Jamie?
Mój Boże, Robin!
Patrzę i nie wierzę.
- Ty się nie starzejesz. - Ja? A co dopiero ty!
Daj spokój. Bielizna wyszczuplająca i szminka.
Czy ty to widzisz?
Zobacz. Jest nawet ten paskudny dywan.
Pamiętasz, ile razy pies Scotty’ego go zasikał?
Scotty’emu też się zdarzyło.
To było wieki temu, co?
Powitajmy na scenie
ulubionego lokatora Ameryki, Jamiego Yao!
Jest i on. Się odstrzelił.
Publika cię kocha. Napawaj się.
- Świetnie, że jesteś. - Też się cieszę.
Chociaż wyglądasz jakoś inaczej. Zapomniałeś o czymś?
Nie wydaje mi się.
A to ci coś mówi?
Wygląda znajomo?
Musisz założyć. Śmiało.
Dawaj!
Jamie, 30 lat temu przedstawiłeś nam
jedną z najbardziej kultowych postaci w historii telewizji.
Dziękuję. Miło, że tak mówisz.
A teraz mówi się o możliwym powrocie Freddy’ego.
Również dzięki twojej obecności w sieci.
Internet to nie moja bajka.
A moja owszem. I powiem ci, że jesteś w czołówce memów roku.
To dobrze?
Sam się przekonaj. Poproszę materiał!
Łaz kozie śmiełć.
Nieśmiertelny klasyk, co?
Powiedz, Jamie, jak to jest
grać tak niezapomnianego bohatera przez tyle lat?
URODZONY W AMERYCE
Spytam wprost: kim był ten koleś?
To on organizuje powstanie.
To wróg mojego ojca. Bull Demon.
Tak ma w dowodzie? „Bull Demon”?
Z Żelazną Żerdzią jest jeszcze groźniejszy.
I wszystko przez wisiorek moich rodziców.
Żąda go w zamian za mojego ojca,
ale jeśli go dostanie, niebo przegra tę wojnę.
No dobra, ale...
to twój tata.
Chodźmy poradzić się Guanyin.
Na piechotę?
No to na piechotę.
To musi naprawdę boleć.
Ten odłamek szkła pochodzi z Diyu, świata zmarłych.
Pozostając w twoim ciele, coraz silniej rozrywa twoją duszę.
Myślałem, że zależy ci na powstaniu.
A nie na wyrównaniu dawnych rachunków.
Dwie pieczenie na jednym ogniu.
Żerdź jest twoja. To ci nie wystarczy?
W zupełności. Sam się przekonasz.
Jeszcze tylko jeden dzień.
Mowangu, nie rób tego. To nie jesteś prawdziwy ty.
Nie będziesz mi mówił, kim jestem.
Bo nie masz o tym pojęcia.
Guanyin-pusa.
Stało się coś strasznego.
Nie przedstawisz mnie koledze?
Przepraszam. To jest Jin.
Dobry wieczór.
Miło cię wreszcie poznać.
- Napijesz się herbaty? - Nie, dziękuję.
To znaczy, dziękuję, bardzo chętnie.
Dobrze, słucham.
Gdy byliśmy ze znajomymi, zaatakowali Ji Gong i Niu Mowang.
Zjawił się mój ojciec. Walczyli. Niu Mowang zranił go i porwał.
Dał mi jeden dzień na oddanie mu Zwoju.
Gdzie wisiorek? Potrzebujemy go.
Niestety, nie pomoże wam.
Okazało się, że nie jest Czwartym Zwojem.
Ale przepowiednia...
Kamienie...
Właśnie. To tylko kamienie.
Ale ci źli tego nie wiedzą, prawda?
Więc możemy go wymienić za twojego tatę.
- Abrakadabra i po sprawie. - Tak!
Problem w tym, że nie mam już wisiorka.
Gdzie on jest?
Pies go zjadł.
- Co? - To był szalony dzień.
No to wezwijmy pomoc.
Wieprzka, Sandy i Nezhy.
Potrzebni są teraz w niebie,
by chronić Cesarza przed sojusznikami Niu Mowanga.
Coś trzeba zrobić. Obiecałaś mi pomagać.
I pomagałam.
Wspierałam cię w twojej misji podążania za snem.
Nie obiecywałam jednak, że sen się spełni.
Nie każdy się spełnia.
Czas wracać do domu.
Jin,
ty też powinieneś.
Ale zaraz, co z jego tatą?
I całym tym zamieszaniem w niebie.
Chcę pomóc. Proszę, pozwólcie mi.
Nie, Jin.
Ona ma rację.
Za duże ryzyko.
Dziękuję.
Byłeś dobrym przewodnikiem.
Nieprawda.
Ze mną pobłądziłeś.
Przepraszam.
Masz.
Nie zapomnij prezentu.
Dzięki, Wei-Chen.
Dla Mowanga nie ma już nadziei,
ale dla ciebie jest.
Pomóż mi uciec, a wrócisz do nieba.
Wei-Chen, jesteś gotowy?
Ja zostaję.
Z Czwartym Zwojem czy bez niego, uratuję ojca.
Jesteś do niego taki podobny.
Tak pewny siebie.
Ale pewność siebie może narazić na niebezpieczeństwo.
Guanyin-pusa, wierzę w mój sen.
Wierzę, że odpowiedź ukaże mi się we właściwym czasie.
Ścieżką, którą wybrałeś,
musisz kroczyć sam.
Myślisz, że komuś w niebie przyda się taki stolik?
Nie odpowiadaj.
Jak tam, stary, trzymasz się?
Jin-ah.
Dzisiaj odbierze cię tata.
- Okej. A czemu? - Pojadę do Elaine Ayí.
Do cioci Elaine w Sacramento?
- Na jak długo? - Na kilka dni.
Jest chora czy coś?
Nie, wszystko z nią w porządku.
W lodówce zostawiłam smażony ryż z warzywami.
- Podgrzejesz sobie? - Jasne.
I nie zapomnij o śmieciach w poniedziałek.
Mówiłaś, że jedziesz na kilka dni.
Mamo, co się dzieje?
Nic, tylko... potrzebuję trochę czasu dla siebie.
Rozstajecie się z tatą?
Nie powinieneś się tak denerwować przed lekcjami.
Jin, nie zgadniesz. Brendan się wczoraj czymś zatruł.
- Coś poważnego? - Nie, toaletowe tematy.
Ale przez kilka dni nie zagra, więc jutro wchodzisz jako pomocnik.
Jutro?
Mecz z Osito Valley? Najważniejszy w tym sezonie?
Racja! No tak.
Liczyłem na więcej entuzjazmu.
Nie, przepraszam. Po prostu się nie wyspałem.
Ani ja. Jutro wielki dzień.
Pełna mobilizacja, Wang. Masz być w formie.
- Cześć! - Hej!
Wszyscy mówią o twojej imprezie. Warto to powtórzyć.
- Moje urodziny? - Wyjście na kręgle.
- No tak. - Wszystko okej?
Tak, przepraszam cię. A właściwie to... nie wiem.
Nie, serio, dobrze się czujesz?
Chodzi o to, że moi rodzice...
Przepraszam.
Rano moi rodzice...
Do boju! Rozjedziemy Osito Valley!
Moja mama... podwiozła mnie do szkoły
i rozmawialiśmy... Ma pomysł na biznes...
ale powiedziała mi...
- Łapy w górę! Dajcie doping. - Bo moja mama... chce...
- Ostrożnie! - Sorka, ziom. Piąteczka.
- Pac. - Gościu!
- Jin! - Koleś, o co kaman?
Boże, co wy wyprawiacie?
Uważaj. Wszystko w porządku?
Tak.
A ty idziesz ze mną.
No, wstajemy.
SEKRETARIAT
Cześć.
- Cześć. Widziałeś już? - Ale co?
Jesteś w telewizji. Wysłałem ci link.
Łaz kozie śmiełć.
Powiedz, Jamie, jak to jest
grać tak niezapomnianego bohatera przez tyle lat?
W tamtym czasie ludzi takich jak ja nie zapraszano do telewizji.
Naprawdę do dzisiaj jestem wdzięczny za taką szansę.
Freddy Wong zarobił mi na bliźniaka.
Zostałeś gospodarzem? Ironia losu. Dlatego zerwałeś z aktorstwem?
Dom kupiłem dla rodziców.
Ale nie zerwałem z aktorstwem. Zerwałem z Hollywood.
Ciekawe. Skąd ta decyzja?
Po zakończeniu serialu
liczyłem na wysyp propozycji,
takich, jakie dostali inni.
Tak, w tej branży nie ma lekko.
Kochany, on miał na myśli nas.
Nie, nie tylko was.
Cały system.
Oferowano mi tylko role dziwaków i sąsiadów.
I czasem wojowników ninja.
Jakie role cię wtedy interesowały?
Chciałem zagrać bohatera.
Każdy dzieciak o tym marzy, nie?
Mówisz, że goście od Batmana nie zadzwonili?
Wiesz, opowiadam w szkole o klasycznym teatrze.
Dyskutujemy o postaciach.
Mówiąc o bohaterze,
mam na myśli kogoś, kto wyrusza w podróż.
Wykazuje się odwagą. Pomaga innym.
Bohater to może być osoba z supermocami,
ale też ktoś...
kto walczy o to, co ważne.
Moi rodzice byli bohaterami.
Ale tak jak mówię, w telewizji nie pokazywano takich ludzi.
Miejmy nadzieję, że to się zmienia.
Oby.
I chciałbym, żeby dziecko, które teraz to ogląda,
wiedziało, że nie musi być gagiem.
I uwierzyło, że może być bohaterem.
Jin.
Państwo Wang, dziękuję za przybycie. Możemy?
Jak wspominałam, to drugi incydent z udziałem Jina w tym roku.
Kilka tygodni temu poturbował kolegę z drużyny.
Bardzo nam przykro. To nie w jego stylu.
Doświadczenie pokazuje,
że takie zachowanie często ma źródło w domu.
Może coś się u państwa zmieniło?
Nie. Wszystko jest jak zawsze.
Rozumiem. To dobrze.
Może to przez dojrzewanie?
- Mamo. - No co, dojrzewasz.
- Boże. - Może to faktycznie przez hormony.
Pani Wang, spędza pani z Jinem dużo czasu.
- Dobrze mówię? - Tak.
Pytam, bo czytałam niedawno książkę
o roli matki w waszej społeczności.
Czy to możliwe, że Jin domaga się w ten sposób uwagi?
Słucham?
Myślę sobie, że nastolatkowie tacy jak Jin
mogą mieć deficyt pozytywnych sygnałów.
Tacy jak Jin?
Czytałam też, że rodziny takie jak wasza nastawione są na osiągnięcia,
co jest oczywiście bardzo dobre, w pewnych granicach.
Chyba nie rozumiem.
Wiecie państwo, to się wszystko dobrze składa.
To wspaniała okazja, żeby razem zastosować UNIK.
Spróbujemy?
- Unik? - Tak, UNIK.
To strategia wrażliwości kulturowej, którą poznałam na konferencji.
A więc „Uważne słuchanie. Niewerbalne sygnały”. Tak?
„Informacja zwrotna. Komunikacja uporządkowana”.
UNIK. Fajna sprawa.
Pani dyrektor, poświęcam Jinowi mnóstwo uwagi
i jednocześnie jestem wymagająca. To dobre połączenie.
No więc z całym szacunkiem,
ale to się chyba nie sprawdza, zważając na zachowanie pani syna.
- Dzieci czasem są niepokorne... - Próbuję tylko...
Chcę tylko zrozumieć, co się dzieje.
Jin jest nastolatkiem. To się dzieje.
- To coś innego. - Bo nasz syn jest inny.
Nasza rodzina jest inna.
Moja żona jest wymagająca, bo wierzy w Jina.
Wie, na co stać naszego syna.
My musimy być nastawieni na osiągnięcia.
Nie usprawiedliwiam zachowania Jina.
Ale nie myli się pani, mamy problemy w domu.
I przykro mi, ale pani książki ani wydruki
nie tyczą się nas.
Dodam, że moja żona jest najlepszą matką, z jaką miała pani do czynienia.
Panie Wang...
Gdyby pani słuchała, wiedziałaby pani, że nie wymawia się „Wang”,
tylko „Wong”.
Będzie dobrze.
Jestem dobrej myśli.
Chyba twój syn jednak się nie zjawi.
Szkoda.
Mowangu.
Mów głośniej.
- Powinieneś coś wiedzieć. - Czyżby?
Wzbogać mnie swoją wiedzą, o wielki mędrcze.
Przepraszam.
- Co powiedziałeś? - Bardzo cię przepraszam.
Zawiodłem cię, kiedy najbardziej mnie potrzebowałeś.
Opuściłem cię.
Zawsze wiedziałem, że jesteś zmiennokształtny,
ale gdy wszystko mi odebrałeś, coś zrozumiałem.
To ja potrzebowałem zmiany. I wtedy się rozpoczęła.
Nie musisz więc przepraszać.
W niejednym sensie to ty mnie ukształtowałeś.
Ej, ty.
Co cię tak bawi?
Porozmawiamy o tym wieczorem, tak?
Myślałem, że jedziesz do cioci Elaine.
Idź na lekcje.
Gdzie wisiorek?
Najpierw mój ojciec.
Nie ty decydujesz.
Nie pajacuj, młody. Pokaż błyskotkę.
Nie masz go, prawda?
Zwój w ogóle istnieje?
Nie przyszedłem o tym dyskutować.
Zabrałeś Żerdź, zstąpiłeś na ziemię i zrobiłeś mnóstwo zamieszania,
a nie wiesz nawet, czy Czwarty Zwój nie jest jakimś wymysłem.
Musisz być dumny z syna.
Nie ma co się wstydzić.
Wiesz, skąd twój tata ma Żerdź?
Ukradł ją.
Taka prawda. Jest nie lepszy od nas.
Skoro już wiem, że nic dla mnie nie masz,
nie widzę powodu, żeby pozwolić wam żyć.
Wracasz do biura?
Wyjeżdżasz do siostry?
Nie wiem.
Dziękuję.
Za to, co tam powiedziałeś.
To było miłe. Dziękuję.
Dlaczego płaczesz?
Chcę, żeby naszemu synowi się powiodło.
A sama sobie w życiu nie radzę.
To nieprawda.
Pożyczam pieniądze od mojej młodszej siostry.
Spytałaś kiedyś, co się stało z mężczyzną, za którego wyszłaś.
A co stało się z dziewczyną, którą poślubiłem?
Tą, która uwielbiała śpiewać.
Która śmiała się na cały głos.
Z dziewczyną tak odważną, że przeprowadziła się tu z niczym...
Została kurą domową...
i panią od Biblii.
Siedzącą za kierownicą kombi
i żyjącą codziennymi obowiązkami.
Aż oddała nasze oszczędności zielarce.
Ta staruszka we mnie uwierzyła.
I to było miłe uczucie.
Muszę zrobić zakupy.
Chcesz się ze mną mierzyć, gdy mam Jīngū Bàng?
Nigdy nie będziesz nią władać jak mój ojciec.
Masz rację. Moje ambicje sięgają wyżej.
Daję ci ostatnią szansę.
Dołącz do nas albo zgiń jako niedoszły bohater.
Masz Wukonga. Chłopaka możesz puścić.
Ktoś tu wytrzeźwiał.
Śmiało!
To przez ciebie zmarnowałem czas
na Czwarty Zwój i bazgroły.
Nie! Co robisz?
Przestań!
Proszę! Błagam cię.
- Nie! - Chodź!
Tato!
Za późno na to. Chodź!
Nie pomożesz mu! Ratuj siebie!
Napisy: Kamil Rogula