SERIAL NETFLIX
Jeśli znajdziecie mnie na Wikipedii,
przeczytacie, że jestem pseudoarcheologiem lub pseudonaukowcem.
PSEUDONAUKA
To absurd.
Jeśli jestem pseudonaukowcem, to delfin jest pseudorybą.
Jestem dziennikarzem śledczym.
Moim zadaniem jest badanie oficjalnych danych.
Co kryje przeszłość,
a czego nie wyjaśnia aktualna wizja prehistorii?
Anomalie i paradoksy są bardzo ciekawe.
To z ich powodu jestem na Bahamach.
DUCHY ZATOPIONEGO ŚWIATA
Fascynują mnie części świata, których jeszcze dokładnie nie zbadano.
Dlatego spędziłem lata, nurkując na szelfach,
2,5 miliarda hektarów ziemi
w czasie epoki lodowej była powyżej poziomu morza.
W tym tu, na Bahamach.
To wyspy Bimini.
ZATOKA MEKSYKAŃSKA OCEAN ATLANTYCKI
Niecałe 100 kilometrów od wybrzeża Miami
wyspy Bimini oddzielone są od Ameryki
Cieśniną Florydzką.
FLORYDA - CIEŚNINA FLORYDZKA - BIMINI
Możecie pomyśleć, że to nie miejsce,
w którym należy szukać śladów dawnej cywilizacji,
ale w tym miejscu znaleziono coś wyjątkowego.
Około 800 metrów od brzegu, niedaleko Prądu Zatokowego,
znajduje się ogromna konstrukcja ze starannie ułożonych kamieni…
wyglądająca jak megalityczna droga lub brukowany taras…
DROGA BIMINI
…która jest dziś nazywana „Drogą Bimini”.
ATLANTYDA NA BAHAMACH?
Formację odkryła w 1968 roku grupa nurków,
którzy na Bahamach
szukali mitycznej Atlantydy.
ŚLADY ZAGINIONEGO ŚWIATA POD WODAMI BIMINI
Podekscytowani oznajmili światu,
że znaleźli drogę do Atlantydy.
ATLANTYDA ZNALEZIONA
Atlantyda rzekomo istniała około 8000 roku p.n.e.,
kiedy zaatakowała Ateny. W roku 8000 p.n.e. nie istnieli Grecy.
To kompletna bzdura.
NAUKOWCY O ZATOPIONYM MIEŚCIE
Obawiam się, że nie ma w tym krzty historii.
JEŚLI TO NIE ATLANTYDA, TO CO? W POSZUKIWANIU ZAGINIONEGO KONTYNENTU
Można było się spodziewać, że archeolodzy potraktują
rzekomą podwodną konstrukcję megalityczną…
ZAGADKA GEOLOGICZNA: ATLANTYDA CZY ŚMIETNIK NATURY?
…jako coś niegodnego uwagi.
Do dziś archeolodzy upierają się,
że ta podwodna formacja to tylko popękane skały,
dzieło natury sprzed 3000 lat.
Nie chcąc ryzykować utraty reputacji,
mało kto badał tę sprawę.
Ja nie mam tego typu oporów.
Nawet jeśli struktura
nie okaże się częścią zatopionego miasta,
ignorowanie jej byłoby nierozsądne.
Dlatego przyjechałem tu
z nowoczesną technologią i zespołem ekspertów,
by ponownie zbadać sprawę.
Mój partner to dr Michael Haley…
Podaj mi maskę.
…biolog morski, który bada wody Karaibów
od ponad 40 lat.
Graham, podpłyńmy tam.
Tak zwana Droga Bimini
leży pięć i pół metra poniżej powierzchni.
Łatwo tu nurkować.
Kiedy Mike i ja płyniemy w jej kierunku,
kolejny członek zespołu, Kyle Dufault,
przygotowuje się do skanowania terenu sonarem.
Kyle to badacz morski,
który od lat bada dno morza
w poszukiwaniu wraków i anomalii.
Gotowe.
Jego sonar powinien pokazać drogę jak na rentgenie,
dając nam lepszy obraz tego,
jak bloki mogły być ułożone na początku.
Mam nadzieję, że zobaczę coś nowego.
BADACZ MORSKI
Jeśli to faktycznie dzieło człowieka, spodziewam się zobaczyć precyzyjne linie,
ponieważ natura rzadko tworzy kąty proste.
To coś naprawdę rzadkiego.
Sprawdzę środek.
Graham, spójrz.
Zbliżamy się do rzędu ogromnych bloków
pośród pustego dna.
Ostatnie sztormy wzburzyły osad, pogarszając widoczność.
Mimo to łatwo zauważyć zorganizowane rzędy megalitów.
Idealna symetria.
Płynąc wzdłuż rzędu,
widzę idealne wypoziomowanie i precyzję.
To niezwykły widok.
Płyty mają proste krawędzie i leżą równolegle.
Te bloki są ogromne.
Mają jakieś cztery i pół
na trzy i pół metra.
To nie szczyt zakopanej konstrukcji.
Większość bloków leży bezpośrednio na dnie.
Niezwykłe jest to,
że niektóre części konstrukcji
mimo rozmiaru są wypoziomowane.
Kiedy Mike i ja przyjrzeliśmy się bliżej, dowiedzieliśmy się czemu.
Coś pod nimi jest.
Graham, podpłyń tu.
Spójrz.
Mniejsze kamienie wciśnięte pod ogromne płyty,
dzięki czemu te leżą równolegle do dna.
Są łatwo widoczne.
Te kamienie nie mogły tam trafić naturalnie.
Niektóre z nich ważą po dziesięć ton,
musiały zostać tam umieszczone celowo.
Moim zdaniem nie ma wątpliwości.
Natura nie wyjaśni prawidłowości, organizacji,
rozplanowania i precyzji tej konstrukcji.
To jasne, że stworzył ją człowiek.
Ktoś naprawdę się wysilił,
by stworzyć platformę z megalitów na pochyłej ziemi.
By ją wypoziomować,
użyto bloczków pod wielkimi megalitami.
Z bliska trudno było orzec,
jaki powinien był być oryginalny kształt formacji.
Ale skany Kyle'a powiedzą nam więcej.
Widzimy tu bloki z części głównej drogi.
Dokładnie widać pęknięcia…
Tak.
…i jednolity kształt drogi.
Rozdzielczość jest niesamowita.
- Większość skał jest podobna. - Tak.
Zazwyczaj mają około trzy i pół metra
na trzy i pół metra.
- To duże skały. - Fakt.
Spójrzcie na tę prostą krawędź.
Racja.
Między blokami widać linie,
które musiał stworzyć człowiek,
- by ułożyć drogę. - Niemal idealne kwadraty.
Oczywiście.
Dokładnie widać, że to bloki.
Tak.
Przeskanowałem obie strony drogi,
w pobliżu nie ma niczego podobnego.
Gdyby miało być to dzieło natury,
jak upierali się geolodzy,
czy krótsza część drogi leżałaby pod kątem do głównej?
Nie byłyby równoległe?
I dlaczego w pobliżu nie ma podobnych formacji?
Nie chodzi nawet o poziom erozji czy fizyczne podobieństwo,
- ale zupełnie nic. - Tak.
- Ktoś je tam umieścił. - Tak.
Uważam, że to dzieło człowieka.
Mike, co uważasz?
Na co patrzyliśmy?
Nurkowałem na całym świecie
i nigdy nie widziałem nic podobnego.
Coś wyjątkowego.
Ci, którzy twierdzą, że to dzieło natury,
mówią, że to zwykłe skały.
Skały na plaży często pękają,
zachowując swój pierwotny kształt.
Ale te bloki nie są częścią czegoś większego,
mają też taki sam kształt.
Trudno mi widzieć w tym dzieło natury.
Nigdy nie widziałem tak popękanych skał.
- A wy? - Ja też nie.
Przekonuje mnie to, że to dzieło człowieka.
Tak, droga może być dziełem człowieka.
Jeśli mam rację, musiała zostać zbudowana,
kiedy ta część Bahamów była powyżej poziomu morza.
Ekstrapolując wszystkie dane,
wiemy, jak konstrukcja mogła wyglądać,
kiedy znajdowała się na brzegu.
Formacja o kształcie haka biegnie od północnego wschodu na południowy zachód
i ma około 490 metrów długości.
To prawie cztery i pół boiska futbolowego.
Największe bloki mają od trzech do czterech metrów długości
i od dwóch do trzech szerokości.
Myślę, że luki między płytami zostały stworzone celowo.
Ale nie wiemy, czy na górze była jakaś drewniana superkonstrukcja.
Zostały tylko bloki.
Samo istnienie tak ogromnej konstrukcji stworzonej ludzką ręką
ma jednak wyjątkowe znaczenie.
Ta część Bahamów przez tysiące lat była pod wodą.
Większość wysp tworzących Wielką Bahamę
podczas epoki lodowej była ze sobą połączona
w miejscach 100 metrów powyżej poziomu morza.
FLORYDA BIMINI
Część wielkiej, prostokątnej wyspy
w pobliżu dzisiejszej Florydy…
8000 P.N.E.
…istniała tu od ponad 100 000 lat.
BAHAMY
Podczas ostatniej epoki lodowej poziom morza podniósł się o około 120 metrów,
co sprawiło,
że woda pochłonęła miliony kilometrów kwadratowych najlepszej ziemi.
Chcąc opowiedzieć historię ludzkości, nie biorąc pod uwagę
zatopionych szelfów kontynentalnych,
możemy tracić wiele istotnych informacji.
Nowe dane, które zdobyliśmy,
sugerują, kiedy powstała ta konstrukcja.
Mimo to archeolodzy niechętnie szukają
śladów starszych cywilizacji na Bahamach.
Nie biorą pod uwagę takiej możliwości.
Jeśli zaawansowana cywilizacja istniała 30 000 lat temu…
MAGAZYN SKEPTIC
…jak uważa Graham, dobrze.
Gdzie są ich śmieci? Ich domy?
Gdzie ich kamienne lub metalowe narzędzia?
Gdzie ich pismo?
Dowody na istnienie zaawansowanej cywilizacji epoki lodowej
mogą czekać na nas pod wodą.
Ale nic nie znajdziecie, jeśli nie zaczniecie szukać.
Nie mówisz o cywilizacji na Bimini.
Mówisz o całym brzegu, a to nie byle co.
- Nikt tego nie badał. - Nie.
Archeolodzy uważają, że nie ma sensu.
Uważają,
że wszystko już wiemy o historii cywilizacji.
Nie widzą potrzeby badania tego.
FLORYDA
Droga Bimini mija cieśninę,
która niegdyś biegła między jedną z wysp a Ameryką Północną.
DROGA BIMINI BAHAMY
Cieśninę, przez którą przepływa Prąd Zatokowy,
byłby to istotny punkt orientacyjny dla statków płynących na północ
z Zatoki Meksykańskiej do Atlantyku.
Niczym legendarna łódź bez wioseł Quetzalcoatla.
Kamienne płyty mogły być częścią większej budowli.
Dziedzictwem kultury żeglarskiej,
która widziała wzrost poziomu wód pod koniec epoki lodowej.
Kultury, która mogła umieścić to miejsce na mapie.
Poprosiłem Mike'a, by dołączył do mnie
przy oglądaniu replik najstarszych map świata.
Może i jest doświadczonym nawigatorem,
ale nigdy nie używał takich map.
Ich historia jest dość skomplikowana.
Zazwyczaj były rysowane
w XIV, XV i XVI wieku naszej ery.
Ale twórcy przyznawali, że kopiowali starsze mapy
i łączyli dane z nowymi informacjami wieku odkryć.
Zacznijmy od tej sławnej mapy.
To mapa Piriego Reisa, tureckiego admirała,
narysowana w roku 1513.
Sam napisał nam,
że narysował ją na podstawie 20 starszych map.
Poza starożytnymi źródłami
Piri Reis odnosił się do podróży do Ameryk
Krzysztofa Kolumba i innych.
Efektem była mapa,
która zachowała się tylko w jednej trzeciej.
To bardzo ciekawe, linia brzegowa
i rzeki Ameryki Południowej są przedstawione dobrze.
Tak.
Dobre przedstawienie linii brzegowej Ameryki Południowej.
Ale to, co rzuca mi się w oczy jako duża anomalia,
to ta wielka wyspa
przy południowo-wschodnim brzegu Ameryki Północnej.
Tuż obok przyciętej Florydy
znajduje się narysowana pionowo prostokątna wyspa.
Nie wygląda jak coś, co napotkał lub narysował Kolumb.
Niektórzy próbowali tłumaczyć, że to źle narysowana Kuba.
Nie wierzę w to, bo nie da się jej źle narysować.
Jest długa, cienka i powinna być poziomo.
I zorientowana na wschód - zachód, nie północ - południe.
Nie ma takiej wyspy i nie było jej w 1513.
Ale wyspa tego kształtu i rozmiaru
istniała podczas ostatniej epoki lodowej.
Była częścią Wielkiej Bahamy powyżej poziomu morza.
Jeśli przyjrzycie się temu, co narysował Piri Reis,
zobaczycie rząd bloków.
Kojarzy wam się z czymś?
Ten rząd przypomina mi
rzędy megalitów Drogi Bimini.
Typową cechą map z tamtego okresu
było rysowanie cech charakterystycznych dla danego obszaru.
Zachodnia Afryka ma słonia,
a Ameryka Południowa inne ciekawe zwierzęta.
To nie są góry.
Piri Reis rysuje góry inaczej. To coś innego.
Myślę, że to Droga Bimini.
To nieistotne, czyje to dzieło.
Chodzi mi o to, że Droga Bimini
pojawia się na mapie jako część lądów.
Tak.
Na mapie z roku 1513, rysowanej na podstawie starszych map.
Obecność wyspy z epoki lodowej
to nie jedyna niezwykła cecha mapy Piriego Reisa.
Na południu mamy ogromny ląd.
Tak.
To niesamowicie dziwne.
To jedna z najbardziej kontrowersyjnych cech
mapy Piriego Reisa.
Linia brzegowa rozciąga się z Ameryki Południowej
wzdłuż południowego brzegu Atlantyku.
Nikt nie powinien tego wiedzieć w 1513.
Spójrzmy na inną mapę.
Mapa Pinkertona wydana w roku 1812.
Jest wyjątkowo dokładna, nie licząc jednej rzeczy.
Nie ma Antarktydy.
Nasza cywilizacja odkryła Antarktydę w roku 1820.
BIEGUN POŁUDNIOWY
Dlatego historycy nie wierzą,
że mogła pojawić się na mapie z roku 1513.
Teren, który ludzie uważają za Antarktydę,
to nie Antarktyda.
UNIWERSYTET MANCHESTERSKI
To Ameryka Południowa.
AMERYKA PÓŁNOCNA AMERYKA POŁUDNIOWA
Piri Reis rysował linię brzegową,
skończył się papier, więc zmienił kierunek.
Po prostu poleciał dalej.
A my uważamy jego bohomazy
za coś więcej.
Miałoby to sens, gdyby zrobił to tylko Piri Reis.
Ale Antarktyda pojawia się też na innych mapach z XVI wieku.
Narysowana szczegółowo i podpisana
jest na mapie Oronteusa Finaeusa narysowanej w roku 1531.
Kolejna mapa oparta na starożytnych źródłach,
zanim jakikolwiek współczesny odkrywca ją zobaczył.
Ale jeśli na mapie Piriego Reisa jest Antarktyda,
dlaczego jest tak dziwnie zorientowana i połączona z Ameryką Południową?
Spójrzcie na dawną linię brzegową Antarktydy.
OCEAN SPOKOJNY - AMERYKA POŁUDNIOWA OCEAN ATLANTYCKI - AFRYKA - OCEAN INDYJSKI
2000 P.N.E.
Geolodzy uważają, że było tak, kiedy poziom morza był niższy…
18 000 P.N.E.
…a południowa pokrywa lodowa rozciągała się wtedy na północ.
Jeśli prześledzimy linię brzegową Antarktydy,
bardzo przypomina tę z mapy Piriego Reisa.
Przedstawiona dość dokładnie Antarktyda
na starożytnych mapach
to prawdziwy paradoks i zagadka.
Nie sądzę, by odpowiedzią był przypadek,
to też nie wyobraźnia twórców map.
Odpowiedzią jest źródło, z którego czerpali.
Myślę, że mapy te sugerują
zapomniany epizod w historii ludzkości.
W Indonezji, Meksyku i na Malcie
widzieliśmy megalityczne budowle związane z bohaterami niosącymi wiedzę,
którzy przybyli łodziami i uczyli miejscowych rolnictwa, praw i inżynierii.
Mapy te sugerują, że przed słynną wyprawą Magellana
jakaś zaawansowana kultura podróżowała po świecie epoki lodowej.
Te ślady wskazują, że nie powinniśmy odrzucać możliwości,
że nasi przodkowie osiągnęli poziom technologiczny
pozwalający na podróż po oceanach.
Nie powinniśmy.
Czy w tamtym rejonie jest coś jeszcze,
co wskazywałoby na obecność ludzi?
Jest tu jeszcze jeden niewyjaśniony cud ludzkich rąk.
Ukryty głęboko w gęstym lesie namorzynowym,
gdzie można dostać się tylko łodzią.
Z bagna wyrastają kopce wysokie na trzy metry,
które otoczone piaskiem tworzą kształt długi na 150 metrów.
Podobnie jak słynne rysunki z Nazca w Peru
to zjawisko, które najlepiej podziwiać z góry.
Nie da się pomylić tego kształtu z czymkolwiek.
Wizerunek rekina na namorzynowym bagnie
jest tu, odkąd ludzie pamiętają.
Mimo to archeolodzy nigdy nie zbadali go na poważnie,
jako że nie znają jego pochodzenia.
To wizerunek drapieżnika, którego każda kultura żeglarska,
w tym zaginiona cywilizacja, której szukam,
bała się i szanowała.
Kim byli ci starożytni nawigatorzy?
Kolejny raz ryzykując gniew akademików…
Porozmawiajmy o Atlantydzie.
Nie wierzę, że Atlantyda była tam, gdzie Bimini,
ani że leży gdziekolwiek w okolicy Bahamów.
Ale legenda zatopionego miasta jest fascynująca,
ponieważ oferuje nam dokładny opis miejsca,
o którym myślę, że istniało.
Zaginionej cywilizacji epoki lodowej.
Grecki filozof Platon
jest najstarszym źródłem historii o Atlantydzie.
Którą dokładnie opisuje.
Cywilizacja Atlantydy rozwinęła się wcześnie.
Cechowała się piękną architekturą, zaawansowaną technologią
i planowaniem miasta na niezwykłą skalę.
Miała też ogromną flotę zdolną do podróży po świecie
i pokazywania swojej siły innym ludom.
Dopóki miasto nie zostało zniszczone przez trzęsienia ziemi i powodzie,
prawdziwy kataklizm,
i nie zatonęło pod falami.
Platon opowiada nam historię Atlantydy, o której usłyszał od swojego przodka.
Solon odwiedził Egipt.
Znamy datę tej wizyty. To było w roku 600 p.n.e.
Odwiedził wtedy świątynię,
której kapłani opowiedzieli mu o zaginionej cywilizacji,
Atlantydzie,
którą zniszczyła powódź
9000 lat przed wizytą Solona.
Mamy datę zniszczenia Atlantydy, 9600 p.n.e.
Dokładnie wtedy miał miejsce globalny kataklizm
i podniesienie się poziomu wód
podczas ostatniej epoki lodowej.
Przypadek? Być może.
Ale opowieść o Atlantydzie zbiega się
z najnowszymi badaniami epoki lodowej,
co powinno dać do myślenia nawet największym sceptykom.
Może to jednak alegoria?
Może i uważałbym tak, gdyby nie to, że opowieść Platona
powtarzała się też w innych miejscach, u ludów, które nie miały z nim kontaktu.
Podejrzewam, że historie te mają wspólne źródło,
że ludy te wspominają to samo wydarzenie.
Platon powiedział też nam, czemu Atlantyda upadła.
Nie tylko z powodu kataklizmu.
Ale również z powodu arogancji i pychy,
która narosła w mieście.
Dlatego Atlantyda została zniszczona.
Ponieważ straciła harmonię z wszechświatem.
Myślę, że nasza cywilizacja jest w podobnym miejscu.
Straciliśmy harmonię ze wszechświatem.
Zachwycamy się własnymi osiągnięciami,
jesteśmy gotowi narzucać swoją władzę
słabszym od nas.
Mitologia powiedziałaby nam,
że nasza cywilizacja jest zagrożona.
Kiedy wydałem Ślady palców bogów w 1995,
myślałem, że nie mam nic więcej do dodania,
jeśli chodzi o zaginioną cywilizację.
Dowiedziałem się jednak o czymś wyjątkowym,
o nowo odkrytych megalitach w Turcji.
Udowadniają one, że nasi przodkowie
byli o wiele bardziej rozwinięci, niż historycy mogliby marzyć.
Myślę, że to ślad zaginionej cywilizacji,
którego archeologia nie poruszyła.
Miejsce to uważa się za najstarszą
konstrukcję megalityczną na świecie.
Możliwe, że jest tam dla nas ostrzeżenie wykute w kamieniu,
że starożytna apokalipsa epoki lodowej,
która niemal zniszczyła ludzkość…
może powrócić.
Czeka mnie podróż do Turcji.
Napisy: Jakub Jadowski