang patunay nito ay makikita sa isa sa magagandang katangian nito,
isa sa mga tinatanggihan ng mainstream na mga arkeologo.
Dahil ulit, kasama na naman ang langit dito.
Kung pupuntahan mo ang Serpent Mound sa tag-init na solstice mga ika-21 ng Hunyo,
mapapansin mo kaagad na ang panga ng ahas
ay nakalinya mismo sa punto kung saan lumulubog ang araw.
Kaya ito ang paglubog sa tag-init na solstice.
BATH, UK ABRIL 6, 2019
Kita mo ang ulo ng ahas, para bang nakatanaw sa araw,
at habang lumulubog ang araw, mas malinaw ito,
itong magandang pagkahanay ng mundo sa langit,
tapos, masisiyahan ka lang sa tanawin nito.
Halata sa kahit kanino ngayon
na ito ang ulo ng ahas na nakaturo rito.
Pero tinatanggihan ang ideyang ito ng arkeolohiya.
Ang organisasyong namamahala sa lugar
ay hinayaang lumago ang mga puno sa palibot ng ulo ng ahas.
Tingin ko, naniniwala silang lilim ito sa mga turista.
Pero ang ginagawa nito ay nililimitahan ang epekto
na makita ang ulo nitong nakaturo sa paglubog ng araw.
Si Jeff Wilson, na may-ari ng halos lahat ng katabing lupain nito,
ang presidente ng grupo na tinatawag na The Friends of Serpent Mound,
na dedikado sa pananatili at pag-promote nito at ibang katutubong lugar.
Malinaw na importante sa 'yo ang Serpent Mound.
Oo, malapit talaga ito sa akin.
Isa ito sa mga espirituwal na lugar na nabisita ko.
JEFF WILSON MANANALAYSAY NG SERPENT MOUND
Ito'y sagradong lugar.
Kapag napuntahan ito,
aalis kang parang nabago ka ng karanasan mong makita ito.
Ito ang pinakamagandang archeoastronomy sa Amerika,
-talaga. -Oo.
Kaya ito ganito ay dahil sa bagong kumpirmasyon na ang Mound Builders
ay naglagay ng isang serye ng paghahanay sa kalangitan
sa disenyo ng Serpent.
Ang gitna ng ikalawang kurba sa may ulo
ay nakaturo sa silangan kung saan sumisikat ang araw sa tag-init
at ang gitna ng sumunod na kurba
ay nakaturo sa pagsikat ng araw sa tagsibol at taglagas
kung saan pareho ng tagal ang gabi at umaga.
Habang ang gitna ng huling kurba
ay nakaturo sa pagsikat ng araw sa taglamig na solstice,
ang pinakamaikling araw.
Sa madetalyadong nakapulupot na buntot,
kung gagawa ka ng diretsong linya sa mismong gitna nito
sa pamamagitan ng bisagra ng panga,
makikita mong ito'y eksaktong nakaturo sa astronomical na hilaga.
Para gawin ito at maisip
na ang lahat ng astronomical na paghahanay ay kabilang sa disenyo
-ay tunay na gawa ng henyo… -Gawa ng henyo, oo.
mula sa mga katutubo.
Oo. At hindi pinapansin ang gawa ng henyong ito.
Sineseryoso ba ng arkeolohiya ang astronomiya ng lugar?
Sineseryoso ba ito ng mga arkeologo?
Tingin ko, hindi, hindi.
Kakaunting tao lang ang pumapansin dito o pinag-aaralan ito.
Para bang gustong ipaniwala sa 'tin ng mga arkeologo
na itong mga astronomical na paghahanay ay nagkataon lang.
Siguro, ayos lang sabihing may mga tao sa sinaunang katutubong Amerika
na may makabagong pagsisiyasat, geometrical at astronomical na kakayanan,
at ginamit nila ang mga kakayanan sa paggawa ng monumento,
na halos lahat ay nawala na.
Itong eksaktong solar na paghahanay ay ipinamalas sa malaking sukat
ay kumakatawan sa pambihirang tagumpay ng mga
mangangaso sa ika-3 siglo BC.
Pero may ebidensiyang nagmumungkahi na ang Serpent Mound
ay sagrado nang ilang libong taon bago pa rito.
Bawat kultura na umiral dito,
galing pa sa huling Ice Age, ay nag-iwan ng kultura sa Serpent Mound.
Ang sinasabi nito sa 'kin, itong mga taong tumira rito
ay nagmumugkahi na ang lugar ay matagal nang sagrado.
Tama.
Para sa akin, dapat itong isipin
sa istorya ng arkeolohikal.
Dapat kasama ito sa istorya nito.
Oo.
Nagkamali na dati ang mga arkeologo at puwedeng magkamali muli.
Sa kabuuan, halata na ang pinagmulan ng Serpent Mound ay komplikado.
Paano kung ang 321 BC ay hindi ang pagtatayo ng Serpent Mound,
kundi isa sa mga pagbabago nito?
Wag nating kalimutang ahas ang pinag-uusapan,
at ang mga ahas ay nilalang na may kakayanang baguhin ang balat.
Posibilidad itong iminumungkahi ng natatanging paghahanay ng Serpent Mound.
Kita mo, hindi ito perpekto.
Ang tag-init na solstice, na makikita mula sa Serpent Mound,
ay lulubog sa dalawang degree mula sa eksaktong gitna ng panga.
Parang madaling makita ng mata.
Pero mahirap paniwalaang ang mga taong gumawa
nitong napakagandang imahen ng punso, sinusundan ang mga panahon,
ay gagawin ito at hindi gagawing eksakto.
Tingin ko, tumama sila.
Dahil lang ito sa paggalaw ng mundo sa axis sa millenia.
Sa isang penomenang matagal nang alam
na tinatawag ng mga astronomer na ecliptic na paglihis.
Para mas simple,
ang mundo ay nakatagilid sa axis,
pero ang tagilid ay hindi permanente.
Nagbabago ito sa loob ng 41,000 taon.
Nagbabago ito ng dalawa't kalahating degree.
Tutungo ito patalikod,
at nakakaapekto ito sa pagsikat ng araw sa tag-init na solstice.
Sa halip na tanungin bakit ang panga
ay hindi perpektong nakalinya sa paglubog sa tag-init,
paano kung iba ang tanungin natin?
Kailan, kung maisip itong ecliptic na paglihis,
ang nakangangang pangang ito at paglubog ng araw ay nakalinya?
Hindi ito isang libong taon na…
o 2,300 taon na ang nakaraan,
noong iginiit ng mga arkeologo na itinayo ang Serpent Mound.
Ang bunganga ng ahas ay eksaktong nasa gitna ng araw
humigit-kumulang 12,800 taon na ang nakalipas…
sa pagtatapos ng Ice Age
noong ang galugod kung nasaan
ito ay mayroong pambihirang lugar.
Sa pinakatuktok ng Ice Age, nasa 20,000 taon ang nakaraan…
KARAGATANG PASIPIKO- CORDILLERAN ICE SHEET HILAGANG AMERIKA - LAURENTIDE ICE SHEET
ang Hilagang Amerika ay nakabalot sa yelong isang milya ang kapal.
Ngayon, ang Serpent Mound Valley ng Ohio ay kagubatan na,
pero wag itong tingnan na ganito.
Tingnan natin ito noong huling Ice Age.
Itong lambak na ito, kung saan nakatayo ang Serpent Mound,
ay ang pinakamalayong timog na narating ng yelo ng Hilagang Amerika.
Ang mga higanteng yelong talampas na nasa taas ng galugod
ay magmumukhang galing sa nobelang pantasya.
Sa mga taong nabuhay sa panahong ito,
para bang may mahiwagang kapangyarihan ang naririto.
Pero saglit lang ang pagdiriwang sa pagkawala ng yelo,
dahil noong 12,800 taon ang nakaraan,
noong eksaktong nakalinya ang ahas sa tag-init na solstice,
may malaking nangyari sa buong planeta.
Apocalyptic ito
na tinawag na Younger Dryas.
Ito'y panahon ng radikal na pagbabago ng klima at pagtaas ng tubig.
Nakaligtas ang sangkatauhan, pero di lahat.
Para sa akin ay nakakaintriga ito, na nakalinya ito sa paglubog sa tag-init,
na ang Serpent Mound ay isang tanda, isang petsa,
na tumatawag-pansin sa kalangitan ng 12,800 taon ang nakalipas,
panahong alam nating may sakuna sa buong mundo
na kayang wasakin ang makabagong sibilisasyon.
Muli, naaalala ko ang Göbekli Tepe,
kung saan ang pigura ng mga nilalang ay nakaukit sa mga poste
na parang naglalarawan sa posisyon ng mga bituin sa tag-init
sa panahon ng Younger Dryas.
Hindi nagkataon sa pananaw ko na ang paghahanay ng ahas at solstice
ay tumutukoy din sa sakuna.
Pero bakit ahas?
Sa kaugnayan, tingin ko,
ay maraming mito at tradisyon ng katutubo
kung saan ang malalaking ahas ay nauugnay sa mga sakuna sa mundo.
May sinaunang alamat ng Iroquois
kung saan ang lawak nito ay umabot sa Ohio.
Ang kaaway sa alamat na ito ay malaking may sungay na ahas.
Noong unang panahon, may isang nayon ang sinalanta ng ahas
na nakatira sa tabing lawa.
Kaya ang espiritu ng langit ay nagpadala ng bayani para talunin ito.
Sa labanan, kinidlatan ang ahas,
nayanig ng tunog ang mundo, at napakaliwanag nito
na tinakpan ng mga tao ang mga mata nila, tinakpan ang mga tainga, at nagtago.
Ang mga constellation ay natanggal sa kalangitan
at bumagsak sa mundo na may malakas na tunog at init.
Isang bituin ang nahulog sa lawa, nasaktan ang ahas.
Habang nakapulupot ang buntot ng ahas sa sakit,
nagdala ito ng mga along
sumira sa mga lambak at nagdala ng pagbaha.
Karamihan sa mga tribo ay di nakaligtas, pero napaalis ang ahas.
Nakita na natin ang imahen ng ahas sa mga sinaunang monumento sa buong mundo.
Templo sa Mexico,
na inalay kay Quetzalcoatl, ang mabalbong ahas…
na nakaukit sa templo ng Ggantija,
at umuulan sa kalangitan ng mga poste ng GöbekliTepe.
Makapangyarihang simbolo ito
na makikita sa mga lugar na nakaturo sa kalangitan.
Bakit?
Tingin ko, itong alamat ng Iroquois ay may katotohanan.
Baka ang mga bituin,
o kahambing ng mga bituin, ang nahulog sa mundo.
Baka may malaking pagbaha pagkatapos,
na bahagi ng mga sakuna ng Younger Dryas.
Kung ang orihinal na bersiyon nito
ay dinisenyo sa pagtatapos ng huling Ice Age, sa paniwala ko,
siguro, nagdadala ito ng mensahe sa kinabukasan,
isang babala, sa kung ano ang dahilan sa mga nangyaring sakuna
noong 12,800 taon ang nakalipas,
isang babala na tumingin sa kalangitan para sa mga bituing nahuhulog.
Isang quarter ng daan sa mundo,
may ebidensiyang may ibang sinaunang taong namuhay sa takot
sa pagbabanta mula sa itaas,
at gumawa ng paraan para protektahan
ang sarili nila sa gitna ng Cappadocia sa modernong Turkey,
kung saan ako patungo sa susunod.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Karen Sy