SERIAL NETFLIX
Halo?
Holly?
Nie mogę przestać myśleć o sprawie. Angela zdobyła kilka punktów.
Jutro zrobisz to samo.
To Olivia mnie niepokoi.
Nie chcę, by czuła się jak pionek.
Bzdury. Ma szczęście, że ma ciebie.
Chyba że zawiodę.
To niemożliwe.
Richard, wybacz…
Może po prostu cieszmy się rzadką okazją
do spędzenia całej nocy razem.
Jestem okropna.
Przepraszam, muszę być sama.
Mam sobie iść?
O tej porze?
Dobrze.
- To ta sprawa. Jestem rozkojarzona. - Jasne. Rozumiem.
Podchodzisz do niej dość osobiście.
Jak zawsze.
Nie w ten sposób.
A jeśli się mylisz?
Jeśli James Whitehouse jest zwykłym kobieciarzem?
Jest gwałcicielem.
Choć kobieciarzem też. Ma żonę.
- Też mam żonę. - Ale ty jesteś nieszczęśliwy.
Ale żonaty.
Ale jesteś miły. Nie zachowujesz się jak uprzywilejowany dupek.
Olivia dla niego pracowała. Brakowało tu równowagi sił.
Kiedyś byłem twoim mentorem.
Ale to ja zabiegałam o ciebie.
Tak, ale wciąż mówisz o równowadze sił.
- Zastanawiam się, czy coś przemilczasz. - Nasza nierównowaga sił to przeszłość.
Też tak myślałem.
- Porozmawiamy jutro? - Tak.
Jeśli zdołam.
Cześć, Sophie.
- Jak się masz? - Dzień dobry.
Puk, puk.
Przepraszam za spóźnienie. Masz notatki?
Leżą na biurku, na niebieskiej teczce.
Teraz wiem, gdzie iść po zakreślacze w innym kolorze.
Miałam mieć notatki o Woolf, ale jestem dopiero w połowie książki.
W połowie latarni.
ANTYKONCEPCJA AWARYJNA
Bierz notatki i idź.
Stało się coś?
Wyjeżdżasz? Do końca semestru zostały dwa tygodnie.
Idź sobie.
Spierdalaj!
- Krystyna. - Przepraszam, nie wiedziałam…
Przepraszam za to, co powiedziałam.
To niewybaczalne.
Dużo się dzieje.
Nieważne.
Wciągnęliśmy cię w ten bałagan.
Paparazzi na progu, musisz kłamać w naszym imieniu.
Uczono mnie kontrolować emocje. Nagle przestałam nad tym panować.
Jest dobrym człowiekiem, prawda?
Trochę asertywnym, ale nie brutalnym?
To nie facet, który by…
Inaczej nie pracowałabyś tu, prawda?
Nie jest brutalem.
To dobry facet.
To facet.
- Co mu powiedziałeś? - Czemu przez FaceTime?
Chcę widzieć twoją kłamliwą gębę.
Czemu miałem coś mu mówić?
Bo w końcu miał uznać
powagę stawianych ci zarzutów
i to, że Izba Gmin musi być bezpieczną przestrzenią.
A teraz nagle postanawia milczeć.
Ponawiam pytanie.
Coś ty mu, kurwa, powiedział?
Że przetrwa to zamieszanie z wotum i ma moje pełne poparcie.
Twoje poparcie
to mokra kupa na podłodze Izby Gmin.
Jesteś dwukrotnie oskarżony o gwałt.
Jestem niewinny.
A dobrze wiedzieć, że nadal mnie wspiera. Dzięki za wiadomość.
Oby to jego samobójcze poparcie
nie zniszczyło rządu, ty głupi fiucie.
Przywitaj się z Sophie.
Wybacz mą wulgarność, Sophie. Wychowały mnie wilki.
Patrzcie tylko. Bez makijażu jesteś równie urocza.
Pierdol się.
Chętnie. Do zobaczenia.
Mnie nie zobaczysz dziś w sądzie.
Nie. Nie możesz go nie wspierać.
Wspieranie nie oznacza, że muszę co dzień tego słuchać.
Podły jest.
Muszę przyznać, że jestem rozczarowany.
Chris będzie cię wspierał.
Twoje wsparcie jest o wiele ważniejsze.
Czemu nie chcesz? Najgorsze za nami.
Po drugie, skąd wiesz?
Po pierwsze, bo zabieram dzieci na wieś, do twoich rodziców.
Ale to dzień szkolny.
To koszmar, potrzebują odpoczynku.
Finn znów moczy łóżko,
a Emily znów zaczęła ogryzać skórki.
I jakoś nie będzie mi brakowało
zeznania koleżanki Olivii,
opowiadającej o tym, jak całowałeś, ssałeś
i pchałeś jej kumpelę.
Bo podobieństwa do tego,
jak robisz to mnie, nie są przyjemne w odbiorze.
- Wynagrodzę ci to. - Tak.
Wczoraj śniła mi się Holly.
To był koszmar.
Oskarżała cię.
Mam się bronić również przed twoimi koszmarami?
Możliwe.
Kiedy wracasz?
Dzisiaj. Wiejskie powietrze dobrze nam zrobi.
Jutro składam zeznania.
Wiem. I będę przy tobie.
KATE
Dzięki. Myślałam, że to miejsce to mój sekret.
- W co ty pogrywasz? - Słucham?
Policja z Oksfordu węszy wokół mojego klienta.
- Nie wiem, o czym mówisz. - To kto za tym stoi?
Nie wiem.
Ale na tym etapie sąd i tak tego nie dopuści.
To jasne.
Co powiedziała policja?
Jakieś zgłoszenie napaści na uniwersytecie w latach 90.
- Związane z Whitehouse'em? - Oskarża go osoba trzecia.
Nie ma wnoszącej skargę. Gdy próbowali ją znaleźć,
matka powiedziała, że wyjechała do Australii.
Wierz mi, ostatnie, czego chcę, to zakłócenie tego procesu.
Na pewno nie przed tym, gdy skopię tyłek twemu klientowi.
Myślisz czasem o ludziach z ciemnych zakamarków?
Siedzi tam tylu pojebów,
czekających tylko na swoją chwilę.
Na czym dokładnie opiera się twoja analiza przysięgłych?
Na obserwacji.
Pani Kręcone Włosy na przedzie patrzy na niego jak zabujana nastolatka.
Wygląda na to, że ma kosmate myśli.
A przynajmniej chce go uniewinnić.
Ale Pan Szara Koszula trzyma z nami.
Szare koszule lubią skazywać.
Maggie, chodź na chwilę.
Nie rozmawiałaś o śledztwie
w sprawie lat studenckich Jamesa Whitehouse'a z policją?
Jasne, że nie.
- Wyraźnie mówiłam, że to nieistotne. - Wiem.
Na pewno nie?
Zawsze słucham twoich poleceń.
Przepraszam. Jestem zmęczona.
Zapomniałam o czymś.
- Mogę w czymś pomóc? - Nie. Niedługo wrócę.
Trzymam za pana kciuki.
Dziękuję.
- A mogę o coś spytać? - Oczywiście.
Co zrobicie z tym cholernym Uberem?
Masakrują nas.
Mówili mi, że to nagły wypadek.
Przepraszam.
Nie przepraszaj.
Nie jesteś dziś w sądzie?
Zaraz tam idę.
Opowiadaj.
Wszystko gra?
Sama nie wiem.
Wszyscy mówią o twojej sprawie.
Nic dziwnego, że się stresujesz.
To nie to.
A co? Co się stało?
Nic takiego. Potrzebowałam usłyszeć znajomy głos.
Kate.
Nie powinnaś porozmawiać z sędzią?
Nie, wszystko gra.
W porządku.
Trochę tu dziś tłoczno. Może podjadę od tyłu?
To nie będzie konieczne.
- Gdzie jest Sophie? - Gdzie?
Panie Whitehouse, gdzie Sophie?
- Dziadku! - Babciu!
- Kruszynko! - Dobrze was widzieć.
Tęskniłam. Cześć, maleńki.
- Tęskniłam. - Cześć.
Cześć.
Co to jest?
Ribena.
- Co za brudasek. - Trochę się rozlało.
- Sophie. Chodź. - Wiem, co lubicie.
- Zagramy w krokieta. - Tak!
WOODLANDS
Może namoczę mu koszulę?
Nie mam nic na zmianę.
Przez tę plamę będzie do wyrzucenia.
Nie lubię marnotrawstwa.
Jak wiemy, życie bywa gówniane, Tuppence.
- Jak się masz? - Jakoś się trzymamy.
Już niedługo.
Proces na pewno.
Wpadam w złość w środku nocy, gdy myślę o jej podłych kłamstwach.
Próbuje wykorzystać jego dobroć.
Zawsze był taki radosny i przystojny.
Odnosił sukcesy we wszystkim, czego próbował.
Był taki bystry.
I wiedział o tym.
To chyba męska cecha, ta wiara w siebie.
Moje dziewczyny tego nie mają. Ja też nie.
Nawet jako mały chłopiec taki był.
Jaki?
Chyba zbyt pewny siebie.
Bezwstydnie kłamał w Cluedo i oszukiwał w Monopoly.
Nalegał na zmianę zasad. Masz na niego dobry wpływ.
Zawsze mu z ojcem mówiliśmy, jakie ma szczęście, że ma ciebie.
Czemu to robiłaś?
Co, Sophie?
Wychowałaś syna w przekonaniu, że może oszukiwać.
Oszukiwać w Monopoly.
- To tylko gra. - W której doskonalił technikę kłamstwa.
To było raczej przemilczanie prawdy.
Kłamstwo.
Nie muszę chyba przypominać, że polityka wymaga pewnej elastyczności.
Ale nie okłamywania mnie.
Może ci się to wydawać nie do przejścia,
ale dacie sobie radę.
Czasem myślę, że to częściowo moja wina.
Słucham?
Przymykałam oko.
Nie dopytywałam o drobiazgi, a powinnam.
Bo drobiazgi się kumulują, prawda?
Bzdura. Jesteś wzorową żoną i matką.
Mam nadzieję, że nie pogniewasz, ale myślę,
że jako dziecko z rozbitego domu
jesteś szczególnie zdeterminowana, by utrzymać rodzinę razem.
I należą ci się za to brawa.
To, co ta dziewczyna robi Jamesowi, jest niewybaczalne.
Tuppence, ona jest z innego pokolenia.
Gdy ja byłam na studiach, było inaczej.
Temat przyzwolenia był niejasny.
Mężczyźni byli winni samolubnej swawoli.
A my braku właściwej komunikacji. Jesteśmy przez to współwinne?
Bo myślę, że czasem łatwiej było się zgodzić.
Nie mów, że ktoś cię kiedyś napadł.
- Nie. - Dzięki Bogu.
Sophie, nigdy cię takiej nie widziałam.
James jest oskarżony o gwałt.
Mój syn
zostanie uniewinniony.
I wszystko będzie jak dawniej.
Sztab Partii Konserwatywnej.
Panno Ledger, proszę opowiedzieć
o pani roli w oskarżeniu pana Whitehouse'a.
To jego własne czyny doprowadziły do oskarżenia.
Kiedy panna Lytton powiedziała pani o tej sytuacji?
Następnego dnia.
- Jak się zachowywała? - Była zdenerwowana.
Wcześniej była dość zblazowana.
Przed zakończeniem relacji z ministrem.
Czy mówiła pani wcześniej o romansie?
Tak. Potrzebowała przyjaciółki, a ja jestem dyskretna.
A…
co pani sądziła o związku przyjaciółki z ministrem?
Że to pomyłka.
Kurwa.
Panno Woodcroft?
Co panna Lytton powiedziała pani o tym, co się stało w windzie?
Obwiniała się za to, że ją zgwałcił.
Opisała pani wydarzenia w windzie?
Przerażająco szczegółowo.
Kto poruszył kwestię gwałtu?
Ja.
Gdy powiedziała o podartej bieliźnie.
Gdy pokazała mi siniaka.
I powiedziała, jak ją nazwał.
Zapytałam: „Zdajesz sobie sprawę, co on zrobił?”.
I jak zareagowała?
Skinieniem głowy. I konwulsyjnym płaczem.
- Nie chciała używać tego słowa. - Jak wypłynęło?
Powiedziałam:
„Powtarzałaś mu, że nie tego nie chcesz,
a on cię zignorował.
To gwałt”.
I co było dalej?
Przez długi czas nie mogła nawet mówić. Takiego płaczu nie widziałam od dziecka.
Z takim rwącym się oddechem.
Gdy odzyskała panowanie nad sobą, rozmawiałyście o tym, co powinna zrobić?
Sugerowałam pójście na policję. Zajęło jej to dwa tygodnie.
Na początku była niechętna.
Chyba miała nadzieję, że zdoła o tym zapomnieć.
Ale to tak nie działa.
Musiała przyznać to przed samą sobą, zanim zgłosiła, że jej szef ją zgwałcił.
Panno Regan.
Wygląda pani na zasadniczą osobę.
Dobrze panią oceniam?
Lubię tak myśleć.
- Lubi pani jasność, prawda? - Oczywiście.
- Czarne jest czarne, a białe jest białe. - Szarość jest przereklamowana.
Pochwalała pani romans przyjaciółki z Jamesem Whitehouse'em?
- Martwiłam się o nią. - Ale uważa pani, że romanse są złe?
Tak.
Więc gdy przyszła do pani przyjaciółka, zdenerwowana relacją z żonatym mężczyzną,
ich seks uznała pani za niewłaściwy?
Nie po to tu jesteśmy.
- Nawet seks za obopólną zgodą? - To bez znaczenia.
Czy przez pani poglądy na niewierność wymuszała pani na niej pójście na policję?
„Wymuszała”?
Panno Regan, zeznanie nie dotyczy
wymuszeń panny Ledger na poszkodowanej.
Przepraszam, wysoki sądzie. Ujmę to inaczej.
Czy popierała pani to, żeby koleżanka poszła na policję,
bo nie popierała pani jej związku z szefem?
Nie.
Chciałam, by poszła na policję, bo ją zgwałcił.
To jasne jak słońce.
Członkowie ławy przysięgłych, odraczamy rozprawę do jutra.
Proszę wstać.
- Jak było? - Okropnie.
- Nie było źle. Kitty Ledger była świetna. - Nieugięta.
Ale Kate Woodcroft zjebała.
Nieprawda.
Trochę prawda.
Ma bioniczne uszy.
Ale świadek…
WHITEHOUSE
Panie Whitehouse!
- Halo? - Jeszcze nie wrócili.
Hej.
Zrobić panu coś do jedzenia?
Dziękuję, Krystyno. Nie jestem twoją pracą.
A ty jadłaś?
Świetny pomysł.
- Zostały jeszcze? - Tylko Rocky Road.
Ulubione Finna.
Zostań.
Nie rozumiem pianek.
Zgadzam się.
Są obrzydliwe.
Ale czasem pociągają.
Przepraszam, nie rozumiem.
Próbuję podziękować po rosyjsku.
- To był rosyjski? - Nie wiem, co to było.
Jestem beznadziejny z języków. Zero słuchu.
Ale poważnie, Krystyno, chciałem ci podziękować.
Za co?
Za dobrą opiekę nad dziećmi.
Ufają ci i czują się przy tobie bezpiecznie.
Będę za nimi tęsknić, gdy wrócę do Podolska.
Co chcesz studiować?
Inżynierię budownictwa.
Interesuje mnie infrastruktura.
Nie wiedziałem tego o tobie. Na pewno sobie poradzisz.
Dobranoc.
…nie zgodził się na pozostanie w unii celnej.
Wielka Brytania może nie mieć kontroli nad własną polityką handlową,
a UE teoretycznie mogłaby zawierać umowy handlowe,
które by nas obowiązywały, a które szkodziłyby interesom kraju.
Ale bądźmy szczerzy. Wiemy, że to, co powiedziała…
TATA, MAMA, EMILY, FINN
Soph?
Boże.
Kiedy wróciłaś?
Przed chwilą. Nie chciałam cię budzić.
Dziwię się, że zasnąłem.
Jesteś wykończony.
Jak było u rodziców?
Jak zwykle.
- Zawsze mieliśmy szczęście. - Nie nazwałbym tego szczęściem.
A jak?
Mądrymi decyzjami i ciężką pracą.
Nie. Mieliśmy szczęście właściwie się urodzić.
Spędziłaś popołudnie z moimi rodzicami. To nazywasz szczęściem?
A teraz nas chyba opuściło.
Nieprawda.
Prawda.
Nasze szczęście przeminęło.
Dzięki za wotum zaufania tuż przed moimi zeznaniami.
Gdy my…
Co?
Gdy spędzaliśmy dwa tygodnie na Korsyce i kochaliśmy się co noc,
to był środek twojego romansu, prawda?
Nie środek, tylko koniec.
Ależ twój penis dostawał wycisk.
Jeśli masz być złośliwa, idę spać.
Wybacz, nie mogę tego odpuścić.
- Może z czasem zdołasz. - Nie romansu.
Tego, co pracownica Oksfordu mówiła o Holly.
Dobranoc.
Nie mówię, że to ty. Wierzę ci.
Mogę spytać,
dlaczego bardziej przejmujesz się koleżanką ze studiów
niż rozprawą i życiem swego męża?
- Jasne, że się tym przejmuję. - Wzięłaś wolne.
- Dla dzieci. - Kiepsko to wygląda.
I wszyscy zauważyli twoją nieobecność.
- Potrzebowałam przerwy. - Też bym chciał.
To może nie ruchaj podwładnych.
- Kiedy stałeś się taka ordynarna? - A co, kochaliście się?
Uprawialiśmy seks, co ty na to?
Może być.
Byle nie był to gwałt.
Chodzi mi tylko o to, kochanie,
że powinnaś była być dziś w sądzie.
Dla dobra wszystkich.
To musiało się zdarzyć pod koniec pierwszego roku.
- Co? - Na początku czerwca.
- Wtedy Holly wyjechała. - W dupie mam Holly!
Wiem, ale jeśli ja nie uporządkuję myśli,
a ty w tym nie pomożesz, nie wiem, co zrobię.
Ale miło nie będzie.
Wszystkie te imprezy na koniec roku…
Właśnie.
W tej chwili trudno odróżnić jedną od drugiej.
To było kilka tygodni przed twoją obroną. Pamiętam tę presję.
W związku z czym?
Wszystkim. Przyszłością.
Co?
Mam przed oczami ten obraz. Tańczymy.
Miałam nową kieckę. Świetnie w niej wyglądałam.
Mała czarna.
I pamiętam twoje ubranie.
Miałeś piersiówkę ojca.
Wszyscy imprezowali, nawet Holly tam była.
- Sophie! - Hej!
- Chodź.
Soph, to było dwie dekady temu. Ja ledwo pamiętam zeszły tydzień.
Nie zapamiętałbyś jej. To nie twój typ.
Hej.
- Kto to? - Koleżanka z grupy.
- Ma na imię Holly. - James!
Tak!
Wybacz, jestem zdezorientowana.
Mną?
Wszystkim.
Kochasz mnie jeszcze?
Jeśli to nadal ty,
to tak.
To nadal ty?
Oczywiście, że to nadal ja.
Muszę iść spać.
Idziesz?
Za chwilę.
- Muszę lecieć. - Tak szybko?
- Już jestem spóźniony do Libertynów. - Nie!
Chodź.
Zdrowie!
Boże, uwielbiam tę piosenkę!
- Muszę lecieć. - Serio?
Za bardzo kręci mi się w głowie. Sorki.
Gdzie jest, kurwa, moja kareta z dyni?
Przepraszam!
W porządku?
Tak. W porządku.
Znamy się?
Molly. Nie, Polly.
Tak, Polly.
Piękna Polly.
Jeśli cię nie znam, to powinienem.
Jesteś piękna.
Nieprawda.
Prawda.
Czekaj.
Pójdę już.
Naprawdę?
Naprawdę.
Chyba tego nie chcesz.
Nie.
Naprawdę.
Tak lepiej?
Tak.
Dużo lepiej.
Czekaj.
Nie, ja…
Czekaj.
Nie bądź taką cnotką.
Kurwa, pierwszy raz?
Wybacz. Trzeba było powiedzieć.
Robiłbym to wolniej.
Nie znam wielu dziewic.
Wszystko gra?
Oczywiście.
Dobrze.
Spoko.
Mamo.
Tu Holly.
JEŚLI TY LUB KTOŚ ZNAJOMY DOŚWIADCZYLIŚCIE PRZEMOCY SEKSUALNEJ,
INFORMACJE ZNAJDZIECIE NA STRONIE: WWW.WANNATALKABOUTIT.COM
Napisy: Paweł Awdejuk