SERIAL NETFLIX
PANNA K. WOODCROFT
Zajebiście.
SĄD
Przyda się pani ręcznik.
Bardziej drink, ale niech będzie ręcznik. Dziękuję.
- Ten schowek jest magiczny. - To tylko rzeczy pierwszej potrzeby.
Podczas apokalipsy chcę być z tobą.
Bardzo chętnie.
Cieszę się, że poszczęściło się pani w sprawie Butlera.
Jak to „poszczęściło”?
Nie wiem, jak pani to robi.
Przyszło coś ciekawego?
Jest coś w pani przegródce. Coś z wysokiej półki.
Intrygujące. Zajrzę tam.
Mam zaczekać?
Nie, możesz iść.
Na pewno nic nie mogę zrobić?
Możesz, Brian.
Wspaniale spędź weekend.
Proszę.
- Szampana? - Dziękuję.
- Cześć, Sophie. - Cześć, kochanie.
- Pani Whitehouse. Jak się pani miewa? - Cześć.
Co może być nie tak w ten piękny dzień?
Witam.
- Przyszła. - Cześć.
- Gdzie twoja druga połówka? - Dobre pytanie.
Obiecał, że choć raz wyjdzie z biura poselskiego o czasie, ale…
- Jak tam solenizant? - Wypiera to.
- Dziękuję. - Miłego wieczoru.
- Cześć. - Nie podoba mi się numer 44.
W starożytnym Egipcie liczba 44 była najszczęśliwsza.
- Symbolizowała bogactwo i mądrość. - Naprawdę?
Nie, wymyśliłam to.
- Wredna Sophie. - Sto lat.
Jeszcze pół życia przed tobą.
Mamy szczęście.
- Gdzie jest James? - Zaraz się dowiem.
- Sto lat, Mark. - Przepraszam.
- Lucy. - Ellie.
- Cześć. - Tu numer Jamesa Whitehouse'a.
Proszę zostawić nazwisko i numer. Odezwę się wkrótce.
Mój ukochany, gdzie ty, kurwa, jesteś?
SOPHIE
Zmierzyłam czas.
Stałam na krawężniku i mierzyłam.
Zielony ludzik świecił tylko przez pięć sekund.
- A to przecież za mało. - Właśnie, panie ministrze.
Chyba uznali, że na przejściach dla pieszych
wystarczy sekunda na metr.
Wiem, że ma pan ważniejsze sprawy na głowie,
ale proszę pokazać mi staruszkę, która tego dokona.
Nie widzę tu staruszki, pani Murray.
Bezpieczeństwo moich wyborców jest ważne.
Dla pani Murray pragnę tego, co dla mojej rodziny.
Napiszemy pismo.
- Natychmiast. - Bardzo dziękuję.
- Masz wszystko? - Tak.
Dobrze.
Proszę do domu.
- Proszę. - Dzięki.
- Wróciłabyś tam? - Na Korsykę?
Bez wahania.
Nigdy nie miałam tak relaksujących wakacji.
James uczył dzieci żeglować, a ja siedziałam na plaży
i przypomniałam sobie, że umiem czytać. Cztery książki. Raj.
O wilku mowa.
Mógłbym nawet umrzeć na Korsyce.
Ja prawie umarłam.
Miałam szok anafilaktyczny.
Nie wiedziałam, że mam alergię na skorupiaki.
Trzy kęsy krewetek i twarz…
Wybacz, muszę iść.
…spuchła mi jak balon. Była olbrzymia.
- Zablokowało mi gardło… - Sophie.
Co się dzieje?
James ma awaryjną sytuację.
Pewnie jakąś debatę o hałasie, ale…
Wszystko w porządku?
Oczywiście. Tak.
No to zostań.
Nie mogę. Krystyna źle się czuje. Muszę zająć się dziećmi.
Było bardzo miło. Dziękuję.
WHITEHOUSE
To było nieco żenujące.
Wymyśliłam dla ciebie trzy różne wymówki w niecałe 30 sekund.
James?
Masz u mnie dług.
Zjebałem. Konkretnie.
Ma jakieś nazwisko?
Lytton.
Olivia Lytton.
Chyba ją poznałaś. To moja asystentka.
- Administracyjna? - Parlamentarna.
Czyli jest nowa?
Stosunkowo.
I młoda?
Trwało to jakieś pięć miesięcy.
Skończyłem z tym dwa tygodnie temu. Po kongresie partii.
To nic nie znaczyło.
Pochlebiało mi.
To był tylko seks.
Choć z naszym pożyciem wszystko jest w porządku. Wiesz o tym.
Przepraszam, Soph.
To nie wszystko.
Nie mówisz mi tego ot tak.
Żeby ulżyć sumieniu.
Jest coś jeszcze.
- Jest w ciąży? - Boże, nie.
To trafi do mediów.
- Kiedy? - Do sieci dziś.
The Mail opublikuje to jutro rano.
Chris Clarke już tu jedzie.
- Jedzie tu? Teraz? - Musimy nad tym zapanować.
Musimy ustalić, jak chronić nasze dzieci.
Obie rzeczy są ważne.
KATE WOODCROFT RADCA KRÓLEWSKI
Nie zaczęłam jeszcze świątecznych zakupów.
Postaw mi drinka. Zaoszczędzisz na opakowaniu.
Halo.
Myślałam o drinku.
- Ale już go pijesz. - Chodź do nas.
Nie mam nastroju na tłumy.
A powinnaś. Słyszałem o sprawie Butlera.
Prawda zwyciężyła.
Nie. Zwyciężyła Kate Woodcroft.
Niewielu prawnikom by się to udało.
Mamy sezon świąteczny. Dołącz do nas.
Nienawidzę świąt.
Zaprosiłabym cię do siebie, ale Felicity postanowiła zostać.
Co za pech.
Widzimy się niedługo?
Oczywiście.
Baw się dobrze.
„Romans torysa z asystentką”. Tak brzmi nagłówek.
Żadna rewelacja, ale mogło być gorzej.
Te ćwoki są zdolne do wszystkiego.
„Schadzki przyjaciela premiera w korytarzach władzy”. Kiepskie.
Ja pierdolę.
„Najprzystojniejszy poseł w kraju
uprawiał seks z asystentką w windzie Izby Gmin”.
„Minister spraw wewnętrznych i przyjaciel premiera
miał romans z asystentką w Pałacu Westminsterskim.
Mąż i ojciec dwójki dzieci dzielił też pokój
z przepiękną 28-letnią Olivią Lytton podczas kongresu partii”.
Zjebaliście. Dosłownie.
- Klasyczna wzgardzona kobieta? - Nie wiem.
Ale rozmawiałeś z nią wcześniej?
- Wiedziałeś, co się szykuje? - Nie.
„Wykorzystał ją”.
Teraz twoim priorytetem jest odbudowanie zaufania.
Za kongres nie płacą podatnicy.
OLIVIA LYTTON
Myślisz, że o tym pamiętają?
Szary Kowalski płaci ci pensję za pracę ministra w rządzie.
Nie za ruchanie asystentki w windzie Izby Gmin.
- Jest bardzo bystra. - O, to byłby lepszy nagłówek.
„Minister bolcuje bystrą babkę”.
- Konkretnie i z aliteracją. - Jezu.
- W dupie mam Szarego Kowalskiego. - Ale on przeczyta o tym w Daily Mail.
Nie chcesz o tym pogadać?
Szary Kowalski i tak mnie poprze.
Pewnie nazwą ją „atrakcyjną asystentką”.
Nie będzie chyba żadnych niespodzianek?
Jakich?
Ogłoszenia, że odchodzisz. Twojej wersji wydarzeń.
Musisz w ogóle pytać?
- Muszę. - Pewnie, że nie odejdzie.
- Wybacz… - Pewnie, że nie odejdę.
Jesteśmy małżeństwem od 12 lat. Mamy dzieci.
Nie zaprzepaszczę tego przez głupi błąd.
Nie muszę podawać się do dymisji?
Decyzję podejmie premier, ale on nie porzuca starych kumpli.
Zwłaszcza najbliższych, takich jak ty.
Tak tu napisali.
Teraz seks niekoniecznie niszczy karierę.
Może nawet zyskasz paru fanów wśród starszych wyborców.
Nie zniechęcą ich niewinne macanki.
Odrobina zabawy z młodą klaczką.
To kobieta, nie koń.
Próbuję pomóc mężowi.
I tobie.
Staraj się nie ujawniać przy tym swojego charakteru.
Ktoś tu jest gotowy do walki. Bardzo dobrze.
Właśnie tego nam teraz trzeba.
Żadnych szczegółów, ale i żadnych zaprzeczeń.
Zaprzeczenia mogą odbić się potem czkawką.
Nie wchodź w szczegóły.
Scenariusz jest taki: głęboki żal, przelotny romans,
rodzina i wyborcy na pierwszym miejscu.
Odpieranie i bagatelizowanie, ale bez zaprzeczeń.
- Kto tam jest? - Ja.
Em?
- Siedzisz na schodach? - Jak długo?
- Niedługo. - Powinnaś już spać.
Słyszałam głosy.
- Cześć, Emily. - Pamiętasz pana Clarke'a?
Wracajmy do łóżka. Chodź.
Jak to mówił Paul Newman?
„Po co mi hamburgery, skoro mam w domu stek”.
Słuchaj, kutasie. To nie są żarty. To moje życie.
Kocham ją. Jasne?
Stary, jestem tu tylko dlatego, że premier kazał.
Właśnie. Więc rób, za co ci płacą, stary.
I pomóż mi to posprzątać.
Skończyłeś z tym?
Tak.
Pięć miesięcy?
Jak mówiłaś, to był głupi błąd.
Na kongresie partii.
Gdzie jeszcze?
Głównie w pracy. Zwykle późno w nocy.
Na biurkach?
W schowku na miotły? Na wielce szanownej skórzanej sofie?
Wiedziało całe biuro?
- Byliśmy ostrożni. - Najwyraźniej nie.
- W pokojach hotelowych? - Kilka razy.
- Ile? - Nie liczyłem.
Chciałabym znać jakąś liczbę.
- Pomoże mi to. - Dwadzieścia czy trzydzieści.
Nic dla mnie nie znaczy. To był tylko seks.
- To nigdy nie jest tylko seks. - Ten był.
Naprawdę.
W ostatnich miesiącach w pracy było nerwowo.
Lubię zajmować się imigracją,
ale jest to bardzo skomplikowane.
To często sprawy życia i śmierci.
A ona… Po prostu była obok.
Byłem słaby.
Nie wiem, jak to się w ogóle zaczęło…
Dość.
Idę spać.
- Boże, przepraszam. - Wybacz, James.
- Panie ministrze. - Olivia.
Zamówić ci taksówkę?
Tak.
Albo kolejnego drinka.
Powiem wprost.
Stoi przed wami człowiek, który popełnił błąd.
Mój przelotny romans z koleżanką to brak szacunku wobec mojego małżeństwa
i rodziny, a także naruszenie zaufania wyborców.
Jak czasem mówię dzieciom,
w mniej poważnych okolicznościach,
„Nieładnie”.
Na wybaczenie trzeba zasłużyć,
więc nie ośmielam się o nie prosić, ale proszę o cierpliwość,
gdy próbuję naprawić szkody wyrządzone rodzinie
i moim szanownym wyborcom.
Dziękuję za uwagę.
To wszystko.
- Witaj. - Cześć, Ellie.
Cześć. Miło cię widzieć.
Miło, że zeszły tydzień minął.
- Wybacz, że uciekłam z urodzin Marka. - Nie ma problemu.
Poradzimy sobie.
Oczywiście.
Seks jest chyba źródłem całego zła.
Bzdura. Seks jest świetny.
Przynajmniej nasz. To nigdy nie było problemem.
Szczęściara.
I jesteś bardzo wyrozumiała.
Niekoniecznie.
Jak powiedział, popełnił błąd.
Tym jest romans.
Pa!
Masz rację.
Gdyby zdrada wystarczyła do zniszczenia związku,
w tej szkole nie byłoby żadnej pełnej rodziny.
- To gałka oczna. - Widzi.
- Pa. - Pokażę ją tacie.
- Panie premierze. - Witam.
- Panie premierze. - Jest?
Tak. Zaraz…
- James. - Tom.
Masz na coś ochotę?
Macie może czekoladę?
Czekoladę?
Coś słodkiego.
Mamy Percy Pigs.
Poproszę.
- Wciąż je pan słodycze, Panie Kreozocie? - Tylko miętowe czekoladki.
Dziękuję.
Dzięki, że nie zostawiłeś mnie na lodzie.
Na razie.
- To wszystko? - Tak.
- Szkoda, że była na twojej liście płac. - Szkoda, że nie mam maszyny czasu.
- Jak tam Sophie? - Jest świetna.
Zawsze była.
Wyrozumiała.
Pewnie taka też zawsze była.
Nie.
To był pierwszy raz w ciągu 12 lat małżeństwa.
Nie bądź taki poważny.
Co było, minęło.
- Premierze, ma pan… - Wiem.
Chciałem zgłosić poprawkę do ustawy imigracyjnej.
- Z twoim błogosławieństwem. - Zgłaszaj.
I dbaj o swoją żonę.
Może myślisz, że ludzie patrzą na mnie,
ale będą patrzeć na nią.
- Mamusiu, kim jest libertyn? - Słucham?
Tu jest napisane, że tatuś był libertynem.
- Skąd to masz? - Było w gabinecie.
Miałaś nie wchodzić do gabinetu. Nie bądź wścibska.
- Przepraszam. Co chcesz na kolację? - Pizzę?
Pizzę?
Dobry pomysł. Będzie pizza.
Mamusiu, ale kto to jest libertyn?
To nazwa klubu, w którym na Oksfordzie tata był z wujkiem Tomem.
Ale co oznacza to słowo?
Kogoś, kto lubi się dobrze bawić. Pepperoni czy serowa?
- Serowa. - Dobrze. Zawołam cię, gdy będzie gotowa.
Krystyna?
- Nie pomagała ci z lekcjami? - Skończyłyśmy.
Jestem libertynką.
Nie jesteś.
Czemu nie?
Zapytaj tatę. Sio. Zawołam cię na pizzę.
Emily?
OSTATNI TRYUMF OKSFORDZKICH LIBERTYNÓW
Omertà Libertynów!
Dalej, Libertyni!
Sophie!
Ja pierdolę.
Powiedz, że wdepnęłam w cydr, a nie szczyny pierwszoroczniaka.
Raczej drugo- albo trzecioroczniaka.
Za przetrwanie pierwszego tygodnia.
I ucieczkę od mamy i taty.
- Przepraszam. - Przepraszam.
Patrzcie, kto wypełzł z biblioteki!
- Zabawne, Alison. - Nie sądziłam, że przyjdziesz.
- Mówiłaś, żebym nie była taką kujonką. - A jesteś kujonką?
- Tak. - Holly Berry, Sophie Greenaway.
Holly Berry?
Poczęto mnie w Wigilię.
- Chryste. - To była druga opcja.
Pij! Pij! Pij!
- Co oni robią? - Piją z rowa.
Z czego?
To gra alkoholowa. Lubią ją rugbyści.
Niektórzy chłopcy z klubu też. Widzę tam trzech Libertynów.
…i choć do grobowej deski
będę szanował opinię pani poseł z Morewood i Barnsford,
muszę zakwestionować jej sprzeciw wobec tej poprawki.
Szanowna pani poseł martwi się o sprawiedliwość.
Ta zmiana w ustawie imigracyjnej
zapewni najsprawiedliwsze podejście do osób o różnych kwalifikacjach
od 50 lat.
Jest bardziej inkluzywna, a nie mniej.
Szanowni koledzy,
jeśli nauczyłem się czegoś przez 44 lata mego życia, to tego,
że jeśli coś wygląda jak kaczka, chodzi jak kaczka i kwacze jak kaczka,
zagłosujcie na tę kaczkę.
A co z kaczką przyłapaną na romansie z pracującym dla niej kaczątkiem?
Co szanowni panowie radzą takiej kaczce?
- Właśnie. - Tak.
Pływać.
Proszę o spokój!
Dobrze wypadł?
Jeśli pominąć romans z o połowę młodszą podwładną
i ruchanie jej w westminsterskiej windzie.
Mówię o wystąpieniu w Izbie. I nie jest taka młoda.
- Ale wygląda. - Jest popularny.
Sam mówiłeś, że jest na drugim miejscu na sexymp.co.uk.
Teraz na pierwszym.
To pierwszy taki członek Partii Konserwatywnej.
Poza tym jest najbardziej utalentowanym politykiem
po naszej stronie Izby.
Jeśli dopadnie go ruch MeToo, pana lojalność może być nierozważna.
Ludzie zaczną się zastanawiać, na czym się ona opiera.
Na wspólnej historii. Niczym więcej.
Słynna zapiekanka Jamesa Whitehouse'a.
- Czy to nie przepis babci? - Ulepszony.
- To wersja 2.0. - Dawno jej nie jedliśmy.
Robię ją cały czas.
I dlatego Tuppence musiała ci trzy razy przypominać przepis?
Może i minęło sporo czasu.
Krystyna.
Pyszne, tatusiu.
- Cieszę się. - Serwetki.
Tak. Bardzo dobre.
Pychota.
- Napijesz się wina? - Poproszę.
- Krystyna, a ty? - Nie, dziękuję.
Wznieśmy toast.
- Za co? - Za mamę.
- Nie. Dlaczego? - To najwspanialsza kobieta, jaką znam.
- Za mamę. - Za mamę.
- Wybacz. - Nie szkodzi.
- Czytałam twój projekt poprawki. - I?
Jest świetny.
Twardogłowi mówią, że jest zbyt humanitarny.
Co ty na to? Napijemy się jeszcze?
Boże, przepraszam.
Pusta.
To wyjaśnia, jak zdołałaś mnie wykorzystać.
Tak. Przepraszam.
Gdzie jesteś?
W biurze.
W piątek? O tej porze?
To szaleństwo. Wpadnij na drinka.
Chętnie, ale wciągnął mnie projekt.
Mamy okres świąteczny.
Kurwa, pożyj trochę, Woodcroft.
Ale popijam szkocką.
Dobrze.
Możesz uzupełnić ją szampanem.
Rodzice dziecka z mojej klasy wiedzieli, czego chcę od Mikołaja.
- A gdzie Ed i dzieciaki? - Zabrał je do kina.
Mam jeszcze jakąś godzinę spokoju, ciszy i prania.
No wpadnij. Proszę.
Wstawimy się przy składaniu ciuchów.
Póki z tym nie skończę, będę rozkojarzona.
Co to jest?
To co zwykle. Ale tym razem poważniejsze.
- Nie wiem, czy powinnam to brać. - Oczywiście, że tak.
Nie powinnam o tym mówić.
Nie wygłupiaj się. Mnie możesz powiedzieć.
Kocham cię.
Dzięki, Kenneth.
W porządku.
To pani Whitehouse?
BIURO PRASOWE
Czy to nie żona Jamesa Whitehouse'a?
- Sophie. - Pani Whitehouse.
Skomentuje pani romans męża?
Pani Whitehouse.
Sophie.
James.
- Whitehouse. - Witam.
- Wezmę płaszcz. - Dziękuję.
- Naprawdę? - Tak.
Dzień dobry.
- Cześć. - Cześć.
- Pamiętasz Lawrence'a Hughesa-Daviesa? - Jasne.
- Jak się masz? - Dobrze.
- Cieszę się. - Mówiłem właśnie Jamesowi.
Widziałem już wszystko
przez trzy i pół dekady pracy tutaj.
To żadna burza. Nawet nie przelotny opad.
To tylko drobna mżawka.
I już przeszła.
Chłopcy będą chłopcami,
ale ten dostał już nauczkę.
Moja żona zawsze mówiła: „Raz możesz, po drugim odejdź”.
U mnie na jednym się skończyło.
Miłego dnia.
Przepraszam za to.
Wiesz, myślałam, że będę się lepiej trzymać.
Ale teraz to wszystko wraca.
Romans?
Nie.
Moje obawy.
Jakie?
Myślałam, że to sobie wyjaśniliśmy.
Nie jestem moją matką.
Nie będę tak żyła.
Nie będę wiecznie cierpiącą małżonką.
„Raz możesz, po drugim odejdź”. Spierdalaj.
Nie interesuje mnie to.
Ja tak nie mogę, James.
Zwłaszcza w świecie polityki.
Zawsze sądziłam, że nasze małżeństwo jest…
ponad to.
Że jest odporne.
To ta winda?
Co masz na myśli?
To ta, którą przyjechałam?
To jedno z miejsc waszych schadzek?
O niej pisali w gazetach?
Jezu.
Przepraszam cię.
Powinienem wybrać inne…
To było bezmyślne.
Soph, ten tydzień był okropny. Tyle przeze mnie przeszłaś.
Ale za jedno jestem wdzięczny.
Za pewność, że jesteś osobą, z którą chcę umrzeć.
Za którą bym zginął.
Zależy mi tylko na tym, żeby to naprawić.
Dla ciebie i dzieci.
Jeśli zażądasz…
rzucę to wszystko.
Przysięgam.
Wstanę i powiem tym wszystkim posłom, że rezygnuję.
W tej chwili.
Jeśli tego chcesz.
Jeśli w mojej przyszłości nie ma ciebie, Sophie Whitehouse,
ta przyszłość jest gówno warta.
Na pewno nie chcesz, żeby Kenneth cię zawiózł?
W ten sposób wrócisz wcześniej.
Dalej, James!
Szybciej, James!
Cholera, szybcy są.
Niepowstrzymani.
Gdyby był trochę tępy, byłoby uczciwiej.
Ale nie, twój chłopak dostał same dobre karty,
nawet tytuł Niebieskiego.
Prawdziwy Adonis.
Co?
To kananejskie słowo, oznaczające „pana”.
Jest bogiem piękna i pożądania.
Holly, James Whitehouse jest zajęty.
Kiedyś się z nim ożenię.
Powiesz mu to?
On wie. Po prostu jeszcze nie wie, że wie.
Pięknie, stary.
ZEZNANIE ŚWIADKA
PARLAMENT
James. Miło, że wpadła tu Sophie.
Dziękuję.
WINDA
POSEŁ MALCOLM THWAITES NIL CARBORUNDUM ILLEGITIMI
KRÓLOWA PRZECIWKO JAMESOWI WHITEHOUSE'OWI
- Pan Whitehouse. - Tak?
Detektyw Willis.
To moja koleżanka, posterunkowa Rydon. Próbowaliśmy się z panem skontaktować.
Pana biuro nie umiało pana znaleźć.
Wyłączyłem telefon. Spotykałem się z żoną.
Tak, to poważne przestępstwo.
- O co chodzi? - O Olivię Lytton.
Co z nią?
Chcielibyśmy zadać kilka pytań w związku z zarzutem.
- Jakim zarzutem? - O gwałt.
Zarzutem o gwałt.
Napisy: Paweł Awdejuk